"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Ιανουαρίου 2011

«Μας σώσατε; Άσιχτίρ!»

...αφιερωμένο σε όλους τους "εθνοσωτήρες"...

  • Έκλεψε τη παράσταση το συγκεκριμένο πανό-σύνθημα που στήθηκε από τη προηγούμενη της πορείας έξω από τη Τούρκικη «πρεσβεία» στη κατεχόμενη Λευκωσία...
  • Ένα σύνθημα που λεει πολλά και προς την ίδια την Τουρκία και προς τους Τουρκοκύπριους εθνικιστές και την ΤΜΤ...
  • Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε και χρησιμοποίησε τους Τουρκοκύπριους διαχρονικά και ενέταξε τη Κύπρο στις εσωτερικές της ισορροπίες και τους δικούς της μακρόπνοους σχεδιασμούς...
  • Εγκλωβισμένοι οι Τουρκοκύπριοι από τη δεκαετία του 50’, ανάμεσα στις στρατηγικές της Άγκυρας που υλοποιούνταν από τους εθνικιστές της κοινότητάς τους και...στους ελληνοκύπριους εθνικιστές που ποτέ δεν τους αναγνώρισαν το δικαίωμα να αισθάνονται και να λειτουργούν σαν Κύπριοι...
  • «Εθνοσωτήρες» είχαμε και έχουμε πολλούς και στην ελληνοκυπριακή κοινότητα...
  • Και σε όλους αυτούς ταιριάζει επίσης ένα μεγάλο ΑΣΙΧΤΙΡ, στο πνεύμα και το νόημα του συγκεκριμένου συνθήματος, για το δηλητήριο με το οποίο πότισαν και ποτίζουν το Κυπριακό λαό για δεκαετίες τώρα...
  • Για τις δράσεις και αποφάσεις τους, για τις ιδέες τους και τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν...
  • Ένα μεγάλο ΑΣΙΧΤΙΡ στον Γρίβα Διγενή! Σε όλη την ακραία εθνικιστική παράταξη που σε συμμαχία με την Τουρκία και την ΤΜΤ διχοτόμησαν και κρατούν διχοτομημένη τη Κύπρο...
  • Ένα μεγάλο ΑΣΙΧΤΙΡ και στους σύγχρονους ελληνοκύπριους με παλιά μυαλά, τους αναβιωτές του γριβισμού και του μαξιμαλισμού, τους θιασώτες της διχοτόμησης, την επίσημη Εκκλησία, τους αντιομοσπονδιακούς, στα κόμματα και τους πολιτικούς που σκέφτονται «εθνικά»...
  • Δεν θέλουμε άλλο την «προστασία» τους, δεν θέλουμε άλλο να σκέφτονται για μας και τη σωτηρία μας...
  • ΑΣΙΧΤΙΡ Αρχιεπίσκοπε του μίσους!
  • ΑΣΙΧΤΙΡ «ωραίοι» και «υπερπατριώτες» «εθνοσωτήρες»...

28 Ιανουαρίου 2011

«Αυτή η πατρίδα είναι δική μας, εμείς θα την διοικήσουμε»!

Τ' αδέλφια μας στον αγώνα!
  • «Δουλειά, ψωμί, ελευθερία, ειρήνη»!
  • «Αγκυρα δεν θέλουμε ούτε τα λεφτά σου»!
  • «Αυτή η πατρίδα είναι δική μας, εμείς θα την διοικήσουμε»!
  • Με αυτά τα συνθήματα πορεύτηκαν σήμερα περισσότεροι από 25 χιλιάδες Τουρκοκύπριοι στους δρόμους της Λευκωσίας, ενάντια στη στρατοκρατία της Άγκυρας, τον εποικισμό και την διαίρεση!
  • Η Τουρκία, με την τακτική της το 2010 και με την οποία ανέσυρε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Έρογλου και τον επέβαλε στους Τουρκοκύπριους μέσω των ψήφων των εποίκων, ήρθε η ώρα να εισπράξει τις συνέπειες των επιλογών της...
  • Μπορεί μεν με την επιλογή Έρογλου να κατάφερε από την Άνοιξη του 10’ να ροκανίζει τον χρόνο και να τορπιλίζει τις συνομιλίες αλλά στο μεσοδιάστημα «κατάφερε» επίσης να βρεθεί απέναντι από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από δέκα χρόνια...
  • Στη προσπάθεια της λοιπόν να κερδίσει χρόνο απέναντι στη σαφή πρόθεση της ελληνοκυπριακής πλευράς για λύση στη βάση των συμφωνημένων, έστρεψε τους έποικους προς τη κατεύθυνση του Έρογλου, βάζοντας τον Ταλάτ και την τουρκοκυπριακή αριστερά στο περιθώριο...
  • Η τουρκοκύπριοι δημοκράτες όμως, βλέπουν ξεκάθαρα εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον πως δεν έχουν μέλλον κάτω από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της Τουρκίας, με τον συνεχιζόμενο εποικισμό, με τη διαιώνιση της κατοχής και της διαίρεσης...
  • Στη περασμένη τους «εξέγερση», που ξεκίνησε το 2002, ομοίως από την αντίδραση στην οικονομική κατάσταση που τους εξώθησε η Άγκυρα και το ντενκτασικό κατεστημένο και που κατέληξε σε πολιτική ανατροπή των Ντενκτάς και Έρογλου και στο γενναίο τους ΝΑΙ στα χωριστά δημοψηφίσματα, οι ελληνοκύπριοι κώφευσαν και έμειναν απαθείς...
  • Έγνοια των ελληνοκυπρίων τότε ήταν η ένταξη στην ΕΕ και οι πολιτικές συμμαχίες για νομή της εξουσίας στο διχοτομημένο, κατεχόμενο κράτος μας...
  • Για να είμαστε όμως απόλυτα ειλικρινείς, η αλλαγή στη Τουρκοκυπριακή κοινότητα έγινε και με τις ευλογίες και τη μεθόδευση της «ερτογανικής» Τουρκίας που έβλεπε έτσι τον σχεδιασμό της για σπάσιμο της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων και διεθνή τους αναγνώριση να υλοποιείται αφού απέναντι της είχε τον αδιάλλακτο Τάσσο Παπαδόπουλο που απενοχοποίησε με τη στάση του για μια τετραετία τουλάχιστον την Τουρκία ...
  • Απέναντι στον Δημήτρη Χριστόφια όμως, το δημοκρατικό και επανενωτικό «πείραμα» του Ερτογάν στα κατεχόμενα φαινόταν ότι λειτουργούσε ενάντια στα διχοτομικά συμφέροντα της Άγκυρας αφού οι συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ στις συνομιλίες έδειχναν να είναι ικανές να ξεκινήσουν την αντίστροφη μέτρηση για τη λύση...
  • Παρόλα αυτά, οι Τουρκοκύπριοι για άλλη μια φορά, φαίνεται να εκπληρώνουν την επανενωτική αποστολή τους και να είναι πιο θερμοί υποστηρικτές της λύσης και του τερματισμού της κατοχής από τους βολεμένους με τη διχοτόμηση Ελληνοκύπριους...
  • Δεν έχουμε παρά να τους ευχαριστήσουμε και να τους αγκαλιάσουμε αδελφικά για τη συνέχιση του αγώνα τους, του κοινού μας τριπλού αγώνα:
  • Της προσπάθειας για συμφωνία στα πλαίσια της διζωνικής ομοσπονδίας όπως αυτή περιγράφεται στις συμφωνίες κορυφής του 77’ και του 79’,  στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης...
  • της ιδεολογικής μας αντιπαράθεσης με τους εθνικιστές έτσι ώστε να περιοριστεί ο ρόλος τους και πριν αλλά και μετά την συμφωνία και την επανένωση του νησιού και...
  • της συνδικαλιστικής και πολιτικής αντιπαράθεσης με τη δεξιά, τα μονοπώλια και την εκμετάλλευση του εργαζόμενου...

25 Ιανουαρίου 2011

Διασταυρούμενα πυρά!


