"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

28 Νοεμβρίου 2010

Ελληνοκύπριοι ως Ρωμιοί και το ζήτημα της εθνικής ονομασίας...

...στο κενό για άλλη μια φορά οι ανιστόρητοι  εθνικιστές...

  • Στα ελληνικά, η Γαλλία είναι οι χώρα των Γαλατών (Κελτών) που προϋπήρχαν στον χώρο αυτό πριν από την εισβολή των Φράγκων, που ονόμασαν τη νέα χώρα τους «Φραγκία», France
  • Με την ίδια περίπου λογική ονομάζεται στα ελληνικά αλλά και σε πολλές άλλες γλώσσες η Γερμανία ως χώρα των Γερμανών ενώ στα ίδια τα γερμανικά αναφέρεται ως χώρα των Ντόιτς, «Deutschland»...
  • Δεκάδες άλλων παραδειγμάτων: Ελβετία στα ελληνικά και τα λατινικά αποκαλείται η χώρα των αυτοαποκαλούμενων Σουίςς (Suisse), η Ολλανδία σε άλλες γλώσσες και στην ίδια τη χώρα αποκαλείται «Κάτω Χώρα» (Netherlands), η χώρα των Ούννων (Hungary) στα ουγγρικά είναι η χώρα των «Magyar»  κ.ο.κ....
  • Κλασσικό παράδειγμα οι «ινδιάνοι» της Αμερικής που ονομάστηκαν έτσι γιατί οι εξερευνητές πίστεψαν ότι βρέθηκαν στις Ινδίες...
  • Οι ονομασίες που προσδίδουν τα έθνη σε άλλα έθνη (ή και στα δικά τους), προέρχονται από ζυμώσεις αιώνων και έχουν να κάνουν κυρίως με τις πρώτες εντυπώσεις και πληροφορίες που καταφθάνουν σε ένα έθνος ή όντως με προσπάθειες πολιτικών αλληγορικών συνομωσιών...
  • Η Ελλάδα για τους δυτικούς είναι η χώρα των Γραικών (Greece) γιατί ακριβώς οι φράγκοι, καπηλευόμενοι τον προσδιορισμό «Ρωμανία» και «Ρωμιός» για τη δική τους αυτοκρατορία, ήθελαν να υποδείξουν ότι η υπόλοιπη (ανατολική) ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν είναι ρωμαϊκή αλλά απλά ελληνική (Γραικική) και άρα ξένη και εχθρική...
  • Στην ανατολή αντίθετα -και όχι μόνο στην Τουρκία αλλά μέχρι και την Ινδονησία- οι Έλληνες προσδιορίζονται με την λέξη Γιουνάν που παραπέμπει στους Ίωνες κατά μία εκδοχή και στον βιβλικό Ιαυάν κατά μία άλλη (γιο του Νώε, του οποίου οι γιοι αποίκησαν τη Μεσόγειο, οι «λαοί της θάλασσας»)...
  • Και φθάνουμε στο προκείμενο...
  • Οι Μωαμεθανοί Τούρκοι, φθάνοντας και κατακτώντας και την Κωνσταντινούπολη, την Νέα Ρώμη -πρωτεύουσα της «Ρωμανίας», αλλά και την Κύπρο αργότερα, βρήκαν απέναντι τους, τους «Ρωμιούς», που σε αντιδιαστολή με τους Φράγκους ήταν οι συνεχιστές του ελληνορωμαϊκού, προχριστιανικού και μεταχριστιανικού πολιτισμού και οι οποίοι μιλούσαν ελληνικά...
  • «Ρωμαίικο πατριαρχείο» αποκαλούν ακόμη (και από τότε) το Οικουμενικό Πατριαρχείο οι Οθωμανοί Τούρκοι, «Ρωμιούς-Ρουμ» αποκαλούν και τους ελληνόφωνους Κύπριους ανέκαθεν...
  • Τώρα, γιατί θα έπρεπε να μας αποκαλούν ή να μας αποκαλούσαν εξ αρχής «Ιωνοκύπριους» ή «Ιαυανοκύπριους» αντί για Ρωμιούς και «Ρωμιοκύπριους», μόνο σε κάποια πολυσπούδαστα και υπερεθνικά μυαλά όπως του Νεοκλή Σαρρή και του Λάζαρου Μαύρου θα μπορούσε να αποτελεί αφορμή για προπαγάνδα...
  • Θα ήταν ιστορικά σωστό να αποκαλεστούν οι ελληνοκύπριοι, που σύμφωνα με τις αναφορές κατάγονται από τους Μυκηναίους (Αχαιούς, Αρκάδες), ως Ίωνες;
  • Δεν ικανοποιούν οι όροι «ρωμιοί» και «Ρωμιοσύνη» τον Σαρρή, το Ευρωκό και τον Λάζαρο Μαύρο;
  • Τον αριστερό Ρίτσο «της Ρωμιοσύνης» μπορεί να μην έχουν κανένα δισταγμό οι εν λόγω παραπολιτικοί να τον αφορίσουν αλλά θα ρίξουν στην πυρρά και το «Η ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιερη του κόσμου» του εθνικού, κατά τ’ άλλα, μας ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη;
  • Κάποιοι προσπαθούν διαχρονικά και εναγωνίως να περιορίσουν την οπτική των Κυπρίων, να την βάλουν σε άλλα ιστορικά πλαίσια από τα πραγματικά και να την κατευθύνουν σε εθνικιστικούς-εξτρεμιστικούς τρόπους σκέψης...
  • Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί στον αντίποδα και απαντώντας στον Ν. Σαρρή ότι είναι τιμή μας και καμάρι μας να αποτελούμε σαν ελληνόφωνοι Κύπριοι –και κατά την τουρκική γλώσσα και παράδοση- κομμάτι της Ρωμιοσύνης, της πρώην δηλαδή ελληνόφωνης αυτοκρατορίας της Ρωμανίας (του λεγόμενου από τους δυτικούς «Βυζαντίου»)...
  • Πως αντιδρά η φέρουσα τον ρωμανικό (ούτω καλούμενο «Βυζαντινό») «δικέφαλο αετό» Εκκλησία της Κύπρου σε αυτή την «αντιρωμαίικη» λύσσα των υπερεθνικιστών της φίλων;
  • Είμαστε ή δεν είμαστε λαός της Ρωμιοσύνης και τι εστί Ρωμιοσύνη τελικά για την δήθεν οικουμενική και δήθεν καθολική, Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου;
  • Θα περίμενα τους εκκλησιαστικούς κύκλους, να διαχωρίζουν τη θέση τους από τους ιδεολογικούς τους συμμάχους και να ξεκαθαρίσουν, τουλάχιστον στο ποίμνιό τους, ότι Ρωμιοσύνη είναι η μια πιο οικουμενική και πιο πνευματική «Ελλάδα», αυτή που ξεπερνά και τα σύνορα και τις φυλές και φτάνει όπου τη πάει το πνεύμα της, η γλώσσα της και η πίστη της...
  • Ότι ακριβώς φέρουμε τον δικέφαλο σαν προπατορική Εκκλησία και πενθούμε τη «πόλη εάλω» γιατί ακριβώς υποθέτουμε ότι είμαστε «Ρωμιοί» και ρωμιός είναι ο ορθόδοξος χριστιανός ή και ο ελληνόφωνος ορθόδοξος χριστιανός...
  • Με ποια λογική κάποιοι οραματίζονται (τάχα μου) απελευθέρωση και αυτής ακόμα της Κωνσταντινούπολης; Ήταν ποτέ η Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Ελλάδας ή έστω της Μακεδονίας ή της Ιωνίας;
  • Με ποια λογική αναπολούμε και ιστοριολογούμε υποκριτικά για «Ιουστινιανούς» και «Παλαιολόγους»  όταν ούτε τους αυτοπροσδιορισμούς τους ως «Ρωμιούς» δεν είμαστε πρόθυμοι να αποδεχθούμε...
  • Οι αντιφάσεις των εθνικιστών δεν έχουν τέλος...
  • Η διαλεκτική που μεθόδευσε την «απόσχιση» του ελληνισμού από την ευρύτερη Ρωμιοσύνη είναι συγκεκριμένη και έχει ιστορικό βάθος που ανάγεται στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και την εισαγωγή του εθνικισμού ως μέρος του δυτικού διαφωτισμού στην Ελλάδα...
  • Ο ιδεολογικός πόλεμος για την εθνική ονομασία (Έλλην ή Ρωμιός) ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα τα πρώτα 70 χρόνια του «Βασιλείου των Γραικών»...
  • Οι έλληνες διαφωτιστές, όπως ο Αδαμάντιος Κοραής, σαφώς επηρεασμένοι από τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά ρεύματα της εποχής και συμμαχώντας με τους ευρωπαίους που «απελευθέρωσαν» ουσιαστικά την Ελλάδα και δημιούργησαν το πρώτο βασίλειο-προτεκτοράτο, εισήγαγαν μέσω του συντάγματος τις ονομασίες «Έλληνας και Ελλάδα» στα ελληνικά και «Γραικοί-Γραικία» στις άλλες γλώσσες, ακριβώς για να περιορίσουν την στόχευση των ορθοδόξων Ρωμιών για απελευθέρωση ολόκληρης της Ρωμανίας-ρωμιοσύνης από τον οθωμανικό (ή και άλλο;) ζυγό...
  • Δεν είναι τυχαίο που την εποχή εκείνη, το κράτος-προτεκτοράτο της κατά τ’ άλλα κατακαημένης Ρούμελης προσπάθησε λυσσαλέα και τα κατάφερε, να ξεριζώσει τον προσδιορισμό «Ρωμιός» αποδίδοντάς του προπαγανδιστικά αρνητική χροιά, συνώνυμη του «ραγιά» ή του οπισθοδρομικού και του αμόρφωτου...
  • Ο Κωστής Παλαμάς, μέχρι την τελευταία του πνοή «Ρωμιός», αφιέρωσε μεγάλο μέρος του έργου του για να καταδείξει την πραγματική συνομωσία των δυτικών αλλά και των τούρκων εις βάρος της Ρωμιοσύνης. Ενδεικτικό το έργο του «Ρωμιοί και Ρωμιοσύνη»...
  • Γράφει ο Παλαμάς...: «Οι όροι Ρωμιός και Ρωμιοσύνη επειδή δε μας έρχουνται, ίσα ολόισα, από την εποχή του Περικλή, παραμερίστηκαν αγάλια αγάλια, από την επίσημη γλώσσα. «Έλληνες», για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά Ρωμιοί... Το όνομα κάθε άλλο είναι παρά για ντροπή. Αν δεν το περιζώνει αγριλιάς στεφάνι από την Ολυμπία, το ανυψώνει στέμμα ακάνθινο μαρτυρικό και θυμάρι μοσκοβολά και μπαρούτη"...
  • Οπότε ναι, υπήρξε μια συνομωσία αγαπητέ Νεοκλή Σαρρή, μέντωρ του διαφημιστή σου Λάζαρου Μαύρου και των λοιπών «ελληνόψυχων»...
  • Συντελέστηκε 180 χρόνια πριν με ένα δυτικό δοτό σύνταγμα και την ξενόφερτη  εθνικιστική προπαγάνδα στην οποία αντιστάθηκαν και αντιστέκονται ακόμη πολλοί...
  • Μονόπλευρους σας βρίσκουμε για άλλη μια φορά συμπατριώτες εθνικιστές αλλά και αδιάλειπτα συνεπείς στις αλλοπρόσαλλες διχοτομικές σας υστερίες, την συντήρηση και την οπισθοδρόμηση...
  • Σας προτείνω τους ακόλουθους τρεις συνδέσμους για μια πρώτη (...) γνωριμία με το «ζήτημα της εθνικής ονομασίας» και τη Ρωμιοσύνη...:
  • Κωστής Παλαμάς και Ρωμηοσύνη
  • Ρωμηοσύνη ή βαρβαρότητα
  • http://www.ordoromanorum.org/

25 Νοεμβρίου 2010

Ας αποκηρύξουμε επιτέλους τον σοβιετισμό...

