"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

25 Απριλίου 2010

Όχι στη «ταλατοποίηση»;...πάρτε μια ντενκτασοποίηση να ηρεμήσετε...

  • Τελικά οι ευχές των εθνικιστικών κύκλων στη Κύπρο –και από τις δύο πλευρές- έπιασαν τόπο...
  • Η «ταλατοποίηση» δεν πέρασε...ζήτω η «ντενκτασοποίηση»...
  • Χαράς ευαγγέλια για τους απορριπτικούς ελληνοκύπριους, τους διχοτομιστές τουρκοκύπριους (που είναι ελάχιστοι σε αναλογία με τους ελληνοκύπριους διχοτομιστές)..
  • Χαράς ευαγγέλια για τους έποικους που ψήφισαν μαζικά Έρογλου...
  • Χαράς ευαγγέλια για τους «Γκρίζους Λύκους» και τον τούρκικο στρατό, το βαθύ κράτος της Τουρκίας και το βαθύ κράτος του ελληνοκυπριακού Γριβισμού.
  • Όταν ακόμα και η ίδια η επίσημη Τούρκικη κυβέρνηση δεν κατάφερε να ελέγξει τους έποικους και τη πολιτική σκηνή στα κατεχόμενα και αναγκάζεται να συγκατανεύσει σε εκλογή μη επιθυμητού προσώπου στην λεγόμενη πλέον ηγεσία των Τουρκοκυπρίων...τότε είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι το Κυπριακό είναι αυτή τη στιγμή η αρένα που θα παιχθεί το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι στη Τουρκία...
  • Όπως ακριβώς παίζεται για δεκαετίες τώρα ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους...
  • Έποικοι – Τουρκοκύπριοι σημειώσατε 1 λοιπόν...
  • Τι έχουν να μας πουν τώρα οι δικοί μας αναλυτές που έλεγαν για χρόνια τώρα ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις πολιτικές Ντενκτάς και Ταλάτ;
  • Τι έχουν να μας πουν τώρα οι ‘ανένδοτοι’ για την πάγια και αναλλοίωτη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας...;
  • Η απογοήτευση για όσους θέλουν πραγματικά λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας κτυπά κόκκινο...
  • Η αγαλλίαση των εθνικιστών-διχοτομιστών και από τις δύο πλευρές είναι στο ζενίθ...

17 Απριλίου 2010

Πολύ πλούσιοι και...ανένδοτοι...

