"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

21 Οκτωβρίου 2012

Για την αριστερή κριτική στο ΑΚΕΛ

Απέτυχε η αριστερή μεταρρύθμιση! Άτε ρε...
  • Γίνεται κριτική περί «αριστερότητας» του ΑΚΕΛ, από αριστερά και δεξιά…
  • Η κριτική από τα δεξιά, δεν το συζητώ, είναι για πέταμα. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Από τ’ αριστερά όμως, πρέπει να αντιμετωπίζεται σοβαρά, αν και είναι πολλές φορές αρκετά προσβλητική για τους αγώνες του κόμματος του κυπριακού λαϊκού κινήματος, για τα μέλη και τους συνοδοιπόρους του.
  • Είναι θεμιτή η κριτική από τ’ αριστερά, και ίσως σε πολλές περιπτώσεις να είναι και η ενδεδειγμένη. Η «μη θεσμική» μαρξιστική ανάλυση και κριτική είναι πιστεύω η «συνείδηση» της πολιτικής έκφρασης της αριστεράς στο αστικοδημοκρατικό πλαίσιο, «κρατά τα μπόσικα», ανησυχεί για τον αποτροπιασμό και την χλεύη, για το «ξεδόντιασμα» του λαϊκού κινήματος και των υπεράσπισης των διεκδικήσεων της τάξης μας.
  • Παρατηρώ όμως μια μεγάλη αντίφαση: Οι ίδιοι άνθρωποι που προεξοφλούν (μάλλον δικαίως) πως δεν υπάρχουν οι δυνατότητες πραγματικής σοσιαλιστικής οικοδόμησης μέσα στην αστική δημοκρατία, επικρίνουν το ΑΚΕΛ γιατί δεν καταφέρνει να εκφράσει πολιτικά τα προοδευτικά ζητούμενα σ’ αυτό το δεδομένο πλαίσιο!
  • Όντως δεν τα καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό γιατί όντως δεν προσφέρεται το παρόν σύστημα για ριζοσπαστισμό.
  • Και δεν αναφέρομαι μόνο στο πολιτικό-κοινοβουλευτικό και θεσμικό πλαίσιο, τους διοικητές των τραπεζών, τους εισαγγελείς, τις διευθύνσεις των υπουργείων, αλλά και για την ίδια την κοινωνία, τα επικοινωνιακά όπλα της άρχουσας τάξης και του πλουτοκρατικού κυρίως κατεστημένου.
  • Ένα παράδειγμα είναι η αποτυχία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μπορεί άραγε να «φορτωθεί» απόλυτα αυτή η αποτυχία στη Κυβέρνηση;  Θα ήταν πιστεύω μια εντελώς λανθασμένη διάγνωση. Οι εκπαιδευτικές συντεχνίες, σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις που εκπροσωπούν, ήταν η βασική αιτία μη επίτευξης προόδου. Τα «μπλόκα» που έστησαν καθ’ όλη τη διαδικασία, και από την αρχή, είναι χαρακτηριστικά: Πόλεμος για τα βιβλία της ιστορίας, για τα νέα αναλυτικά, για τα νέα ωρολόγια προγράμματα, για τις νέες μεθόδους, δαιμονοποίηση του πρώην υπουργού παιδείας και πάει λέγοντας…
Η κυρίαρχη ιδεολογία και τα ταξικά συμφέροντα
  • Ο συντηρητισμός είναι η ηγεμονική ιδεολογία στη Κύπρο. Ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία, ο αντικομμουνισμός. Η παραχάραξη της Ιστορίας είναι πραγματικότητα και την βιώνουν όσοι βγάζουν το ψωμί τους στην εκπαίδευση, ο αλυτρωτισμός, η θρησκοληψία και εθνοπαράκρουση.
  • Να πάμε στο Κυπριακό; Δεν είναι μακριά η εποχή, ακόμα ακούγονται αυτά τα φαιδρά, που όλο το κυπριακό σύμπαν κατακεραύνωνε την «εκ περιτροπής» και τη «διασταυρούμενη», ακόμα και τη διζωνική, γιατί να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας;
  • Ποιο είναι δηλαδή το «έγκλημα» του ΑΚΕΛ;  Ότι δεν κατάφερε να πάρει με το μέρος της διεθνιστικής αριστεράς τους υπόλοιπους στο Κυπριακό, στην εκπαίδευση, στα εργασιακά-οικονομικά;
  • Έκανε προσπάθειες η κυβέρνηση να ακουμπήσει θέματα συνεισφοράς της πλούσιας τάξης. Δεν πέρασε η προσπάθεια αλλά και όχι μόνο: Ήταν αιτία για ένα πολιτικό-επικοινωνιακό εμφύλιο, που κατέληξε στα γεγονότα μετά το Μαρί.
  • Το κλίμα δεν ευνοεί τις αριστερές πολιτικές, την επανένωση σε συνθήκες πραγματικής ανεξαρτησίας και ασφάλειας, την μεταρρύθμιση στις δημόσιες υπηρεσίες, την προοδευτική αντιμετώπιση της κρίσης προς το συμφέρων του λαού και όχι των λίγων ή των ξένων.
  • Πόση είναι η ευθύνη δηλαδή της «θεσμικής αριστεράς» για το πολιτικοκοινωνικό αυτό χάλι; Το χάλι έξω από το Προεδρικό το περσινό καλοκαίρι, τη διαπλοκή πολιτικών και τραπεζών, την επίθεση στους δημόσιους υπαλλήλους και το δημόσιο συμφέρον γενικά;
Οι «διαγνώσεις»…
  • Αν θα κάνουμε μια διάγνωση, να τα προσμετρήσουμε όλα, και να τα συγκρίνουμε όλα. Ένας κάποιος Πάνος Κοσμά, Συριζαίος, έγραψε σε άρθρο του που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο πως «Το ΑΚΕΛ φέρνει το μνημόνιο στη Κύπρο»…
  • Είναι σωστή η ανάλυση; Λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες, τα δεδομένα, τα τεκταινόμενα;   
  • Εγώ θα μπορούσα να δεχτώ πως μια αριστερή πολιτική δεν θα έμπαινε καν σε μια τέτοια μνημονιακή συζήτηση, θα έκανε διαφορετικές επιλογές. Αλλά εφόσον βρισκόμαστε σε τούτα τα πολιτειακά-συνταγματικά πλαίσια, σε ένα κράτος που υπάρχει για την άρχουσα τάξη, πόσο δυνατή θα ήταν μια ανατροπή στη πολιτική του κράτους με κάποια δεδομένα: Μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης, θεόρατα τραπεζιτικά χρέη, αδυναμία ανανέωσης δανεισμού, άδειασμα των ταμείων του κράτους, μειοψηφία της Αριστεράς σε λαό και αντιπροσωπευτικές δομές.
  • Ο μονόδρομος είναι στημένος. Δεν είναι τυχαίο που έβαλαν λυτούς και δεμένους σε εσωτερικό και εξωτερικό, να αποτρέψουν ένα δεύτερο δανεισμό από τη Ρωσία. Ούτε και που χρησιμοποιούνται όλοι αυτοί για ακύρωση κάθε προσπάθειας που θα μπορούσε να φέρει εισοδήματα στο κράτος, ούτε και η συγκάλυψη των ευθυνών των τραπεζών η οποία καλά κρατεί κι ας πέφτουν ριπές από τις αποκαλύψεις των παρανομιών τους.
  • Ούτε και φαίνεται να είναι τυχαίο πως με την κάλυψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής και της Κεντρικής Τράπεζας εδώ (μαζί με τους πολιτικούς κολαούζους της πλουτοκρατίας), έγινε το ξεφόρτωμα του ελληνικού χρέους από γερμανικές τράπεζες σε κυπριακές.
  • Ο κόσμος αλλάζει, προς το χειρότερο. Η εργασιακή ειρήνη έχει διακοπεί, είμαστε σε συνθήκες ταξικού πολέμου, απέναντι σε ένα εχθρό με υπεροπλία. Ένα εχθρό που έχει όλα τα «πυροβολεία», το κράτος ουσιαστικά, την οικονομία, την ενημέρωση, την εκκλησία, την εκπαίδευση, τον εθνικισμό, την δυτικολαγνεία και ευρωλαγνεία.
  • Η μάχη είναι άνιση. Δεν εξαρτώνται όλα από την Αριστερά, θεσμική ή μη. Το ζήτημα είναι να γίνει η σωστή διάγνωση, να αναλάβουμε το μερίδιο που μας αναλογεί, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο, γιατί μια λάθος ανάλυση θα φέρει και τον λάθος προσανατολισμό. Αυτό θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο.
Και τα «πιστοποιητικά»…
  • Θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα, ή πολύ καλύτερα, κάποια πράγματα γράφουν και λένε πολλοί. Με ποιες κοινωνικές και κομματικές πλειοψηφίες; Σε ποια βουλή; Σε ποιο κοινωνικό διάλογο;