Πρόλογος
Ο Σταλινισμός είναι η αιτία της μη εξάπλωσης
 του Κομμουνιστικού κινήματος
  • Γράφω εδώ και αρκετές μέρες ένα σημείωμα με την ευκαιρία επετείου της Οκτωβριανής επανάστασης των Μπολσεβίκων ενάντια στο μόλις κάποιων μηνών κοινοβουλευτικό καθεστώς της Ρωσίας το 1917 και ενόψει του 21ου συνεδρίου του τοπικού μας Μαρξιστικού-Λενινιστικού κόμματος, του ΑΚΕΛ, που ειρήσθω εν παρόδω, για πρώτη φορά στην ιστορία του δεν δημοσίευσε ανακοίνωση για την εν λόγω επέτειο...
  • Στο σημείωμα αυτό προσπαθώ να ανιχνεύσω τόσο τη φύση της Οκτωβριανής επανάστασης όσο και του σοβιετικού συστήματος καθώς και τη σχέση τους με το ΑΚΕΛ...
  • Επιπλέον, προσπαθώ να αναλύσω τους στόχους και τις προοπτικές της διεθνιστικής αριστεράς σήμερα και ειδικά απέναντι στον μόνιμο και διαχρονικό εχθρό της, τον εθνικισμό σε όλες του τις παραλλαγές που αποτελεί και την εμπροσθοφυλακή της συντήρησης των αστικών και μονοπωλιακών κατεστημένων ... 
Το Σοσιαλιστικό κίνημα στη Ρωσία
  • Ιστορικά, θα πρέπει να αναφερθεί ότι της επανάστασης του 17’ προηγήθηκε η Ρωσική Επανάσταση του 1905 με στρατιωτικές ανταρσίες και παναπεργίες στα μεγάλα αστικά-βιομηχανικά κέντρα, που οδήγησαν σε ελάχιστες μεταρρυθμίσεις και υποχωρήσεις του τσαρικού καθεστώτος αλλά ανέδειξαν ταυτόχρονα τα δημοκρατικά λαϊκά τοπικά συμβούλια, τα σοβιέτ και το σοσιαλδημοκρατικό επαναστατικό κίνημα...
  • Η επαναστατική και μαχητική αντιπολίτευση αποτελούνταν κυρίως από το μεγάλο κόμμα των Εσέρων (Σοσιαλεπαναστατών) και το μικρότερο Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα στο οποίο λειτουργούσαν δύο φράξιες:
  • Οι Μπολσεβίκοι με αρχηγό τον Λένιν, που ήταν η ελαφρώς πλειοψηφούσα  μαξιμαλιστική τάση (μπόλσιε: πολύ-πλειοψηφία) απέναντι στους πιο διαλλακτικούς και μετριοπαθείς Μενσεβίκους (μένσιε: λίγο, μειοψηφία)...
  • Από το 1903 ο Λένιν πρότεινε στο κόμμα τον «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό», την δημιουργία δηλαδή κομματικών μελών «δύο ταχυτήτων», γιατί προφανώς αυτό θα επέτρεπε στο κίνημα να προχωρεί στο στόχο της επανάστασης και του σοσιαλισμού με τις λιγότερες δυνατές καθυστερήσεις που επιφέρει η άμεση δημοκρατία, ο παρατεταμένος διάλογος και η πολυφωνία, ειδικά προς τα έξω...
  • Αυτή η πρόταση έφερε την πρώτη διάσπαση στους κόλπους του κόμματος και στα  χρόνια που ακολούθησαν και μέχρι το 1912, οι δύο σχετικά ισοδύναμες φράξιες των σοσιαλδημοκρατών διασπάστηκαν ολοκληρωτικά, στους «σκληρούς» Μπολσεβίκους που αντιτίθονταν σε όποια συνεργασία με τα αστικά κόμματα και τους «μαλακούς» Μενσεβίκους που ευελπιστούσαν σε μια πιο ομαλή πορεία προς τη λαϊκή κυριαρχία, με πιο «ανοικτό» το κόμμα προς τα μέλη του και με πολιτικές συνεργασίες...
Η επανάσταση του 1917
  • Η επανάσταση του 17’ ξεκίνησε στα τέλη Φλεβάρη από την Αγία Πετρούπολη με τοπικό ηγέτη των επαναστατών των Λέων Τρότσκι (ο οποίος λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των διαφόρων φραξιών των επαναστατών) και οδήγησε μαζί με άλλα γεγονότα στην ανατροπή του Τσάρου Νικόλαου Β’ και φυλάκισή του καθώς και σε αλλαγή αρκετών πολιτικών του κράτους, ιδίως σε ότι αφορά τις διώξεις εναντίων των εβραίων, την ανεξαρτησία της Φιλανδίας κ.α....
  • Εσέροι και Μενσεβίκοι συμμετείχαν στις νέες διαδικασίες και τη διανομή της εξουσίας μαζί με τα αστικά κόμματα και σε συνεργασία με το κατεστημένο αλλά η λαϊκή απαίτηση για «Ειρήνη, γη, ψωμί» δεν ικανοποιείται από τη νέα τάξη πραγμάτων...
  • Μέχρι τον Ιούλιο του 1917, η Ρωσία μετεξελίχθηκε σε πλήρη κοινοβουλευτική δημοκρατία (από συνταγματική μοναρχία) ενώ προκηρύχθηκαν εκλογές για τον Νοέμβριο του σημαδιακού αυτού έτους...
  • Ο λαός όμως, οι εργάτες, οι αγρότες και οι άκληροι καθώς και ένα μεγάλο μέρος του στρατού και του πολεμικού ναυτικού, συνέχιζαν να βρίσκονται σε κατάσταση εξέγερσης, απαιτώντας να απονεμηθεί «όλη η εξουσία στα σοβιέτ», αναδιανομή της γης, μα κυριότερα ειρήνη για τον εξουθενωμένο στρατό (προηγήθηκαν του Α’ Παγκοσμίου, ο Ρωσο-τουρκικός και Ρωσο-ιαπωνικός ενώ μέχρι το Φθινόπωρο του 1916 είχαν χαθεί μισό εκατομμύριο ρώσοι στρατιώτες στον Μεγάλο Πόλεμο)...
  • Η ξεκάθαρη στάση των Μπολσεβίκων για άμεση απεμπλοκή της Ρωσίας από τον πόλεμο καθώς και η ανυποχώρητη στάση τους στο θέμα της αναδιανομής της γης, τους κατέστησε μέσα στους οκτώ μήνες που μεσολάβησαν από το τέλος Φεβρουαρίου μέχρι και το Οκτώβρη του 17’, από περιθωριακή, ακραία και ανατρεπτική φράξια, σε κυρίαρχο του παιχνιδιού, με μεγάλη υποστήριξη από τις αριστερές πτέρυγες των υπολοίπων επαναστατικών κομμάτων αλλά και ενός πολύ μεγάλου μέρους του στρατού...
  • Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα των Μπολσεβίκων λοιπόν, με όχημα την εξαθλίωση του λαού και του στρατού που αξίωναν επιτατικά ειρήνη αλλά και τις επαναστατικές και πολιτικές νίκες του 17’ που προηγήθηκαν (αποτροπή στρατιωτικού πραξικοπήματος στα τέλη Αυγούστου, εκλογή του Τρότσκι στην ηγεσία των σοβιέτ της Πετρούπολης), αποφάσισε στις 10 Οκτωβρίου την ένοπλη ανατροπή της αστικής κυβέρνησης με πρόταση του Λένιν και πλειοψηφία δέκα προς δύο μέσα στη κεντρική επιτροπή... 
  • Η συνέχεια είναι λίγο ως πολύ γνωστή: απαλλοτρίωση της γης των γαιοκτημόνων χωρίς αποζημίωση, κήρυξη ως παράνομων όλων των πολιτικών κομμάτων εκτός του μπολσεβικού σοσιαλδημοκρατικού και ένας σφοδρός και αιματηρός εμφύλιος πόλεμος...
  • Στο διεθνές πολιτικό σκηνικό, οι Μπολσεβίκοι του Λένιν διακήρυσσαν πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής επανάστασης και των πρώτων μηνών της ότι έβλεπαν τον πόλεμο ως ευκαιρία του σοσιαλιστικού κινήματος να ανατρέψει πανευρωπαϊκά τον καπιταλισμό...
  • Διέβλεπαν μια επανάσταση στη Ρωσία αλλά παράλληλα και πολλαπλές επαναστάσεις λαού και στρατού σε όλα τα μεγάλα κράτη που συμμετείχαν στον πόλεμο έτσι ώστε να είναι δυνατή η δημιουργία των «Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» που θα προχωρούσαν στον σοσιαλισμό απαλλαγμένες από τον καπιταλισμό αλλά και τον εθνικισμό-ιμπεριαλισμό που αποτελούν, σύμφωνα με τον Μαρξισμό και σωστά, την απόλυτη έκφραση του καπιταλισμού...
  • Με τα σοσιαλιστικά κινήματα να αποτυγχάνουν στην Γερμανία και την Ουγγαρία, οι Μπλοσεβίκοι έμειναν μόνοι τους προς υπεράσπιση της πανευρωπαϊκής σοσιαλιστικής επανάστασης και αναγκάστηκαν σε συνθηκολόγηση και τερματισμό του πολέμου, χάνοντας το δυτικό μέρος της επικράτειας (Πολωνία, Ουκρανία) σε μια συμφωνία που δίχασε και το κόμμα αλλά και τον λαό...
Η «δικτατορία του προλεταριάτου»
  • Οι Μπολσεβίκοι, χρησιμοποιώντας κυρίως τους επαναστατημένους στρατιώτες και τους οπλισμένους εργάτες και άκληρους, έλεγξαν με στρατιωτική πυγμή αλλά και διάφορες σκευωρίες και δολοπλοκίες τα πρώτα επαναστατικά σοβιέτ και τα μετέτρεψαν στη συνέχεια σε φερέφωνα της δικτατορίας του δήθεν προλεταριάτου από τα πρώτα κιόλας χρόνια της επανάστασης και μεσούσης ενός ανελέητου εμφυλίου...
  • Το νεοφώτιστο Σοβιετικό καθεστώς στηρίχθηκε κυρίως στην απόσπαση μέρους του στρατού προς το μέρος των επαναστατών και στη προϋπάρχουσα γραφειοκρατία που βλέποντας την ισχύ των Μπολσεβίκων, συντάχθηκε με το μέρος τους, διατηρώντας τις προσβάσεις της στην εξουσία...
  • Η στρατιωτική ισχύς των Μπολσεβίκων ουσιαστικά έγειρε τη πλάστιγγα προς τη τελική επικράτησή τους μετά από τον σφοδρό εμφύλιο μεταξύ Κόκκινου και Λευκού στρατού που κράτησε για μια πενταετία συνολικά και τις επιθέσεις από τα δυτικά κράτη που έβλεπαν τα συμφέροντά τους στη Ρωσία να εξανεμίζονται στο νέο αυτό επαναστατικό περιβάλλον και συμμάχησαν με τους αντεπαναστάτες...
  • Από το 21’ ο Λένιν και οι ισχυροί κομματικοί Μπολσεβίκοι αφαίρεσαν το δικαίωμα της φράξιας στο κόμμα και ουσιαστικά φίμωσαν κάθε αντίθετη άποψη χρησιμοποιώντας τις πολιτικές του λενινιστικού «Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού» και της μαρξιστικής επινόησης «Δικτατορίας του προλεταριάτου»...
  • Τα σοβιέτ ουσιαστικά έχασαν το ρόλο και την ισχύ τους και παρέμειναν κατά κύριο λόγο διακοσμητικά μέχρι την κατάρρευση του καθεστώτος εβδομήντα χρόνια μετά. Η γραφειοκρατία πήρε την εξουσία κάτω από τη μύτη των επαναστατών και στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν τον θάνατο του Λένιν το 24’ και με την άνοδο του ανθρώπινου τέρατος Ιωσήφ Στάλιν στη εξουσία το 27’, ο Τρότσκι και πιονιέροι της επανάστασης έγιναν στόχοι του κόμματος...
Ο σταλινισμός
  • Ο Τρότσκι είδε από νωρίς την ανάγκη για «διαρκή επανάσταση» στο εσωτερικό, με πόλεμο ενάντια στη γραφειοκρατία και κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις και για την ανάγκη ενίσχυσης όλων των επαναστατικών κινημάτων πανευρωπαϊκά έτσι ώστε η επανάσταση να στηριχθεί από όλους τους λαούς και να επιβιώσει...
  • Ο Τρότσκι, ηγέτης της «αριστερής αντιπολίτευσης» στο κόμμα (προπομπού της ανανεωτικής αριστεράς και του διεθνιστικού σοσιαλιστικού αντισταλινικού κινήματος) προείδε ότι η γραφειοκρατία και το ελλειμματικό δημοκρατικά καθεστώς που επικράτησε στην Σοβιετική Ένωση δεν ήταν γνήσιος σοσιαλισμός...
  • Προείδε ότι ο σταλινισμός (ο μπολσεβικισμός όπως τον αποκαλούσε) θα έστρεφε τη χώρα προς στήριξη του καπιταλισμού και του φασισμού σε δεδομένες στιγμές της ιστορίας (όπως και έγινε από το 1938 μέχρι και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου) και ότι στο τέλος θα κατάρρεε, με την γραφειοκρατία να καρπούται τον πλούτο του κράτους όπως επίσης έχει ήδη γίνει…
  • Ο Τρότσκι δολοφονήθηκε μετά από 12 χρόνια εξορίας, το 1940 στο Μεξικό ενώ η χώρα είχε περάσει σε καθεστώς τρόμου από το 1927 μέχρι και τον θάνατο του Στάλιν το 1953...
  • Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι «δίκες της Μόσχας» που οδήγησαν στην καταδίκη και την εκτέλεση εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων από το 1936 μέχρι το 1938. Μεταξύ των καταδικασθέντων ήταν και παλιοί μπολσεβίκοι, ήρωες του εμφυλίου, κορυφαία στελέχη του Κομμουνιστικού κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και ανώτεροι αξιωματικοί του σοβιετικού στρατού...
  • Συνολικά και με βάση επίσημη σοβιετική έκθεση του 1956, την πενταετία 1935-1940 έγιναν 1.920.635 συλλήψεις και 688.503 εκτελέσεις για πολιτικά φρονήματα...
  • Η ομιλία του Χρουστσόφ, του επόμενου ΓΓ του ΚΚΣΕ (αφού «τακτοποίησε» όλους τους εσωκομματικούς αντιπάλους) στο 20ο συνέδριο της «αποσταλινοποίησης», ήταν αποκαλυπτική για το καθεστώς που επικρατούσε για τρεις δεκαετίες...
  • Ο Χρουστσόφ κατηγόρησε τον Στάλιν για κτηνώδη συμπεριφορά, για κατάχρηση εξουσίας, για αμέτρητα, φρικαλέα και αδικαιολόγητα εγκλήματα και για την προσωπολατρία που είχε καλλιεργήσει και επιβάλει γύρω από το άτομό του...
  • Η κομμουνιστική επανάσταση πέθανε στη πράξη μέσα στα εγκλήματα που διέπραξε πρώτα κατά των ίδιων των επαναστατών αλλά και ενάντια στις εκατοντάδες χιλιάδες των αντιφρονούντων που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον στις εξορίες-στρατόπεδα συγκέντρωσης για αύξηση της παραγωγικότητας, τις κατασκευές σιδηροδρόμων, τα μεταλλωρυχεία κλπ…
  • Στο όνομα της εργατικής τάξης διαπράχθηκε ο βιασμός της, κτίσθηκε η προσωπολατρεία και η «σοβιετολατρεία», σύρθηκαν ολόκληρες γενιές σε μια ατέρμονη ψεύτικη διαμάχη με τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό…αντιτάσσοντας την σοβιετική παραγωγή και ανάπτυξη στην δυτική ιδιωτική και κρατική, τον σοβιετικό επεκτατισμό στον δυτικό, την προσωπολατρεία και τον κομματικό «πατριωτισμό» απέναντι στις παραδοσιακές θρησκείες…
  • Ο Σταλινισμός πρώτα απ όλα σκότωσε το γνήσιο αριστερό σοσιαλιστικό πνεύμα στην ίδια τη Ρωσία και κατόπιν στα κατεχόμενα ανατολικοευρωπαϊκά προτεκτοράτα και προκάλεσε τη διάσπαση ολόκληρου του κομμουνιστικού κινήματος παγκόσμια…
Ελλάδα και Κύπρος επί σταλινισμού
  • Στην Ελλάδα, αφού ο Στάλιν συμφώνησε με τους δυτικούς για παραμονή της Ελλάδας στο δυτικό στρατόπεδο, έσπρωξε το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας σε ένα εμφύλιο που απ ότι διαφαίνεται, έγινε κυρίως για να μειωθεί η επιρροή του ΚΚΕ στο 10%, ποσοστό που συμφωνήθηκε στη Γιάλτα και που εκτελέστηκε με τη προσφυγοποίηση δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων Κομμουνιστών στις ανατολικές χώρες, τις διώξεις που ακολούθησαν του εμφυλίου και την μαζική μετανάστευση στην Γερμανία…
