"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

23 Μαΐου 2011

Η υστερία με την αποχή!

Πιας τον ποτζιεί ρεεεε...

  • Το άκρον άωτο της υστερικής αντίδρασης για την αποχή είναι να ακούς ένα διχοτομικό πολιτικό να ισχυρίζεται ότι η κατοχή από μόνη της θα έπρεπε να συγκινεί τους νέους και να τους ωθεί σε συμμετοχή!
  • Και ποιοι το λένε αυτό παρακαλώ; Αυτοί που διατυμπανίζουν ανοιχτά ότι η διχοτόμηση –η διαιώνιση δηλαδή της κατοχής- είναι η καλύτερη υπό τις περιστάσεις λύση!
  • Ο κόσμος απέχει από τις εκλογές για μια σειρά από λόγους για τους οποίους ελάχιστα μπορεί να κάνει ο συντηρητισμός.
  • Ο πολίτης που απέχει, δεν νιώθει ότι επηρεάζεται από το αποτέλεσμα και τους συσχετισμούς δυνάμεων. Δεν βλέπει τα αποτελέσματα της πολιτικής και της διακυβέρνησης να φτάνουν ίσα με τη πόρτα του, δεν τον αφορά η θεματολογία, το ύφος, τα ζητούμενα.
  • Είναι στην «απέξω», συνειδητά ή ασυνείδητα, ηθελημένα ή άθελα, κάποτε και «φυσιολογικά» σε σχέση με το περιβάλλον του, τις ασχολίες του, τα ενδιαφέροντα του.
  • Δεν κατανοεί ή δεν αντιλαμβάνεται την δύναμη της επιλογής ή απλά δεν πιστεύει ότι η επιλογή του θα έχει «απόδοση».
  • Δεν εμπιστεύεται την πολιτική και τους πολιτικούς, θεωρεί ότι δεν αξίζουν εμπιστοσύνης ή ότι εξυπηρετούν πρώτα και πάνω απ όλα τα δικά τους συμφέροντα.
  • Οι προτεινόμενες πολιτικές στα διάφορα θέματα είναι γενικόλογες και ασαφείς ενώ υπάρχουν πολλαπλές διασταυρούμενες συμφωνίες και διαφωνίες μεταξύ όλων των κομμάτων...
  • Τα μηνύματα είναι άλλες φορές εκ διαμέτρου αντίθετα, απουσιάζει ο ορθολογισμός και το μέτρο και αυτό οδηγεί πολλούς στην αναποφασιστικότητα και τον δισταγμό.   
  • Από την άλλη, οι ρυθμοί ζωής, η νέα τεχνολογική κουλτούρα που αναπτύσσεται στη νεολαία, η απάθεια ή και η άκριτη αντίδραση στο σύστημα και αλλαγές στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς, δημιουργούν μια ολοένα αυξανόμενη απόσταση μεταξύ παραδοσιακών πολιτικών εκφράσεων και των νέων γενιών.
  • Υπάρχει με λίγα λόγια ένα κενό επικοινωνίας μεταξύ της πολιτικής και μιας μεγάλης μερίδας πολιτών. Και το κενό αυτό θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο αν τα κόμματα δεν έκαναν διαχρονικά τις ακατάπαυστες προσπάθειες συσπείρωσης, χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα.
  • Το ποσοστό της πραγματικής αποχής με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο 25% αλλά αρκετά μεγαλύτερο. Φανταστείτε μόνο πόσο μεγαλύτερα θα ήταν τα ποσοστά της αποχής αν τα κόμματα περιορίζονταν για παράδειγμα σε απλές εμφανίσεις και διακηρύξεις σε δημόσια θέα και δεν επιστράτευαν κάθε συνδετικό κρίκο και επικοινωνιακή στρατηγική για να περάσουν τις αγωνιώδες τους εκκλήσεις για συμμετοχή!
  • Αναλογιστείτε ακόμα αν δεν χρησιμοποιούνταν οι δυνατότητες των πολιτικών για διευθέτηση και λύση αιτημάτων σε μεμονωμένους ή οργανωμένους πολίτες, ποια πραγματικά θα ήταν τα ποσοστά της αποχής.
  • Η πραγματική πρόθεση αποχής είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτή που φαίνεται στη κάλπη και αυτό αποδεικνύεται στις ευρωεκλογές όπου το διακύβευμα είναι απόμακρο και ακατανόητο. 
  • Η αποχή είναι αναπόφευκτη και φυσιολογική, είναι απόλυτα φυσιολογικό να μην μπορούν να φτάσουν τα μηνύματα ή το έργο των πολιτικών σε όλους, ειδικά σε μια εποχή που είναι έντονη η εξατομίκευση και που έχει υποχωρήσει η συλλογικότητα και η κοινωνική επαφή.
  • Τα κόμματα από μόνα τους, δεν μπορούν να πείσουν το σύνολο των πολιτών για την αναγκαιότητα της συμμετοχής και για την αξία της δημοκρατίας, των στόχων, της προοπτικής. Τα αστικά κόμματα, δεν αφορούν ολόκληρη τη κοινωνία και η κοινωνία δεν χρειάζεται να κομματικοποιείται για να υπάρχει.
  • Η συμμετοχή και η δράση δεν είναι ανάγκη να φιλτράρεται πάντα από τον κομματισμό και ούτε ο κομματισμός είναι σε θέση να λύσει όλα τα προβλήματα της κοινωνίας.
  • Ας σταματήσουν λοιπόν οι φοβικές αντιδράσεις, οι υστερίες και τα κροκοδείλια δάκρυα για την αποχή!
  • Είναι σαφώς πιο κρίσιμο να απαντηθεί το ερώτημα πως είναι δυνατόν οι ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ –που δεν απείχαν- να επιλέγουν να αντιπροσωπεύονται από ένα ποδοσφαιροντιβέλοπερ αντί του ηγέτη της ομοσπονδίας εργατών της αριστεράς ή μια νεοφώτιστη αριστερή παρουσιάστρια αντί του γενικού της ένωσης των αριστερών αγροτών!
  • Όπως είναι πολύ πιο κρίσιμο να απαντηθεί πως είναι δυνατόν κάποιος υποψήφιος εν ονόματι ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΑΜΨΩΝ, παρόλο που διευκρινίζει σαφώς ότι είναι του (ΝΙΚΟΥ), να εκλέγεται από πρόσφυγες ψηφοφόρους –που επίσης δεν απείχαν- για τρίτη συνεχόμενη θητεία!

