"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

2 Απριλίου 2012

Η αυτοκριτική που πρέπει να γίνει για να δούμε ξεκάθαρα μπροστά

Και τώρα και πάντα...
  • Η πρώτη και η δεύτερη πενταετία του Δημοκρατικού Συναγερμού στη εξουσία με τα κοινωνικοοικονομικά της παρελκόμενα, οι δύο χαμένες εκλογικές μάχες του 93’ και του 98’, οι παλινωδίες στο Κυπριακό -από τα ηφαίστεια και τους S300 στις μυστικές συνομιλίες και το όλα στο τραπέζι- οδήγησαν το ΑΚΕΛ το 2002 στο «απονενοημένο διάβημα» της συνεργασίας με το ΔΗΚΟ του Τάσσου Παπαδόπουλου…
  • Με βασικό στόχο το ξεκούμπισμα του ΔΗΣΥ από την εξουσία «από τη πρώτη Κυριακή» (άμπας τζιαι…), το ΑΚΕΛ πέρασε με 200 τα κόκκινα φώτα της ιστορίας που φώναζαν για το ποιόν και το πολιτικό ήθος του ανδρός που «άλλαξε σιόρ»…
  • Το λαϊκό κίνημα έβαλε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα… Υποσχέθηκε ο Τάσσος Παπαδόπουλος διαπραγμάτευση στη βάση του σχεδίου Ανάν, μπλοφάροντας το αποδέχτηκε και επισήμως το καλοκαίρι του 2003 για να τα φορτώσει στον αδιάλλακτο Ντενκτάς…
  • Στο ΑΚΕΛ έδωσε υπουργούς, τη προεδρία της Βουλής λίγο πιο πριν, αλλά του πήρε τη ψυχή την Άνοιξη του 2004…
  • Με το ιστορικό πια διάγγελμα αλλά και με τη στάση του στις συνομιλίες, αποκάλυψε από νωρίς το λάθος της συνεργασίας… μα ήταν πλέον αργά…
  • Η κοινή γνώμη, ακόμα και η πλειοψηφική μάζα μέσα στον κόσμο της αριστεράς, είχε ήδη ταχθεί φοβικά ενάντια στη λύση που πρόσφερε το σχέδιο Ανάν.
  • Το λάθος, προσπάθησε να το διορθώσει το ΑΚΕΛ με την υποψηφιότητα και τη νίκη Χριστόφια το 2008, αλλά η προσπάθεια είναι και θα μείνει ημιτελής όσο μένει άλυτο το Κυπριακό.
  • Σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού μέσα στο 2012, η αυτοκριτική για το μεγάλο κατά τη γνώμη μου πολιτικό ατόπημα της υποστήριξης Παπαδόπουλου για τη προεδρία, μπορεί να περιμένει…
  • Αλλιώς, θα εξέχει σαν η μέγιστη προτεραιότητα στη μετά Χριστόφια εποχή…
  • Ο Τάσσος διάβρωσε την αριστερά, της επέφερε πλήγματα σε ότι αφορά τη θέση της στο Κυπριακό. Ανάγκασε το κόμμα σε παλινωδίες πριν και μετά το δημοψήφισμα, το εκβίασε πολιτικά, το παρέσυρε και το διάσπασε.
Αν παίρναμε άλλες αποφάσεις το 2002 και το 2008…
  • Το ΑΚΕΛ φοβόταν τη ρυμούλκηση του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ από τον Συναγερμό. Ο Ομήρου είχε ήδη αποδεχτεί να παίξει τον ρόλο του υποψηφίου της δεξιάς με την ουρά των «δραματικών εξελίξεων»…
  • Ο Τάσσος όμως, θα μπορούσε να τα βρει με τον Κληρίδη και τον Αναστασιάδη; Η δίψα του ιδίου και της φαμίλιας του για εξουσία, θα υπερίσχυαν των δρομολογήσεων που είχε ήδη πραγματοποιήσει η διακυβέρνηση Κληρίδη στο Κυπριακό, σε συνεργασία με τον Βασιλείου και τον Παπαπέτρου;
  • Αν πάρουμε ως παράδειγμα την παρούσα φάση, στην οποία κατά τα φαινόμενα η φράξια του Νικόλα Παπαδόπουλου στο ΔΗΚΟ δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με τον -γνωστό για τις θέσεις του στο Κυπριακό- Νίκο Αναστασιάδη στις επόμενες προεδρικές, ίσως και να μην ήταν αδύνατη η συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ στις εκλογές του 2003.
  • Γιατί λοιπόν τόση πρεμούρα για συνεργασία με το ΔΗΚΟ και στήριξη μάλιστα του κρυφοδιχοτομικού Τάσσου, που δεν άλλαξε ποτέ και το ξέραμε; Ας τον άφηνε το ΑΚΕΛ να συνεργαστεί με τον Συναγερμό, αφού μπορούσαν να συμφωνήσουν σε κάποιες αρχές, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη της πορείας του Κυπριακού.
  • Ας τον άφηνε το ΑΚΕΛ να συνεργαστεί με την ΕΔΕΚ και τους Νέους –τότε- Ορίζοντες, αν επέμενε να ηγηθεί της προσπάθειας για «αλλαγή»…
  • Και τελικά, αφού υπήρξε τόση ζύμωση και έντονος διάλογος στη κομματική βάση ενάντια στη στήριξη της υποψηφιότητας Παπαδόπουλου, το ΑΚΕΛ δεν θα έπρεπε να προτείνει στο ΔΗΚΟ μια κοινά αποδεκτή προσωπικότητα, ο οποίος/ η οποία θα αναλάμβανε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και παράλληλα θα ήταν «ακίνδυνος» για το κίνημα;
  • Το επιχείρημα ενάντια σε όλα αυτά τα σενάρια ήταν πως μόνο ο Παπαδόπουλος μπορούσε να κατεβάσει τον Κληρίδη και τον ΔΗΣΥ από το τιμόνι… 
