"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

24 Μαΐου 2010

Εν της παπαθκιάς τα ξύλα...

  • Μάλιστα!
  • Στο εθνικό μας πρόβλημα ο καθ ένας δικαιούται να λεει και να κάνει ότι θέλει...
  • Να αμφισβητεί τις συμφωνίες κορυφής για διζωνική...
  • Να θέλει να εγκαταλείψουμε τις συνομιλίες...
  • Να θέλει να αλλάξει τη βάση και τη διαδικασία διαπραγμάτευσης...
  • Και διάφορες άλλες διχοτομικές αρλούμπες που ξεστομίζουν οι εθνικοσοσιαλιστές της Εδέκ, του Ευρωκό...και του μισού Δήκο...
  • Αλλά για την Εκκλησία και τις δικές της διαδικασίες, συνομιλίες και πρακτικές....όποιος σηκώσει κεφάλι θέτει τον εαυτό του εκτός!
  • Την άλλη φορά έβαλε να δείρουν τους μοναχούς και τους παπάδες γιατί παρεμπόδιζαν τάχα ένα συνέδριο...
  • Κάλεσε στο γραφείο του τους αντιδραστικούς ιερείς για να τους κόψει τον μισθό επειδή έχουν άλλη άποψη...
  • Εκστομίζει ύβρεις απέναντι σε όποιο πολιτικό ή κυβερνητικό λειτουργό τολμήσει να μιλήσει για τις οφειλές της Εκκλησίας στο κράτος...
  • Και προτιμά όποιον συνάδελφό του διαφωνεί μαζί του –βλ. Αθανάσιος-, να μην το εκφράζει δημοσίως...
  • Συνομιλεί με τον ψευδο-υπουργό του Έρογλου για την ανακατασκευή του μοναστηριού του Απ. Ανδρέα –αποκαλώντας τον υπουργό- και θέλει να συναντήσει τον Ερτογάν για το ίδιο θέμα...
  • Αλλά για το Κυπριακό τυπώνει και μοιράζει έντυπα τα οποία είναι ακριβώς απέναντι από την επίσημη κρατική πολιτική στο Κυπριακό...
  • Και γενικά θεωρεί την επίσημη πολιτική της δημοκρατίας και της κυβέρνησης ως «ανθελληνική» και «προδοτική»...
  • Με δύο μέτρα και δύο σταθμά ο αθυρόστομος προκαθήμενος...
  • Κατά το δοκούν και κατά το συμφέρον...
  • Όπως κάθε γνήσιος μακιαβελικός, φασίστας, κερδοσκόπος, λαϊκιστής...
  • Aρχιεπ. Κύπρου για την επίσκεψη Πάπα:
  • "Οι φωνές αυτές… εγώ τις χαρακτηρίζω ως παραφωνίες. Είναι παραφωνίες δεν είναι φωνές. Είναι οι έχοντες ζήλον ου κατ’ επίγνωσην και τις περισσότερες φορές το κάνουν για να κάνουν επίδειξην, για να κάνουν λαϊκισμόν και όχι γιατί πιστεύουν κάτι τέτοιο."
  • "...Και αφού είναι αδιόρθωτοι δε νομίζω ότι έχουμε καιρό να χάνουμε ή να σπαταλούμε κύτταρα της φαιάς ουσίας του εγκεφάλου μας."
  • "Εάν παρ’ ελπίδα οποιοσδήποτε ιερεύς κάνει οποιανδήποτε ασχήμια θα τιμωρηθεί αμείλικτα. Δεν πρόκειται να χαριστώ σε κανένα"
  • Εν της παπαθκιάς τα ξύλα τωρά...Για το Κυπριακό βάζει τα κόμματα, τις οργανώσεις, τα κανάλια και τους δημοσιογράφους που χρηματοδοτεί να γκρεμμίσουν ακόμα κι αυτές τις συμφωνίες του Μακαρίου...
  • Αλλά για την επίσημη στάση της Εκκλησίας προειδοποιεί με αμείλικτη τιμωρία τις παραφωνίες...!
  • Ο κατ εξοχήν ΠΑΡΑΦΩΝΟΣ, ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ, ΛΑΪΚΙΣΤΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ και ΑΞΙΟΣ ΓΙΑ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ΦΤΥΣΙΜΟ...

22 Μαΐου 2010

Ενότητα και πράσινα...εθνικοσοσιαλιστικά άλογα...

