"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Δεκεμβρίου 2010

Η "ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ" κηρύσσει τον πόλεμο!

Του 'παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή  
και ήρωας θα γίνεις...
  • Η οργάνωση «ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» είναι ένα από τα πολλά «κλιμάκια» της συντονισμένης εξωκοινοβουλευτικής αντιομοσπονδιακής εθνικιστικής άκρας δεξιάς...
  • Η «Πρώτη Γραμμή» με δικά της λόγια...: "Η ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ αποσαφηνίζει πως στηρίζει απερίφραστα τις θέσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου στο εθνικό μας θέμα και συμμερίζεται τις ανησυχίες του για τις άδικες και δυσλειτουργικές πρόνοιες της επιδιωκόμενης λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Επίσης, προβάλλουμε εκ νέου την ανάγκη για άσκηση διαφώτισης για τις διεθνείς πτυχές του Κυπριακού και ιδιαίτερα της καταπάτησης των ανθρωπίνων μας δικαιωμάτων από την Τουρκία"
  • Στην ίδια εξωκοινοβουλευτική ακροδεξιά ομπρέλα ανήκει και το ΠΑΚ, το «Παγκύπριο Αντικατοχικό Κίνημα» του  Άρη Χατζηπαναγιώτου ( αδελφότεχνου του μακαρίτη Χρυσόστομου Α’ ) που αποτέλεσε στο παρελθόν την  πρώτη «σοβαρή» προσπάθεια της Αρχιεπισκοπής να εκφράσει πολιτικό αντιομοσπονδιακό λόγο με τον μανδύα του «αντικατοχικού»...
  • Με την δημιουργία των «Νέων Οριζόντων» στα μέσα της δεκαετίας του 90’ και την άσχημη υγεία του τέως (...), ο στόχος της ανάδειξης του ΠΑΚ σε πολιτικό εργαλείο της Αρχιεπισκοπής για τον αντιομοσπονδιακό της αγώνα εκφυλίστηκε σημαντικά...
  • Με την ανάληψη όμως των νέων του καθηκόντων, ο Χρυσόστομος Β’ πια, κατά τα φαινόμενα έθεσε ως ένα από τους κύριους στόχους  του την δημιουργία ισχυρότερου και μαζικότερου αντιομοσπονδιακού κινήματος, στηρίζοντας απροκάλυπτα ΟΛΕΣ τις οργανώσεις, πολιτικούς και κόμματα που εκφράζονται με τον ένα ή των άλλο τρόπο ενάντια στην διζωνική ομοσπονδία...
  • Στον «αρχιεπισκοπικό σχηματισμό» ανήκει το «Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης» του Κρίνου Ζ. Μακρίδη (ΚΕΑ, μετεξέλιξη (;) του ΕΜΕΘ), η «Κίνηση για τη Σωτηρία της Κύπρου» του Πέτρου Στυλιανού πρώην βουλευτή του ΔΗΚΟ και υπουργού και η «Κίνηση για Ελευθερία & Δικαιοσύνη» του Πάνου Ιωαννίδη, πρώην στελέχους του ΔΗΚΟ...
  • Κάτω από την «σκέπη» της Αρχιεπισκοπής είναι πλέον φανερό ότι λειτουργεί και το «ΕΛΑΜ»...
  • Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος παρακολουθώντας τις εκδηλώσεις όλων αυτών οργανώσεων που διοργανώνουν και συμμετέχουν από κοινού οι περισσότεροι προαναφερθέντες ανάλογη με τη περίσταση...(«Αντικατοχικές 2010», Πορεία 9ης Νοεμβρίου και επίθεση στο αντιρατσιστικό φεστιβαλ, Πορεία 28ης Δεκεμβρίου...) και οι οποίες στηρίζοντα έμμεσα ή άμεσα από την Αρχιεπισκοπή...
  • Μπορεί επίσης να το διαπιστώσει από την αλληλοϋποστήριξη του Αρχιεπισκόπου με αυτά τα «κινήματα» και οργανώσεις, «γερουσίας» και «νεολαίας», που εκφράστηκε με πολλούς τρόπους, από παρουσίες σε ιδρυτικές συνελεύσεις και εκδηλώσεις, χαιρετισμούς, μέχρι δηλώσεις και συνεντεύξεις...
  • Ο Ηλίας Σπύρου είναι (ήταν;) μέλος της «ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ» με πρόεδρο τον Ανδρέα Παστελλά (δεν ξέρω αν δραστηριοποιείται ακόμα αυτή η οργάνωση, αν απορροφήθηκε ή μετεξελίχθηκε)....
  • Υπήρξε στο παρελθόν πρόεδρος της ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ (δεν έχω βρει περιόδους και άλλα στοιχεία) ενώ συμμετείχε τον Φλεβάρη του 2010 ως ομιλητής σε εκδήλωση του ελλαδικού περιοδικού «Patria» μαζί με «σημαίνοντα» στελέχη του ΛΑΟΣ...
  • Ο Ηλίας Σπύρου αρθρογραφεί στον ιστότοπο της «Πρώτης Γραμμής» και με το τελευταίο του «πόνημα» κηρύσσει τον πόλεμο, ως άλλος Μεταξάς και «ωραίος έλληνας», στον Δημήτρη Χριστόφια και τους «συντρόφους του»...
  • Ο συγγραφεύς απαντά με τόλμη και παρρησία στον Δημήτρη Χριστόφια στην παραίνεσή του να εκφραστούν οι αντιομοσπονδιακές τάσεις αλλά όπως και οι ιδεολογικοί του πάτρωνες και σύμμαχοι, αποφεύγει να ασχοληθεί με το δεύτερο σκέλος της παραίνεσης: να προτείνουν μια άλλη φιλοσοφία για την λύση και επανένωση...
  • Αφού εκφράζει την ευχή του «Καλύτερα να μην μιλά. Δεν είναι απαραίτητο!» (για τον πρόεδρο...) χρεώνοντας του το κλίμα πόλωσης και διχασμού και αποδίδοντας του «ασυγκράτητα νεύρα», «δονκιχωτισμούς» και καλλιέργεια του αλληλοσπαραγμού...μπαίνει στο ζουμί...:
  • «Εμείς σηκωθήκαμε, Χριστόφια, εδώ και πολλά χρόνια, ΩΡΑΙΟΙ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ και σας είπαμε: OXI ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ. Εξηγήσαμε λεπτομερώς στο λαό για το τί περιέχει και για τους κινδύνους που εγκυμονεί το τουρκοφόρο και εκτρωματικό αυτό μοντέλο λύσης...»
  • Ο κ. Σπύρου, εκτός του ότι αποφεύγει να ασχοληθεί με την ουσία της δήλωσης Χριστόφια (όπως και όλο το πολιτικό σύμπαν μας...), αν δηλαδή υπάρχει άλλη εναλλακτική και πως αυτή υλοποιείται, αφήνει στο φλου και το «εμείς σηκωθήκαμε»...αφήνοντας να εννοηθεί ότι απευθύνεται εκ μέρους του διαχρονικού αντιομοσπονδιακού κινήματος...
  • «Στην αρχή βρήκαμε τείχη αφού όλοι μας αντιμετώπιζαν με καχυποψία μιας και η ενορχηστρωμένη ομοσπονδιακή πολιτική συγχορδία έκανε πολύ καλά τη δουλειά της. Αργότερα άρχισαν να ακούνε. Μετά πολλοί πείστηκαν. Και φτάσαμε στο δημοψήφισμα του 2004. Ηταν τότε, Χριστόφια, που «ωραίοι σαν Ελληνες» το 76% του κυπριακού λαού σηκώθηκε και έφτυσε τη λύση που απεργάζονται παλαιόθεν οι εχθροί της Ελληνικής μας μεγαλονήσου αλλά και οι εγχώριοι εφιάλτες»...
  • Ο αρθρογράφος κάνοντας μια σύντομη περιγραφή της πορείας του αντιομοσπονδιακού κινήματος, παρουσιάζει το «ΟΧΙ» στο σχέδιο του ΟΗΕ το 2004 ως τη μεγαλύτερη νίκη του, τοποθετώντας (αυθαίρετα...αλλά που καιρός για εξειδικεύσεις...) τα ¾ των Κυπρίων στην αντιομοσπονδιακή παράταξη, « καραμέλα» που δεν έπιασε ούτε στις προεδρικές του 2008 αλλά που με μεγάλη ευκολία ξαναπλασάρεται με μεγάλη συχνότητα και από πολλούς...
  • Και φθάνουμε στο προκείμενο (επιτέλους)...:
  • «Η πολιτική των εκβιασμών του Δ. Χριστόφια και των συντρόφων του στην «Εζεκία Παπαιωάννου» θα βρει αντιμέτωπους όλους όσους διψούν για Ελευθερία. Θα βρείτε μπροστά σας όλους τους ωραίους, περήφανους και όρθιους Ελληνες!
  • Και ενθυμούμαστε κάπου εδώ την απάντηση που έδωσε ο Ιωάννης Μεταξάς στον ιταλό πρεσβευτή: “Alors, c’ est la guerre!”
  • Ωστε λοιπόν, πόλεμος!»
  • Αφού το λετε "εσείς" (και το είπε και ο Ιωάννης...), έτσι θα’ ναι αγαπητέ κ. Σπύρου...
  • Έχουμε πόλεμο αγαπητέ Κύριε Σπύρου μας, ιδεολογικό και πολιτικοκοινωνικό πόλεμο, "εμείς" της Ειρήνης, εμείς της φιλίας, της ισότητας, της δημοκρατίας, της αριστεράς, του διεθνισμού...
  • Απέναντι σε σας του εθνικισμού, του μίσους, της εθνοκαπηλίας, της πατριδοκαπηλίας, του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας, του αυταρχισμού, του λαϊκισμού, του μιλιταρισμού, του φανατισμού...
  • Και τον πόλεμο μας εμείς τον κάνουμε δημοκρατικά, με επιχειρήματα, με τη γλώσσα του λαού αν χρειαστεί για να καυτηριάσουμε, να υπενθυμίσουμε, να κατανοήσουμε τη θέση μας και τις επιλογές μας, να παραδειγματιστούμε...
  • Αντίθετα εσείς (του αντιομοσπονδιακού μετώπου) κ. Σπύρου, τον πόλεμο αυτό έχετε τη τάση να τον βγάλετε έξω από τα κοινώς αποδεκτά δημοκρατικά πλαίσια και να του προσδώσετε άλλο χαρακτήρα, πιο «δυναμικό»...
  • Η τάση σας προς τον μιλιταρισμό, η ανοχή (για να μην πω κάτι περισσότερο) των επεισοδίων, η δημιουργία θερμού κλίματος ανά πάσα στιγμή και με κάθε ευκαιρία και η επίκληση του "ΠΟΛΕΜΟΥ", δείχνει με αρκετή σαφήνεια ποιοι πολώνουν το κλίμα και ποιοι το δυναμιτίζουν...
  • Είναι πραγματικά με μεγάλο ενδιαφέρον που παρακολουθώ τις εκρήξεις του αντιομοσπονδιακού μετώπου μόλις εκστομίσει ο πρόεδρος οποιαδήποτε λέξη προέρχεται από την αρχαιοελληνική ρίζα «ελ»...
  • Αυτό που προσδιορίζουν οι αντιομοσπονδιακοί (κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί) συμπυκνωμένα ως «προσβολή του ελληνικού συναισθήματος των Κυπρίων» ή ακόμα και μη αριστεροί επανενωτικοί ως «τα σωστά λόγια με λάθος τρόπο», εγώ να αξιολογώ ως χρήσιμα και τοποθετημένα ακριβώς «επί τον τύπο των ήλων» ...
  • Το γεγονός ότι υπάρχει αυτή η αντίδραση από όλα τα εθνικιστικά κέντρα, δείχνουν ότι οι δηλώσεις του προέδρου κτυπούν κέντρο...
  • Βάζουν αλάτι στη πληγή, ξεγυμνώνουν ταμπού, ανοίγουν θέματα σοβαρά...
  • Ανοίγουν την όρεξη του αντιομοσπονδιακού-μιλιταριστικού πια, κινήματος για δυναμικές κινήσεις, ελλείψει επιχειρημάτων αλλά κυρίως ελλείψει δυνατοτήτων νόμιμης ανατροπής της αριστερής μας κυβέρνησης για άλλα δύο χρόνια...περίοδος που είναι αρκετή για να φθάσουμε σε συμφωνία και δημοψηφίσματα...
  • Οπότε, καλό «ΠΟΛΕΜΟ» αγαπητέ Ηλία Σπύρου...
  • Με όπλα μας τα επιχειρήματα, την ιδεολογία μας και το γεγονός ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας εκλέχθηκε Δημοκρατικά και ξεκάθαρα και εκτελεί το καθήκον του,  με πατριωτική συνείδηση και ευθύνη, μέχρι τη λήξη αυτής της θητείας θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν μέσα στα πολιτικά πλαίσια, να φέρουμε λύση και να την υλοποιήσουμε!
  • Μόνο μ' αυτά τα όπλα «εμείς» οι δημοκράτες ξέρουμε να αγωνιζόμαστε και θα αγωνιστούμε...
  • Το ζήτημα είναι «εσείς» πια μέθοδο ακολουθείτε και θα ακολουθήσετε μπροστά στις εξελίξεις...
  • Τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής «σας» μπορούν μάλλον να μας προϊδεάσουν...