  • Είναι πια φανερό, κάποιοι στο εσωτερικό βολεύονται –και πλουτίζουν- με τη διχοτόμηση και πασχίζουν με νύχια και με δόντια να την νομιμοποιήσουν...
  • Αντρέας Αγγελίδης, Ζαχαρίας Κουλίας, Νίκος Παπαδόπουλος, Ρίκκος Ερωτοκρίτου, Δημήτρης Συλλούρης, Γιώργος Κολοκασίδης και πολλοί-πολλοί άλλοι απορριπτικοί μεγαλοδικηγόροι και μη -διαφόρων κομμάτων- και πάντα φανερά ενάντια σε συνομιλίες και σχέδια λύσης,... 
  • Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Έχουν πολύ χρήμα, πολιτικά αξιώματα και ζητούν ακόμα περισσότερο χρήμα και ψηλότερα αξιώματα... ζάμπλουτοι, υπεραμοιβόμενοι, φοροδιαφεύγοντες πολιτικοί της κακιάς ώρας...
  • Αποκτούν ρόλο, προβολή και χρήμα εκμεταλλευόμενοι το λαϊκό συναίσθημα, τους πρόσφυγες, την εθνική συνείδηση... 
  • Κτίζουν τη πολιτική και νομική τους καριέρα στη πλάτη του κυπριακού προβλήματος και του κυπριακού λαού, τάσσουν λαγούς με πετραχήλια στον απογοητευμένο κόσμο, τον φανατίζουν, τον αποπροσανατολίζουν, τον εκφοβίζουν, τον παραπλανούν...
  • Είναι γνωστά: Ο Κουλίας επιχωμάτωσε αντιαρματική τάφρο στη Πύλα για να την κάμει οικόπεδα.... Ο Αγγελίδης παίρνει υποθέσεις προσφυγικών κατεχόμενων περιουσιών στα ευρωπαϊκά δικαστήρια με αμοιβή 20% των αποζημιώσεων...Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου έβγαλε το γιο το ψυχοπαθή για να γλιτώσει τη θητεία του....
  • Για χρόνια τώρα, ο κυπριακός λαός είναι όμηρος των επιλογών ΖΑΜΠΛΟΥΤΩΝ –απορριπτικών...γιατί άραγε;- ΝΟΜΙΚΩΝ και νομικιστών.....
  • Που κτίζουν πολιτική και νομική καριέρα τους στο διχασμό, την εθνοκαπηλεία και τον φανατισμό...
  • Και πάντα καταλήγουν με ακόμα περισσότερα λεφτά και ακόμα ψηλότερα αξιώματα...
  • «Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται», λαϊκή παροιμία
  • «Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη», Οδυσσέας Ελύτης
  • Η συμφορά για τη Κύπρο μας είναι η διχοτόμηση και η ντε φάκτο νομιμοποίηση δεύτερου κράτους...
  • Και η εκ των πραγμάτων διχοτόμηση και η σταδιακή νομιμοποίηση δεύτερου κράτους είχε και έχει πάντα δύο πυλώνες: Τη Τουρκία και τους κύπριους εθνικιστές...

10 Απριλίου 2010

ΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ...Οι πραγματικοί ήρωες του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