  • Είναι για να απορεί κανείς...
  • Το είδους ενότητα μπορεί να επιτευχθεί ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου σε ότι αφορά το Κυπριακό;
  • Η μισή Κύπρος, ολοφάνερα και απροκάλυπτα πλέον ευνοεί την εκ των πραγμάτων διχοτόμηση και προτιμά να γυρνά τη πλάτη στον Πενταδάκτυλο...στο όνομα του «ανένδοτου και μακροχρόνιου αγώνα»...
  • Και η άλλη μισή μπορεί να δεχθεί με πολλές επιφυλάξεις μια λύση με τις προϋποθέσεις που θέτουν οι συμφωνίες κορυφής και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ...
  • Και από τη μισή Κύπρο που θα μπορούσε να δεχθεί μια λύση τύπου διζωνικής, τουλάχιστον οι μισοί θα ήταν έτοιμοι να εγκαταλείψουν αυτόν το στόχο εάν ο πολιτικός σχηματισμός που τους αντιπροσωπεύει κάνει πρόσκαιρα ένα άλλο σχεδιασμό...
  • Έτσι μένουμε με το ένα τέταρτο των ελληνοκυπρίων να θέλει πραγματικά και να αγωνίζεται για λύση διζωνικής ομοσπονδίας...
  • Ο ΔΗΣΥ, είναι έτοιμος ...να τη κάνει με ελαφρά πηδηματάκια... προκειμένου να εμφανισθεί με το εθνικιστικό του προσωπείο στις βουλευτικές...
  • Στο ΔΗΚΟ μάλλον συνυπάρχουν δύο κυρίαρχες τάσεις: οι αντιομοσπονδιακοί και αυτοί που αφήνουν τη λύση σε βάθος χρόνου, δηλαδή ποτέ!
  • Η ΕΔΕΚ έγινε πλέον ουρά την Αρχιεπισκοπής, του Ευρωκό και του Christofiaswatch!
  • Και δεν υπάρχει καν λόγος να αναφέρουμε τη στάση του Ευρωκό και της επίσημης Εκκλησίας απέναντι στο ενδεχόμενο συμφωνίας πάνω στις βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού στις οποίες περιλαμβάνεται και η Διζωνική...τους λούζει κρύος ιδρώτας!
  • Τουλάχιστον οι μισοί ελληνοκύπριοι είναι του δόγματος «τζοίνοι ποτζεί, εμείς ποδά τζαι τοίχος μες τη μέση»
  • Τουλάχιστον οι μισοί βλέπουν με συμπάθεια το έργο του Γρίβα στο νησί...τι να λέμε τώρα για το Κυπριακό...
  • Τουλάχιστον οι μισοί θορυβούνται, παθαίνουν υστερίες και απελπίζονται όταν ακούν τον ΓΓ του ΟΗΕ να προβλέπει συμφωνία στο Κυπριακό...
  • Οι συμφωνίες κορυφής Μακαρίου και Κυπριανού με τον Ντενκτάς του 77’ και 79’ δεν τυγχάνουν αναγνώρισης και αποδοχής από τουλάχιστον τους μισούς ελληνοκύπριους και τους πολιτικούς που τους αντιπροσωπεύουν...
  • Πως είναι λοιπόν δυνατό να συμφωνηθεί μια κοινή βάση και να υπάρξει ενότητα στο εσωτερικό;
  • Εφόσον δεν έχουμε συμφωνήσει ακόμη στο εσωτερικό, 33 χρόνια μετά από την πρώτη αναφορά σε διζωνική ομοσπονδία σε συμφωνίες κορυφής, στη μορφή της διζωνικής ομοσπονδίας που θα έχει η δεύτερη προσπάθεια επιβίωσης της ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Η ενότητα διχοτομικών και διζωνικών, λαϊκιστών και ρεαλιστών, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατη και αχρείαστο να την επιδιώκει κανείς.
  • Το ζητούμενο είναι η δημοκρατική-ιδεολογική ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ, η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ φιλοσοφίας.
  • Το ζητούμενο είναι να φέρει η Κυβέρνηση ένα σχέδιο λύσης βασισμένο στις προϋποθέσεις που πάντα βάζαμε για να το κρίνουν οι μισοί...και οι άλλοι μισοί σε ένα δημοψήφισμα...
  • Και αν είναι γραμμένο στη μοίρα τούντου τόπου να τον χαντακώνουν οι ιδεοληψίες, τα κούφια λόγια και ο φανατισμός-τραμπουκισμός των εθνικιστών και των σοβινιστών, ας αποδειχθεί στις κάλπες.
  • Αντιπαράθεση και σύγκρουση ιδεολογική και επιστημονική λοιπόν, με τη λερναία ύδρα του εθνικισμού και του διχοτομισμού.
  • Πρέπει να κερδίσουμε τη μάχη των επιχειρημάτων και της τεκμηρίωσης απέναντι στον λαϊκισμό και την παραίτηση, την εγκατάλειψη ουσιαστικά του αγώνα για απελευθέρωση της Κύπρου μας.
  • Και αυτό μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ ΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ και όχι αναμασημένα λόγια για δήθεν ενότητα...και πράσινα εθνικοσοσιαλιστικά άλογα...

16 Μαΐου 2010

Ο τριαδικός θεός του...αθυρόστομου...

  • Μακιαβελισμός: Η πολιτική θεωρία σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση ή ηγεμόνας μίας χώρας, εκτιμώντας τις περιστάσεις, μεταχειρίζεται οποιοδήποτε μέσο, ηθικά ορθό η μη, προκειμένου να προστατεύσει την εξουσία του. Η στάση και πρακτική σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται η άρση κάθε ηθικού φραγμού, μηχανορραφία και δολοπλοκία για την επίτευξη προσωπικών στόχων, ακόμα και άνομων, στα πλαίσια των ρυθμιστικών κανόνων μιας κοινωνικής ομάδας ή οποιασδήποτε μορφής κοινότητας.
  • Μαμωνάς: Η θεολογική σημασία του όρου σχετίζεται με την πλεονεξία η οποία είναι μια μορφή ειδωλολατρίας αφού σημαίνει μεγαλύτερη προσκόλληση στα υλικά αγαθά παρά στο Θεό, σαν να ήταν αυτά οι κύριοι του, περιφρονώντας τον αληθινό Κύριο. Η επιλογή ενός ψεύτικου θεού αποκόπτει τον άνθρωπο από τον πραγματικό Θεό και τον οδηγεί, εν γνώση του, στην απώλεια. Ο Μαμωνάς είναι άδικος, αλλά και ψεύτης και απατηλός, αφού είναι μωρία να στηρίζεται κανείς σε φθαρτά αγαθά τα οποία ο χρόνος αφανίζει και ο θάνατος αχρηστεύει.
  • Φασισμός: Ο φασισμός, ως πολιτικοκοινωνικό κίνημα, πρέσβευε τη δημιουργία ενός ολοκληρωτικού κράτους που όλα θα υπακούν στον κεντρικό μηχανισμό, θα δρουν και θα υπάρχουν όπως αυτός θέλει, όλα θ' ανήκουν στο κράτος, τίποτα δε θα υπάρχει έξω από αυτό. Το σύνθημά του ήταν «να πιστεύεις, να υπακούς, να πολεμάς». Ο συνδυασμός της τυφλής πίστης και της ανδροπρεπούς μαχητικότητας θα μετέτρεπε το έθνος σε μια μονίμως επιστρατευμένη ένοπλη δύναμη που θα κατακτούσε, θα διατηρούσε και θα διεύρυνε την εξουσία του. Μετά τη συντριβή του στο Β' Παγκόσμιο πόλεμο η ανάπτυξή του πέφτει κατακόρυφα. Όμως μέχρι και σήμερα ο φασισμός αξιοποιείται για την αντιμετώπιση των προοδευτικών κινημάτων σ' όλο τον κόσμο.