28 Δεκεμβρίου 2010

Το αντιομοσπονδιακό μέτωπο αποκαλύπτει το τελικό του...σχήμα...

Ο συντονιστής και αιμοδότης του εκφυλισμού
της πολιτικής αλλά και του φασισμού ήταν
και θα είναι πάντα το κεφάλαιο...
και ιδίως το εκκλησιαστικό...

  • Τις τελευταίες –γιορτινές κατά τ’ άλλα- μέρες, με πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου και των νεοφασιστικών οργανώσεων, έχουν γίνει τα αποκαλυπτήρια του τελικού σχήματος του αντιομοσπονδιακού μετώπου...
  • Τα επεισόδια στη Λάρνακα στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, τα πρόσφατα στον καλαθοσφαιρικό αγώνα του ΑΠΟΕΛ με τουρκική ομάδα, η «Χριστουγενιάτικη» εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου και η πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή» με την οποία προωθεί ανοικτά πλέον τον ακροδεξιό νεοφασιστικό λόγο και τα έργα του, μας δίνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται ο αντιομοσπονδιακός «αγώνας» ενόψει της συνέχισης της πολιτικής Χριστόφια, ιδιαίτερα στο κυπριακό...
  • Θεωρείται αποδεκτό ότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εθνικιστές αποτελούν το βασικότερο εμπόδιο που αντιμετωπίζει το προοδευτικό-διεθνιστικό κομμάτι της κοινωνίας μας στη προσπάθεια για την καλλιέργεια κουλτούρας ειρήνης, συνεργασίας και συναδέλφωσης...
  • Την ίδια ώρα, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ με πρόσφατή του συνέντευξη, έριξε ουσιαστικά την ευθύνη στον πρόεδρο Χριστόφια για τη μη επίτευξη συμφωνίας μέσα στα δύο χρόνια που μας δόθηκε η εξαιρετική ευκαιρία να αντιπροσωπεύουν και τις δύο κοινότητες, ηγέτες που ανήκουν στο ομοσπονδιακό μέτωπο...
  • Την ίδια κατηγορία ενάντια στον Χριστόφια, έχουν διατυπώσει ιδιαίτερα μετά την νίκη Έρογλου αρκετοί ένθερμοι υποστηρικτές της λύσης και επανένωσης μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα...
  • Και η αιτιολόγηση αυτών των κατηγοριών συμπυκνώνεται στο εξής: «Ο Χριστόφιας φοβήθηκε τις αντιδράσεις του αντιομοσπονδιακού μετώπου»...
  • Ο Ταλάτ και η ευρύτερη τουρκοκυπριακή αριστερά και οι «προχωρημένοι» ελληνοκύπριοι επανενωτικοί, ουσιαστικά μέμφονται τον Χριστόφια για υποχωρητικότητα απέναντι στις πιέσεις που δέχεται από το ΔΗΚΟ ιδιαίτερα και για μη ειλικρινή προσέγγιση του ζητήματος της λύσης (προφανώς για να διατηρήσει την πολιτική συμμαχία και το δικό της στάτους κβο)...
  • Στον αντίποδα, σύσσωμο το ελληνοκυπριακό αντιομοσπονδιακό μέτωπο, κατηγορεί από τον Μάρτη του 2008 τον πρόεδρο Χριστόφια (και ολόκληρο το κίνημα λύσης) για ενδοτισμό, υποχωρητικότητα, προδοσία και...τουρκολαγνεία...
  • Μεγάλο τμήμα της ελληνοκυπριακής (καθεστωτικής) δεξιάς δεν κρύβει πλέον το πασιφανές: ότι δηλαδή ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΛΥΣΗ...
  • Επιθυμεί τη συνέχιση της ιστορίας του ελληνισμού στη Κύπρο στα 3/5 του εδάφους του νησιού μας και τη μη διαπραγμάτευση με την Τουρκία ή και τους τουρκοκύπριους, προτάσσοντας το ανομιμοποίητο της κατοχής, του σφετερισμού και του εποικισμού...
  • Οι τελευταίες αποφάσεις του ΕΔΑΔ, η νομιμοποίηση της τουρκοκυπριακής «επιτροπής αποζημιώσεων» και η αναγνώριση δικαιωμάτων στον πολυετή χρήστη (έστω και έποικο) δεν φαίνεται να συγκινούν το αντιμοσπονδιακό μέτωπο...
  • Όπως δεν το συγκινούν ούτε και οι τοποθετήσεις της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μορφή της λύσης που επιθυμεί, ούτε και οι προσπάθειες της κομισσιόν για άνοιγμα του τουκοκυπριακού εμπορίου προς την ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά...
  • Οι αντιμοσπονδιακοί εθνικιστές (Αρχιεπίσκοπος, «παπαδοπουλική» φράξια στο ΔΗΚΟ, ηγεσία της ΕΔΕΚ, στελέχη ΔΗΣΥ, ΕΥΡΩΚΟ, εθνικιστικές οργανώσεις...) κάνουν «γαργάρα» το γεγονός ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ έγινε κυρίως με την υπόσχεση συμφωνίας στα διζωνικά πλαίσια που καθορίζονται από τον ΟΗΕ και τις γνωστές συμφωνίες κορυφής 77’ και 79’...
  • Βασική παράμετρος της ένταξης της Κύπρου, ακόμα και της διαδικασίας ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, ήταν η λύση του Κυπριακού...
  • Και αν ακόμα θεωρηθεί ότι το σχέδιο Ανάν ήταν ακατάλληλο, οι λεγόμενες «ευρωπαϊκές δυνάμεις» θα έπρεπε να συνεχίζουν να επιθυμούν μια καλύτερη λύση μέσα σε αυτά τα πλαίσια, προκειμένου να ικανοποιήσουν τους όρους της ίδιας της ένταξης μας στην ΕΕ...
  • Αντί αυτού όμως, εντελώς κουτοπόνηρα, καιροσκοπικά και ανεύθυνα, χρησιμοποιούν την ίδια την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ για να στηρίξουν τον αντιομοσπονδιακό τους λόγο...
  • Γι αυτό είχαμε την αντίδραση των Ευρωπαίων στη τακτική που χρησιμοποίησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και η ελληνοκυπριακή πλευρά το 2004 και που κράτησε μέχρι και την εκλογή Χριστόφια το 2008...
  • Γι αυτό έχουμε και τις κινήσεις της κομισσιόν και άλλων, τώρα που διαφαίνεται ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα δεν είναι έτοιμη για λύση, παρότι το ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ για να ενταχθεί στην ΕΕ...
  • Είναι αλήθεια ότι έχουμε «ξεγελάσει» την ΕΕ...Κληρίδης, Βασιλείου, Σημίτης, Κρανιδιώτης έπεισαν τότε τους ευρωπαίους συνομιλιτές τους, ότι ελέγχουν τους απορριπτικούς (Εκκλησία, Λυσσαρίδη, γριβικούς) και ότι είναι δυνατή μια επίλυση του Κυπριακού ταυτόχρονα με την ένταξή μας στην ΕΕ...
  • Το απορριπτικό μέτωπο, κατάφερε με την βοήθεια του ΑΚΕΛ να ανατρέψει την «κληριδοπασοκική» γραμμή στο παρά πέντε, τον Φεβράρη του 2003, 16 μήνες πριν την ένταξη και λύση...όπως τα κατάφερε με τη βοήθεια του ΔΗΣΥ να αποτρέψει τη διαδικασία λύσης του Μπούτρος Γκάλι δέκα χρόνια πριν...
  • Είναι κατανοητή η πικρία των συντρόφων της επανένωσης που είδαν το ΑΚΕΛ να συμμετέχει στην εκλογή Παπαδόπουλου το 2003, να ενώνει τις δυνάμεις του με τους αρνητές της λύσης το 2004 και να μην «επιδεικνύει την απαραίτητη αποφασιστικότητα» για λύση στη διετία 2008-2010...
  • Θα πρέπει όμως να πιστώσουν στο ΑΚΕΛ και κατ επέκταση στον Χριστόφια ότι παραμένουν σταθεροί (και πρωτοπόροι θα έλεγα) και στο στόχο της διζωνικής και στη πάλη ενάντια στον εθνικισμό...
  • Θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι το κυπριακό μένει ψηλά στην ατζέντα, ότι η διζωνική και οι παράμετροι της προωθούνται και υποστηρίζονται, ότι ο εθνικισμός βρίσκει αντιμέτωπη και την κυβέρνηση και το κόμμα...
  • Δεν είναι τυχαίο δηλαδή το γεγονός ότι το αντιομοσπονδιακό μέτωπο συγκεντρώνει τα πυρά του στο πρόσωπο του Χριστόφια, το ΑΚΕΛ, και την αριστερά γενικότερα...
  • Με προεξάρχοντα τον Αρχιεπίσκοπο, το εθνικιστικό μέτωπο, έχει προδιαγράψει ήδη τους στόχους του και τις τακτικές που θα ακολουθήσει μέσα στο 2011...:
1. Ο χαρακτηρισμός της διζωνικής ως «προδοτικής» και «αφελληνιστικής» και η ταυτόχρονη μετακύλιση αυτών των χαρακτηρισμών σε όσους την επιδιώκουν...
2. Η στοχοποίηση των ξένων ως εχθρών της ελληνικότητας του τόπου μας αλλά και της κοινωνικής μας ευημερίας...
3. Η δημιουργία εντάσεων με κάθε ευκαιρία που να «αποδεικνύουν» το ασύμβατο της συμβίωσης και συνεργασίας με τους Τουρκοκύπριους...
  • Σε αυτό το τρίπτυχο λοιπόν κινείται και θα συνεχίσει να κινείται το απορριπτικό – αντιομοσπονδιακό – εθνικιστικό μέτωπο το επόμενο διάστημα, με κορύφωση των ακραίων φαινομένων όσο πλησιάζουμε στα ορόσημα που θα θέσουν ΟΗΕ και ΕΕ μέσα στο 2011...
  • Η στάση του ΔΗΣΥ και σε ότι αφορά τη στήριξη του Χριστόφια στη διαδικασία λύσης αλλά και η έμμεση κάλυψη και συμπόρευση με τον εθνικισμό για προφανείς προεκλογικούς σκοπούς, αφήνει την Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και την ευρύτερη δημοκρατική παράταξη, μόνους τους απέναντι στην επίθεση του εθνικιστικού και αντιομοσπονδιακού μετώπου...
  • Η δική μου εκτίμηση είναι πως ο πρόεδρος, η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ και ΜΠΟΡΟΥΝ και ΘΕΛΟΥΝ να αντιμετωπίσουν και τον αντιομοσπονδιακό και εθνικιστικό λόγο αλλά και να φέρουν τις συνομιλίες σε ακτίνα λύσης μέσα στο 2011...
  • Θεωρώ τη συμμετοχή (μέρους) του ΔΗΚΟ (και άλλων κεντρώων) στην κυβέρνηση, παρά τις αρνητικές επιπτώσεις που επιφέρει και στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού αλλά και στην ευρύτερη διακυβέρνηση, ως εργαλείο για μια όσο πιο μεγάλη κεντροαριστερή παράταξη που θα στηρίζει τον βασικό μας στόχο, την συμφωνία για λύση και την ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΗ της από την πλειοψηφία των ελληνοκυπρίων σε ένα δημοψήφισμα...
  • Παράλληλα, θα πρέπει να είναι ανοικτές οι γραμμές επικοινωνίας με όσους έχουν παραμείνει στον ΔΗΣΥ να υποστηρίζουν τη διζωνική και να αντιτάσσονται στην εθνικιστική και ρατσιστική λαίλαπα...
  • Και κυρίως, η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ, πρέπει να συντονιστούν και να προχωρήσουν ΜΑΖΙ με τους ανένταχτους επανενωτικούς, το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα καθώς και τις οργανώσεις της επαναπροσέγγισης και της φιλίας...
  • Το 2011 θα αποτελέσει κατά τη γνώμη μου ορόσημο σε ότι αφορά την διαχρονική πάλη της δημοκρατικής παράταξης απέναντι στον εθνικισμό – διχοτομισμό...
  • Ενωμένο, ισότιμα και δημοκρατικά, συναισθανόμενο της ευθύνη του, το ευρύτερο αντιεθνικιστικό και επανενωτικό μέτωπο πρέπει να σταθεί αποφασιστικά απέναντι στην αντίδραση, προσηλωμένο παράλληλα στην ισχυροποίηση της διαλεκτικής του για την επανένωση, ενισχύοντας την τάση για επίτευξη λύσης σύντομα...
  • Αντεπίθεση στην επίθεση των εθνικιστών αντιομοσπονδιακών...
  • Ενωμένοι στον ωραίο αγώνα μας απέναντι στον εθνικισμό, τον φασισμό, τον ρατσισμό, την διχοτόμηση...