  • Οπότε, δικαιούμαι νομίζω να συνάγω, πως το αποκλειστικό κίνητρο της υποστήριξης του Τ. Παπαδόπουλου για τη προεδρία, δεν ήταν το κατέβασμα του ΔΗΣΥ από την εξουσία, ούτε και οι υποχωρήσεις Κληρίδη στο Κυπριακό, αλλά το ανέβασμα του ΑΚΕΛ στην εξουσία, με ότι αυτό συνεπάγεται… και με κάθε τίμημα, μεγάλο όπως αποδεικνύεται…
  • Και αυτό το μεγάλο τίμημα πληρώνει τώρα η αριστερά και το ΑΚΕΛ. Το γεγονός δηλαδή ότι δεν στάθηκε αυτόνομα –σταθερά σε θέσεις αρχών στο Κυπριακό- «τιμωρώντας» τις ηγεσίες τόσο του ΔΗΚΟ, όσο και της ΕΔΕΚ για τον «ενταφιασμό» των ιδεών Γκάλι και τη συμμετοχή τους στην εθνικιστική περιρρέουσα της δεκαετίας του 90’.
  • Ας χάναμε και τις εκλογές του 2003 σύντροφοι, παρά να μπούμε στον κυκεώνα που μας οδήγησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και τον οποίο συνεχίσει να αναπαράγει τώρα και ο γιος του.
  • Ακόμα και το 2008, στον Β’ γύρο και όταν τα παζάρια έδιναν και έπαιρναν, το ΑΚΕΛ έπρεπε να κάνει ξεκάθαρο στις ηγεσίες των δύο κομμάτων του «κέντρου» ότι θα τα δώσει όλα για μια λύση στο αμέσως επόμενο διάστημα, χωρίς να προβεί σε καμιά συνδιαλλαγή και δεσμεύσεις.
  • Ας αποκάλυπταν το πραγματικό τους πρόσωπο οι «κεντρώοι», συνεργαζόμενοι με τον Συναγερμό και εκλέγοντας των Γιαννάκη τον Κασουλίδη…παρά να τους κουβαλά το κίνημα στο σβέρκο του σαν σκορπιούς για τέσσερα χρόνια…
  • Μετά Χριστόν προφήτης θα μου πείτε… μα αυτά έχουν οι αυτοκριτικές…
Τι κάνουμε τώρα…
  • Αυτόνομη κάθοδο με τις συνεργαζόμενες δυνάμεις με ταξικό-αντινεοφιλελεύθερο χαρακτήρα και τη σημαία της διζωνικής και της επαναπροσέγγισης όσο ψηλότερα γίνεται.
  • Συμμαχίες με τα κοινωνικά στρώματα, τους συνειδητοποιημένους εργαζόμενους και τους επανενωτικούς που δεν απεμπολούν τη διζωνική για χάρη των «αποκεντρωμένων» και των «χαλαρών»…
  • Καμιά υποχώρηση, καμιά επανάληψη των λαθών του 2004 και του 2008. Ας αποκαλυφθούν οι εχθροί της εργατικής τάξης και της λύσης, συνεργαζόμενοι.
  • Η αριστερά δεν έχει ανάγκη την εξουσία, την όποια και όση εξουσία. Αυτή έχει ανάγκη την αριστερά.
  • Υποστηρίζω μια κεντροαριστερή επιλογή που να ελκύει τη βάση των ψηφοφόρων του «κέντρου» και να συσπειρώνει το ΑΚΕΛ, έτσι ώστε να δώσουμε μια αξιοπρεπή μάχη για την τάξη και το κίνημά μας.
  • Χωρίς νέρωμα στο στόχο της διζωνικής, για την υπεράσπιση του κοινωνικού διαλόγου και των εργασιακών διεκδικήσεων.
  • Ο λαός, πιστεύω, έχει ανάγκη μια σοσιαλιστική-ομοσπονδιακή επιλογή, έχει εμπιστοσύνη στο ΑΚΕΛ, παρά τη δαιμονοποίηση, και δεν θα παρασυρθεί τόσο εύκολα στη πλεκτάνη που του στήνει η δεξιά και οι εθνικιστές.
Ο παράγοντας Χριστόφιας
  • Δεδομένης της αποδόμησης και της περιρρέουσας, της μετά Μαρί εποχής, της καταστροφολογίας σε ότι αφορά το Κυπριακό, της οικονομικής κατάστασης κ.ο.κ., μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα Χριστόφια θα έμοιαζε σαν γροθιά στο μαχαίρι…
  • Με τις τωρινές συνθήκες, που δεν νομίζω να διαφοροποιηθούν και πολύ μέχρι τον Ιούνιο (εκτός αν προχωρήσει το Κυπριακό), η σκέψη για επαναδιεκδίκηση εκ μέρους του συντρόφου, το μόνο που καταφέρνει είναι να σπρώχνει τους πάντες στην αγκαλιά του Νίκου Αναστασιάδη, ακόμα κι αυτόν τον Αρχιεπίσκοπο…
  • Από την άλλη, έχει και ένα πολιτικό δικαίωμα ο άνθρωπος να υπερασπιστεί τον εαυτό του και το έργο του, που θα φανεί καθώς περνούν οι μήνες και πιστεύω πως θα τον δικαιώσει. Αλλά και πάλι, δεν θεωρώ πως το κλίμα μπορεί να αλλάξει σε σημείο που να ανατρέπεται ολοκληρωτικά.
  • Δεν θέλουμε να δώσουμε μια χαμένη μάχη, αλλά μια μάχη με προοπτικές, που να ξυπνά τον λαό και να τον ταρακουνά, που να τον οδηγεί σε κοινωνικές συμμαχίες ενάντια στους νεοφιλελεύθερους, τους λαϊκιστές και τους εθνικιστές. Κοινωνικές συμμαχίες που θα μείνουν «προίκα» στην αριστερά, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα. 
  • Μόνο η πρόοδος στο Κυπριακό, η σύγκλιση πολυμερούς διάσκεψης και η συμφωνία που θα μπει σε δημοψηφίσματα μέσα στο 2012, μπορεί να τερματίσει θριαμβευτικά τη πορεία του ΑΚΕΛ στην εξουσία από το 2003, και του ίδιου του Χριστόφια. Όποια και να είναι η ετυμηγορία του λαού.
  • Σε κάθε άλλη περίπτωση, η αριστερά πρέπει να ελλιχθεί και να διαφυλάξει τις πιθανότητες και τις προοπτικές της.