16 σχόλια:

  1. Τόσα χρόνια με ψηλό μέτωπο... δεν εκκέλιασα... εν'να κάμω ένα σχόλιο τζιαι μετά θα πάω να θκιανευτώ γιατί με τούτα που ακούω σήμερα παίζει να κκελιάσω...

    Το τελευταίο που έγραψες... εσκέφτηκες το καλα;

    Σίουρα;

    Διότι η προέκταση του συλλογισμού σου ένει πως πρόσφυγας ≠ πραξικοπηματίας ... καθώς επίσης και πρόσφυγας ≠ εθνικιστής.

    Που φυτεύκουν μαλλιά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Μεγάλη Κερύνεια έδωσε 36 βροντερά χαστούκια σ'αυτούς που ασελγούν στη νοημοσύνη του κυπριακού λαού! Βώβωσε τους Συλλούρηδες της απάτης,ρεζίλεψε την Αντιλογία,έκρυψε τους Ποντικούς στις τρύπες τους και ανέστειλε για μια βδομάδα την επόμενη αρχιεπισκοπική τσιόφτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. όι φίλε μου, η προέκταση είναι ότι η ψήφος πολλές φορές εν πιο επιζήμια τζιαι που την αποχή!
    Τζιαι ότι εν πιο κρίσιμο τζιαι πιο χρήσιμο να αναλύουμεν τις ψήφους παρά την αποχή γιατί εν πιο αξιόπιστο δείγμα για να φκάλεις συμπέρασμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ηχηρότατο χαστούκι που έφαε ο απορριπτισμός το 2008 φίλε Αρχιεπίσκοπε, δεν ήταν αρκετό για να κατευνάσει την κατάσταση γιατί βλέπεις προηγήθηκε ένα πιο ηχηρό ΟΧΙ που έβαλε τον διχοτομισμό στον χάρτη των κυρίαρχων επιλογών.
    Το εχτεσινό πατσούϊν, όπως το είπες, εν αρκετό για καμιά εβδομάδαν.
    Εν νομίζω ο συνάδελφός σου ο Χρυσόστομος να κάτσει στ αυκά του αλλά βασιζούμαστε στην ατσαλοσύνη του!

