"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

20 Μαρτίου 2011

Μα πόσες θυσίες να κάνει επιτέλους το ΝΑΤΟ για την ανθρωπότητα!

Καλοκαίρι του 2009...
  • Στο θέατρο των συγκρούσεων της Λιβύης παίζεται το πιο πρόσφατο ρεσιτάλ υποκρισίας της καπιταλιστικής βιομηχανίας του πολέμου...
  • Τύραννος, αδίσταχτος, αιμοσταγής και κερδοσκόπος δικτάτορας ο Καντάφι λένε πολλοί... 
  • Οι καταθέσεις δισεκατομμυρίων του (κάποιοι μιλούν για πάνω από δέκα), στην ίδια την Αμερική και τον Καναδά, αποδεικνύουν πως το καθεστώς του ήταν και είναι μια ιδιοτελής μηχανή εξαγωγής πλούτου από τη χώρα...
  • Τα τελευταία οκτώ τουλάχιστον χρόνια, το καθεστώς της Λιβύης πέρασε από την κατηγορία του «τρομοκρατικού» στην κατηγορία του «συνεργαζόμενου» για τα μάτια της δύσης...
  • Ο Καντάφι επέτρεψε το 2003 τη σύλληψη και δίκη των τρομοκρατών της αεροπορικής τραγωδίας του Λόκερμπι του 1988 και προχώρησε σε καταβολή αποζημιώσεων στους αμερικάνους...
  • Ταυτόχρονα και παράλληλα , ο «συνταγματάρχης», άπλωσε τα ζεστά δισεκατομμύρια των πετροδολαρίων του στη δύση, εξαγοράζοντας ότι μπορεί να είναι προς πώληση, από διδακτορικά στο London School of Economics για τον γιο του, μέχρι και μερίδια από τη FIAT και τη Γιουβέντους...
  • Η συνολική αξία των επενδύσεων του Καντάφι μόνο στην Ιταλία φτάνει τα 70 δις δολάρια...
  • Κάποιοι λεν επίσης ότι ακόμα και αυτή η προεκλογική καμπάνια του Σαρκοζύ στη Γαλλία, έγινε με τα πετροδόλαρα του Καντάφι...
  • Πολλά δις άκουγε κι ο λαός της Λιβύης και όλων των πετρελαιοπαραγωγών αραβικών καθεστώτων, και πολλά δις δεν έβλεπε μα ούτε και θα δει...
  • Μόλις πρόσφατα, το 2008, ο ανεκδιήγητος Μπερλουσκόνι συμφώνησε για καταβολή 5 δις στη Λιβύη ως αποζημίωση για την αποικιοκρατική περίοδο (1911-1942) με αντάλλαγμα την προνομιακή τοποθέτηση των ιταλικών συμφερόντων στις εξορύξεις και την εκμετάλλευση του πλούτου της χώρας...
  • Ακόμα και οι ίδιες οι ΗΠΑ προχώρησαν σε συμφωνίες αποζημιώσεων για τις ζημιές και τα θύματα των αεροπορικών επιδρομών στη Λιβύη το 1986...
  • Είναι λοιπόν αυταπόδεικτο ότι η δύση κάθε άλλο παρά εχθρικό και τυραννικό θεωρούσε το καθεστώς Καντάφι την τελευταία δεκαετία...
  • Αντίθετα, συνεργαζόταν μαζί του, του άνοιγε πόρτες και δεχόταν αδιαμαρτύρητα τις επενδύσεις, καταθέσεις και εισφορές του...
  • Ο ορυκτός πλούτος της Λιβύης ήταν και είναι το ζητούμενο για τους δυτικούς και αυτό θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν.