από το βιβλίο του Μιχάλη Πουμπουρή «Οδυνηρές Εμπειρίες»
  • Ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και δραστήριο μέλος της ΠΕΟ, ο Κώστας Μισιαούλης ήταν στέλεχος του Κόμματος. Και οι δύο αγωνίζονταν, μέσα από τις γραμμές του ΑΚΕΛ, για την εξομάλυνση των σχέσεων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και για την ειρηνική τους συμβίωση. Και οι δύο αφιέρωναν όλο το χρόνό τους σ΄αυτό το ύψιστο πατριωτικό καθήκον. Ενώ άλλοι με τις ενέργειές τους χαλούσαν, αυτοί έκτιζαν. Γι’ αυτό οι ακροδεξιές δυνάμεις των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις δραστηριότητές τους, ιδιαίτερα η Τ.Μ.Τ. , η ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση των Τουρκοκυπρίων. Τους είχαν συνεχώς στο στόχαστρο, ιδιαίτερα τον Καβάζογλου.
  • Η πρώτη απόπειρα δολοφονίας του Καβάζογλου από την Τ.Μ.Τ. έγινε το 1958, όταν το ΑΚΕΛ και οι άλλες οργανώσεις της Αριστεράς βρίσκονταν στην παρανομία. Ιδανικό και όραμα του Καβάζογλου ήταν μια καλύτερη ανθρώπινη ζωή για όλους τους ανθρώπους. Αγαπούσε με πάθος την Κύπρο και τους ανθρώπους της. Τον στεναχωρούσε ιδιαίτερα ο διαχωρισμός που άρχισε να εμφανίζεται την περίοδο 1955-59, μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Είναι γι’αυτό που έταξε σκοπό της ζωής και της δράσης του τη φιλία και συν εργασία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Μια συνεργασία που την έβλεπε να κτίζεται πάνω στη βάση της εμπιστοσύνης και του αλληλοσεβασμού. Ο Καβάζογλου ήταν ένας σύγχρονος κουμουνιστής.
  • Είχε ευρύτητα σκέψης. Διάβαζε, μελετούσε πολύ, εμβάθυνε σε ιδεολογικά θέματα, πίστευε στην ιδεολογία του, στις αρχές του κουμουνισμού και πάντα έλεγε ότι πάνω από όλα πρέπει να τοποθετούμε τον άνθρωπο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ήταν η μάχη που έδινε μέσα στο κόμμα για να γίνει κατανοητό από όλους ότι έπρεπε να γίνει μεγάλος αγώνας για να εξαλειφθεί ο εθνικισμός και ο σοβινισμός κι από τις δύο πλευρές.
  • Ο Κώστας Μισιαούλης ήταν ένας κομουνιστής που αγαπούσε το λαό και την πατρίδα του όσο λίγοι. Μαζί με την γυναίκα του Αντριάνα, ήταν υπεύθυνος του παράνομου τυπογραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ για την έκδοση φυλλαδίων και εγγράφων. Ήταν γεμάτος αγάπη, καλοσύνη και ανθρωπιά. Αυτό έχουν να λένε φίλοι και εχθροί του. Χαρακτηριστικά, ο Μισιαούλης, υποδείχτηκε ομόφωνα εκπρόσωπος της ενορίας του στο Συμβούλιο Βελτιώσεως, ακόμα και από τους δεξιούς αντιπροσώπους. Ήταν αγαπητός και αποδεκτός από όλους. Πάνω από όλα όμως ο Μισιαούλης είχε την αγάπη του για το κόμμα του, το ΑΚΕΛ, και γι’αυτό άλλωστε θυσίασε και τη ζωή του.
  • Στις 11 του Απρίλη του 1965, ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και ο Κώστας Μισιαούλης, πήγαινα από τη Λευκωσία στη Λάρνακα για συγκεκριμένη δουλειά ανάμεσα στους Τουρκοκυπρίους. Πράκτορες της Τ.Μ.Τ. τους έστησαν παγίδα, κοντά στη Λουρουτζίνα και τους δολοφόνησαν άνανδρα μέσα στο αυτοκίνητό τους.
  • Τα δύο στελέχη του ΑΚΕΛ υπήρξαν αγωνιστές της συμφιλίωσης και της ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων. Αγωνιστές για την ευτυχία και την ενότητα της Κύπρου. Οι σφαίρες σίγησαν τη φωνή τους, αλλά η μνήμη τους δεν έσβησε. Η θυσία τους μετατράπηκε σε λάβαρο, κάτω από το οποίο Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αγωνίζονται για κοινή πατρίδα, απαλλαγμένη από κατοχή και συρματομπλέγματα.
............................................................................................................................