    Η Κερύνεια όντως έστειλε μηνύματα. Αλλά γενικά νομίζω ότι ήταν ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα για την υπόθεση της επανένωσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γενικά συμφωνούμε, έστω και αν ελαύνομαι από τη νεοφιλελεύθερη πτέρυγα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. τον μη συμμετέχων ουκ απράγμων, αλλ'αχρείον νομίζομεν. Περικλής, Επιτάφιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιώτη, ούτε κι εγώ απέχω αλλά επειδή συναναστρέφομαι με νέους, καταλαβαίνω περίπου την αποχή τους.
    Που την άλλη, ο καπιταλισμός φίλε, εν κατ επίφαση δημοκρατία. Εν μπορείς να θεωρείς τον άλλον άχρηστον γιατί νιώθει το πως η ψήφος του γίνεται όπλο της συντήρησης.
    Η αποχή εν δημοκρατική επιλογή, όσο δημοκρατικές εν τζιαι οι υπόλοιπες δηλαδή.
    Το να βάλλεις σταυρό του γιου του Νίκου, να ψηφίζεις ΕΛΑΜ, να φκάλλεις βουλευτή τον Κουλία ως που να πεθάνει ή να κάμνεις "κυρίους" άτομα όπως ο Ρίκκος, ο Περδίκης, ο Βαρνάβας κλπ, εν πιο σοβαρό που την αποχή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Στροβολιώτη, βλέπω την αποχή ως ευκαιρία τζιαι όχι πρόβλημα για όσους επιζητούν πραγματικά να επανακτήσουν την επικοινωνία τους με την κοινωνία.

    Η αποχή εν ουδέτερη ψήφος, έννεν αρνητική. Αρνητική ψήφος εν ψήφος στο ΕΛΑΜ για παράδειγμα ή στο Ευρωκό. Τζιαι ο ΔΗΣΥ έκαμε αγωνιώδες κάλεσμα για αρνητική ψήφο, τζιαι η ΕΔΕΚ.

    Οπότε, αν θεωρήσουμε πως τα 2/3 της πολιτικής εκπροσώπησης, εκάμαν τόσο ντόρο για να αλλάξει πολιτικές η κυβέρνηση μέσα από ένα εκλογικό χαστούκι αλλά εν εκαταφέραν να πάρουν πολλύ κόσμο να ψηφίσει καν, καταλαβαίνουμε ότι η αποχή είναι πραγματικά μια ουδέτερη ψήφος. Ένα λευκό/ δεν ξέρω δεν απαντώ/ δεν ενδιαφέρομαι/ δεν με πείθεις...εξ αποστάσεως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οσοι απεχουν ειναι μαλακες, τελος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ενώ εκείνοι που ψηφίσαν Νομοθέτες χωρίς να ακούσουν έστω μισήν αναλυτική πρόταση Νόμου... είναι ...Πόμποι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πρεπει να μαθω τζιαι το συνταγμα ποξω πριν να παω να ψηφισω?

    Για καποιο που παρακολουθει και ενδιαφερεται για το τι γινεται ξερει καλα το ποιον του καθε πολιτικου.

    Αποχη σημαινει οτι εννα φτασουμε στο σημειο η μειοψηφια να επιλεγει για το συνολο, γιατι η αποχη εννα αυξηθει με τα χρονια.

