"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Σεπτεμβρίου 2011

Κάλιο δέκα γαλάζιες παρά οκτώ κόκκινες...

Κάποιος να τους μαζέψει... 
  • Λοιπόν παιθκιά, εν ηξέρω αν το επήρε το μάτι σας ή το φτι σας, αλλά εβρέθηκεν ο απόλυτος λόγος για να μεν θεωρείται το χαμηλότοκο δάνειο που την Ρωσία ως θετική εξέλιξη… μα ως η μέγιστη ανευθυνότητα!
  • Ήβρεν τον ο Νικόλας! Τον… αμόλησε στο ΡΙΚ ενώ παρεμπιπτόντως τον περιποιέται δεόντως σήμερα και η ΓΝΩΜΗ … Προσέξετε:
  • «Όταν ένα κράτος δεν μπορεί να δανειστεί στην ελεύθερη αγορά και δανείζεται από κυβερνήσεις τότε ξεκινά μια σχέση εξάρτησης… Εμείς δεν θα συναινέσουμε σε αυτή την ανευθυνότητα…»
  • Θαυμάζω την ευρηματικότητα του κοπελιού… Εν μπορείτε να πείτε… πιάννει πουλιά στον αέρα!
  • Εφτάσαμε δηλαδή στο σημείο να ακούμε τες βαρέλλες του κάθε εκφραστή της πλουτοκρατίας… τζιαι να τις θεωρούμε μέρους του σταθερού «πολιτικού ντεκόρ»…
  • Καλά ρε Νικόλα μου, τα δάνεια που τες «αγορές» με τα διπλά επιτόκια, δεν θα δημιουργήσουν μια σχέση εξάρτησης;
  • Ο ελληνικός λαός λόγου χάρη που εδέθηκε στη κρεμάλα του ΔΝΤ ακολουθώντας τες συνταγές που προτείνεις… δεν βρίσκεται σε μια αδιέξοδη σχέση εξάρτησης με τα δυτικά κεφάλαια που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν υποθηκεύσει την ίδια τη χώρα στο διηνεκές;
  • Κάτι εν πάει καλά δαμαί…
  • Θυμούμε κάτι ιστορίες που μου ελάλεν ο πατέρας μου (ναι, τζιείνος φταίει για τις ιδεολογικές μου «αγκυλώσεις») για τις απεργίες για το οκτάωρο, όταν οι εκπρόσωποι της ΣΕΚ επουλούσαν καθρεφτάκια στους εθνικόφρονες ιθαγενείς με το αμίμητο «κάλιο δέκα γαλάζιες, παρά οκτώ κόκκινες»…
  • Ρε να μεν αλλάσσει με τίποτε η δεξιά μες τούντο τόπο…
  • Νικόλα μου –τζιαι Αβέρωφ μας- πιστεύκω πως οι αγαπημένοι σας «οίκοι» πρέπει να ενημερωθήκαν για τούτη την εξέλιξη τζιαι εν θα βρίσκουν πλέον αρκετούς λόγους να συνεχίζουν τη κερδοσκοπική τους επίθεση, για κάποιο διάστημα τουλάχιστον…
  • Οι «υποβαθμίσεις» των κερδοσκόπων είχαν άμεσο στόχο τις δανειακές ανάγκες της ΚΔ για τον επερχόμενο Χειμώνα τζιαι αποτελούσαν για τη δεξιά μιαν έξωθεν «ανεξάρτητη» μαρτυρία για τα «χάλια» της οικονομίας μας, τζιαι άρα την ανάγκη για εκτεταμένο πετσόκομμα…
  • Με το δάνειο από τη Ρωσία είναι σχεδόν βέβαιο πως για τους επόμενους έξι με δώδεκα μήνες οι «εκθέσεις» των οίκων δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα αφού χάθηκε πλέον το κυριότερο κίνητρο, που δεν ήταν άλλο από τον δανεισμό με το ψηλότερο δυνατό επιτόκιο τζιαι τις απόλυτα εξαρτησιακές ρήτρες αποπληρωμής.
  • Εχάσετε τη γη κάτω που τα πόθκια σας, καταλαβαίνω σας…. «και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς τους οίκους τζιαι τις υποβαθμίσεις τους» θα σκέφτεστε τζιαι θα μονολογείτε…
  • Ε, πάππαλα οι «οίκοι» κοπέλια, έβρετε άλλον παιξίμιν να ποσκολιέστε…. Τζιαι κυρίως έβρετε άλλους τρόπους να «αποδείξετε» πως πρέπει να γίνει ο κύπριος εργαζόμενος τζι ο εργαζόμενος στη Κύπρο... χαλί να τον πατήσει η πλουτοκρατία που εκπροσωπείτε...

28 Σεπτεμβρίου 2011

Η δική μας ώρα: ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ!

Να μη λείψει κανείς! Όλοι και όλες... να δώσουμε το φιλί της ζωής στην Ειρήνη και την Επανένωση...

Με το λαϊκό κίνημα Ε/Κ και Τ/Κ στον κοινό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη...

ΜΙΑ ΧΩΡΑ - ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ
ΕΙΡΗΝΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

26 Σεπτεμβρίου 2011

«Χρυσή» η τριετία Χριστόφια - Βάζει τη Κύπρο στη νέα εποχή

Ο όγκος της αντιπολιτευτικής λάσπης
δείχνει το μέγεθος των επιτευγμάτων...
  • Από τη πρώτη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων της, η κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια - η πρώτη διακυβέρνηση με την αριστερά στο τιμόνι- ανέλαβε σημαντικές υποχρεώσεις και προκλήσεις που αν επιτευχθούν είναι δυνατό να οδηγήσουν τη χώρα μας σε μια νέα ελπιδοφόρα πορεία.
  • Η αδιαμφισβήτητη –και πρώτη στη σειρά- επιτυχία της παρούσας κυβέρνησης που αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που εφαρμόζει, είναι φυσικά το σπάσιμο του διπλωματικού αδιεξόδου στο οποίο οδηγήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία μετά την απόρριψη του σχεδίου λύσης του ΟΗΕ στο δημοψήφισμα.
  • Για τέσσερα σχεδόν χρόνια, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και ξεχωριστά διάφορα κράτη-μέλη και αξιωματούχοι της Ένωσης, εξέφραζαν ανοιχτά τη δυσφορία τους με τα διαφαινόμενα ζητούμενα και επιδιώξεις του πολιτικού γίγνεσθαι της χώρας μας, υποστηρίζοντας τις τούρκικες θέσεις σε πολλές περιπτώσεις και μεταφέροντας γενικά πιέσεις και απειλές προς τη πλευρά μας.
Σπάσιμο του αδιεξόδου
  • Από τον Φλεβάρη του 2008, το κλίμα αυτό άρχισε με σκληρή δουλειά να υποχωρεί, η εξωτερική μας πολιτική απέκτησε αξιοπιστία και βρήκε ανοικτές τις μέχρι τότε κλειστές πόρτες των δυνάμεων που έχουν λόγο στο Κυπριακό και τη περιοχή γενικότερα.
  • Με αποφασιστικά βήματα, ξεκίνησε η παρούσα διαδικασία λύσης του Κυπριακού στην οποία για πρώτη φορά διασφαλίστηκε η διαδικασία με δεσμευτικούς όρους για την τουρκοκυπριακή πλευρά αλλά και τον ίδιο τον ΟΗΕ, ενώ αποφεύχθηκε εξαρχής ο εκφυλισμός της διαδικασίας και η «μεταποίηση» της  έτσι ώστε να διεθνοποιηθεί με συνοπτικές διαδικασίες πριν κατατεθούν και συζητηθούν οι απόψεις των δύο πλευρών για όλα τα ζητήματα.   
  • Η διαδικασία που είναι ακόμα σε εξέλιξη, έχει φθάσει σε τέτοιο βάθος και έχει θίξει τόσα επιμέρους ζητήματα που αφορούν το Κυπριακό, όσο ποτέ προηγουμένως. Είναι μια διαδικασία που θεωρείται αντικειμενικά ως ικανή να καταλήξει σε συμφωνία και που παρόλα τα σκαμπανεβάσματα και τις προκλήσεις, δείχνει θωρακισμένη αρκετά για να αντέξει τις εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις…  
Φυσικό αέριο, Κατάρ, Ρωσία
  • Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση έπρεπε να διαχειριστεί το θέμα των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) παρά τις αντιδράσεις και τις ψυχροπολεμικές τακτικές της Τουρκίας, συμφώνησε με τις γείτονες χώρες στο διαμοιρασμό των νότιων θαλάσσιων οικοπέδων, και προχώρησε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα σε κινήσεις τόσο με τον Ισραήλ, όσο και με αμερικάνικά συμφέροντα έτσι ώστε σε χρόνο ρεκόρ ουσιαστικά και με ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα στο πλευρό της, να βάζει τρυπάνι για εξόρυξη φυσικού αερίου.
  • Σε όλο αυτό το διάστημα των τριών χρόνων, η ανόρθωση της Κύπρου στον παγκόσμιο χάρτη είναι κάτι περισσότερο από εμφανής.  Οι επισκέψεις του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της Καγκελαρίου της Γερμανίας, του Πάπα και πολλών άλλων ηγετών μικρότερων χωρών, δείχνουν ότι η Κύπρος έχει περάσει ήδη στο προθάλαμο μιας νέας εποχής όπου η ίδια αποκτά περισσότερο έρεισμα, περισσότερους και ισχυρότερους συνεργάτες.
  • Η συμφωνία οικονομικής συνεργασίας και επενδύσεων με το Κατάρ, του μεγαλύτερου ίσως χαρτοφυλακίου της Μέσης Ανατολής, συμφωνία που ζήλεψε και ο ίδιος ο Ερντογάν αλλά και άλλοι –και που έντονα προσπάθησε να υποσκάψει και να υποβαθμίσει η αντιπολίτευση- δείχνει σαφώς ότι οι επιλογές δεν είναι τυχαίες αλλά αποτέλεσμα σοβαρής και εμπεριστατωμένης γεωπολιτικής και οικονομικής ανάλυσης.
  • Την ίδια στιγμή, οι διμερείς συμφωνίες τους περασμένου Φθινοπώρου με τον Ρώσο πρόεδρο Μεντιέτεφ, έχουν ήδη δείξει τα ευεργετικά τους αποτελέσματα στην οικονομία μας με την κατακόρυφη άνοδο του τουριστικού ρεύματος από την ρώσικη αγορά, ενώ η τελευταία εξέλιξη με το προνομιακό δάνειο από τη φίλη χώρα, αποδεικνύει εμφαντικά ότι αυτή η κυβέρνηση ξέρει και μπορεί να διαχειρίζεται αποτελεσματικά όλες τις δυνατότητες που προσφέρονται στο διεθνές σκηνικό.
Στήριξη και ικανοποίηση από την ΕΕ
  • Με την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκφράζει επανειλημμένα τη στήριξη και την ικανοποίησή της από τους δείκτες της Κυπριακής Οικονομίας, με την ανάπτυξή μας να ξεπερνά κατά πολύ τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους σε περίοδο κρίσης και τα υπόλοιπα στατιστικά να κρατιούνται σε μια κατάσταση που δεν εμπνέουν καμιά σοβαρή ανησυχία στους αξιωματούχους της Ένωσης, η παρούσα διακυβέρνηση πείθει τους αντικειμενικούς παρατηρητές σε εσωτερικό και εξωτερικό για τη προνοητικότητα και την υπευθυνότητά της.
  • Εν μέσω κρίσης και παρά την γενικευμένη επίθεση των ολιγοπωλίων ενάντια στα εργασιακά κεκτημένα σε όλη την Ευρώπη, με τα έσοδα του κράτους να μειώνονται σημαντικά και τη κατάσταση στο διεθνές σκηνικό διαρκώς μεταβαλλόμενη από τα παιχνίδια των «οίκων αξιολόγησης», η κυβέρνηση Χριστόφια έχει παρουσιάσει ένα αξιοθαύμαστο έργο ανάπτυξης υποδομών και υπηρεσιών ενώ έχει διευρύνει παράλληλα τις κοινωνικές παροχές προς τις ευπαθείς ομάδες.
  • Αύξηση του κατώτατου μισθού και των χαμηλών συντάξεων, επαναδραστηριοποίηση του θεσμού της παραχώρησης οικοπέδων σε νεαρά ζευγάρια, δημιουργία των αιολικών πάρκων, έναρξη του συστήματος συγκοινωνιών και η δωρεάν μεταφορά μαθητών από και προς το σχολείο, μαρίνες σε Ζύγι και Λεμεσό και άλλα πολλά μικρότερα έργα και πολιτικές συνθέτουν ένα πλέγμα δραστηριοτήτων που θα ζήλευαν πολλές από τις προηγμένες κοινωνίες.
  • Ακόμα και μπροστά στη συγκυρία της ανάγκης για οικονομικά μέτρα που αναγκαστικά θα πρέπει να ακουμπήσουν –για πρώτη φορά μετά το 74’- τους εργαζόμενους τους ευρύτερου δημόσιου τομέα, αυτή η κυβέρνηση, σε πείσμα των καιρών και των διεθνών και τοπικών καπιταλιστικών πιέσεων, παρουσιάζει μια πολιτική που αφοπλίζει τους κερδοσκόπους και τα εγχώρια αντιπολιτευτικά παπαγαλάκια τους, υπερασπίζοντας παράλληλα τον κοινωνικό διάλογο και την ευρεία συναίνεση.
Οι μεγάλες επιτυχίες και η απόγνωση της δεξιάς
  • Με όλα τα μέτωπα ανοιχτά, με τη παγκόσμια οικονομική κρίση σε εξέλιξη και την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο να συγκεντρώνει τα βλέμματα όλης της υφηλίου, η Κυπριακή Δημοκρατία κερδίζει περισσότερους και ισχυρότερους φίλους ενώ δεν χάνει την ίδια στιγμή κανένα και δεν μπαίνει στο στόχαστρο κανενός, αποδεικνύοντας ότι η παρούσα πολιτική της ηγεσία έχει επιδείξει μια ανεπανάληπτη ικανότητα και ευελιξία εν μέσω πραγματικά έκρυθμων καταστάσεων και ρευστών γεωπολιτικών εξελίξεων.
  • Ο όγκος της αντιπολιτευτικής λάσπης που εξαπολύουν τα κόμματα της δεξιάς έχει φυσικά ως πρωταρχικό στόχο την απόκρυψη των επιτευγμάτων της διακυβέρνησης Χριστόφια. Όσο μεγαλύτερα και περισσότερα είναι αυτά τα επιτεύγματα και όσο μεγαλύτερης αποδοχής τυγχάνουν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, τόσο δυναμώνουν οι επιθέσεις της πλουτοκρατίας και των αντιομοσπονδιακών.
  • Δεν θέλουν με τίποτα να αναγνωρίσουν ότι η αριστερά μπορεί καλύτερα! Θέλουν να εμποδίσουν τη κοινωνική συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι και στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και στο ευρύτερο διεθνές σκηνικό, και στο Κυπριακό αλλά και στην οικονομία, την ανάπτυξη και τα εργασιακά θέματα, αυτή η κυβέρνηση είναι πολύ πιο μπροστά και πολύ πιο σωστά τοποθετημένη απ ότι θα μπορούσε ποτέ η δεξιά να φανταστεί…
………………………………………….............
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 23/09/2011