Η διεκδικητικότητα και η αποφασιστικότητα
 για λύση δεν είναι ασυμβίβαστες έννοιες... 
  • Μας είναι μάλλον άγνωστο πόσες και ποιες υποχωρήσεις είναι δυνατόν να κάνει η Τουρκία προκειμένου να φθάσουμε σε μια συμφωνία στα πλαίσια της διζωνικής...
  • Αλλά παράλληλα είναι και σχετικά άγνωστο πόσους συμβιβασμούς μπορεί να κάνει και η κάθε κοινότητα ξεχωριστά για να νιώσει ασφαλής και δικαιωμένη εν μέρει...
  • Το πρώτο δεδομένο που χρειάζεται ανάλυση, είναι η συνειδητοποίηση ή μη της αναγκαιότητας της λύσης ανάμεσα στο λαό μας, ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους...
  • Και αυτό, η αναγκαιότητα της λύσης, πρέπει ίσως να αποτελεί τη προμετωπίδα των επιχειρημάτων που χρησιμοποιούμε για να περάσουμε τη λύση μέσα στη κοινωνία...
  • Η λύση είναι αναγκαία, όχι μόνο για κτίσουμε ένα μέλλον ειρήνης και ανάπτυξης αλλά και για να ξεπεράσουμε όσα μας κρατούν δέσμιους του παρελθόντος: των λαθών και των παραλήψεων, της βίας, της απερισκεψίας, του φανατισμού...
  • Κάθε γενιά μετά το 60’ εμποτίζεται με δύο ισχυρά δηλητήρια: τη μη αποδοχή της άλλης κοινότητας ως μέρος του λαού μας και τη μη αποδοχή της μετριοπάθειας ως μέρος της πολιτικής μας...
  • Και εδώ ακριβώς είναι που οι δύο κοινότητες πρέπει να κάνουν το γιγαντιαίο άλμα, να ξεπεράσουν το παρελθόν και να κοιτάξουν με αισιοδοξία το μέλλον, αφήνοντας πίσω τους και τον εθνικισμό-ρατσισμό αλλά και την μισαλλοδοξία και τον φανατισμό τους...
  • Εδώ είναι το κλειδί της λύσης και είμαι σίγουρος πως αν καταφέρουμε να ανοίξουμε σαν κοινωνία τα παράθυρα για να φύγει η δηλητηριώδης μπόχα του απορριπτισμού και του διχοτομισμού, κανένας δεν θα μπορεί να σταματήσει την λύση και την επανένωση...
  • Ούτε η Τουρκία και οι σύμμαχοι της, ούτε οι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι εθνικιστές...
  • Γιατί μπροστά σε μια κοινωνία που θέλει λύση και είναι έτοιμη για ένα έντιμο συμβιβασμό και μια διαρκή ειρήνη, ούτε η διπλωματική υπεροπλία των Τούρκων μπορεί να αντισταθεί αλλά ούτε και η διπλωματική ανεπάρκεια (σύμφωνα με διάφορους) της δικής μας πλευράς...
  • Οπότε, θεωρώ πως το σημαντικότερο για όλους εμάς που θέλουμε λύση και επανένωση είναι να δουλεύουμε προς τη κατεύθυνση της ενίσχυσης της θέλησης της κοινωνίας για αλλαγή πλεύσης, για μια ειρηνική, συμφιλιωμένη και ελεύθερη Κύπρο...
  • Και η μεγάλη αυτή αλλαγή δεν θα έρθει ούτε με την ανοχή στο εθνικιστικό παραλήρημα ούτε και με τη πολεμική ενάντια στη δική μας κυβέρνηση και τη μέθοδο ή τη διαλεκτική που μεταχειρίζεται...
  • Βιώνουμε πραγματικά μια πολύ δύσκολη και στενάχωρη πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα και ίσως να μην υπήρξε στο παρελθόν παρόμοια ή ανάλογη:  Αρκετά σημαντική μερίδα των πολιτικών φορέων, συνεπικουρούμενες από το 80% των ΜΜΕ και την ίδια την Αρχιεπισκοπή, βάλουν καθημερινά εναντίων του Προέδρου και του ΑΚΕΛ γιατί συνεχίζει τις συνομιλίες, καταθέτει προτάσεις και ακολουθεί τις διαδικασίες όπως ορίζονται από τον ΟΗΕ...
  • Και την ίδια τη στιγμή βάλλεται και από την αξιωματική αντιπολίτευση αλλά και αρκετούς επανενωτικούς για συνεχόμενα "λάθη" σε επιλογές και κινήσεις και για έλλειψη πραγματικής θέλησης...
  • Οι μεν αποδίδουν στην κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια υποχωρητικότητα και διολίσθηση στις τούρκικες θέσεις, για ξεπούλημα της πατρίδας και τελική προδοσία του ελληνισμού της Κύπρου...
  • Οι δε, τον κατηγορούν για αδιαλλαξία (...), μιζέρια, κομμουνιστικές ιδεοληψίες, αδυναμία διαπραγμάτευσης, λανθασμένη στρατηγική...
  • Οι μεν κατηγορούν τον Πρόεδρο για «γενναιοδωρία», οι δε για έλλειψη αποφασιστικότητας για λύση...
  • Που τελικά βρίσκεται η αλήθεια; Στα δύο άκρα ή μήπως στη μέση;
  • Ο πρόεδρος θέλει λύση, όπως και το ΑΚΕΛ και σύσσωμη η αριστερά.
  • Το γεγονός όμως ότι θέλουμε λύση δεν σημαίνει και ότι θα δεχτούμε κάθε διαδικασία ή θέση που προτείνει η τούρκικη πλευρά (χρονοδιαγράμματα, επιδιαιτησία, εγγυήσεις, δύο κυριαρχίες κλπ) για να αποδείξουμε το αυτονόητο...
  • Η θέλησή μας για λύση αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε σκέψη για απεμπλοκή από τη διαδικασία των συνομιλιών αλλά ούτε και υπάρχει η παραμικρή πρόθεση για να παρακάμψουμε τις βασικές αρχές της διζωνικής λύσης που αποτελούν τη βάση της διαπραγμάτευσης...
  • Η θέληση αυτής της κυβέρνησης για λύση αποδεικνύεται από την συμφωνία στα θέματα της διακυβέρνησης που αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη στο Κυπριακό από το 1963!
  • Κάποιοι θεωρούν ότι κάνουν το καθήκον τους, ότι περνούν μηνύματα ελευθερίας και ειρήνης μέσα στη κοινωνία μας και προωθούν τις ιδέες της λύσης και της επανένωσης, με το να παρευρίσκονται στα μνημόσυνα του Γρίβα ή με τη πολεμική ενάντια στον πρόεδρο για  την "ελλειμματική" του θέληση και αποφασιστικότητα...
  • Ας είναι, εμείς θα μείνουμε στο δρόμο της μετριοπάθειας, του ορθολογισμού και της συγκρατημένης αισιοδοξίας...
  • Κι ας βαλλόμαστε πανταχόθεν...  

24 Ιανουαρίου 2011

Δόξα και τιμή στον Γρίβα Διγενή...αίσχος ρεεεε!!!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

  • Ρε ου να μου χαθείτε...
  • (Θέλουμε λύση του Κυπριακού στραβάρα μες τα μάθκια μας...)
  • Με το ΕΛΑΜ να παρελαύνει και τον πρόεδρο του Συναγερμού να παρευρίσκεται...
  • Με καθηγήτρια του πανεπιστημίου να εξαίρει τον αγώνα του κατάπτυστου και να ισχυρίζεται ότι χρειαζόμαστε και τώρα τέτοιους ηγέτες «που να εμπνέουν τον λαό»...
  • Αίσχος και ντροπή στον Γρίβα Διγενή και σε όσους παρευρέθηκαν και στο φετινό μνημόσυνο του επαίσχυντου!
  • Αίσχος ρε, αίσχος...
  • Μόλις την προηγούμενη μέρα, οπαδοί του ΑΠΟΕΛ έσπασαν με ρόπαλα τα τζάμια αυτοκινήτου και μαχαίρωσαν τρεις φορές –ευτυχώς μόνο στο χέρι- έναν επιβαίνοντα γιατί φορούσε κασκόλ της Ομόνοιας...
  • Το ότι το συγκεκριμένο θύμα είναι αστυνομικός και δη της φρουράς του προέδρου ίσως και να είναι τυχαίο αλλά ίσως και να μην είναι...
  • Είναι φανερό πως η κατάσταση οδεύει προς εκτροχιασμό επιτηδευμένα και προγραμματισμένα...
  • Με τον Αρχιεπίσκοπο να συμφωνεί και να επαυξάνει με τον αντιμεταναστευτικό και ρατσιστικό λόγο των ελαμιτών...
  • Με τον γριβισμό να αναβιώνει και να γίνεται ο πυλώνας πάνω στον οποίο στηρίζεται το αντιομοσπονδιακό κίνημα...
  • Με τα επεισόδια στον αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την τούρκικη ομάδα στην καλαθόσφαιρα...
  • Με τις προκλητικές ρατσιστικές πορείες ακροδεξιών οργανώσεων...
  • Με τα υβρεολόγια και την υπόσκαψη που δέχεται η ίδια η κυβέρνηση του κράτους μας καθημερινά...
  • Η ακροδεξιά είναι έτοιμη να τορπιλίσει και πάλι την ειρήνη και τη σταθερότητα στο νησί...
  • Είναι έτοιμη να στήσει και πάλι τη Κύπρο στον τοίχο και να την καταδικάσει στη διχοτόμηση και την προσφυγιά...
  • Αλλά αυτή τη φορά δεν θα τους περάσει!
  • ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΜΕΝΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ.
  • Δόξα και τιμή σε κάθε ειρηνιστή!