  • Για να περάσουν κοινωνικές πολιτικές με προοδευτικούς στόχους θα έπρεπε να δημιουργηθούν και οι αναγκαίες πολιτικές-κομματικές συμμαχίες με δεδομένο το νομοθετικό μας σύστημα.
  • Είναι οξύμωρο πραγματικά, να ακούς συντρόφους που κατακεραύνωναν τη συνεργασία με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ για όσο διάστημα δοκιμάστηκε, να κατηγορούν παράλληλα τη Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ για τη πολιτική της απομόνωση που παίζει βασικό ρόλο στις εξελίξεις!
  • Και καλά, ο λαός, οι δημόσιοι υπάλληλοι και γενικά όλοι οι εργαζόμενοι, δεν καταλαβαίνουν την ταξική διάσταση του πολιτικού και επικοινωνιακού σκηνικού, οι σύντροφοι;
  • Επανέρχομαι όμως στο άρθρο του κ. Πάνου Κοσμά για να προκαλέσω λίγο τη σκέψη και την ανάλυση όσων μοιράζουν «πιστοποιητικά αριστερότητας»…
  • Ο Σύριζα, αν και εφόσον καταφέρει σε κάποια φάση να αναλάβει τις τύχες της Ελλάδας, έχοντας και τη πλειοψηφία στη Βουλή αλλά και στη κοινωνία με δεδομένη την σχετική ηγεμονία της αριστεράς μέσα στο λαό, έστω και σαν κατεύθυνση ιδεολογική, θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα πετύχει πολλά…
  • Θα  τα καταφέρει, θα έχει όντως την εξουσία σ’ αυτά τα πλαίσια; Θα εφαρμόσει όντως πραγματικά σοσιαλιστικές πολιτικές, τύπου Τσάβες για παράδειγμα;
  • Μπορούν να εφαρμοστούν προοδευτικές τάσεις και ιδέες μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη; Με το υπάρχον σύνταγμα και καθεστωτικό πλαίσιο λειτουργίας, τον τοπικό και παγκόσμιο καπιταλισμό;
  • Θα μπορούσε η Κύπρος πχ, ή η Ελλάδα να χρησιμοποιήσει τον ορυκτό της πλούτο για οικοδόμηση του Σοσιαλισμού, όπως η Βενεζουέλα;
  • Και ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις μιας τέτοιας προσπάθειας με τα γνωστά γεωπολιτικά και συμμαχικά δεδομένα;
Ζητούνται ψύχραιμες αναλύσεις…
  • Είμαστε σε αδιέξοδο σύντροφοι, και η μόνη διέξοδος είναι η ειλικρίνεια και η σωστή ανάλυση.
  • Δεν είναι η ώρα του αυτομαστιγώματος, ποτέ δεν ήταν. Λάθη σε τακτικές γίνονται, η έλλειψη επαναστατικής ιδεολογίας φέρνει και την αστικοποίηση των εργατικών κομμάτων. Χρειάζεται μια νέα πνοή, νέα ζητούμενα σε τούτη τη νέα εποχή.
  • Χρειάζεται ένας ανοικτός διάλογος σε πλαίσια σεβασμού και αλληλοκατανόησης μεταξύ των συντρόφων που έχουν σοσιαλιστικό πρόγραμμα στο κεφάλι τους. Η σωστή ανάγνωση των παγκόσμιων και τοπικών συνθηκών όμως, είναι το πρωταρχικό ζητούμενο.
  • Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει για παράδειγμα πως αν η κυπριακή κυβέρνηση αποφάσιζε κινήσεις εκτός των πλαισίων της ΕΕ και του κοινού νομίσματος, ακόμα και με τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού και των κομμάτων, θα δεχόταν πιέσεις διαφόρων τύπων και μεθόδων;
  • Ο Μακάριος δηλαδή τι είχε υπέρ του στο εσωτερικό και τι εναντίων του για να οδηγηθεί τελικά στη Πάφο και τα μικρόφωνα των αδελφών Ομήρου;
  • Δεν εξαρτώνται όλα από το λαϊκό κίνημα, την Αριστερά, μέσα και έξω από το ΑΚΕΛ. Δεν φέρει η αριστερά την ευθύνη για την ενωμένη-αντιακελική πολιτική κατάσταση τη δεκαετία του 90’, ούτε και για τώρα φυσικά.
  • Γίνεται οι αριστεροί φίλοι να μην αναγνωρίζουν αυτό που οι ίδιοι θέτουν ως τον ακρογωνιαίο λίθο της διαλεκτικής τους, την ταξική πάλη;
  • Πολεμήθηκε ή δεν πολεμήθηκε το ΑΚΕΛ διαχρονικά και γιατί; Θα του είχε γίνει τέτοια πολεμική, που σε άλλες εποχές συμπεριλάμβανε δολοφονίες, τραμπουκισμούς, εξαναγκασμό σε μετανάστευση, αποκλεισμούς και διακρίσεις, αν ήταν απόλυτα συμβιβασμένο με τις αστικές επιδιώξεις;
Διάλογος και αλληλοσεβασμός
  • Η σύγχρονη έξαρση του αντιακελισμού στη κυπριακή κοινωνία, βασισμένη σε διάφορες αφορμές κι αιτίες, δείχνει κάτι. Και είναι ποιο διακριτό αυτό το «κάτι» αν αναλογιστούμε από πού προέρχεται αυτή η δαιμονοποίηση.
  • Από πού λοιπόν πηγάζει αυτή η κατάσταση που έχει σύρει κόσμο και κοσμάκη, άλλοτε δήθεν φιλελεύθερο και ανεκτικό ή ακόμα και «αριστερό», στα λημέρια της αντίδρασης; Δεν είναι από τα κόμματα της Δεξιάς και του Εθνικισμού, από τα ΜΜΕ των γνωστών συμφερόντων, από την Εκκλησία, τους βιομήχανους, τους ακροδεξιούς πυρήνες σε πόλεις και επαρχία; Δεν είναι τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα πίσω από αυτή τη νέα ολομέτωπη επίθεση;
  • Είναι κριτήριο για μένα τουλάχιστον, αυτή η πηγή της νεοφιλελεύθερης και νεοφασιστικής επίθεσης, ποιοι και πως την υλοποιούν. Αν θέλουμε δηλαδή να είμαστε διαλεκτικοί
  • Γιατί αν είναι στο τέλος να καταλήξουμε στα συμπεράσματα του «Εμπροσθοφύλακα», που προβάλλει τον τίτλο για παράδειγμα: «Δίκαιη Λύση – Δίκαιη Κοινωνία»: Κάτω από το όριο τηςφτώχειας το 16% των Κυπρίων, ή και άλλων που αναλύουν τη «φιλομονοπωλιακή και αντεργατική πολιτική Χριστόφια», αποκρύπτοντας την επέλαση των πιστωτών και του ΝΑΤΟ σε όλα τα μήκη και πλάτη και επιλέγοντας τη διαπόμπευση του ΑΚΕΛ για την αποτυχία του να αποκρούσει αποτελεσματικά τον επιβαλλόμενο «μονόδρομο», σίγουρα δεν θα έχουμε κάνει το σωστό πρώτο βήμα…
  • Οι αντικειμενικές αναλύσεις που λαμβάνουν υπόψη όλα τα δεδομένα, τοπικά και παγκόσμια, είναι το ζητούμενο.
  • Όσοι περιμένουν στη γωνία για να λιθοβολήσουν το ΑΚΕΛ, ανά πάσα στιγμή και για κάθε αφορμή, δεν πείθουν για τη πραγματική τους θέληση για κάτι καλύτερο, προοδευτικότερο και ριζοσπαστικότερο.
  • Η κριτική είναι ένα, και η απαξίωση άλλο. Θα δεχτούμε το πρώτο, αλλά θα θεωρηθεί  επίθεση το δεύτερο.
  • Μπορεί να γίνει ένας ανοικτός, ελεύθερος αλλά τεκμηριωμένος διάλογος ανάμεσα στη διεθνιστική αριστερά με σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς χαρακτηρισμούς, χωρίς «πιστοποιητικά». Για όσους αντέχουν τη δημοκρατία και το συγκεντρωτισμό της.  
  • Στο ΑΚΕΛ και τις λαϊκές οργανώσεις υπάρχει η μαγιά για την όποια ελπιδοφόρα προοπτική, εκεί υπάρχει η βάση για ένα μαζικό εργατικό κίνημα που θα αλλάξει τις ισορροπίες. Είναι συμμαχική δύναμη ο κόσμος του ΑΚΕΛ για τους σοσιαλιστές, με τις όποιες αδυναμίες του, με τα όποια «ιδεολογικά παραστρατήματα», με την όποια αστικοποίηση.
  • Η εύκολη απαξίωση του στυλ «αν έμεινε κανένας αριστερός στο ΑΚΕΛ», δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα της αντιμετώπισης των πραγματικοτήτων.
  • Οι μισές αλήθειες, λένε, είναι πιο επικίνδυνες κι από το ολόκληρο ψέμα. 