15 Μαΐου 2010

Οι καιροί αλλάζουν...

  • Οι καιροί αλλάζουν, κάποιοι προχωράνε, κάποιοι διστάζουν…όπως λεει και το τραγούδι της διαφήμισης…
  • O Ερτογάν κατέβηκε στην Αθήνα με τους τρακόσους του κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες, θέλει να τα βρει με την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα. Τι γίνεται πραγματικά;
  • Αυτό που βασικά γίνεται είναι το ίδιο με ότι γινόταν επί οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι Οθωμανοί-Τούρκοι έχουν την ισχύ, την οικονομική προοπτική, τους πόρους και το δυναμικό να κάνουν εμπόριο και κέρδη με την Ευρώπη αλλά δεν μπορούν μόνοι τους!
  • Όπως και πριν πέντε αιώνες και για 400 χρόνια, χρησιμοποίησαν του φαναριώτες της Πόλης για να κάνουν τα ανοίγματά τους στην Ευρώπη –με το αζημίωτο φυσικά- έτσι και τώρα θέλουν να χρησιμοποιήσουν τους Έλληνες σαν ενδιάμεσους στη προσέγγισή τους με την Ευρώπη.
  • Την ίδια προσέγγιση έχει η ‘ερτογανική’ νέα τούρκικη εξωτερική πολιτική –που στη πραγματικότητα είναι πιο παλιά από την κεμαλική νεοτουρκική πολιτική- και με τους ελληνοκύπριους. Θέλει να χρησιμοποιήσει τους ελληνοκύπριους, όπως και τους ελλαδίτες ως οχήματα, ενδιάμεσους, αντιπρόσωπους, διαπραγματευτές και διαλαλητές της τούρκικης πραμάτειας στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.
  • Αυτή η πολιτική δεν είναι καινούρια όπως προανέφερα. Είναι αντίθετα η κλασική οθωμανική συνταγή η οποία όμως εγκαταλείφθηκε με τη δημιουργία του τούρκικου κράτους πριν ένα αιώνα και πλέον.
  • Οι έλληνες έχουν τα πλοία, τις επαφές, τους εμπόρους, τα τεράστια νηολόγια. Κύπρος και Ελλάδα έχουν τη πρωτιά στις σημαίες πλοίων, έχουν ανοικτούς δρόμους με όλο τον κόσμο για αιώνες τώρα, διαπρέπουν στο εμπόριο και ειδικά το διαμετακομιστικό.
  • Η Τουρκία έχει τη δυνατότητα παραγωγής αλλά με τη σειρά της είναι δέκτης όλης της παραγωγής που γίνεται στα ενδότερα της Ασίας, από το Πακιστάν μέχρι και τη Κίνα.
  • Και στην Ελλάδα αλλά και στη Τουρκία, στους λαούς των δύο χωρών, συμφέρει η αποκλιμάκωση, η μείωση των εξοπλισμών, η συνεργασία στο Αιγαίο, η λύση του Κυπριακού…
  • Οι καιροί αλλάζουν, αυτό αποδεικνύεται καθημερινά από την μαύρη εκείνη άνοιξη του 2004…
  • Οι ελληνοκύπριοι διστάζουν, βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος και κινδυνεύουν να αυτο-απομονωθούν τόσο που οι σχέσεις με την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη να καταντούν τυπικές και θεωρητικές.
  • Ευτυχώς που σε αυτή τη κρίσιμη περίοδο ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός δεν κατευθύνει τα κυβερνητικά και διαπραγματευτικά μας βήματα…
  • Η συνέχιση της πολιτικής Παπαδόπουλου και μετά το 2008 θα έφερνε την οριστική και …ευρωπαϊκή διχοτόμηση αρκετά νωρίτερα…
  • Τώρα υπάρχει τουλάχιστον η ελπίδα, για όσο τουλάχιστον ο εθνικισμός και ο διχοτομισμός των ελληνοκυπρίων δεν κατευθύνει το μέλλον της Κύπρου και του λαού της και απλά βράζει στο ζουμί του ψάχνοντας να βρει τις πιο απίθανες διεξόδους για να …κονιορτοποιήσει και τις τελευταίες πιθανότητες ανατροπής της διχοτόμησης.