    25 Σεπτεμβρίου 2011

    Το σύνθημα περί «ανικανότητας» του προέδρου

    "ΑΝΙΚΑΝΟΣ!": Το τελευταίο επικοινωνιακό
    καταφύγιο της δεξιάς πριν το
    αναπόφευκτο αντιακελικό ξεγύμνωμα...
    • Το σύνθημα περί «ανικανότητας» του προέδρου Χριστόφια το οποίο στοχεύει εμφανώς στο ΑΚΕΛ και την αριστερά, παράχθηκε στα ανώτατα δώματα της Πινδάρου και αποτελεί –μέχρι στιγμής- την κορωνίδα της «πολιτικής διακήρυξης» του ΔΗΣΥ και του υποψηφίου του για τις προεδρικές του 13’, Νίκου Αναστασιάδη.
    • Η επικοινωνιακή ομάδα του ΔΗΣΥ δεν κατέληξε στη χρήση του διπόλου ικανότητας-ανικανότητας τυχαία. Ξέρει ότι όλες οι άλλες διαφοροποιήσεις που υπάρχουν μεταξύ της αριστεράς και της δεξιάς, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με την ίδια ευκολία…
    • Η «φούσκα της Ευρώπης» έχει ήδη σκάσει προ πολλού, με όλα τα ευρωπαϊκού δήθεν προσανατολισμού κυπριακά κόμματα, να ανταγωνίζονται σε εθνικιστικές κορώνες και ρατσιστικές τάσεις για μεγάλο διάστημα, αμφισβητώντας ανοικτά την ευρωπαϊκή φιλοσοφία για λύση του Κυπριακού και την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Τουρκία.
    • Παράλληλα, ο λαός έχει πια υποψιαστεί τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις από την ένταξη στην ΕΕ και από την απώλεια του κρατικού μας νομίσματος. Ο κόσμος βλέπει τι υπόκεινται οι εργαζόμενοι της νότιας Ευρώπης και όχι μόνο, κοιτάζοντας πλέον κριτικά τις «χριστιανοδημοκρατικές» -αλλά και τις σοσιαλδημοκρατικές- ηγεσίες σε όλη την Ένωση…
    • Ο νεοφιλελευθερισμός που επαγγέλλεται ο ΔΗΣΥ -αλλά και τα άλλα δεξιά κόμματα με λιγότερο ή περισσότερο φανατισμό- έχει ήδη καταδικαστεί σε μεγάλο βαθμό στις συνειδήσεις των εργαζομένων αφού έχει πια αποκαλυφθεί ως το σύστημα το οποίο γεννά τις μεγάλες αντιθέσεις, τις συγκρούσεις, την μεγάλη οικονομική κρίση και την επιστροφή στον εργασιακό –και όχι μόνο- μεσαίωνα.
    • Στο εθνικό μας πρόβλημα, στο θέμα του φακέλου για τη τραγωδία της Κύπρου, ο ΔΗΣΥ μαζί με το όμορό του Ευρωκό, δεν δίστασαν να καταψηφίσουν το πόρισμα της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, μηδενίζοντας την εργασία ετών και αφήνοντας το λαό μας χωρίς την ελάχιστη κοινωνική συμφωνία και συναίνεση σε ότι αφορά τις συνθήκες που οδήγησαν στη κατοχή και την προσφυγιά.
    • Ακόμα και σ’ αυτό το θέμα της συνεννόησης με τις χώρες του αραβικού κόσμου -με το οποίο ο ΔΗΣΥ μαζί με ολόκληρη την εθνικιστική παράταξη, θεώρησαν ότι ανακάλυψαν «φλέβα χρυσού» το καλοκαίρι που μας πέρασε- ο κόσμος φαίνεται να συνειδητοποιεί πως αυτές οι σχέσεις είχαν και έχουν τη σημασία και τον ρόλο τους, με τις εξελίξεις που τρέχουν να αποδεικνύουν ότι όχι μόνο ήταν χρήσιμες αλλά και αναγκαίες.
    • Τέλος, η στάση του ΔΗΣΥ και των αξιωματούχων του σε όλη τη περίοδο που συζητούνται οι επιπτώσεις της κρίσης και οι πολιτικές της χώρας έτσι ώστε να αποφύγει τα χειρότερα, έχει πιστεύουμε καταδικαστεί από τη πλειοψηφία των εργαζομένων, ακόμα και στις τάξεις των ψηφοφόρων του, με αναντίλεκτο αποδεικτικό στοιχείο τη στάση της ΣΕΚ την ίδια περίοδο…
    • Σε μια σειρά λοιπόν από σημαντικά θέματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βασικές διαφοροποιήσεις στην επόμενη προεδρική κούρσα, οι επικοινωνιολόγοι του Συναγερμού φαίνεται να «πάνε πάσο», αφού ξέρουν ότι η όποια επιχειρηματολογία τους θα αντικρουστεί με σχετική ευκολία από το λαϊκό κίνημα και τις ευρύτερες δημοκρατικές δυνάμεις.
    • Γι αυτό επιλέγουν το γενικόλογο και ασαφές σύνθημα-λάσπη περί «ανικανότητας», θέλοντας να χωρέσουν και να εκφράσουν εκεί μέσα τη κάθε συντηρητική και αντιακελική ιδεοληψία, χωρίς να χρειάζεται να τις αιτιολογήσουν με συγκεκριμένα παραδείγματα και αναλύσεις.
    • Ουσιαστικά, επιλέγουν να οπισθοχωρήσουν στα θέματα ιδεολογίας, ιστορικής και γεωπολιτικής ανάλυσης, αποπολιτικοποιώντας τον προεκλογικό διάλογο και δίνοντας του κάποια «business»  χαρακτηριστικά και ιδιότητες όπως η «ικανότητα» και η «αποτελεσματικότητα»…
    • Θέλουν δηλαδή να αφαιρέσουν κάθε πολιτική έννοια από τη συζήτηση και να μεταφέρουν τη διαλεκτική μάχη στο επίπεδο των «ικανοτήτων», λες και τα κράτη κυβερνούνται από άτομα με προσωπικές απόψεις, διαθέσεις και «ταλέντα» και όχι από συγκροτημένα σύνολα παραγωγής πολιτικής βασισμένης σε συγκεκριμένες αρχές και προσανατολισμούς.
    • Θέλουν να αποφύγουν τη συζήτηση για τα εργασιακά δικαιώματα, τη συνεισφορά του πλούτου, τη φοροδιαφυγή, τα μεγάλα κέρδη, τη πολιτική και κοινωνική σήψη, την άνοδο του νεοφασισμού και το ίδιο το Κυπριακό…
    • Επιχειρούν να περάσουν στη κοινή γνώμη ότι ο καπιταλισμός είναι ένα «φυσικό φαινόμενο», μια σταθερή αξία και ένα αέναο σύστημα, μέσα στο οποίο το μόνο μας καθήκον και η μόνη μας υποχρέωση είναι να το διαχειριζόμαστε «ικανά»…
    • Η νέα επικοινωνιακή τακτική του ΔΗΣΥ  -ακολουθώντας τον κανόνα των πολιτικών παρενεργειών μετά τη συμπόρευση του Συναγερμού με όλα τα αντιδραστικά στοιχεία της κυπριακής κοινωνίας τη περίοδο που μας πέρασε- δεν άφησε «ασυγκίνητους» ούτε τους φιλοελαμικούς έξω από το προεδρικό…
    • Το σύνθημα της «ανικανότητας» χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους «αρχιεπισκοπικούς» στις εκδηλώσεις τους και την επικοινωνιακή τους τακτική γενικότερα, σε τέτοιο βαθμό που κινδυνεύει ακόμα κι αυτή η πατρότητα του συνθήματος, προκαλώντας ένα ακόμα πονοκέφαλο στους επικοινωνιολόγους του ΔΗΣΥ… αφού η χρήση του και από τις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης προκαλεί ήδη αρκετή θολούρα στη δεξαμενή των δεξιών ψηφοφόρων…
    ………………………………………….............
    Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 23/09/2011

    24 Σεπτεμβρίου 2011

    ΦΩΝΕΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ – ΕΡΟΓΛΟΥ


    Κοινό μέτωπο Ε/Κ και Τ/Κ για λύση-επανένωση... ΤΩΡΑ!
    • Ρεπορτάζ στηΓΝΩΜΗonline που καταδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις πολιτικές συνέπειες των δηλώσεων Χριστόφια στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών για «άμεσα» οφέλη για τη Τ/Κ κοινότητα από την εξόρυξη του φυσικού αερίου…
    • Εκτός από τη θετική αντιμετώπιση της τακτικής αυτής από τη διεθνή κοινότητα και την αφαίρεση κάθε επιχειρήματος της Τούρκικης διπλωματίας ενάντια στο δικαίωμα της χώρας μας να πραγματοποιεί αυτές τις διαδικασίες, έρχονται τώρα και οι τουρκοκύπριοι με τον πιο επίσημο πολιτικό τρόπο να επικροτήσουν τη πολιτική Χριστόφια και να βάλουν τον Ερντογάν στη θέση του…
    • Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως η διχοτόμηση στηρίζεται σε δύο πόδια, στην αδιαλλαξία και τον μαξιμαλισμό τόσο της Τουρκίας όσο και των ελληνοκύπριων εθνικιστών…  
    ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
    • Οι πολεμικές ιαχές της Αγκύρας και της σοβινιστικής τουρκοκυπριακής ηγεσίας προκαλούν με αφορμή τις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας για εντοπισμό φυσικού αερίου, προκαλούν τα αισθήματα και των απλών Τουρκοκυπρίων.
    • Σε πολιτικό επίπεδο, κόμματα, οργανώσεις και πολιτικοί παράγοντες διαφοροποιούνται και επικρίνουν τους χειρισμούς στην υπόθεση του φυσικού αερίου, επικρίνοντας και την υπογραφή από τον Ερντογάν και τον Ντερβίς Έρογλου «συμφωνίας» οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας κατεχομένων – Τουρκίας.
    • Ευθέως διατύπωσε επικρίσεις κατά της Τουρκίας και του ψευδοκράτους ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.
    • Χαρακτήρισε λάθος την προσέγγιση της Άγκυρας, λέγοντας ότι στις δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων υπάρχει πολεμική αναφορά.
    • Κατηγόρησε επίσης τη λεγόμενη κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να κάνει μια σοβαρή γεώτρηση ως απάντηση στις έρευνες των Ελληνοκυπρίων, σημειώνοντας ότι πιο αποτελεσματική απάντηση από τις απειλές ίσως να ήταν η λύση του Κυπριακού, το βήμα για την ειρήνη.
    • Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ είπε ότι η Ελληνοκυπριακή  πλευρά χειρίστηκε πολύ καλά τις σχέσεις της με το Ισραήλ κι εκτίμησε ότι αυτή τη συγκυρία έπρεπε να την αξιολογήσουν πολύ καλά οι Τουρκοκύπριοι και η Άγκυρα.
    • Υπέδειξε ότι κανείς δεν ξέρει πού θα ψάξουν Τουρκία και ψευδοκράτος για πετρέλαιο, ενώ σχολίασε ειρωνικά την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ τους για την ''οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας'', λέγοντας ότι δεν γνωρίζει εάν υπάρχει τέτοια συμφωνία στον κόσμο.
    ΤΟ ΤΕΛΟΣ Η ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
    • Ο Γ.Γ. του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού κόμματος, Ασίμ Ακανσόι αντέδρασε έντονα στη δήλωση του Τουρκοκύπριου ηγέτης Ντερβίς  Ερογλου ότι η συνάντηση υψηλού επιπέδου   της  Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο θα είναι και το τέλος των συνομιλιών.
    • Το τέλος του Κυπριακού, είπε ο ηγέτης του ΡΤΚ,  θα είναι η λύση του και η μέρα που οι Τουρκοκύπριοι  θα ενσωματωθούν με την διεθνή κοινότητα.
    • Ο κ. Ακανσόι αναφερόμενος στις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας για φυσικό αέριο και πετρέλαιο και την υπογραφή ''συμφωνίας οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας'', είπε ότι όλα αυτά είναι επικίνδυνα παιγνίδια για την Κύπρο και ότι η προσοχή έπρεπε να είχε επικεντρωθεί στην επίλυση του προβλήματος και όχι σε ενέργειες που αυξάνουν την ένταση.
    Η «ΣΥΜΦΩΝΙΑ» ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ
    • Σε γραπτή του δήλωση ο Γ.Γ. της συντεχνίας των Τουρκοκυπρίων  δασκάλων, Σενέρ Ελτσίλ αναφέρει ότι ο φυσικός πλούτος της Κύπρου ανήκει στους Κυπρίους και είναι προδοσία να παραχωρείται αυτός ''πεσκέσι'' σε τρίτους χωρίς την συγκατάθεση της κοινότητας.
    • Η συντεχνία του, προσθέτει, είναι αποφασισμένη να προσφύγει στην δικαιοσύνη για να προσβάλει την συμφωνία και ισχυρίζεται ότι η συμφωνία αυτή δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο αλλά ενισχύει τους Ελληνοκυπρίους  στο διεθνές πεδίο.
    • *Εξάλλου, ο  Γ.Γ. του κόμματος «Ενωμένη Κύπρος», Ιζέτ Ιζτζιάν κάλεσε τα ''κοινοβουλευτικά'' κόμματα να καταψηφίσουν την ''συμφωνία για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας'' επειδή αυτή στερείται νομικής βάσης και είναι μια ενέργεια που κλιμακώνει την ένταση, ενώ δεν συμβάλλει στην ειρήνη και λύση του Κυπριακού.

    23 Σεπτεμβρίου 2011

    Απ’ τον κόρακα...«κρα» θ' ακούσεις…

    «κρααααα»…. «κραααααααα»...
    • Θορυβήθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης με την δήλωση του προέδρου στη Νέα Υόρκη για «μοίρασμα» του πλούτου της χώρας αναλογικά και δίκαια, με ή χωρίς λύση του Κυπριακού…
    • Είναι κλασικό το φαινόμενο… : Οτιδήποτε στριμώχνει και αποκαλύπτει τις προθέσεις της Τουρκίας, και από την άλλη επιβεβαιώνει τις γνήσιες προσπάθειες της δικής μας πλευράς για λύση και επανένωση… καταγγέλλεται από την αντιομοσπονδιακή συμμαχία ως υποχώρηση…
    • Ο φυσικός πλούτος της Κύπρου αφορά και τους τουρκοκύπριους και όλους ανεξαιρέτως τους νόμιμους κατοίκους της χώρας μας ενώ ίσως και να αποτελεί αυτή τη στιγμή το ισχυρότερο κίνητρο για τη τούρκικη πλευρά, έτσι ώστε να κάνει τις κινήσεις που πρέπει στο Κυπριακό.
    • Από την άλλη, η εξόρυξη του φ.α. βάζει στο διεθνές μικροσκόπιο και τις πολιτικές διαθέσεις της δικής μας πλευράς που ήδη κατηγορείται από τη Τουρκία για «παράνομη οικειοποίηση» τόσο του στάτους του ανεξάρτητου κράτους, όσο και του μέλους της ΕΕ…
    • Οι εξελίξεις στα ενεργειακά θέματα είναι μια ανεπανάληπτη ευκαιρία να αποδείξουμε σαν ελληνοκυπριακή κοινότητα αλλά και σαν Κυπριακή Δημοκρατία ότι δεν ξεγράφουμε τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας και ότι πρόθεσή μας είναι να μοιραστούμε δίκαια τον όποιο πλούτο τούτης της χώρας…
    • Η δήλωση του προέδρου έκανε αίσθηση, τόσο στους διαδρόμους του οργανισμού, όσο και στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, ενώ  προβλήθηκε εκτενώς και από τα τούρκικα ΜΜΕ…
    • Ουσιαστικά, με αυτή τη κίνηση, ο Δημήτρης Χριστόφιας αφαίρεσε κάθε δυναμική από την έτσι κι αλλιώς αστήρικτη νομικά τούρκικη επιχειρηματολογία, κάνοντας τους διπλωμάτες της κατοχικής δύναμης να φαίνονται γελοίοι στα μάτια της διεθνούς κοινότητας…
    • Τα «αρχιεπισκοπικά» κόμματα προφανώς θα ήθελαν να γίνει μια δήλωση που να ευκολύνει την Τουρκία στη προσπάθειά της να αποδείξει ότι οι ελληνοκύπριοι φιλοδοξούν να «καπελώνουν» εσαεί τους τουρκοκύπριους… επειδή ακριβώς κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια και δεν μπορούν με τίποτα να κρύψουν την μαξιμαλιστική τους φιλοσοφία…
    • Θα προτιμούσαν για παράδειγμα να λεγόταν ότι οι Τ/Κ μπορούν να απολαύσουν τον πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας εφόσον πρώτα οι ίδιοι καταγγείλουν την Τουρκία για εισβολή και κατοχή και εφόσον συναινέσουν σε μια λύση του Κυπριακού που θα τους αποδίδει αυτό ακριβώς που τους «αξίζει»: το καθεστώς της μειονότητας…
    • Κάτι παρόμοιο λέγεται άλλωστε εδώ και χρόνια από τους εθνικιστές,  ότι δηλαδή οι Τ/Κ αδίκως απολαμβάνουν τις υπηρεσίες και τα ωφελήματα που προσφέρει το κράτος, όπως για παράδειγμα την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με τη δικαιολογία ότι δεν συνεισφέρουν φορολογικά…
    • Τι να πει κανείς… «Kαθείς εφ' ω ετάχθει», όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόπαπποι…
    • Τι θα περιμέναμε άραγε ν’ ακούσουμε από τη θλιβερή αυτή συνομοταξία των απορριπτικών που κάνει πάρτι με κάθε πολεμική ιαχή της Τουρκίας και κάθε αρνητική εξέλιξη στο Κυπριακό…

    22 Σεπτεμβρίου 2011

    Τετράδια ρε παιδιά!