36 σχόλια:

  1. Κράτα το φανάρι που κρατείς αναμμένο με όσες προσωπικές θυσίες τζιαι να προκύπτουν. Έρκεται μεγάλο σκότος τζιαι μακρυά σιειμωνιάτική νύχτα. Ως που να ξημερώσει θέλει αντοχές τζιαι λαϊκούς αγωνιστές που το λαλεί τζιαι η ψυσιή τους τζιαι ο ορθός λογισμός τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που είσαι σήμερα να πάμε στην έκθεση-εκδήλωση για τον σύντροφο στο χωρκό;

      Διαγραφή
  2. Ρε φίλε,
    Λαλείς ΕΓΩ να χάννω την υπομονή μου;
    http://aneforiwn.blogspot.com/2012/10/1372012.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η παρατήρηση μου εμένα είναι ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικά σενάρια από το ΑΚΕΛ. Δεν υπάρχει μακροπρόθεσμο σχέδιο για το τι μέλλει γενέσθαι.

    Προσωπικά είμαι συγχισμένος. Τί θα γίνει στην Κύπρο; Απλά θα εφαρμοστεί το νεοφιλελεύθερο μοντέλο χωρίς αντίδραση; Πώς θα επιβιώσει μια αριστερά μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο; Ποιά είναι τα σχέδια για το κυπριακό; Πώς θα επιβιώσει η Κύπρος σε ένα τέτοιο πλαίσιο;

    Εγώ προσωπικά με την ελεύθερη αγορά βλέπω σε βάθος χρόνου τη ραγιαδοποίηση της Κύπρου με την εκκλησία και την άρχουσα τάξη στο γνωστό ρόλο που είχαν επί οθωμανών.

    Πώς ανατρέπεται αυτό, ή σε περίπτωση που δεν ανατραπεί ποιές είναι οι εσωτερικές αντιδράσεις σε μια τέτοια Κύπρο;

    Δηλαδή ναι αναγκάζεται η ακελική κυβέρνηση να χορέψει με την Τρόικα. Αλλά ένα κόμμα της ευρύτερης αρίστερας είναι σοσιαλιστικό κράτος εν κράτει και πρέπει να έχει και άλλες εκφράσεις εκτός από την έκφραση του ΑΚΕΛ σαν κυβέρνηση. Πρέπει να έχει και αντιμνημονιακή στάση. Πρέπει να έχει και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο κάτω για ενέργειες ανάλογα με τις εξελίξεις.

    Νομίζω αυτά λείπουν από το ΑΚΕΛ. Γι αυτό απαξιώνει ο κόσμος την αριστερά. Γιατί έχει συγχιστεί και δεν μπορεί να δεί ξεκάθαρα το άμεσο μέλλον.

    Η κριτική και η αυτοκριτική χρειάζονται. Χρειάζεται και η ανανέωση καιη επανασύνδεση του ΑΚΕΛ με την κοινωνία μέσω της συζήτησης και της ανάλυσης των νέων συνθηκών που διαμορφώνουνται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν θα διαφωνίσω, αλλά πε μου, το ΚΚΕ πχ που δν χορεύει με τη τρόικα, είδε τη μη-απαξίωσή του που τον κόσμο;

      Κι εγώ πιστεύω πως θα έπρεπε να αφήσει σε άλλους τα μνημόνια το ΑΚΕΛ. Ελπίζω να μεν τα έβουν με τη τρόικα, τζιαι να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Τούτος εν ο φόβος τζιαι της δεξιάς ξέρεις.

      Που την άλλη, λαλεί τζιαι ένας σύντροφος, καλύτερα ένα μνημόνιο που την αριστερά, παρά που τη δεξιά αφού εν απαπόφευκτο. Αλλά θα του πει τζιαι κάποιος, εννά μεινουν στο ένα σύντροφε;

      Διαγραφή
    2. Ο σοσιαλισμός εν κάτι το ζωντανό και το ολοκληρωμένο. Μπορεί να υπάρξει και με το μνημόνιο και μέσα στο νεοφιλελευθερισμό και να δημιουργεί αντιδράσεις και αντιστάσεις όταν και εφόσον χρειάζεται.

      Αυτό που δεν υπάρχει είναι οι εσωτερικές αντιδράσεις παρόλο που είναι η κυβέρνηση που θα υπογράψει μνημόνιο.