9 Απριλίου 2010

Οι παράλληλες πραγματικότητες των Κυπρίων

  • Ήθελα πολύ να γράψω μια σημείωση γι αυτό το θέμα. Από την αρχή της ανάρτησης του ιστολογίου μου ήθελα να θίξω το θέμα των δύο (ή και περισσότερων) πραγματικοτήτων στους εγκεφάλους των Κυπρίων αλλά τελικά αφορμή μου έδωσε ένα σχόλιο στην ανάρτησή μου «Ιη Απριλίου – Ω, τι καταστροφικό ψέμα...»...
  • Στο σχόλιο αυτό, ο επισκέπτης ισχυρίζεται ότι ο γραφών έχει πέσει απλά στη παγίδα των «διχοτομημένων» κυπριακών εγκεφάλων... Των «Εθνικοφρόνων» από τη μία και των «Αριστερών» από την άλλη...
  • Και ίσως ο σχολιαστής (http://osr55.wordpress.com/) να έχει κάποια βάση στα λεγόμενά του...
  • Ποια είναι λοιπόν η ιστορική αλήθεια; Πως φτάσαμε να έχουμε μια διχοτομημένη πατρίδα και επιπλέον διχοτομημένες συνειδήσεις στις δύο –ντε φάκτο- πατρίδες που δημιουργήθηκαν;
  • Και τέλος, ποιοι συνέβαλαν και πως για να δημιουργηθούν τα δύο κράτη στη Κύπρο, το ένα νόμιμο και το άλλο ταϊβανοποιημένο;
  • Καταρχάς να αναφέρουμε ότι τα οι δύο τρόποι σκέψης, ο συντηρητικός και εθνικιστικός από τη μία και ο προοδευτικός και διεθνιστικός από την άλλη, δεν είναι νοοτροπίες και πολιτικές τεχνοτροπίες κυπριακής κατασκευής....
  • Τόσο ο εθνικισμός και η λεγόμενη ελευθερία της αγοράς (...για το κεφάλαιο) αλλά τόσο και η μαρξιστική ιδεολογία που τόσο κακοποιήθηκε τα τελευταία 100 χρόνια και ο διεθνισμός είναι τάσεις παγκόσμιες...
  • Οπότε οι θεωρήσεις αριστερών και δεξιών για τη πορεία της ιστορίας είναι εκ των πραγμάτων διαφορετικές...
  • Οι αριστεροί αντικρίζουν το Κυπριακό ως μια έξωθεν «τετρατόμηση» από τους φορείς του ΝΑΤΟ (Αμερική, Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία) που με τη βοήθεια των τοπικών τους πρακτόρων ενέργησαν έτσι ώστε το νησί να παραμείνει στη Νατοϊκή σφαίρα επιρροής, με στρατιωτικές νατοϊκές βάσεις και με τους εθνικόφρονες να κυβερνούν τις δύο κοινότητες και τους αριστερούς διεθνιστές των δύο κοινοτήτων στο περιθώριο...
  • Από το κυπριακό εργατικό κίνημα του 47’-48’, τις απεργίες και τις διεκδικήσεις για 8ωρο ή ακόμα και πιο πριν από τη μαζική στράτευση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων αντιφασιστών στα τάγματα του Β’ παγκοσμίου πολέμου με τους Συμμάχους...βγαίνει ξεκάθαρα το συμπέρασμα ότι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι αριστεροί αντιφασίστες διεθνιστές αποτελούσαν –μαζί- τη πλειοψηφία του κυπριακού λαού τη περίοδο 1940-1955...
  • Και δεδομένου επίσης ότι οι εθνικιστικές παρατάξεις των δύο κοινοτήτων δεν θα μπορούσαν ποτέ και εκ των πραγμάτων να συμμαχήσουν φανερά γιατί έτσι θα έχαναν την αξιοπιστία τους απέναντι στο εθνικιστικό κοινό που γαλουχούν...(συμμαχούν όμως και συμβαδίζουν χρόνια τώρα απέναντι στο διεθνιστικό και ειρηνιστικό αγώνα, υπέρ της διαιώνισης της διαίρεσης, υπέρ στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, υπέρ στο κουτσούρεμα των εργατικών κατακτήσεων κλπ)
  • ...το ΝΑΤΟ δεν είχε άλλη επιλογή από την ενίσχυση των εθνικιστικών και διχοτομικών τάσεων στις δύο κοινότητες και την περιθωριοποίηση κάθε ισχυρής διεθνιστικής τάσης όπως για παράδειγμα η κοινή δράση ε/κ και τ/κ στα πλαίσια της ΠΕΟ...
  • Έτσι, «έστησε» και την ΕΟΚΑ το 55’ με τον Γρίβα –άνθρωπο της Αγγλίας μετά το 1944 και των Γερμανών πριν- και την ΤΜΤ το 58’ οι οποίες οργανώσεις ανέλαβαν εργολαβικά τη βίαιη πολεμική του αντιεθνικιστικού κινήματος που βρισκόταν απέναντι στη διχοτόμηση που διαφαινόταν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 50’.