26 Δεκεμβρίου 2010

Τα Χριστούγεννα της Ρωμιοσύνης...


Ο Προφήτης Ηλίας, ο Απόλλωνας του Ηλίου...και ο Σάντα Κλάους
  • Τα Χριστούγεννα όπως και όλες οι μεγάλες Χριστιανικές γιορτές –Ανάσταση, Δεκαπενταύγουστος, Απόκριες- έχουν άμεση και αδιαμφισβήτητη σχέση με πανάρχαιες θρησκευτικές γιορτές που έχουν τις ρίζες τους στον αιγυπτιακό και στον αρχαίο ελληνορωμαϊκό πολιτισμό αλλά και βαθύτερα, μέσα στις ευρύτερες ινδοευρωπαϊκές παραδόσεις που χάνονται στα βάθη της ιστορίας.
  • Μορφές όπως του Όσιρη, του Διόνυσου, του Κρόνου, του Άδωνη, του Μίθρα και του Απόλλωνα, είναι οι κυρίαρχες στη λατρευτική δραστηριότητα των αρχαίων, με πάρα πολλές από τις σχετικές δοξασίες που συνόδευαν αυτές τις γιορτές αλλά και τις εποχιακές και σημασιολογικές παραμέτρους τους, να επαναλαμβάνονται πατερναλιστικά από την νέα επίσημη πλέον θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον 4ο αιώνα μ.Χ. μέχρι και τις μέρες μας.
  • Αναδημοσιεύω πιο κάτω ένα άρθρο από το theinsider.gr, δημοσιευμένο χθες και με τίτλο «Τα Χριστούγεννα της Ρωμιοσύνης», το οποίο ιχνηλατεί σε συντομία τις καταβολές των Χριστουγέννων και περιγράφει με επιτυχία –κατά τη γνώμη μου- την μετάβαση από τις αρχαίες λατρευτικές συνήθειες στις Χριστιανικές...

«Τα Χριστούγεννα της Ρωμιοσύνης»

  • Τα Χριστούγεννα η εορτή της ανάμνησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού δηλαδή, αποτελούν την μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού, αποτελώντας ημέρες χαράς για όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Λόγω βέβαια της «οικονομικής εκμετάλλευσης» και του τεράστιου «οικονομικού τζίρου της εορτής» τα Χριστούγεννα εορτάζονται πλέον σχεδόν σε όλο τον κόσμο.
  • Ιχνηλατώντας την ιστορικότητα της εορτής ανακαλύπτουμε ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την ημερομηνία της εορτής, αλλά και συσχετίσεις με συνήθειες στον αρχαίο κόσμο. Αναζητώντας την ακριβή ημερομηνία γενέσεως του Ιησού ανακαλύπτουμε ότι αφενός στην καινή Διαθήκη δεν γίνεται αναφορά για την εορτή Χριστουγέννων και αφετέρου ότι κανείς από τους Αποστόλους δεν τήρησε την 25η Δεκεμβρίου ως γενέθλια ημέρα του. Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, (υπολογίζεται πως γεννήθηκε μεταξύ του 6 – 2 π. X.) Υπάρχουν όμως ενδείξεις που συνηγορούν στην Φθινοπωρινή γέννηση του, και όχι στην χειμερινή.
  • Το εδάφιο από το Ευαγγέλιο του Λουκά παραδείγματος χάριν αναφέρει: «Οι ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοις αγροίς, και φυλάττοντες φύλακας της νυκτός επί το ποίμνιον αυτών» (2: 8). Η φράση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις πρακτικές των βοσκών καθώς τον χειμώνα λόγω του ψύχους οι ποιμένες δεν διανυκτερεύουν στους αγρούς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η γέννηση του Ιησού δεν έγινε το Δεκέμβριο αλλά το Φθινόπωρο εφόσον τα κοπάδια δεν ήταν στις στάνες. Γνωρίζουμε επίσης ότι η γέννηση συνέπεσε, με την απογραφή, που συνήθως γινόταν μετά την συγκομιδή, κατά τις αρχές Οκτωβρίου. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης επίσης συσχετίζει την γέννηση του Ιησού Χριστού με την εορτή της «Σκηνοπηγίας», η οποία γινόταν τον Οκτώβρη.
  • Στην Αγία Γραφή γενέθλιες και ονομαστικές εορτές δεν συνιστούνται. Στην πραγματικότητα τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνοντα στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα αρχαίο Ελληνικό “ειδωλολατρικό” έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς. Ημέρα μνήμης των αγίων και μαρτύρων όριζαν αυτή του θανάτου. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει σχετικά : «Τα Χριστούγεννα δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες εορτές της Εκκλησίας.
  • Ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός την παραλείπουν από τους καταλόγους των εορτών» Έτσι Τα Χριστούγεννα ως εορτή των γενεθλίων του δεν γιορτάζονταν τα πρώτα 300 χρόνια. Η καθιέρωση της 25ης Δεκεμβρίου ως ημέρα των Χριστουγέννων έγινε στη Ρώμη από τον Πάπα Ιούλιο τον Α, τον 4ο μ.χ. αιώνα, μετά από έρευνα που έγινε στα αρχεία της Ρώμης για την χρονιά επί Αυγούστου απογραφής, και κατόπιν υπολογισμών βάση των Ευαγγελίων. Ένα στοιχείο που λήφθηκε υπόψιν είναι το η φράση από το κατ’ Ιωάννη γ’30«Εκέινον δει αυξάνειν, εμέ ελατούσθαι»
  • Στην πραγματικότητα όμως αυτό συνέβη διότι η συγκεκριμένη ημερομηνία συνέπεφτε με τις αρχαίες εορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου και την «Επιστροφή» του Ηλίου. Έκτοτε ο Χριστός όφειλε να είναι ο Ήλιος ο δίδων το φως εις τον κόσμο. Πριν εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνεια). Αργότερα το έθιμο πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανόν από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό το 378-381 περίπου μ.Χ. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) σε ομιλία του για τη γέννηση του Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Το σίγουρο είναι ότι την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είχε εξαπλωθεί σχεδόν σε όλη την Ανατολή.
Τι εόρταζαν οι Αρχαίοι Έλληνες την περίοδο των Χριστουγέννων;
  • Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Δiονυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει» , ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται:«Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το ‘Αλφα και το Ωμέγα».
  • Αυτή η αρχαία Ελληνική γιορτή, είχε επίσης ταυτιστεί και με την γιορτή του Ηλίου, τον οποίο οι αρχαίοι λαοί είχαν θεοποιήσει. Συγκεκριμένα στους Έλληνες, είχε ταυτιστεί με τον Φωτοφόρο Απόλλωνα του Ηλίου, ο οποίος απεικονιζόταν πάνω στο ιπτάμενο άρμα του να μοιράζει το φως του Ηλίου. Οι αρχαίοι λαοί αναπαριστούσαν την κίνηση του ήλιου με την ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου που μεγάλωνε βαθμιαία καθώς αυξάνονταν και οι ώρες που ο ήλιος φωταγωγούσε την Γη, και πέθαινε ή ανασταίνονταν τον Μάρτιο την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας, συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αναγέννηση του φυτικού βασιλείου μέσα από την μήτρα της Γης. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο 22-25 Δεκεμβρίου σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο Ηλιος αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει την ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ιση-μερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξη, η εποχή της αναγέννησης για την φύση.
  • Η εορτή αυτή πέρασε και στην αρχαία Ρώμη με τις δημοφιλείς γιορτές των Σατουρνάλιων, προς τιμήν του Κρόνου τον Δεκέμβριο αλλά και της θεάς Δήμητρας, γι΄ αυτό και έκαναν θυσίες χοίρων για την ευφορία της γης . Τα Σατουρνάλια ήταν από τις σημαντικότερες και ονομάζονταν: « DIES INVICTI SOLIS », δηλαδή «Ημέρα του αήττητου ήλιου». Μια γιορτή που φυσικά την είχαν πάρει απο την γιορτή του Φωτοφόρου Απόλλωνα – Ηλίου!
  • Στην αρχαία Ρώμη, η εορτή άρχιζε στις 17 Δεκεμβρίου και διαρκούσε επτά ήμερες. Στην εορτή αυτή αντάλλασσαν δώρα, συνήθως λαμπάδες και στα παιδία έδιναν πήλινες κούκλες και γλυκά σε σχήμα βρέφους για να θυμίζουν το Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του. Σταδιακά λοιπόν τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι «εθνικοί» αποκαλούσαν την Πρώτη Ημέρα της εβδομάδας Ημέρα του θεού-Κυρίου Ήλιου, ορολογία την οποία αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί Πατέρες για λόγους σκοπιμότητας ίσως. Κάτι που διασώζεται έως σήμερα στα Αγγλικά ως SUN-DAY, στα Γερμανικά SONN-TAG.
  • Ο Ιουστίνος ο μάρτυς (114-165 μ.Χ.) γράφει στη 2η απολογία του για τον Ιησού «…σταυρώθηκε, πριν το Σάββατο, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ “ΚΡΟΝΟΥ” και την επόμενη ημέρα ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ (θεού) “ΗΛΙΟΥ” και η οποία μετονομάσθηκε σε ΚΥΡΙΑΚΗ, αναστήθηκε και εμφανίσθηκε στους μαθητές Του…»
  • Οι Αιγύπτιοι στις 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν την γέννηση του θεού-ήλιου Όσιρη. Μετά την δολοφονία του ένα δένδρο ξεφύτρωσε στο οποίο ο Ίσις,σε κάθε επέτειο της γέννησης του στις 25 Δεκεμβρίου, άφηνε δώρα γύρω από το δένδρο. Οι Βαβυλώνιοι, και οι Φοίνικες ονόμαζαν το θεό-ήλιο Βαάλ , οι Πέρσες λάτρευαν τη γέννηση του Αήττητου-ήλιου και θεού Μίθρα Βασιλιά, ενώ οι Βραχμάνοι στην γέννηση του ψάλλουν: «Εγέρσου ω βασιλιά του κόσμου, έλα σε μας από τις σκηνές σου».
  • Εκτός όμως της ημέρας της γέννησης και πολλές από τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα (ανταλλαγή δώρων, στολισμοί, κάλαντα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο κλπ.) έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες. Πιο συγκεκριμένα τα κάλαντα!
  • Πίσω από τα κάλαντα κρύβεται ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια των πλουσίων ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη. Συμβόλιζε την ευφορία και γονιμότητα της γης και εορτάζονταν δυο φορές το χρόνο, μια την άνοιξη με σκοπό την παράκληση των ανθρώπων προς τους θεούς κυρίως του Απόλλωνος-ήλιου και των Ωρών για προστασία της σποράς και μια το φθινόπωρο, για να τους ευχαριστήσουν για την συγκομιδή των καρπών. Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνανθρώπους.
  • Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος.(κάτι που συνηθίζουμε να κάνουμε σήμερα την Πρωτομαγιά).
  • Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αποστόλου Αρβανιτόπουλου, σχετικό με τα έθιμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και των καλάνδων, μας σώζει ο Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο του “Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των”. Σε αυτό το βιβλίο του ο Φίλιππος Βρετάκος μας λέει:
  • “Το χριστουγεννιάτικον δένδρον συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής, διότι δεν γηράσκει και δεν χάνει, επομένως, την νεότητά του. Το δένδρον όμως των Χριστουγέννων δεν το ευρίσκω, εγώ τουλάχιστον, ως ξενικήν συνήθειαν, ως νομίζεται γενικώς, αλλ’ εν μέρει ως αρχαίαν ελληνικήν. Είναι, δηλαδή, υπολείμματα της περιφήμου “ειρεσιώνης”, και της “ικετηρίας” των αρχαίων Ελλήνων, και μάλιστα των αρχαίων Αθηναίων. Ήσαν δε η μεν Ικετηρία κλάδος ελαίας, από του οποίου εκρέμων ποκάρια μαλλιού, και έφερον αυτόν όσοι ήθελον να ικετεύσουν τον Θεόν ομαδικώς, δια την απαλλαγήν του τόπου από δεινού τινός κακού, π.χ. από νοσήματος, πανώλους, χολέρας ή ομοίου. Ως επί το πολύ, όμως, εβάσταζε την Ικετηρίαν άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να τεθή υπό την προστασίαν θεού και της ανωτέρας αρχής, για να προβή εις αποκαλύψεις εναντίον ισχυρών ανθρώπων ή αρχόντων.” (“Κληρονομία του αρχαίου κόσμου”, εφημερίς “Εθνος”, 31 Δεκεμ.1937)
  • Το χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία στο τέλος του 16ου, αλλά έως τις αρχές του 19ου αιώνα δεν ήταν διαδεδομένο ευρέως – τοποθετούνταν μόνο στις εκκλησίες. Το δέντρο ως Χριστιανικό σύμβολο, συμβολίζει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού. Σταδιακά το δένδρο άρχισε να γεμίζει με διάφορα χρήσιμα είδη- κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, (κάτι που γινόταν στους αρχαίους Ελληνικούς ναούς) συμβολίζοντας την προσφορά των Θείων Δώρων. Στην σύγχρονη Ελλάδα το έθιμο το εισήγαγαν οι Βαυαροί με τον στολισμό στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833. Μετά τον το Β’ παγκόσμιο πόλεμο το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.
  • Φυσικά μεγάλη εντύπωση προκαλεί και το μυθολογικό γεγονός του “Αγιοβασίλη” με το έλκηθρο του που το κινούν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Ούτε αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν θα μπορούσε να μην παρθεί απο την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέραμε πιο πρίν , τον μήνα Δεκέμβριο, οι Έλληνες γιόρταζαν τον Διόνυσο αλλά και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα-Ηλίου παριστάνοντας τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του, να μοιράζει το φως. Το άρμα έγινε έλκηθρο, τα άλογα έγιναν τάρανδοι και το “δώρο” του φωτός που μοίραζε στους ανθρώπους …έγινε κυριολεκτικά “μοίρασμα δώρων”.
  • Τέλος το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιοελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.

