"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

13 Οκτωβρίου 2012

Ο καπιταλιστικός όλεθρος και η σοσιαλιστική ανασύνταξη

Η ιστορία δικαιώνει τη διεθνιστική αριστερά και τη διαλεκτική της κριτική στον καπιταλισμό
  • Οι περιπτώσεις της Κύπρου, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας ιδιαίτερα, σχηματίζουν μια σαφή εικόνα για το πως οι ζημιές των τραπεζών χρησιμοποιούνται από τα συσσωρευμένα κεφάλαια του Βορρά, ως ο Δούρειος Ίππος που θα αναγκάσει τους λαούς της Ευρώπης να δεχθούν αμαχητί τα νέα εργασιακά δεδομένα τα οποία προετοιμάζονται εδώ και δεκαετίες από τις δεξαμενές σκέψης των λεσχών της Νέας Τάξης.
  • Το δυτικό κεφάλαιο, στον ανταγωνισμό του με τις αναδυόμενες καπιταλιστικές υπερδυνάμεις της Ανατολής οι οποίες διαθέτουν το πλεονέκτημα της πάμφθηνης εργασίας, θέτει δύο βασικούς στόχους για το άμεσο μέλλον:
Την ελαχιστοποίηση του δημόσιου συμφέροντος, της κρατικής επιχειρηματικότητας, της πρόνοιας και των εισοδημάτων στις περιφερειακές χώρες σε Ευρώπη και Αμερική, έτσι ώστε να αυξηθούν τα κέρδη και η ανταγωνιστικότητα των κολοσσών των ΗΠΑ, Καναδά, Δυτικής Ευρώπης, Αυστραλίας και Ιαπωνίας.
Την «κατάκτηση» με όποιο τρόπο προσφέρεται κάθε φορά, όλων των ενεργειακών κοιτασμάτων των «τρίτων χωρών», των κρατών  δηλαδή που συνεργάζονται σε ευρεία κλίμακα με της οικονομίες Κίνας και της Ρωσίας σε πρώτο επίπεδο.
  • Ο πόλεμος και η επιβολή νέων καθεστώτων στο Σουδάν, τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τώρα τη Συρία, με επόμενο στόχο, όπως όλα δείχνουν, το Ιράν, αποδεικνύουν τη τάση εκ μέρους των ηγετικών χωρών του ΝΑΤΟ να ελέγξουν τη παραγωγή και τη ροή ενέργειας, ειδικά προς τη Κίνα και τις άλλες αναπτυσσόμενες βιομηχανικές χώρες, καθώς και την ελαχιστοποίηση των ερεισμάτων της Ρωσίας στον τρίτο κόσμο.
  • Ο ψυχρός πόλεμος του δεύτερου μισού του προηγούμενου αιώνα, μετεξελίσσεται πλέον σε ένα κράμα οικονομικής και στρατιωτικής επέμβασης με πρόσχημα τις εσωτερικές αντιθέσεις σε κάθε χώρα ξεχωριστά:
Στα κράτη που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιθέσεις παίρνουν χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα, χρησιμοποιώντας ως αίτιο εισβολής και επιβολής  τις κρίσεις δημόσιου ή τραπεζιτικού χρέους και ως «πέμπτη φάλαγγα» τη ντόπια πλουτοκρατία που εξυπηρετείται από τις «λογιστικές χούντες» τύπου Τρόικας.
Στις αραβικές, τις αφρικάνικες χώρες και αλλού, εξοπλίζονται οι αντικαθεστωτικές παρατάξεις και προκαλείται η στρατιωτική επέμβαση ως αποτέλεσμα των εμφύλιων συγκρούσεων ή κατασκευάζονται αφορμές με αιτίες όπως η τραγωδία στη Νέα Υόρκη, τη δήθεν κατοχή χημικών από το Ιράκ και τώρα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
  • Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Καταστροφή του δημοσίου συμφέροντος, διαμελισμός των κρατών, μετανάστευση, πέρασμα των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας σε ξένες πολυεθνικές, πολιτική αστάθεια.
  • Ο ιμπεριαλιστικός όλεθρος βρίσκεται προ των πυλών, και η απάντηση των λαών βρίσκεται εκεί που ήταν πάντα, στη διεθνιστική εργατική αλληλεγγύη, στους αγώνες για ειρήνη και σοσιαλισμό.    
  • Μόνο ο πολιτικός αγώνας για τερματισμό των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και της δίκαιης κατανομής του πλούτου που παράγεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μπορεί να αντιπαραταχθεί στην αυτοκρατορία του πολέμου που παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας.
  • Η ιστορία δικαιώνει τη διεθνιστική αριστερά και τη διαλεκτική της κριτική στον καπιταλισμό. Η εργασιακή ειρήνη έχει ήδη τερματιστεί και οι εμπόροι του πολέμου ξεγυμνώνονται καθημερινά στις συνειδήσεις των λαών.
  •  Ήρθε η ώρα για σοσιαλιστική ανασύνταξη, για επιστροφή στις ιδεολογικές και επαναστατικές μας καταβολές.
  • Μπαίνουμε στη στενωπό της ιστορίας, και το φως στην άκρη του τούνελ είναι ξανά ο επιστημονικός σοσιαλισμός, το πραγματικό όπλο των λαών απέναντι στη τρομοκρατία και την εκμετάλλευση.
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 12/10/2012