      Δεν νοείται να μην υπάρχει αντιμνημονιακό μέτωπο. Δεν νοείται να μην υπάρχει κλασσική ταξική αντίδραση ακόμα και αν στο τέλος επιβληθούν όλες οι έξωθεν πολιτικές και με την συναίνεση της "θεσμικής" αριστεράς.

      Είναι καιρός ο Λαός να αναλάβει να ξελασπώσει τους ηγέτες και όχι το αντίθετο σαν απάντηση στην απαξίωση που λαμβάνουν οι ηγέτες της αρίστερας αυτή την περίοδο.

      Διαγραφή
    3. Εγώ δεν αντιλαμβάνομαι να υπάρχουν ηγέτες. Υπάρχει ένα κόμμα οργανωμένο με συγκεκριμένες θέσεις τζιαι κόσμος μέσα τζιαι έξω που τούντο κόμμα.

      Διαγραφή
  4. Το ΑΚΕΛ Νεε, εβρέθηκεν στο τιμονι του κρατους για 5 χρονια. Πιο πίσω που τουτα τα πεντε χρονια, υπαρχουν μαζικοί αγώνες υπερ της εργατικής ταξης. Υπαρχουν χρονια πολλα, πολλοι αγώνες, πολλες θυσίες.

    Να μεινουν μαυρα για πεντε χρονια διακυβερνησης!!! Γιατι ρωτάς τί επρεπε να καμει το ΑΚΕΛ;; Το ΑΚΕΛ επρεπε να ξερει πως δεν μπορει λογω της διακυβερνησης να θυσιασει τους αγωνες τοσων ετων!!

    Τζαι τουτον δεν εν αριστερη κριτική!!! Εν ΑΚΕΛική κριτική!!! Γιατί αυτή την στιγμή, αν η κυβερνηση υπογραψει το μνημονιο εν τους αγωνες του ΑΚΕΛ που ξεγράφει!!! Εννεν τους αγωνες ουτε του συριζα, ουτε κανενου διεθνιστή, ουτε κανενου αριστεριστή!!

    Εν τους αγωνες καθενος ανθρωπου που για 90 χρονια εδουλεψεν υπερ του κομματος που θα διαγραψει τουτη η υπογραφή!!

    Για ποιό λογο λοιπόν, ρωτω, θα βαλει τουντην υπογραφη;; Τζαι τί σημαινει "θα θεωρηθουν εχθροι οσοι πασιν εναντιον";; Δαμε η ιδια η κυβερνηση αν υπογραψει εν εναντιον του κομματος!!

    Το μνημονιο εν η νομικη καταργηση ουλλων των κεκτημενων της αριστερας!! Να μεν υπογραψουν!! Τζαι να σταθουν να υπερασπιστουν τα δικαια των εργαζομενων, οπως εκαμναν παντα!! Που την βουλη, που τα συνδικατα τζαι στο δρομο!!!

    Ελεος αν για μια πενταετία πρεπει να συρουμεν την ιστορια να παει!!! Ποιος εν ο εχθρος;; Εν απολυτη ασεβεια σε τοσες χιλιαδες αγωνιστες που μας επροσφεραν οτι εχουμεν τζαι δεν εχουμεν!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 5η παράγραφος: Που το γράφει τούτο;

      Εν αρκετά αναλύτική η ανάρτηση, να μεν την ξαναγράψω με άλλα λόγια. Εν μετρημένες οι λέξεις μια-μια.

      Διαγραφή
  5. Να συμπληρώσω μόνο πως εννοείται ότι υπογραφή μνημονίου από αυτή τη κυβέρνηση θα σημαίνει μια τεράστια ήττα και οπισθοχώρηση που θα αφαιρέσει δυναμική από το κίνημα. Να μεν κάμνουμεν όμως ότι τωρά επλαστήκαμε σε τούντον τόπο. Το μνημόνιο-μαζί με την τραπεζιτική και πολιτική ολοκλήρωση της "ένωσης" - εννά είναι το τρίτο βήμα προς τα πίσω που κάμνει το ΑΚΕΛ. Προηγήθηκε η συναίνεση για την ένταξη στην ΕΕ και την ευρωζώνη αργότερα.

    Να γίνεται κριτική μόνο στο τρίτο, επειδή τωρά εν κυβέρνηση το ΑΚΕΛ, εν τζιαι λλίον υποκριτικό. Οι λόγοι που οδήγησαν το ΑΚΕΛ στα πρώτα δύο, εν πάνω-κάτω οι ίδιοι που το οδηγούν στο επόμενο.

    Έβαλε τις γραμμές της η κυβέρνηση σε ότι αφορά το μνημόνιο, τες είδεν ο κόσμος. Να συγκριθούν με τις γραμμές των επόμενων μετεκλογικά...

    Προσωπικά τείνω στη γραμμή της παραίτησης αν επιμείνει στα δικά της η τρόικα, που θα επιμένει, δεν νομίζω να μας χαριστεί, έστω κι αν υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις για συμφωνία.

    Ο Δημητριάδης έκαμε έκκληση να είμαστε πιο ελαστικοί γιατί θα δυσκολέψουμε τη συμφωνία με τες γραμμές που εμπήκαν. Κάτι θα ξέρει...

    Είμαστε με τη πλάτη στον τοίχο τζιαι ελπίζουμε να μεν είμαστε αρκετή λεία για το θηρίον απέναντι. Προτιμούμε την εκτέλεση που τους γνωστούς γερμανοτσολιάδες παρά την παράδοση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος21/10/12, 8:12 μ.μ.

    Εγω εβαρηθηκα να ακουω υπερβολες.
    εν σαν να εχουμε τα μμε να καμνουν copy paste που την ελλαδα τζαι τωρα ηβραμε νεα μοδα τζαι ποδα στην μη-θεσμικη αριστερα κλπ..

    Να γινει διαπραγματευση, να δουμεν τι θα φκει σιορ.

    Τουτες οι υπερβολες για το ακελ που εν να ακυρωθει... Νισαφι ρε παιθκια. Δηλαδη το Ακελ τι καμνει που το 1949; εν καμνει πολιτικες ενοτητας;
    Εν εμεσολαβησεν να γινει η συναινεση με τες συντεχνιες το 1974;
    Εν εφαλεν το βασιλειου πρωτο "δικο του" προεδρο;
    ενεν ο ζιαρτιδης που ελαλεν καποτε οτι οι κυπριοι αστοι εν προοδευτικοι;
    Μα σε ποια φαντασιωση εμεταφερτηκαμεν;

    Ουτε καταλαβω τουτα με τες απαξιωσεις τζαι πρασινα αλογα. Δαμαι ο υποψηφιος του Δησυ εσιει μαζι του 2 κομματα τζαι αποσπαματα των 2 μιτσιων κομματω, τζαι τα παραπανω μμε, τζαι φαινεται να εκολλησεν κατω που το 40 - 36/37%..
    αν υπαρχει κριτικη των πολιτικων εν ενα πραμα..
    Αλλα να καμωνουμαστεν οτι εν καταλαβουμεν οτι η επιθεση εναντιον της αριστερας γινεται ακριβως γιατι επιμενει στην διαπραγματευση, που οδηγα;
    ασε που γινεται ενας διαλογος που αγνοει τζαι το τι εκαμεν ηδη η αριστερα τζαι καταληγουμεν σε μια συζητηση αφαιρετικη τζαι το κυριωτερο χωρις να επικαλειται λυσεις - εστω κατι..
    ο αλλος του ακελ εσυρεν τζαι την αμφισβητηση του ευρω στο κατω κατω..