24 Δεκεμβρίου 2010

«Στες 28 έχουμεν πορεία!»

Βγαίνοντας έξω από τη λαχαναγορά, με πλησιάζει ένας ψηλός κύριος, γκριζομάλλης με επιβλητικό μουστάκι και αθλητικές φόρμες...
«Είσαι δικός μας;» με ρωτά...
Η ματιά μου πέφτει με απορία στη στοίβα με τα φυλλάδια που κρατούσε...
«Ο υπουργός λαλεί μας πως εν μόνο χίλιοι στην πόλη μας!»
«Εν τους θωρείς τους ξένους; Εγεμώσαν τους τόπους!»
«Στες 28 έχουμε πορεία» συνεχίζει, απλώνοντας το χέρι του για να μου προσφέρει τη προκήρυξη του ΕΛΑΜ...
Εκοίταξα τον έντονα, κρατώντας σφιχτά τις τσάντες με τα λαχανικά και τα φρούτα..
Κρατώντας σφιχτά τα χείλη, κρατώντας μέσα τις ανάσες μου...
Να μεν του πω τι σκέφτουμε για λλόου του τζιαι την εργολαβία που ανάλαβε...
Να μεν του πω τούτα που λαλώ κάθε μέρα στη δουλειά...
Τούτα που γράφω κάθε μέρα μες το μπλογκ μου...τούτα που εκάμαν εισβολή με τη ζωή μου, με στη σκέψη μου, κάθε μέρα εδώ και μήνες...
«Εν είμαι δικός σας», του απαντώ...
«Εν είσαι κυπραίος λεβέντη μου;»
«Είμαι μάστρε, είμαι πρόσφυγας που το Βαρώσι»...
«Τζιαι θωρώ τους ξένους, εν μες τα σπίθκια μας τζιαι καθαρίζουν, εν με τα μωρά μας τζιαι προσέχουν τα, εν μες τα μαγαζιά μας τζιαι δουλεύκουν μας, εν μες τα χτίσματα τζιαι κτίζουν μας»...
«Εγεμώσαμεν μουσουλμάνους, ταΐζουμεν τους για να μας φάσιν» μου απαντά θυμωμένα και με μεγάλα βήματα κατευθύνεται προς την είσοδο της λαχαναγοράς...
«Εννά τουρτζιέψουμεν, εννά γεμώσουμεν μιναρέες», μονολογεί σχεδόν φωνάζοντας...
Πλησιάζει έναν απορημένο κύριο που μόλις βγήκε από την αγορά... «Είσαι δικός μας;»...και του χώνει αστραπιαία ένα φυλλάδιο στα ψώνια...
 «Εγεμώσαμεν λαθρομετανάστες...εν τους θωρείς;»
«Στες 28 έχουμεν πορεία!»

21 Δεκεμβρίου 2010

21 Δεκεμβρίου 1963...Σύγκρουση ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού εθνικισμού...

1ον Στάδιον: Προσβολή των αρνητικών 
σημείων του Συντ/τος.
2ον Στάδιον: Καταγγελία της 
Συνθήκης εγγυήσεως.
3ον Στάδιον: Αυτοδιάθεσις
4ον Στάδιον: Υποβολή αιτήσεως 
προς την Ελλην. Κυβέρνησιν...."