  • Αυτή λοιπόν είναι σε γενικές γραμμές η θεώρηση ενός κύπριου διεθνιστή αντιεθνικιστή προοδευτικού δημοκράτη...
  • Που όντως ζει στη δική του πραγματικότητα που όντως δεν είναι η ίδια πραγματικότητα με αυτή που βιώνει ο κύπριος εθνικιστής...
  • Και σαφώς και υπάρχει χάσμα μεταξύ της πολιτικής θεώρησης του «εθνικόφρονα» κύπριου και του «αριστερού».
  • Σαφώς και στις κυπριακές οικογένειες διδάσκεται και μεταφέρεται διαφορετικά η σύγχρονη κυπριακή ιστορία έτσι ώστε να καταλήγουμε με δύο ή περισσότερες πραγματικότητες στα κεφάλια μας...
  • Προσωπικά δεν ανήκω σε κόμμα και ούτε θα ήθελα να μεταστρέψω οποιονδήποτε υπέρ ή εναντίων πολιτικών κομμάτων. Θεωρώ πως ο καθ ένας έχει τους λόγους του να είναι υπέρ ή εναντίων κάποιων, είτε ενταγμένα είτε περιφερειακά...
  • Και αν η λόγοι αυτοί έχουν ως αφετηρία τη σύγχρονη Κυπριακή ιστορία, το κύριο ζητούμενο θα έπρεπε να είναι η κριτική μελέτη και θεώρηση της ιστορίας ως εργαλείο κατανόησης της τωρινής μας πραγματικότητας και κατάστασης, των προοπτικών και των προκλήσεων...
  • Πως είναι δυνατό να ομονοήσουμε λοιπόν και να στρατευθούμε σαν Κύπριοι σε ένα ιδεολογικό μέτωπο –ας πούμε το μέτωπο της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ- με στόχο την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ του νησιού, της ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ, της ΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ και ΜΙΑΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ;
  • Πως είναι δυνατό να έχουμε τις ίδιες στοχεύσεις σε ότι αφορά το Κυπριακό αφού ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ εφόσον έχουμε όντως διαφορετικούς εγκεφάλους που ζουν σε διαφορετικές πραγματικότητες...;
  • Φυσικά και είναι αδύνατο να ομονοήσουμε «εθνικόφρονες» και «αριστεροί» στις βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού και στη μέθοδο την οποία πρέπει να ακολουθήσουμε για να πετύχουμε μια ΒΙΩΣΙΜΗ και ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ λύση...
  • Δεν έχουμε την ίδια λογική και πολιτική φιλοσοφία, δεν έχουμε βγάλει τα ίδια συμπεράσματα από την ιστορία των τελευταίων 50 ή 100 χρόνων...
  • Οπότε η μελέτη και η εξακρίβωση της σύγχρονης ιστορίας ίσως να είναι το πραγματικό ζητούμενο...
  • Είναι πραγματικά τραγελαφικό να ακούει κάποιους που ακόμη δεν έχουν αποκηρύξει τον Γρίβα και τουναντίον επιχειρούν εξωραϊσμό της ιστορικής μνήμης μας για δαύτο, τον ακραίο διχοτομιστή, να μας μιλούν για «ένα πολίτη-μία ψήφο» και για ανθρώπινα δικαιώματα όταν ο εθνικός τους ήρωας είναι ο πρώτος διδάξας της βίας, της απανθρωπιάς, του αντιδημοκρατικού αγώνα, της φίμωσης, της κατηγοριοποίησης, του ρατσισμού, της διάκρισης με βάση τη φυλή και την ιδεολογία...
  • Όντως συμπεραίνει κανείς, σε κάθε μνημόσυνο του Γρίβα σε κάθε πρωταπριλιά, κάθε φορά που αναφύονται θέματα όπως του πραξικοπήματος, του 63-64’ ή στις δολοφονίες της ΕΟΚΑ ότι υπάρχει χάσμα απόψεων και συμπερασμάτων για την σύγχρονή μας ιστορία...
  • Είναι τραγικό όντως αλλά πια είναι η εναλλακτική λύση; Το θάψιμο -κάτω από το χαλί της εξουσίας- των ανομημάτων μας;
  • "ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΙΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ"
  • (ΠΛΥΝΕ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ)