    Η κατάσταση εν πολλά πιο σοβαρή...
    • … την Ανόρθωση τζιαι τα λοιπά καταλάβω τα… αλλά γιατί γιε μου εζωφράφισες τη σβάστικα πας τη κασετίνα σου;
    • Έτσι κύριε! Γιατί εν θέλουμε τους Τούρκους!
    • Τζιαι η σβάστικα εν αντιτουρκική γιέ μου;
    • Εν για τους αριστερούς που λαλώ κύριε, για να πικκάρουμε τους αριστερούς! Τζιείνοι βάλλουν τα σφυροδρέπανα…
    • Καλά βρε αγόρι μου, τζιαι το αντίθετο του σφυροδρέπανου εν τούντο πράμα;
    • Αφού λαλώ σου κύριε! Θωρούν το τζιαι γυρίζει τους!
    • Όπως εμένα δηλαδή;
    • Ε ναι κύριε, αφού είσαι αριστερός, εν είσαι;
    • …τετράδια ρε παιδιά!

    Ο ιστορικός ρόλος του ΑΚΕΛ

    Γέννημα του αντιφασιστικού αγώνα το ΑΚΕΛ,
    μεγαλωμένο σε εθνικιστικές εξάρσεις και διχοτομικές επεμβάσεις...
    • Σίγουρα δεν επεδίωξα να κάνω «καριέρα» ως απολογητής του ΑΚΕΛ με τη δημιουργία αυτού του ιστολογίου… αλλά είναι πολλές οι φορές που αναγκαστικά μπαίνω σ’ αυτή τη διαδικασία, μόνο και μόνο για να προσπαθήσω κι εγώ απ τη μεριά μου να κάμω μια σωστή και αποδεκτή από τους φίλους και συντρόφους μου, ιστορική ανάλυση…
    • Το κείμενο αυτό είναι απάντηση στον σχολιασμό του συντρόφου Arkoudas στην περασμένη μου απόπειρα πολιτικού σχολιασμού με τίτλο «Η Αλέκα λέει ΟΧΙ στη λύση του Κυπριακού;», και παίρνει τη μορφή ανάρτησης γιατί –ως συνήθως- δεν καταφέρνω να περιοριστώ καταλλήλως…
    • Ο φίλος βάζει στο τελευταίο του σχόλιο έντονα το θέμα του «επιλεκτικού μαρξισμού», μιας τακτικής που συμφωνώ ότι επιδεικνύει το ΑΚΕΛ διαχρονικά… Γράφει συγκεκριμένα και καταλήγοντας:
    • «…πρώτα πρώτα η Μαρξιστική διανόηση δεν δειλιάζει λόγω εκλογικού ανταγωνισμού να εκθέσει τις απόψεις της για διάφορα ζητήματα. Ενώ το ΑΚΕΛ ως επί το πλείστο τονίζει και αποσιωπεί τα διάφορα ζητήματα (είτε ιμπεριαλισμός είτε κάτι άλλο) ανάλογα με το εκλογικά/πολιτικά οφέλη/προβλήματα που θεωρεί ότι θα έχει…»  
    • Για να απαντήσω θέλω να βάλω ένα πλαίσιο: Ποιες οι δυνατότητες μαρξιστικής ριζοσπαστικότητας τη δεκαετία του 50’ με το ΚΚΕ ηττημένο και διωκόμενο στην Ελλάδα και την Κύπρο να προετοιμάζεται να αποτελέσει θέατρο θερμής νατοϊκής μεθόδευσης, με την ΕΟΚΑ και την ΤΜΤ να προχωρούν σε δολοφονίες, εκφοβισμούς, γκεμπελισμούς, βίαιη εθνοτική διαίρεση κλπ;
    • Στη δεκαετία του 60; Με τον γιωρκατζιησμό, τα κονδύλια της CIA για υπονόμευση της ΠΕΟ, με τις δικοινοτικές ταραχές, τη κάθοδο του ΟΗΕ, τις μεραρχίες, τους βομβαρδισμούς, τη χούντα στην Ελλάδα, τους θύλακες κ.ο.κ;
    • Μέχρι το 74; Μετά το 74;
    • Το νησί είχε ανέκαθεν πολλούς στρατούς του ΝΑΤΟ… είναι γνωστές οι διώξεις των αριστερών στην ΕΦ, το «απαγορευτικό» πρόσληψης στη δημόσια υπηρεσία, τα φακελώματα κλπ
    • Σε στυλ «συνθηματολογικό» θα έλεγα ότι η κυπριακή αριστερά επέλεξε να ζήσει παρά να πέσει ηρωϊκά μαχόμενη. Τούτη τη πτώση επεδίωξε τόσο η πρώτη ΕΟΚΑ, όσο και η δεύτερη, όσο και οι νατοϊκοί αλλά και οι ελληνικές και τούρκικες κυβερνήσεις μέχρι πρόσφατα…
    • Σίγουρα, το ζητούμενο είναι το μέτρο, αλλά να μην ξεχνούμε ότι ζούμε ανέκαθεν σε διπλά έκτακτες συνθήκες: Πρώτα γιατί ο μαρξισμός είναι «αυτεπάγγελτα» και μονίμως σε καθεστώς δίωξης και εκ δευτέρου διότι επιβλήθηκε στο λαό η διχοτόμηση με κάθε προσφερόμενο μέσο και με τη δημοκρατική-διεθνιστική στάση της αριστεράς να αποτελεί εμπόδιο…
    • Το ΑΚΕΛ έπρεπε να συμβιβαστεί για να επιβιώσει, νέρωσε το μαρξιστικό κρασί του, έβαλε αστικούς στόχους, επεδίωξε να πολιτευτεί στα προκαθορισμένα πλαίσια κάνοντας υπομονή και επιδεικνύοντας ανοχή. «Εργατικό» όσο του επιτράπηκε, συνεπέστατο όμως στους δημοκρατικούς αγώνες και τον διεθνισμό.
    • Την ίδια ώρα συνέβαλε τα μέγιστα στην πραγματική ανόρθωση του εργαζόμενου λαού, νομίζω εν αυταπόδειχτο. Στήριξε ποικιλότροπα το συνεργατικό κίνημα, οργάνωσε τους εργαζόμενους, αποτέλεσε –συχνά- ανάχωμα στους ετσιθελισμούς της πλουτοκρατίας.
    • Ήταν και είναι η κύρια αντίσταση στον εθνικισμό και τον σοβινισμό, στα παρακράτη, αποκάλυψε τον ρόλο του ΝΑΤΟ, απέφυγε την εμπλοκή σε εμφύλιο.
    • Δεν νομίζω να μπορούσε και πολύ καλύτερα σε τούτες τες συνθήκες. Δεν μπορείς να περιμένεις από μια ομάδα που παίζει διαρκώς άμυνα και προσέχει πρώτα και πάνω απ όλα τα νώτα της, να σκοράρει μισή ντουζίνα γκολ!
    • Κλείνοντας να αναφέρω ότι το ΑΚΕΛ είναι ουσιαστικά παιδί του κομμουνιστικού κόμματος Κύπρου από τη μια… αλλά και του αντιφασιστικού αγώνα 40-44’ από την άλλη.
    • Πρώτος στόχος του ΑΚΕΛ είναι η πρόταξη δημοκρατικών-αντιφασιστικών συμμαχιών. Αυτή είναι η παράδοση και η προσφορά του. Γι αυτό τον λόγο έχει πρώτιστα δημιουργηθεί, κρατώντας επιτηδευμένα σε μια λανθάνουσα κατάσταση την μαρξιστική του υπόσταση.
    • Το ΑΚΕΛ δεν είναι ΚΚΕ. Το ΑΚΕΛ είναι ένα άκρως πολιτικό ΕΑΜ, αφήνει δηλαδή την σοσιαλιστική οικοδόμηση στις επόμενες γενιές -στο ΚΚΚ αν θέλεις- θέτοντας ως προτεραιότητα την δημοκρατική αντίσταση μέσα από ευρύτερα μέτωπα.
    • Οι συνθήκες δεν νομίζω να έχουν εκλείψει… οπότε το ΑΚΕΛ παραμένει με αυτό τον προγραμματισμό, και σωστά κατά τη γνώμη μου.
    • Ίσως να εκλείψουν αυτές οι αναγκαιότητες και να «ελευθερωθεί» η επαναστατικότητα του κόμματος με τη λύση του Κυπριακού λένε κάποιοι… Ίσως και να ενισχυθούν… ποιος ξέρει…
    • Σίγουρα όμως δεν θα ήταν καθόλου άτοπο να αρχίσει σιγά-σιγά μια συζήτηση για ανασύνταξη και επαναδημιουργία του ΚΚΚ –παράλληλα με το ΑΚΕΛ- εφόσον όλοι πάνω κάτω συμφωνούμε ότι αρχίζει να διαφαίνεται αυτή η αναγκαιότητα…
    • …και εφόσον αποδεχτούμε ότι ο ρόλος του ΑΚΕΛ δεν είναι η επαναστατική οργάνωση αλλά η δημοκρατική αντίσταση και η προάσπιση του δικαιώματος για σοσιαλιστική-διεθνιστική σκέψη και δράση.

    18 Σεπτεμβρίου 2011

    Η Αλέκα λέει ΟΧΙ στη λύση του Κυπριακού;

