"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

25 Μαρτίου 2010

1821-Μια άλλη θεώρηση

  • Ανατολική Μεσόγειος και Βαλκάνια, αρχές του 19ου αιώνα.
  • Η Οθωμανική Αυτοκρατορία πνέει να λοίσθια Η αδυναμία της να μετεξελιχθεί και να συμπορευθεί με τους νέους κανόνες του εμπορίου, της βιομηχανοποίησης και της αστικής κοινοβουλευτικής βασιλείας, η ξεπερασμένη μορφή ρουσφετολογικής διοίκησης, η πολυέξοδη "υψηλή πύλη", η παρακμή και η σήψη έχουν ήδη προϊδεάσει τους δυτικούς και τους Ρώσους οι οποίοι θα επιζητήσουν μέσα στον αιώνα αυτό την διάλυση και τον διαμοιρασμό της σε σφαίρες επιρροής.
  • Οι κάτοικοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας αισθάνονται και αυτοαποκαλούνται "Ρωμιοί". Το πολυεθνικό κράμα αυτών των λαών, στη πλειονότητά τους Ορθόδοξων, μιλά διαφορετικές γλώσσες, έχει διαφορετική εθνική καταγωγή αλλά μια κρατική παράδοση ρωμαϊσμού -ελληνιστικού ρωμαϊσμού θα λέγαμε- που ξεπερνά τα δύο χιλιάδες χρόνια.
  • Η ανατολική Μεσόγειος και τα Βαλκάνια βράζουν. Οι Σέρβοι, οι Αλβανοί, οι Βούλγαροι, οι Έλληνες, οι Κύπριοι, οι Μικρασιάτες, οι Αρμένιοι, οι Πόντιοι, οι Μολδαβοί είναι για τους Τούρκους αλλά και για την Ιερά Συμμαχία όλοι ΡΟΥΜ (Ρωμιοί) αυτή τη χρονική περίοδο.
  • Όλοι οι λαοί αυτοί εύχονται και επιδιώκουν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και αποτίναξη του μεσαιωνικού και αντιχριστιανικού κράτους των Οθωμανών-Τούρκων. Εύχονται την αυτοδιοίκηση, την θρησκευτική ελευθερία, τη δικαιοσύνη.
  • Οι δυτικοί και οι Ρώσοι, φοβούμενοι την εναλλαγή στην εξουσία μέσα στο Οθωμανικό κράτος, το πέρασμα δηλαδή της εξουσίας από τους Οθωμανούς Τούρκους στους Ρωμιούς, καταστρώνουν και επιτυγχάνουν την διαίρεση με εθνικά και γλωσσικά κριτήρια των Ρωμιών, ενισχύοντας με διάφορους τρόπους το εθνικό τους φρόνημα και σβήνοντας μια για πάντα από τις συνειδήσεις τους τη Ρωμαϊκή τους ταυτότητα.
  • Με κατασκευασμένα εθνικά κινήματα στη Σερβία, τη Βουλγαρία, τη Τουρκία και την Ελλάδα, προωθούν όχι τη μαζική επανάσταση και αλλαγή του καθεστώτος σε όλη την αυτοκρατορία αλλά τμηματικά και διαιρετικά έτσι ώστε να επηρεάζουν και να χειραγωγούν τα νέα κρατίδια που δημιουργούνται και να μην επιτρέψουν ξανά τη δημιουργία άλλης μιας ανατολικοευρωπαϊκής αυτοκρατορίας.
  • Προτιμούν, και το επιτυγχάνουν, να σπάσουν την οθωμανική αυτοκρατορία σε κομμάτια τα οποία να ελέγχουν και το καταφέρνουν με την προώθηση και εγκαθίδρυση του εθνικισμού ως της κυρίαρχης ιδεολογίας ανάμεσα στον πρώην πια Ρωμαϊκό λαό.
  • Ο εθνικός διαμελισμός των Ρουμ ξεκίνησε επίσημα το 1821 και κράτησε μέχρι το 1960, την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο μεσοδιάστημα δημιουργήθηκαν το Ελληνικό κράτος (άμεσα ελεγχόμενο από τους Άγγλους, τους Φράγκους και τους Ρώσους), η Ανατολική Ρωμυλία (Ρώσικο προτεκτοράτο-μετέπειτα Βουλγαρία), η Σερβία, η Ρουμανία, η νεοΤουρκία και τελευταία η Κύπρος.
  • Στο μεσοδιάστημα επίσης δημιουργήθηκαν τα εθνικιστικά κινήματα αυτών των λαών -με την ενθάρρυνση και τον εξοπλισμό των δυτικών και των Ρώσσων- με αποτελέσματα τον Ελληνοβουλγαρικό πόλεμο, τους Μακεδονικούς πολέμους, τον Ρωσοτουρκικό και Ελληνοτουρκικό πόλεμο, τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, την Μικρασιατική καταστροφή...
  • Σε όλη αυτή τη εθνικιστική-καταστροφική πορεία των πρώην πια ρωμαϊκών λαών που τα αποτελέσματά της ακόμη τα αντιμετωπίζουμε (FYROM, Κυπριακό, Αιγαίο, Βόρεια Ήπειρος, Έβρος, εδαφικές διαφωνίες Βουλγαρίας-Ρουμανίας, Ρωσίας-Ρουμανίας για τη Μολδαβία, Ρουμανίας-Ουγγαρίας, γενοκτονίες, Αρμενικό ζήτημα, ανταλλαγές πληθυσμών κλπ) ΠΡΩΤΗ ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ είναι οι μεγάλες δυνάμεις, οι Άγγλοι (Αγγλοαμερικάνοι), οι Γαλλογερμανοί (Φράγκοι) και οι Ρώσοι.
  • Τα μεγάλα έθνη, με σύμμαχους τα εθνικιστικά κινήματα σε όλους τους λαούς της πρώην Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, διαμέλισαν και διχοτόμησαν μια για πάντα τους λαούς της ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων και τους μετέτρεψαν σε υποχείρια και υπόδουλους, έτοιμους πάντα να θυσιαστούν για ανεκπλήρωτα οράματα "εθνικής ανεξαρτησίας" και "ελευθερίας".
  • Ούτε η Ελληνική επανάσταση αλλά ούτε και ο λεγόμενος απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ έφεραν την εθνική ανεξαρτησία και την πραγματική ελευθερία. Το αποδεικνύει η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας και της Κύπρου, η Νατοποίηση της περιοχής, οι βάσεις, η κατοχή.
  • Δεν έχουν επιτύχει το στόχο τους γιατί όλες οι εθνικές επαναστάσεις στη περιοχή μας ήταν 'βαλτές" και ξενοκινούμενες, ποτέ γνήσιες και λαϊκές.
  • Γνήσιοι και Λαϊκοί ήταν όμως χιλιάδες ήρωες αυτών των κινημάτων, οι οποίοι πίστεψαν στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας και έδωσαν τη ζωή τους, όχι για να εξυπηρετήσουν τους ξένους αλλά για να σώσουν τη ψυχή τους, το πανανθρώπινο δηλαδή αίσθημα ελευθερίας και δικαιοσύνης.
  • Θα μείνουν πάντα αθάνατοι οι ανιδιοτελείς μα παραπλανημένοι Ρωμιοί που πέθαναν για να εξυπηρετήσουν τη διχοτόμηση του εθνικιστών που μας επέβαλαν τα μεγάλα οικονομικά και στρατιωτικά έθνη.