6 Απριλίου 2010

Μια κύπρια Αφροδίτη...από την Αίγυπτο

  • Η Νεφερτίτη υπήρξε ιστορικό πρόσωπο. Βασίλισσα –από κοινού με τον άνδρα της Αμενώφις - της Αιγύπτου για πέντε χρόνια, τη περίοδο 1341 – 1337 π.Χ.
  • Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ...παράξενου αυτού ζευγαριού στην Αίγυπτο, μιας ιδιότυπης συμβασιλείας που διήρκεσε πολύ λίγο, πολλά έθιμα και ιδέες άρχισαν να μετεξελίσσονται τόσο που οι παραδοσιακές τάξεις των παλαιών ιερέων –αυτόκλητων εκπροσώπων των θείων- αλλά και φεουδαρχών-φυλάρχων αντέδρασαν εντονότατα, διακόπτοντας μάλλον πολιτικό-στρατιωτικά τη ροή αυτής της ωραίας ιστορίας. 
  • Η πανέμορφη Νεφερτίτη μαζί με τον προοδευτικό και ριζοσπάστη άνδρα της, φαραώ Αμενώφις (ή και Ακενάτων) εισήγαγαν τη λατρεία του ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ «Άτον» σε πείσμα της παλαιάς κατάστασης, του πολυθεϊσμού και των ειδωλολατρικών προκαταλήψεων.
  • Ο θεός «Άτον», αντιπροσώπευε τον ήλιο, συμβολιζόταν με τον ηλιακό δίσκο και ουσιαστικά μετέφερε την βασική ιδέα της αρχής και του τέλους, της αναγέννησης μετά τον σκοταδισμό και γενικά την έννοια της ατέρμονης εναλλαγής του «Α» με το «Ω» που εκφράζεται και στη φύση, με πρωτεργάτη την σφαίρα Ήλιο και άξιο περιστρεφόμενο συνεργάτη τη σφαίρα Γη, στην υπέροχη αυτή εναλλαγή του χειμώνα με το καλοκαίρι και με μια ενδιάμεση γιορτινή αναγεννητική ανοιξιάτικη πασχαλινή περίοδο.
  • Η γυναίκα στα πλαίσια της νέας «Ατονικής-Αδ(θ)ωνικής» θρησκείας ανυψώθηκε στο ύψος του άνδρα, οι παραστάσεις στα θρησκευτικά μνημεία αναπαράστησαν τον άνθρωπο στις φυσικές του διαστάσεις και όψεις και γενικά προωθήθηκε ο ρεαλισμός, ο εξανθρωπισμός και η πίστη στην «αιώνια εναλλαγή», τον ανώτατο θεό, τον ένα και μοναδικό.
  • Όπως προαναφέραμε, οι πιέσεις του κατεστημένου της συντήρησης και της εκμετάλλευσης ουσιαστικά, ανάγκασαν τον Αμενώφις να εκδιώξει την Νεφερτίτη και να αποδεχθεί μια πιο μετριοπαθή μετάβαση, συμβιβάζοντας τον «ένα θεό» με τους προϋπάρχοντες, ικανοποιώντας βασικά τις τάξεις των ιερέων και των ευγενών.
  • Οι θρησκευτικές παραστάσεις και τα σύμβολα της βραχύβιας αυτής θρησκείας στην κραταιά τότε Αίγυπτο εξαφανίστηκαν σε μια νύκτα και η ωραία ...και μονοθεϊστρια «Αδωνική» μέχρι τέλους Νεφερτίτη εξορίστηκε για πάντα από τη πατρίδα της.
  • Προορισμός της –μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Αιγυπτιακής επιρροής Βύβλο- η Πάφος η οποία είχε ως κυβερνήτη τον επίσης Αιγύπτιο και Αδωνικό Κινύρα και ο οποίος την προστάτευσε και ουσιαστικά καθιέρωσε την Αδωνική λατρεία στη Κύπρο..
  • Εκεί, στη Πάφο και ολόκληρη τη Κύπρο αλλά και την Ελλάδα, λατρεύτηκε ως «κύπριδα» και «πάφια» Αφροδίτη αλλά και ως θεά άλλων νησιών ως αναδυόμενη από τη θάλασσα, όμορφη και ερωτευμένη και πιστή στο μόνο θεό της, τον Ήλιο Άδωνη.
..............................................................................................................................