    Ερωτησα πριν 3 εφτομαδες ενα συντροφο της εξω-θεσμικης τζαι που τα τοτε επαραιτησα να περιμενω απαντηση: λαλω του - καλα δηλαδη αν δεν υπογραψει ο χριστοφιας κατι που εν να διαπραγματευτει [αν φτασει ως τζιαμαι το θεμα] ο οποιος αλλος αναλαβει εν θα υπογραψει;
    τζαι αν δεν βαλει ενα πλαισιο ο χριστοφιας τι θα σωθει;
    τζαι υστερα τι;
    εν να σωθουν παραπανω;
    με ουλλες μου τες διαφωνιες με το ακελ, η αυτοκτονια εν ηταν μεσα στα σεναρια του, τζαι εν που τα ευχαριστα...

    μαλλον το θεμα εν ποιοι ειναι με ενα ταξικο-πολιτικο μετωπο αντιστασης τζαι τωρα τζαι για παρακατω,
    τζαι οσοι ...[εν καταλαβω που το πασιν, οποτε αφηνω το..]..
    η διαφορα παντως αναμεσα στον αβερωφ που λαλει οτι ουλλα εν τα ιδια [αρα υπογραψετε]
    τζαι την λογικη δαμαι που λαλει μεν υπογραψετε οτι τζαι να φκει [τζαι εν απαντα τι θα γινει μετα]
    ποια ενι πρακτικα;

    Δηλαδη ο συριζα στην ελλαδα αν φκει τι θα καμει;
    η αν φκει πανω τζαι το κκε με την αλλαγη που προγραμαμτιζει τζαι συγκυβερνησει με τον συριζα σαν το πιο μιτση αλλα σεβαστο κομμα, τι θα καμουν;
    θα φκουν που την ευρωπη;
    τζαι;...
    τι παραπανω που οτι προεσπαθει ο χριστοφιας;
    αμα εισαι στην μεση μιας διαμαχης τζαι εν θωρεις τα οπλα της μερκας σου..

    το ταξικο μετωπο δακατω επρεπε να επιμενει στα οσα οι αστοι τζαι οι τραπεζες εκαμαν
    τζαι τα οσα εβαλαν μπορστα για να πιεσουν να φτασουμε στο μηχανισμο...

    τελος παντων..
    υγειαν..

    υ.γ. ο π. κοσμα εν της ανταρσυα νομιζω..αποσχιση κκε , ναρ-πριν κλπ αν το πιανω σωστα..
    αποψεις...

    αυτονομος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν της ΔΕΑ ο Κοσμάς (εδώ

      κατά τ' αλλα, υγείαν όπως είπες. Εβαρέθηκα τζιαι γω τα μωρέματα.

      Διαγραφή
  7. Ενναρτει το πρωτο μνημονιο, μετα ενναρτει το 2ο να σασει το πρωτο κοκ. Εν αδιεξοδο. Μονη οδος η καταστροφη (του καπιταλιστικου συστηματος) τζιαι η οικοδομηση του σοσιαλισμου.

    Ομως δεν μπορει να καμει τιποτε μια μιτσια χωρα μονη της (ειδικα με ετσι ηλιθιους κατοικους), πρεπει να γινει η εξοδος της Ελλαδας ή αλλης χωρας για να διαλυθει η Ευρωζωνη να τελιωνουμε τζιαι να γινει μια νεα αρκη. Ακολουθουμε τζιαι μεις την μοιρα των αλλων χωρων


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμος22/10/12, 12:32 μ.μ.

    stelios papalangi


    1. Το επιχείρημα "κάτω από αυτές τις συνθήκες (αναλυώντας το τοπικό και το διεθνές "αντικειμενικά") τι μπορούσε να κάμει ; " , σε πρώτο στάδιο μπορει κάποιος να πάρει απάντηση από το ΚΚΕ σε παρόμοια επιχειρήματα του ΠΑΣΟΚ. Αναφέρνω το ΚΚΕ με το οποίο τάχα μου συμφωνείτε (όχι ως προς το τι έφταιξε αλλά προς το τι πρέπει να γίνει) αφού όλοι οι υπόλοιποι κατά την άποψη σου έχουν συρθεί από τα δεξιά ΜΜΕ και τους εθνικιστές "στα λημέρια της αντίδρασης". Εκτός τζι αν είναι τζαι το ΚΚΕ αντιδραστικό.

    2. Υπάρχει μια αντίληψη στο άρθρο ότι ή κάμνεις σοσιαλιστική επανάσταση ή με το υπάρχον σύστημα (όπως το περιγράφεις) δεν μπορεί να γίνει τίποτε. μΈση λύση δεν έσσιει. Ας υποθέσουμε ότι έτσι είναι.
    Τότε το ερώτημα είναι γιατί ετάσσετε το 2008 "δικαιή κοινωνία" ;
    Εν τα εξέραμε τα πιο πάνω ;
    Τζαι τωρά, με βάση τις διεθνές και τοπικές συνθήκες γιατί να ψηφίσει κάποιος μαλά ; Δεδομένου ότι οι πιο πάνω συνθήκες δεν θα αλλάξουν, τι έσσιει να μου προσφέρει ο ακελικός υποψήφιος ;


    3. Βεβαίως σε διάφορα θέματα η βουλή εμπλόκαρε τη κυβέρνηση. Τούτο αναγνωρίζεται... Που την άλλη, τα ίδια λαλεί τζαι ο ορφανίδης. Εγώ είπα των τραπεζών λαλεί , αλλά εν τζαι εμπόρουν να τους αναγκάσω.... Για παράδειγμα, οταν επίεζε ο ορφανίδης μαζί με τους νικολάκη/ αβέρωφ να δοθούν τα δύο δις πριν 2-3 χρόνια στις τράπεζες για ρευστότητα. Επιέζαν οι νεοφιλελευθεροι τζαι εμεσωλάβησεν η κυβέρνηση να τους τα δώκουν. Τζαι το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Επιάν τα τζαι αντί να τα βάλουν στην αγορά επαίξαν τα στο κουμάρι.
    Τζαι σωστά, κάμνουμε κριτική στες τράπεζες τζαι στον ορφανίδη, ότι αντί να σύρουν τα επιτόκια επαίξαν τα πα στα ομόλογα.
    Που την άλλη, πέραν της σωστής κριτικής που κάκμνει η αριστερή κυβέρνηση εν τζαι το άλλο: επεριμένε τους νεοφιλελευθερους να πράξουν διαφορετικά ; Αφού εμοσλάβησεν η ίδια να πιάσουν τα ριάλια για ρευστότητα γιατί δεν επέβαλεν τους όρους της ; Τζαι τωρά που έσσιει τόσους μήνες που η λαική εν κρατική, γιατί δεν παίφτουν τα επιτόκια ; Εμποδίζει την η βουλή ;


    4. το ίδιο συμβαίνει τζαι με τη διασταυρούμενη. Ναι όντως επολεμίσαν την οι υπόλοιποι... Αλλά όταν ήρτεν ο ΓΓ του ΟΗΕ, εν ο δημητράκης που έκαμε ολόκληρο αγώνα άμπα τζαι περάσει η "ενδιάμεση συμφωνία". Τους αντιδραστικούς τους δικούς μας αγνόα τους- μεν τους δώκεις σημασία - ο ταλατ όμως έδωκεν που τότε ένα σωρό συνεντευξεις τζαι λέει το ξεκάθαρα: Ο χριστόφιας είσσιεν παραπάνω έγνοια της συνεργασίας με το δηκο. Εν τζαι ο μεχμετ αντιδραστικός ;
    Δαμέ, εσυζητήσαν παραπάνω που ένα χρόνο οι θκύο αριστεροί τζαι δεν εμπορέσαν να κάμουν το πιο απλό. Ένα μορατόριουμ δηλώσεων. Εφκαίναν που τες συνομιλίες τζαι όστι να πάει ο καθένας στο προεδρικό του ,εκατηγορούσαν ο ένας τον άλλο.