34 σχόλια:

  1. Φίλε Νέε,
    Σε χαιρετώ!!!

    Με πρόλαβες σε αρκετά σημεία! Και συμφωνώ στα πιο πολλά κυρίως για το πρόγραμμα [“Αυτόνομη κάθοδο με τις συνεργαζόμενες δυνάμεις με ταξικό-αντινεοφιλελεύθερο χαρακτήρα και τη σημαία της διζωνικής και της επαναπροσέγγισης όσο ψηλότερα γίνεται και Συμμαχίες με τα κοινωνικά στρώματα, τους συνειδητοποιημένους εργαζόμενους και τους επανενωτικούς που δεν απεμπολούν τη διζωνική για χάρη των «αποκεντρωμένων» και των «χαλαρών»…”] και ότι «…μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα Χριστόφια θα έμοιαζε σαν γροθιά στο μαχαίρι…»… [Εδώ έχω τις επιφυλάξεις κι αμφιβολίες μου αν σ’ ένα «ταξικό-αντινεοφιλελεύθερο» μέτωπο ή μια «σοσιαλιστική-ομοσπονδιακή επιλογή», θα χωρέσουν και οι εκ δεξιών επανενωτικοί ή θα «ελκύσει τη βάση των ψηφοφόρων του «κέντρου»»] ….

    Θα διαφωνήσω όμως μαζί σου για το ζήτημα της αυτοκριτικής. Αν και διαφωνούσα τότε με τη στήριξη της υποψηφιότητας Τάσσου Παπαδόπουλου [αν και τον ψήφισα τελικά] γιατί τον θεωρούσα ως εκπρόσωπο του μεγάλου κεφαλαίου, εν τούτοις σήμερα δεν βλέπω να υπήρχε άλλος τρόπος να κατέβει ο “Συναγερμός” από την Προεδρία και την άλωση των πάντων από μέρους του. Πέραν τούτου η στήριξη του Τ. Παπαδόπουλου αποτελούσε [φυσιολογική] συνέχεια της μέχρι τότε πολιτικής του ΑΚΕΛ για συμμαχίες με τις λεγόμενες κεντρώες δυνάμεις. Σήμερα και δη με την εκλογή Χριστόφια στην Προεδρία το 2008, τούτο πιστεύω πως έχει ξεπεραστεί. Γι’ αυτό και στα αυτιά των αριστερών ακούγονται πλέον ως άκρως αναχρονιστικές και συντηρητικές οι όποιες απόψεις για στήριξη υποψηφιότητας Κκάρογιαν ή υποψηφιότητας Ομήρου! [Δείτε την χτεσινή αρθρογραφία του Τσουρουλλουθκιού στη “Σημερινή”]…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ 'Ανευ για το σχόλιο. Εγώ επιμένω στην αυτοκριτική για τα συγκεκριμένα θέματα, γιατί πιστεύω πως χρειάζεται.
      Συνεργασία με τις κεντρώες δυνάμεις ναι, με τον Παπαδόπουλο όμως πρόεδρο και με το τίμημα του μισοθαψίματος της διζωνικής...;

      Χαίρομαι παρόλα αυτά που συμφωνούμε στο τι κάνουμε τώρα...

      Διαγραφή
  2. Νέε, ο Χριστόφιας τζιαι το ακέλ δεν μπορούσαν να ξέρουν εκ των πρωτέρων ότι ο Τάσσος ήταν τόσον πόσσικος τζιαι θα τους ξεγελούσεν τόσον απροκάλυπτα. Στερνή μου γνώση να σ΄είχα πρώτα...

    Το Ακέλ εν επούλησεν την ψυχήν του. Την εδιαφύλαξεν. Έπεξεν το ψοησμένον για να μεν το σκοτώσουν. Καλά έκαμεν. Έφκηκεν πιο δυνατό.