23 Ιανουαρίου 2011

Το δικό μας «Δεν Ξεχνώ»

Με ιστορική μνήμη και όραμα ειρήνης
  • Η ματωμένη –και άρα κόκκινη- βόρεια Κύπρος και το σύνθημα «Δεν Ξεχνώ», δημιουργήθηκαν το πρωί της 14ης Αυγούστου του 1974, την ημέρα που συντελέστηκε η καταστροφική για τη πορεία του Κυπριακού λαού στο σύνολό του, 2η εισβολή...
  • Εμπνευστής και δημιουργός του γνωστού σήματος ο Ελλαδίτης συγγραφέας Νίκος Δήμου, ένας πνευματικός άνθρωπος με σημαντική συμβολή στη νεοελληνική σκέψη, πολυγραφότατος και με έντονη διάθεση αμφισβήτησης των εθνικιστικών, αστικών και εκκλησιαστικών μύθων και ιδεοληψιών των νεοελλήνων...
  • Ο δημιουργός εμπνεύστηκε την ματωμένη Κύπρο και το γνωστό σύνθημα, μέσα από την οδύνη που του προκάλεσε η είδηση της τουρκικής προέλασης και των νέων πραγματικοτήτων που επέβαλλε αυτή η εξέλιξη...
  • Όπως εξιστορεί ο ίδιος: «...Ακούγοντας τα νέα στο ραδιόφωνο, οραματίστηκα την Κύπρο μαχαιρωμένη και την γραμμή του Αττίλα σαν μία ροή πηγμένου αίματος που σιγόσταζε. Όταν έφτασα στο γραφείο μου (τότε είχα την διαφημιστική εταιρία) κάλεσα τον διευθυντή του σχεδιαστηρίου και του έδωσα ένα χάρτη της Κύπρου, την ιδέα και το κείμενο»...
  • Και συνεχίζει ο δημιουργός... «Τώρα το σήμα-σύμβολο έχει γίνει κοινό κτήμα, ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν την προέλευσή του. Αλλά για μένα είναι κάτι πολύ προσωπικό: ένας φόρος τιμής και αγάπης στα μέρη εκείνα της Κύπρου - Κυρήνεια, Μπελλαπάις, Σαλαμίνα, Αμμόχωστο - που είχα επισκεφθεί και αγαπήσει τρία χρόνια πριν την εισβολή»
  • Κατά τη γνώμη μου, ο Νίκος Δήμου αποτύπωσε με το συγκεκριμένο σήμα – σύνθημα την οδύνη των Ελλήνων και Κυπρίων που έζησαν εκ του μακρόθεν τα γεγονότα...
  • Ουσιαστικά ο δημιουργός εξέφρασε το αδιέξοδο και την αδυναμία παρέμβασης όσων παρακολουθούσαν τις εξελίξεις στο εξωτερικό, αποτυπώνοντας το μέγεθος και τη φύση της καταστροφής αλλά συνάμα κάνοντας έκκληση σε όλο τον κόσμο να μην ξεχάσει τη Κύπρο και όσα αυτή θα υποφέρει από την εισβολή και τη προσφυγιά...
  • Το συγκεκριμένο σήμα και το «Δεν Ξεχνώ», αφορούσαν και απευθύνονταν κυρίως όσους ήταν και είναι μακριά, όσους δεν βιώνουν τη κατοχή και τη μισή πατρίδα και λειτουργεί ως έκκληση συμπαράστασης προς τη δοκιμαζόμενη Κύπρο...
  • Το σήμα – σύμβολο - σύνθημα του Νίκου Δήμου, έγινε μέσα σε λίγους μόνο μήνες από τη δημιουργία του, η «δεύτερη σημαία» των ελληνοκυπρίων όπου γης και υιοθετήθηκε από το ίδιο το εναπομείναν Κυπριακό κράτος ως το επίσημο σύμβολο μνήμης και αγώνα...
  • Το «Δεν Ξεχνώ» συγκίνησε τους Κύπριους και τους Έλληνες του εξωτερικού, τους φοιτητές, τους μετανάστες, τις παροικίες αλλά έγινε παράλληλα και το «σήμα κατατεθέν» του «μακροχρόνιου»...
  • Πολλές φορές και μεγαλώνοντας στη προσφυγιά μέσα στην ίδια μου τη χώρα, με τη πόλη που γεννήθηκα τόσο κοντά μα τόσο μακρινή συνάμα, αναρωτήθηκα ποια είναι ακριβώς η χρησιμότητα τούτου του συμβόλου...
  • Γιατί να πρέπει δηλαδή να χρειάζεται υπενθύμιση η ίδια η πραγματικότητα της εισβολής, της κατοχής και της προσφυγιάς που έτσι κι αλλιώς τη βιώνουμε και αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του σύγχρονού μας γίγνεσθαι...
  • Είχαν άραγε ανάγκη οι πρόσφυγες των αντίσκηνων και των συνοικισμών, οι άνθρωποι που τα έχασαν όλα σε ένα καλοκαίρι, που προσφυγοποιήθηκαν, που είχαν νεκρούς και αγνοούμενους ή που ξενιτεύτηκαν για να επιβιώσουν, ένα αυτοκόλλητο σήμα με τη Κύπρο ματωμένη και την παραίνεση του συνθήματος για να μην ξεχάσουν;
  • Μπορούσαν όντως να ξεχάσουν οι πρόσφυγες αλλά και όλοι η Κύπριοι ότι η Κύπρος έπεσε θύμα θηριωδίας, μπορούσαν οι φοιτητές με το ένα παντελόνι και το ένα πουκάμισο να ξεχάσουν τη φτώχεια τους, μπορούσαν οι ξενιτεμένοι να ξεχάσουν το λόγο της μετανάστευσής τους;
  • Μπορείς άραγε να ξεχάσεις αντικρίζοντας τον Πενταδάκτυλο, περνώντας δίπλα από τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός στη Δερύνεια, την Άχνα...μπορούσαν να ξεχάσουν οι κάτοικοι του Πύργου, οι Λευκωσιάτες εντός των τειχών...
  • Μπορεί να ξεχάσει όποιος υπηρέτησε στην εθνική φρουρά; Οι μαχητές του 74’ και όλες οι επόμενες γενιές που υπηρέτησαν σε ένα φυλάκιο στη γραμμή αντιπαράταξης;
  • Ποιος μπορεί να ξεχάσει και πως;
  • Αυτά σκεφτόμουνα μικρός αλλά παράλληλα μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα πως μπορεί κάποιος όντως να μην ξεχάσει το 74’ και τις συνέπειες του αλλά μπορεί εύκολα να ξεχάσει τι προκάλεσε τη καταστροφή...