5 Απριλίου 2010

Τα αδώνια και ο επιτάφιος

  • "Τα αδώνια ήταν ετήσια γιορτή σε ανάμνηση του θάνατου και της ανάστασης του Άδωνη που γινόταν σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας. Τα Αδώνια δεν είχαν παντού την ίδια διάρκεια. Αλλού ήταν γιορτές διήμερες, αλλού τριήμερες και αλλού διαρκούσαν εφτά ημέρες. Ούτε και η εποχή κατά την οποία γίνονταν ήταν η ίδια σε όλες τις περιοχές. Με εξαίρεση το χειμώνα μαρτυρίες εορτασμού υπάρχουν για τις άλλες εποχές του έτους.
  • Οι πρώτες ημέρες της γιορτής ήταν πένθιμες. Στα διήμερα Αδώνια η πένθιμη μέρα λεγόταν "αφανισμός" εξαιτίας των παθών του θεού. Οι γυναίκες τελούσαν τα καθιερωμένα για την κηδεία του θεού και θρηνούσαν το χαμό του. Μετά με λυμένα μαλλιά γυρνούσαν στους δρόμους περιφέροντας τα ομοιώματα του θεού και μέσα σε οδύνη έψελναν πένθιμους ύμνους τα "αδωνίδια" με τη συνοδεία αυλού που ονομαζόταν "γίγγρα". 
  • Τη χαραυγή της επόμενης μέρας πετούσαν τα ομοιώματα του θεού σε πηγές ή σε ποτάμια. Μετά την πάροδο των πένθιμων ημερών οι πιστοί γιόρταζαν με οργιαστική χαρά την ανάστασή του. Στα διήμερα Αδώνια η μέρα αυτή ονομαζόταν "εύρεσις" και τη γιόρταζαν με χορούς, πλούσια γεύματα, μέσα σε κατάσταση γενικής ευθυμίας.
  • Στα αθηναϊκά Αδώνια, όπως και στα αντίστοιχα της Κύπρου, της Αλεξάνδρειας και της Βύβλου, οι γυναίκες φορώντας ρούχα πένθους, θρηνούσαν μπροστά σε δύο νεκροκρέβατα που ήταν τοποθετημένα στις εισόδους των σπιτιών. Πάνω στα νεκροκρέβατα έβαζαν ξύλινα ομοιώματα του Άδωνη και της Αφροδίτης. Γύρω από τα ειδώλια τοποθετούσαν τους "κήπους του Άδωνη" δηλαδή γλάστρες με φυτά που γρήγορα αναπτύσσονται, τα οποία είχαν φυτέψει λίγες μέρες πριν. Τους κήπους αυτούς αργότερα τους τοποθετούσαν πάνω στις στέγες των σπιτιών για να μεγαλώσουν γρήγορα με τη βοήθεια του ήλιου. Η ανάπτυξη των φυτών αποτελούσε σημάδι της ανάστασης του θεού.
  • Κοντά στον επιτάφιο (νεκροκρέβατο) τοποθετούσαν κούκλες που παρίσταναν έρωτες και πουλιά και δίπλα στο ομοίωμα του Άδωνη άφηναν πλακούντες και γλυκίσματα.
  • Ο θάνατος και η ανάσταση του Άδωνη είχε σχέση με τον ετήσιο κύκλο της βλάστησης και της καρποφορίας". 
..................................................................................................................................

2 Απριλίου 2010

Ιη Απριλίου – Ω, τι καταστροφικό ψέμα...