    Το ότι η Τουρκία δεν έκαμεν το βήμαν το 2010, το ότι ο Ταλάτ δεν εκατάφερεν να την πείσει να τον αφήσει να το λύσει πριν να φύει που την εξουσίαν. το ότι ο Ταλατ δεν εστάθην ικανός να έβρει κοινόν έδαφος με τον Χριστόφκιαν είναι σημάθκια που δικαιολογούν τζιαι το ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν επεισθήκαν ότι η λύση ήταν κάτι το σίουρον. Δεν ήταν μόνον ο Τάσσος. Ο Τάσσος ακολούθησεν τζιαι το κοινόν αίσθημαν.

    Για την υποψηφιότηταν του Χριστόφκια έχεις καλόν ένστιγκτον. Ο μόνος τρόπος να συσπειρωθεί το ΑΚΕΛ είναι να έβρει συμμάχους. Να απευθυνθεί τζιαι το πέραν του 25% σκληρόν πυρήναν των ταξικά συνειδητοποιημένων αριστερών. Μόνον με ποσοστά πάνω που 35% (τζιαι ας είναι τζιαι με κεντροαριστερόν ή αριστεροφιλελεύθερον υποψήφιον) μπορεί να συνεχίσει να είναι κολώνα της όποιασδήποτε λύσης που μπορεί να επιτευχθεί. Αλλιώς θα είναι πιττακωμένη κουτσουκούτα του οδοστρωτήρα της διχοτόμησης με οδηγόν τον ατομικισμόν του ξέφρενου καπιταλισμού. Με εκλέξιμον υποψήφιον το ΑΚΕΛ, εκτός του ότι μπορεί τζιαι να τον εκλέξει, μπορεί να υπερασπιστεί καλλύττερα μιαν καθαρήν πολιτικήν, όσον παράδοξον τζιαι να φαίνεται. Με τον Βασιλείου για παράδειγμαν δεν ενέδωσεν σε τίποτε τζιαι ας ήταν καπιτάλας. Δεν είναι ούλλοι οι κεντρώοι Τάσσοι.

    Μόνη δικαίωση για τον Χριστόφκιαν είναι έναν πολλά ψηλόν ποσοστόν που τον όποιονδήποτε έχει καθαρές θέσεις για το κυπριακό. Η δε αξιπρεπής εφαρμογή της προκύρηξης του ότι δεν θα ξαναβάλει υποψηφιότηταν, τραβά το χαλίν πουκάτω που τα πόθκια της δεξιάς που επένδυσεν τόσον πολλά σε μιαν ηλήθιαν μανιακήν προσπάθειαν εξεφτελισμού του αθρώπου.

    Ο Χριστόφκιας στα μμάθκια των αθρώπον που τον επεράσαν στον δεύτερον γυρόν δεν είναι αυτόν που είναι στα μμάθκια αυτών που τον εκρούσαν τζιαι τον εκάψαν τζιαι εφανήκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν χρειάζεται να μαρτυρήσει σαν υποψήφιος για να δικαιωθεί. Η συμμετοχή του κόσμου στο προεδρικόν τζιαι στες συναυλίες έδειξεν του τι σκέφτεται ο αριστερός κόσμος.Τζιαι ο ίδιος ξέρει ότι η ιστορία δεν είναι ούτε ο Πολίτης, ούτε ο Δρουσιώτης, ούτε ο Φιλελεύθερος, ούτε το Παπαδοπουλλίν ή ο Αναστασιάδης.

    Ελπίζω να μεν έχει συμβούλους που να τον κάμουν να πιστέψει ότι είναι εκλέξιμος ή ότι μπορεί να συνάξει κόσμον πέραν που τον σκληρόν πυρήναν του Ακέλ. Εγώ αν βάλει υποψηφιότηταν θα τον ξαναψηφίσω σαν ένδειξην σεβασμού για όσα έκαμεν για τον τόπον, αλλά θα λυπηθώ για το αποτέλεσμαν που το θεωρώ αυτοκαταστροφήν τζιαι αφαίρεσην κάθε ελπίδας για συνέχισην της σωστής πολιτικής που εχάραξεν. Μόνον ένας στύλ Βασιλείου μπορεί να συνεχίσει την δουλειάν, τζιαι αν δεν υπάρχει πρέπει να έβρετε τον αριστερόν που του μοιάζει παραπάνω. Ο κομματικός πατριωτισμός θα συνάξει 25-30% τζιαι δεν θα μπορεί να κάμει ούτε καν αντιπολίτευσην.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσωπικά, μόνον τον ευρωβουλευτή Τάκη Χατζηγεωργίου μπορώ να σκεφτώ που να πληροί τούντα κριτήρια, δεδομένου ότι δεν υπάρχει τίποτα -μα τίποτα μιλάμε- εκτός κόμματος.

      "ο Χριστόφιας τζιαι το ακέλ δεν μπορούσαν να ξέρουν εκ των πρωτέρων ότι ο Τάσσος ήταν τόσον πόσσικος τζιαι θα τους ξεγελούσεν τόσον απροκάλυπτα. Στερνή μου γνώση να σ΄είχα πρώτα"

      Αυτό εννοώ αυτοκριτική.

      Διαγραφή
    2. Χαμάλης3/4/12, 1:10 π.μ.

