"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

27 Οκτωβρίου 2012

Όταν το ΑΚΕΛ χρεοκοπεί τις τράπεζες!

Wikileaks...μιας άλλης εποχής
  • Ο τίτλος είναι δανεισμένος από ένα καλό σύντροφο, και είναι όντως εύστοχος. Έχει συνηθίσει ο κόσμος φυσικά τις επιθέσεις, τα ατεκμηρίωτα βαρελότα της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ, αλλά το συγκεκριμένο αποτελεί όντως μια κορύφωση.
  • Είναι ουσιαστικά η απάντηση της εσωτερικής τρόικας (αντιπολίτευσης, ΜΜΕ και τραπεζιτών-ΟΕΒ) στην μάχη που δόθηκε από την αριστερά, και κερδήθηκε, για την αποκάλυψη των τεράστιων ευθυνών των ΔΣ των τραπεζών, του Ορφανίδη και όσων τους συγκάλυπταν.
  • Ο Λιλλήκας θέλει να βάλει το ΑΚΕΛ λεφτά σε ειδικό ταμείο για τους άνεργους, η ΕΔΕΚ βάζει θέμα στη Βουλή, ο Αναστασιάδης και ο Συναγερμός τρίβουν τα χέρια τους μαζί με τον Φιλελεύθερο και τον Πολίτη…
  • Ο κόσμος έχει τώρα ακόμα μια «απόδειξη» πως η Αριστερά είναι τουλάχιστον όσο διαπλεκόμενη όσο τα γνωστά κόμματα της μάσας και της καρέκλας, ακόμα μια ένδειξη ότι «όλοι είναι το ίδιο».
  • Γιατί, αν δεν το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα φίλοι, αυτό είναι το προεκλογικό κωδικοποιημένο μήνυμα που πασχίζουν τα περάσουν ΜΜΕ και πολιτικοί: Ότι το ΑΚΕΛ δεν είναι το «καθαρό» κόμμα που πιστεύεται γενικά ότι είναι, συγκριτικά με τα υπόλοιπα. Κι αυτό ήταν το βασικό στοιχείο που του έχει επιτρέψει και την άνοδο στην εξουσία.
  • Αυτός ο επικοινωνιακός στόχος είναι που εξυπηρετείται με όλες τις μέχρι τώρα καμπάνιες λάσπης.  Αυτό ενδιαφέρει, είναι η βασική στρατηγική, τόσο του στρατοπέδου των νεοφιλελεύθερων, όσο και των αντιομοσπονδιακών.
  • Έχει εγκαταλειφτεί πριν καν αρχίσει, η όποια προσπάθεια να ωραιοποιηθούν τα προφίλ ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-Αναστασιάδη-Λιλλήκα, δεν είναι δυνατόν να σχηματιστεί οποιαδήποτε θετική άποψη για τις πολιτικές αυτές φατρίες, οι σύμβουλοι προβολής τους είναι φανερό πως δεν ελπίζουν σε θαύματα σ’ αυτόν το τομέα.
  • Γι αυτό και εστιάζουν όλες τις μηχανορραφίες τους στην απαξίωση του αντιπάλου, του κοινού τους αντιπάλου. Δεν έχω άλλωστε τη παραμικρή αμφιβολία ότι οι δυο παρατάξεις της αντιπολίτευσης, θα ενωθούν στη βάση του αντιακελισμού στον β’ γύρο των εκλογών.
Τελικά ποιο είναι το ζήτημα με «τα δάνεια του ΑΚΕΛ»;
  • Το ΑΚΕΛ ως γνωστό, στα πλαίσια μιας στρατηγικής σχετικής οικονομικής και εργασιακής αυτονομίας, δεδομένου του αποκλεισμού και των διακρίσεων των περασμένων δεκαετιών, αλλά και τις αδελφικές σχέσεις με την Σοβιετική Ένωση, ανέπτυξε μια σειρά από επιχειρήσεις.
  • Το κόμμα, διαχρονικά, δεν στηρίζεται σε μεγάλους χορηγούς, και δεν θέλει να εξαρτάται από τους πυρήνες που εξαγοράζουν στην ουσία πολιτικές και θέσεις, για δικό τους φυσικά συμφέρον. Στηρίζεται κυρίως στις τακτικές εισφορές των μελών του και στις αντιμισθίες των αξιωματούχων που εκλέγονται με τα ψηφοδέλτια του ΑΚΕΛ.
  • Οι επιχειρήσεις του κινήματος, Λαϊκό, ΛΟΕΛ, Πρίντκο και μικρότερες εταιρίες που τώρα συγκεντρώνονται στον όμιλο Λαϊκού, μαζί με διάφορες άλλες μεταξύ των οποίων κάποιες έχουν τερματίσει τη λειτουργία τους  (όπως το ξενοδοχείο Μπο Ριβάζ στη Λάρνακα, η ΕΜΟΡΑ, η ΔΕΛΤΑ κλπ) δεν ήταν ποτέ τόσο οικονομικά ανθηρές που αν μπορούν να χρηματοδοτήσουν το ΑΚΕΛ. Μάλλον το αντίθετο.
  • Ο ρόλος τους ήταν κυρίως η εργασιακή αποκατάσταση μελών και φίλων του κινήματος, παρά η απόκτηση μεριδίου στην αγορά.
  • Δεν παύουν όμως οι «εταιρείες του ΑΚΕΛ», μαζί με τα Σωματεία του 48’ και τις άλλες μεγάλες και μικρές οργανώσεις του Λαϊκού Κινήματος, να αποτελούν «μια κοινωνία μέσα στην κοινωνία», ένα μικρόκοσμο δηλαδή που απόκτησε με τον καιρό μια κουλτούρα ξεχωριστή, σε κάθε περίπτωση νόμιμη, ειρηνική και συναινετική - αν εξαιρέσουμε τη βία στα γήπεδα που δυστυχώς έχει αντιγραφεί από την απέναντι πλευρά και το «εξωτερικό» γενικά…