    Σα να χεις πάρει φόρα, συντρόφισσα;
    Εσύ μας έλειπες τωρά... συντρόφισσα!!!
    • Από τη ΓΝΩΜΗonlineΑυτές τις μέρες πρέπει να επαγρυπνούμε καθώς επίκειται η άντληση πετρελαίου από την Κύπρο σε συνεργασία με το Ισραήλ και τις εταιρείες των ΗΠΑ.
    • Στο φόντο αυτού του γεγονότος γίνεται μια προσπάθεια να περιοριστεί η διείσδυση στην περιοχή από την πλευρά της Ρωσίας και της Κίνας…
    • Το ΚΚΕ στηρίζει το δικαίωμα του κυπριακού λαού, της Κυπριακής Δημοκρατίας να κάνει την άντληση και να έχει τη δικιά της ΑΟΖ…
    • Αργά η γρήγορα βγαίνει στην επιφάνεια το κλασσικό πρόβλημα, πώς συνδυάζεται ο αγώνας για τα κυριαρχικά δικαιώματα με την πάλη κατά του ιμπεριαλισμού, με την πάλη για τη λαϊκή εξουσία.
    • Μεγαλώνουν οι κίνδυνοι όταν οι λαοί καθοδηγούνται να περάσουν στο πλευρό του ενός ιμπεριαλιστικού άξονα σε βάρος του άλλου. Να υψώσουμε κατηγορηματικό, μαζικό όχι απέναντι στη λεγόμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, απέναντι στον υπαρκτό κίνδυνο να πλασαριστεί ένα νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο.
    ……………………………………………..
    • Αργά ή γρήγορα… όπως είπε κι η Αλέκα Παπαρήγα χθες,  βγαίνει στην επιφάνεια το στοιχείο που αποτελεί και τη μεγάλη ειδοποιό διαφορά μεταξύ ΚΚΕ και ΑΚΕΛ…:
    • Το «κλασσικό πρόβλημα», τι κάνει δηλαδή ένα κομμουνιστικό κίνημα για την βέλτιστη ανεξαρτησία της χώρας του, όταν ο τόπος του μπαίνει στη διελκυστίνδα των ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων…
    • Είναι διαχρονικό όντως το ερώτημα και η ιστορία δείχνει ότι απαντιέται διαφορετικά -στη πράξη- από τους Κύπριους και Ελλαδίτες κομμουνιστές…
    • Τι κάνουμε Αλέκα μου; Το βγάζουμε το γκάζι με τους αμερικανο-ισραηλινούς ή με τους Ρώσους και τους Κινέζους; Ή απλά το αφήνουμε να παλιώσει…
    • Παίζει εναλλακτική, συντρόφισσα; Η Κίνα «εξορίστηκε» απ’ τη Λιβύη και λίγο έλειψε να πει κι ευχαριστώ…
    • Η Ρωσία βλέπει να «χάνονται» διαδοχικά χώρες και περιοχές της δικής της σφαίρας, αντιδρώντας ήπια και μετρημένα και πάντα μέσα από τον ΟΗΕ…
    • Το ΝΑΤΟ έχει πάρει προ πολλού τον «αέρα» τόσο της Ρωσίας όσο και της Κίνας, ας θυμηθούμε τον βομβαρδισμό της Σερβίας για να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τα ισοζύγια παγκοσμίως...
    • Η Κύπρος καταφέρνει μέχρι στιγμής να κρατά γερά όλα τα σχοινιά στο διεθνές σκηνικό:
    • Την ίδια στιγμή που ουσιαστικά «δένεται» με αμερικάνικα και εβραϊκά συμφέροντα, καθίσταται η πρώτη χώρα στη ΕΕ που λαμβάνει δάνειο από μη δυτικούς κύκλους, και μάλιστα Ρωσικούς και σε προνομιακό επιτόκιο…
    • Και αυτό, αντί να προκαλεί έστω την ελάχιστη ανησυχία της ίδιας της ΕΕ και των τραπεζών της αλλά και του ΔΝΤ, των «οίκων» κλπ, «περνάει» σαν «φυσιολογική εξέλιξη» που αποτυπώνει πραγματικά και την ισορροπία που κρατά η δική μας κυβέρνηση, και φυσικά το ΑΚΕΛ, απέναντι στη διαπάλη των «ιμπεριαλιστικών αξόνων».
    • Την ίδια ώρα που υλοποιεί τη στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ,  η Κύπρος είναι έτοιμη να υποστηρίξει την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους…
    • Την ίδια ώρα ακόμα που καταγγέλλει τη Τουρκία, και για τη στάση της σε ότι αφορά τις συνομιλίες αλλά και γενικά για την κατοχή και τον εποικισμό, της προτείνει χέρι φιλίας και συνεργασίας για την επόμενη μέρα…
    • Παράλληλα, η Κυπριακή κυβέρνηση έχει ήδη πείσει, τόσο στον ΟΗΕ, όσο και την ίδια την ΕΕ, ότι επιθυμεί πραγματικά την επανένωση του νησιού και την απόδοση πολιτικής ισότητας στη Τ/Κ κοινότητα, στη βάση των ψηφισμάτων και των συμφωνιών.
    • Η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ, κατάφερε να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα για τη ΚΔ που επικρατούσε μέχρι το 2008 και με αιτία το «βροντερό ΟΧΙ του 2004», έλαβε τη στήριξη και την φιλία πολλών, από τη Ρωσία, μέχρι τη Γερμανία, ισορροπώντας μεταξύ των «αξόνων» και κάνοντας τέτοια βήματα που να μην «προσβάλλουν» ανεπανόρθωτα αυτό το δύσκολο ισοζύγιο.
    • Οπότε στο «κλασικό πρόβλημα» που θέτει η συντρόφισσα η Αλέκα και που αφορά το συνδυασμό της πάλης για κυριαρχία και ανεξαρτησία από τη μια, και λαϊκής εξουσίας από την άλλη, το ΑΚΕΛ έχει να παρουσιάσει μια συγκεκριμένη εφαρμογή, σε πραγματικό τόπο και χρόνο.
    • Το ΚΚΕ, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, περιορίζεται στα θεωρητικά και τα «μη το ένα, μη το άλλο» προσπαθώντας να διατηρήσει την ιδεολογική του «καθαρότητα». Το ΑΚΕΛ δεν διστάζει να «λερώσει» τα χέρια του, και δεν διστάζει να κυβερνήσει και να πάρει αποφάσεις μέσα σε αυτό το σύστημα, καταφέρνοντας να διαχωρίσει το εφικτό από το ευκταίο, έχοντας ίσως τη προπαίδεια του Κυπριακού υπό μάλης…
    • Το ΑΚΕΛ κυβερνά την ημικατεχόμενη μας χώρα σε τούτο το πολύπλοκο σύστημα των εμπλεκομένων, και η κυπριακή αριστερά βλέπει τα πράγματα όπως είναι και τα λέει με τ’ όνομά τους.
    • Αυτές είναι οι συνθήκες, όπως τις περιγράφεις Αλέκα μου, και το συμφέρον για τον κάθε λαό είναι η ισορροπία, μέχρι τη τελευταία στιγμή, για να μην «πολτοποιηθεί» ο λαός και ο τόπος γενικά μέσα στην δίνη της σύγκρουσης των εμπλεκόμενων συμφερόντων του καπιταλισμού.
    Η Αλέκα βροντοφωνάζει ΟΧΙ! (πάλι...)
    • Όχι στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, όχι σε ένα νέο σχέδιο Ανάν!
    • Καταρχάς ήθελα να μάθω τη βάση πάνω στην οποία η Αλέκα στηρίζει το συμπέρασμα ότι αυτό που προσπαθεί να παρουσιάζει αυτή η διαδικασία λύσης του Κυπριακού –μέσα στα γνωστά πλαίσια και περιορισμούς- θα είναι έστω και παραπλήσιο με το σχέδιο Ανάν…
    • Εκτός από τη διζωνικότητα και άλλες συναφείς παραμέτρους που αποτελούν τον κορμό του Κυπριακού, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των συνομιλιών και οι εναπομείνασες δικές μας επιδιώξεις, έχουν συγκεκριμένο περίγραμμα και διέπονται από πνεύμα πραγματικής ομοσπονδίας, «έξυπνα» λειτουργικής και βιώσιμης.
    • Που είδε η Αλέκα μας το νέο Ανάν; Και σε τι εξυπηρετεί το προαναγγελθέν ΟΧΙ;
    • Τι θα κάνει η Ελλάδα με το Αιγαίο και την Τουρκία είναι μια καθαρά Ελλαδική υπόθεση και δεν μας πέφτει λόγος… Στηρίζουμε το ελληνικό λαό, και το κομμουνιστικό κόμμα ιδιαίτερα, στις όποιες αποφάσεις τους…
    • Το τι θα κάμουμε εμείς συντρόφισσα ΓΓ του ΚΚΕ, είναι κάτι που μας αφορά εμάς, τους κύπριους αν θέλεις κομμουνιστές, που νομίζω πως έχουν αποδείξει στους ευρωπαίους κομμουνιστές πολλά και διάφορα όλα αυτά τα χρόνια…
    • Αποφασίστε τη μορφή της πάλης που θέλετε να διεξάγετε, και μεις θα σας στηρίξουμε –όπως κάνουμε πάντα- στις όποιες φουρτούνες σας επιφυλάσσει η ιμπεριαλιστική επικυριαρχία και η αντίσταση σ’ αυτήν.
    • Αφήστε όμως κι εμάς να αποφασίσουμε για το μέλλον μας, εμάς που ξέρουμε καλύτερα τις δικές μας συνθήκες, τον δικό μας λαό, τους δικούς μας περιορισμούς.
    • Το ΚΚΕ ας κάνει ότι μπορεί να ανορθώσει τους εργαζόμενους του τόπου έτσι ώστε να μπορούν να επηρεάζουν τις πολιτικές της χώρας και όχι να τις παρακολουθούν ανίκανοι και αποκαρδιωμένοι…
    • Η Κύπρος έχει ελπίδα, σύντροφοι του ΚΚΕ, γιατί ακριβώς έχει δυνατό και μαζικό αριστερό κίνημα που ξέρει να διεκδικεί αποτελεσματικά και να πολιτεύεται μόνιμα με τρόπους που διευρύνουν τις λαϊκές συμμαχίες και αντιστέκονται στη περιθωριοποίηση της αριστεράς και της μαρξιστικής διανόησης.
    • Και ίσως –λέω ίσως- αν το ΚΚΕ ακολουθούσε τη στρατηγική που χάραξε το «μικρό αδελφάκι» του όλα αυτά τα χρόνια, η μοίρα του ελληνικού λαού να ήταν διαφορετική αυτή τη στιγμή…

    17 Σεπτεμβρίου 2011

    Συνέντευξη Μαρκουλή στη Μιλλιέτ

    Γιατί της έχω παραπάνω εμπιστοσύνη που τον Μάρκο...;
    • “Δεν νομίζω ότι η Τουρκία θα στείλει πολεμικά πλοία στην περιοχή των ερευνών, για να επιχειρήσει να κάνει ένα βήμα που θα είναι αντίθετο προς τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και θα θέσει σε κίνδυνο το στόχο της περί ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ενωση», αναφέρει σε συνέντευξή της στην τουρκική εφημερίδα “Μιλιέτ” η Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή.
    • Τις έρευνες για τις γεωτρήσεις, τις πραγματοποιεί η αμερικανική εταιρεία Nobel Energy και δεν νομίζω ότι η Τουρκία θα στοχεύσει τα αμερικανικά συμφέροντα, πρόσθεσε.
    • Η ΥΠΕΞ τονίζει ότι “η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα υποχωρήσει” στο θέμα των ερευνών στη Μεσόγειο” και λέει: “Μόλις ενωθεί το νησί υπό μορφή δικοινοτικής ομοσπονδίας, θα επωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι από την εξέλιξη αυτή που θα προσφέρει ευημερία σε ολόκληρο το νησί. Όσο συνεχίζεται η διχοτόμηση του νησιού, οι Τουρκοκύπριοι θα στερούνται τον πλούτο της Κύπρου”.
    • “Η Κύπρος δεν θα είναι επ' άπειρον καταδικασμένη στην πολιτική της Τουρκίας”, υποδεικνύει η Υπουργός και ως προς το θέμα της λύσης υπογραμμίζει ότι “έχουμε υπόψη μας ένα ενιαίο κυπριακό κράτος με ενιαία διεθνή εκπροσώπηση και ενιαία ιθαγένεια. Στο σημείο αυτό σκεφτόμαστε διαφορετικά από την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή πλευρά. Εκείνοι προωθούν την ιδέα δύο διαφορετικών κρατών στο πλαίσιο συνομοσπονδίας”.
    • “Δεν θέλω να χάσω την ελπίδα για επανένωση. Η διχοτόμηση θα είναι καταστροφή όχι μόνο για τους Κύπριους, αλλά και για την ασφάλεια της Τουρκίας, της Ελλάδας και της ανατολικής Μεσογείου”, τονίζει στη συνέντευξή της.
    • Αναφερόμενη στην κυπριακή προεδρία στην ΕΕ, η κ. Μαρκουλλή λέει ότι αυτή είναι “πολύ σημαντική” και τονίζει ότι κατά την περίοδο της προεδρίας αυτής “εάν η Τουρκία παγώσει τις σχέσεις της με την ΕΕ, αυτή θα αντιδράσει. Εάν η Τουρκία ενταχθεί στην ΕΕ, θα πρέπει να δεχθεί ότι η ΕΕ συνίσταται σε 27 μέλη, ένα από τα οποία είναι η Κυπριακή Δημοκρατία”.
    • Ως προς τις σχέσεις με την Τουρκία, η Υπουργός λέει ότι “η Τουρκία είναι γείτονας και η συνεργασία μαζί της είναι κάτι που περιλαμβάνεται στο όραμά μας για το μέλλον. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει η Τουρκία να πάψει να έχει υπό στρατιωτική κατοχή τα κυπριακά εδάφη και να επιτρέψει στους Κύπριους να καθορίσουν το κοινό τους μέλλον. Ηλθε ο καιρός για μία νέα σελίδα στις σχέσεις μας. Το κλειδί είναι στον Ερντογάν”.
    • Τέλος η Υπουργός ευχαριστεί, μέσω της εφημερίδας, την τουρκοκυπριακή πλευρά “επειδή σε μία τραγική στιγμή ανταποκρίθηκαν άμεσα στις ανάγκες μας για ηλεκτρικό ρεύμα”.
    Πηγή: http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/24978

    16 Σεπτεμβρίου 2011

    Εννά παττήσουμεν!

    Έφυα, πρέπει να πάω γραφείο...επήαμεν καλά σήμερα α;
    Ναι  ρε, αφού είπα σου, εν ούλλα ΟΚ!
    • Όι, εν θα παττήσουμεν… επαττήσαμεν ήδη!
    • Τον Δεκέμβρη εννά θέλουμε δάνειο τζιαι εν θα μας διούν κάτω που 12%...
    • Όιιιιι…ούτε να σκέφτεσαι κάτω που 16%...
    • Μα τι λαλείτε ρε παιθκιά, εν με 20% επιτόκιο που εννά πιάσουμεν το επόμενο δάνειο…!
    • Θα έσιει αύξηση στο ρεύμα 20%...
    • Ππεεεε… είσαι πολλά πίσω… 30% τζιαι βάλε φίλε μου η αύξηση….
    • Ρε μα επικοινωνάτε;  50% τζιαι μακάρι ναν μόνο τόση…
    • Εν θα πατήσει τουρίστας φέτος στη Κύπρο… αφού επαττήσασιν τες αερογραμμές οι άσχετοι…
    • Εν δουλεύκει κανένας ρε στην τουριστική… εκλείσαν ούλλοι…
    • Έκαψεν μας τούτη η κυβέρνηση… εκαταστρέψαν τον τόπο!
    • Πουλούν μας στην Τουρκία! Φέρνουν αράπιες!
    • Οι άσχετοι! Οι ανίκανοι! Οι προδότες! Οι δολοφόνοι!
    …………………………………………………..
    Οι πιο πάνω διάλογοι είναι αυθεντικοί…
    …………………………………………………..
    • Προς κύριους Νικόλα Νεοφύτου και Αβέρωφ Παπαδόπουλο:
    • Είστε σίγουροι ότι οι «αποκαλύψεις» σας περί «συγκυβέρνησης» ΑΚΕΛ-συντεχνιών δημιουργούν την αίσθηση στους εργαζόμενους ότι κάτι δεν πάει καλά;
    • Γιατί θα ήταν πραγματικά ευχής έργο για κάθε εργαζόμενο και για κάθε κίνημα παγκοσμίως, αν οι διαχειριστές του τοπικού καπιταλισμού «τραβούσαν» συχνότερα με τις εργαζόμενες μάζες και όχι με τη πλουτοκρατία…
    • Εκτός κι αν ο στόχος σας είναι -εκτός από την πολιτική δολοφονία της αριστεράς- ο εξευτελισμός και η αποδόμηση του συνδικαλισμού….
    • Τάχα… ο ένας ο «κακός» συνεργάζεται τζιαι μοιράζει τα λάφυρα με τον άλλον τον «κακό»…;
    • Ο Νικόλας (σαν πολλοί Νικολάκηδες έχουν μπει στην εξίσωση…;) είπε σήμερα το πρωί στον «άστρα» πως εν καλύτερα να παραιτηθεί ο πρόεδρος και στη θέση του να βάλει τον Κυρίτση ή άλλον συνδικαλιστικό ηγέτη, αφού έτσι κι αλλιώς εν οι συντεχνίες που κυβερνούν!
    • Όππα ο άγγονας του Λεβέντη! «Εργατική δημοκρατία» έχουν καταντήσει τη χώρα του πατέρα του!
    • Κούλαρε ρε Νικόλα μου, δεν παίζει γιε μου τούντο σενάριο… ακόμα…;-) 
    • Οι εργαζόμενοι εδώσαν, τζιαι συνεχίζουν ναν πρόθυμοι να αναλάβουν από κοινού -παρά τις πεποιθήσεις τους για τον πλούτο και τη πραγματική συνεισφορά του- κι άλλες προσπάθειες για να ορθολογιστεί η κατάσταση στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
    • Υπάρχουν στρεβλώσεις, υπάρχουν αδικίες και υπερβολές, υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά που μπορούν να γίνουν για να εξοικονομηθούν ακόμα περισσότερα ποσά.
    • Μα κυρίως είναι πολλά που μπορούν να εφαρμοστούν τζιαι να γίνουν εργασιακή συνείδηση έτσι ώστε να ανεβεί η ποιότητα των κρατικών υπηρεσιών σε τέτοιο βαθμό που να πείθει τον λαό τζιαι να αξίζει της εμπιστοσύνης και της συμπαράστασης του…
    • Θέλουμε να δούμε ανάλογη τουλάχιστο συνεισφορά από όλους όσους όλα αυτά τα χρόνια αλλά ακόμα και τώρα, κερδοφορούν και φοροαποφεύγουν σε μεγάλες κλίμακες.
    • Θέλουμε να δούμε βήματα προς τούτη τη κατεύθυνση, τζιαι ευτυχώς που έχουμε μια κυβέρνηση που καταλαβαίνει της αγωνίες μας σε αντίθεση με την μεγάλη πλειοψηφία των κυβερνήσεων παγκόσμια που έχουν ήδη υποκύψει στις ορέξεις των μονοπωλίων, αφήνοντας την εργατική τάξη στο έλεος της αγοράς…
    …………………………………………
    • Πάντως πρέπει ναν μεγάλο το «κάχρι» των πλουτοκρατών και των εκπροσώπων τους…
    • Το τρυπάνι πιάννει δουλειά τζιαι δεν είναι τούτοι πίσω που τες συμφωνίες… εν τους επέρασε τζιαι το άλλο μεγάλο φαγοπότι τότε με τις πλωτές εξέδρες… μεγάλη η πίκρα…
    • Το Κυπριακό πάει για λύση τζιαι δεν είναι τούτοι που πίσω να χρησιμοποιούν το ίδιο το κράτος ως ασπίδα του διχοτομισμού…
    • Σε ούλλο τον κόσμο τζιαι με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, οι πλουτοκράτες πίνουν με το καλαμάκι το αίμα των εργαζομένων… τζιαι στην Κύπρο, τρία χρόνια τσάκκισε-κουπάνησε, εχρειάστηκε ένα Μαρί για να μπορέσουν να μας μπήξουν τα νύσια τους…
    • Έρκεται τζιαι η προεδρία της ΕΕ… Με τι «μούτρα» θα φιλοξενήσουμε τις ευρωπαϊκές –και αρχαιοελληνικές βεβαίως βεβαίως- αρχές και αξίες στον οίκον μας… με κουμμούνιστη πρόεδρο…;
    • Ο μοντιέ! Κιελ ντεκατάνς!
    …………………………………………….
    • Γαλλοαναθρεμμένε άξεστε… ο τζιύρης σου ήταν χρυσάφι κοντά σου… αλλά ενέωσε καλή κουφή…
    • Δε τα έργα σου εθνικέ αστέ. Δε τα έργα σου κράτος της ΕΟΚΑ.