  • Ξεχνά ο Κύπριος και στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό όχι μόνο τους λόγους που μας οδήγησαν στην διχοτόμηση και τη προσφυγιά αλλά και τη θεραπεία που συμφωνήσαμε μόλις τρία χρόνια μετά την εισβολή, τη διζωνική ομοσπονδία...
  • Μπορεί να ξεχάσει ο Κύπριος και ξεχνά ότι τούτος ο τόπος είναι κοινή πατρίδα για όλες τις κοινότητές της, ότι η θεραπεία αυτής της εμπόλεμης κατάστασης είναι η ανάπτυξη κουλτούρας συμφιλίωσης και συμβίωσης...
  • Η πρόταξη της Κυπριακής Σημαίας και της ανεξαρτησίας-κυριαρχίας του δικοινοτικού μας κράτους έγινε επίσημη πολιτική του Κράτους μόλις το 1978 όπου καθιερώθηκε και η πρώτη του Οκτώβρη ως η επέτειος της ανακήρυξης της Δημοκρατίας μας...
  • Παράλληλα με τη διχοτομημένη Κύπρο και το «Δεν Ξεχνώ», το επίσημο κράτος προώθησε σταδιακά μετά το 74’ –κάλιο αργά παρά ποτέ- και την Κυπριακή Σημαία αλλά και την ιδέα της κρατικής μας οντότητας, τη Κυπριακή δηλαδή συνείδηση...
  • Οι εθνικόφρονες, που για να λέμε τα σύκα-σύκα, συνειδητοποίησαν οι περισσότεροι ότι έχουμε κράτος και σημαία μόλις το 2004, ακόμα και τώρα, εν έτει 2011, δυσκολεύονται αφάνταστα να χρησιμοποιούν και να προβάλλουν τη σημαία της ενωμένης και ειρηνικής Κύπρου...
  • Παρότι είχαν –και έχουν αρκετοί ακόμα- δυσκολία στο να αποδεχθούν και να αγαπήσουν τη Κυπριακή σημαία, την ενωμένη Κύπρο που παρουσιάζει και τους κλάδους ελαίας που την υποβαστάζουν, δεν είχαν και δεν έχουν κανένα δισταγμό να υιοθετήσουν την μοιρασμένη-ματωμένη (και άρα κόκκινη βόρεια) Κύπρο ως εθνοκοινοτικό σύμβολο... 
  • Η σημαία της Κύπρου καθώς και η προάσπιση της κρατικής μας οντότητας και της ανεξαρτησίας μας θα έπρεπε να είναι τα σύμβολα της μνήμης μας και του αγώνα μας...
  • Θεωρώ πως η σημαία της ενωμένης και ειρηνικής Κύπρου είναι το πραγματικό «Δεν Ξεχνώ» και πως το σύμβολο της διχοτομημένης Κύπρου –παρά τις προθέσεις του δημιουργού του- κατάντησε στο εσωτερικό τουλάχιστον ως ένα σύμβολο μίσους και εκδίκησης...
  • Θεωρώ επιπλέον πως η ματωμένη βόρεια Κύπρος που παρουσιάζεται στο σήμα, λειτούργησε μέσα στα χρόνια ως υποσυνείδητη αποτύπωση της πραγματικότητας της διχοτόμησης και ότι μεγάλωσε γενιές ολόκληρες με μια στρεβλή εικόνα που δεν παραπέμπει και στην λύτρωση...
  • Και η λύτρωση είναι η απελευθέρωση, είναι το καθάρισμα της πληγής από τα αίματα της εισβολής και της κατοχής, είναι ο διάλογος και η αλληλοκατανόηση, είναι η παραδοχή πως τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας...
  • Μια απόδειξη του ότι το σύμβολο του «Δεν Ξεχνώ» δεν εξυπηρετεί τον αγώνα μας για λευτεριά και επανένωση, για εξεύρεση δηλαδή μιας μόνιμης και βιώσιμης συμφωνίας που να επιτρέψει στον λαό μας να ζήσει ειρηνικά και να προοδεύσει, είναι ότι χρησιμοποιείται πλέον επιδεικτικά από τις ακροδεξιές οργανώσεις, τους εθνικιστές απορριπτικούς της λύσης...
  • Το «Δεν Ξεχνώ» αποτελεί το λογότυπο της γνωστής για τις θέσεις της «Αδούλωτης Κερύνειας», φιγουράρει στις ιστοσελίδες του ΕΛΑΜ και όλων των εθνικιστικών-αντιομοσπονδιακών κινήσεων και ομάδων...
  • Το «Δεν Ξεχνώ» απέκτησε με τα χρόνια μια άλλη σημασία για τους εθνικιστές, τους ενωτικούς, τους γριβικούς, τους αντιομοσπονδιακούς...
  • Απέκτησε τη σημασία της εκδίκησης, της μη συνδιαλλαγής με τη Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους, της εχθρικής στάσης απέναντι στον διάλογο, στην ομοσπονδία...
  • Αν πραγματικά δεν ξεχνούμε πως η Κύπρος είναι μοιρασμένη και ματωμένη, Τούρκικη στα βόρεια τότε δεν πρέπει να ξεχνούμε ούτε ποιοι και πως την μάτωσαν αλλά και ούτε πως θα καταφέρουμε να την γιατρέψουμε...
  • Σύμβολο του «Δεν Ξεχνώ» θα έπρεπε πάντα να είναι η ίδια η Κυπριακή Σημαία μας, η ίδια η ανεξαρτησία και εδαφική μας ακεραιότητα, η ίδια η κυριαρχία μας, το ίδιο το Κράτος μας το δικοινοτικό και το ομοσπονδιακό...
  • Το δικό μας «Δεν Ξεχνώ» ακολουθείται από τον στοίχο του τραγουδιού «...αυτούς που αδράξανε τις πύλες και τις ανοίξαν στον εχθρό»...
  • Εμείς δεν ξεχνούμε πως η Κύπρος πρέπει και μπορεί να είναι ενωμένη, αποστρατικοποιημένη, ελεύθερη...
  • Εμείς δεν ξεχνούμε, έχουμε ιστορική μνήμη, βλέπουμε τις πραγματικότητες, ξέρουμε τον δρόμο για διαρκή ειρήνη και συνεργασία...
  • Σβήνουμε από τα σύμβολα, τις σημαίες μας και τις συνειδήσεις μας τη μοιρασμένη Κύπρο και δείχνουμε το όραμα και την ελπίδα μας για μια Κύπρο ενωμένη και ειρηνική...