11 Μαΐου 2010

H πρώτη χώρα που αμφισβήτησε τη νομιμότητα του εξωτερικού χρέους

  • Μια μικρή χώρα όπως ο Ισημερινός δείχνει τον δρόμο σαν ένας «οικονομικός δείκτης». Δείχνει πως τίποτα από όσα συμβαίνουν σήμερα στην παγκόσμια οικονομία δεν είναι δεδομένο και πως αύριο, μεθαύριο όλα μπορεί να είναι διαφορετικά.
  • Ο Ισημερινός ανακοίνωσε πρόσφατα πως οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να φορτώνουν τη χώρα με χρέος. Έγινε, έτσι, η πρώτη χώρα που αμφισβήτησε τη νομιμότητα του εξωτερικού χρέους. Ανεξάρτητη επιτροπή ελέγχου αποκάλυψε εκατοντάδες παρανομίες στις συμβάσεις του χρέους, οι οποίες εξυπηρετούσαν τους ξένους δανειστές.
  • Έτσι, ο Ισημερινός δημιούργησε ένα προηγούμενο, εξαρτώντας την αποπληρωμή των δανείων του από τη νομιμότητα των δανειακών συμβάσεων. Εδώ και πολλές δεκαετίες, οι ΗΠΑ προσέφεραν στις χώρες της Λατινικής Αμερικής δάνεια τα οποία αυτές δεν είχαν καμιά ελπίδα να αποπληρώσουν.
  • Το 1970 ενθάρρυναν τον Ισημερινό να δανειστεί με χαμηλό επιτόκιο. Γρήγορα όμως το χρέος της χώρας αυξήθηκε 1.200%, κυρίως εξαιτίας των επιτοκίων, τα οποία οι αμερικανικές τράπεζες ανέβασαν από 6% το 1979 σε 21% το 1981.
  • Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής πάντα δίσταζαν να αντισταθούν σε αυτούς τους εκβιασμούς, για να μην προκαλέσουν την οργή των διεθνών αγορών. Σήμερα πια, φαίνεται πως το όνειρο του Ουρουγουανού συγγραφέα Εντουάρντο Γκαλεάνο παίρνει σάρκα και οστά, καθώς η αντίσταση των χωρών της Λατινικής Αμερικής είναι ενιαία.
  • Η Βενεζουέλα, η Βολιβία και η Παραγουάη συγκρότησαν πρόσφατα επιτροπές ελέγχου του χρέους. Η εμπειρία της Αργεντινής δεν πήγε χαμένη.
  • Το 2001με τον βρόχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, οι Αργεντινοί ηγέτες πειθάρχησαν στις εντολές αυτού του θεματοφύλακα της περιουσίας των διεθνών δανειστών: ανακοίνωσαν περικοπές στους μισθούς των εργαζομένων, πεπεισμένοι πως, παρά τα σοβαρά προβλήματα της χώρας, δεν έπρεπε να εγκαταλείψουν τη σύνδεση του εθνικού νομίσματος με το δολάριο (η οποία εξασφάλιζε τα χρήματα των δανειστών).
  • Στη στιγμή ξέσπασαν ταραχές στο Μπουένος Άιρες και η πόλη τυλίχτηκε στις φλόγες. Είκοσι επτά πολίτες έχασαν τη ζωή τους από τα πυρά των αστυνομικών. Ο πρόεδρος Ντα Λα Ρούα φυγαδεύτηκε από το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας. Η σύνδεση του νομίσματος της χώρας με το δολάριο κατέρρευσε. Και η Αργεντινή δήλωσε αδυναμία αποπληρωμής του χρέους της.
  • «Οι οικονομολόγοι περίμεναν να κατακρημνιστούν οι ουρανοί», σχολιάζει ο Ίβανς-Πρίτσαρντ στην «Ντέιλι Τέλεγκραφ». «Οι ουρανοί όμως αρνήθηκαν να το κάνουν. Στη συνέχεια, η Αργεντινή πέτυχε κινεζικούς ρυθμούς ανάπτυξης για μισή δεκαετία: 8,8% το 2003, 9% το 2004, 9,2% το 2005, 8,5% το 2006 και 8,7% το 2007».
  • Επιστροφή στις μικρές χώρες της Ευρώπης και στον οικονομολόγο Ντένις Γκουλντ, που γράφει: «Αν η Ελλάδα και η Ιρλανδία υποφέρουν δεινά τα προσεχή χρόνια, ίσως να πάρουμε επιτέλους το μάθημα πως η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική σε μια αδύναμη οικονομία δεν έχει νόημα. Και ίσως αυτό το μάθημα να μας γλιτώσει από την επόμενη ύφεση. Ας το ελπίσουμε».

9 Μαΐου 2010

Υποκριτές!