      Ο μόνος ΑΚΕΛικός που δεν "εφθάρηκεν", δηλαδή δεν έχουν έχουν ρίξει λάσπην εναντίον του μέχρι στιγμής, εν ο Καζαμίας. Ως εχτές εφουμίζαν τον ούλλοι. Πως θα μπορούσαν τωρά να τον κατηγορήσουν; Μακάρι ναν καλά στην υγείαν του ο σύντροφος. Εν μια καλή τζιαί καθαρή επιλογή για μας. Τζι' ο Κατσουρίδης παίζει αλλά θα έσιει να αντιμετωπίσει το επιχείρημαν που χρησιμοποίησεν ο ίδιος εναντίον του Κασουλίδη τότε. "Στο κόμμαν του δεν το εψηφίσαν για πρόεδρον του κόμματος του, πώς μας λαλούν τωρά να τον ψηφίσομεν για πρόεδρον του κράτους;"

      Διαγραφή
    3. Είπα να μεν πω για τον Καζαμία γιατί το έσιει ρητά αποκλείσει ο ίδιος. Θα ήταν πάντως μια κίνηση ΜΑΤ.

      Ο Κατσουρίδης έμεινε επίσης άφθαρτος που τη διακυβέρνηση, αφού δεν έδωσε σχεδόν καμία μάχη τέσσερα χρόνια, στο επικοινωνιακό επίπεδο τουλάχιστον... Εν μια λύση ανάγκης.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος3/4/12, 1:15 π.μ.

    Καλησπερα , καλησπερα !! Φιλε Νεο αυτο που θα ηθελα να πω ειναι οτι τοσο οι εδεκιτες οσο και οι αριστερη πτερυγα του Δηκο (που θελω να πιστευω υπερισχυει) δεν νομιζω να ειναι τοσο ηλιθιοι που να ππεσουν στην παγιδα Αναστασιαδη . Προσωπικα ετυχε να μιλισω και με εδεκιτες και δηκοιους. Αυτο που πηρα ως απαντηση ηταν π.χ να κοπουν τα χερκα μας να ψηφισουμε Αναστασιαδη οπως επισης αν θελουν να τον στηριξουν ας παν να τον ψηφισουν μονοι τους κτλ...
    Επισης να σημειωσω το εξης ,οταν εγινε λογος για τον Κυριο Καζαμια δεν ειχε κανενας να πει ενα κακο λογο..
    Ελπιζω το κομμα και τα συλλογικα οργανα να σκεφτουν πολυ καλα τι θα πραξουν και να μην μας οδηγησουν σε καθαρη αυτοκτονια!!

    ipod iphone ipad isihtir
    Nikos Anastasiadis

    FYTOS

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου σύντροφε Φύτο!
      Σίγουρα, αν τραβήσουν όλοι με Αναστασιάδη, σε οποιονδήποτε γύρο, η κεντροαριστερά εκτός ΑΚΕΛ δεν θα ακολουθήσει.
      Γι αυτό χρειαζόμαστε μιαν υποψηφιότητα που να μεν τους απωθεί επίσης.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος3/4/12, 7:23 π.μ.

    Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση.

    Ειδικά στο ζήτημα του Τάσσου δεν έχω τίποτα με το οποίο να διαφωνήσω. Περιγράφεις σωστά την κατάσταση για τη δίψα του ΑΚΕΛ για εξουσία και το πούλημα στον ΔΗΚΟ και τον Τάσσο. Κάτι που δυστυχώς βλέπουμε να γίνεται σήμερα από την ανάποδη, με τον ΔΗΣΥ να αντιγράφει ουσιαστικά το ΑΚΕΛ, όχι σε επίπεδο προσώπων αλλά σε επίπεδο πολιτικών.

    Strovoliotis.

    Έγραψα και εγώ όπως και ο Ακέρας, πως ουσιαστική ανατροπή στα προεκλογικά θα είναι να βρει το ΑΚΕΛ κάποιον άνθρωπο σαν τον Βασιλείου. Δυστυχώς όμως ακόμα και μια τέτοια επιλογή δεν είναι σήμερα αρκετή: σε αντίθεση με τότε, η οικονομία σήμερα βρίσκεται σε κρίση, και πολλά από τα χαρακτηριστικά της κρίσης έρχονται σε αντίθεση με τον συντηρητισμό του ΑΚΕΛ. Ο νέος υπουργός οικονομικών ας πούμε δήλωσε χτες πως αν φανεί πως ξεφεύγουμε από το συμφωνημένο έλλειμμα θα έρθουν και άλλα μέτρα. Επιβεβαίωσε επίσης πως δέχεται τη λογική του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού. Αυτά είναι ευπρόσδεκτα και νούσιμα, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να αγοραστούν τοις μετρητοίς: η αμφιλεγόμενη στάση Χριστόφια, και οι πολλές φορές αρνητική στάση ΑΚΕΛ κάνουν αυτές τις διακηρύξεις να χάνουν από το νόημα τους. Και σε αντίθεση με εσένα, εγώ πιστεύω πως η διεκδίκηση της προεδρίας με άλλο υποψήφιο πέραν του Χριστόφια θα έχει νόημα και ουσία ακριβώς αν καταφέρει να δείξει ένα νέο ΑΚΕΛ, ένα σοσιαλδημοκρατικό ΑΚΕΛ που λειτουργεί μέσα στον ρεαλισμό του συστήματος, όχι ένα ΑΚΕΛ που κάνει και ταξικό αγώνα, προσπαθεί να διαχειριστεί και τον καπιταλισμό και γενικώς δεν ξέρει τι θέλει.

    Η πενταετία Χριστόφια πέραν της ανεπάρκειας του ιδίου, έβγαλε στην επιφάνεια και την αδυναμία του ΑΚΕΛ με την παρούσα του μορφή να διαχειριστεί την εξουσία. Αν θέλει να τα ξεπεράσει αυτά δεν φτάνει μόνο να πέψει τον Χριστόφια στο εξοχικό του.