  • Στην Κύπρο, το ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, παρά τα αγνά κίνητρα και τα ανθρώπινα ιδανικά των ιδρυτών του, δημιουργημένο μέσα στη καρδιά του σταλινισμού και εν μέρη επηρεαζόμενο από το ελλαδικό ΚΚ, ακολούθησε μια πορεία πειθαρχίας προς το «μητρικό» σοβιετικό Κομμουνιστικό Κόμμα και δεν απέφυγε την διαγραφή ακόμα και ιδρυτικών του μελών με την κατηγορία του «ρεβιζιονισμού» και του «οπορτουνισμού»…
ΑΚΕΛ και σοβιετισμός
  • Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το ΑΚΕΛ έχει γενικά μια πολύ θετική παρουσία στα πολιτικά δρώμενα της Κύπρου σε ότι αφορά τη στήριξη και την οργάνωση του λαϊκού κινήματος και χαρακτηριζόταν πάντα από μια λιγότερο δογματική στάση απέναντι στα θέματα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» σε σχέση για παράδειγμα με το ΚΚΕ…
  • Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό της θέσης του ΑΚΕΛ υπέρ της επέμβασης των σοβιετικών στρατευμάτων στην Τσεχία κατά την «άνοιξη της Πράγας» το 1968 και την διαφωνία που παρατηρήθηκε στην Κεντρική Επιτροπή και το πολιτικό γραφείο του κόμματος...
  • Το περιστατικό αυτό (που αναγνωρίστηκε από το κόμμα ως ιστορικό λάθος) δείχνει από τη μία την πρακτική του κόμματος ως προς την συμπόρευση με τον σοβιετισμό αλλά παράλληλα και την ανοχή που παρουσίαζε στις «βουβές» φράξιες του «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο»…
  • Παρόλη τη θετική συνεισφορά του ΑΚΕΛ ως προς τη διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεωδών, ως προς τη συνδικαλιστική οργάνωση, τη διεκδίκηση και τις εργατικές κατακτήσεις, τη αντίσταση στον φασισμό, τον σοβινισμό και την τρομοκρατία του Γρίβα αλλά και μετά προς υπεράσπιση την Κυπριακής Δημοκρατίας και του δικοινοτισμού, δεν απέφυγε την σοβιετολατρεία και την στήριξη του σταλινισμού και του «ήπιου σταλινισμού» που ακολούθησε (περίοδος Μπρεζνιεφ 1964-82)…
  • Ελαφρυντικό για τη στάση του ΑΚΕΛ απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και τον λεγόμενο «υπαρκτό σοσιαλισμό» μπορεί κάποιος να θεωρήσει την σταθερή θετική θέση του παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος και των χωρών του ανατολικού μπλοκ υπέρ των δικαίων του Κυπριακού Λαού αλλά και τις μεθόδους παραπληροφόρησης, προπαγάνδας και ωραιοποίησης στις οποίες είχαν καταστεί ειδήμονες οι σοβιετικοί...
  • Επίσης ελαφρυντικό μπορεί να θεωρηθεί ότι από το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου τουλάχιστον, η κυπριακή κομμουνιστική αριστερά έβαλε ως κύριο στόχο της την ανόρθωση του εργαζόμενου λαού, τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου και την πολιτική του ελευθερία και αυτοδιάθεση...και όχι την σοσιαλιστική επανάσταση που θα προϋπόθετε και ενεργότερη ανάμιξη του σοβιετικού ΚΚ στα κομματικά ή κοινωνικά δρώμενα της πατρίδας μας...
  • Η Κυπριακή αριστερά, παρά την αυταπόδεικτη ιστορικά πιο «δεξιόστροφη» πολιτική από άλλα Κομμουνιστικά Κόμματα διαχρονικά, φοβήθηκε να μείνει ουσιαστικά μόνη της στην Κύπρο των τριών στρατών του ΝΑΤΟ και της «πέμπτης φάλαγγας», της ΕΟΚΑ, του γιωρκατζικού παρακράτους και της ΕΟΚΑ Β’ στη συνέχεια...
  • Με μια πιθανή αποκήρυξη του σοβιετισμού  αλλά με ταυτόχρονη προσήλωση στον σοσιαλιστικό, απελευθερωτικό, διεθνιστικό και αντιγριβικό τοπικό αγώνα, ίσως να οδηγιόταν –χωρίς διεθνείς προστάτες και ιδεολογικούς συμμάχους- σε ένα διαρκές πογκρόμ, ισχυρότερο ίσως από αυτό που βίωσε επί γριβισμού...
  • Το ΑΚΕΛ προσκολλήθηκε στον μπολσεβικισμό, κλείνοντας τα μάτια στις καταφανέστατες αντιδημοκρατικές και απάνθρωπες πολιτικές του σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ουσιαστικά για να επιβιώσει πολιτικά αλλά και φυσικά, με μια παράλληλη «μενσεβική» πολιτική συνεργασιών σε τοπικό επίπεδο που αφαιρούσε προσχήματα από τους εχθρούς του σοσιαλισμού και του διεθνισμού...
  • Μπορώ να ισχυριστώ ότι η Κυπριακή αριστερά και το ΑΚΕΛ είδαν με ανακούφιση τόσο την «περεστρόικα» του Γκορπάτσιεφ , του τελευταίου ΓΓ του ΚΚΣΕ, όσο και την ίδια την κατάρρευση του σοβιετισμού που ουσιαστικά έλυσε τα χέρια του τοπικού ΚΚ το οποίο δεν είχε πλέον να απολογείται για το ολοκληρωτικό καθεστώς στις ανατολικές χώρες...
Η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»
  • Στον αντίποδα, μπορώ επίσης να ισχυριστώ ότι η κατάρρευση του σοβιετισμού, έτσι όπως επιτεύχθηκε, δεν αποτέλεσε ούτε για τους λαούς της ανατολικής Ευρώπης αλλά ούτε και για τους υπόλοιπους, βήμα προς τα μπρος...
  • Ο κρατικός πλούτος και οι παραγωγικές μονάδες των ανατολικών κρατών πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες στην νομενκλατούρα και τους πρώην καθεστωτικούς ενώ η πολιτική εξουσία διαμοιράστηκε ουσιαστικά ανάμεσα στους υψηλόβαθμα πρώην μέλη των Κομμουνιστικών Κομμάτων και των υπηρεσιών ασφάλειας των χωρών αυτών. Το παράδειγμα Πούτιν, πρώην διευθυντή της KGB αλλά και τα «ρώσικα κεφάλαια» που γυροφέρνουν στις παγκόσμιες τράπεζες, είναι πιστεύω ενδεικτικά...
  • Επιπλέον, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του ανατολικού μπλοκ γενικότερα, έλυσε τα χέρια και άνοιξε τις ορέξεις για το μεγάλο κεφάλαιο, τις πολυεθνικές και τους εμπόρους του πολέμου. Από το 1990 παρατηρούμε έξαρση των πολεμικών συρράξεων παγκόσμια αλλά και μια ταυτόχρονη επίθεση ενάντια στα εργατικά κεκτημένα...
  • Σήμερα, 20 χρόνια μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», βιώνουμε την μαζικότερη επίθεση και ενάντια στην κυριαρχία πολλών κρατών αλλά και –με αφορμή την καπιταλιστική κρίση- την έντονη υποχώρηση των εργατικών δικαιωμάτων παγκόσμια...
  • Η απολυταρχική ηγεμονία των Μπολσεβίκων, στο όνομα της εργατικής τάξης, μπορεί να αποδείχθηκε ανελεύθερη, απάνθρωπη και αντιδημοκρατική για τους λαούς που την είχαν υποστεί αλλά την ίδια ώρα αποτελούσε για τους υπόλοιπους λαούς και το διεθνές προλεταριάτο, ανάχωμα προς υπεράσπιση των εθνικών τους και εργατικών τους δικαιωμάτων...
  • Δεν είναι μυστικό ότι τα «σοσιαλδημοκρατικά» κράτη πρόνοιας που κυριάρχησαν στην δυτική Ευρώπη αλλά και στην ίδια την Αμερική και τον Καναδά την περίοδο 1960-1990 και που οδήγησαν σε κάποια δικαίωση των εργατικών διεκδικήσεων, έγιναν υπό το φόβο και το δέος μιας κομμουνιστικής επέκτασης «προς δυσμάς»...
Η κυπριακή αριστερά σήμερα
  • Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι η εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στο ανώτερο αξίωμα της Δημοκρατίας μας αποτελεί την κορυφαία κατάκτηση του εργαζόμενου λαού και ότι αποτελεί μια θετικότατη συγκυρία και εν μέσω της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης αλλά και σε ότι αφορά τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού...
  • Η Κυπριακή Κομμουνιστική αριστερά αποτελούσε πάντα και αποτελεί και στις μέρες μας την πλέον αξιόλογη και συνεπή πολιτική δύναμη του τόπου παρά τις αδυναμίες και τα λάθη της και ένα άξιο υπερασπιστή και των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων αλλά και των δικαίων του Κυπριακού λαού...
  • Ας βρει τη δύναμη λοιπόν να αποκηρύξει μια για πάντα τον σοβιετισμό αλλά και την «δικτατορία του προλεταριάτου» και ας επαναπροσδιορίσει τις ιδεολογικές βάσεις για το μέλλον.
  • Ιδεολογία μας παραμένει ο Σοσιαλισμός και η μαρξιστική θεώρηση και ανάλυση της πάλης των τάξεων και του κεφαλαίου. Η σοσιαλιστική όμως επανάσταση πρέπει να γίνεται πάντα με δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς επιβολή και δικτατόρευση στο όνομα κανενός, έστω και αν πρόσκαιρα το επιτρέπουν οι συνθήκες και τα ισοζύγια...
  • Οι συνεχείς εργατικές κατακτήσεις, το αποτελεσματικό κράτος πρόνοιας και η συνεχής βελτίωσή του, η σωστή και στοχευμένη κρατική επιχειρηματικότητα και ο συνεργατισμός, ανάμεσα σε άλλα, αποτελούν μικρές σοσιαλιστικές «επαναστάσεις» που αν αθροιστούν ίσως να αποτελούν κάθε φορά και ένα βήμα, προς το στόχο της αταξικής και αναρχικής κοινωνίας του μέλλοντος...
  • Ζούμε σε ένα κράτος που η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών είτε εκτιμούν τη δουλειά τους στο δημόσιο και ημικρατικό τομέα –ανορθωμένοι κοινωνικά και εργασιακά μέσω αυτής- ή θα ήθελαν να απολαύσουν αυτήν την εργασιακή κατάκτηση. Ζούμε παράλληλα σε μια δημοκρατία που ο Συνεργατικός τραπεζικός τομέας έχει μεγαλύτερο εργασιακό κύκλο από τους ιδιώτες τραπεζίτες.
  • Το κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον της Κύπρου δηλαδή και με βάση τα δύο πιο πάνω παραδείγματα, δεν είναι απαγορευτικό ως προς την περαιτέρω ανάπτυξη σοσιαλιστικών εφαρμογών και τη διεύρυνση των κρατικών υπηρεσιών με ταυτόχρονη αύξηση της παραγωγικότητας και του εμπορικού μας ισοζυγίου...
  • Η Σοσιαλιστική επανάσταση πρέπει να είναι διαρκής, αέναα ανανεωτική και μεταρρυθμιστική, να κατακτά συνεχώς νέα ωφελήματα για την εργατική τάξη και να περιορίζει διαρκώς τα μονοπώλια, τα ιδιωτικά υπερκέρδη, την αναξιοκρατία, την ελλειμματική δημοκρατία...
  • Η Σοσιαλιστική επανάσταση δεν γίνεται απέναντι στους «άλλους» αλλά μαζί και μόνο με τους «άλλους», όταν δηλαδή πείσεις με δημοκρατικές μεθόδους σε συμπόρευση ή σε συνεργασία όλο και περισσότερων με το λαϊκό σοσιαλιστικό κίνημα...
Ο εθνικισμός, η γάγγραινα της εργατικής τάξης
  • Μεγάλος εχθρός για τον σοσιαλισμό έχει αποδειχθεί όχι τόσο ο συντηρητικός ή ο νεοφιλελέφθερος πολιτικός λόγος όσο ο εθνικιστικός και ρατσιστικός.
  • Σε περιόδους που η «χρησιμότητα» των σοσιαλιστικών επιλογών είναι πασιφανής, όπως για παράδειγμα η πρόσφατη πρόταση νόμου της Κυβέρνησης για αύξηση του φόρου επί των κερδών των επιχειρήσεων και η αύξηση της φορολογίας των μεγάλων κτηματικών περιουσιών ή ακόμα και η σκέψη για επιπλέον φορολόγηση των τραπεζών, τα αστικά κόμματα τολμούν να απορρίπτουν τις προτάσεις αυτές χωρίς να υπολογίζουν ένα οποιοδήποτε πολιτικό κόστος από τα χαμηλά και μεσαία στρώματα που τους ψηφίζουν και τους τοποθετούν στα έδρανα της Βουλής...
  • Η μέθοδος που και η ΣΕΚ, η ΕΟΚΑ αλλά και τα αστικά κόμματα διαχρονικά τολμούν να αντιτίθενται σε λαϊκές πολιτικές αλλά και να στηρίζουν τις αντιλαϊκές, έχει αναχθεί από τις απεργίες του 1948 μέχρι και τις μέρες μας, σε ...επιστήμη! Και η «επιστήμη» αυτή δεν είναι άλλη από την εθνικιστική ρητορική, την «εθνικοφροσύνη», τον ψευδοαγωνιστικό λόγο και τον μιλιταρισμό...
  • Τα αστικά κόμματα, κρυμμένα κάτω από τον μανδύα του εθνικού (ή και θρησκευτικού) υπερ-φρονήματος, αποκτούν λαϊκό έρεισμα και περιορίζουν ταυτόχρονα την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού-διεθνιστικού κινήματος. Μέσα στον κουρνιαχτό της σκόνης που δημιουργούν με τα εύπεπτα και «αγωνιστικά» του συνθήματα, μπορούν και επιτυγχάνουν να στηρίζουν το κεφάλαιο και ταυτόχρονα να διατηρούνται σε περίοπτες πολιτικές θέσεις...
  • Είμαστε αντιμέτωποι διαχρονικά, ως παγκόσμιο σοσιαλιστικό κίνημα, με έναν θρασύ κλέφτη της εργατικής ισχύς, τον εθνικισμό. Ο εθνικισμός σε όλες του τις εκφάνσεις και μεταμφιέσεις, κρατάει σε ομηρία μέρος της εργατικής τάξης μέσα στις ακραίες του ρητορικές και την εμποδίζει από το να συνταχθεί με το λαϊκό κίνημα για ένα πιο ισχυρό, πιο μαζικό και πιο αποτελεσματικό στις διεκδικήσεις του εργατικό μέτωπο, ενάντια στις ολιγαρχίες του κεφαλαίου...
  • Στην Κύπρο ειδικά, η εθνικιστική παράταξη και των δύο κοινοτήτων αποτέλεσε την δύναμη εκείνη που προκάλεσε την διχοτόμηση του λαού φυλετικά και που επέτρεψε στους ξένους να εξασκήσουν τις επεκτατικές και διχοτομικές τους πολιτικές ακόμα και επί του εδάφους...
Επίλογος
  • Θεωρώ όλες τα απολυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα, με οποιαδήποτε αφετηρία και οποιεσδήποτε θεωρήσεις, είναι το ίδιο φασιστικά, το ίδιο απάνθρωπα και αντιδημοκρατικά...
  • Δεν μπορούσα ποτέ να κατανοήσω πως μπορεί ένα μονοκομματικό σύστημα που διώκει κάθε αντίθετη διαλεκτική, να θεωρείται καλύτερο και πιο ανθρωποκεντρικό από ένα πολυκομματικό που επιτρέπει την εργασιακή και πολιτική διεκδίκηση ολοένα και περισσότερων ελευθεριών και προνομίων... 
  • Σίγουρα, οι αστικές δημοκρατίες δεν είναι οι ιδανικές και συνήθως η ελευθερία που παρέχεται στους πολίτες είναι πλασματική και αποπροσανατολιστική. Από την άλλη, η συγκέντρωση των εξουσιών σε ένα φορέα, σε μια κλειστή και ολιγομελή κάστα, δεν μπορεί να αποτελεί το σοσιαλιστικό όραμα…
  • Η σοσιαλιστική επανάσταση πρέπει να είναι πάντα δημοκρατική και ειρηνική, όπλο της η συμμετοχή και η μαζικότητα, η καθαρή σκέψη και η κοινωνική δράση...
  • Να ζήσει για πάντα το ενωμένο παγκόσμιο διεθνιστικό, σοσιαλιστικό, δημοκρατικό, οικολογικό και ειρηνιστικό κίνημα. Να ζήσει για πάντα το κομμουνιστικό πνεύμα της δικαιοσύνης και του ανθρωπισμού...
Πηγές:

23 Νοεμβρίου 2010

Δήλωση του Αντιπρόεδρου ΔΗΣΥ Λευτέρη Χριστοφόρου για τους μετανάστες...

    νυν υπερ πάντων...ο τραβεστί λαϊκισμός...
  • Σε δηλώσεις του στο πέρας της Επιτροπής η οποία εξέτασε τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εσωτερικών, ο κ. Χριστοφόρου είπε ότι «αναμέναμε σήμερα ότι η Κυβέρνηση και ο Υπουργός Εσωτερικών θα έδιναν απαντήσεις για τους μετανάστες στην πατρίδα μας» και «για τα γενναιόδωρα επιδόματα που λαμβάνουν» καθώς και ότι «ουσιαστικά θα απαντούσαν στον Κύπριο φορολογούμενο και στον Κύπριο πολίτη».
  • Ωστόσο, όπως ανέφερε «αντί απαντήσεων ουσιαστικά εισπράξαμε ύβρεις και χαρακτηρισμούς».
  • Συνέχισε λέγοντας ότι «η Κυβέρνηση με αυτή της τη συμπεριφορά δίνει την εντύπωση ότι είναι περισσότερο Κυβέρνηση των πολιτικών προσφύγων», παρά «Κυβέρνηση των Κυπρίων προσφύγων και των Κυπρίων πολιτών».
  • «Διαφορετικά», είπε, «δεν εξηγείται η συμπεριφορά της να μην ανησυχεί και να μην της καίγεται καρφί για το ότι οι μετανάστες» από τρίτες χώρες «έφτασαν στον τόπο μας τις 100.000» και «τα επιδόματα που δίνονται, δίνονται από το υστέρημα του Κύπριου φορολογούμενου» και «του Κύπριου πολίτη ανεξέλεγκτα».

  • Και να που δεν χρειάζεται να κάνει κανείς ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο του Συναγερμού...
  • Ο γνωστός και μη εξαιρετέος «κασέττας», Λευτέρης Χριστοφόρου - αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ, αντιγράφοντας τον Κουλία και το κάθε ελαμόγιο, συνεχίζει τη παραπληροφόρηση και τα ψέματα...καθ έδρας!
  • Αναπαράγει το γνωστό ψέμα περί «γενναιόδωρων επιδομάτων» που δίνονται από το «υστέρημα του Κύπριου πολίτη ανεξέλεγκτα» ενώ προχωρεί και ένα βήμα πιο πέρα αποκαλώντας την κυβέρνηση «κυβέρνηση πολιτικών προσφύγων»...
  • Η ακροδεξιά δεξαμενή ψηφοφόρων αποτελεί για άλλη μια φορά πόλο έλξης για τον ΔΗΣΥ και τους πολιτικάντηδες που στελεχώνουν τις αντιπροεδρίες του...και όχι μόνον…

20 Νοεμβρίου 2010

Δεν υπάρχουν χρονοδιαγράμματα;

...ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της επανένωσης...