  • Σαν σήμερα, 47 χρόνια πριν, ξεκίνησε και εξελίχθηκε στην Κύπρο η δεύτερη μεγάλη σύγκρουση του ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού εθνικισμού μετά τις διακοινοτικές συγκρούσεις του καλοκαιριού του 1958...
  • Τα γεγονότα αυτά των Χριστουγέννων του 63’ αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία κτίστηκε η χωριστική πορεία των δύο κοινοτήτων στη Κύπρο...
  • Σε αυτά τα γεγονότα αναφέρεται η επίσημη ελληνοκυπριακή πλευρά ως «Τουρκοκυπριακή ανταρσία», θέλοντας να εξηγήσει και να αιτιολογήσει τη στάση της μέχρι και το 74’...
  • Στα ίδια γεγονότα αλλά με εντελώς αντίθετες ερμηνείες και στοχοθετήσεις, αναφέρεται η τουρκοκυπριακή πλευρά για να εξηγήσει και να αιτιολογήσει τη δική της στάση μέχρι και σήμερα...
  • Αναδημοσιεύω πιο κάτω άρθρο του Μακάριου Δρουσιώτη που δημοσιεύθηκε στον «Πολίτη» στις 25/1/2009 ως απάντηση σε τοποθέτηση της ΟΕΛΜΕΚ απέναντι σε μήνυμα του Υπουργού Παιδείας για τις δικοινοτικές ταραχές τη περίοδο 1963-64...:
Ανεξεταστέα στην Ιστορία η ΟΕΛΜΕΚ
  • Η αναφορά του υπουργού Παιδείας Αντρέα Δημητρίου, σε εγκύκλιό του προς τα σχολεία με αφορμή την ονομαστική εορτή του Μακαρίου, ότι τις διακοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο "προκάλεσαν παράνομες και εξτρεμιστικές ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές οργανώσεις", προκάλεσε άλλο ένα γύρο αντιπαραθέσεων για την ιστορία και τη διδασκαλία της. Από όλες τις αντιδράσεις, η πιο ενδιαφέρουσα είναι εκείνη της οργάνωσης των καθηγητών, ΟΕΛΜΕΚ, η οποία εξέδωσε δική της εγκύκλιο και την έστειλε στα σχολεία, για να αποκαταστήσει, όπως δήλωσε η πρόεδρος της Ελένη Σεμελίδου, την "ιστορική αλήθεια".
  • Σύμφωνα με την ΟΕΛΜΕΚ τα γεγονότα του 1963-64 εξελίχθηκαν ως ακολούθως:
  • Η Τουρκία "εξόπλισε την εξτρεμιστική οργάνωση των Τ/Κ, ΤΜΤ, η οποία έθεσε κάτω από τον πλήρη έλεγχό της την τ/κ κοινότητα".
  • Στις 20/12/1963 οι Τουρκοκύπριοι "επιχείρησαν να καταλάβουν στρατηγικά σημεία σε όλη την Κύπρο για τη μεθόδευση της διχοτόμησης".
  • Με "παρέμβαση του ΟΗΕ τερματίστηκαν οι διακοινοτικές συγκρούσεις μεταξύ των νόμιμων αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΤΜΤ".
  • Οι συγκρούσεις "οδήγησαν στην αποχώρηση των Τ/Κ από όλα τα όργανα και τους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον αυτοεγκλωβισμό των Τ/Κ σε θύλακες".
  • Η ΟΕΛΜΕΚ επιρρίπτει το 100% της ευθύνης για ό,τι έχει συμβεί στην Κύπρο, από το 1960 μέχρι το 1964, στην άλλη πλευρά. Η ηγεσία των Ελληνοκυπρίων ήταν, κατά την ΟΕΛΜΕΚ, το απόλυτο θύμα της δολιότητας των Τούρκων και των ξένων δυνάμεων. Πόσο αληθινή είναι όμως η "ιστορική αλήθεια" της ΟΕΛΜΕΚ; Ας εξετάσουμε έναν προς έναν τους τέσσερις σταθμούς που περιγράφει η οργάνωση των καθηγητών, για να δούμε πόσο ταιριάζουν με τα πραγματικά γεγονότα:
1. Οι παρακρατικές οργανώσεις
  •  Είναι, πράγματι, γεγονός ότι η Τουρκία εξόπλισε την ΤΜΤ και συνέχιζε να το κάνει και μετά την υπογραφή των συμφωνιών, το 1959. Η ύπαρξη της ΤΜΤ και ο εξοπλισμός των Τουρκοκυπρίων είναι μόνο η μισή αλήθεια της ιστορίας. Σύμφωνα με την άλλη μισή που αποσιωπάται οι Ελληνοκύπριοι εθνικιστές ίδρυσαν όχι μία, αλλά 15 τουλάχιστον οργανώσεις. (Η λίστα με όλα τα ονόματα σε διπλανή στήλη).
  • Μερικές από τις οργανώσεις αυτές ήταν ολιγομελείς, άλλες αποδείχθηκαν φαιδρές και ορισμένες δραστηριοποιήθηκαν μόνο με τη ρήξη φυλλαδίων. Όμως, τουλάχιστον έξι από αυτές ανέπτυξαν πολύ σοβαρή τρομοκρατική δράση, περιλαμβανομένων φόνων και εκβιασμών, αρχικά εναντίον των Ελληνοκυπρίων και το 1963 -64 εναντίον Τουρκοκυπρίων.
  • Όλες ανεξαίρετα οι οργανώσεις διακήρυξαν σαν σκοπό τους τον αγώνα για την Ένωση. ΚΑΜΙΑ από τις οργανώσεις αυτές δε διακήρυξε πίστη στην Κυπριακή Δημοκρατία (Κ.Δ.), την οποία αναγνώριζαν μόνο σαν σταθμό προς την Ένωση. Αυτή ήταν και η θέση του Μακαρίου. "Ουδ' επί στιγμήν όμως επίστευσα ότι αι Συμφωνίαι θα απετέλουν μόνιμον καθεστώς", ανέφερε σε γράμμα του προς τον Γ. Παπανδρέου (1/3/1964).
  • Όπλα στην Κύπρο έστειλε την ίδια περίοδο και το ελληνικό βαθύ κράτος, που είχε για ηγέτες του τους μετέπειτα δικτάτορες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Δημήτριο Ιωαννίδη. Ο Παπαδόπουλος επισκέφθηκε μυστικά την Κύπρο τουλάχιστον δύο φορές με σκοπό την ίδρυση και τον εξοπλισμό παράνομων οργανώσεων. Ο Παπαδόπουλος συμφώνησε με τον Γιωρκάτζη να εξοπλίσει την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων (Γνωστή σαν Οργάνωση ή Ακρίτας), εν αγνοία της ελληνικής κυβέρνησης. Κατά τη μυστική αποστολή του στην Κύπρο ο Παπαδόπουλος είχε επαφές και με τον Βάσο Λυσσαρίδη, ο οποίος υπήρξε αρχηγός ενόπλων ομάδων το 1963. Ο Δ. Ιωαννίδης, ο οποίος υπηρετούσε τότε στην ΕΛΔΥΚ, ήταν ο στρατιωτικός καθοδηγητής της Οργάνωσης, ενώ εξόπλισε και τους λόχους του Ν. Σαμψών, οι οποίοι έδρασαν ανεξάρτητα από την Οργάνωση.
  • Όλα αυτά είναι πια επιστημονικά τεκμηριωμένα, ενώ τα παραδέχθηκε ο Μακάριος στην επιστολή του προς τον Γ. Παπανδρέου: "Διαθέτομεν μίαν δυναμικήν Οργάνωσιν, την οποίας τα εκπαιδευθέντα μέλη ανέρχονται εις πέραν των 5.000 άνδρες". Στην ίδια επιστολή γράφει πως χρησιμοποιήθηκε η πείρα των Ελλήνων αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ (με πρώτο και καλύτερο το Δ. Ιωαννίδη), καθώς και στον "εφοδιασμό δι' υλικού εξ Ελλάδος" (με συντονιστή τον Γ. Παπαδόπουλο).
2. Ποιος ξεκίνησε
  • Η ΟΕΛΜΕΚ αναφέρει ότι στις 20 Δεκεμβρίου οι Τούρκοι επιχείρησαν να καταλάβουν στρατηγικά σημεία σε όλη την Κύπρο για να επιφέρουν τη διχοτόμηση. Τέτοια πληροφορία πρώτη φορά δημοσιεύεται. Η 20ή Δεκεμβρίου 1963 ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες της εποχής!
  • Οι συγκρούσεις ξέσπασαν στις 23 Δεκεμβρίου, αφού προηγήθηκε ένα περιστατικό τα χαράματα της 21ης Δεκεμβρίου. Η ΤΜΤ δεν ανέλαβε πρωτοβουλία για να προκαλέσει τη σύγκρουση, όχι επειδή δεν το επιδίωκε, αλλά διότι οι Τούρκοι εκτιμούσαν πως οι Ελληνοκύπριοι ήταν τόσο επιπόλαιοι που θα τα έκαναν όλα γι' αυτούς. (Υπάρχει πληθώρα αναφορών σε πρωτογενείς πηγές).
  • Για την ακρίβεια κανένας δεν ανέλαβε στρατιωτική πρωτοβουλία το 1963. Όλα ξεκίνησαν από ένα τυχαίο περιστατικό και ξέφυγε από τον έλεγχο, λόγω του φορτισμένου πολιτικού κλίματος. Η αλήθεια είναι ότι ο Μακάριος δεν πίστεψε στην ανεξαρτησία και είχε πρόθεση να καταργήσει την Κ. Δ. πριν ριζώσει το ανεξάρτητο κράτος και να καταστεί η Ένωση ανέφικτη. "Σκοπός μας, κύριε Πρόεδρε, είναι η κατάργησις των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου", έγραφε με πλήρη ειλικρίνεια ο Μακάριος στον Γ. Παπανδρέου.
  • Η καταγγελία των Συμφωνιών, δηλαδή η διάλυση της Κ. Δ., συζητείτο πριν καν ανακηρυχθεί το κυπριακό κράτος. Όπως πληροφορούμαστε από σημείωμα της ελληνικής ΚΥΠ που ήταν παρούσα στην Κύπρο πριν από την ανακήρυξη της Δημοκρατίας (όπως βεβαίως και η ΜΙΤ), στις 26 Μαΐου του '60 ο Μακάριος μάζεψε τους τομεάρχες και αποπειράθηκε να επανιδρύσει την ΕΟΚΑ, με σκοπό να καταγγείλει τις συμφωνίες πριν την επίσημη ανακήρυξη της Κ.Δ.. Τελικά, δεν το αποτόλμησε φοβούμενος τις επιπτώσεις. Όμως ουδέποτε το έβγαλε αυτό από το μυαλό του. "Είναι ο υπογράψας τας Συμφωνίας αυτάς (...) ουδ' επί στιγμήν όμως επίστευσα ότι αι Συμφωνία θα αποτέλουν μόνιμον καθεστώς", έγραφε ο Μακάριος. Οι Τούρκοι ανίχνευσαν τις προθέσεις του, εξοπλίστηκαν, σχεδίασαν τη στρατηγική τους για τη διχοτόμηση, τον προβοκάραν όσο μπορούσαν και τον περίμεναν να κάνει εκείνος το λάθος βήμα.
  • Ο Μακάριος πρότεινε το 1963 την τροποποίηση του Συντάγματος με τη δικαιολογία ότι δεν ήταν λειτουργικό. Παρά τα προβλήματα που όντως υπήρχαν, η μη λειτουργικότητα ήταν το πρόσχημα για να καταργήσει τις Συμφωνίες, να διαλύσει την Κ.Δ. και να επιφέρει την Ένωση. Χάραξε στρατηγική και έκανε συμμαχίες με τα ακραία εθνικιστικά στοιχεία του ελληνικού στρατού, εν αγνοία της ελληνικής κυβέρνησης.
  • Στο περιβόητο σχέδιο Ακρίτας που περιγράφει τη στρατηγική κατάργησης των συμφωνιών, υπάρχει και η εξής περικοπή:
  • "Εν περιπτώσει γενικωτέρας και γενικεύσεως της συγκρούσεως πρέπει να είμεθα έτοιμοι να προχωρήσωμεν αμέσως εις τας ενεργείας από α - δ περιλαμβανομένης και της αμέσου κηρύξεως της Ενώσεως". Οι ενέργειες α-δ είναι τα τέσσερα στάδια ενός σχεδίου που επινόησε ο Μακάριος για να καταργήσει το Σύνταγμα. Το σχέδιο αυτό που φέρει τον τίτλο "Σχέδιο Μακαρίου" το περιέγραψε σε ένα "Άκρως Απόρρητο" έγγραφό του, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας, Ι. Πιπιλής (δες φωτοτυπία):
"α. 1ον Στάδιον: Προσβολή των αρνητικών Σημείων του Συντ/τος.
β. 2ον Στάδιον: Καταγγελία της Συνθήκης εγγυήσεως.
γ. 3ον Στάδιον: Αυτοδιάθεσις
δ. 4ον Στάδιον: Υποβολή αιτήσεως προς την Ελλην. Κυβέρνησιν εάν δέχεται την ΚΥΠΡOΝ να ενωθή μετά του λοιπού Ελληνικού Κορμού."
  • Το έγγραφο Πιπιλή έχει ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου, όμως το "σχέδιο Μακαρίου" είχε προηγηθεί πολλών μηνών των συγκρούσεων. Άρχισε να εφαρμόζεται από τις 30 Νοεμβρίου, όταν υπέβαλε τις εισηγήσεις για δήθεν τροποποίηση του Συντάγματος, ενώ οι συγκρούσεις άρχισαν τα Χριστούγεννα του 1963.
  • Συνεπώς, δεν είναι αληθής ο ισχυρισμός που αποτελεί πάγια θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς ότι οι Τουρκοκύπριοι στασίασαν κατά της Κ. Δ. Την πρωτοβουλία των κινήσεων για διάλυση της Κ. Δ. την είχε ευθύς εξαρχής ο Μακάριος. 
3. Ποιος τους σταμάτησε
  • Η ΟΕΛΜΕΚ αποδίδει τον τερματισμό των συγκρούσεων σε... επέμβαση του ΟΗΕ. Δεν υπήρχε το 1963 ο ΟΗΕ στην Κύπρο! Η Ουνφικύπ αφίχθη τον Μάρτιο του 1964, αφού οι συγκρούσεις είχαν ήδη κοπάσει και ο διαχωρισμός είχε επιτευχθεί.
  • Αν και το "σχέδιο Μακαρίου" προέβλεπε αντίσταση με τη βοήθεια εθελοντών από την Ελλάδα και από αραβικά κράτη (!) αυτός που επενέβη ήταν οι Βρετανοί από τις βάσεις (δες φωτό), ύστερα από αγωνιώδη έκκληση του Μακαρίου, λόγω του κινδύνου τουρκικής εισβολής. Οι Βρετανοί ανέλαβαν την εσωτερική ασφάλεια και παρατάχθηκαν μεταξύ των δύο πλευρών. Μόλις η κατάσταση σταθεροποιήθηκε ο Μακάριος αποπειράθηκε να εφαρμόσει το δεύτερο στάδιο του σχεδίου του, καταγγέλλοντας τις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας, αποστέλλοντας επιστολές στα κράτη μέλη του ΟΗΕ. Όταν οι Βρετανοί τον προειδοποίησαν ότι θα αποσύρονταν στις βάσεις, ανακάλεσε τις επιστολές και έκανε δήλωση ότι επρόκειτο για... παρεξήγηση.
  • Οι συγκρούσεις δεν ήταν μεταξύ της ΤΜΤ και των νόμιμων αρχών της Κ. Δ., αλλά μεταξύ της ΤΜΤ και των αντίστοιχων ελληνοκυπριακών οργανώσεων (Γιωρκάτζη, Σαμψών, Λυσσαρίδη). Δεν υπάρχει στο Σύνταγμα της Κ. Δ. καμιά αναφορά σε ιδιωτικούς στρατούς, ούτε η σύγκρουση γινόταν στο όνομα της Κ. Δ. Αυτό που συγκρούστηκε ήταν ο ελληνικός με τον τουρκικό εθνικισμό με στόχο αφενός την ένωση και αφετέρου τη διχοτόμηση και κατέληξε στο μέσο όρο: στο ντε φάκτο διαμελισμό της Κύπρου.
4. Αποσύρθηκαν ή εκδιώχθηκαν;
  • Στο τέταρτο σημείο της "ιστορικής αλήθειας" της ΟΕΛΜΕΚ αναφέρεται ότι οι Τουρκοκύπριοι αποσύρθηκαν από την Κ. Δ. βάσει σχεδίου. Και πάλι πρόκειται για τη μισή αλήθεια. Η ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, κτίζοντας στα απανωτά λάθη του Μακαρίου και της λοιπής ηγεσίας, πίεσε τους Τουρκοκύπριους να φύγουν από τα σπίτια τους και να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους. Όμως, δεν ήταν όλοι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τις περιουσίες τους, να αποκοπούν από τις ρίζες τους και να ζήσουν σε συνθήκες εξαθλίωσης σε καταυλισμούς.
  • Σύμφωνα με το υπόλοιπο μισό της αλήθειας κανένας δεν προσπάθησε να τους συγκρατήσει. Αντίθετα, τους εξώθησαν να φύγουν διά του φόβου. Συνολικά 230 Τουρκοκύπριοι - πολίτες και όχι μάχιμοι της ΤΜΤ - χάθηκαν. Είναι αυτοί που βρίσκονται σήμερα στα πηγάδια. Μια ματιά στη λίστα των αγνοουμένων του 1963-64 καταδεικνύει ότι εξαφανίστηκαν από αστυνομικούς σταθμούς, στις φυλακές, στο νοσοκομείο, σε αγρούς και σε διάφορους δρόμους. Κανονικές απαγωγές και εκτελέσεις των πρώτων τυχόντων.
  • Την ίδια τύχη είχαν και οι περιουσίες τους. Σύμφωνα με έρευνα που έκαναν τα Η.Ε. και καταγράφεται σε έκθεση του γενικού γραμματέα (10/9/64, S5950, παρ. 180), σε 103 τουρκοκυπριακά ή μεικτά χωριά κατεδαφίστηκαν 527 σπίτια και άλλα 2.000 λεηλατήθηκαν (υπάρχοντα, πόρτες, παράθυρα, κεραμίδια). Ποτέ κανένας δε διαμαρτυρήθηκε, ούτε διαχώρισε τη θέση του...
Ιστορική αλήθεια ή εθνική τύφλα;
  • Η εγκύκλιος της ΟΕΛΜΕΚ βρίθει τέτοιων ανακριβειών που υποδηλώνει άγνοια και διαστρέβλωση γεγονότων που έχουν ξεκαθαρίσει εδώ και δεκαετίες. Η ερμηνεία ιστορικών γεγονότων είναι από τη φύση της υποκειμενική. Ωστόσο, αυτός που διατυπώνει έντιμη άποψη πρέπει να τη στηρίζει σε πραγματικά γεγονότα. Η στρέβλωση, η απόκρυψη και η κατασκευή γεγονότων, με σκοπό τη διατύπωση θέσεων που εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες και ιδεολογήματα ονομάζεται προπαγάνδα.
  • Στην προκειμένη περίπτωση η "ιστορική αλήθεια" της ΟΕΛΜΕΚ είναι εξόφθαλμη προπαγάνδα που δυστυχώς διδάσκεται στα σχολεία για δεκαετίες και έχει διαμορφώσει στρεβλή ιστορική συνείδηση σε ολόκληρες γενιές. Η Ιστορία αντί εργαλείο για προβληματισμό και παραδειγματισμό χρησιμοποιείται από το εκπαιδευτικό σύστημα σαν βιομηχανία παραγωγής φόβου και μισαλλοδοξίας. Οι ιστορικοί μας μύθοι έγιναν μέρος των "ιερών και των οσίων" μας, που όποιος τους αμφισβητήσει "εξυπηρετεί τους Τούρκους" και "υποσκάπτει" την εθνική υπόθεση. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχει υπονομεύσει περισσότερο την "εθνική υπόθεση" από την εθνική μας τύφλωση...
Ο Μακάριος στο απυρόβλητο
  • Η κριτική που θα έπρεπε να γίνει στον Υπουργό Παιδείας είναι ότι εξαίρεσε τον Μακάριο από όλα αυτά και τον παρουσίασε σαν θύμα των εθνικιστικών οργανώσεων. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Μακάριος ήταν ο δημιουργός και ο κύριος πρωταγωνιστής των εξελίξεων που οδήγησαν στην κατάρρευση της Κ. Δ. ως ενιαίου δικοινοτικού κράτους.
  • Ο Αντρέας Δημητρίου στη συζήτηση που ακολούθησε προβληματίστηκε δημόσια γιατί πρέπει να εκδίδονται εγκύκλιοι στην ονομαστική εορτή του Μακαρίου και είπε πως και αυτός, όπως όλοι οι ηγέτες, πρέπει να είναι υπό κρίση.
4 χρόνια, 15 οργανώσεις
  • Ο κατάλογος οργανώσεων που έδρασαν στην ελληνοκυπριακή κοινότητα από το 1959 μέχρι το 1963 έχει ως ακολούθως:
  • 1. ΜΕΑΚ: Μέτωπον Αλληλεγγύης Ελλήνων Κυπρίων
  • 2. ΚΕΜ: Κυπριακόν Ενωτικόν Μέτωπον
  • 3. Κ.Σ.Δ.: Κύπρος Σκλάβα Διχοτομημένη
  • 4. ΕΜΕΑΚ: Ενιαίον Μέτωπον Αντιμετωπίσεως Εθνικού Κινδύνου
  • 5. ΕΚΑΣ: Ελληνικός Κυπριακός Απελευθερωτικός Στρατός
  • 6. ΝΟΕΜ: Νέα Οργάνωσις Ελλήνων Μαχητών
  • 7. ΕΜΑ: Ενιαίον Μέτωπον Αγωνιστών.
  • 8. ΑΕΝ: Άλκιμος Εθνική Νεολαία
  • 9. ΠΕΣ: Παγκύπριος Εθνικός Συναγερμός
  • 10. ΟΠΕΚ: Οργάνωση Προστασίας Ελλήνων Κυπρίων
  • 11. ΕΠΕ: Εθνική Πνευματική Εστία
  • 12. ΑΣΕΝ: Αντικομμουνιστικός Σύνδεσμος Εθνικής Νεολαίας
  • 13. ΕΟΚ: Εθνική Οργάνωση Κυπρίων (γνωστή και ως Ακρίτας)
  • 14. Λόχοι Νίκου Σαμψών
  • 15. Ομάδες Βάσου Λυσσαρίδη