    15 Σεπτεμβρίου 2011

    Το μετέωρο βήμα της Τουρκίας

    Στο μικροσκόπιο η ανατολική Ελλάδ... εεε... η ανατολική Μεσόγειος... 
    • Το ομολογώ… βλέπω λίγη τηλεόραση… Το δορυφορικό της ΕΡΤ και τις θαυμάσιές τους ενημερωτικές… και από τα αγγλόφωνα ειδησεογραφικά περισσότερο το Russia Today, το οποίο νε μεν κάνει τη ρώσικη ανάγνωση της παγκόσμιας κατάστασης αλλά δεν παύει να είναι το πιο αντικειμενικό σε ότι αφορά τη κατάσταση στη Μεσόγειο… και όχι μόνο…
    • Από το διαδίκτυο ψάρεψα και ένα σχόλιο που με εκφράζει απόλυτα και περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τη δίψα των «καλών» τηλεθεατών για τηλεόραση ποιότητας. Το σχόλιο αναφέρεται στην εκπομπή «Ανιχνεύσεις» που παρακολούθησα χθες αργά το βράδυ και θα αναφερθώ στη συνέχεια…:
    • «Επιτέλους! Να και μία εκπομπή που ο καλεσμένος μπορεί να πει την άποψη του, και ο δημοσιογράφος ακούει την απάντηση ώστε να κάνει την επόμενη ερώτηση.
    • Συγχαρητήρια. Και μία παράκληση-ερώτηση. Γιατί όλες οι «ΚΑΛΕΣ» εκπομπές (πχ. Εμπόλεμη ζώνη, Κουτί Πανδώρας, Νέοι Φάκελοι, κ.λ.π. ) θα πρέπει να είναι σε τέτοιες ώρες που μόνο νυχτοφύλακες να μπορούν να τις παρακολουθήσουν; Τυχαίο;… ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ.»
    • Όντως, η εκπομπή «Ανιχνεύσεις» είναι ίσως το μοναδικό πολιτικό talk show ίσως στην Ελλάδα που ο καλεσμένος μπορεί να μιλήσει ελεύθερα και χωρίς τις αισχρές και προβοκατόρικες πολλές φορές παρεμβάσεις είτε των άλλων συνομιλητών, είτε του ίδιου του οικοδεσπότη… και όπως όλες οι πραγματικά καλές, ήρεμες και εμπεριστατωμένες εκπομπές… προβάλλεται σε ώρες… δύσκολες…
    Το μετέωρο βήμα της Τουρκίας
    • Στην εκπομπή που προβλήθηκε χτες το βράδυ με τίτλο «Το μετέωρο βήμα της Τουρκίας» αναλύθηκε σε βάθος από τέσσερις γεωπολιτικούς αναλυτές, το σκηνικό όπως διαμορφώνεται στην ανατολική Μεσόγειο σε σχέση με την αλλαγή των καθεστώτων, τα ενεργειακά ζητήματα κα τις επιδιώξεις όλων των μεγάλων παικτών, και ειδικά της Τουρκίας…
    • Τι κατάφερα να αφομοιώσω…: Η Τουρκία αυτοπαγιδεύτηκε στη κόντρα με τον Ισραήλ. Ούτε η πολεμική της μηχανή αλλά ούτε και τα οικονομικά της αποθέματα είναι τέτοια που θα αντέξουν μια θερμή κρίση με τους «ενεργειακούς μας συμμάχους»…
    • Ο Ισραήλ υπερτερεί της Τουρκίας στον αέρα και στην αντιαεροπορική τεχνολογία, και παρότι διαθέτει το ήμισυ περίπου του τούρκικου στρατού (250.000 Vs πέραν του μισού εκατομμυρίου), θεωρείται ότι υπερτερεί σε συνθήκες σύγκρουσης.
    • Επιπλέον, τα στρατιωτικά συστήματα που προμηθεύτηκε τη τελευταία δεκαετία -και όχι μόνο- η Τουρκία, προέρχονται από τον ίδιο τον Ισραήλ… και αυτό δίνει εξ αρχής ένα σημαντικό πλεονέκτημα στους κατασκευαστές των συστημάτων σε σχέση με τους απλούς χρήστες τους…
    • Για να ξεφύγει η Τουρκία από τη κατάσταση στην οποία αυτοεγκλωβίστηκε, θα πρέπει ίσως να δημιουργήσει ένα θερμό επεισόδιο κάπου αλλού έτσι ώστε να μπορεί να «αποχωρήσει με στυλ» πριν από ένα πιθανότατο ρεζίλεμα… όπως το περσινό…
    • Η κατάσταση όπως διαμορφώθηκε στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, καθώς και η εξέγερση των μουσουλμάνων στη Συρία,  σίγουρα δημιουργούν «ασφυκτικές» συνθήκες στον Ισραήλ, σε συνδυασμό με την προωθούμενη αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους, την ισχυρή παρουσία του ΙΡΑΝ  και την φαινομενική παντοδυναμία της Χισμπολλάχ στον Λίβανο και της Χαμάς στα παλαιστινιακά εδάφη…
    • Η μόνη διέξοδος για τους Ισραηλινούς είναι η σύζευξη συμφερόντων με τη Κύπρο και την Ελλάδα… Τη διέξοδο αυτή τη σιγοντάρουν διακριτικά τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η ΕΕ η οποία θεωρεί ότι με τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου ξεφορτώνεται αρκετούς ενεργειακούς πονοκέφαλους για πολλές δεκαετίες…
    • Και ένα αξιοσημείωτο γεωπολιτικό «οξύμωρο»…: Αν ο Ισραήλ επιτεθεί στη Τουρκία, η Ελλάδα –ως μέλος του ΝΑΤΟ- θα πρέπει λογικά να υπερασπιστεί την Τουρκία!
    • …και ίσως –λέω γω- τα μέλη του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη» να πρέπει να παράσχουν «κάθε δυνατή βοήθεια»…
    …………………………………………………………
    • Κάποιοι σε Κύπρο και Ελλάδα «εδείξαν τον νου τους» πέρσι με το «μαβί μαρμαρά» που ήθελε τάχα να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας ενώ ξεκάθαρα έκανε δουλειά για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας…
    • ΕΔΕΚ και ΕΥΡΩΚΟ καθώς και άλλοι όψιμοι και μη «αντι-ιμπεριαλιστές» έκαναν κριτική στη κυβέρνηση που δεν επέτρεψε τον ελλιμενισμό του πλοίου στη Λεμεσό…
    • Οι ίδιοι περίπου ακροδεξιοί και εθνικιστικοί κύκλοι –με τη συμμετοχή τώρα και της «φιλελεύθερης δεξιάς»- δεν έκρυβαν τη χαρά τους για τη πτώση του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο και την αντίστροφη μέτρηση του Καντάφι στη Λιβύη…  ενώ πρόσφατα οι «αγανακτισμένοι» με το «πάτημα» της συριακής ανάμιξης στο θέμα του φορτίου… «ένωσαν τη φωνή τους» με τους σύριους αντικαθεστωτικούς και ταύτισαν τον δικό μας πρόεδρο και τη δική μας δημοκρατία με τον σύριο πρόεδρο και το καθεστώς του…
    • Θα βρουν άραγε το θάρρος –όπως έκανε ο παμπονηρότατος- να αναγνωρίσουν ότι η πτώση των «δικτατόρων» στις γειτονικές μας αραβικές χώρες ενδυναμώνει τη Τουρκία και το μουσουλμανικό πολιτικό κίνημα γενικότερα και βάζει επιπλέον σε κίνδυνο τους χριστιανικούς πληθυσμούς; 

    14 Σεπτεμβρίου 2011

    Πονηρός ο βλαχς.....

    Ουυυυ...από γνώσεις...

    12 Σεπτεμβρίου 2011

    Είναι δυνατή η επίτευξη συμφωνίας στο Κυπριακό;

    Η διζωνική στον αναπνευστήρα... που μπορεί και να την σώσει... 
    • Σίγουρα δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στη διπρόσωπη διπλωματία των δυτικών –και όλων των μεγάλων δυνάμεων- που εφαρμόζουν κατά το δοκούν, με πολλά μέτρα και πολλά σταθμά, αναλόγως της περίπτωσης, των συμφερόντων και της ισχύς, το λεγόμενο διεθνές δίκαιο και την καπιταλιστική «ειρήνη και δημοκρατία».
    • Για όλους τους μεγάλους παίκτες των γεωπολιτικών, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως η σημερινή ντε φάκτο διχοτόμηση ίσως και να είναι η καλύτερη λύση, αν φυσικά «λυθεί» το πρόβλημα της «νομιμοποίησης» της «ΤΔΒΚ» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο…
    • Ήδη, η ίδια η κομισιόν της ΕΕ προτάσσει ανά διαστήματα τον «μπαμπούλα» του απευθείας εμπορίου με τα κατεχόμενα ενώ το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο νομιμοποιεί τις περιουσιακές διευθετήσεις με τα κατεχόμενα και το δικαίωμα των πολυετών χρηστών και άρα ΚΑΙ των εποίκων, έτσι ώστε να κάνουν πιο χειροπιαστές τις επιπτώσεις της μη λύσης στο αμέσως επόμενο διάστημα.
    • Η διεθνής κοινότητα έχει συνηθίσει στην ιδέα της διχοτόμησης –όπως και οι ελληνοκύπριοι εν πολλοίς- και η ενδιάμεση λύση της «ταϊβανοποίησης» αρχίζει να συγκεντρώνει αρκετούς υποστηρικτές μέσα και έξω από το νησί.
    • Η προοπτική άλλωστε της αποχώρησης της μεγάλης πλειοψηφίας των εποίκων και όλου του τούρκικου στρατού, φαίνεται εδώ και καιρό να συγκινεί και να διεγείρει πολύ περισσότερο τους τουρκοκύπριους παρά τους ελληνοκύπριους…
    • Η διχοτόμηση και τα δύο κράτη στη Κύπρο ήταν πάντα η βάση των σχεδιασμών της Τουρκίας αλλά και η «πρόχειρη και ακραία» λύση των νατοϊκών –και των ντόπιων εκφραστών τους- μπροστά στο ενδεχόμενο να «χαθεί» η Κύπρος σε ανατολικές σφαίρες επιρροής.
    • Ακόμα και τώρα, η κατοχή του βόρειου τμήματος της χώρας και η ύπαρξη των αγγλικών βάσεων, εξασφαλίζουν στους δυτικούς ότι τουλάχιστον σ’ αυτά τα εδάφη μπορούν να κάνουν ότι θέλουν και όποτε θέλουν…
    Στοιχεία αισιοδοξίας…
    • Από την άλλη, η δυνατότητα των τουρκοκυπρίων να εισέλθουν στην ΕΕ και τη διεθνή σκηνή μέσω της ενωμένης και ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας και μέσα από μια συμφωνία σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών, παρουσιάζεται ελκυστική τόσο για τους συμπατριώτες μας Τ/Κ όσο και τα ίδια τα ΗΕ και την ΕΕ…
    • Το Κυπριακό -όσο μένει άλυτο στα πλαίσια του ΟΗΕ- θα αποτελεί βραχνά τόσο για τους δυτικούς, όσο και για την Τουρκία συγκεκριμένα. Μπορεί μεν το πραξικόπημα, η εισβολή και η κατοχή να «καλύπτονται» από το ΝΑΤΟ αλλά δεν παύει η κατάσταση που δημιουργήθηκε να αποτελεί μια ανωμαλία που ενοχλεί κάπως ΚΑΙ τη νέα τάξη πραγμάτων…
    • Η μεγάλη προσπάθεια και η θέληση του ΟΗΕ να παρουσιάσει έστω και μια αμφιλεγόμενη επιτυχία εν μέσω καταιγισμού αρνητικών εξελίξεων και διατάραξης της ειρήνης στη περιοχή, είναι επίσης ένας παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη. 
    • Στο οικονομικό επίπεδο επίσης υπάρχουν ελκυστικές προοπτικές  -για όλους τους εμπλεκόμενους αλλά και για τον λαό στο σύνολό του-  σε περίπτωση λύσης και επανένωσης.
    • Οι τουρκοκύπριοι θα έχουν λόγο και μέρισμα στα ενεργειακά αλλά και όλα τα θέματα που τους αφορούν, οι ελληνοκύπριοι θα αναθερμάνουν τις περιορισμένες τους δραστηριότητες, η Κύπρος θα προσελκύσει περισσότερο ενδιαφέρον και προοπτική, θα επενδύσει σε άλλους τομείς εξοικονομώντας τους πόρους που τώρα αναλώνονται στην λεγόμενη άμυνα…
    • Η Τουρκία θα αποκτήσει ένα εμπορικό και στρατηγικό εταίρο, που ευνοεί έτσι κι αλλιώς την διασύνδεσή της με την ΕΕ και μπορεί να αποτελέσει τη γέφυρα –όπως το κάνει ήδη και για τα αραβικά κράτη αλλά και τη Ρωσία- προς την Ευρώπη.
    • Η λύση του Κυπριακού μπορεί  να αποτελέσει διέξοδο σε μια σειρά από θέματα που απασχολούν την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ευρωτουρκικές και ελληνοτουρκικές σχέσεις ενώ θα αποτελέσει ίσως το πρώτο βήμα «σταθεροποίησης» της κατάστασης στη περιοχή.
    Μέχρι το καλοκαίρι του 2012…
    • Οι συνομιλίες στο Κυπριακό έχουν φθάσει -για πρώτη φορά ίσως μετά το 1974- σε ένα τόσο βαθύ σημείο από το οποίο δεν είναι εύκολο να απαγκιστρωθεί κανένα μέρος χωρίς να πληρώσει ένα σοβαρό τίμημα.
    • Είναι φανερό ότι οι αντιομοσπονδιακοί και το συντονιστικό τους «άγιο» κέντρο, χρησιμοποιούν κάθε ευκαιρία για να αποδυναμώσουν την παρούσα κυβέρνηση, ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητές της να πετύχει και να παρουσιάσει στο λαό μια συμφωνία λύσης.
    • Την θέλουν να παραιτείται ή στη καλύτερη περίπτωση να λειτουργεί υπό ομηρία, προκειμένου να διακοπούν οι συνομιλίες και να «μηδενιστεί το κοντέρ» του Κυπριακού…
    • Με όλα αυτά υπόψη, είναι πολύς ο κόσμος που δεν βλέπει τους τρόπους με του οποίους μπορεί αυτός ο πρόεδρος να φτάσει σε μια συμφωνία με την άλλη πλευρά στο Κυπριακό, μέσα σ’ αυτή τη διαμορφωμένη κατάσταση στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σκηνικό, με την αλλαγή των ισορροπιών στη περιοχή μας και την εκτός ορίων συμπεριφορά της Τουρκίας, ειδικά με αφορμή την εξόρυξη φυσικού αερίου…
    • Παρόλα αυτά, το κυπριακό και η λύση του θα συνεχίσουν να μας απασχολούν μέχρι και το καλοκαίρι του 2012 τουλάχιστον, αφού δε φαίνεται καμιά πλευρά να θέλει να θεωρηθεί υπόλογη για ένα ενδεχόμενο ναυάγιο ενώ ο ΟΗΕ και η ΕΕ παρουσιάζονται διευθετημένοι να «φτάσουν στα άκρα» προκειμένου να ξεμπερδεύουν επιτέλους με αυτή την ανωμαλία…