  • Μπορεί να μην τέθηκαν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα από τον ΟΗΕ και όσους πραγματικά εκπροσωπεί ο οργανισμός στον οποίο βασίζουμε τη κύρια στρατηγική μας για λύση και επανένωση αλλά οι χρονικοί περιορισμοί είναι και αυταπόδεικτοι και αμείλιχτοι...
  • Καταρχάς ορίσθηκε νέα τριμερής συνάντηση τον Γενάρη στην Ελβετία για μελέτη των συγκλήσεων και αποκλίσεων ενώ διαφαίνεται από τις ανακοινώσεις ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ θα εμπλακεί πιο ενεργά στις συνομιλίες του επερχόμενου τριμήνου...
  • Το μήνυμα του Μπαν Κι Μουν δεν περιείχε οτιδήποτε για «ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα» ή και αλλαγή της διαδικασίας αλλά σε κάθε παράγραφο υπάρχει μνεία για την διάσταση και τη σημασία του χρόνου και της συγκυρίας ως προς τη λύση του Κυπριακού...
  • Οπότε, χρονοδιάγραμμα, έστω και «μη ασφυχτικό ως προς τη διαδικασία», υπάρχει και είναι προφανές...
  • Είναι σημαντικό σε αυτή τη φάση να αποδειχθεί ποια πλευρά καταθέτει προτάσεις που είναι εκτός πλαισίου λύσης ή φέρνει αντιρρήσεις σε προτάσεις που είναι εντός...
  • Και επιπλέον, κυρίαρχο είναι, η δική μας πλευρά να παραμείνει προσκολλημένη σε αυτή τη διαδικασία, επιμένοντας σε προτάσεις μέσα στα δοσμένα πλαίσια σε σύγκρουση με το απορριπτικό εσωτερικό μέτωπο...
  • Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο Χριστόφιας ούτε κωλυσιεργεί αλλά ούτε και αντικρίζει την όλη διαδικασία δογματικά και άτεγκτα...
  • Έχει αντίθετα παρουσιάσει αυτά τα 2.5 χρόνια προτάσεις που έφεραν τις δύο κοινότητες να συγκλίνουν σε σημαντικά θέματα, ειδικά πριν την –ελέω εποίκων- εκλογή του Έρογλου στη θέση του «ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας»...
  • Θεωρώ ότι η στασιμότητα που παρατηρείται αλλά και το μπλοκάρισμα σε σημεία κλειδιά όπως το περιουσιακό, οφείλονται κυρίως στον «μαξιμαλιστικό διχοτομισμό» του εθνικιστικού ρεύματος στα κατεχόμενα που στηρίζεται στο βαθύ τούρκικο κράτος, τους εποίκους και τον στρατό...
  • Σίγουρα οι διαδικασίες θα ήταν πιο ομαλές και οι συγκλίσεις θα ήταν περισσότερες αν ο Ταλάτ κατάφερνε να κρατηθεί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων...
  • Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να υπενθυμίσω τη στάση των ελληνοκυπρίων απορριπτικών-αντιομοσπονδιακών (κρυφών και φανερών) προ των εκλογών στα κατεχόμενα και σε ότι αφορούσε τη στήριξη του Ταλάτ που επιχείρησε με διάφορους τρόπους η δική μας πλευρά...
  • Κάποιοι μιλούσαν τότε για «ταλατοποίηση» του Κυπριακού και έβαζαν Ταλάτ και Έρογλου στο ίδιο καλάθι...
  • Οι τελευταίοι μήνες αποδεικνύουν πόση μεγάλη σημασία είχε για την υπόθεση της λύσης η παρουσία των επανενωτικών Τουρκοκυπρίων στις διαπραγματεύσεις όπως ακριβώς αποδεικνύεται από την ίδια την πραγματικότητα η σημασία της παρουσίας του Δημήτρη Χριστόφια από το 2008 στην ηγεσία της ελληνοκυπριακής κοινότητας...
  • Από εκεί και πέρα, η στάση της Τουρκίας και τα περιθώρια μέσα στα οποία έχει την ευχέρεια να κινηθεί, είναι το κλειδί στην όλη διαδικασία...
  • Εκτιμώ επίσης ότι η εκ των πραγμάτων διασύνδεση προσφυγικού-περιουσιακού, εδαφικού και εποίκων αφορά περισσότερο την Τουρκία παρά τους Τουρκοκύπριους...
  • Η Τουρκία είναι η κατοχική δύναμη επί του εδάφους, η Τουρκία έχει προχωρήσει σε εποικισμό και η Τουρκία πρέπει να «ξεκλειδώσει» αυτά τα δύο ζητήματα (τουλάχιστον) για να προχωρήσει η διαδικασία λύσης...
  • Έχω γράψει και ξανά σε μια άλλη σημείωση ότι η «Κυπριακή ιδιοκτησία της διαδικασίας» ουσιαστικά πρέπει να τερματίζεται με την συμφωνία στα θέματα διακυβέρνησης, της διεθνής όψης του νέου κράτους, των εξουσιών των ομόσπονδων κρατιδίων και της πολιτικής ισότητας...
  • Από εκεί και πέρα είναι τουλάχιστον αντιπαραγωγικό να πιστεύουμε ότι συζητάμε επί της ουσίας με τους Τουρκοκύπριους για το εδαφικό, τους εποίκους και τις εγγυήσεις...
  • Και εδώ είναι που η θεωρία και η τακτική «της Κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασίας λύσης» χωλαίνει επικίνδυνα και ίσως να απενοχοποιεί την Τουρκία και να την απαλλάσσει από τις πραγματικές της ευθύνες...
  • Τα χρονοδιαγράμματα είναι ασφυχτικά εκ των πραγμάτων, το παράνομο κράτος στα κατεχόμενα αποκτά όλο και περισσότερα ερείσματα από τη συνεχιζόμενη αδυναμία εξεύρεσης λύσης...
  • Η Τουρκία αναβαθμίζεται γεωπολιτικά...Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ θεωρούν την Τουρκία κάτι περισσότερο από στρατηγικό εταίρο...
  • Και μια πιθανή υπό άλλες περιστάσεις εγκατάλειψη της διαδικασίας λύσης από τους ελληνοκύπριους (εάν δηλαδή στην ηγεσία των ελληνοκυπρίων βρίσκονταν οι απορριπτικοί) θα έδινε το απόλυτο άλλοθι και στην ΕΕ, και στον ΟΗΕ, και στο ΝΑΤΟ αλλά και στη Τουρκία να προχωρήσουν ανεμπόδιστα στην σταδιακή «εναρμόνιση» του ψευδοκράτους με τα διεθνή θέσμια...
  • Η μόνη αντίσταση που κάνει αυτή τη στιγμή ο Κυπριακός Λαός απέναντι στη νομιμοποίηση του ψευδοκράτους είναι η στήριξη του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και η στήριξη των συνομιλιών...
  • Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι μέρες της παρανομίας του κατοχικού μορφώματος θα ήταν μετρημένες...
  • Αυτό μας έδειξε και η επιμονή της κομμισιόν για το απευθείας εμπόριο...

18 Νοεμβρίου 2010

Ο ιστορικός ρόλος του φασισμού είναι να τσακίσει την εργατική τάξη...

...τα σημάδια του φασισμού...
  • Η μπουρζουαζία έχει φέρει την κοινωνία σε ολοκληρωτική χρεοκοπία...
  • Δεν είναι ικανή να εξασφαλίσει στο λαό ούτε ψωμί, ούτε την ειρήνη...
  • Γι’ αυτό ακριβώς δε μπορεί να ανέχεται περισσότερο το δημοκρατικό σύστημα...
  • Είναι αναγκασμένη να συντρίψει τους εργάτες με τη βοήθεια της φυσικής βίας...
  • Μα η δυσαρέσκεια των εργατών και των χωρικών δε μπορεί να πνιχτεί με την αστυνομία μονάχα...
  • Πάρα πολύ συχνά είναι αδύνατο να βάζεις το στρατό να βαδίσει ενάντια στο λαό γιατί μέσα στο στρατό αρχίζει η αποσύνθεση και στο τέλος πολλοί από τους στρατιώτες περνάνε με το μέρος του λαού...
  • Αυτός είναι ο λόγος που το μεγάλο κεφάλαιο αναγκάζεται να δημιουργεί ιδιαίτερες ένοπλες συμμορίες, ειδικά γυμνασμένες ενάντια στους εργάτες, όμοια όπως ορισμένες ράτσες σκυλιών είναι γυμνασμένες για κυνήγι...
  • Ο ιστορικός ρόλος του φασισμού είναι να τσακίσει την εργατική τάξη, να καταστρέψει τις οργανώσεις της, να πνίξει τις πολιτικές ελευθερίες από τη στιγμή που οι καπιταλιστές αποδεικνύονται πια ανίκανοι να διευθύνουν και να κυριαρχούν με τη βοήθεια της δημοκρατικής μηχανής...
  • Το ανθρώπινο υλικό του ο φασισμός το βρίσκει ιδιαίτερα στους κόλπους της μικροαστικής τάξης, η οποία τελικά καταστρέφεται από το μεγάλο κεφαλαίο...
  • Με τη σημερινή κοινωνική διάρθρωση, δεν υπάρχει σωτηρία γι’ αυτή...αλλά και εκείνη δεν βλέπει άλλη διέξοδο...
  • Οι φασίστες αποστρέφουν την αντίδραση της μικροαστική τάξης από το μεγάλο κεφάλαιο και την στρέφουν εναντίον των εργατών...
  • Μπορεί κανείς να πει για το φασισμό ότι είναι μια χειρουργική επέμβαση για εξάρθρωση των εγκεφάλων των μικροαστών προς το συμφέρον των χειρότερων εχθρών τους...
  • Έτσι, το μεγάλο κεφάλαιο καταστρέφει πρώτα τις μεσαίες τάξεις, και ύστερα με τη βοήθεια των πληρωμένων πρακτόρων του, των δημαγωγών φασιστών, στρέφει την απελπισμένη μικροαστική τάξη εναντίον του προλεταριάτου...

17 Νοεμβρίου 2010

To «Πολυτεχνείο» στη γλώσσα των αντιομοσπονδιακών...

...τα πρότυπα του Ευρωκό;

  • Το Ευρωκό, τιμώντας τις αντιχουντικές του καταβολές(...), στο μήνυμά του για το Πολυτεχνείο φτύνει πατόκορφα τη «ξενοκίνητη» Χούντα...
  • Προφανώς θα αισθάνονται εκεί στο Ευρωκό αποτροπιασμό για τον παππού - ανώτατο λειτουργό της πολιτικής άμυνας- που «εκπαιδεύει το μωρό» στα ιδανικά της...
  • «Πρότυπα» θα πρέπει να αποτελούν για τον καθ ένα μας οι φοιτητές του Πολυτεχνείου -σύμφωνα με το Ευρωκό- οι αντι-φασίστες και οι αντινατοϊκοί και οι οποίοι έβαλαν «πάνω από όλα τη πατρίδα» (...μα το σύνθημα στο Πολυτεχνείο ήταν Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια τελικά;;;)
  • Παρόλα αυτά, το μεγάλο "αντινεοταξικό" σάλτο που κάνει το Ευρωκό, πάνω και πέραν από το πολιτικό επίπεδο του εθνικιστή παππού, είναι που χωρίς ενδοιασμό αναθεματίζει την «ξενοκίνητη προσπάθεια που έβαλε την Ελλάδα στον γύψο και αιματοκύλησε την Κύπρο» (και η οποία «δεν έχει περατωθεί» ακόμη)...
  • Ποιοι είναι οι ξένοι που έβαλαν την Ελλάδα στον γύψο, αιματοκύλησαν την Κύπρο και συνεχίσουν να επιζητούν την «διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας»;
  • Ακόμα και ένα αγοράκι -χωρίς «ειδική εθνική εκπαίδευση»- ξέρει ότι την Κύπρο την αιματοκύλησαν οι Τούρκοι, ότι οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο αξίωναν «ΕΞΩ το ΝΑΤΟ» και ότι οι πορείες για την ωραία αυτή εξέγερση καταλήγουν στην πρεσβεία των ΗΠΑ...
  • Θεωρεί το Ευρωκό ότι την Ελλάδα την έβαλε στον γύψο η Τουρκία ή θεωρεί ότι την Κύπρο την αιματοκύλησαν οι χουντικοί;
  • Σίγουρα όχι...το Ευρωκό υπαινίσσεται ότι οι ξένοι που έβαλαν εμμέσως την Ελλάδα στον γύψο για μια επταετία, αιματοκύλησαν την Κύπρο το 74’ και συνεχίζουν να μεθοδεύουν «διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας» είναι οι αγγλοαμερικάνοι και το ΝΑΤΟ με τον υποχείριό τους ΟΗΕ...
  • Πως προτείνει λοιπόν το Ευρωκό να «να ανακόψουμε τις ξενόφερτες παρεμβάσεις και τις δόλιες μεθοδεύσεις που και σήμερα σκηνοθετούνται εις βάρος του κυπριακού λαού»;
  • Να επανατοποθετήσουμε τις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ, την ΕΕ και τις μεγάλες χώρες και να κινηθούμε με «επιθετική και διεκδικητική διπλωματία» εναντίων τους;
  • Να χρησιμοποιήσουμε τα διεθνή ένδικα μέσα, τον Χάρτη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο;
  • Ποια αποτελεσματικά μέτρα αντίστασης προτείνει το Ευρωκό και απέναντι σε ποιους τελικά;
  • Είναι αλήθεια πως οι ξένοι που μας πιέζουν για μια όσο το δυνατόν πιο συνομόσπονδη Κύπρο, με δικαιώματα της Τουρκίας σε όλο το νησί και μερική ανατροπή των τετελεσμένων της εισβολής, της κατοχής και του εποικισμού είναι οι ίδιοι που μεθόδευσαν ή έστω εμμέσως στήριξαν και την χούντα αλλά και το αιματοκύλισμα της Κύπρου...
  • Είναι οι ίδιοι που σε συνεργασία με τους πραξικοπηματίες και την ΕΟΚΑ Β’ άνοιξαν τον δρόμο για την ντε φάκτο διχοτομική κατάσταση, τον φυλετικό διαχωρισμό, την στρατοκρατία της βόρειας Κύπρου και την προσφυγοποίηση των μισών Κυπρίων...
  • Είναι τα ίδια διεθνή συμφέροντα και πολιτικές, προέρχονται από τους ίδιους χώρους εξάσκησης της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» και είναι επιπλέον ακόμη πιο δύσκολες οι συνθήκες με την αποδυνάμωση της ρώσικης επιρροής και την αναβάθμιση της τουρκικής...
  • Με μια πρόχειρη ανάγνωση της γεωπολιτικής σκηνής, φτάνουμε εύκολα στο συμπέρασμα ότι οι συνθήκες στις οποίες προσπαθούμε να δικαιωθούμε σήμερα είναι πιο δύσκολες από τις συνθήκες τη περίοδο 1973-74...
  • Παρόλα αυτά, το Ευρωκό και οι αντιομοσπονδιακοί σύσσωμοι, μας προτείνουν την ίδια συνταγή του 73 και 74’: ΟΧΙ σε συμφωνία, ΟΧΙ σε συνομιλίες...με στόχο ουσιαστικά την παγίωση της φυλετικής διχοτόμησης, με τους ελληνοκύπριους να απολαμβάνουν «κρατικής αναγνώρισης» και τους Τουρκοκύπριους σε ρόλο τρίχρονου στην αγκαλιά της Άγκυρας, να ψάχνει αναγνώριση και διεθνείς σχέσεις ενόσω «γαλουχείται εθνικά» από τον παππού-τουρκ...
  • Πετάμε λοιπόν στον κάλαθο με τα άχρηστα, για άλλη μια φορά, τις ανακοινώσεις και τις θέσεις του Ευρωκό και του κάθε αντιομοσπονδιακού πολιτικού, παραπολιτικού και παραεκκλησιαστικού φορέα...
  • Λέμε ΝΑΙ στη ΛΥΣΗ.
  • ΝΑΙ στη διζωνική ομοσπονδία, την μόνη ευκαιρία για δικαίωση, ελευθερία και πρόοδο.