19 Ιανουαρίου 2011

Οι μεγάλοι άνδρες και τα μικρά τους...κόμματα...

Τριάντα χρόνια... φαγούρα...
  • Μπαίνουμε σε περίοδο βουλευτικών...
  • Παραδοσιακές ελληνοκυπριακές βουλευτικές, σαν κι αυτές που έχουμε συνηθίσει από τη δεκαετία του 80’…
  • Με ΑΚΕΛ, ΔηΣυ, ΔηΚο, ΕΔΕΚ να αποτελούν τους βασικούς χώρους συσπείρωσης των διαφόρων ρευμάτων και τάσεων...
  • ...και με άλλες μικρότερες, κεντροδεξιές στη πλειοψηφία τους δυνάμεις, να προσπαθούν από τις εκλογές του 81’ να αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη των ελληνοκυπρίων...
  • ...πράγμα που στάθηκε αδύνατο!
  • Με εξαίρεση το Κίνημα των Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, τα υπόλοιπα μικρά κινήματα και κόμματα που προσπάθησαν να αποκτήσουν κοινωνικά ερείσματα και να παίξουν «ρυθμιστικό» ρόλο στη πολιτική μας σκηνή, δημιουργήθηκαν στη πλειοψηφία τους από πολιτικούς καριέρας με σημαντική διαδρομή στις παραδοσιακές παρατάξεις...  
  • Για να δούμε λοιπόν ποιοι ήταν οι «μεγάλοι άνδρες» που τόλμησαν να σπάσουν την απόλυτη κυριαρχία των τεσσάρων...εκ των έσω...:
  • Ο Τάσσος Παπαδόπουλος με την Ένωση Κέντρου (1981-88) και ο οποίος αντιστάθηκε σθεναρά στην πρωτοκαθεδρία του Σπύρου Κυπριανού στο χώρο της «μακαριακής δεξιάς», προσχώρησε εντέλει στο ΔηΚο και κατάφερε και να του ηγηθεί αλλά και να φθάσει στο πολυπόθητό του αξίωμα το 2003...[1981: 2,74%]
  • Ο Αλέκος Μιχαηλίδης με την Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝεΔηΠα 1980-1988) που για τους ίδιους λόγους βρέθηκε απέναντι στο ΔηΚο και τον ιδρυτή του, προσχώρησε στον ΔηΣυ, εξασφαλίζοντας τη δική του υπουργοποίηση το 1993...[1981: 1,92%]
  • Στις αρχές της δεκαετίας του 80’ εμφανίσθηκε και το ΠαΜε (Παγκύπριο Αγωνιστικό Μέτωπο) του Χρυσόστομου Σοφιανού που κατέβηκε στις εκλογές του 1981, επίσης ως μέρος της ευρύτερης μακαριακής παράταξης και που κατάφερε να αποσπάσει αξιοζήλευτο ποσοστό που όμως δεν ήταν αρκετό να το τοποθετήσει στα βουλευτικά έδρανα, ελέω του ισχύοντα τότε νόμου της «ενισχυμένης αναλογικής»...[1981: 2.79%]
  • Ο Νίκος Ρολάνδης, που αντιδρώντας στον απορριπτισμό του Κυπριανού, δημιούργησε το Κόμμα των Φιλελευθέρων (1986-1998, δεν έχει κατέλθει ποτέ αυτόνομα σε εκλογές) για να προσχωρήσει με τη σειρά του στον ΔηΣυ, να εκλεγεί ως συνεργαζόμενος βουλευτής και ακολούθως να υπουργοποιηθεί και αυτός στη κυβέρνηση Κληρίδη...
  • Παρόμοιες διασπάσεις από το ΔηΚο παρακολουθήσαμε και στα τέλη της δεκαετίας του 90’ με πιο χαρακτηριστικές αυτή του Αλέξη Γαλανού (Κόμμα της Ευρωδημοκρατικής Ανανέωσης 1998-2003), του Ντίνου Μιχαηλίδη (ΑΔηΚ 1999-2010) και του Κύπρου Χρυσοστομίδη (Έπαλξη Ανασυγκρότησης του Κέντρου, 1998)... [ΑΔηΚ: 2001: 2.16%, οι άλλες δύο κινήσεις δεν κατέβηκαν ποτέ αυτόνομα σε εκλογές]
  • Προσπάθεια για χτίσιμο πολιτικής παρουσίας είχαμε στη δεκαετία του 90’ και από την κεντροαριστερά με την  ίδρυση του ΑΔηΣοΚ από πρώην βουλευτές του ΑΚΕΛ (Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα 1990-1996), το οποίο στη συνέχεια ενώθηκε με το Κίνημα Ελευθέρων Δημοκρατών του Γιώργου Βασιλείου (1994-1996), για να δημιουργήσουν τους Ενωμένους Δημοκράτες που συμμετείχαν και στη διακυβέρνηση της χώρας, τη δεύτερη πενταετία Κληρίδη (1998-2003)...[ΑΔηΣοΚ: 1991: 2,4 %, 1996: 1,41% -  ΚΕΔ: 1996: 3,69% - ΕΔη: 2001: 2,59%, 2006: 1,56%]
  • Αξιοσημείωτη είναι η προσπάθεια πρώην Συναγερμικών, με τους Νέους Ορίζοντες το 1996 και τον Νίκο Κουτσού ως ηγέτη, να αρθρώσουν πολιτικό αντιομοσπονδιακό λόγο - μια προσπάθεια που ενισχύθηκε το 2005 με επίσης πρώην Συναγερμικούς όπως ο Δημήτρης Συλλούρης, ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου και άλλοι, με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Κόμματος... [Νέοι Ορίζοντες: 1996: 1,71%, 2001: 3% - ΕυρωΚο 2006: 5,75%]
  • Το 1996 ιδρύθηκε και το «Κίνημα Οικολόγων» με πενιχρά μεν εκλογικά αποτελέσματα αλλά με ιδιαίτερη εμπλοκή και λόγο στο εθνικό θέμα (...) [1996: 1%, 2001:1,98%, 2006: 1,95%]
  • Κινήσεις που πέρασαν εντελώς στο «ντούκου» ήταν...:
  • το ΠΑΚΟΠ (Παγκύπριο Κόμμα Προσφύγων) που συμμετείχε στις εκλογές του 1991...[1991: 0,55%]
  • Το Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών (2003-2007) του πρώην Συναγερμικού βουλευτή και πρώην υπουργού Γεωργίας επί Παπαδόπουλου, Ττίμη Ευθυμίου...[2006: 1,22%]...
  • και η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία του πρώην βουλευτή του ΔηΣυ Πρόδρομου Προδρόμου [2006: 0,44%]...

13 Ιανουαρίου 2011

Η Τουρκία επαναφέρει τις «συνομοσπονδιακές προτάσεις»