  • Ο Ντάουνερ στη μούττη του σιεπέττου...
  • Ποιος είναι ο Ντάουνερ; Ένας αυστραλός μασόνος, πρώην πρόεδρος του αυστραλέζικου μεγαλύτερου δεξιού κόμματος, όργανο και υπηρέτης του ΝΑΤΟ, αποσπασμένος για τις δουλειές της βορειατλαντικής συμμαχίας στον ΟΗΕ... 
  • Ξέρετε, του ΝΑΤΟ που κάποιοι θέλουν να μας εντάξουν παράπλευρα μέσα από τον «Συνεταιρισμό για την Ευρώπη»...
  • Ξέρετε, του ΝΑΤΟ που επέβαλε 7ετή στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα και την υποχρεώνει σε οικονομική εξάρτηση με στρατιωτικούς εξοπλισμούς τεράστιου κόστους.
  • Ξέρετε, του ΝΑΤΟ που διατηρεί βάσεις στην Κύπρο και στις δύο πλευρές του νησιού.
  • Του ΝΑΤΟ που ουσιαστικά εξασκεί την ΚΑΤΟΧΗ της μισής Κύπρου χρησιμοποιώντας τον Τούρκικο και τον Αγγλικό στρατό και επιτηρεί την «ειρήνη» με στρατεύματα του ΟΗΕ....
  • Αυτού του ΝΑΤΟ λοιπόν και αυτού του ΟΗΕ είναι εκπρόσωπος ο Ντάουνερ.
  • Κάποια κόμματα λοιπόν, τα γνωστά τέσσερα, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Ευρωκό και Οικολόγοι, με το ένα να κάνει περισσότερο θόρυβο από το άλλο, να έβαλαν με τον εγκάθετο του ΝΑΤΟ γιατί τάχαμου δεν ανέφερε τη «ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ» στις δηλώσεις του τις προάλλες...
  • Η «Μία Κυριαρχία» είπαν είναι στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και σαν τέτοια που είναι, η μη αναφορά της στις δηλώσεις του εκπροσώπου του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ είναι ύποπτη...
  • Και φυσικά και είναι, και φυσικά και είναι μυστήριος ο ρόλος του, όπως και όλων των προηγούμενων, όπως και –ό μη γένοιτο- όλων των επόμενων.
  • Όπως είναι και φυσικό αυτά τα –ο θεός της πολιτικής να τα κάμει- κόμματα που έχουν σαν μόνο λόγο ύπαρξης τον διχοτομισμό, τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό, να ψάχνουν καθημερινά τρόπους να αποθαρρύνουν τόσο τον λαό μας όσο και τη διεθνή κοινότητα για μια πιθανή λύση του Κυπριακού.
  • Με σοφιστείες, ψάχνοντας ψύλλους στ΄ άχερα, νομικισμούς, παλινωδίες, αππώματα και γαουροσύνες –σαν και τη μη υποδοχή του ΓΓ του ΟΗΕ-, αυτά τα τέσσερα κόμματα, ο μισός ΔΗΣΥ και η Αρχιεπισκοπή, τορπιλίζουν ακόμη πιο σφοδρά από τους τουρκοκύπριους εθνικιστές και τους εποίκους ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ.
  • Κατηγορούν τον Ντάουνερ ότι δεν αναφέρει τη «Μία Κυριαρχία» η οποία είναι ξεκάθαρη στα ψηφίσματα ενώ την ίδια στιγμή τουλάχιστον η ΕΔΕΚ, μέρος του ΔΗΚΟ, το Ευρωκό και η Αρχιεπισκοπή υπαναχωρούν από αυτά τα ψηφίσματα στο θέμα της ΔΙΖΩΝΙΚΗΣ και στο θέμα της ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ.
  • Για να έχουν μούτρα και ειδικό βάρος απέναντι στον οποιονδήποτε εσκεμμένα ή όχι παραλείπει να αναφερθεί σε όλα τα ψηφίσματα και τις αρχές λύσεις του Κυπριακού όπως ορίζονται στα πλαίσια του ΟΗΕ, θα έπρεπε αυτά τα -ας πούμε- κόμματα να υποστηρίζουν επίσης και ενθέρμως όλες τις αρχές λύσης του Κυπριακού.
  • Και η ΔΙΖΩΝΙΚΗ μορφή του κράτους καθώς και η πλήρης ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ είναι βασικές αρχές, συμφωνημένες από το 77’ και επαναβεβαιωμένες πολλές φορές μέχρι και τις μέρες μας.
  • Αυτά τα κόμματα υποσκάπτουν και φανερά και υπογείως και τις δύο αρχές. Η ΕΔΕΚ ούτε κατά διάνοια δεν αναφέρει τη λέξη ΔΙΖΩΝΙΚΗ στις προκηρύξεις και ανακοινώσεις της, το Ευρωκό έχει αποκηρύξει προ πολλού αυτή την αρχή λύσης, όπως και το μισό ΔΗΚΟ...και η Αρχιεπισκοπή...
  • Από την άλλη, όλο το πολιτικό σύμπαν της Κύπρου...και η Αρχιεπισκοπή με εξαίρεση το ΑΚΕΛ και τους Οικολόγους, ευνοεί την ΜΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, τη συνέχιση της ύπαρξης στρατού και επιπλέον την ένταξη της χώρας μας σε παραοργανισμό του ΝΑΤΟ!
  • Είναι για να απορεί κανείς...
  • Ακόμα και χθες, σε συμπόσιο της Αρχιεπισκοπής για τη σχέση Κύπρου-Ευρώπης, ο Γιαννάκης Μάτσης στην ομιλία του τα έβαλε με την κυβέρνηση γιατί δεν προωθεί της ένταξη στον «Συνεταιρισμό για την Ευρώπη»...
  • Και κατά τ’ άλλα βάζουν τον Ντάουνερ –τον εκπρόσωπο του ΝΑΤΟ στο Κυπριακό- στη μούττη του σιεπέττου...
  • Ουαί, γραμματείς και φαρισαίοι, υποκριταί!