    11 Σεπτεμβρίου 2011

    Μάχη στα παρασκήνια για το χρίσμα του υποψηφίου της «ενωμένης δεξιάς»

    «Προφητικό» άρθρο στη ΓΝΩΜΗ 2/9 με το οποίο περιγράφεται
     η δυστοκία συνομολόγησης κοινού υποψηφίου
    αρχιεπισκοπής-Συναγερμού και που οδήγησε
    τον προκαθήμενο της διχοτόμησης
    στις χθεσινές του  «μονομερείς» ανακοινώσεις
    • «Δέκα μείων πέντε, μείων πέντε…έξι δια δύο συν οχτώ…είκοσι φορές το δεκαπέντε, έντεκα κι εφτά δεκαοκτώ…κι όμως κατά βάθος κάπου υπάρχει λάθος , κάπου την έχουμε πατήσει κι οι δυο…»
    • Κάπως έτσι ευχόμαστε να «κηλαηδούν» στο τέλος τούτου του επικίνδυνου και σκοτεινού δρόμου οι κ.κ. Αναστασιάδης και Χρυσόστομος Β’…
    • Η «ενωμένη δεξιά» και το συντονιστικό της κέντρο έχουν ημερομηνία λήξης και αυτό είναι πολύ γνωστό σε όλους τους παίκτες του σκληρού αυτού πολιτικοοικονομικού πόκερ…
    • Σε κάθε περίπτωση, η συνομολόγηση μιας κοινά αποδεκτής προσωπικότητας η οποία να μπορέσει να εκφράσει την «θλιβερή συνοπαρτζιά» εκλογικά, φαίνεται να χωλαίνει επικίνδυνα για τους σχεδιασμούς τόσο του Συναγερμού, όσο και της Αρχιεπισκοπής και των δορυφόρων της.
    • Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ μάλλον τα παίζει όλα για μια θέση στον ήλιο, έστω και στη δύση της καριέρας του… Το «εθναρχικό κέντρο» δεν φαίνεται όμως να μπορεί να αποδεχθεί την «ενωτική» υποψηφιότητα Αναστασιάδη…
    • Επιθυμεί ένα πιο χειραγωγημένο και υπάκουο πολιτικό, που να εμπνέει «εμπιστοσύνη» και να εκτελεί χωρίς αυτοσχεδιασμούς…
    • Η ηγετική πυραμίδα του ΔΗΣΥ δεν πείθει τους αντιομοσπονδιακούς και τους εθνικιστές, που παρόλα αυτά δέχτηκαν με ιδιαίτερη ευχαρίστηση τα «δώρα» της όπως για παράδειγμα την εκλογή Ομήρου στη προεδρία της Βουλής και την συμμετοχή της συνεχιζόμενη περιρρέουσα…
    • Τα οικονομικά-καθεστωτικά συμφέροντα της δεξιάς είναι άλλωστε κοινά, και το μόνο που μπορεί να διασπά την αντιακελική της ενότητα και συμπαράταξη είναι ακριβώς οι αρχηγικές φιλοδοξίες του κάθε εμπλεκόμενου…
    • Ο συναγωνισμός για το χρίσμα είναι μεγάλος… Ομήρου, Αναστασιάδης, Κασουλίδης, Ουράνιος Ιωαννίδης, Χριστόδουλος Χριστοδούλου ο πολυσυντάξιμος, …ακόμα και «παίκτες» μικρότερου βεληνεκούς όπως ο Νικόλας Παπαδόπουλος, η Ελένη Θεοχάρους, ο ανεκδιήγητος Κουλίας και ο Γιώργος Λιλήκας …
    • Όλοι φιλοδοξούν να εκφράσουν τον νέο αντιακελισμό, τον ανανεωμένο εθνικισμό και την νίκη απέναντι στην αριστερά και την εργατική οργάνωση...
    Η δική μας στάση
    • Στην μάχη αυτή των εμπλεκόμενων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων το λαϊκό κίνημα μπορεί να αντιπαρατάξει μια πραγματική ενότητα, βασισμένη σε αρχές και προτάσεις, απέναντι στα πρόσωπα και τα προσωπεία της δεξιάς…
    • Μπροστά στην σίγουρη διάσπαση της συμμαχίας-λυκοφιλίας φιλελεύθερων και εθνικιστών, η ευρύτερη δημοκρατική-αριστερή παράταξη έχει να παρουσιάσει μια καθαρά συλλογική διάθεση, πέρα από προσωπολατρίες και στεγανά…
    • Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και αφορά και τον τελευταίο νόμιμο κάτοικο τούτου του νησιού, και τη τελευταία σπιθαμή της Κύπρου μας. Δεν υποχωρούμε απέναντι στις ομοβροντίες της δεξιάς.
    • Με θάρρος υπερασπιζόμαστε την υπόθεση της επανένωσης απέναντι από το συντονιστικό κέντρο της «ενωμένης δεξιάς»…
    • Με αποφασιστικότητα υπερασπιζόμαστε τα εργατικά δίκαια απέναντι στην γενικευμένη επίθεση των πλουτοκρατών…

    Αγανακτισμένοι λοβ Κατσουρίδης!

    Κοίτα να δεις εκτίμηση κύριε μου...
    • Περιστασιακά επεράσαν κανένας-δυο που το μπλογκ που επροσπαθήσαν να πείσουν τους εαυτούς τους πως στο ΑΚΕΛ υπάρχει «αντίπαλον δέος» τζιαι ότι παίζει αντιπαλότητα που εν δυνατό να οδηγήσει ακόμα τζιαι σε διάσπαση, μεταξύ του Νίκου Κατσουρίδη τζιαι του Χριστόφια που «επέβαλε τον δικό του» ως «διάδοχο»…
    • Οι «αγάπες» τζιαι τα μέλια για τον Κατσουρίδη εδίναν τζιαι επέρναν μεσ’ το Christofias Watch που απ’ ότι φαίνεται «μετενσαρκώθηκε» στον «Εμπροσθοφύλακα», το mari13.com και τους «Κύπριους αγανακτισμένους» τελευταίως…   
    • Εν φανερό ότι κάποιοι έλπιζαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο «να γίνει φάση» στο ΑΚΕΛ, να «αππωθεί» ο Κατσουρίδης –με την ευθεία αναγνώριση τζιαι εκτίμηση που του τρέφουν οι εθνικιστές γιατί ακριβώς εν μπορούν να τον γωνιάσουν με τίποτε- τζιαι να διεκδικήσει με άλλους τρόπους το δικό του μερίδιο στην εξουσία…
    • Φαίνεται πως η διάσπαση του ΑΚΕΛ το 89’ για ζητήματα που αφορούσαν και την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος, διεγείρει ορισμένους τζιαι τους κάμνει να «θωρούν πετεινάρκα»… είτε απλά η αστική τάξη κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια τζιαι νομίζει πως κάθε πολιτική ήττα μέσα στο ΑΚΕΛ μπορεί να οδηγήσει τζιαι σε διάσπαση του κόμματος…
    • Για να μεν τα πολυλογούμε, ο κύριος Άριστος Μιχαηλίδης του «Φιλελευθέρου» έκαμε πως εξιππάστηκε που την δήλωση του Νίκου Κατσουρίδη περί των 85 χρόνων της ιστορίας του ΑΚΕΛ και της ματαιοπονίας ορισμένων να το πλήξουν και να το αμαυρώσουν στη συνείδηση του κόσμου…:
    • «Το είπε ο Νίκος Κατσουρίδης, μιλώντας προχτές για την κατάθεση του Προέδρου και μείναμε κατάπληκτοι. Δεν περιμέναμε ότι ΚΑΙ ο Νίκος Κατσουρίδης, ένα από τα πιο ικανά στελέχη της πολιτικής μας ζωής, θα έπεφτε στην παγίδα να ταυτίζει το κόμμα με την κυβέρνηση, προπάντων γύρω από μια εθνική τραγωδία»
    • Και λίγο πιο κάτω…: «Αλλά, η τραγωδία δεν είναι της δεξιάς, είναι όλων μας. Δεν έχει να κάνει καθόλου με τη δεξιά και την αριστερά και προπάντων με το ΑΚΕΛ και τις ρίζες του. Μας εξέπληξε λοιπόν, που ακόμα και ο Νίκος Κατσουρίδης ενισχύει αυτή την πολιτική παγίδα.»
    • Σε τόοοοσο μεγάλη «εκτίμηση» έχουν τον Κατσουρίδη τα αρχιεπισκοπικά παπαγαλάκια λοιπόν; Ειλικρινά εν το περίμενα… πονηροί οι «αγανακτισμένοι»…

    9 Σεπτεμβρίου 2011

    Η "ασύγγνωστη" επιπολαιότητα των εθνικιστών…

    Που ‘στε ωρέ ελληναράδες τώρα που η Τουρκιά 
    κατεβάζει το στόλο της σιμά στα γκάζια μας; 
    Ίντα να κάμουμε ωρέ αρματολοί; 
    • Με την έναρξη των καταθέσεων στη διερευνητική επιτροπή, περάσαμε από την απόλυτη ευθύνη για όλες τις πτυχές της υπόθεσης -απόφαση για κράτηση του φορτίου, φύλαξη στο συγκεκριμένο χώρο και με τον συγκεκριμένο τρόπο- στις ευθύνες ελέγχου των υπηρεσιών και των συνεργατών, στην «αμέλεια»... έστω και την «ασύγγνωστη»…
    • Ε, κάτι είναι κι αυτό! Τουλάχιστο «ορθολογίστηκε» κάπως η κατάσταση! Δεν είναι δυνατόν να κατηγορείται ο πρόεδρος ενός κράτους για εξειδικευμένα ζητήματα που για τον ένα ή τον άλλο λόγο έτυχαν λάθος εκτίμησης και χειρισμού…
    • Είναι πραγματικά σκανδαλώδες για τη δημοκρατία αυτό που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα, μιλούμε για πολιτική ζωή και κοινωνικό διάλογο επιπέδου Νεάντερνταλ…
    • Την διαχειριστική-διοικητική ευθύνη την αναλαμβάνει η παρούσα κυβέρνηση όπως και την ευθύνη της πλήρης διερεύνησης. Υπήρξαν ήδη παραιτήσεις δύο υπουργών και μια σειρά από διαθεσιμότητες και ποινικές διώξεις.
    • Την πολιτική όμως ευθύνη για την κατάσταση τόσο στη δημόσια υπηρεσία, όσο και στον στρατό, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ… Μια απρόσμενη και αρνητική εξέλιξη, όπως την έκρηξη στο Μαρί, θα μπορούσε να συμβεί σε οποιοδήποτε χώρο και χρόνο από τη στιγμή που τόσο ο κυπριακός στρατός όσο και γενικότερα οι υπηρεσίες που επικοινωνούν και συνεργάζονται μαζί του, επιδεικνύουν αυτές τις τάσεις…
    • Νομίζω είναι λογικό τούτο που προτάσσει η αριστερά παρά το ότι η ίδια σαν παράταξη έχει  τη λιγότερη ευθύνη –σε σχέση με την καθεστωτική δεξιά- για αυτά τα φαινόμενα.
    • Παρόμοιος παροξυσμός με αυτό που ζήσαμε και ζούμε ακόμα –εξαιρώντας το πραξικόπημα αφού φαίνεται πως ενοχλεί κάποιους η διασύνδεσή του με την παρούσα συγκυρία-  επιχειρήθηκε και το 96’ με τους μοτοσικλετιστές στη Δερύνεια αλλά και στις εκλογές του 98’ με τους πυραύλους…
    • Η φιλελεύθερη δεξιά παραδέχεται τώρα -έστω και ανεπίσημα αφού επίσημη αυτοκριτική δεν γίνεται και δεν απαιτείται ποτέ και από κανένα σε τούτο το τόπο… εκτός από το ΑΚΕΛ- ότι τα δύο αυτά ιστορικά περιστατικά ήταν μαύρες στιγμές στην ιστορία της…
    • Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα αντιληφθούν κάποια στιγμή στο μέλλον ότι η τακτική που ακολουθούν και τώρα είναι εντελώς απαράδεκτη… για να μην πω «εγκληματική» μιας και το προνόμιο να δικάζουν και να καταδικάζουν από αέρος το διεκδικούν απόλυτα οι διαλεκτικοί μας αντίπαλοι…
    • Επιστρέφουμε στη πραγματικότητα λοιπόν, μετά από δύο μήνες εξευτελισμού της νοημοσύνης μας που τα ΜΜΕ και τους παίκτες τούντης μεγάλης περιρρέουσας:
    • Πόση ευθύνη καταμερίζεται στον αρχηγό του κράτους για τη φύλαξη και διαχείριση πολεμικού υλικού που υποχρεωτικά κατάσχεσε η ΚΔ με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ;
    • Πόση ευθύνη μπορεί να του καταλογιστεί για την πολιτική του απόφαση να χειριστεί «με το γάντι» τις σχέσεις με τη Συρία και κατ επέκταση με το ΙΡΑΝ και όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, για να μην προκληθεί ένα νέο τετελεσμένο σε ότι αφορά την αναγνώριση και δεύτερης οντότητας στο νησί;
    • Αμ το άλλο κουφό; Να κατηγορείται η κυπριακή αριστερά για ιδεολογικές σχέσεις και συγγένειες με τα αραβικά καθεστώτα… Μα δεν είναι η «εθνική» ΕΔΕΚ και ο «γιατρός» που είχαν τον πατέρα Άσσατ και τον Καντάφι «που κοντά» για τρεις δεκαετίες;
    • Και σε τελική ανάλυση ποιον θα ωφελούσαν τυχών διαταράξεις των σχέσεων της Κύπρου με τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, αν όχι την ίδια την Τουρκία και την υπόθεση της «ΤΔΒΚ»;
    • Πόση ευθύνη μπορεί να καταμεριστεί στην πολιτεία και τους διοικητικούς υπεύθυνους και πόση στον στρατό και τις διαδικασίες του γι αυτό το τεράστιο πισωγύρισμα;
    • Εντάξει, είναι αποδεκτό ότι η εκάστοτε κεφαλή του κράτους φέρει τη τελική ευθύνη για ότι συμβαίνει αλλά υπάρχει μια αλληλοεξαρτώμενη δομή εξειδικευμένων υπηρεσιών και συμβούλων που εξασφαλίζει –υποτίθεται- ότι η εμπειρογνωμοσύνη διαχέεται από πάνω προς τα κάτω και αντίστροφα.
    • Δεν είναι ένας μεγάλος μύθος ότι ο στρατός, η βάση και συγκεκριμένα ο διοικητής της είχαν σαφή επίγνωση της επικινδυνότητας του φορτίου; Αν υπήρχε αυτή η επίγνωση δεν θα διατασσόταν η εκκένωση του στρατοπέδου… και όχι μόνο…;
    • Όταν συνέχιζαν οι σκοπιές και οι λήψεις με κινητό ακόμα και την ώρα μεγάλων αναφλέξεων και εξάπλωσης της πυρκαγιάς, όταν όχι μόνο διατασσόταν η εκκένωση αλλά καλέστηκαν πυροσβεστική και εξοδούχοι να παρουσιαστούν και να αντιμετωπίσουν την κατάσταση…
    • Με την ίδια λογική, ο Μεντιέτεφ της Ρωσίας θα έπρεπε να παραιτηθεί τρεις φορές αυτό το καλοκαίρι με δύο μεγάλα θανατηφόρα σε νερό και αέρα και ένα σε στρατιωτική βάση… Δεν ξέρω αν έστω και ο υπουργός μεταφορών του πλήρωσε τελικά τη νύφη για τη βύθιση του ποταμόπλοιου στον Βόλγα ή την προχθεσινή πτώση του αεροπλάνου με σαράντα και πλέον νεκρούς…
    • Ή αν ο αντίστοιχος υπουργός άμυνας θεωρήθηκε υπεύθυνος για την «ασύγγνωστη» αμέλεια των διοικητικών της βάσης που ανάγκασαν κληρωτούς –και μάλιστα νεοσύλλεκτους- να ξεφορτώνουν βλήματα από στρατιωτικό όχημα… 
    • Η φύλαξη των καταραμένων πυρομαχικών, ως γνωστό, είχε ανατεθεί στην Εθνική Φρουρά. Αν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει την ευθύνη ελέγχου και εποπτείας των διαδικασιών και του επιπέδου τεχνογνωσίας και εμπειρογνωμοσύνης τούτου του καθομολογούμενα σάπιου συστήματος –που την έχει εν μέρει- … δεν πρέπει να επιμεριστεί η ανάλογη ευθύνη και στο κοινοβούλιο και ειδικά στην επιτροπή άμυνάς του;
    • Όποτε δηλαδή συμφέρει στην αντιπολίτευση, η βουλή μετατρέπεται από κυβερνώσα σε αόρατη και τανάπαλιν…;
    • Κάποτε όλοι χειροκροτούσαν και έδιναν τα εύσημα στη Κυβέρνηση για την εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και κατάσχεση του φορτίου… Όπως χειροκροτούσαν και για την άλλη πρόσφατη αναγκαστική «επιλογή», αυτή της συνεργασίας με τα αμερικανοεβραϊκά συμφέροντα για την εξόρυξη του φυσικού αερίου…
    • Για να δούμε τι θα μας προτείνουν τώρα οι «παντογνώστες» και οι «γεωπολιτικοί φωστήρες», τώρα που οι διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ έχουν διακοπεί και που στη Συρία η φιλοτουρκική αντιπολίτευση φιλοδοξεί να ανατρέψει –με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ και της CIA φυσικά- τον Σύριο δικτάτορα και «φίλο του Χριστόφια»…
    • Να ρισκάρουμε την εξόρυξη; Να μην την ρισκάρουμε; Μπλοφάρει η Τουρκία; Την «παίρνει» ή όχι να διαταράξει μια και καλή την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου;
    • Πως διαχειριζόμαστε τώρα τις σχέσεις μας με τους Παλαιστίνιους μπροστά στο θέμα της αναγνώρισης τους από τον ΟΗΕ και ταυτόχρονα τη συνεργασία μας με τον Ισραήλ σε ένα καίριο ζήτημα όπως την ενέργεια;
    • Πως καταφέρνουμε να συγκρατήσουμε τις φιλοτουρκικές τάσεις που επιδεικνύουν οι κυβερνήσεις του Λιβάνου και των Παλαιστινίων καθώς και την μουσουλμανική στροφή που φαίνεται να παίρνει η Αίγυπτος;
    • Πως θα μπορέσουμε για άλλη μια φορά να κρατήσουμε «όλα τα σχοινιά» προκειμένου να αποφύγουμε την θυματοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις παράπλευρες επιπτώσεις του νέου αυτού μοιράσματος της τράπουλας που επιχειρεί η νέα τάξη;
    • Φαίνεται πως είτε κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται την «αιώνια ισορροπία» που πρέπει να κρατά η Κύπρος λόγω γεωπολιτικής θέσης ανάμεσα σε δύση και ανατολή, είτε απλά δεν τους ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις από το να «γύρει το καράβι μονόπαντα»…
    • Και φαίνεται επίσης ότι κάποιοι είτε δεν θέλουν να δουν το σαθρό στρατιωτικό μας παρακράτος και τις παρενέργειες του, είτε απλά το συγκαλύπτουν και το συντηρούν σε αυτή ακριβώς τη κατάσταση…
    • Κατά τα’ άλλα μιλούν για «εξυγίανση» και «πετσόκομμα» του σπάταλου και αντιπαραγωγικού κράτους… αλλά αφήνουν στο απυρόβλητο τη μεγαλύτερη «φαγάνα» του τόπου, τούτο τον άχρηστο θεσμό που δεν μπορεί να εγγυηθεί το παραμικρό ούτε σε καιρό ειρήνης…

    Αγαπητοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί των δεξιών πολιτικών κομμάτων

    Για να μη χτυπάμε το κεφάλι μας στον πίνακα...
    • Με λύπη παρατηρώ τις επιθέσεις ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των εκπαιδευτικών και των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα από τις ηγεσίες των κομμάτων σας και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Είχα προηγουμένως σκεφτεί ότι εσείς ως μέλη αυτών των κομμάτων όπως επίσης και αρκετοί από εσάς που φτάνετε μέχρι τις ηγεσίες των θα προσπαθούσατε να εμποδίσετε αυτό που προσπαθούν να κάνουν ενάντια στους μισθωτούς του δημοσίου και όλη την τάξη των εργαζομένων.
    • Το γεγονός ότι μέσα στους βουλευτές των κομμάτων σας υπάρχουν πλουτοκράτες οι οποίοι φορτώνουν σε μας ένα τεράστιο μέρος των κρατικών εξόδων των οποίων ένα μεγάλο μέρος εξυπηρετεί τις δικές τους επιχειρήσεις είναι μια μεγάλη ένδειξη απουσίας δημοκρατίας μέσα στα κόμματα σας εκτός και αν εσείς είχατε δώσει τη συγκατάθεση σας στη ληστεία που έχει ήδη ξεκινήσει. Κι’ ενώ έχει περάσει το πρώτο πακέτο, διάφορα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και δεξιοί πολιτικοί έχουν ξεκινήσει μια εκστρατεία για ένα δεύτερο δυνατό πακέτο αποκοπών. Ο φόβος αυτή η εκστρατεία να είναι η αρχή μιας διαρκούς επίθεσης για να γίνουμε θύματα ενός βιοτικού επιπέδου το οποίο δεν θα φανταζόμασταν ποτέ είναι πλέον ορατή. Να θυμάστε, ο πλούτος δεν χορταίνει ποτέ.
    • Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι στις μέρες των κρίσεων και ετοιμάζονται για μια ακόμα φορά να αγοράσουν φτηνές περιουσίες σε πλειστηριασμούς, έτσι όπως έγινε με το χρηματιστήριο. Είναι σημαντικό να εμποδίσετε τις ηγεσίες της δεξιάς να κάνουν αυτό που κάνουν. Ούτε θα πρέπει να εξαγοράζονται βουλευτές οι οποίοι προσέχουν ώστε οι εταιρείες να μείνουν στο χαμηλό 10% εταιρικού φόρου που είναι το χαμηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με διαφορά μάλιστα. Η πολιτική ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων είναι απάνθρωπη και ένα όπλο ενάντια στη δημοκρατία.
    Εμποδίστε τις ηγεσίες σας τώρα.
    Χρίστος Αχνιώτης (εκπαιδευτικός)

    6 Σεπτεμβρίου 2011

    Τα ΜΜΕ και οι προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης μετά την έκρηξη στο Μαρί

    Ο κόσμος της ευρύτερης αριστεράς ζητά
    πιο συχνά και πιο μαζικά συναπαντήματα
    εναλλακτικής ενημέρωσης και δημοκρατικής
    αντίστασης στη νέα περιρρέουσα...

    • Την Τρίτη 30 Αυγούστου, στη παλιά Λεμεσό και στο γεμάτο από κόσμο όμορφο και φιλόξενο στέκι «Πόρτα», πραγματοποιήθηκε από δημοκρατικούς πυρήνες της πόλης διάλεξη με θέμα "Τα ΜΜΕ και οι προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης μετά την έκρηξη στο Μαρί", με ομιλητή τον ακαδημαϊκό των κοινωνικών επιστημών Αντρέα Παναγιώτου.
    • Στη διάλεξη παρουσιάστηκε η πορεία του κυπριακού τύπου από την επόμενη μέρα της έκρηξης μέχρι και τώρα, τα πραγματικά ζητούμενα και τις επιδιώξεις των αστικών μίντια και ειδικά δύο εφημερίδων, του «Φιλελεύθερου» και του «Πολίτη».
    • Ο λόγος που επιλέχθηκαν τα δύο αυτά καθημερινά έντυπα για την ανάλυση, είναι όπως λέχθηκε από τον ομιλητή, το γεγονός ότι ο μεν «Φιλελεύθερος» έχει καθιερωθεί ως η κατ εξοχήν «μακαριακή» εφημερίδα, με σαφή στάση απέναντι στην Χούντα και την ΕΟΚΑ Β’ αλλά ταυτόχρονα με μια «απορριπτική» και αντιομοσπονδιακή χροιά την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον…
    • …ενώ ο «Πολίτης» είναι μια εφημερίδα που χαρακτηρίζεται από τη στάση της στο δημοψήφισμα του 2004 υπέρ του ΝΑΙ, απέναντι από τον «Φιλελεύθερο» και την περιρρέουσα της εποχής, και που φιλοδοξούσε για αρκετό διάστημα να αποτελέσει μια γέφυρα συνεννόησης φιλελεύθερων και αριστερών με κοινή βάση την αντίσταση στον εθνικισμό, υπέρ της λύσης και της επανένωσης…
    • Οι δύο αυτές εφημερίδες, με εμφανείς τις διαφορές φιλοσοφίας και ύφους τη τελευταία περίοδο και ειδικά μεταξύ του 2003 και του 2009, επιδόθηκαν με αφορμή την έκρηξη στο Μαρί και από κοινού θα έλεγε κανείς, σε μια εξαντλητική προσπάθεια δημιουργίας κοινωνικού κλίματος ενάντια στην κυβέρνηση Χριστόφια, δαιμονοποίησης του ίδιου του προέδρου και της αριστεράς κατ’ επέκταση…
    • Με αποσπασματικές αναλύσεις, «αποκαλύψεις» ή ακόμα και με ατεκμηρίωτες «ειδήσεις», τίτλους και «ατάκες», τα δύο αυτά έντυπα μαζί με τα κανάλια, τα παραδοσιακά μέσα της δεξιάς και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, έσυραν τον χορό της «αγανάκτησης» για περισσότερο από ένα μήνα, προκαλώντας και προωθώντας την «λαϊκή αντίδραση», τη «περικύκλωση» και «κυνηγητό» του προέδρου…
    • Η δαιμονοποίηση μέσω της «αδιαμφισβήτητης ενοχής» του προέδρου, οι υπερβολές, το φιλτράρισμα και η αλλοίωση των ειδήσεων με τέτοιο τρόπο ώστε να παραχθεί η νέα περιρρέουσα και το καλούπωμα της κοινής γνώμης, ήταν και είναι ακόμα εν πολλοίς, τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της ανήθικης επίθεσης…
    • Ένα μήνα μετά, ο «Πολίτης» ανακαλύπτει ότι η ναυτική βάση ήταν ουσιαστικά αφύλακτη σύμφωνα με μαρτυρίες στρατιωτών ενώ ο «Φιλελεύθερος» ανακαλύπτει –χωρίς να μπαίνει στη διαδικασία απολογίας- ότι όντως, δεν διατάχθηκε εκκένωση από τον διοικητή της βάσης…
    • Ο «Φιλελεύθερος» που επένδυε για χρόνια στη συνομοσιολογία και τον κρυφό ρόλο των ξένων πίσω από κάθε αρνητική εξέλιξη στη Κύπρο μαζί και με άλλες εφημερίδες όπως για παράδειγμα η «Σημερινή», ξαφνικά «απαγόρευσαν» τη ροή ειδησιογραφίας και σχολιασμού για τις όποιες ευθύνες –που είναι και εμφανείς- των αμερικανών και των νατοϊκών για αυτή την εξέλιξη…
    • Ο «Πολίτης» από την άλλη, κόντρα σε ότι φιλοδοξούσε να εκπροσωπήσει την περασμένη περίοδο, θέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία των καταφανέστατα εθνικιστικών πυρήνων που συναπαρτίζουν μαζί με άλλους το «κίνημα των αγανακτισμένων και αφυπνισμένων»…
    • Και οι δύο εφημερίδες, που στην μία ή την άλλη ιστορική περίοδο βρέθηκαν απέναντι σε εθνικιστικές περιρρέουσες, έγιναν με αφορμή την έκρηξη στο Μαρί οι ίδιες φορείς και νεροκουβαλητές της αντίδρασης, του εξτρεμισμού και της επίθεσης ενάντια στους δημοκρατικούς μας θεσμούς…
    • Σε μια εποχή που απαγορεύεται η ανάλυση και ο προβληματισμός, που η ενημέρωση φιλτράρεται και αλλοιώνεται για να πάρει τη μορφή που επιθυμούν συγκεκριμένοι κύκλοι, στη παρούσα συγκυρία της διατάραξης της εργασιακής ειρήνης και στο παρά πέντε του Κυπριακού, διοργανώσεις όπως αυτή στη «Πόρτα» που είχαν τη τύχη να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν γύρω στα εκατό άτομα όλων των ηλικιών και από όλη τη Κύπρο, δείχνουν την δίψα για εναλλακτική ενημέρωση και δράση απέναντι στην νέα αυτή περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
    • Ο κόσμος της ευρύτερης αριστεράς ζητά πιο συχνά και πιο μαζικά συναπαντήματα δημοκρατικής αντίστασης, ιδιαίτερα μπροστά στους αγώνες που μας περιμένουν και στο Κυπριακό αλλά και για την υπεράσπιση των εργαζόμενων…
    • Η Λεμεσός δείχνει –για άλλη μια φορά- τον δρόμο της αντίστασης σε ιστορικές στιγμές που όλα σκιάζονται από τη φοβέρα των μίντια και της δεξιάς…
    ...............................................................
    Άρθρο του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ, 2/9/2011
    ...............................................................