Για να δούμε που θα καταλήξει
 η κόντρα Τουρκίας-Γερμανίας...
  • «Σκληρός» εμφανίστηκε ο Έρογλου στη τελευταία συνάντησή του με τον πρόεδρο Χριστόφια στα πλαίσια των απευθείας συνομιλιών...
  • Σύμφωνα με το παρασκήνιο, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης κατέθεσε σχεδόν πανομοιότυπο έγγραφο με αυτό που κατέθεσε και ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις 4 Ιανουαρίου του 2010 –εκ μέρους της τούρκικης διπλωματίας όπως αφέθηκε τότε να εννοηθεί-...
  • Η Τουρκία λοιπόν, για άλλη μια φορά διατυπώνει επίσημα και με σαφήνεια τις δικές της επιδιώξεις: Χωριστές κυριαρχίες, συνέχιση των εγγυήσεων και μάλιστα σε όλη την επικράτεια και διπλή –κατά το δοκούν- διεθνή εκπροσώπηση...
  • Για να θυμηθούμε τι έγινε πέρσι τέτοιο καιρό, το πρώτο μούδιασμα από την κατάθεση των «συνομοσπονδιακών προτάσεων» από τον Ταλάτ, ακολούθησε μια σταθερή διολίσθηση του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή προς τις προτάσεις της δικής μας πλευράς, για να καταλήξουμε μετά κόπων και βασάνων στην συμφωνία για την διακυβέρνηση, που προνοεί μεταξύ άλλων την εκ περιτροπής προεδρία και την λεγόμενη σταθμισμένη ψήφο...
  • Μια συμφωνία την οποία θεωρούσαν και θεωρούν ως κόκκινο πανί οι εθνικιστικές παρατάξεις των δύο κοινοτήτων και τον Έρογλου φυσικά να συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτές...
  • Σίγουρα, καταλυτικό ρόλο για τη περσινή συμφωνία, έπαιξε το γεγονός ότι ο Ταλάτ είχε μπροστά του τις εκλογές στη δική του κοινότητα και τον ενδιέφερε να αποδείξει την ικανότητά του να συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στη λύση και ως εκ τούτου να πιέσει τον Ερτογάν αλλά και άλλους, να στηρίξουν πιο αποτελεσματικά την συνέχιση της δικής του προσπάθειας...
  • Παρότι όμως ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας μόλις τον περασμένο Νοέμβριο κάλεσε τους δύο ηγέτες να μην επαναφέρουν «κλειστά» ζητήματα και ενώ παράλληλα υπενθύμισε τις παραμέτρους της λύσης, μεταξύ των οποίων είναι φυσικά η μία κυριαρχία και η μία διεθνής εκπροσώπηση, η τουρκική πλευρά με σαφή πρόθεση να κωλυσιεργήσει ή ακόμα και να μπλοκάρει τη διαδικασία, επαναφέρει τα γνωστά «διπλοκυριαρχικά» της σενάρια...
  • Η διαφορά δηλαδή μεταξύ Ταλάτ και Έρογλου είναι ότι ο Ταλάτ, στη πράξη, απέδειξε ότι μπορεί να κάνει τις υπερβάσεις που χρειάζονται, έστω και αν το βαθύ κράτος της τούρκικης διπλωματίας και του τούρκικου στρατού πιέζουν για μια χαλαρή συνομοσπονδιακή κατάληξη ή ακόμα και διχοτόμηση...
  • Δεν μπορούμε να περιμένουμε από τον Έρογλου την ίδια «χαλαρή» συμπεριφορά και ιδίως αυτή τη περίοδο όπου ο Ερτογάν μπαίνει σε προεκλογική περίοδο...
  • Οι εθνικιστές κεμαλιστές, ελπίζουν σε ανατροπή του Ερτογάν τον Ιούνιο και είναι σίγουρο πως θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους να καθυστερήσουν ή ακόμα και να μποϋκοτάρουν τις συνομιλίες...
  • Η «ισλαμική» κυβέρνηση από την άλλη, θέλει να χρησιμοποιήσει το Κυπριακό στις επερχόμενες εκλογές και με κανένα τρόπο δεν θα ήθελε να τις αποδοθούν «υποχωρήσεις» στο Κυπριακό από τους εθνικιστές...
  • Με την επανακατάθεση λοιπόν του «συνομοσπονδιακού εγγράφου», η τούρκικη πλευρά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, ξέροντας εκ των προτέρων ότι οι πρόνοιες αυτού του εγγράφου δεν θα γίνουν δεκτές προς συζήτηση ούτε από τους Ελληνοκύπριους αλλά ούτε και από τον ίδιο τον ΟΗΕ...
  • «Γάντι» ήρθε στη τουρκική πλευρά και η ασθένεια Έρογλου και η για σχεδόν ένα μήνα απουσία του από το τραπέζι των συνομιλιών που ουσιαστικά εξαφάνισε τις όποιες πιθανότητες συμφωνίας σε ένα «πρακτικό πλάνο» ξεπεράσματος των διαφωνιών μέχρι τη συνάντηση της Γενεύης σε λίγες μέρες, όπως εισηγήθηκε και ο Μπαν Κι Μουν...
  • Η κατάθεση αυτών των προτάσεων από τον Έρογλου ήρθαν κατά διαβολική(...) σύμπτωση και ως απάντηση στις πολύκροτες πλέον δηλώσεις της Άνγκελα Μέρκελ για το Κυπριακό και τον αρνητικό ρόλο της Τουρκίας...
  • Οι προτάσεις αυτές είναι μέσα στο πνεύμα και τον αντιδράσεων της ερτογανικής κυβέρνησης και των ΜΜΕ στην Τουρκία σε αυτές τις δηλώσεις ως επίσης ήταν ευθυγραμμισμένες και με τις πρόσφατες επιθετικές τοποθετήσεις τόσο του Νταβούτογλου όσο και του Μπαγίς σε διάφορες περιπτώσεις («Δεν ξέρω καμία Κυπριακή Δημοκρατία», «μη δοκιμάζετε την υπομονή της Τουρκίας» κλπ)...
  • Η Τουρκία σκληραίνει τη στάση της και είναι λογικό εφόσον έχει μπροστά της μια ελληνοκυπριακή πλευρά που αποδεικνύει ότι έχει τα κότσια να κάνει υπερβάσεις και να αντέχει την εσωτερική αντίδραση...
  • Συμβαίνει δηλαδή το αντίθετο από αυτό που ισχυρίζονται οι απορριπτικοί: ότι η «ευελιξία» του προέδρου ανοίγει την όρεξη στην Τουρκία...
  • Στη πραγματικότητα, η απορριπτική και «ανένδοτη» ελληνοκυπριακή διαπραγματευτική στάση ήταν που άνοιγε τις ορέξεις της Τουρκίας καθώς την έβαζε στο απυρόβλητο...
  • Με την απόδοση καρπών από τη μέχρι τώρα διαχείριση της διεθνής πτυχής του Κυπριακού από τον πρόεδρο Χριστόφια, η Τουρκία δείχνει να χάνει τον βηματισμό της, να χάνει το πλεονέκτημα που είχε από το 2004 μέχρι και σήμερα και να επιστρέφει στις «παλιές καλές μέρες» της επιθετικότητας, της αναίδειας, της προσβολής, της προκλητικότητας και της άρνησης των πραγματικοτήτων...
  • Με την εμμονή στις συνομιλίες και την διαδικασία λύσης, με εμμονή στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το συμφωνημένο περίγραμμα λύσης, η πλευρά μας καταφέρνει επιτέλους να ξεφύγει από τη γωνιά και να ρίξει –μέσω Γερμανίας προς το παρόν- δυο τρεις «ψιλές» στα μούτρα της υπεροπτικής τουρκικής διπλωματίας...
  • Ακόμα όμως και αυτό το γεγονός της έκφρασης της Γερμανικής δυσανασχέτησης για τις τακτικές της Τουρκίας, θα το χρησιμοποιήσει ο Ερτογάν για να ισχυροποιήσει τη θέση του στο εσωτερικό, δεδομένων των ιστορικών σχέσεων των Κεμαλιστών με τη Γερμανία αλλά και για να δικαιολογήσει τα αργά βήματα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας για την οποία δέχεται σοβαρή αμφισβήτηση...
  • Φυσικά, δεν τρέφουμε αυταπάτες για τις πραγματικές προθέσεις και τα κίνητρα της Γερμανίας καθώς και της Γαλλίας σε ότι αφορά το τρίγωνο ΕΕ–Τουρκία-Κύπρος...
  • Οι δύο ηγέτιδες χώρες της ΕΕ χρησιμοποιούν το Κυπριακό για να δικαιολογήσουν τον σκεπτικισμό τους απέναντι στην ικανότητα της Τουρκίας να αποτελέσει πλήρες μέλος της ένωσης...
  • Αυτό άλλωστε είναι πασιφανές και οι Τούρκοι πολιτικοί ηγέτες δεν έχουν κανένα δισταγμό ακόμα και να ειρωνευτούν τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που «κρύβονται» πίσω από το Κυπριακό για να εμποδίσουν τη πρόοδο της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας...
  • Έτερον-εκάτερον!
  • Αποτελεί βασική προϋπόθεση του αγώνα μας για απελευθέρωση και επανένωση, η χρησιμοποίηση των «εμπλεκομένων» συμφερόντων για να ισχυροποιήσουμε τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας και να πετύχουμε μια όσο το δυνατό πιο δίκαιη και πιο λειτουργική ομοσπονδία...
  • Άλλωστε, η εμπλοκή του ευρωπαϊκού παράγοντα και η ευρωπαϊκή θωράκιση των συμφωνημένων παραμέτρων της λύσης, αποτελούσε και τον κύριο λόγο που η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας στήριξε την ένταξη της Κύπρου στην Ένωση...
  • Σε αναμονή λοιπόν των εξελίξεων και ειδικότερα της συνάντησης της Γενεύης μεταξύ των δύο διαπραγματευτών και του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ καθώς και των αντιδράσεων του διεθνή παράγοντα μετά και από την κατάθεση –ξανά- από την Τουρκία, των γνωστών «συνομοσπονδιακών» προτάσεων...
  • Εκτιμώ ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα γίνει ευρέως παραδεκτή στο επόμενο διάστημα και μέχρι το Καλοκαίρι η πραγματική θέληση της ελληνοκυπριακής πλευράς για λύση και θα πιεστεί η τουρκοκυπριακή πλευρά να παραμείνει στα συμφωνημένα πλαίσια...
  • Από εκεί και πέρα, η πρόθεση και η αποφασιστικότητα της Άγκυρας να προχωρήσει σε συμβιβασμό, είναι το κλειδί στη λύση του Κυπριακού...
  • Και παρ όλες τις υπερφίαλες κορώνες των φανερά εκνευρισμένων Τούρκων αξιωματούχων, υπάρχει πλέον συνειδητοποίηση στο εσωτερικό της κατοχικής Τουρκίας ότι η δεν μπορεί να κάνει βήμα στην Ευρώπη χωρίς να αλλάξει τη στάση της...

11 Ιανουαρίου 2011

Σαν να κλείνει στόματα η Μέρκελ ή μου φαίνεται;

...Καθάρισε η Μέρκελ...