12 Νοεμβρίου 2010

Σοβαρές καταγγελίες ΚΙΣΑ εναντίον Αρχιεπισκοπής για στήριξη ρατσιστικών ομάδων...

ΚΕΑ-ΠΑΚ-Πρώτη Γραμμή...
με υπογραφή αρχιεπισκοπής...
  • "Αιχμές κατά της Αρχιεπισκοπής ότι ''σε κάποιο βαθμό'' στηρίζει οικονομικά δράσεις ρατσιστικών ομάδων, άφησε σήμερα ο Δώρος Πολυκάρπου, Εκτελεστικός Διευθυντής της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη και Αντιρατσισμό (ΚΙΣΑ), επικαλούμενος ''ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες''.
  • ''Έχουμε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι σε κάποιο βαθμό παίρνουν οικονομική βοήθεια και από την Αρχιεπισκοπή για τη δράση τους'', υποστήριξε ο κ. Πολυκάρπου, μιλώντας στο πλαίσιο παρουσίασης έκθεσης του Παρατηρητηρίου για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία με τίτλο ''Το ρατσιστικό έγκλημα στην Κύπρο''.
  • Επικαλούμενος οπτικογραφημένο υλικό που η ΚΙΣΑ έδωσε στην Αστυνομία, για τα επεισόδια της Παρασκευής στη Λάρνακα, ο κ. Πολυκάρπου υποστήριξε πως στα άτομα που έδωσαν τον έναυσμα για τη βία ήταν ''άτομα τα οποία κανένας από εμάς δεν μπορεί να υποψιαστεί''.
  • Υποστήριξε ότι στα άτομα αυτά περιλαμβάνονταν δημόσιοι υπάλληλοι από το Υπουργείο Γεωργίας, ένας φιλόλογος, καθηγητής σε λύκειο της Λευκωσίας, δικαστής που ασκεί το επάγγελμά του στην Ελλάδα και πρόσωπο που έχει καθοδηγητικό ρόλο στο σώμα προσκόπων στη Λάρνακα."
  •  Όλο το άρθρο στον Φιλελεύθερο, πηγή ΚΥΠΕ: http://www.philenews.com/main/1,1,22,0,50980-.aspx

  • H ΚΙΣΑ τολμά να πει τα πράγματα με το όνομά τους λοιπόν...
  • Τολμά να πει αυτό που ξέρει όλη η αριστερά, ο κάθε δημοκρατικός και δημοκρατική...
  • Αυτό που ο κόσμος το έχει τούμπανο...
  • Η Αρχιεπισκοπή είναι πίσω που τούντο διαφαινόμενο μέτωπο αντίδρασης...
  • Είναι τουλάχιστον –αν όχι ο κύριος οικονομικός αιμοδότης-, ο συνδετικός κρίκος μεταξύ όλων των κινημάτων, οργανώσεων και πολιτικών που έχουν βάλει ως στόχο...το πάγωμα του χρόνου...
  • Οι μαθητικές εκδηλώσεις για την καταδίκη του ψευδοκράτους θα αποτελέσουν το επόμενο θέατρο παρόμοιων γεγονότων, αυτή τη φορά με στόχο την ομοσπονδία...
  • Η διείσδυση του φασισμού στα σχολεία και στη νεολαία είναι διαχρονικό φαινόμενο αλλά μέσα στις νέες αυτές εξάρσεις έχει αναζωπυρωθεί πλήρως...
  • Η μεταφορά των φασιστικών ιδεών γίνεται σε μεγάλο βαθμό μέσα από τις οργανώσεις φιλάθλων των «εθνικών» σωματείων...
  • Μέσα από αυτές τις ομάδες εφήβων και νεολαίων ψαρεύει το ΕΛΑΜ και το ΚΕΑ (Πρώτη Γραμμή;) το οποίο έχει οργανική σχέση με την Αρχιεπισκοπή...
  • Πηγές αντίδρασης είναι –διαχρονικά- το εκπαιδευτικό σύστημα, τα εκκλησιαστικά ιδρύματα, ο προσκοπισμός αλλά και το ίδιο το ελληνοκυπριακό βαθύ κράτος...
  • Δεν είναι τυχαίος ο εντοπισμός καθηγητή, υπάλληλου του υπουργείου Γεωργίας, καθοδηγητή των προσκόπων και δικαστικού ανάμεσα σε αυτούς που υποκίνησαν την ρατσιστική επίθεση στις Φοινικούδες...
  • Και αυτή είναι μάλλον, μόνο η αρχή...
  • Να απαντούμε στον φασισμό, με τη διαλεκτική μας, τον ειρηνισμό μας αλλά και την αποφασιστικότητά μας...
  • Το βαθύ κράτος είναι φυσικό να αντιδράσει, με εμπροσθοφυλακές και οπισθοφυλακές...
  • Θα τα δούμε όλα...

10 Νοεμβρίου 2010

Οι πολιτικές αλητείες του Ευρωκό...

"Τα Τάγματα Ασφαλείας αποτελούν την τελευταία 
εφεδρεία του Ελληνικού Έθνους." 
Χρύσανθος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
 και Πάσης Ελλάδος επί κατοχής...

  • Η πολιτική αλητεία στον υπερθετικό βαθμό...
  • Η πολιτική ανάλυση και έκφραση επιστρέφει εκεί που την αφήσαμε πριν την εισβολή...
  • ...«Το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ καταδικάζει τα πρωτοφανή επεισόδια στη Λάρνακα και εκφράζει την έντονη ανησυχία του γιατί η έλλειψη σωστής μεταναστευτικής πολιτικής από την πλευρά της σημερινής κυβέρνησης, έχει διογκώσει το πρόβλημα και τους αριθμούς των παράνομων μεταναστών που καταλήγουν στην Κύπρο και τείνει να καταντήσει τον παραδοσιακά φιλόξενο λαό της Κύπρου, φοβικό απέναντι στους ξένους»...
  • Η σημερινή κυβέρνηση, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ΕΥΡΩΚΟ, εφαρμόζει λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική και είναι -από τα συμφραζόμενα- η υπότροπη για την φοβική κατάντια των παραδοσιακά φιλόξενων Κυπρίων!
  • Η σημερινή κυβέρνηση έχει διογκώσει το πρόβλημα! Η προηγούμενη κυβέρνηση (ή και οι προηγούμενες),  υπονοεί η γραμματεία τύπου των ψευδοευρωπαϊστών, είχε μια πολιτική αποτρεπτική, αποτελεσματική και αναμφίβολα ορθότερη σε ότι αφορά τους μετανάστες...
  • ...ενώ η σημερινή σπρώχνει τους «ξένιους Κυπρίους» στον ρατσισμό με την χαλαρότητα που αντιμετωπίζει την συνεχόμενη και παράνομη εισροή μεταναστών αλλά και με τα εξωφρενικά υψηλά κονδύλια που δαπανεί για να τους «ταΐζει»...
  • Δεν αποτελεί αυτή η τοποθέτηση μια ξεκάθαρη πολιτική αλητεία, ένα βάναυσο πολιτικό κανιβαλισμό;
  • Δεν αποτελεί μια προσπάθεια σαθρής αιτιολόγησης και αηδιαστικής δικαιολόγησης της βίας και της έξαρσης του φοβικού – ρατσιστικού - φασιστικού συνδρόμου;
  • Δεν θα μπω στα νούμερα, θα αναφέρω ενδεικτικά κάποια από τα στατιστικά που ανέφεραν υπεύθυνοι τις τελευταίες μέρες στα μέσα:
  • Οι «αιτητές» πολιτικού ασύλου μειώθηκαν από 8.000 το 2005, σε μόλις χίλιους επί σημερινής διακυβέρνησης...
  • Μόλις 2.500 χιλιάδες –άτομα ή νοικοκυριά- λαμβάνουν επιδόματα, τα οποία αποτελούν υποχρεώσεις τις Κυπριακής πολιτείας που αναφύονται από διεθνείς συμβάσεις για τους πρόσφυγες...
  • Τα μηνιαία επιδόματα δεν ξεπερνούν τον θεσμοθετημένο μηνιαίο μισθό ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αρκετά χαμηλότερές του...
  • ...και συνεχίσει η ανακοίνωση... «Το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την κυπριακή κοινωνία πίσω από τη λανθασμένη πολιτική της κυβέρνησης Χριστόφια στα θέματα της μεταναστευτικής πολιτικής, ανακοινώνει ότι σε δημοσιογραφική διάσκεψη την ερχόμενη Τετάρτη θα παρουσιάσει τις προτάσεις του για μια σωστή μεταναστευτική πολιτική»...
  • Ελλοχεύουν κίνδυνοι για την Κυπριακή κοινωνία λοιπόν...
  • Το Ευρωκό παίρνει σαφή θέση υπέρ της κοινωνικής ανησυχίας...
  • Θεωρεί ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι που θα πρέπει η κοινωνία μας να δει ξεκάθαρα τον κίνδυνο από την «λανθασμένη πολιτική της κυβέρνησης»...
  • Υπονοεί και πάλι η ηγεσία του Ευρωκό ότι δικαίως οι Κύπριοι εξεγείρονται και ότι τα χειρότερα έρχονται σε σχέση με την αλλοίωση του δημογραφικού και πολιτισμικού χαρακτήρα μας...
  • Υποβάλλουν ότι την «τουρκοποίηση» που επιδιώκει η σημερινή κυβέρνηση μέσω της διαδικασίας των συνομιλιών για τη λύση, θα ακολουθήσει και η ισλαμοποίηση από τις...ορδές των μουσουλμάνων...
  • Μέχρι εδώ ωραία και καλά...μπορώ να καταλάβω πόσο χρειάζονται εκεί στο παραπαίων Ευρωκό ένα εκλογικό δεκανίκι από την εθνικιστική νεολαία και πόσο αγωνιούν να αντιπολιτευθούν πρώτοι και δυνατότερα από όλους...
  • Φαντάζομαι ότι όσο πλησιάζουν οι βουλευτικές της επόμενης Άνοιξης -αλλά και ένα πιθανό δημοψήφισμα- οι πολιτικές ερωτοτροπίες ανάμεσα στα ακραία κινήματα και τα κόμματα της δεξιάς, θα πολλαπλασιαστούν και θα εγκυμονήσουν νέους απορριπτικούς και εθνικιστικούς σχηματισμούς (ή και περιπέτειες...)
  • Αυτό που με τρελαίνει όμως είναι συνειρμοί και οι συγκρίσεις που αναγκαστικά κάνω με την υπόθεση της Γάζας...
  • Θυμάστε την απαίτηση του Ευρωκό και της Εδέκ να αποπλεύσουν τα πλοιάρια της ανθρωπιστικής βοήθειας από τη Λεμεσό στις αρχές του καλοκαιριού και τη στήριξη και την αλληλεγγύη που εξέφρασαν σύσσωμοι οι εθνικιστές στους Παλαιστίνιους...
  • Ε λοιπόν, ένα μεγάλο μέρος όσων πολιτικών προσφύγων λαμβάνουν επιδόματα στη Κύπρο σήμερα είναι Παλαιστίνιοι που εκδιώχθηκαν από το Ιράκ μετά την εισβολή του ΝΑΤΟ και δεν τους επιτρέπεται να εγκατασταθούν στη πατρίδα τους!
  • Τον Ιούνιο το Ευρωκό παρότρυνε τους εμπλεκόμενους στην αποστολή για άρση του αποκλεισμού της Γάζας, να αμφισβητήσουν και να προσπεράσουν την απροθυμία της κυβέρνησης να τους διευκολύνει και να κάνουν ότι μπορούν (ακόμα και να περάσουν από τα κατεχόμενα αν χρειαστεί να επιβιβασθούν από Αμμόχωστο;;;) για να φτάσει η βοήθεια στους Παλαιστίνιους:
  • Ανακοίνωση Ευρωκό/ Ιούνης 2010: «Η απόφαση της κυπριακής Κυβέρνησης να απαγορεύσει τον απόπλου σκαφών από κυπριακά λιμάνια με προορισμό τη Γάζα δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο ώστε να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στον παλαιστινιακό λαό. Η παράδοση της βοήθειας στους παλαιστινίους έχει καθαρά ανθρωπιστικό χαρακτήρα και πρέπει να μείνει μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες»...

8 Νοεμβρίου 2010

Διχοτόμηση, η νέα "ένωση"...

...ενάντια στη λήθη και την υποταγή...