19 Δεκεμβρίου 2010

Οι "αρχές" στη λύση του Κυπριακού...

...το στρουθοκαμηλίζειν
βλάπτει σοβαρά το Κυπριακό... 

  • Πολλές φορές ακούμε τους διάφορους υποστηρικτές του απορριπτικού μετώπου να κάνουν λόγο για «αρχές» σε ότι αφορά τη Λύση του Κυπριακού και φυσικά αναφέρονται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, το Ευρωπαϊκό κεκτημένο και τα ανθρώπινα δικαιώματα...
  • Ας μιλήσουμε λοιπόν για "αρχές"...
  • Για να συνομιλήσουμε για το Κυπριακό (με τους Τουρκοκύπριους για τα εσωτερικά μας) κανονικά πρέπει πρώτα να αποχωρήσουν όλα τα στρατεύματα κατοχής, να επιστραφεί η Αμμόχωστος, να εφαρμοστεί η συμφωνία της 3ης Βιέννης για τους εγκλωβισμένους...και να μετακινηθούν οι κατοχικές αρχές από τα Στροβίλια!
  • Όλα αυτά περιέχονται σε ψηφίσματα του ΟΗΕ...όπως επίσης, στα ψηφίσματα του ΟΗΕ γίνεται λόγος για λύση διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, παράμετρο στην οποία συμφώνησε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος το 2006 στη συμφωνία της 8ης του Ιούλη...
  • Φυσικά, παρότι τα ίδια ψηφίσματα επαναλαμβάνονται κάθε φορά που ανανεώνεται η παρουσία της ούνφικυπ (κάθε εξάμηνο), η Τουρκία και οι Νατοϊκοί της πάτρωνες καθώς και το Σ.Α. του οποίου προεδρεύει(...) δεν έχουν διάθεση να την πιέσουν (για διάφορους λόγους) να τα εφαρμόσει...
  • Πάνε λοιπόν περίπατο και οι αρχές και τα ψηφίσματα με την ανοχή και τη στήριξη πολλές φορές και την "μαμάς" Ευρώπης (ΕΕ) της οποίας είμαστε μέλη, και μεις και η Ελλάδα από το 1981.
  • Οπότε, το να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε την κατάσταση (χρειάζονται πραγματικά...ειδικές ικανότητες για να το καταφέρει κάποιος...) μάλλον δεν μας εξυπηρετεί...
  • Αυτό που θα εξυπηρετούσε (αλλά είναι μάλλον ουτοπικό) είναι το να είχαμε όλοι οι ελληνοκύπριοι ΕΝΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ, το οποίο παράλληλα και να είναι εφικτό εννοείται...
  • Αν όλοι στηρίζαμε την ομόσπονδη δημοκρατία μας πριν την εισβολή... ή και μετά την εισβολή αν η Τουρκία (και όλη η διεθνής κοινότητα) είχαν μπροστά τους έναν ενωμένο και αποφασισμένο λαό για συμβιβασμό με τους τουρκοκύπριους και διαμοιρασμό της πολιτικής ισότητας, τότε τα επιχειρήματα της νατοϊκής Τουρκίας για την κατοχή θα ήταν στηριγμένα στο κενό...
  • Αντίθετα, η άρνηση μεγάλης μερίδας ελληνοκυπρίων να δουν πέρα από τη μύτη τους, δίνει στην Τουρκία τα φοβερά άλλοθι να συνεχίζει την αδιάλλακτη στάση της...
  • Δεν είναι δηλαδή οι διαπραγματεύσεις (και οι λεγόμενες υποχωρήσεις) που ευκολύνουν τη Τουρκία (και το ΝΑΤΟ) αλλά το εσωτερικό μας απορριπτικό μέτωπο.
  • Και η μέθοδος και λογική που αντικρίζει το απορριπτικό μετώπου το Κυπριακό, είναι το βούτυρο στο ψωμί της Τουρκίας και του τούρκικου και τουρκοκυπριακού εθνικισμού - διχοτομισμού...

18 Δεκεμβρίου 2010

Οικονομική και ιδεολογική κρίση...

 Η παγκόσμια οικονομική κρίση και οι δανεισμοί
όταν αποτυγχάνει ο φιλελευθερισμός,
τη σκυτάλη παίρνει ο εθνικοσοσιαλισμός...