... «Εκτιμούμε ιδιαίτερα το θάρρος σας και τις πρωτοβουλίες που παίρνετε... η τουρκική πλευρά δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στις πρωτοβουλίες της Ε/κ πλευράς, η οποία είναι έτοιμη για έναν συμβιβασμό»...
  • Δεν άκουσα; Τι είπατε;
  • Δεν έχει πείσει ο Χριστόφιας για τη θέλησή του και την αποφασιστικότητά του για Λύση;
  • Η Τουρκία βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά;
  • Ο κομμουνιστής πρόεδρος μας είναι ανίκανος; Είναι περιορισμένος στις ιδεολογικές του «αγκυλώσεις»...;
  • Δεν αξιοποιεί τον «ευρωπαϊκό παράγοντα»...;

  • Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει σύντροφοι της Λύσης και της Επανένωσης!
  • Ως νέο ορόσημο διαφαίνεται η ανάληψη της εκ περιτροπής προεδρίας της ΕΕ από την Κύπρο, το δεύτερο εξάμηνο του 2012...
  • Η ανατροπή του εσωτερικού κλίματος και η προώθηση της ειρήνης, της απελευθέρωσης, της επανένωσης πρέπει να είναι οι κύριοι στόχοι μας...
  • Η ξεκάθαρη ρήξη με τα εθνικιστικά κατεστημένα που μπλοκάρουν την ειρήνη...
  • Η αναπτέρωση του ηθικού ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων που ζουν για την πολυπόθητη μέρα της λύτρωσης, της λευτεριάς...
  • Μπλόκο στον εθνικισμό και την άρνηση!
  • Μπλόκο στους λαϊκιστές και τους υπονομευτές!

9 Ιανουαρίου 2011

ΔΗΣΥ αλά ελληνικά...

"Αποστασία": το αγαπημένο σπορ της ελληνικής δεξιάς 

  • Να που απόκτησε και η Ελλάς τον δικό της ΔΗΣΥ...
  • Με τη διαφορά ότι ο ελλαδικός ΔΗΣΥ είναι γένους θηλυκού...
  • Η ΔΗ.ΣΥ λοιπόν, η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντόρας Μπακογιάννη, φιλοδοξεί να αποτελέσει την μόνη επιτυχημένη προσπάθεια διάσπασης της ελλαδικής δεξιάς μετά το 74’...
  • Γιατί προσπάθειες πολλές έχουν γίνει...:
  • Και ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος με την ΔΗΑΝΑ (Δημοκρατική Ανανέωση, 1985) ο οποίος εξέφρασε τότε το «αντιμητσοτακικό» ρεύμα...
  • Και ο πρόεδρος αυτή τη στιγμή της Νέας Δημοκρατίας, με την «Πολιτική Άνοιξη» το 1993 και πάλι αντιδρώντας στον «μητσοτακισμό» και ουσιαστικά κατεβάζοντας τη δεξιά από την σύντομη εξουσία της μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ το 89’....
  • Και ο Στέφανος Μάνος με το βραχύβιο «Κόμμα των Φιλελευθέρων» το 1999...
  • Και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος με το επίσης βραχύβιο «Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών» το 2001 με το οποίο προσπάθησε να ανιχνεύσει τις δυνατότητες απεμπλοκής της δεξιάς από τον εσωτερικό της διπολισμό Καραμανλισμού-Μητσοτακισμού...
  • Αλλά και ο πρώην βουλευτής της ΝΔ, γνωστός και μη εξαιρετέος Γιώργος Καρατζαφέρης (Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, 2000), που προσπαθεί από τα άκρα δεξιά να αποκολλήσει μέρος της συντηρητικής παράταξης και να το οδηγεί αυτόνομα σαν παραμάγαζο του νεοφιλελευθερισμού,
  • ...προσπάθησαν να αποτελέσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την εναλλακτική πολιτική επιλογή για τον παραδοσιακό δεξιό ψηφοφόρο αλλά χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία...
  • Η Νέα Δημοκρατία κράτησε στις διασπάσεις που επιχείρησαν σημαίνοντα στελέχη της παράταξης και λειτούργησε ενωτικά σε όλες τις περιπτώσεις που αναφέρθηκα...
  • Η σχετική επιτυχία που παρατηρείται στο φαινόμενο ΛΑ.Ο.Σ  μάλλον έχει να κάνει και με την γενική άνοδο της ακροδεξιάς πανευρωπαϊκά αλλά και στο γεγονός ότι η ακροδεξιά, χουντική και φιλοβασιλική μερίδα της ελλαδικής δεξιάς, ασφυκτιούσε πραγματικά μέσα στην «κεντρώα» και «οικουμενιστική» ΝΔ...
  • Σαν αντίβαρο σε αυτό το φαινόμενο και χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά τα «ενωτικά» αντανακλαστικά της, η συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα επέλεξε τον «ανένδοτο» και «εθνικά υπερήφανο» Αντώνη Σαμαρά ως συμμαχία όλων των συνιστωσών έναντι της Ντόρας Μπακογιάννη και φυσικά του πατέρα της, προερχόμενου από το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων (1977), Κώστα Μητσοτάκη!
  • Μύλος θα μου πείτε η δεξιά παράταξη στην Ελλάδα αλλά και πάντα αξιοπρόσεχτα ανθεκτική στις διάφορες φυγόκεντρες τάσεις...
  • Και οι λόγοι είναι προφανείς: Η «ενότητα» επιτυγχάνεται μέσα από την ίδια την αρχιτεκτονική του ελληνικού συντάγματος και των εκλογικών του νόμων...
  • Η προϋπόθεση κυβέρνησης ενός κόμματος, με εκλογικά ποσοστά επιτυχίας που κυμαίνονται μεταξύ του 38 και 42%,  οδηγεί όλες τις τάσεις της παράταξης σε συμμαχική διάταξη, προκειμένου να διατηρηθούν σε θέση να αποκτήσουν ή να διατηρήσουν την εξουσία και παράλληλα τα αξιώματα και τις διάφορες «ευκαιρίες» που αυτά συνεπάγονται...
  • Με το ισχύον ελλαδικό εκλογικό σύστημα, τα μικρά κόμματα και οι ενδεχόμενες κινήσεις τεμαχισμού των μεγάλων κομμάτων, τίθενται εκ προοιμίου έξω από τη διαδικασία της «κυβερνητικής λαφυραγώγησης» που υφίσταται ο ελληνικός λαός από τον δικομματισμό...
  • Γι αυτό και οι περισσότερες φυγόκεντρες τάσεις που έχει υποστεί η ΝΔ, καταλήγουν σε επανένταξη των «αποστατών» που αρκετές φορές επιβραβεύτηκαν δεόντως για την εντέλει ομόκεντρη συμπεριφορά τους...
  • Το Κυπριακό εκλογικό σύστημα και ο συνταγματικός διαχωρισμός της «πρωθυπουργίας» από την Βουλή, συντείνουν στο να «επιτρέπεται» η ανάπτυξη μικρότερων σχηματισμών αλλά και ταυτόχρονα να περιορίζεται η τάση των μεγάλων κομμάτων να φθάσουν ή και να ξεπεράσουν το 40%...
  • Θεωρώ επιπλέον ότι η υποχρεωτική ψηφοφορία τόσο στις προεδρικές όσο και στις βουλευτικές εκλογές περιορίζει το δικομματισμό στην Κύπρο αλλά αυτό το θέμα σηκώνει περισσότερη ανάλυση και θέμα για ένα μελλοντικό μου ίσως σημείωμα...
  • Σημαντική επίσης συνεισφορά στην δημιουργία πολυκομματικού κοινοβουλευτικού περιβάλλοντος έχει σίγουρα και η κυπριακή έκδοση της «απλής αναλογικής» η οποία θεωρείται δίκαιη και στέρεη από τον πολιτικό κόσμο εδώ στο νησί παρότι αραιά και που ψαρεύονται αντιδράσεις...
  • Καταλήγοντας, δεν θα ήταν εκτός λογικής μια πρόβλεψη «προσχώρησης» του νεότευκτου «μητσοτακικού αποκόμματος» στο ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία θα χρειάζονται αργά ή γρήγορα κάποια πολιτικά δεκανίκια για την απόκτηση ή διατήρηση της εξουσίας...
  • Είτε δηλαδή η Ντόρα Μπακογιάννη θα κάνει μια θριαμβευτική επάνοδο στη Νέα Δημοκρατία με σαφή ατζέντα ανταλλαγμάτων ή και διαδοχής, είτε θα συνεργαστεί με το επίσης νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ για συνέχιση και εδραίωση της «νέας τάξης πραγμάτων» στην Ελληνική Δημοκρατία...
  • Σε κάθε περίπτωση, στόχος της Ντόρας και του «μητσοτακέικου» ήταν και είναι η ισχυρή πολιτική εξουσία και μόνο με τη δημιουργία νέου κόμματος θα έβαζε τις βάσεις για αυτή τη προοπτική...
  • Ο Αντώνης Σαμαράς άλλωστε, της το έχει αποδείξει περίτρανα...