    Αν λαβεις υποψιν τζιαι του αγωνες που εγιναν για το δικαιωμα της ψηφου τοτε μονο μαλακες μπορουμε να τους χαρακτηρισουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δεν χρειάζεται να ξέρεις όλο το σύνταγμα για να ζητάς τα πάρακάτω... και το σίγουρο είναι ότι οι αγώνες για την ψήφο επήαν στράφι όταν εψηφίστικεν κόσμος χωρίς καν να συζητηθούν τα ακόλουθα:

    "...1) Συγκεκριμένες «θεμελιώδεις αρχές» που να λειτουργούν ως το υπόβαθρο της Νομοθεσίας. Όταν δε λέω «θεμελιώδεις αρχές»… δεν εννοώ το να πετάσσεις απλά λέξεις όπως «Πατρίδα» (Θρησκεία, Οικογένεια).
    Για να καταλάβεις… θα σου δώσω ένα παράδειγμα, αυτό των Ωφελιμιστών που προτάσσουν ως αρχή την «μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ωφέλεια για τον μεγαλύτερο κατά το δυνατόν αριθμό ατόμων».
    Προσοχή στις παγίδες όμως! Η εύκολη λύση του «ένα άτομο, μία ψήφος» ως «δημοκρατική αρχή» μπορεί άνετα να σκοντάψει… π.χ. στην περίπτωση δημοψηφίσματος που θα καθιστά παράνομες και τιμωρητέες τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.

    2) Συγκεκριμένες αναφορές σχετικά με: τις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές όπου θα συζητηθεί το θέμα, τους επηρεαζόμενους που οι άνωθεν επιτροπές θα καλούσαν για πληροφόρηση και διαβουλεύσεις, τα σχετιζόμενα Υπουργεία και τμήματα τους ή/και άλλες αρμόδιες υπηρεσίες και το ρόλο τους… τα πιθανά αναμενόμενα συνταγματικά κωλύματα καθώς και την συμβατότητα με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

    3) Αναφορές με συγκεκριμένα στοιχεία για το κόστος εφαρμογής τέτοιων Νομοθεσιών ή τροποποιήσεων. Θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει το από πού θα βρεθούν τα χρήματα, το κόστος για δημιουργία τυχών νέων υπηρεσιών ή/και αγορά υλικών / μηχανημάτων, αναμενόμενο άμεσο ή έμμεσο κόστος ή όφελος για τον πολίτη, κλπ.

    4) Τρόπους για να επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία μέσα στη Βουλή.

    5) Ανάλυση για τις περιπτώσεις όπου ΔΕΝ θα χρειάζεται μια «οικουμενική» Νομοθεσία που θα επιβάλλει σε όλους τον Α ή Β τρόπο επίλυσης ενός προβλήματος αλλά μόνο… η Νομοθετική κάλυψη της αυτονόμησης και της δυνατότητας για λήψη αποφάσεων και εφαρμογή τους από τους ίδιους τους πολίτες σε επίπεδο Κοινοτικών ή Δημοτικών Αρχών..."


    @Ν Ε/Κ
    Πε μου, τούτους που γράφουν στο μπλοκ σου χωρίς να μπορείς πραγματικά να τους ταυτοποιήσεις, ξέρεις τους προσωπικά;

    Διότι, ενώ εσύ προσπαθείς να προβάλεις μιαν εικόνα προοδευτική, εκείνοι συνεχώς επαναφέρουν την εικόνα μιας αριστεράς της αμάθειας, του δογματισμού τζιαι της αρλουμπολογίας.

    Οπόταν, νομιμοποιούμαι στην απορία μου, 12χρονα ή βαλτοί / τρόλλια ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εισαι εκτος θεματος. Και φλυαρεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανώνυμος24/5/11, 10:17 μ.μ.

    Αγρινέ,
    γίνεσαι βαρετός τζιαί αυθάδης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Τα τρόλλια να σταματήσουν, εσχολάσαμεν για σήμερα:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...