    Αλλά τι το ψάχνεις. Δαμέ έσσιει μια δεκαετία σχεδόν που μας ετάξαν ότι θα ετσιμεντώναν το ΝΑΙ. Με βάση ποιές τοπικές και διεθνείς συνθήκες επιστέφκαν ότι θα το εκάμναν ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στέλιο, συγκριτικά νομίζω πρέπει να βλέπουμε τα πράματα τζιαι όχι απόλυτα. Εν μαύρο-άσπρο;

      Δηλαδή το σύνθημα "δίκαιη κοινωνία" σημαίνει "δικαιότερη κοινωνία υπό τις παραστάσεις" ή "θα σας φέρω τον παράδεισο επί της γης".

      Σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και ενώ το κράτος έχαννε εκατομμύρια από έσοδα, γινόταν κοινωνική πολιτική, αυξάνονταν συντάξεις, δεν μειώνονταν μισθοί, αυξανόταν ο κατώτατος, δίνονταν οικόπεδα. Γενικά έγινε μια προσπάθεια αναδιανομής του πλούτου, άσχετα αν είχε πενιχρά αποτελέσματα γιατί δεν υπάρχει ανάλογη διάθεση που την άλλη τάξη (το αντίθετο συμβαίνει).

      Να συγκρίνεις τη "δίκαιη κοινωνία" του Χριστόφια ή του Μαλά αφού το συναφέρνεις, μέσα σε συνθήκες ύφεσης τζιαι σε τούτα τα πλαίσια, με τη "δίκαιη κοινωνία" του Συναγερμού πχ σε συνθήκες ύφεσης. Τούτη θα ήταν μια σοβαρή προσέγγιση.

      Ο Μαλάς μπορεί να δώσει περισσότερο ρόλο και λόγο στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, να λειτουργήσει υπέρ των χαμηλότερων τάξεων. Συγκριτικά με ότι βρίσκεται απέναντι του.

      Πχ ακόμα και το γεγονός ότι ο Χριστόφιας τόλμησε για ένα πρώτο δάνειο από τη Ρωσία αποφεύγοντας την ένταξη ουσιαστικά στον μηχανισμό ένα και κάτι χρόνο πριν, δείχνει μια άλλη νοοτροπία που δεν θα την βρεις στη δυτικόλαγνη δεξιά.

      Το γεγονός ότι η παρούσα κυβέρνηση, και μια πιθανη κυβέρνηση Μαλά, δεν νερώνουν το κρασί της διζωνικής, ούτε ερωτοτροπούν με το ΝΑΤΟ, κάμνει μιαν άλλη βασική διαφορά.




      Διαγραφή
    2. Για το (3)

      Το τι αναγνωρίζεται μέσα σε κύκλους ακελικών ότι υπήρξε πρόβλημα στη διακυβέρνηση, είναι η υπερβολική εμπιστοσύνη που δόθηκε στο γραφειοκρατικό σύστημα και η πίστωση των πάντων με καλές προθέσεις. Έχουμε ένα αήπιν εμείς οι αριστεροί, να κρίνουμεν εξ ιδίων...

      Όντως υπάρχουν διακυβερνητικές ευθύνες για τον μη έλεγχο των χρημάτων που μπήκαν στις τράπεζες από την ΕΚΤ. Έπρεπε να ήταν πιο στέρεη η συμφωνία, αλλά τζιαι πάλε, οι τραπεζικές αρχές ελέγχονται;

      Διαγραφή
    3. Καλά ρε αδελφέ, δηλαδή τούντο μαυρογέρημο το Κυπριακό εν δουλειά στο σιέρι μας απόλυτα;
      Εν επήε καλά ο Δημήτρης στο τραπέζι, στες θεσεις, τες προτάσεις; Εν εδειξε τόλμη, φαντασία, εν επάλεψε στο εσωτερικό να περάσει φιλοσοφία;

      Εν μύθος το ότι ένοιαζε τον Χριστόφια η συνεργασία με το ΔΗΚΟ στο θέμα της ενδιάμεσης. Μύθος του Δρουσιώτη ο οποίος έβλεπε τζιαι συνεργασία με το ΔΗΚΟ για 3-4 θητείες...

      Αφού ισχύει η αρχή της μη συμφωνίας αν δεν συμφωνηθούν όλα. Ποιος μπορεί να παραβεί τούντον όρο; Ποιος;

      Ακόμα μέχρι τζιαι πριν από κάποιους μήνες, ο ίδιος ο ΟΗΕ έκαμνεν αναφορά στην μη τήρηση των συμφωνηθέντων που τον Έρογλου (Μάης του 11 αν θυμούμε καλά).

      Διαγραφή
  9. Ανώνυμος22/10/12, 12:55 μ.μ.

    stelios papalangi

    Α ναι....τελικά ο τραπεζίτης ΥΠ. Οικονομικών ήταν αναμειγμένος με τα αξιογραφα ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μας πει ο Πολίτης Στέλιο μου, που εν του φεύκει τίποτε...

      Διαγραφή
  10. Ανώνυμος22/10/12, 3:30 μ.μ.

    H βασικη απαιτηση της αριστερας πρεπει να ενι η αρνηση υπογραφης μνημονιων, τζαι η ανακοπη της λιτοτητας που επιβαλλουν.

    Η ρητορεια περι υποχρεωτικης υπογραφης θυμιζει τη δημαρ του κουβελη.Δεν ξεγελατε κανενα.

    Οπως εγραψε τζαι ο γρηγορης,ο καφκας παλια στη αριστερα εγινετουν για το διλημμα επανασταση ή μεταρρυθμισεις,τζαι οι για διαχειριση ή διαχειριση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω, ξέρεις να μας πεις αν η οκτωβριανή κυβέρνηση ανέλαβε τα τσαρικά δάνεια;

      Υποχρεωτική υπογραφή; Που το γράφει;

      Διαγραφή
    2. Δεν υπάρχει θέμα υποχρεωτικής υπογραφής. Αλλά για να αφήνεις τη πόρτα ανοιχτή, πρέπει να έχεις και άλλες διεξόδους, έτσι;

      Αν υπάρχουν άλλες διέξοδοι για να μας περάσουν απέναντι, στην υπογραφή των συμφωνιών για το Φ.Α. που θα μας καταστήσει καλύτερους διαπραγματευτές εκ των πραγμάτων, ΚΑΙ σε περίπτωση που η τρόικα επιμένει σε γραμμές που δεν γίνονται αποδεχτές από το σύνολο του λαού όπως διαμορφώθηκε το σκηνικό, ναι να απορρίψουμε τη τρόικα.

      Αν όχι; Αφηνουμε τις τράπεζες να καταρρεύσουν; Ας τις αφήσουμε. Με ποια λαϊκή συναίνεση; Εν προσμετρημένα τα επακόλουθα; Να μεν μιλήσω για τις ανάγκες του κράτους.