    Ο συντηρητισμός του ΑΚΕΛ είναι ο μεγαλύτερος εχθρός, και για να καταλάβεις τι εννοώ, σε ρωτώ ευθέως: θα έβγαζες αυτό το κείμενο στην Χαραυγή η τη Γνώμη;

    Και τέλος: πιστεύω ακόμα πως η μόνη λύση για το Κυπριακό είναι η λύση. Το καθεστώς μη λύσης δεν είναι βιώσιμο, ούτε για μας ούτε για τους Τκς. Οι συνέπειες όμως των επιλογών του 2002, (και η ανεπάρκεια Χριστόφια, αλλά αυτό αν θέλεις μην τον διαβάσεις), έφεραν την κατάσταση σε ένα τέτοιο αδιέξοδο, που ειλικρινά δεν ξέρω που θα οδηγήσει. Ακόμα και στην καλύτερη περίπτωση που γίνει ένα θαύμα και πάμε σε λύση, ποιος θα την ψηφίσει; Και δεν αναφέρομαι σε κομματικές γραμμές. Που είναι η προετοιμασία του κόσμου για ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στροβολιώτη μην προβάλλεις την ανεπάρκειαν σου να κρίνεις τον Χριστόφκια πάνω στον Χριστόφκιαν. Βασικόν σου handicap για να σε θεωρήσω επαρκήν οι οικονομικές σου ιδεοληψίες.

      Ο μπλόγκερ εσέναν συμπαθεί σε. Εν τες ιδεοληψίες σου για την οικονομίαν που δεν συμπαθεί

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος3/4/12, 1:31 μ.μ.

      Φίλε μου, όταν μιλά για την οικονομία ο Κίκης, ή ο Πάμπος Παπαγεωργίου (που δειλά δειλά μετά την εκλογή του στη βουλή ξαναβρίσκει τον οικονομικό του ορθολογισμό), ακούω έναν ΑΚΕΛ νούσιμον που μου αρέσκει.

      Αλλού να γυρέψεις ιδεοληψίες.

      Strovoliotis.

      Διαγραφή
    3. Τούντην έρμη την ανεπάρκεια... αρνούμαι πραγματικά να κάμω τούτη συζήτηση. νησάφιν!

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος3/4/12, 2:29 μ.μ.

      Γιατί ρε φίλε; Είναι *όλα* τα στελέχη του ΑΚΕΛ το ίδιο ικανά, έξυπνα, ευέλικτα κλπ; Χωρίς να υπάρχουν καθόλου ανόητοι, ανίκανοι, λαϊκιστές, δογματικοί κλπ;

      Επειδή αν ήταν έτσι, θα είχατε ένα κόμμα μοναδικό στον κόσμο!

      Και αν δεν είναι ανεπαρκής ο Χριστόφιας, γιατί εισηγείστε να μην κατέβει ξανά;

      Strovoliotis.

      Διαγραφή
    5. Εξηγήθηκε τζιαι που εμένα, τζιαι που άλλους γιατί Στροβολιώτη. Την ανεπάρκεια να την τεκμηριώσεις επιτέλους, τζιαι να την συζητήσουμε.

      Τζιαι για να έχουμε καλό ρώτημα, σε ποιαν ακριβώς έκδοση της Αλήθειας εδημοσιεύθηκε ένα κριτικό άρθρο για το θάψιμο των ιδεών Γκάλι, για την βλακεία του αμυντικού δόγματος ή την πατάτα των πυραύλων;

      Τζιαι σε ποιον ακριβώς συνέδριο, ο μη συντηρητικός συναγερμός, έκαμε τη παραμικρή αυτοκριτική;

      Εγώ μελετώ την ιστορία του ΑΚΕΛ τζιαι μιαν την άλλη βλέπω αυτοκριτικές ποτζιεί, αυτοκριτικές ποδά. Μα περιπαίζεις μας;

      Έσιει πιο προοδευτικό-δημοκρατικό χώρο μες τη Κύπρο που το κίνημα της αριστεράς; Που εννά κάμει τζιαι η δεξιά τον γιο της πλύστρας τζιαι του καφετζιή πρόεδρο, ξαναμιλούμεν.

      Τζιαι που εννά έρτει η ώρα του να μπει ένα τέτοιο κριτικό άρθρο στη Γνώμη, εννά μπει. Για την παμπεσιά του Παπαδόπουλλου το 2004 έγραψα αρκετά ως τωρά τζιαι έτυχαν καλής υποδοχής, σιγά-σιγά θα πρέπει να γίνει τζιαι ο αυτοέλεγχος για τούτα που γράφω δαμέ.

      Πάντως, τζιαι η υποψηφιότητα Χριστόφια το 2008, αλλά τζιαι η φετινή απόφαση για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές -χωρίς εκπτώσεις-, εν ένα είδος έμπρακτης αυτοκριτικής για τη πορεία 1995-2005.

      Δαμέ γράφουμε για τους φίλους σε ένα στυλ ενδοκινηματικής ανοιχτής συζήτησης, τζιαι φυσικά αυθόρμητα όπως πάντα.

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος3/4/12, 7:25 π.μ.

    Το Strovoliotis έπρεπε να ήταν στο τέλος. Ο Blogger δεν με συμπαθεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τσιάκκος ο κος Χατζηγεωργίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΚΑΛΕΙ ΤΟ ΑΚΕΛ ΣΟΦΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗΝ ΓΙΑ ΤΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΠΕΥΘΥΝΘΕΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗΝ ΧΩΡΙΣ ΦΙΡΜΑΝΙΑ ΤΖΙΑΙ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ.