  • Εδώ και δύο χρόνια τουλάχιστον και με αφορμή την κατάρρευση τραπεζικών κολοσσών και διάφορων άλλων επενδυτικών ταμείων στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι λαοί βιώνουν μια νέα οικονομική πραγματικότητα, την λεγόμενη «οικονομική κρίση»...
  • Η περίοδος των εύκολων στεγαστικών και γενικά καταναλωτικών δανείων έχει περάσει κατά τα φαινόμενα ανεπιστρεπτί...
  • Η φάκα που έστησε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα στους αφελείς ή και παράτολμους καταναλωτές –όπως η αφεντιά μου- με τις «προσιτές» προσωπικές, οικογενειακές και επιχειρηματικές πιστώσεις τύπου «σκέψου το, γίνεται»...έχει δεκάδες εκατομμύρια θύματα...
  • Η πτώση της αξίας των ακινήτων σε συνδυασμό με την αδυναμία αποπληρωμής των δανείων και το ευρύτερο κύμα απολύσεων λόγω της «κρίσης», δημιούργησε στους λαούς μια τεράστια οικονομική και επαγγελματική αβεβαιότητα η οποία είναι η καλύτερη ευκαιρία για τα καπιταλιστικά διευθυντήρια να εξαπολύσουν την τελική τους επίθεση ενάντια στις εργατικές κατακτήσεις...
  • Δεν είναι μυστικό πως τους αφερέγγυους δανεισμούς που εξελίχθηκαν σε «τοξικούς», όχι μόνο τους επέτρεψαν αλλά τους εκμαίευσαν τα ψηλά ιστάμενα στελέχη των χρηματοοικονομικών οργανισμών παγκοσμίως με διάφορους τρόπους...
  • Τα στελέχη αυτά, χαρακτηριζόμενα και ως "Golden Boys” για μια περίοδο, σε συνδυασμό με τις τεχνητές ομολογουμένως ανάγκες που δημιουργεί το σύγχρονο καπιταλιστικό "Life Style", πούλησαν πιστωτικά προϊόντα τεράστιας συνολικά αξίας χωρίς την αναγκαία φερεγγυότητα (με δάνεια που έφθαναν ακόμα και το 100% της αξίας του υποθηκευόμενου αποκτήματος) και αυτό είχε ως αποτέλεσμα και την οικονομική κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων αλλά και των πελατών τους...
  • Τη μοίρα των «αφερέγγυων» δανειοληπτών δεν αποφεύγουν και τα «αφερέγγυα» κράτη όπως είδαμε να γίνεται και στην Ελλάδα αλλά και στην Ιρλανδία και την Ισλανδία...
  • Την ίδια στιγμή όμως που είδαμε από σπιτικά και εταιρίες μέχρι και ολάκερες οικονομίες να μπαίνουν σε διαδικασίες «επιτήρησης» και «ελεγχόμενης χρεοκοπίας», είδαμε και τα «χρυσά παιδιά» να φεύγουν με ελικόπτερα από τις ταράτσες των πολυώροφων ιδρυμάτων τους, κουβαλώντας αμύθητες περιουσίες ως «μπόνους» των «τοξικών» πωλήσεων...
  • Και το χειρότερο ακόμα; Την ίδια ώρα που βλέπαμε να καταρρέουν ιδιωτικοί χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί με ιστορία και εκτόπισμα, βλέπαμε κυβερνήσεις που τάσσονταν ξεκάθαρα ενάντια σε οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση ελέγχου της αγοράς (όπως οι ΗΠΑ και η Μ. Βρετανία) να αγοράζουν –με τα λεφτά του λαού-  τα χρεοκοπημένα ιδρύματα, για να σώσουν ουσιαστικά την ίδια την φερεγγυότητα του καπιταλιστικού συστήματος...
  • Εκεί που για δεκαετίες οι νεοφιλελεύθεροι μας «πήραν τ’ αυτιά» με την «ελεύθερη αγορά», το «λιγότερο κράτος» και τις «μηδενικές κρατικές παρεμβάσεις», ήρθαν τα δύο τελευταία χρόνια να αναιρέσουν όλη την κοινωνικοοικονομική τους αντίληψη (εκεί και όπου τους συμφέρει) και να παρέμβουν, κρατικοποιώντας, άκουσον-άκουσον!, τράπεζες κολοσσούς...
  • Το ντόμινο οικονομικής κρίσης στη δύση, φυσιολογικά μεταφέρεται στους πιο «αδύναμους κρίκους» της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, τις αδύναμες και υπερχρεωμένες οικονομίες, όπως αναλογικά συμβαίνει σε τοπικές κρίσεις να την πληρώνουν πρώτα οι πιο αδύναμοι...
  • Οι εθνικές οικονομίες -οι οποίες στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου εμπορείου και με προτροπή αλλά και ...επιχορήγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολλές περιπτώσεις, κατέστρεψαν τις περισσότερες παραγωγικές δυνατότητές τους (βλέπε αγροτική παραγωγή της Ελλάδας, καπνά, βαμβάκι κλπ), είδαν την ανισότητα μεταξύ των εισαγωγών και εξαγωγών τους να καλπάζει με αρνητικούς ρυθμούς και αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων να μπουν, εδώ και δεκαετίες, στο παιχνίδι του ατέρμονου δανεισμού...
  • Οι σπεκουλαδόροι δανειστές των φτωχών οικονομιών με τη σειρά τους–σαν κοράκια πάνω από τα πτώματά τους- ξεκίνησαν με αφορμή την γενικότερη κρίση και την υποτίμηση των εθνικών οικονομιών, ένα ανελέητο παζάρι στα επιτόκια με αποτέλεσμα η μισή Ευρώπη να έχει μπει ή να κινδυνεύει να μπει κάτω από την αυστηρή επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το οποίο ενοποιεί τις παλιές υποχρεώσεις των κρατών με νέες συμφωνίες, με αντάλλαγμα την ίδια την οικονομική διεύθυνση της χώρας!
  • Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η κρίση είναι μια κρίση του συστήματος, μια καπιταλιστική κρίση και ότι χρησιμοποιείται σαν εργαλείο και όχημα από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα για περαιτέρω κλιμάκωση των αντιεργατικών μέτρων και μεθόδων...
 Η καπιταλιστική-καταναλωτική πλάνη
  • Πρέπει όμως παράλληλα να αποδεχθούμε ότι ο λαός πέφτει εύκολα θύμα του «American dream», του ονείρου δηλαδή για εύκολο και διαρκή πλουτισμό...
  • Όπως συνέβηκε και με την χρηματιστηριακή κρίση στη Κύπρο πριν από 10-12 χρόνια, ο απλός κόσμος παρουσιάζει τη τάση να επιζητεί τον εύκολο και γρήγορο πλουτισμό, ευκολόπιστα και καιροσκοπικά...
  • Οι εργαζόμενοι δηλαδή και με λίγα λόγια, δέχονται εύκολα τα «κερδοφόρα κελεύσματα» που του κάνει το σύστημα, πέφτουν θύματα των ΜΜΕ αλλά και των φιλελεύθερων ιδεολογημάτων που πλασάρουν τον μύθο του εύκολου πλουτισμού και στο τέλος μετρούν απώλειες και περιορισμό της οικονομικής τους δυνατότητας...
  • Και το φαινόμενο του χρηματιστηρίου στην Κύπρο και οι δυσανάλογοι δανεισμοί και όλες οι διάφορες οικονομικές «φούσκες» που βιώσαμε και στις οποίες λίγο ως πολύ συμμετείχαμε όλοι, έχουν φυσικά τη ρίζα τους στην τάση της «ελεύθερης αγοράς» να εξαπατά αλλά και την τάση των λαών να εξαπατώνται...
  • Γι αυτό αν θέλετε, είναι αναγκαίο και χρήσιμο το ανθρωπιστικό ειρηνιστικό κίνημα, το πραγματικά σοσιαλιστικό κίνημα, αυτό που αποκαλύπτει τις πλάνες του καπιταλισμού, αυτό που ανοίγει τα μάτια του λαού, αυτό που αναλύει, αποκωδικοποιεί και απομυθοποιεί το «κεφάλαιο»...
Ο καπιταλισμός και η φασιστική εμπροσθοφυλακή του
  • Δεν είναι την ίδια στιγμή τυχαία η επανεμφάνιση των ακροδεξιών-φασιστικών κινημάτων πανευρωπαϊκά και παγκόσμια...
  • Σαν τελευταία του άμυνα (πριν από τον γενικευμένο πόλεμο), το καπιταλιστικό σύστημα δημιουργεί και χρησιμοποιεί τον εθνικισμό-φασισμό για να διασπάσει τον κάθε λαό ξεχωριστά και την διεθνή αλληλεγγύη γενικότερα...
  • Προσπαθώντας να κρύψει τις πραγματικές αιτίες των καπιταλιστικών κρίσεων και την πλάνη με την οποία έχει γαλουχήσει γενιές εργατών-καταναλωτών, το σύστημα βγάζει μπροστά τον φασισμό ο οποίος αποπροσανατολίζει και διχάζει τις μάζες, χρησιμοποιώντας εθνοφυλετικά, φονταμενταλιστικά αλλά και αντικομουνιστικά συνθήματα και ιδεολογήματα...
  • Η χειρότερη δε εκδοχή και εφαρμογή του φασισμού –της εμπροσθοφυλακής δηλαδή του καπιταλισμού- είναι ο εθνικοσοσιαλισμός, η «σπαρτιάτικη» εκδοχή του συστήματος εκμετάλλευσης, με ηγέτες που «προέρχονται από τον λαό», με «θρησκεία» το ίδιο το κράτος-έθνος και την «ιδεολογία» του...
  • Η αναβίωση του φασισμού σε όλες του τις μορφές (ακροδεξιά, εθνικιστικά, ρατσιστικά κινήματα) αποτελεί ένδειξη της στροφής του συστήματος σε «εναλλακτικές» μορφές «πάλης» ενάντια στο σοσιαλιστικό-διεθνιστικό κίνημα όταν και εφόσον η παραδοσιακή «ήπια» νεοφιλελεύθερη (και ταυτόχρονα ήπια εθνικιστική και φονταμενταλιστική) παράταξη δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί τις κρίσεις που η ίδια δημιουργεί συντηρώντας το σύστημα...
  • Η άνοδος των ακροδεξιών κινημάτων και πολιτικών σχηματισμών στην Ευρώπη είναι ενδεικτική ως προς αυτό...
  • Ομάδες «παραδοσιακών» συντηρητικών, αποσπούνται από τις πολιτικές παρατάξεις τους (βλέπε ΔΗΣΥ, ΝΔ, Δεξιά χριστιανοδημοκρατικά κόμματα κλπ) και δημιουργούν «εμπροσθοφυλακές» του συστήματος (βλ. ΛΑΟΣ, «Χρυσή Αυγή», ΕΛΑΜ, ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη), συχνά ντυμένες ακόμα και με σοσιαλιστικό ή θρησκευτικό μανδύα, για μια ολομέτωπη επίθεση στο εργατικό και διεθνιστικό κίνημα, το κίνημα δηλαδή που εναντιώνεται στον καπιταλισμό...
  • Από το Jungle-Report...ΛΑ.Ο.Σ και Οικονομία

13 Δεκεμβρίου 2010

Κύπρος ενωμένη, πάνω και πρώτα απ όλα!

Πάμε γι άλλες πολιτείες...
  • H Κύπρος δεν είναι ελληνική, η Κύπρος είναι μια Ελλάδα που μόνη της!
  • Η Κύπρος εν Ελλάδα τζιαι την βρίσκεις παντού μες την Ελλάδα, όπως βρίσκεις την Ελλάδα παντού μες την Κύπρο...
  • Υπάρχει και η Κύπρος της αρχαιότητας που είναι ακόμα εν μέρει ανεξερεύνητη όσο αφορά τη γλώσσα της, τις "συγγένειες της" και που αν τις βρούμε και αυτές μπορεί να είναι ακόμα μια απόδειξη της "ελληνικότητας" του νησιού (μπορεί να ήταν "πελασγοί" ας πούμε)...
  • Η Κύπρος ήταν κομμάτι του ευρύτερου ελληνισμού (και αργότερα του ρωμαίικου) αλλά πάντα είχε την ικανότητα να επικοινωνεί και με την ανατολή (αλλά και τη δύση και τον νότο) και να παρουσιάζει τα δικά της χαρακτηριστικά, τα κυπριακά της χαρακτηριστικά και για τα οποία είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ!
  • Οι εθνικιστές, όταν λεν "Η Κύπρος είναι Ελληνική" εννοούν πολλά διαφορετικά πράγματα που τούτο που λαλούμεν εμείς, είναι καθαρά εξουσιαστικό το ζήτημα για τους εθνικιστές αλλά και ρατσιστικό, φυλετικό.
  • Κάμνουν δηλαδη ένα metathinking πάνω σε τούντο σύνθημα, και στη προσπάθειά τους να το εφαρμόσουν, καταλήγουν αναπόφευκτα στον εθνικιστικό φανατισμό, τον φασισμό.
  • Γι αυτό και οι προοδευτικοί ανθρώποι, οι διεθνιστές, οι ανθρωπιστές-οικουμενικοί, που ξέρουν τι κρύβεται πίσω που τούντο σύνθημα, πρέπει να του αφαιρούν την όποιαν ιστορικότητα και να αποκαλύπτουν τον διχοτομισμό που επιφέρει ανάμεσα στο λαό μας, ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους. 
  • Το Κόμμα του Κουτσιούκ (του πρώτου αντιπροέδρου), διάβαζα τις προάλλες, ελεγόταν "Η Κύπρος είναι Τουρκική"... 
  • Με έναν πρόεδρο της "Ένωσης" και ένα αντιπρόεδρο ...της άλλης "Ένωσης", μάλλον δεν είναι παράξενο που καταλήξαμε στη διχοτόμηση και με τους εθνικιστές στις δύο πλευρές να τη θεωρούν ως την καλύτερη λύση!