      Πως θα αναγκάσεις πιο αποφασιστική συνεισφορά του πλούτου; Νομοθετικά υπάρχει ελπίδα; Σε ποιο πολιτειακό σύστημα,με μια κομματική γεωγραφία;

      Μόνο του το ΑΚΕΛ, να αποφασίσει διάφορα που θα αλλάξουν το σκηνικο τζιαι το σύστημα, όντας μειοψηφία, όντας υπό πολεμική;

      Να πάρει την ευθύνη να εφαρμόσει όσα πραγματικά ξέρει (γιατί ξέρει ακριβώς τι σημαίνει ΕΟΚΑ και ΝΑΤΟ), τη στιγμή που κρίνεται ως αρνητική η πορεία του στα οικονομικά απόλυτα που το 55%, τζιαι κάπως που ένα άλλο 20%;

      Τι ζητάς δηλαδή που το ΑΚΕΛ; Να το παίξει πλειοψηφία τζιαι Τσάβες σαν δεν είναι;

      Θα έσιεις απλώς ένα πετυχημένο Μαρί φίλε μου αν δοκιμάσεις.

      Εν υποχώρηση; Ναι, εν ήττα,ναι. Μπορούσε να αποφευθεί,μπορεί να αλλάξει ρότα η χώρα; Όχι αν με ρωτάς.

      Θα μπορούσαμε ίσως να κάναμε άλλα ανοίγματα,σε άλλους καπιταλισμούς εφόσν ο δυτικός άρκεψε να πίννει γαίμαν, ως την άλλη ιστορική ανακατάταξη.

      Τούτο τζιαι πάλε, μόνο η αριστερά μπορεί να το προγραμματίσει.

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος22/10/12, 3:56 μ.μ.

    stelios papalangi

    επίσης, για να μεν αναφερουμε απόψεις αντιδραστικών:

    Ναι, η Αριστερά οφείλει, πρώτα και κύρια στον εαυτό της, στην ιστορική της διαδρομή, στην διαλεκτική ανάλυση του καπιταλισμού που αποτελεί το Α και το Ω της ίδιας της ύπαρξής της, να βάζει στο τραπέζι τα λογοκριμένα και τα απαγορευμένα ερωτήματα.
    Τέτοια μνημόνια δεν περνούν με τη συναίνεση της Αριστεράς. Κι αυτό δεν είναι ούτε προεκλογικό κόλπο, ούτε σπασμωδική αντίδραση στο στρίμωγμα που έχει επιχειρηθεί και που κατά τα φαινόμενα θα οδηγήσει σε εκπαραθύρωση του ΑΚΕΛ.
    Αυτό είναι το DNA μας, και οι μεταλλάξεις δεν είναι του δικού μας χαρακτήρα.
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012/09/dna.html#more


    Η τακτική αυτή, θα δώσει την ευκαιρία στις συνδικαλιστικές οργανώσεις να εκφραστούν και να πιέσουν πολιτικά προς τη κατεύθυνση που ευνοεί τους εργαζόμενους, θα δημιουργήσει μέτωπα ενάντια στο μνημόνιο και θα καταδικάσει στη συνείδηση των μεσαίων και χαμηλών τάξεων αυτούς που τώρα επιχαίρουν με τη κάθοδο της τρόικας.
    Ας γίνουν λοιπόν οι επόμενες προεδρικές εκλογές ένα εφαλτήριο καταδίκης και αντίστασης στους αντιλαϊκούς μηχανισμούς που στήνονται πανευρωπαϊκά και που οδηγούν στην εξαθλίωση των λαών.
    Οι κύπριοι να μην πληρώσουν των τζόγο των τραπεζών και τη πλεονεξία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012/08/blog-post_25.html

    Η θέση του ιστολογίου σε ότι αφορά τη στρατηγική του Λαϊκού Κινήματος του τόπου (του μόνου που βρίσκεται στην εξουσία πανευρωπαϊκά), μέχρι τον Φλεβάρη, είναι κατατεθειμένη από τις 25 Αυγούστου:
    Να γίνουν οι εκλογές «μνημονιακές». Να αναγκαστούν δηλαδή κόμματα και υποψήφιοι να ανοίξουν τα χαρτιά τους και να δεσμευτούν σε συγκεκριμένες πολιτικές.
    Καμιά συνεννόηση και συνεργασία με τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε ότι αφορά τη τακτική της διαπραγμάτευσης ή τις «κόκκινες γραμμές». Δεν έχουν όλοι τα ίδια συμφέροντα να εξυπηρετήσουν.
    Μέτωπο Κυβέρνησης, Αριστεράς, Συνδικαλιστικών οργανώσεων, εργαζομένων απέναντι στην οικονομική εισβολή που επιχειρείται.
    Αποκάλυψη των προθέσεων των αστικών κομμάτων για «γρήγορη υπογραφή μνημονίου» έτσι ώστε να φορτωθεί στην Αριστερά και αυτή η καταστροφή.
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012/09/blog-post_6678.html#more

    Σαν μια γροθιά ετοιμάζονται να παρουσιαστούν μεγάλες και μικρότερες συνδικαλιστικές οργανώσεις και σύνδεσμοί επαγγελματιών, απέναντι στις απαιτήσεις της Τρόικας και των εσωτερικών της συμμάχων, ενόψει της «μεγάλης μάχης» του φθινοπώρου.
    Στον ήδη μεγάλο κατάλογο των οργανώσεων των εργαζομένων που έχουν προβεί σε ανακοινώσεις ενάντια στις διαθέσεις των απεσταλμένων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, προστέθηκαν αυτή την εβδομάδα ο Σύνδεσμος Αστυνομικών, η ΠΟΕΔ των Δασκάλων και Νηπιαγωγών και όλες οι αγροτικές οργανώσεις.
    Όλα δείχνουν πως η Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια θα έχει δίπλα της στις διαπραγματεύσεις με τη Τρόικα τους επόμενους μήνες το σύνολο των συνδικαλιστικών φορέων και των επαγγελματικών ομάδων, που με τη σειρά τους νιώθουν να στηρίζονται τόσο ηθικά, όσο και πρακτικά από τη μόνη αριστερή διακυβέρνηση στην Ευρώπη
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012/08/blog-post_12.html#more

    Πανσυνδικαλιστική ενότητα και δράση – Κοινωνική Συμμαχία για να μη περάσει καμιά αντιλαϊκή ρύθμιση
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012_08_01_archive.html

    Πίσω από τις προτάσεις και τις απόψεις των τροϊκανών και των τοπικών τους κολαούζων για την οικονομία, τη δημόσια υπηρεσία, τους ημικρατικούς και τα εργασιακά κεκτημένα, όπως ο 13ος και η ΑΤΑ, κρύβεται μια βασική «εντολή» του παγκόσμιου και εγχώριου καπιταλισμού: να χαμηλώσουν σημαντικά οι απολαβές των εργαζόμενων.
    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012_07_01_archive.html

    σε κάποια που τούτες τες αναρτήσεις, επροσπάθουν να σου πω.... κάτσε τη μάππα χαμέ τζαι ο δημητράκης θα υπογράψει πριν ο αλλεκτωρ λαλείσει τρεις....
    Τζαι επέμενες ότι ήταν να μας σώσουν οι ρώσσοι...
    Τωρά αν σου πω "τέτοια μνημονια δεν παιρνουν με τη συναίνεση της αριστεράς"
    ΑΝ σου πω "να γίνουν οι εκογές μνημονιακες" ;

    Θα μου πεις ότι είναι αντιδραστικό ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε καλά, εδιάβασες όντως την ανάρτηση;

      1) "Τέτοια μνημόνια δεν περνούν". Περνούν; Η ανάρτηση έγινε όταν διέρρευσαν τα μέτρα της τρόικας. Έχουν ή δε έχουν σημαντικές τροποποιήσεις-κόκκινες γραμμές οι προτάσεις της κυβέρνησης, και μάλιστα με σημαντική συναίνεση;

      Αν περάσουν οι αρχικές θέσεις της τρόικας, να ξαναμιλήσουμε, να αξιολογήσουμε.