  • Δεν υπάρχει πιστεύω βασικά ενημερωμένος άνθρωπος σε τούτο τον πλανήτη που να πιστεύει πως οι δυτικοί έχουν εμπλακεί στρατιωτικά στη Λιβύη για να προστατεύσουν τον λαό της...
  • Ο Λαός της Λιβύης όπως και ο κάθε άλλος δοκιμαζόμενος λαός από δικτάτορες και ανελεύθερα καθεστώτα από τη μια και από τις ληστρικές επιδρομές των «σταυροφόρων» από την άλλη, δεν έχει άλλη επιλογή από τον δημοκρατικό-σοσιαλιστικό αγώνα...
  • Και όσο τα εργατικά-δημοκρατικά κινήματα σε αυτές τις χώρες είναι σε καταστολή ή ακόμα είναι και ανύπαρκτα, οι λαοί τους απλά θα αρκούνται ή στην Σκύλλα ή στην Χάρυβδη...
  • Ο πόθος των λαών για ελευθερία και δημοκρατία, για ειρήνη και δικαιοσύνη, δεν μπορεί να εκφραστεί και να μετουσιωθεί σε πραγματική δύναμη, αν δεν έχει σαφή αντικαπιταλιστικό και αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα...
  • Είναι καταδικασμένες όλες οι εξεγέρσεις εφόσον δεν στηρίζονται από πολιτική ιδεολογία και Μαρξιστική ανάγνωση της παγκόσμιας ιστορίας...
  • Γι αυτό και καταλήγουν να ανοίγουν τον δρόμο όχι σε γνήσιους λαοπρόβλητους ηγέτες και κινήματα με πραγματική πρόθεση αλλά και πρόγραμμα ανόρθωσης του εργαζόμενου λαού αλλά στους επόμενους εκμεταλλευτές του...
  • Το θέατρο του παραλόγου συμπληρώνουν οι εξελίξεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν και την Υεμένη...
  • Τον Μπεν Αλί που μόλις πέρσι εξυμνούσε και αυτός ο Στροςς Καν, ο μίστερ ΔΝΤ, διαδέχθηκαν οι επόμενοι τοποτηρητές της δύσης...
  • Τον Μουμπάρακ το οποίο μόλις πέρσι φιλούσε σταυρωτά ο Ομπάμα στην πρώτη επίσκεψή του σε ξένη χώρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του για να εκφωνήσει από κει το μήνυμα του προς όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, διαδέχθηκε ο αμερικανοκινούμενος αιγυπτιακός στρατός...
  • Αλλά στο Μπαχρέιν (όπως και στη Σαουδική Αραβία και την Υεμένη) οι δυτικοί δεν έχουν να πουν ούτε ένα κακό λόγο για τις αιμοσταγείς και ληστρικές μοναρχίες...
  • Αντίθετα, πρόσταξαν την στρατιωτική ενίσχυση του καθεστώτος του Μπαχρέιν από την Σαουδική Αραβία έτσι ώστε να διαφυλάξουν τη σταθερότητα του καθεστώτος (εξέλιξη –μεταξύ σοβαρού κι αστείου- που βρίσκει του λάτρεις της Φόρμουλα 1 να πανηγυρίζουν...) και φυσικά να σταματήσουν την όποια μεταφορά του κινήματος και μέσα στη Σαουδική...
  • (Παρεμπιπτόντως, κάποιος θα περίμενε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και την Αλ Κάϊντα να εκμεταλλευθούν τα κινήματα της νεολαίας στον αραβικό κόσμο δεόντως και να παίξουν το δικό τους παιχνίδι αποσταθεροποίησης...
  • Άφαντοι όμως! Προφανώς δεν χρειάζονται σε αυτή τη φάση και σε αυτή τη περιοχή!)

  • Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει; Όχι, παραμένει ο ίδιος αδίσταχτος κόσμος των συμφερόντων του πλούτου και του κέρδους...
  • Απλά η δύση αποφάσισε να περάσει όλο τον ενεργειακό πλούτο (εκτός Ρωσίας προς το παρόν) στα χέρια της.
  • Και κάνοντάς το αυτό, δεν αποκλείει -κατά το δοκούν- μόνο τους ντόπιους εκμεταλλευτές από το να απομυζούν το λαό τους αλλά ελέγχει και τη ροή της ενέργειας προς την ανατολή...
  • Οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Λατίνοι και οι Ρώσοι, είναι λογικό να αισθάνονται άβολα μέσα σε τούτο το παιχνίδι που έστησαν οι δυτικοί αλλά φαίνεται να μεν μπορούν να κάμουν τίποτε προς το παρόν...
  • Βλέπουν μάλλον αμήχανα και αδύναμα «τους γειτόνους να ψωρκάζουν» πριν αρχίσουν να «ψωρκάζουν» και οι ίδιοι...

5 σχόλια:

  1. "Ο πόθος των λαών για ελευθερία και δημοκρατία, για ειρήνη και δικαιοσύνη, δεν μπορεί να εκφραστεί και να μετουσιωθεί σε πραγματική δύναμη, αν δεν έχει σαφή αντικαπιταλιστικό και αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα..."

    Λαλείς;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε, έτσι υπολογίζω.
    Αν δεν είναι αριστερή η πάλη της νεολαίας, που εννά καταλήξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπορεί στην δημοκρατία. Αυτόν που ονομάζουν οι παραδοσιακοί κομμουνιστές "αστικήν δημοκρατίαν". Πέφτει σου λλίη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Aceras,

    Ο Νέος Ελληνοκύπριος μίλησε για την μετουσίωση «του πόθου των λαών για ελευθερία και δημοκρατία, για ειρήνη και δικαιοσύνη [...]σε πραγματική δύναμη». Κι αυτό πετυχαίνεται μόνο αν αυτά τα κινήματα έχουν «σαφή αντικαπιταλιστικό και αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα». Τι γίνεται τώρα στην Αίγυπτο και την Τυνησία; Ελιγμοί μέσω του Στρατού και υπολειμμάτων από τα παλαιά καθεστώτα να ελεγχθούν οι αντιδράσεις και οι απαιτήσεις του κόσμου και υποσχέσεις για βελτίωση της [αστικής] δημοκρατία – εξ ου και η προβολή νεοφανών ηγετών τύπου Μπαραντέι στην Αίγυπτο. Και πόσο μπορεί να εκσυγχρονιστούν οι θεσμοί εκ των άνω χωρίς και τη συμμετοχή του κόσμου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μα μπορούν οι αγώνες να είναι τζιαι μέσα στην αστική δημοκρατία τζιαι να κερδίζονται τζιαι να αλλάζουν τες χώρες.
    Αυτό που λαλώ είναι ότι πρέπει να έχουν ιδεολογικό υπόβαθρο που να αναγνωρίζει την ταξική πάλη.
    Ο Τσάβες τζιαι ο Μοράλες αποκτήσαν την εξουσία με αστικά μέσα τζιαι ελπίζω να μεν κάμουν το λάθος να καταργήσουν τον πολυκομματισμό τζιαι να κάμουν τα κόμματα τους κυβέρνηση τζιαι την κυβέρνηση κόμμα τους.
    Εν τζιαμέ νομίζω που χάννεται το παιχνίδι.

    Ο σοσιαλισμός εν ο μόνος δρόμος της ανθρωπότητας, έννεν σύνθημα, εν αυταπόδεικτη πραγματικότητα.
    Ούτε στη βία όμως μπορεί να στηριχτεί, ούτε τζιαι στην δικτατορία του προλεταριάτου.
    Μόνο στες συνειδητοποιημένες πλειοψηφίες μπορεί να στηριχτεί το σοσιαλιστικό όραμα.
    Τζιαι τούτες οι πλειοψηφίες πρέπει να εκφράζονται μες τα αστικοδημοκρατικά πλαίσια με τις αρχαιρεσίες της κάθε χώρας ξεχωριστά.
    Η αστική δημοκρατία εν τζιαι τούτη μια κατάκτηση, να μεν το ξεχνούμεν.
    Τζιαι όσο πιο δυνατή εν η αριστερά σε μιαν χώρα τόσο πιο "τίμια" τζιαι υποφερτή εν η αστική δημοκρατία.
    Ούτε τούτο πρέπει να το ξεχνούμεν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...