5 σχόλια:

  1. Ανώνυμος26/3/10, 5:35 π.μ.

    Δηλαδη ο Αυξεντίου και ο Παλληκαριδης ειναι παραπλανημένοι ρωμιοί και εσυ είσαι ο έξυπνος λαικός "κύπριος";
    Δηλαδή ο Αυξεντίου που φώναξε το Μολων Λαβέ του Λεωνίδα ήτανε ρωμιός και εσυ είσαι ο φοβερός και γνώστης των πραγμάτων ¨"κυπριος";
    Μήπως είσαι έσυ ενας δειλός ηττοπαθής χωρίς ταυτότητα ρωμιός;;!!
    Μήπως είσαι εσύ ένας παραπλανημένος ρωμιός στην υπηρεσία των μεγάλων δυνάμεων;;
    Αν εσυ είσαι κυπριος εγω είμαι Αχνιωτης και δεν είμαι κυπριος!! Ανακυρισσω ανεξαρτητο κρατος στο Δασακι Αχνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ότι και η Ελλ. επαν. αλλά και ο λεγόμενος απελευθ. αγ. της ΕΟΚΑ ήταν βαλτοί και στημένοι αγώνες από έξω -μη παλλαϊκοί- και εντελώς αποτυχημένοι από όλες τις απόψεις, είμαι έτοιμος αν θέλεις να το συζητήσω.

    Ο Αυξεντίου (και ο Παλληκαρίδης) είναι ο ορισμός του παραπλανημένου (+προδομένου εκ των έσω) ήρωα.

    Από εκεί και πέρα λυπάμε που ανώνυμα και πολύ θαραλλέα με βρίζεις, εγώ απλά μεταφέρω αυτά που συλλέγω από ανοικτές πηγές.

    Φυσικά και δεν περιμένω να γίνουν αποδεκτές τέτοιες απόψεις από εθνικιστές.