    1 Σεπτεμβρίου 2011

    Τρομακτικές οι ομοιότητες με τη προ-πραξικοπηματική περίοδο

    Κι όμως, δεν στέριωσε η δημοκρατία μας σύντροφοι… 
    • Σε συνέντευξή της στη Σημερινή στις 21 Αυγούστου στον Μάριο Δημητρίου, η εκπρόσωπος των «αφυπνισμένων» πια Δρ. Μακαρία-Άντρη Κυπριανού – εκπαιδευτικός δημοτικής- ξεκάθαρα θέτει το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί το «νέο εθνικό μέτωπο» το επόμενο διάστημα:
    • «Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε την πρωτοβουλία μας ζωντανή μέχρι το Σεπτέμβρη, που θα έχουμε και τη βοήθεια των σχολείων και της νεολαίας, με την επιστροφή από τις διακοπές»…
    • Απροκάλυπτα λοιπόν, μέσα από τον χώρο της εκπαίδευσης και με όχημα τη μαθητική και φοιτητική νεολαία, θα επιδιωχθεί η περεταίρω αναβίωση του κλίματος της περιόδου 71-74, χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους, τις ίδιες πρακτικές και δυστυχώς με τα ίδια ζητούμενα και επιδιώξεις με την προ-πραξικοπηματική περίοδο: την ισχυροποίηση της κουλτούρας της διχοτόμησης και την περιθωριοποίηση της αριστεράς.
    • Το κλίμα της περιόδου 71-74 είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και εκφάνσεις, μια από τις οποίες ήταν η χρησιμοποίηση της μαθητιώσας νεολαίας ως μέτωπο αντίδρασης στην πολιτική Μακαρίου στο Κυπριακό. Είναι έντονες οι θύμισες και πυκνές οι ιστορικές αναφορές στην εν λόγω περίοδο των μαθητικών διαδηλώσεων και αντιδιαδηλώσεων υπέρ ή εναντίων του Μακαρίου…
    • Ο «ανθενωτικός τύραννος Μακάριος» μεταφέρεται στη παρούσα συγκυρία ως η «προδοτική Χούντα Χριστόφια» ενώ τα ανοίγματα του Μακαρίου στον τρίτο κόσμο που του προσέδωσαν και τον χαρακτηρισμό «Κάστρο της Μεσογείου» από τους δυτικούς και τους δυτικολάγνους, βρίσκουν την αποτύπωσή τους στις τωρινές κατηγορίες εναντίων του προέδρου Χριστόφια για «συριοφιλία» και «ιδεολογικές αγκυλώσεις» σε σχέση με το ΝΑΤΟ…
    • Επιπλέον, τρομακτικές είναι οι ομοιότητες σε ότι αφορά τη στάση της σκληροπυρηνικής εκκλησίας που τότε εκφραζόταν τότε μέσω των τριών μητροπολιτών, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν από την Ελλαδική Χούντα και τα όργανα των Νατοϊκών μέσα και έξω από τη χώρα ενάντια στον Μακάριο και την στρατηγική του για υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με τη διαφορά ότι τον ρόλο αυτό τον έχει αναλάβει πλέον η ίδια η αρχιεπισκοπή…
    • Εμφανέστατες είναι επίσης οι ομοιότητες των δύο περιόδων σε σχέση με τις τεταμένες σχέσεις κυβέρνησης και στρατού, την ασυνεννοησία και την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων…
    • Η προσπάθεια της Κυβέρνησης να παρακολουθήσει πιο στενά τις διαδικασίες στο στράτευμα -ιδίως μετά την τραγωδία στο Μαρί- και η σαφής της πρόθεση να μην αφήσει την Εθνική Φρουρά και τα στελέχη της στο απυρόβλητο- συναντούν παρόμοιες αντιδράσεις με αυτές που παρατηρούνταν την έκρυθμη περίοδο 71-74 από τους εθνικιστικούς κύκλους…
    •  Φυσικά, δεν μπορεί να μην «κτυπάει καμπανάκι» η αναβίωση του «ανένδοτου» αντικομμουνισμού-αντιακελισμού  της συγκεκριμένης περιόδου και η οποία είναι έντονα εμφανής εδώ και κάποιο διάστημα…
    • Η δαιμονοποίηση της αριστεράς και η απόδοση σ’ αυτήν κάθε αρνητικής εξέλιξης, η προδοσολογία,  οι κατηγορίες για «αντεθνική» πολιτική, για ξήλωμα του ελληνοχριστιανικού χαρακτήρα της παιδείας, για «απαράδεκτες υποχωρήσεις στο Κυπριακό», για «πούλημα της Κύπρου στη Τουρκία», αποτελούν ξαναζεσταμένο φαγητό που δυστυχώς σερβίρεται και τώρα, από τους ίδιους εθνικιστικούς-διχοτομικούς κύκλους.
    • Δεν μπορούμε επίσης να παραγνωρίσουμε και την ποντιοπιλατική στάση της «φιλελεύθερης δεξιάς» του σήμερα σε σχέση με την στάση του Ενιαίου του Γλαύκου Κληρίδη τότε, όταν  μιλούσε για «βία και αντιβία» εξισώνοντας την παράνομη δράση της εγκληματικής ΕΟΚΑ Β’ με τις κυβερνητικές δυνάμεις του εφεδρικού…
    • Ούτε μπορούν να μείνουν απαρατήρητες οι μεγάλες ομοιότητες σε σχέση με τη στάση του αστικού τύπου προ-πραξικοποιματικής της εποχής και τη στάση των ΜΜΕ και των εφημερίδων σήμερα που έχουν επιδοθεί σε μια άνευ ορίων ανίερη επίθεση ενάντια στα δημοκρατικά θέσμια, τη  αριστερά και τον πρόεδρο Χριστόφια.
    • Δεν θα έκανε σε κανένα έκπληξη πια, αν επαναληφθεί το «Έπεσε ο τύραννος» - το πρωτοσέλιδο του «ΑΓΩΝΑ» του Νίκου Κόσιη μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος- σε ένα σύγχρονο αστικό έντυπο και ή άλλο μέσο μαζικής ενημέρωσης…
    • Οι «υποψήφιες» εφημερίδες και συντακτικές ομάδες που θα υιοθετήσουν ανάλογο τίτλο και θα θεωρήσουν «επάναγκες» οποιαδήποτε συνταγματική εκτροπή που εγγυάται τη διχοτόμηση και την δίωξη της αριστεράς ,είναι ομολογουμένως πολλές και σήμερα…όπως και τότε…
    ............................................................
    • Άρθρο του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ, 26/8/2011
    • Εξώφυλλο: «Κύπρος 1972-1974. Με αίμα στέριωσε η Δημοκρατία. Ιστορική ανάλυση, ντοκουμέντα και μαρτυρίες για την αντίσταση στη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β'», επιμέλεια Χρύσανθος Χρυσάνθου,  Έκδοση Παγκύπριας Οργάνωσης Συγγενών Πεσόντων Αντιστασιακών 2004.

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

    Πλήθος οργανώσεων υπογράφουν
     την διακήρυξη για την ειρήνη...
    • Η 1η Σεπτεμβρίου, καθιερώθηκε από την ΠΣΟ, ως Παγκόσμια μέρα δράσης των Συνδικάτων για την ειρήνη στην μνήμη της επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας κατά της ανθρωπότητας το 1939 και των εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού και του φασισμού. Αυτή η μέρα, αποτελεί κάλεσμα για τον καθένα μας να διαδραματίσει τον δικό του ρόλο για την επικράτηση της ειρήνης στην χώρα μας και παγκόσμια.
    • Σήμερα, 66 χρόνια μετά το τέλος του πιο καταστρεπτικού πολέμου που έζησε η ανθρωπότητα, οι πόλεμοι και οι εχθροπραξίες συνεχίζονται σε όλες τις γωνιές της γης και ο κίνδυνος ο κόσμος να ζήσει την οδύνη νέων παγκόσμιων πολέμων μεγαλώνει.
    • Την ίδια στιγμή, στον κόσμο που ζούμε αυξάνεται η οικονομική ανισότητα, η εκμετάλλευση, η αθλιότητα και η φτώχεια για μεγάλες μερίδες του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα ζητήματα της αύξησης της ανεργίας, της μαζικής μετανάστευσης ανθρώπων για αναζήτηση αξιοπρεπούς ζωής, του νέου κύματος έξαρσης του ρατσισμού, της αλλαγής των κλιματικών συνθηκών και της μεγάλη καταστροφής στο περιβάλλον, είναι προβλήματα που επηρεάζουν αρνητικά τις ισορροπίες στον κόσμο και θέτουν την ειρήνη σε κίνδυνο.
    • Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και συμπαράσταση μας σ’ όλους τους λαούς που αγωνίζονται για ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου χωρίς ανισότητες και εκμετάλλευση. Ενώνουμε τη φωνή μας με τις φιλειρηνικές προοδευτικές δυνάμεις στον κόσμο που αγωνίζονται για παγκόσμια ειρήνη βασισμένη στον σεβασμό των αρχών του διεθνούς δικαίου, ενάντια στην ιμπεριαλιστική Νέα Τάξη Πραγμάτων, που όπως και σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους, συνεχίζει να προκαλεί πολέμους και δυστυχία σε πολλούς λαούς και ειδικότερα στα κατώτερα στρώματα όλων των λαών.
    • Στο μέσο της πιο μεγάλης οικονομικής κρίσης από την δεκαετία του 1930, οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες μιας κρίσης η οποία αποδεικνύεται πολύ πιο βαθιά και πιο μακρόχρονη απ’ ότι υπολογιζόταν. Πρόκειται ξεκάθαρα για κρίση του καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού που οδηγεί στη διεύρυνση των ανισοτήτων και στην υπόσκαψη του κοινωνικού κράτους.
    • Είναι φανερό ότι το σύστημα επιδιώκει να μεταφέρει το βάρος των συνεπειών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Συντασσόμαστε με τους εργαζόμενους όλου του κόσμου και δεν δεχόμαστε να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση του καπιταλισμού.
    • Στη χώρα μας,  οι συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης επηρεάζουν τους εργαζόμενους και ενώ ο εθνικισμός, ο ρατσισμός και ο νεοφασισμός είναι σε άνοδο, ο πιο σοβαρός κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε είναι συνέχιση της de facto διαίρεσης του τόπου μας.
    • Ο αγώνας για την ειρήνη και την επανένωση της χώρας μας, αποτελεί βασική και άμεση προτεραιότητα μας. Παραμένουμε σταθερά δεσμευμένοι στην προσπάθεια για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων, όπως αυτή διαλαμβάνεται στις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ και στα πλαίσια ενός κράτους με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα στην βάση των συμφωνιών της 23ης Μαΐου και της 1ης Ιουλίου 2008.
    • Στηρίζουμε την διαδικασία των συνομιλιών  και καλούμε τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων να συνεχίσουν να εργάζονται ακόμα πιο εντατικά με στόχο την επίτευξη λύσης που θα επανενώσει την Κύπρο και θα την καταστήσει ελεύθερη, ανεξάρτητη και πατρίδα όλων των Κυπρίων.
    • Ζητούμε οι διαπραγματεύσεις να συνεχιστούν εντατικά, μέσα σε πνεύμα εποικοδομητικό και με καλή πίστη, με μοναδικό στόχο την επίτευξη συμφωνημένης λύσης. Ζητούμε να διαφυλαχτεί η πρόοδος που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα στο τραπέζι των συνομιλιών. Καλούμε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στο διεθνές επίπεδο να εντείνουν τις προσπάθειες τους για εξεύρεση συμφωνημένης λύσης, σημειώνοντας ότι η παρέλευση του χρόνου δεν βοηθά το στόχο της λύσης, αλλά αντίθετα βοηθά στην εδραίωση της υφιστάμενης κατάστασης.
    • Η συνάντηση που έγινε στις 7 Ιουλίου των ηγετών των δύο κοινοτήτων με τον Γ.Γ του ΟΗΕ, μπορεί να δώσει ώθηση στην διαπραγματευτική διαδικασία. Η συμφωνία, με την προτροπή του Γ.Γ για εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων και το άνοιγμα κεφαλαίων που δεν συζητήθηκαν επαρκώς στις διαπραγματεύσεις, μπορεί να δημιουργήσουν σημαντική πρόοδο αν επικρατήσει καλή θέληση και επιδειχτεί πραγματική βούληση. Αυτή είναι η προσδοκία αλλά και η απαίτηση μας.
    • O κοινός αγώνας των εργαζομένων για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος και επανένωση της Κύπρου θα συμβάλει σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη. Σε αυτά τα πλαίσια, επαναλαμβάνουμε την θέση μας για άμεση αποστρατικοποίηση ολόκληρης της Κύπρου μαζί με την λύση.
    • Με αυτή την ευκαιρία εκφράζουμε την οδύνη και την θλίψη μας για την ανείπωτη τραγωδία που έπληξε την χώρα μας την 11 Ιουλίου. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στις οικογένειες των 13 αδικοχαμένων συμπατριωτών μας και εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας.
    • Καλούμε όλους τους Κύπριους να ενωθούν μαζί μας την 1η Σεπτεμβρίου, για να σημειώσουμε την απαρχή νέων, μαζικών κοινών αγώνων για επίτευξη της ειρήνης και της επανένωσης.
    • Καλούμε όσες οργανώσεις, Συνδικαλιστικές ή άλλα οργανωμένα σύνολα, συμφωνούν με το παρών κείμενο, να ενώσουν την φωνή τους μαζί μας για να δώσουμε βροντερό μήνυμα ότι η λύση και η επανένωση του τόπου μας, αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα.
    • Με αφετηρία την 1η Σεπτεμβρίου θα οργανώσουμε σειρά παρεμβάσεων με σημαντικό ορόσημο μια μεγάλη δικοινοτική εκδήλωση, το Φεστιβάλ ΕΙΡΗΝΗΣ και ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ, που θα πραγματοποιηθεί τέλος Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου. Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν τις προσεχείς ημέρες.
    PEO, AKEL, EDON, DEV-İŞ, KTOS, KTOEÖS, KTAMS, BES, ÇAĞ-SEN, BASIN-SEN, GÜÇ-SEN, DAÜSEN, DAÜ-BİR-SENTDP, BKP, YKP, TIPİŞ, BARIŞ DERNEĞİ, PİR SULTAN ABDAL, DERNEĞİ, BARAKA KÜLTÜR MERKEZİ, Cyprus Chamber of Fine Arts (EKATE), Proodeftiki Primary School Teachers movement, OLTEK, Proodeftiki Secondary School Teachers movement, Bicommunal Initiative of Relatives of Missing Persons and Victims of War "Together We Can!", Kontea Heritage Foundation, Writers Union, Stop the War Coalition, Cyprus Publisher’s Association – KIB-Ya Y, Limassol Civil İnitiative ‘Solution-Reunification-Peace”, United Turkish Cypriot and Greek Cypriot Teachers Platform, İskele Citizens Initiative, Management Center, Republican Turkish Party - CTP, Socialist İnitiative, Symfiliosi / Uzlaşma /  Reconciliation, Peace Association, New Cyprus Association, Left Wing, Association of Turkish Cypriot Artists and Authors, Federation of Cypriot Organizations in Greece – OKOE Athens, Federation of Cypriot Organizations in Greece - Youth OKOE Athens, Bicommunal Chorus, Cooperative Workers Trade Union - KOOP-SEN, Cyprus Turkish Association for Democracy – KTDD London, Cypriot Science Education Health and Solidarity Association – KIBES Instabul, KGP – Cyprus Youth Platform, UCP – United Cyprus Platform of the Overseas Cypriot Organizations, Bi-Communal Peace Initiative, Cyprus Reunification Movement, German-Cypriot Forum –DFZ Berlin, Workers Democracy, Youth Against Nationalism, NGO Support Centre, Hands Across the Divide, IKME Sociopolitical Studies Institute
    Peace Centre, Women Into Action, Union of Cypriot Refugees in Greece (EKPE) Athens, Association of Historical Dialogue and Research
    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...