8 Μαΐου 2010

Ο αγώνας για δικαιοσύνη είναι παγκόσμιος

  • Πόσες αλλαγές θα μπορούσε να φέρει άραγε μια εθνική κυβέρνηση στο κράτος της ή ένα Δημοτικό συμβούλιο στον Δήμο του αν το γενικότερο σύστημα στο οποίο ενυπάρχει αυτό το κράτος ή αυτός ο δήμος είναι εν γένει άδικο και στρεβλό; 
  • Το ίδιο ερώτημα θα μπορούσε να αφορά πολλών ειδών εξουσίες και κοινότητες: Πόσο αποδοτικό και προοδευτικό μπορεί να είναι ένα σχολείο σε μια κοινότητα ή πόλη όταν η εκπαιδευτική εξουσία και νοοτροπία, το γενικότερο καθεστώς στην εκπαίδευση, λειτουργεί κόντρα στα καλώς νοούμενα συμφέροντα της κοινωνίας των ανθρώπων;
  • Μικρές τοπικές επαναστάσεις μπορούν να αποδώσουν αποτελέσματα αλλά σίγουρα με περιορισμένη ισχύ και διάρκεια αφού το γενικότερο πλέγμα εξουσιών στο οποίο ανήκει μια προοδευτική και επαναστατική κοινωνία, θα δυσκολεύει –εκ της φύσεως του- τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις.
  • Ένα ακραίο παράδειγμα: Μπορεί η Ελλάδα να κηρύξει μονομερή αφοπλισμό και αποχώρηση από το ΝΑΤΟ;
  • Πολλά λέγονται τις τελευταίες μέρες για την οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η Ελλάδα και ποιοι πραγματικά ευθύνονται, τι πάει λάθος κ.ο.κ.
  • Δεν άκουσα κανένα να επιμένει για το γεγονός ότι οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί, οι υπέρογκες δαπάνες και οι δυσανάλογες με το μέγεθός της είναι η βασική αιτία κατάρρευσης της οικονομίας της.
  • Λογικά, σαν κράτος μέλος της Ε.Ε., του ΟΗΕ και τόσων άλλων διεθνών οργανισμών, δεν θα έπρεπε να απειλείται από καμιά άλλη χώρα, ούτε θεωρητικά ούτε πρακτικά και ως εκ τούτου θα μπορούσε να επικεντρωθεί στη παραγωγή πολιτισμού και αγαθών, στη παιδεία της, στο τουριστικό της προϊόν, στις καλλιέργειες της, το πολιτιστικό της γίγνεσθαι κλπ.
  • Και αν θεωρήσουμε ότι η τοπική κοινωνία στην Ελλάδα αποφασίζει αυτή την αλλαγή και ξεκολλήσει την Ελλάδα από το άρμα του ΝΑΤΟ και των πολεμικών εξοπλισμών και αποστολών που συνεπάγονται, μπορεί πραγματικά να στηρίξει αυτή την επιλογή πρακτικά και να βγει πιο δυνατή από τη δοκιμασία αυτή αν τα υπόλοιπα κράτη δεν κάνουν παρόμοιες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές;
  • Εδώ ακριβώς είναι το σημείο όπου εισέρχεται η ανάγκη παγκόσμιας ιδεολογικής πάλης, του παγκόσμιου κινήματος της ειρήνης και της δικαιοσύνης.
  • Είναι σε αυτό το σημείο που διαπιστώνεται η ανάγκη  να ενωθούν όλοι οι πολίτες αυτού του κόσμου –και ειδικά οι εργαζόμενοι οποιασδήποτε μορφής δίκαιης, τίμιας και γνήσιας προσφοράς υπηρεσιών- για την παγκόσμια αλλαγή, τη παγκόσμια μεταρρύθμιση.
  • Εδώ ξυπνά και ορθώνεται στις συνειδήσεις όλων των ανθρώπων η ιδέα της διεθνιστικής πάλης, της αντι-καπιταλιστικής και αντι-ιμπεριαλιστικής.
  • Το κίνημα ενάντια στον εθνικισμό και τον φασισμό που δημιουργεί φοβικές προσωπικότητες, στενόμυαλους και καχύποπτους ανθρώπους, μισάνθρωπους έτοιμους να γίνουν υποχείρια του κάθε πολεμοκάπηλου, του κάθε λαϊκιστή, του κάθε εκμεταλλευτή.
  • Η παγκόσμια οικονομική κρίση ξεκινάει από την φυσική λαιμαργία του καπιταλιστικού συστήματος, του κεφαλαίου, που ψάχνει αέναα τρόπους δημιουργίας περισσότερων κερδών...και τα περισσότερα κέρδη τα φέρνει ο πόλεμος και οι εξοπλισμοί.
  • Οι οικονομίες καταρρέουν είτε από ληστρικές επιθέσεις ενάντια στον λαϊκό πλούτο από τις καπιταλιστικές δομές –χρηματιστήρια, συναλλάγματα, επιτόκια κλπ- είτε από τις υπέρογκες πολεμικές-εξοπλιστικές δαπάνες.
  • Αυτό συνέβηκε στην Ελλάδα, αυτό συνέβηκε και θα συμβαίνει σε όλα τα κράτη του κόσμου για όσο οι τραπεζίτες και οι πολεμικές βιομηχανίες κυβερνούν αυτό το πλανήτη και τους ανθρώπους του.
  • Γι αυτό έχει μεγάλη σημασία να είμαστε όσο διεθνιστές όσο και αριστεροί, όσο και πατριώτες, όσο και Άνθρωποι.
  • Το ανθρώπινο πνεύμα, οι πανανθρώπινες αξίες, η ειρήνη και η δικαιοσύνη δεν μπορούν παρά να νικήσουν.

5 Μαΐου 2010

Ξανά στις φλόγες η Αθήνα...