  • Βλέπω τα βίντεο που την πορεία των ρατσιστών και την επίθεση στο φεστιβάλ του ΚΙΣΑ...
  • Μου έκαμαν μεγάλη εντύπωση οι δυο-τρεις Κυπριακές σημαίες που εκουβαλούσαν τα κοπέλια...
  • Ξέρετε, η πρώτη φορά που επιάσαν οι εθνικιστές Κυπριακή σημαία στα χέρια τους ήταν στα συλλαλητήρια του ΟΧΙ το 2004...
  • Το 2004 ξαφνικά εθυμηθήκαν ότι εν πολίτες ενός κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας, που διαθέτει και σημαία και σύνταγμα!
  • Ύμνο ακόμα εν αξιωθήκαμε να έχουμε σαν Δημοκρατία, προς αγαλλίαση των εθνικοφρόνων που δεν εχρειάστηκε και δεν είναι αναγκασμένοι να μάθουν και έναν δεύτερο ύμνο, τον Κυπριακό, για να μας πείσουν πόσο αγαπούν τούντο κράτος και πόσο το θέλουν ελεύθερο, ανεξάρτητο και δημοκρατικό...
  • Είχαν γραμμένη, για να μεν πω άλλη λέξη, την σημαία μας την ωραία για τέσσερις δεκαετίες, πατσιαούριν την ανεβάζαν, σκατόπαννο την εκατεβάζαν, για να έρτουν τωρά οι πατριώτες της κακιάς ώρας, να την κουβαλούν στες προβοκάτσιες τους τζιαι τους τραμπουκισμούς τους...
  • Αργά την εθυμηθήκαν την σημαία μας και την ανεξαρτησία μας οι ακροδεξιοί, ας την ετιμούσαν και πριν το πραξικόπημα, την ΕΟΚΑ Β’ και τα συγχαρητήρια προς τη χούντα για την «επανάσταση» της 21ης Απριλίου...
  • Ας εθυμούνταν κι ας ετιμούσαν την ανεξαρτησία μας και την ενιαία ομοσπονδία μας τον καιρό που έπρεπε, πριν τη καταστροφή, την προσφυγιά και την διχοτόμηση...
  • Ας επαλεύκαν για το δικαίωμα του κάθε πολίτη για μία καθαρή ψήφο σε μια πολυφυλετική και ανόθευτη δημοκρατία ΤΟΤΕΣ (...που λέει κι ο μπάρμπα Σάββας ο εμφυτευμένος)...και όχι για την «ένωση» και τον εξοστρακισμό των Τουρκοκυπρίων...
  • Η νέα «ένωση» είναι η διχοτόμηση...
  • Το «τζείνοι ποτζιοί τζ εμείς ποδά» είναι το νέο «ένωσιν θέλουμε κι ας τρώγωμεν πέτρες»...
  • Και τα δύο συνθήματα, και οι δύο πολιτικές, η «ένωση» και η «αόρατη λύση», έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: την αποφυγή συνδιαχείρισης του κράτους μας με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους...
  • Οι ακροδεξιοί-εθνικιστές, θέλουν την τουρκοκυπριακή κοινότητα να λειτουργεί ως μια μουσουλμανική μειονότητα σε ένα ελληνορθόδοξο κράτος...
  • Δεν αναγνώρισαν ποτέ και δεν αναγνωρίζουν ούτε και τώρα ότι η Τουρκοκυπριακή κοινότητα έχει δικαίωμα στην εξουσία και το χειρότερο, δεν αναγνώρισαν ποτέ τους Τουρκοκύπριους ως μέρος του Κυπριακού λαού...
  • Και εφόσον εμείς, σαν Ελληνοκύπριοι, δεν αποδεχθήκαμε ποτέ τους Τουρκοκύπριους ως σάρκα εκ της σαρκός μας, ας μην προσπαθούμε να τους αφαιρέσουμε και το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστούν ως λαός ξεχωριστός, που δικαιούται ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση...
  • Ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός εν τόσο λυσσιάρης τζιαι τόσο λυσσαλέος (...όταν έχει να κάνει με γυναικόπαιδα και αμάχους κυρίως) που διαχρονικά και θέλει να εκτοπίσει τους Τουρκοκύπριους από την εξουσία του νησιού αλλά και παράλληλα θέλει να αφαιρέσει από τους συμπατριώτες μας τουρκόφωνους το δικαίωμα τους να αυτοδιαχειριστούν το μέλλον τους...
  • Θέλαμε και θέλουμε με άλλα λόγια να μετατρέψουμε τον ένα στους πέντε Κυπραίους σε πολίτη χωρίς ουσιαστική πρόσβαση στην εξουσία, πολίτη χωρίς πατρίδα, απομονωμένο, εξαρτώμενο και επαίτη...
  • Ποιος μπορεί αληθινά να κατηγορήσει τους Τουρκοκύπριους για την αναγκαστική τους στροφή προς το «εθνικό τους κέντρο», τη δική τους «μητέρα πατρίδα»...
  • Ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός είναι που εκτρέφει τον τουρκοκυπριακό εθνικισμό...
  • Η «ένωση» έχει δημιουργήσει το «ταξίμ»...
  • Η δική μας άρνηση να αποδεχθούμε τους Τουρκοκύπριους ως μέρος του λαού μας, τους οδηγεί στον εναγκαλισμό τους -τη φίμωση, την αλλοίωση του δημογραφικού τους χαρακτήρα, την κατοχή τους εν τέλει- από την Τουρκία...
  • Οι εθνικιστές από τη μία προσπαθούν να πείσουν ότι αγωνίζονται για μια δίκαιη λύση και ότι δεν αρνούνται τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στη πολιτική ζωή του τόπου και από την άλλη οργίζονται για τις δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες και τα όποια επιδόματα λαμβάνουν οι Τουρκοκύπριοι καθώς και όσοι άνθρωποι χωρίς τόπο και χωρίς ελπίδα έτυχε να βρίσκονται σε τούτη την όμορφη μα παράξενη πατρίδα...

Αν δεν ντρέπεσαι για τον εαυτό σου κάπου-κάπου, δεν είσαι τίμιος.
William Faulkner, 1897-1962, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1949

7 Νοεμβρίου 2010

Πρόσφυγες εναντίων προσφύγων...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...τη προσφυγιά,
τη μετανάστευση και τη φτώχεια 

  • Η καπιταλιστική κρίση είχε πάντα στο πλευρό της την εθνικιστική ακροδεξιά και τα ρατσιστικά κινήματα...
  • Οργανώσεις φασιστικές και εθνικοσοσιαλιστικές παίζουν διαχρονικά και σε όλο τον πλανήτη τον ίδιο ρόλο...
  • Είναι ουσιαστικά το τελευταίο χαρτί των καθεστωτικών για να εκτροχιάσουν μια κοινωνία, να την αποπροσανατολίσουν και να την βγάλουν -κυριολεκτικά και μεταφορικά- από τους δρόμους και της πλατείες της διαμαρτυρίας και της διεκδίκησης των βασικών τους δικαιωμάτων...
  • Τα ακροδεξιά κινήματα και οι ακροδεξιές πολιτικές έχουν πάντα ως στόχο και ως αποτέλεσμα τον λαϊκό διχασμό έτσι ώστε να αδυνατίζει το λαϊκό κίνημα και να μην τίθενται σε κίνδυνο τα προνόμια των βολεμένων...
  • Στη Κύπρο έχουν γίνει συγκεκριμένα βήματα έτσι ώστε να αντιμετωπισθεί η οικονομική κρίση εξίσου από όλους...
  • Είναι γενικά παραδεκτό ότι η δική μας κυβέρνηση δεν εξαπέλυσε πόλεμο ενάντια στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, ούτε και απέναντι στους δημόσιους υπαλλήλους ενώ παράλληλα δεν έχει μειωθεί κανένα επίδομα και δεν έχουν μπει νέοι φόροι...
  • ...σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο όπου με πρόφαση την –στημένη- οικονομική κρίση, οι λαοί οδηγούνται με γοργά βήματα στον εργασιακό μεσαίωνα...
  • Πρόσφατα, τα κοινοβουλευτικά κόμματα στη Κύπρο, με εξαίρεση το ΑΚΕΛ καταψήφισαν πρόταση της Κυβέρνησης για αύξηση 1% της φορολογίας πάνω στα κέρδη των επιχειρήσεων και αυτό το γεγονός μαζί με άλλα καταδεικνύουν στη πράξη την αντιεργατική τους φιλοσοφία και προδιάθεση...
  • Την ίδια λοιπόν στιγμή, βουλευτής της Κυπριακής Δημοκρατίας που υπερασπίστηκε τα κέρδη του κεφαλαίου στην πιο πάνω περίπτωση, πρόσφυγας κι ο ίδιος, ηγείται πορείας ενάντια στους μετανάστες και τους πολιτικούς πρόσφυγες...
  • Κατά τον ίδιο και τους συμμετέχοντες στη πορεία αυτή, οι μετανάστες παίρνουν ψηλά επιδόματα από τον δημόσιο κορβανά, παίρνουν τις δουλειές μας και μετατρέπουν το νησί μας σε μουσουλμανικό...
  • Τι απ’ όλα αυτά τελικά ισχύει...;
  • Το εθνικιστικό αυτό παραλήρημα είναι εν μέρη εισαγόμενο από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ και έχει τις ρίζες του και στον γριβισμό -που ποτέ δεν εξαλείφθηκε αλλά αντίθετα στηρίχθηκε από τη Κυπριακή δεξιά- αλλά και στην Ελλαδική «Χρυσή Αυγή», παράρτημα της οποίας είναι το ΕΛΑΜ...
  • Οι οργανώσεις αυτού του είδους, που έχουν χαρακτηριστικά “White Pride”, ουσιαστικά στρέφονται κυρίως ενάντια στους Μουσουλμάνους και τους μαύρους αλλά και σε όποια φυλή δεν έχει την «λευκή» κουλτούρα...
  • Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι η προχθεσινή πορεία των ρατσιστών δεν είχε να κάνει με τους Άγγλους μετοίκους που επιλέγουν να ζήσουν στο νησί μας κατά χιλιάδες –και που σαν λαός και κράτος θεωρούνται η πέτρα του σκανδάλου για την τωρινή μας κατάσταση...
  • ...αλλά είχε ως στόχο τους μετανάστες από τον τρίτο κόσμο και τους Τουρκοκύπριους που παίρνουν επιδόματα και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη...
  • Οι οργανώσεις αυτές έχουν παγκόσμια δύο ουσιαστικά αποστολές: Πρώτο, τον αποπροσανατολισμό του λαού και της νεολαίας ειδικότερα έτσι ώστε αντί να ζητήσουν από τα οικονομικά καθεστώτα καλύτερους όρους, ρίχνουν το βάρος της ευθύνης για την οικονομική και εργασιακή τους κατάσταση στους ξένους...
  • Η δεύτερη αποστολή είναι ο εκφοβισμός του λαϊκού κινήματος έτσι ώστε να μην συμμετέχει μαζικά σε διεκδικήσεις και αυτό γίνεται με επιθέσεις όπως η προχθεσινή και με προβοκάτσιες όπως το κάψιμο της Τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας πριν από μερικούς μήνες με νεκρούς εργαζόμενους...
  • Στην ημικατεχόμενη μας πατρίδα όμως, οι μετανάστες δεν είναι ο τελικός στόχος...
  • Ακροδεξιοί πολιτικοί και οργανώσεις, θέλουν με πρόφαση το μεταναστευτικό ζήτημα, να εκμεταλλευθούν το ξενοφοβικό συναίσθημα των Ελλληνοκυπρίων καθώς και τον ανίατο ρατσισμό και εθνικισμό μας, έτσι ώστε να αποκτήσουν σταδιακά τέτοιο εκτόπισμα που να τους επιτρέπει να παίξουν σημαντικό ρόλο στη «μεγάλη μάχη» για το Κυπριακό...
  • Η λύση του Κυπριακού στη βάση των συμφωνιών κορυφής και των ψηφισμάτων έτσι όπως επιδιώκεται από της Κυβέρνηση, έχει δημιουργήσει σημαντικές αναταραχές στο βαθύ πολιτικό και εκκλησιαστικό σύστημα που επεδίωκε πάντα τη διχοτόμηση κρυμμένο πίσω από εύηχα αλλά ανεφάρμοστα και τις περισσότερες φορές καταστροφικά ιδεολογήματα...
  • Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι πίσω από την ανάπτυξη αυτών των ακραίων φαινομένων, ειδικά μετά από την εκλογή Χριστόφια στη προεδρία, βρίσκεται η ίδια η Αρχιεπισκοπή, πολιτικά κόμματα, βουλευτές και μέρος οικονομικών παραγόντων, μέσα μαζικής ενημέρωσης και –όπως πάντα στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου- το παρακράτος και το οργανωμένο έγκλημα...
  • Είμαστε μάρτυρες μιας αλυσίδας γεγονότων (πολιτικών, παραπολιτικών αλλά και εγκληματικών-ποινικών) τα τελευταία δύο χρόνια που καταδεικνύουν ότι περάσαμε σε μια διαφορετική φάση σε ότι αφορά και το Κυπριακό αλλά και την πολιτική κατάσταση στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα...
  • Η επανενωτική–διεθνιστική-αντιρατσιστική παράταξη πρέπει να μείνει ενωμένη και να θωρακίσει τη κυβέρνηση και τον Πρόεδρο που βάλλονται ποικιλότροπα και από παντού...
  • Οι απορριπτικοί -το κυπριακό βαθύ κράτος- θα κάνουν οτιδήποτε τους επιτρέπουν οι δυνάμεις τους για να σταματήσουν την κυβερνητική πολιτική και στο Κυπριακό αλλά και τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτισμικές παρεμβάσεις και αλλαγές που επιχειρούνται..
  • Να κάνουμε και εμείς τον δικό μας ιδεολογικό πόλεμο, ενωμένοι, απέναντι στον απορριπτισμό και τον ρατσισμό να υπερασπίσουμε τον αγώνα για επανένωση της Κύπρου και επιστροφή...
  • Ανακωχή τέλος!
  • Ήρθε η ώρα της ολομέτωπης ιδεολογικής ρήξης με τους εθνικιστές απ’ όπου κι αν προέρχονται...
  • Υ.Γ. Μπάτσοι-TV-Νεοναζί, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί...