    Όποτε άκουσεν έντιμα την βάσην του δεν έππεσεν έξω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συμφωνώ απολύτως με το τελευταίο σχόλιο του Ασέρα.

    Νομίζω, πως ο σκληρός πυρήνας του ακελ, όπως πιαννω εγώ τα μηνυματα (μπορει τζαι να καμνω λαθος )δείχνει τες εξής τάσεις:

    1. αν το κόμμα επιλεξει να υποστηρίξει υποψηφιο του δηκο - θα παρακουσουμεν, τελία! (τουτον ακομα τζαι που τζεινους που εστηρίξαν την υποψηφιότητα Τασσου, εφανηκε καθαρα αμεσως μετα το Μαρί) - η χειροτερη επιλογή του κόμματος.

    2. υποψηφιότητα Χριστοφια εν λάθος τζαι διαιωνίζει την αδικη επιθεση προς το προσωπο του αλλα τζαι τα πληγματα στο κόμμα εξαιτίας τουντης επίθεσης.

    3. Ο Αντρός εν πολλα καλός αλλα εν μπορει να αντιμετωπίσει τη δεξιά ακριβως γιατί εν πολλα καλος.

    4. Ο Κίκης. Η παρουσία του ανεδειξε παραπανω την δεξιά - που την εδικαιωσε - παρα την αριστερα. Εσυνεβαλε στο να κερδίσει ποντους ο Νικολακης, Αβέρωφ, Ορφανίδης, εις βαρος του Χριστοφια, στην πιο κρισιμη καμπη της οικονομίας. - η αλλη ταση, ακριβως αντιθετη, που θεωρεί τον Κικη ως την καλυτερη λυση, αλλα εν καλυπτει την πλειοψηφια των ακελικών. (διχαστική επιλογή για τους ναιναικους του ακελ)

    5. ο Κατσουρίδης φέρει ευθυνη για το 2004 αλλα μπορει να αντιμετωπίσει τη δεξιά τζαι να "επιστρεψει" στους ακελικούς την επιβεβαίωση πως το κόμμα υπαρχει. Αμφισβήτηση για τες σχεσεις του Κατσουρίδη με την Αρχιεπισκοπή κατα την εκλογή Τασσου η οποία πρεπει να ξεκαθαριστει ως το πιο μελανό σημειο στην πολιτική του καριερα.

    6. οι ακελικοί θέλουν το κόμμα τους "πίσω" δυνατο, μακρυα που το κατεστημένο δηκο - δησυ, για να ξανασυσπειρωθουν τζαι να συνεχίσουν.

    7. έντονη ανησυχία για τα εργασιακά(που εν το πρωτο θεμα συζήτησης πλεον) που θετουν την επιλογή υποψηφίου να εξαρταται όι μονο που την σταση του υποψηφίου του κόμματος στο κυπριακό αλλα τζαι που το ποσον "ανοιχτός" ενι σε παραχωρήσεις στο κεφαλαιο, στες περικοπές κ.λ.π - δαμε συνηθως ακουεις "ευτυχως που ειχαμεν τζαι τη Σωτηρουλα"...αλλα δαμε κερδιζει τους ποντους τζαι ο Κατσουρίδης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάντως συφφωνώ ως το σημείον δύο.

      Πιστεύκω ότι το ΑΚΕΛ θα μπορεί να συσπειρωθεί τζιαι αριθμιτικά τζιαι πολιτικά αν έχει υποψήφιον στον δεύτερον γύρον ανεξάρτητα από τες επακριβείς θέσεις του υποψηφίου. Τα όσα λαλείς για τον Κίκη εν άδικα τζιαι έχουν μέσα κατζίαν.

      Διαγραφή
  9. α ναι, τζαι Νεο, μια που τες καλυτερες σου αναρτησεις, μπραβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγιω προτεινω υποψηφιον τον Χριστοφια στες εκλογες της Ενωμενης Ομοσπονδιακης ΚΔ τζιαι συνεργασια με τα αριστερα ΤΚ κομματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαζί σου. Αλλά το πουλλίν επέτησεν το 2010. Τωρά είναι πια αδύνατον σε τούτην την προεδρικήν περίοδον. Πρέπει να ξανασυναχτούμεν για να γινεί δυνατόν στην επόμενην.

      Διαγραφή
    2. Ακριβως επειδη αν δεν φκει ο Χριστοφιας ξανα προεδρος το Κυπριακο κινδυνευει να μεινει μονιμος πονοτζιεφαλος σε ΟΗΕ τζιαι ΕΕ, ενα καμουν οτι περνα που το σιερι τους για να λυθει τωρα.

      Διαγραφή
  11. Χαμάλης3/4/12, 2:06 μ.μ.

    Στροβολιώτης:

    "Η πενταετία Χριστόφια πέραν της ανεπάρκειας του ιδίου . . . . "

    ". . . . (και η ανεπάρκεια Χριστόφια, αλλά αυτό αν θέλεις μην τον διαβάσεις) . . . ."


    Αντρέα α α α α . . . . .
    Πετάκτου ποτζιεί στου Στροβολιώτη τζιαί κάμε του το αλέ ππερέ να μάθει να συμπεριφέρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Χαμάλης3/4/12, 2:28 μ.μ.

    Ζητείται Βλάμπουρος!