  • Σε μπλογκ βρισκόμαστε, τις προσωπικές μας απόψεις λέμε, δεν γίνεται να συμφωνούμε όλοι σε όλα. Το θέμα είναι να μην χρησιμοποιούμε χαρακτηρισμούς και όταν ακόμα αυτά που διαβάζουμε είναι για...ξιτιμασιές και για πολλά μπινελίκια...
  • Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιδράσει κανείς σε όσα ακούει και διαβάζει. Το χιούμορ ας πούμε είναι ένας καλός τρόπος αν και η διάκρισή του από την ειρωνεία θα είναι πάντα δύσκολη.
  • Η ψύχραιμη και τεκμηριωμένη απάντηση θα έλεγε κάποιος είναι η καλύτερη λύση μα και αυτή δύσκολα ξεχωρίζει απ’ την σοβαροφάνεια ή και τη συνειδητή συντήρηση, την ατολμία και τον καθωσπρεπισμό, την καθεστωτική γενικά αντίδραση.
  • Επεισόδια ξανά λοιπόν στην Αθήνα μετά από ειρηνική πορεία όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων που τελείωσε χωρίς ούτε να ανοίξει μια μύτη...
  • Και αφού τελείωσε η οργανωμένη πορεία των εργατικών συνδικάτων με το ΠΑΜΕ στη κορυφή χωρίς κανένα επεισόδιο, στην ουρά της πορείας, στο κέντρο της Αθήνας είχαμε φωτιές, μολότοφ και νεκρούς.
  • Ποιους λοιπόν συμφέρουν τα επεισόδια, ποιοι τα οργανώνουν και ποιοι τα εκτελούν; Ποιοι λύκοι χαίρονται κι απ αυτή την αναμπουμπούλα;
  • Είναι ξεκάθαρο, τα επεισόδια είναι πάντα στη κορύφωσή τους εκτελεσμένα είτε από το παρακράτος της άκρας δεξιάς, της άκρας συντήρησης, από τους νεοναζί ημι-ασφαλίτες, χίτες, χρυσαυγήτες και λοιπούς που δρουν με κάλυψη και βοήθεια της κρατικής ασφάλειας
  • είτε από ακραίες λεγόμενες «αναρχικές» ή «άκρο-αριστερές» συμμορίες οι οποίες συνωμοτούν ηθελημένα ή ακούσια με το κράτος των τραπεζιτών και των βιομηχάνων αμαυρώνοντας τον λαϊκό αγώνα για το δίκιο του εργάτη με τυχοδιωκτικές δολοφονίες και υλικές καταστροφές.
  • Οι δολοφονίες και οι καταστροφές εξυπηρετούν μόνο το κράτος των εκμεταλλευτών το οποίο μέσα από την τηλεόραση τρομοκρατεί τον λαό και τον οδηγεί στην απομόνωση.
  • Η βία κλείνει τον κόσμο σπίτι, αλλοιώνει την εικόνα του αγώνα, αποπροσανατολίζει τον λαό από τα σοβαρά προβλήματα και τις επιλογές.
  • Η βία ουσιαστικά είναι δημιούργημα του κράτους για να χαλιναγωγεί τα πλήθη, να τα ποδηγετεί, να τα αποπροσανατολίζει, να τα αποσυντονίζει και να τα διχάζει.
  • Ποτέ δεν κερδίσθηκε τίποτα αληθινά ελεύθερο με τη βία, καμιά βίαιη επανάσταση δεν είναι γνήσια. Αν οι μεγάλες μάζες του λαού, αν η τεράστια πλειοψηφία έχει κοινή λογική, παρόμοια άποψη για το τι συμφέρει σε όλους μας, για το ποια είναι η δικαιοσύνη και πως εφαρμόζεται τότε μοιραία δεν θα χρειαστεί βία για να γίνει η μεγάλη αλλαγή στην εξουσία.
  • Το ζητούμενο λοιπόν θα ήταν πάντα ο πολιτικός αγώνας, ο αγώνας της δημοκρατίας και της πειθούς, των επιχειρημάτων, τη συμμετοχής, της διαλεκτικής και ιδεολογικής μάχης.
  • Πότε επιτρέπεται η βία; ΠΟΤΕ! Όταν χρειάζεται βία για να ανατραπεί μια κατάσταση τότε σημαίνει ότι δεν είμαστε αρκετοί για να αλλάξουμε τη κατάσταση.
  • Γιατί αν είμαστε αρκετοί για να αλλάξουμε τα καθεστώτα της εκμετάλλευσης, έχουμε ομόνοια και συντροφικότητα και επιδιώκουμε το κοινό συμφέρον, τότε ειρηνικά μπορούμε να αλλάξουμε τις δομές, να αλλάξουμε τις εξουσίες και να εφαρμόζουμε δικαιοσύνη στη πράξη.
  • Ποιος θα μας εμποδίσει να κάνουμε τη δουλειά μας όπως πρέπει; Ποιος θα μας εμποδίσει να πούμε τη γνώμη μας, να συζητάμε, τα προσπαθούμε να βελτιώσουμε τη κατάσταση στις μικρές εξουσίες που ζούμε, στις εργασίες μας, στα σπίτια μας, στους συλλόγους μας, στις παρέες μας;
  • Κάποτε έντονα, κάποτε απλά, κάποτε με πάθος, κάποτε με λάθη και αδικίες μα πάντοτε με στόχο να κάνουμε πιο ποιοτική και πιο αληθινή τη ζωή όλου του κόσμου, από που κι αν κρατάει η σκούφια τους, όσο κοντά ή μακριά μας κι αν βρίσκονται.
  • Η επανάσταση έρχεται μόνη της, όταν αρκετά μυαλά κάνουν την εσωτερική αλλαγή, την εσωτερική επανάσταση, την απαλλαγή της εσωτερικής εξουσίας του άδικου εαυτού μας.
  • Η αλλαγή έρχεται πάντα ειρηνικά και πάντα συνειδησιακά, η βία ποτέ δεν οδηγεί σε εσωτερική απελευθέρωση, αντιθέτως αφήνει πικρή γεύση στη μνήμη της.
  • Η απεργία, η διαδήλωση, η πορεία, η συζήτηση, ο διάλογος, η μαζική δράση, η συνειδησιακή αντίσταση, η ανυπακοή σε περιόδους σαν κι αυτή που βιώνει τώρα η Ελλάδα είναι επιβεβλημένες.
  • Πάντα όμως η πληροφόρηση, η ενημέρωση, η τέχνη, οι κοινωνικές εκδηλώσεις, ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, η διανόηση ήταν πάντα σύμμαχοι με το εργατικό κίνημα στη πάλη για κοινωνική δικαιοσύνη και εσωτερική αναγέννηση.
  • Το ζητούμενο είναι η φροντίδα του ανθρώπου και η πρόοδος γενικά της κοινωνίας, η εκμετάλλευση με τη καλή έννοια των ταλέντων του καθ ενός από εμάς, η κοινή προσπάθεια για το κοινό καλό.
  • Εχθρός μας είναι η απάθεια, ο εγωκεντρισμός, ο υλισμός, η εξατομίκευση, ο οπορτουνισμός, η συγκάλυψη, οι ακραίες ιδεολογίες, ο φανατισμός και φυσικά η βία.