  • Τη μέρα αυτή θα έπρεπε η Κύπρος να πενθεί, θα πρεπε μαύρα να ντύνουν τις εκκλησιές, θα πρεπε να κλαιμε για τη καταστροφή που μας έφερε στον τόπο ο πρώτος νατοϊκός πράκτορας στη Κύπρο, ο «λυτρωτής», ο «ηρωικός» -αναθεματισμένος- Γεώργιος Γρίβας, τάχαμου «Διγενής», ο δούρειος ίππος των Τούρκων και των Αγγλομερικάνων, των Χουντικών και της CIA.
  • Θα πρεπε να κλαιμε για τα παιδιά που τον πίστεψαν –τον όλεθρο, τον εφιάλτη της Κύπρου-
  • Θα πρεπε να κλαιμε για το λαό που τον πίστεψε και έσπρωξε μια χούφτα καιροσκόπων, αδίσταχτων και εξουσιομανών στο τιμόνι της τύχης μας.
  • Με πρόσχημα την «εθνική καθαρότητα», την τάχαμου ελληνικότητα, τάχαμου Χριστιανοσύνη, φονιάδες κατάντησαν ως και αμάχων και γυναικόπαιδων.
  • Ξέρουμε την πραγματική ιστορία της ΕΟΚΑ, του δεξιού παρακράτους του Γιωρκάτζη, της ΕΟΚΑ Β’ και του πραξικοπήματος.
  • Ξέρουμε ποιοι έφεραν τους Τούρκους στην ισχυρή θέση σε ότι αφορά τη Κύπρο τουλάχιστον.
  • Εντούτοις, κάποιοι συνεχίζουν...Γριβικά, διχοτομικά, ρατσιστικά, στενόμυαλα, εθνικιστικά.
  • Είναι απίστευτα προσηλωμένοι στη διχοτόμηση, δεν μπορούν να φανταστούν ούτε καν τη πιθανότητα διζωνικής, πόσο μάλλον της εκ περιτροπής προεδρίας του δι περιφερειακού νέου μας κράτους.
  • Έχουν κρυφτεί πίσω από τον Τούρκικο στρατό κατοχής. Έχουν κρυφτεί πίσω από τον επεκτατισμό της Τουρκίας και τον διχοτομισμό του ΝΑΤΟ.
  • Πανηγυρίζουν κάθε φορά που Τούρκοι αξιωματούχοι κάνουν προκλητικές δηλώσεις.
  • Χαίρονται πραγματικά και το δείχνουν κάθε φορά που οι Τούρκοι στριμώχνουν τη δική μας πλευρά.
  • Νιώθουν δικαιωμένοι όταν μας κατσαδιάζουν και μας πιέζουν.
  • Δίνουν χολή και ξύδι σε αυτόν που θα έπρεπε να διαφυλάττουν και να υπερασπίζουν.
  •  Η ιστορία θα γραφτεί από τους νικητές και η νίκη από το 1955 μέχρι και τις μέρες μας ανήκει στον εθνικισμό, στον εξτρεμισμό, τη βία, τη προσφυγιά, τον πόλεμο, την τελική και εκ των πραγμάτων διχοτόμηση.
  • Έχουμε μπροστά μας τη τελευταία μας, τη τελική μας μάχη απέναντι στις δυνάμεις της αντίδρασης, του πραγματικού φασισμού και ολοκληρωτισμού, της πραγματικής νομενκλατούρας της συντήρησης της διχοτόμησης.
  • Εδέκ, Ευρωκό, Οικολόγοι (;;;) μερίδα του ΔΗΚΟ και δυστυχώς απ ότι φαίνεται και μεγάλη μερίδα του εθνικιστικού ΔΗΣΥ καθώς και άλλες βολεμένες δυνάμεις της μπανανίας μας, βάλθηκαν να ανατινάξουν -σαν άλλοι Γρίβες- κάθε σχέδιο και προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού.
  • Όντως τιμούν το πνεύμα της αποφράδας πρώτης Απριλίου 55’ και του Γριβισμού που μας διχοτόμησε.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...