    Οι υποψήφιοι πρέπει να διαθέτουν πιστοποιητικόν εθνικών τζιαί θρησκευτικών φρονημάτων που τον Τάλαν. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέσουν τες αιτήσεις τους σε οποιοδήποτε γραφείον ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, ΟΙΚΟΛΟ, σε όλες τις πόλεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουν τον Λιλλίκκαν που τους τάσσει ότι έχει τες λίστες των ψηφοφόρων του Ακέλ. Υποστηρίζει τον τζιαι ο Πίττας :))

      Διαγραφή
  13. Ανώνυμος3/4/12, 4:38 μ.μ.

    stelios papalangi

    Δεν έχω παρά να συμφωνήσω με τα πλείστα που λέει ο νέος
    Πολλά σημαντικές οι παραδοχές για τους λόγους στήριξης του τάσσου...
    Ελπίζω να μείνουμε σε τούντες σκέψεις σε περίπτωση που δεν κατεβεί ο χριστόφιας... (και να θέλει το ακελ να δώκει γη και ύδωρ στο δηκο).


    Που τζιαμέ τζαι τζει, αν όντως αποφασίσει το ακελ να το παλέψει μόνο του - παρά να γυρέφκει "την επιλογή υποψηφίου" και να ψάχνει "ευρύτερες ταξικές συμμαχίες", πιο πειστικό θα είναι να θυμηθεί ότι έσσιει σχεδόν ακόμα ένα χρόνο την εξουσία στα σσιέρκα του.
    Ναι, με τον περιορισμό της "κυβερνώσας βουλής" , αλλά κυβερνά.
    Δεν χρειάζεται κανένα προεκλογικό πρόγραμμα.... Αν έσσιει τα κότσια, ας το κάμει έστω που δαμέ τζαι δα.

    Παρά να μας πει τι θα κάμει ως η μόνη αριστερή επιλογή ....τζαι να χάσει....

    Ασ το κάμει που τα τωρά....τζι ασ χασει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσυπογράφω 100% αυτά που λαλεί ο Στέλιος. Ένας χρόνος είναι 20% της προεδρικής θητείας. Τωρά έχουν τζιαι πείραν τζιαι δεν έχουν τζιαι τα βαρύδια του καρκίνου που λέγεται ΔΗΚΟ τζιαι ΕΔΕΚ. Τζιαι ας μην μείνουν με τα αέρια τζιαι την προεδρίαν που φέρνει επικοινωνιακόν κέρδος, ας δουν τζιαι τα άλλα, ιδίως το Κυπριακόν. Κίνηση ματ του Χριστόφκια είναι να τους φέρει λύσην μπροστά τους μαζίν με την ΕυρωπαΙκήν ένωσην τζιαι ας πάρουν θέσην.

      Διαγραφή
    2. Σωστή η τοποθέτηση, νομίζω πως ήδη γίνεται σε πολλά επίπεδα. Γι αυτό άλλωστε και οι επιθέσεις των κομμάτων της πλουτοκρατίας και της διχοτόμησης.

      Διαγραφή
    3. Τζιαι ο Χριστόφκιας θα μπορούσε πολλά πιο άνετα να δράσει για έναν ακόμα χρόνον σαν μη υποψήφιος (δηλώνοντας το τζιόλας). Να δράσει σαν πρόεδρος με τόλμην τζιαι όχι υποψήφιος για επανεκλογήν.

      Διαγραφή
  14. Ανώνυμος3/4/12, 9:47 μ.μ.

    κυριε στυλιανου η εφημεριδα που σας εργοδοτει αποκαλυψε οτι σαν ακελ θελετε διχοτομηση με μορφη δυο κρατων. εξαλλου το κομμα σου απο το 55 ταχθηκε υπερ των δυο κρατων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ανώνυμος3/4/12, 9:47 μ.μ.

    Αυτό που με λυπεί και με προβληματίζει είναι η αδυναμία μας να υπερασπιστούμε το σημαντικό έργο αυτής της κυβέρνησης και ιδιαίτερα τη στάση της στα εργασιακά ζητήματα όπου λειτούργησε ως ασπίδα των εργαζομένων. Όσο και αν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια ενορχηστρωμένη επίθεση της αντιπολίτευσης πιστεύω ότι επικοινωνιακά υστερήσαμε σημαντικά τόσο στην περίπτωση του Μαρί όσο και σε άλλα θέματα. Μου είναι αδιανόητο να ακούω να χαρακτηρίζεται ο Πρόεδρος ως ανεπαρκής ή ανίκανος στη βάση αστείων επιχειρημάτων (π.χ. αναποφασιστικότητα στη λήψη αποφάσεων και λάθος επιλογές προσώπων)
    Υπό τις περιστάσεις βλέπω ως καλύτερη επιλογή για υποψήφιο τον Κίκη Καζαμία και ελπίζοντας να πάει καλά η υγεία του ΄πρέπει να πιεστεί να αποδεχτεί γιατί είναι η μόνη υποψηφιότητα νίκης για το Ακελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος3/4/12, 10:57 μ.μ.

      Φίλε μου αυτή είναι η διαφορά. Ο δεξιός έχει την αναίδειαν να πει ότι του καπνίσει αλλά τζιαι το θράσος να το θεωρεί αντικειμενικήν αλήθκειαν απλά επειδή το εσκέφτηκεν ή επειδή το είπεν.

      Διαγραφή
    2. Νομίζω πως το παιχνίδι χάνεται στο τηλεοπτικό σκηνικό.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...