    Κι εγώ αχνιώτης είμαι κατά το ήμισι.
    Και να θέλεις να ανακυρίξεις ανεξάρτητο το δασάκι, εν μπορείς, εν αγγλικές βάσεις (η νατοποίηση που λέγαμε)...

    Είμαι έτοιμος να συζητήσω με επιχειρήματα και όχι χαρακτηρισμούς φίλες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αμαδρυάς27/3/10, 11:55 π.μ.

    Το ότι ο αγώνας το 21 ξεκίνησε με όραμα την απελευθέρωση όλων των εδαφών όπου κατοικούσαν Έλληνες, είναι νομίζω δεδομένο. Εξ ου και ξεκίνησε 21 Φλεβάρη στη Μολδοβλαχία η επανάσταση και συμμετείχαν και ντόπιοι κι άλλοι βαλκάνιοι.
    Γιατί μας κακοφαίνεται- όπως φαίνεται και στο σχόλιο του Ανώνυμου- να δεχτούμε πως έγιναν συμβιβασμοί και αυτοί απόρρεαν από τις στρατηγικές των Δυνάμεων και ειδικά της Αγγλίας, στην περιοχή; Μας χαλά το εθνικό παραμύθι αυτή η παραδοχή; Ή μειώνει καθόλου το μεγαλείο εκείνου του αγώνα;

    Μεγαλειώδης ήταν ο αγώνας, μα όπως κάθε αγώνας στο τέλος κρίνεται από το συσχετισμό δυνάμεων και το ρεαλισμό που δείχνουν οι ηγεσίες να δίνουν το συμφερότερο τέλος.

    Μήπως πιστεύει κανείς πως οι Έλληνες που δέχτηκαν τελικά -θέλοντας και μη-μετά από έναν τέτοιο επταετή αγώνα, το μικρό και ισχνό κρατίδιο, ήταν...προδότες;

    Μέχρι πότε τα ταμπού στην ιστορία θα εμποδίζουν την ψύχραιμη θεώρησή της;

    Εξάλλου, πόσοι από τους αγώνες που ξεκίνησαν οι λαοί, έληξαν και κρίθηκαν από τη βούληση και την επιθυμία και μόνον, των συντελεστών τους;

    Το ίδιο ισχύει και για τον αγώνα της ΕΟΚΑ και είναι καιρός μισό αιώνα και βάλε από τότε, να το δουν όσοι πιστεύουν πως κληρονόμησαν απ ευθείας τη χάρη των αγωνιστών- κι ας μη βγήκαν ποτέ απ΄το σαλόνι τους και το ın καφέ τους στο δρόμο για ν αγωνιστούν για ένα γενικότερο κοινωνικό ζήτημα ή για το εθνικό πρόβλημα!

    Το ζήτημα με την ΕΟΚΑ ήταν πως άλλες ήταν οι στοχεύσεις της ηγεσίας της και του Γρίβα προσωπικά και άλλο το όραμα των αγνών, ρομαντικών παιδιών που έδωσαν τη ζωή τους. Αυτό δε μειώνει καθόλου τον αγώνα τους!

    Και η αναγνώριση αυτή δεν εμποδίζει ΚΑΝΕΝΑΝ να κρίνει πολιτικά τον αγώνα αυτό. Στην ιστορία τίποτε δεν είναι ταμπού και επιτέλους έχουμε βαρεθεί τα τετριμμένα για προδότες κλπ που αναμασούν όσοι δε στερήθηκαν τίποτε από την ατομική βολή και ανέλιξή τους-των ιδίων, των παιδιών και των αγγονιών τους- στο Κυπριακό κρατίδιο που πέτυχαν να μας κληροδοτήσουν!

    Και μην ξύνετε και πληγές για το Δασάκι,-αστοχία ο παραλληλισμός σου, ανώνυμε- γιατί μας θυμίζει τα παρεπόμενα της εμπνευσμένης εθνικής πολιτικής των κληρονόμων της ελληνικότητας και της εθνικοφροσύνης και μας προκαλεί πολύ θυμό!!

    Αμαδρυάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ για το σημείωμά σου Αμαδρυάδα,
    είναι ξεκάθαρο ότι τιμούμε όσους έπεσαν για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια αλλά κατάντησε όντως κουραστικό για δεκαετίες τώρα κάποιοι να κρύβονται πίσω από τον Γέρο του Μοριά ή τον Αυξεντίου για να επιβάλουν δικτατορίες στη πράξη και στη σκέψη.
    Ας ενηλικιωθούμε επιτέλους...
    Να ζήσει η Άχνα και το Δασάκι της:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος3/4/10, 1:21 π.μ.

    Όλες οι ένοπλες συγκρούσεις, όπως κι αν ονομάζονται, είναι απλά προσπάθειες εναλλαγής εξουσίας. Δεν έχουν τίποτε να κάνουν με το θέμα "Ελευθερία".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...