1 Μαΐου 2010

Το εργατικό κίνημα και ο σιωνισμός

  • Έχει προ πολλού αποδειχθεί, όσο και αν δεν το παραδέχονται οι κομμουνιστές φίλοι μας, ότι το μπολσεβίκικο αλλά και γενικότερα το κομμουνιστικό-σοσιαλιστικό εργατικό κίνημα, από την γένεσή του σχεδόν είχε ελεγχθεί από τον σιωνισμό που έψαχνε στα τέλη του 19ου αιώνα τους τρόπους να ανέλθει στην πολιτική εξουσία όλων των κρατών της Ευρώπης.
  • Το εργατικό κίνημα είχε γίνει υπόγεια το υποχείριο ουσιαστικά των εβραίων της Ευρώπης οι οποίοι χρησιμοποίησαν τη λαϊκή αντίδραση απέναντι στον βιομηχανικό καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό για να εκδιώξουν τις παραδοσιακές εξουσίες –τους αριστοκράτες, τους φεουδάρχες και την εκκλησία- από τις ηγεσίες των χωρών ηπείρου μας.
  • Μετά την αποτυχημένη Γαλλική Κομμούνα του 1871 αλλά και πολλές άλλες μικρές ή μεγάλες πολιτικές ή όχι προσπάθειες στη Γερμανία και αλλού –όλες σχεδόν με ηγέτες και ηγέτιδες εβραϊκής καταγωγής- ήρθε η σειρά των κομμουνιστών της Ρωσίας όπου κατάφεραν να πάρουν την εξουσία και να εγκαθιδρύσουν το πρώτο «εργατικό» κράτος στον κόσμο.
  • Τόσο ο θεωρητικός του σοσιαλισμού Καρλ Μαρξ, όσο και η Ρόζα Λούξεμπουργκ στη Γερμανία αλλά και οι Λένιν και Τρόσκι στη Ρωσία, ήταν εβραϊκής καταγωγής. Σε όλες τις χώρες, στην ηγετική πυραμίδα των εργατικών κινημάτων βρίσκονταν στις αρχές του 20ου αιώνα εβραίοι οι οποίοι έβλεπαν στο εργατικό κίνημα μια θαυμάσια ευκαιρία να αποτινάξουν τα παλιά συστήματα εξουσίας και ειδικότερα τα παλαιο-αριστοκρατικά και τα εκκλησιαστικά συστήματα.
  • Την εβραϊκή πλεκτάνη πίσω από τις εργατικές επαναστάσεις κατάλαβαν έγκαιρα οι αριστοκράτες, βιομήχανοι, φεουδάρχες και εκκλησιαστικοί ηγέτες που συνασπίσθηκαν γύρω από τα εθνικιστικά και αντι-εβραϊκά κινήματα, γύρω από τον φασισμό, για να αντιμετωπίσουν την εβραϊκή προέλαση.
  • Ο Στάλιν πρώτος μέσα στη Σοβιετική Ένωση ίσως αλλά και μετέπειτα ο Χίτλερ και όλοι οι φασίστες ηγέτες της Ευρώπης, με αποκορύφωμα τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, θέλησαν να δώσουν την τελική μάχη απέναντι στον σιωνισμό και να τον εκδιώξουν από την Ευρώπη.
  • Δεν είναι τυχαίο που ο Στάλιν εκτέλεσε όλα τα μέλη του πολιτικού γραφείου εβραϊκής καταγωγής κυνηγώντας τον Τρόσκι μέχρι το Μεξικό για να τον δολοφονήσει ούτε ότι ο Χίτλερ θεώρησε το κομμουνιστικό κίνημα συνώνυμο του σιωνιστικού και συμμάχησε με τον Στάλιν τη περίοδο 1938-1941 για την εξόντωσή του.
  • Και ο ίδιος ο Στάλιν «καθάρισε» ότι γνήσια εργατικό και επαναστατικό μέσα στους μπολσεβίκους, μέχρι το 1935 όλοι οι εβραίοι στη Σοβιετική Ένωση αλλά και όλοι οι παλιοί ιδεολόγοι κομμουνιστές, ήταν υπό διωγμό.
  • Όπως και στη Γερμανία, την Ιταλία, την Ελλάδα...
  • Και το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα που βλέπουμε να καταρρέει στις μέρες μας –τουλάχιστον στις συνειδήσεις του κόσμου- είναι εν πολλοίς ελεγχόμενο από σιωνιστικούς κύκλους.
  • Το τραπεζικό παγκόσμιο σύστημα, η Μασονία, οι διάφορες λέσχες εξουσίας όπως η λέσχη Μπίλτενμπεργκ, τα τάγματα των ροδόσταυρων κλπ είναι σιωνιστικά ελεγμένες.
  • Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα λοιπόν ήταν για τον σύγχρονο άνθρωπο, των σύγχρονο εργάτη, τον μη προνομιούχο του 20ου αιώνα οι πολιτικές του επιλογές...
  • Από τη μία ο φασισμός του κεφαλαίου, ο σιωνιστικά ελεγχόμενος και από την άλλη ο φασισμός του λεγόμενου κομμουνιστικού κινήματος που τελικά κάθε άλλο παρά απελευθέρωσε τους λαούς...
  • Από εκεί και πέρα, το δίκιο του εργάτη, η δικαιοσύνη γενικότερα, το αντιπολεμικό κίνημα, το διεθνιστικό κίνημα, το αντιρατσιστικό κίνημα, το αντι-ιμπεριαλιστικό, ανεξάρτητα αν έχει χειραγωγηθεί από σιωνιστικούς κύκλους, στο παρελθόν και σε πολλές χώρες, δεν παύει να είναι η μόνη διέξοδος για τον σύγχρονο άνθρωπο, τον άνθρωπο της επιστήμης και της διανόησης, της τέχνης, του πολιτισμού αλλά φυσικά και την καθημερινής εργασίας και του μόχθου.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...