5 σχόλια:

  1. Τζιαι χωρίς βίαν εν δύσκολα τα πράματα έννεν φίλε; Διότι άτε να πείσεις με διαλεκτικήν τον άλλον να εγκαταλείψει την "ευδιάκριτην" ατομικήν με την "δυσνόητην" κοινωνικήν ιδιοκτησίαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ανασυνταχθεί ιδεολογικά το κίνημα φίλε, γιατί έσιει τζιαι έναν ευδιάκριτο λέσιην μπροστά του, τον νεοφασισμό, τζιαι βλέπουμε στη πορεία. Έννεν τόσο θέμα ιδιοκτησίας δηλαδή ή των άλλων παραμέτρων ενός νέου κόσμου, όσο μια πραγματική πάλη εδώ και τώρα απέναντι σ' αυτό που άρχισε να παίρνει μορφή, είτε με τη τρόικα, είτε με τον αντικομμουνισμό, είτε με τους πολέμους γυρώ μας.

      Όπως δείχνουν τα πράματα (πχ Ελλάδα) τζιαι σε λίγο φαντάζομαι και Κύπρο, άλλοι είναι που βάζουν τη βία μπροστά.

      Υπάρχει και το παράδειγμα της Βενεζουέλας που οι πασh κομμουνιστές σνομπάρουν και υποτιμούν (http://venezuelanalysis.com/news/7350) επειδή παλεύκει στο αστικοδημοκρατικό γήπεδο... το οποίο και θέλει φυσικά πολλύ χρόνο τζιαι είναι στο στόχαστρο κάθε φορά που την αμερικάνικη προπαγάνδα τζιαι τα δυτικά-πλουτοκρατικά συμφεροντα, τη τοπική μαφία κλπ.

      Φυσικά τούτη τη μέθοδο, η δεξιά στη Κύπρο (αλλά και στην Ευρώπη αν θέλεις), μας έδειξε πως δεν θα την αφήσει να γεννηθεί ούτε καν σαν ιδέα, πόσο μάλλον σαν πράξη.

      Είναι τζιαι η ομολογία της αποτυχημένης τζιαι εχθρικής προς τα λαϊκά συμφέροντα ΕΕ που πρέπει πρώτα να γίνει, πριν ακολουθήσουμε μιαν άλλη πορεία σαν αριστερά.

      Ένα είναι πάντως το σίγουρο, πως η σοσιαλδημοκρατία έχει ήδη κηδευτεί, εκάμαμεν τζιαι τα σαράντα της με την είσοδο της ΧΑ στο ελληνικό κοινοβούλιο.

      Διαγραφή
    2. την ιδεα της ατομικης ιδιοκτησιας φροντιζει ο ιδιος ο καπιταλισμος
      να την διαλυση με την φτοχωποιηση των μεσαιων στρωματων .Αυτο που ειναι ολοφανερο σημερα ειναι πως το κινημα ειναι στους δρομους και αντιστεκεται στην βαρβαροτητα του καπιταλισμου.Για να νικησει ομως χρειαζονται πολιτικοι στοχοι και προοπτικες .αυτες θα τις δωσει ο επανεξοπλισμος του κινηματος με την ιδεολογια του Διεθνισμου -Σοσιαλισμου

      Διαγραφή
    3. Ε ναι, για ποιαν ατομική ιδιοκτησία θα μιλούμε σε λίγα χρόνια; Δεν θα μας ανοίκει τίποτε, ούτε ιδιωτικά, ούτε τζιαι συλλογικά-δημόσια.
      Θα γενιέται με τα χρέη ο άνθρωπος.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος13/10/12, 11:23 μ.μ.

    Ανασύνταξη ποιου σοσιαλισμού;

    Η γραμμή είναι απλή.

    Εφαρμογή νεοφιλελεύθερου μοντέλου και πολιτική παγκοσμιοποίηση μέσω αυτού.

    Δεν υπάρχουν εναλλακτικές. Αν υπήρχε έστω υπόνοια για ανασύνταξη του σοσιαλισμού θα το βλέπαμε εδώ και καιρό.

    Είναι μεγάλη απογοήτευση πάντως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...