7 Δεκεμβρίου 2010

Κύπρος...ελληνική ή δικοινοτική;

Αντιστεκόμαστε στον γριβισμό...
Μαξιμαλισμός=Διχοτόμηση

  • Βάζω τούτο το ερώτημα γιατί νομίζω είναι το κυρίαρχο σήμερα, μέρα που τιμούμε την Αντίσταση στον γριβισμό...
  • Οι δύο σχολές σκέψης για λύση του Κυπριακού ουσιαστικά έχουν ανάμεσά τους τούτο το τεράστιο ερώτημα, το οποίο και απαντούν διαφορετικά...
  • Όταν –για παράδειγμα- συμπατριώτες μας πολίτες και πολιτικοί απορρίπτουν κατηγορηματικά και χωρίς συζήτηση την εκ περιτροπής προεδρία ή τη σταθμισμένη ψήφο, τι ακριβώς τους ενοχλεί και τους προβληματίζει;
  • Μια δημοκρατία μονίμως προεδρευόμενη από τα 4/5 του λαού, τους ελληνοκύπριους, και που απαγορεύει συνταγματικά την ανάληψη της προεδρίας από οποιονδήποτε ανήκει στην τουρκοκυπριακή κοινότητα...που παραπέμπει; Σε μια ελληνική δημοκρατία με μουσουλμανική μειονότητα ή σε ένα δικοινοτικό κράτος;
  • Η απαίτηση των ελληνοκυπρίων να εξουσιάζουν της τύχες και των τουρκοκύπριων, μη αναγνωρίζοντας τους το δικαίωμα λόγου για το μέλλον της Κύπρου, εκφράστηκε απόλυτα με την έναρξη της δράσης της ΕΟΚΑ...
  • Η ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) ήταν πρώτα και πάνω απ  όλα «Εθνική» και θεωρούσε την Κύπρο Ελληνική...
  • Η πολιτική της «Ένωσης», ακόμη και σαν σύνθημα, ήταν ικανή να δημιουργήσει χάσμα μεταξύ των δύο κοινοτήτων και να ενσπείρει την καχυποψία και την εχθρότητα...
  • Η «Ένωση» σαν πολιτική –και του ΑΚΕΛ μέχρι το 1967-, εγκαταλείφθηκε οριστικά από όλες τις πολιτικές δυνάμεις με τα γεγονότα της εισβολής και κατοχής...
  • Η πεποίθηση όμως ότι η Κύπρος είναι Ελληνική, δεν έχει αφαιρεθεί σαν ιδέα και πίστη από την «εθνική» παράταξη...
  • Και αυτή η πεποίθηση είναι που κατευθύνει την πολιτική δράση και τις πολιτικές θέσεις των απορριπτικών...
  • Η θυσία των ηρώων της Αντίστασης ενάντια στην ΕΟΚΑ Β’ και το πραξικόπημα αλλά και όλοι οι πεσόντες και τα θύματα της εισβολής της Τουρκίας, δεν θα δικαιωθούν για όσο η δικοινοτική-πολυφυλετική μας Κύπρος, δηλητηριάζεται από τον εθνικισμό και τον μαξιμαλισμό, τον καταστροφικό γριβισμό...
  • Η Κύπρος είναι δικοινοτική!
  • ΝΑΙ στη διζωνική, ΝΑΙ στην επανένωση.
  • Τερματίζουμε την κατοχή και τον εποικισμό με ΛΥΣΗ! 

4 Δεκεμβρίου 2010

Wikileaks Vs Downerleaks...

Περισσότερος φόρτος εργασίας για τη Κυπριακή Βουλή...

  • Σύμφωνα με άρθρο του Φιλελευθέρου, 1200 εμπιστευτικά και άκρως απόρρητα έγγραφα των ΗΠΑ, σχετικά με τη Κύπρο, θα δουν το φως της δημοσιότητας από το Wikileaks
  • Είμαι πολύ περίεργος και φαντάζομαι πως όλοι είμαστε, να δω τι εμπιστευτικά και απόρρητα ανταλλάσσουν οι αμερικάνοι μεταξύ τους και πόσες διαφορές αυτά θα έχουν με τις υποκλεμμένες σημειώσεις Downer
  • Και όταν ...με το καλό... διαβάσουμε τις εκθέσεις των αξιωματούχων των ΗΠΑ και δούμε παρόμοιες αναλύσεις για τον ρόλο των πολιτικών δυνάμεων και των ΜΜΕ (όπως ο Φιλελεύθερος για παράδειγμα) για την διατήρηση του status quo, θα περιμένω και νέα εξεταστική πρωτοβουλία εκ μέρους της βουλής για να ελεγχθεί κατά πόσο η κυβέρνηση έκανε καλά τη δουλειά της, αποτρέποντας ή όχι τις αμερικανονατοϊκές μεθοδεύσεις...
  • Οι αποκαλύψεις του Wikileaks για τη Κύπρο–κατά διαβολική σύμπτωση ταυτόχρονα με την πρεμούρα των Κυπριακών κομμάτων πλην ΑΚΕΛ για κοινοβουλευτική έρευνα σχετικά με τις πληροφορίες που περιέχονται στις σημειώσεις Downer- προβλέπω ότι θα βρίσκονται στις ίδιες περιοχές με τις αναλύσεις του ΟΗΕ αλλά και των Βρετανών...
  • Αυτό όμως που με εξιτάρει περισσότερο είναι η αναμονή των αντιδράσεων από τους αναφερόμενους σε αυτές και τον ρόλο τους όπως εκτιμάται από τους Αμερικάνους...
  • Η βουλή ας αναμένει και αυτές τις διαρροές πριν μπει στη διαδικασία έρευνας για τις σημειώσεις Downer, αποφεύγοντας τον επιπλέον εξεταστικό φόρτο και μόχθο...
  • Ας καλέσει επιπρόσθετα για να καταθέσει τις απόψεις του (χωρίς να κατονομάζει τις πηγές ή και τη μέθοδο διαρροής που χρησιμοποίησε) και τον ιδρυτή του Wikileaks, μαζί με τον κύριο Αιμιλιανίδη, ιδρυτή του Downerleaks...
  • http://www.philenews.com/main/1,1,22,0,53027-.aspx

3 Δεκεμβρίου 2010

Στον ΔΗΣΥ μεταφέρεται η τελική μάχη για ΛΥΣΗ ή ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ

Σωτήρης Σαμψών...επί το έργον!
  • Στο δημοψήφισμα του 2004 -που ας ελπίσουμε να μην είναι και το τελευταίο- η κομματική δομή του ΔΗΣΥ είχε σειστεί συθέμελα, με μια μεγάλη ομάδα πρωτοκλασάτων στελεχών να αποστασιοποιούνται από την επίσημη Κληριδική γραμμή...
  • Η βάση των υποστηρικτών του κόμματος –σε ποσοστό 66% σύμφωνα με τις σχετικές δημοσκοπήσεις- γύρισε τη πλάτη στον ιστορικό ηγέτη του Συναγερμού και στην κομματική ηγεσία του αλλά παρόλα αυτά, δεν παρέλειψε στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες να δηλώσει παρόν και να διατηρήσει την ετερόκλητη αυτή παράταξη σε ισχυρή θέση...   
  • Είναι γνωστές οι ιδεολογικές καταβολές της «βάσης» του ΔΗΣΥ και σε ποια «φόρμα» έχουν καλουπωθεί, τόσο οι νεολαίοι της παράταξης αυτής διαχρονικά όσο και η κομματική βάση της υπαίθρου, των αστικών κέντρων, των αθλητικών σωματείων της δεξιάς και όλων των πολιτικών ή παραπολιτικών φορέων και οργανώσεων που πρόσκεινται στην παραδοσιακή κυπριακή δεξιά...
  • Ο Γριβισμός, η μισαλλοδοξία, η εχθρότητα προς τους Τουρκοκύπριους και ο εθνικιστικός λόγος ήταν –και είναι ακόμη σε αρκετά ικανό βαθμό- τα κύρια χαρακτηριστικά των περιβαλλόντων στα οποία κοινωνικοποιούνταν και πολιτικοποιούνταν οι «Συναγερμικοί»...
  • Τα παραδείγματα γριβισμού και πολιτικής κάλυψης του πραξικοπήματος καθώς και της άκριτης «θεοποίησης» της ΕΟΚΑ είναι πολλά, τόσο μέσα στη δεκαετία του 80’ όσο και αργότερα κατά τη διάρκεια –ιδίως- της πρώτης πενταετίας του ΔΗΣΥ στην εξουσία...
  • Το παράξενο θα ήταν αν οι ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ ακολουθούσαν την πολιτική ηγεσία του και υπερψήφιζαν την αποδοχή του σχεδίου λύσης του ΟΗΕ το 2004...
  • Στην ουσία, η Συναγερμική εξουσία είναι αυτή που πήγε κόντρα στα «ιδεολογικά υλικά» με τα οποία η ίδια έκτιζε τη κομματική της βάση για δεκαετίες...
  • Η διάσπαση που συντελέστηκε πριν και μετά το δημοψήφισμα στην ηγεσία και τη βάση του ΔΗΣΥ, ήταν μια μικρογραφία του οριστικού σχίσματος που θα επακολουθήσει μια ενδεχόμενη υποστήριξη της ηγεσίας του κόμματος σε ένα πιθανό σχέδιο λύσης την άνοιξη του 11’...
  • Στον Συναγερμό, αν θέλουν να διατηρήσουν ενωμένη τη παράταξή τους και ιδίως πριν από τις βουλευτικές του Μάη αλλά και τις προεδρικές του 13’, λογικό είναι να εύχονται την παταγώδη αποτυχία των συνομιλιών ή στη καλύτερη περίπτωση την καθυστέρηση του αποτελέσματός τους για μετά το 13’...
  • Αν από την άλλη ενδιαφέρονται πραγματικά για λύση σύντομα, θα πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζουν τη βάση του κόμματος για την «δύσκολη» απόφαση αποδοχής ενός πιθανού σχεδίου λύσης...
  • Ποιο από αυτά τα δύο σενάρια είναι το επικρατέστερο και το εφαρμοστέο αυτή τη στιγμή που μιλάμε, είναι σαφές...
  • Παρόλα αυτά, ο Συναγερμός δεν είναι σε θέση να καθορίσει ή να ελέγξει έστω και κατά ελάχιστο τις διεθνείς εξελίξεις και τη ροή των γεγονότων σε ότι αφορά το κυπριακό...
  • Αν πραγματικά ωρίμασε τόσο το κυπριακό πρόβλημα, αν όντως η Τουρκία είναι έτοιμη για σημαντικές κινήσεις και με δεδομένη την αποφασιστικότητα Χριστόφια και ΑΚΕΛ για συμφωνία, θα είναι πολύ δύσκολο για τον Συναγερμό να αποφύγει τη σοβαρότερη κρίση στην ιστορία του....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...