      2)Ναι, οι εκλογές πρέπει να γίνουν μνημονιακές. Να μπει ο κόσμος στο κόπο να συγκρίνει. Η δική μου άποψη είναι ότι ο Νοέμβρης από τον Φεβράρη δε θα κάνει και μεγάλη διαφορά. Εκτός κι αν όντως δεν υπάρχει σάλιο στα ταμεία.

      3) Υπάρχει μέτωπο σε σημαντικά ζητήματα, και διασφαλίζονται κάποια με τις προτάσεις που συνδιαμορφώνονται.

      Διαγραφή
    2. Οι "αντιδραστικοί" που είναι τζιαι που αναφέρονται;

      Διαγραφή
    3. Επίσης να πω πως η ανάρτηση στην οποία γίνεται αναφορά συγκεκριμένα σε ΑΤΑ και 13ο, αρκετά πριν η κυβέρνηση ανακοινώσει τις αντιπροτάσεις της, δικαιώνεται.
      Γιατί λοιπόν να εκάθησκα τη μάππα χαμέ;

      Διαγραφή
  12. Ο σχολιογράφος Stelios Papalangi έχει ένα πολύ ενδιαφέρον [δεν θα ‘λεγα όμως και πρωτότυπο τρόπο] να [ΜΗΝ] τοποθετείται πάνω στα θέματα που θίγει. Υπό την μορφή πυθικών ερωτημάτων Πυθίας ψάχνει απαντήσεις, ενώ εμμέσως πλην σαφώς υποβάλλει συγκεκριμένες [μη] θέσεις…
    Ήδη ο Blogοδεσπότης Νέος, προς τον οποίον απευθύνονταν τα σχόλια κι ερωτήματα του Stelioυ Papalangi, έχει δώσει απαντήσεις, όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να πω δκυο λόγια. Όπως έχω πει πλειστάκις, αυτές οι (επι)κριτικές και ισοπεδωτικές προσεγγίσεις που τείνουν να στριμώξουν και να βάλουν την Αριστερά στη γωνιά πιστεύω ότι ΔΕΝ της προσφέρουν την όποια βοήθεια για να βελτιωθεί [αν τελικά εκεί στοχεύουν οι κριτές]…
    Κι πάμε σε κάποια πιο συγκεκριμένα ζητήματα:
    1. Μια και ανάφερες το ΚΚΕ, γιατί δεν μας λες ξεκάθαρα ποια είναι η δική σου άποψη για τις αναλύσεις του για την κρίση;

    2. Τι θες να πεις με το ανακριτικού ύφους ερώτημα σου [που υποβάλλεις σε δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο] «γιατί ετάσσετε το 2008 “δικαιή κοινωνία”;», για να ακολουθήσει αμέσως νέο ερώτημα [σε πρώτο πληθυντικό]: «Εν τα εξέραμε τα πιο πάνω»; Ποιοι «Εν τα εξέραμε…»;

    3. Τζι’ αφού «με βάση τις διεθνές και τοπικές συνθήκες γιατί να ψηφίσει κάποιος μαλά;» τζιαι «δεδομένου ότι οι πιο πάνω συνθήκες δεν θα αλλάξουν, τι έσσιει να μου προσφέρει ο ακελικός υποψήφιος;» [διερωτάσαι], να διερωτηθώ κι εγώ αν προτείνεις κάτι άλλο ΕΣΥ; Να ψηφίσουμεν τον Αναστασιάδη, ή τον Λιλλήκα, ya τη Μακαρία, ή τον Κανένα, ή θα εμφανιστεί κάποιος πέμπτος ή έκτος που ως Μεσσίας θα ΜΑΣ σώσει;

    4. Προτάσεις έχεις, αγαπητέ Stelio Papalangi [εκτός από κρίσεις και επικρίσεις];

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος23/10/12, 3:33 π.μ.

    "Παρατηρώ όμως μια μεγάλη αντίφαση: Οι ίδιοι άνθρωποι που προεξοφλούν (μάλλον δικαίως) πως δεν υπάρχουν οι δυνατότητες πραγματικής σοσιαλιστικής οικοδόμησης μέσα στην αστική δημοκρατία, επικρίνουν το ΑΚΕΛ γιατί δεν καταφέρνει να εκφράσει πολιτικά τα προοδευτικά ζητούμενα σ’ αυτό το δεδομένο πλαίσιο!"

    Νέε,

    Σωστά παρατηρείς ότι εν υπάρχουν οι δυνατότητες μιας πραγματικής σοσιαλιστικής οικοδόμησης μες σε αστικο-δημοκρατικά πλαίσια. Πέ μου όμως, ποιός εν που ννα μας πάρει πέραν που τούντα αστικο-δημοκρατικά πλαίσια τζιαι πως το κόμμαν εδιαφώτησεν, υποστήριξεν η κινητοποίησε (όπως εν ο ρόλος ενός κομμουνιστικού Μ-Λ κόμματος) προς τούτην την προοπτική τα τελευταία πέντε χρόνια (τουλάχιστον)την εργατικήν τάξη;

    Ζωντανός Νεκρός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανώνυμος23/10/12, 8:57 π.μ.

    Ωπ! Την προτομή του Λ πας το γραφείο εν για λόγους PR που την έχουν; Πως νοεί την τακτική του το κόμμα τζια την στρατηγικήν του ; Τζιαι επιπλέον, εάν δεν είναι ΜΛ ή επίκληση της όποιας Αριστεράς εκ μέρους του (και μιλώ επι του παρόντος και όχι για το παρελθόν) σε τί βασίζεται;

    Ζωντανός Νεκρός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΖΝ, αν δεν σου κάμνει κόπο, τα κόμματα έχουν σελίδες τζιαι μπορείς να διαβάζει τα προγράμματά τους (http://www.akel.org.cy)

      Διαγραφή
  15. Ανώνυμος23/10/12, 9:39 π.μ.

    "4. Tο AKEΛ καθοδηγείται στη δράση του από τη μαρξιστική-λενινιστική κοσμοθεωρία που αναπτύσσεται με την ασταμάτητη πρόοδο της γνώσης και την οικονομική και πολιτική εξέλιξη."

    Πε με φορμαλιστήν αλλά νάμπου λαλεί εν τούτον. Τζιαι επίσης εν βάση τούτου, που εννα ανάγνωζα το καταστικό. Αν όχι, πως προτείνεις να θκιαβαστεί;Σε σχέση με ποιαν παράγραφο του καταστικού; Ρωτώ σε γιατί προφανώς έσιει τζιαι σημασία να το καθόρίσουμε τούτον το ζήτημα για να ξέρουμε τη βάση πάνω στην οποία εννα συζητούμεν κατά πόσον το κόμμα εν κομουνιστικό ή όι.
    Ζωντανός Νεκρός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολοκλήρωσε τη μελέτη σου τζιαι τα ξαναλέμε. Εν ξεκάθαρες οι θέσεις του.

      Διαγραφή
  16. Ανώνυμος23/10/12, 10:00 π.μ.

    ΥΓ: Όπως τζιαι να μπορούμε να κάμνουμεν κριτική στις πολιτικές του.

    Ζωντανός Νεκρός

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...