4 Ιανουαρίου 2011

Ο «φάκελος της Κύπρου»...

...η ΕΟΚΑ Β' ξανακτυπά...
  • Έγινε πολιτική συζήτηση πριν τις γιορτές και φαντάζομαι θα συνεχιστεί και αργότερα, για τη δημοσιοποίηση ή όχι «πορίσματος» για τους υπαίτιους της Κυπριακής τραγωδίας του 74’...
  • Ο ΔΗΣΥ δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να εξαχθεί «πόρισμα», μια σύνοψη δηλαδή των στοιχείων που θα μπουν στο αρχείο της Βουλής για τον «φάκελο», υποστηρίζοντας ότι τα στοιχεία είναι ελλιπή για διάφορους λόγους...
  • ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ και ΑΚΕΛ φαίνεται να συμφωνούν με τα «πορίσματα» που προτίθεται να διατυπώσει η επιτροπή καθώς και με την πορεία των ερευνών όπως έχει εξελιχθεί και καταλήξει...
  • Από πρόσφατη ραδιοφωνική «κόντρα» του πρόεδρου της επιτροπής της Βουλής Μαρίνου Σιζόπουλου με τον ερευνητή και συγγραφέα Μακάριο Δρουσιώτη καθώς και σε ένα άρθρο του δεύτερου την παραμονή της πρωτοχρονιάς, διαφαίνεται ουσιαστικά ότι τα «πορίσματα» για τα οποία γίνεται τόσος θόρυβος, είναι όσο «μπαγιάτικα» όσο και η «δημοκρατικότητα» κάποιων πολιτικών –κομμάτων και ανδρών-...
  • Και μόνο το γεγονός ότι το μέλος της ειδικής επιτροπής της Βουλής Ζαχαρίας Κουλίας, δηλώνει την υποστήριξη του στο «άνοιγμα» του φακέλου και τη δημοσιοποίηση «πορίσματος» με το σκεπτικό ότι «...τα συμπεράσματα από το Φάκελο της Κύπρου, θα αποτελέσουν εφαλτήριο μιας πιο διεκδικητικής πορείας στο Κυπριακό...», μας προϊδεάζει πόσο ΑΧΡΗΣΤΟ θα είναι ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ το όποιο «πόρισμα» εξαχθεί...
  • Αξία και σημασία θα είχε αν αναζητούσε η Βουλή το ιδεολογικό υπόβαθρο, τον τρόπο σκέψης που οδήγησε και τις δύο μεγάλες κοινότητες του νησιού σε ακραίες συμπεριφορές...
  • Χρησιμότητα θα είχε αν οι πολιτικοί πρώτα απ όλα και μετά και ο κάθε πολίτης τούτου του τόπου, ανίχνευαν τη φύση της εκρηκτικής κατάστασης που επικράτησε πριν το πραξικόπημα και την εισβολή και ειδικά μετά την δημιουργία της ΕΟΚΑ Β’, τις πρακτικές, τα συνθήματα και τις ιδέες που μας οδήγησαν στην προσφυγιά και την εκ των πραγμάτων διχοτόμηση...
  • Τα ίδια συνθήματα, οι ίδιες ιδέες, ο ίδιος φανατισμός και εθνικισμός, ο ίδιος μαξιμαλισμός, η ίδια άρνηση και απροθυμία να αποδεχθούμε ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι ισότιμοι πολίτες αυτού του κράτους, επικρατούσε και τότε και τώρα...
  • Δεν ακυρώνω την ιστορική καταγραφή, την λεπτομέρεια, την τεκμηρίωση και την επιμέλεια με την οποία ο ιστορικός (ή και η βουλή) επιδιώκει να ρίξει φως σε σκοτεινές πλευρές...
  • Το σημαντικό όμως είναι να αποκρυπτογραφηθεί η φιλοσοφία και η νοοτροπία των συμμετεχόντων, αυτών που άνοιξαν τις πύλες στον εχθρό, να καταδικαστούν οι ιδέες και οι πρακτικές τους πρώτα και πάνω απ όλα...
  • Διάβασα επίσης αυτές τις μέρες το νέο βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη «Η μεγάλη ιδέα της μικρής χούντας», το οποίο και αυτόνομα αλλά φυσικά και ως συμπλήρωμα της βιβλιογραφίας του συγγραφέα-ερευνητή, αποτελεί ένα ακόμα «άνοιγμα» του «φακέλου»...
  • Η τεκμηρίωση και η διασταύρωση των στοιχείων όπως τα παραθέτει ο Δρουσιώτης καθώς και η πληρότητα και πυκνότητα της ιστορικής καταγραφής είναι αδιαμφισβήτητα σημαντικές...
  • Αυτό όμως που έχει σημασία είναι η πραγματική αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων της ιστορίας και ο συγγραφέας την κάνει με τον τρόπο του και σε αυτό το βιβλίο αλλά και σε όλα τα προηγούμενα...
  • Η βουλή είναι σε θέση να κάνει κάτι αντίστοιχο, να αποδώσει δηλαδή την ευθύνη της καταστροφής κυρίως στις «μεγάλες ιδέες» και δευτερευόντως στις «μικρές χούντες» που προσπάθησαν, με τραγική κατάληξη, να τις υλοποιήσουν;
  • Ποια κόμματα και ποιοι βουλευτές θα μπορούσαν για παράδειγμα να συμφωνήσουν με το συμπέρασμα-"πόρισμα" του Μακάριου Δρουσιώτη στο τελευταίο του βιβλίο...:
  • «Ωστόσο, δεν αρκεί να περιορίσουμε την απόδοση ευθυνών στους ξένους. Ήταν και οι Κύπριοι με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους που όρισαν την τύχη τους.
  • Ήταν η αδυναμία των πρωταγωνιστών σε Κύπρο και Ελλάδα να αντιληφθούν τους κανόνες της realpolitik, να διαβάσουν το χάρτη της περιοχής και να εντάξουν τα εθνικά τους συμφέροντα σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο.
  • Αντί αυτού, με καθοδηγητή της αφέλεια και το φανατισμό, με έναν υπερφίαλο εθνικισμό, χωρίς καθόλου επίγνωση των μεγεθών και των κινδύνων, οδηγήθηκαν σε επιλογές που ήταν εντελώς ασύμβατες με τα γεωπολιτικά δεδομένα της περιοχής».
  • Οι πρωταγωνιστές –και στα δύο στρατόπεδα- [Μακαριακών-Γριβικών] είχαν μια υπερτιμημένη αντίληψη για την αξία της Κύπρου και τον ρόλο της στη περιοχή και έκαναν ουσιαστικά ένα ασήμαντο νησί πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αγνοώντας πως το πραγματικό μήλον της Έριδος ήταν η Τουρκία»...

1 Ιανουαρίου 2011

2011: Ρίχνουμε ΦΩΣ στον εθνικιστικό σκοταδισμό...

  • Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερη ευχή για το 2011...
  • Και ποια ευχή θα μπορούσε να ήταν πιο χρήσιμη για τους λαούς, για τους εργαζόμενους...
  • ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!
  • Να ρίξουμε φως στον εθνικιστικό και εκκλησιαστικό σκοταδισμό...
  • Να αντισταθούμε στον νεοφασιστικό μιλιταρισμό με τον ειρηνισμό μας, τον ανθρωπισμό μας, τον διεθνισμό μας...
  • Να αντισταθούμε στην οριστική διχοτόμηση και το ακροδεξιό και αντιομοσπονδιακό παραλήρημα...
  • Το 2011 ας είναι η χρονιά της τελικής καταδίκης του διχοτομικού σκοταδισμού των βολεμένων σε μισή πατρίδα...
  • ΛΥΣΗ και ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ...
  • Ειρήνη και Δημοκρατία σε μια ελεύθερη, αποστρατικοποιημένη και δικοινοτική ΝΕΑ ΚΥΠΡΟ!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...