6 Νοεμβρίου 2010

Γράμμα σε ένα φίλο ειρηνιστή...

...ένας Στυλιανίδης δεν φέρνει την άνοιξη...

  • Σύντροφε - αν μου επιτρέπεις,
  • Είδες εχτές τα ρεζιλίκια στις Φοινικούδες;
  • Υπάρχει άλλος λαός στην Ευρώπη που να τιμά τον φασισμό παραπάνω που τους Κυπραίους;
  • Τιμάται άλλος «ευρωπαίος Γρίβας» όπως τον τιμά το ίδιο το Κυπριακό κράτος με την ονομασία των κύριων δρόμων όλων των πόλεων και χωριών της επικράτειας  και ειδικά μετά που τον όλεθρο της εισβολής;
  • Υπάρχει σε άλλη χώρα στην Ευρώπη αναρτημένος ο αντίστοιχος Ευρωπαίος φασίστας, ο Φράγκο ας πούμε ή ο Στυλιανός Πατακός, τουλάχιστον σε ένα καφενείο ανά κοινότητα ή συνοικία...;
  • Ο Γρίβας είναι η μόνη σύγχρονη ιστορική προσωπικότητα της Κύπρου που εμυθοποιήθηκε ενώ για παράδειγμα ο Μακάριος ή και ο Κληρίδης, παρά τη κρατική προπαγάνδα, απομυθοποιήθηκαν νωρίς...
  • Οι αντιομοσπονδιακοί-ακροδεξιοί, προσπάθησαν τελευταία να ανακηρύξουν τον Παπαδόπουλλο σε σύμβολο του απορριπτισμού, και όσον ζούσε αλλά και μετά τον θάνατό του, αντικαθιστώντας τον «άβολο» Γρίβα...αλλά μάλλον δεν τους βγαίνει...
  • Ο λόγος είναι κυρίως ότι ο Παπαδόπουλλος άφησε πίσω του οικογενειακά και κομματικά παραπούλια που εμποδίσουν τη δημιουργία της «νέας θρησκείας»...
  • Ενώ ο Γρίβας δεν άφησε οικογενειακή ή κομματική κληρονομιά, ο γριβικός εν γριβικός που «ιδεολογίαν», όχι γιατί πιστεύει σε κανένα πολιτικό συγκεκριμένα...δεν ακολουθεί άτομα αλλά όποιον του γαργαλίσει τ’ αυτιά γενικώς......
  • Εσιουμάλιζεν τους ο Κληρίδης για δεκαετίες, έχοντας τη ψευδαίσθηση ότι εννά αλλάξει τα μυαλά του γριβισμού...
  • Εν γίνεται που τη μιαν να το αναγιώννεις το θερκόν μες τις νεολαίες σου, να του διάς να τρώει όποτε το χρειάζεσαι για να κάμεις νίκες τζιαι ύστερα να θέλεις να το περιορίσεις...
  • (Παρενθετικά, θυμίζει μου κάπως την οργανική σχέση των διοικήσεων των Σωματείων με τους ακραίους οπαδούς τους το συγκεκριμένο φαινόμενο...)
  • Ο εθνικισμός κάμνει ιδιαίτερα έντονη τη παρουσία του όταν είμαστε κοντά σε λύση ή ακόμα και σε απελευθέρωση...
  • Έβλεπε η Εθναρχία και η δεξιά ότι επίκειται η με κάποιο τρόπο ανεξαρτησία-αυτοδιάθεση της Κύπρου από τους Άγγλους και με τον λεγόμενο αγώνα του 55-59 επροσπάθησε (και το πέτυχε) να αναλάβει τις τύχες του νησιού, να θέσει απέναντι τις δύο κοινότητες και να αφαιρέσει πολιτική ισχύ από το λαϊκό κίνημα...
  • Έβλεπε ο Γρίβας και η ακροδεξιά ότι είμαστε κοντά σε συμφωνία στις αρχές της δεκαετίας του 70’ και με τη δράση τους κατάφερναν και να πιέζουν τον Μακάριο σε αναβολές και στο τέλος να τον ανατρέψουν με τα γνωστά αποτελέσματα...
  • Το θηρίο του εθνικισμού εξύπνησε και στην περίοδο των προεδρικών του 1993, όταν η πολιτική Βασιλείου στρίμωξε για τα καλά την Τουρκία σε διεθνές επίπεδο...
  • Για τα επόμενα 3-4 χρόνια, ο εθνικισμός ήταν ουσιαστικά ο ρυθμιστής των εξελίξεων στο Κυπριακό...παίρνοντας το πίσω κάποιες δεκαετίες και βγάζοντας τη Τουρκία από τη δύσκολη θέση...
  • (Αλήθεια...τι ρόλο είχε ακριβώς ο Στυλιανίδης τη συγκεκριμένη περίοδο...;;;)
  • Ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός τέλος, πήρε τη σημερινή του μορφή στη κολυμπήθρα του δημοψηφίσματος του 04’, αποκτώντας «δημοκρατικές» και «παλλαϊκές» διαστάσεις...
  • Τούντο 76% που ψήφισε ΟΧΙ την μαύρη άνοιξη του 2004, είναι το όχημα του νεογριβισμού, γιατί τωρά δεν έχει να απολογηθεί για το αντιδημοκρατικό πραξικόπημα του 74’ αλλά περηφανεύεται για την «δημοκρατική και ενωτική επανάσταση» του ΟΧΙ (στην ομοσπονδία)...
  • Μεγάλη ιδεολογική ήττα- και το ΑΚΕΛ πρέπει κάποτε να τη δει κατάματα...
  • Από τον Φλεβάρη του 08’ ο εθνικισμός ήβρεν τα σκούρα...
  • Η κυβέρνηση δεν ελέγχεται πλέον που το ελληνοκυπριακό βαθύ κράτος στο βαθμό που έχουν συνηθίσει οι καθεστωτικοί και επιπλέον δεν έχει οργανική σχέση με τους εθνικιστές σε κανένα επίπεδο...
  • Οι προεδρικές εκλογές είναι μακριά –σχετικά- και η σύμπτυξη μετώπου ενάντια στο ΑΚΕΛ όπως και το 93’ φαντάζει δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο εγχείρημα...
  • Ένας συνδυασμός της βουλιμίας του Συναγερμού για εξουσία και της αποφασιστικότητας των απορριπτικών για ντε φάκτο διχοτόμηση και «συνέχισης του αγώνα» είναι πάντα πιθανός...
  • Ο ΔΗΣΥ ουσιαστικά δεν είχε ποτέ στρατηγική για το Κυπριακό και αν είχε δεν ήταν αποτέλεσμα συζήτησης στον ενδοκομματικό διάλογο...
  • Εξ ου και τα φαινόμενα του 92-93’ με τη σύμπλευση με τους απορριπτικούς με κύριο θέμα την απόρριψη των ιδεών του ΓΓ του ΟΗΕ, η πρώτη διάσπαση με τη δημιουργία των Νέων Οριζόντων που ακολούθησε και η δεύτερη διάσπαση πριν από το δημοψήφισμα του 04’...
  • Ουσιαστικά ο Συναγερμός έχει πολιτική «αλά καρτ» στο Κυπριακό ζήτημα, στην επαναπροσέγγιση, στην ομοσπονδία και σε όλες τις πτυχές του προβλήματος...
  • Ο Συναγερμός «παίζει» με το Κυπριακό και τον εθνικισμό–απορριπτισμό-γριβισμό κατά το δοκούν και «πολυμορφικά» έτσι ώστε να κρατά ανοικτές όλες τις πόρτες...
  • Δυστυχώς από τη μία, η διαλεκτική του ΔΗΣΥ για τα «λάθη» του Χριστόφια στο Κυπριακό πιάννει τόπο και ανάμεσα σε γνήσιους υποστηρικτές της λύσης, όπως εσύ...
  • Ευτυχώς από την άλλη, η φανερή πια συνεργασία ΔΗΣΥ-ΕΔΕΚ και απορριπτικού ΔΗΚΟ μέσα στη βουλή και προς υπεράσπιση των λίγων και «εκλεκτών», ίσως να ανοίγει τα μάτια του λαϊκού - αντινεοταξικού κινήματος και να το συσπειρώνει απέναντι σ’ αυτή τη γενική επίθεση ενάντια στη κυβέρνηση...
  • Κατηγορούν υπογείως και ευθέως κάποιοι από το επανενωτικό κίνημα, τον Χριστόφια και τη κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, ότι δεν θέλει πραγματικά λύση και ότι κωλυσιεργεί ή ότι είναι ακόμα και ανίκανος, γελοίος και επικίνδυνος...
  • Αυτή μάλλον είναι η επικρατούσα –κατασκευασμένη- άποψη και στον «Κληριδικό» Συναγερμό αλλά και στον εθνικιστικό Συναγερμό...
  • Η ηγεσία του ΔΗΣΥ βρήκε τη φόρμουλα που ενώνει όλες τις τάσεις και θα κατεβεί με αυτή την συνθηματολογία στις βουλευτικές εκλογές αλλά ίσως και στις προεδρικές αν δεν υπάρξει μέχρι τότε καμιά ανατροπή των σχεδιασμών τους...
  • Αν δεν είναι ειλικρινής ή αν είναι τόσο ανίκανος όπως τον περιγράφουν ακόμη και φίλοι της επανένωσης ο Χριστόφιας τότε σίγουρα θα πρέπει παράλληλα να σκεφτόμαστε για τον επόμενο ηγέτη που θα μας οδηγήσει στην «έξυπνη» λύση που θα είναι και γρήγορη και βιώσιμη και επιπλέον κρατά τη Τουρκία έξω –όσο γίνεται- από το νέο μας σπίτι...
  • Είναι ικανός ο Συναγερμός να πετύχει τη λύση σε αυτό το πολύπλοκο διεθνές και εσωτερικό σκηνικό;
  • Κατ’ αρχάς, ο ΔΗΣΥ πρέπει να ισορροπήσει πρώτα «ιδεολογικά» πριν εφαρμόσει την όποια διεθνή στρατηγική...
  • Φίλοι της επανένωσης κατηγορούν τη Κυβέρνηση ότι κωλυσιεργεί στο Κυπριακό γιατί προσπαθεί να ισορροπήσει με το απορριπτικό ΔΗΚΟ...
  • Τουλάχιστον, αντιτείνω, η Κυβέρνηση δεν χρειάζεται να ισορροπήσει πρώτα εσωτερικά πριν προσπαθήσει να τα βρει και με τους υπόλοιπους...
  • Ας μη κάνουμε τόσο εύκολη σύντροφε τη νίκη του απορριπτισμού, με τη διάσπαση του επανενωτικού κινήματος και την άρση της στήριξης στη κυβέρνηση από τη μερίδα εκείνη των γνήσιων ειρηνιστών και εργατών της επαναπροσέγγισης...και ειδικά τόσο νωρίς και τόσο τσεκουράτα...
  • Να κάμνουμε τούτη τη διάκριση βοηθώντας έστω και αυτό το λίγο έργο (...) που επιδεικνύει το ΑΚΕΛ στο πρόβλημα μας, μέσα που την κυβέρνηση ...
  • Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι, αριστερά και αντιεθνικιστικό-ειρηνιστικό κίνημα, για να καταφέρουμε και να κρατήσουμε τις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού σε πραγματική εξέλιξη αλλά και να πείθουμε με τη διαλεκτική μας για λύση και επανένωση και μέσα στη χώρα -που είναι το κυριότερο- αλλά και διεθνώς...
  • Μία «εσωτερική» διάσπαση του ειρηνιστικού κινήματος σε Ακελικούς και μη, αυτή τη δεδομένη στιγμή, θα επιτάχυνε την υποχώρηση των ιδεών μας...
  • Ο Συναγερμός δεν θα προσφέρει τη λύση και την επανένωση στο πιάτο, γρήγορα και εύκολα, όπως ίσως να φαντασιωνόμαστε κάποιοι και ανά διαστήματα...
  • Διασπασμένος ξανά θα πάει ο ΔΗΣΥ στις κάλπες ενός πιθανού νέου δημοψηφίσματος...
  • Ο δρόμος για τη λύση περνά που το ενωμένο ΑΚΕΛ και την δυναμωμένη αριστερά, το ζωντανό διεθνιστικό και ειρηνιστικό κίνημα της επανένωσης, τον κάθε μετριοπαθή, τον κάθε δημοκράτη, ακόμα και αν είναι στέλεχος του ΔΗΣΥ...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...