  • Δεν γνωρίζω, όπως ούτε κι αυτοί που ξεκίνησαν με ένα μονόστηλο στον Φιλελεύθερο να λασπολογούν και να κτίζουν προεκλογικές υστερίες, τις λεπτομέρειες των «χαρισμένων δανείων».
  • Ξέρω πως οι διακανονισμοί, ειδικά με πτωχεύσαντες ή δυσπραγούντες, είτε αφορούν νομικά, είτε φυσικά πρόσωπα, γίνονται. Από εκεί και πέρα, το ύψος, οι συνθήκες και ο ίδιος ο διακανονισμός, μένει να αποδειχθεί.
  • Δεν θα κάνω θέμα το πόσο εύκολα σπιλώνουν διάφοροι αυτούς που στοχοποιούν κάθε φορά. Μετά το Μαρί, έχουμε πλέον εξοικειωθεί επικίνδυνα…
  • Ούτε την συγκάλυψη που επιχειρείται στα τεράστια ελλείμματα που μας αφήνουν οι τράπεζες να διαχειριστούμε, τα δισεκατομμύρια που έχουν φύγει σε χαμηλότοκα δάνεια στελεχών, τις αμοιβές των ανώτατων τραπεζιτών, τα αξιόγραφα, την Εγνατία κ.ο.κ.
  • Ούτε και για το γεγονός ότι όλοι τώρα φτύνουν εκεί που έγλυφαν, τον μεγάλο προστάτη των κλεφτών Αθανάσιο Ορφανίδη. Ακόμα και ο Αβέρωφ.
  • Αυτό που με λυπεί και με τρομάζει είναι η ικανότητα της πολυφωνίας κομμάτων-ΜΜΕ, η πλύση,  πραγματικά, εγκεφάλου που πιάνει τόπο.
  • Γιατί και αν ακόμα «χαρίστηκαν» (ο θεός πιον δηλαδή, εν που τ’ άγραφα αλλά τέλος πάντων) υποχρεώσεις που συνδέονται με το λαϊκό κίνημα, έχει σημασία η τελική συμφωνία που έγινε και αν ικανοποιήθηκε για τα αρχικά της κεφάλαια η τράπεζα.
  • Ήταν οι μόνοι διακανονισμοί που έγιναν στα χρονικά της κυπριακής δημοκρατίας, ή οι ψηλότεροι;  
  • Πως μπορούν να συγκριθούν τα 6 εκ. που λένε ότι δήθεν χαρίστηκαν, με το ποσό που για παράδειγμα θα χρειαστούμε για να καλύψουμε τις ζημιές; Με το μόνο που μπορούν να συγκριθούν είναι με τα εφάπαξ και τα μπόνους ενός ή δύο «χρυσών στελεχών».
  • Εδώ ο «μεγάλος» Ηλιάδης, ο «μάγος» της τραπεζιτικής ανάπτυξης, έλεγε κάποτε πως το 2009 "είχαμε 12 δισεκατομμύρια διαθέσιμα και δεν μπορούσαμε να τα βάλουμε στο υπόγειο"…
  • Πως δηλαδή τα «χαρισμένα» του 2004 και του 2006, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, έπαιξαν ρόλο στη κατάσταση της Τράπεζας Κύπρου; Τις χρονιές αυτές η συγκεκριμένη τράπεζα είχε κέρδη 300 και πλέον εκατομμυρίων λιρών.
  • Μιλάμε για τον εξευτελισμό πλέον της νοημοσύνης του κόσμου. Ακόμα μια εντελώς κατασκευασμένη φάση, όπως και το Μαρί φυσικά, τα «μη μέτρα», οι «προδοτικές προτάσεις Χριστόφια στο Κυπριακό» και πάει λέγοντας…
Οι «εθνικοί μονόδρομοι»…
  • Η άρχουσα τάξη, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, οι απόγονοι της ΕΟΚΑ και της Εθναρχίας, που μια τα χαλούν και μια τα βρίσκουν προς αντιμετώπιση του «κομμουνιστικού κινδύνου», έχουν την δυνατότητα να δημιουργούν αδιέξοδα και μονόδρομους.
  • Τέτοιο θέμα ήταν και η «Ένωση», όσο και η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και τώρα το μνημόνιο. Η αντίθεση σε οποιοδήποτε από τα τρία εκ μέρους του ΑΚΕΛ όταν θέτονταν, και ιδιαίτερα χωρίς άλλες πειστικές εναλλακτικές και μπροστά στη πιθανότητα του λαϊκού διχασμού, έγερναν και γέρνουν την πλάστιγγα στο μέρος της «συναίνεσης».
  • Το κυρίαρχο στοιχείο που καθορίζει τις πολιτικές του ΑΚΕΛ είναι η ενότητα του λαού, ακολουθεί ακόμα και σε πολιτικές που ξέρει διαλεκτικά ότι είναι λανθασμένες, ξεκάθαρα κριτικά μεν, αλλά συναινετικά και ενωτικά.
  • Κι αυτό το κάνει γιατί δεν έχει τις δυνάμεις, αντικειμενικά, ούτε και τις εναλλακτικές για να οδηγήσει το λαό σε άλλη κατεύθυνση.
  • Δεν είναι δηλαδή γιατί δεν θέλει να κάνει κάτι διαφορετικό από τις πεπατημένες της «Εθνικής Παράταξης», ούτε πως δεν έχει τις γνώσεις και τις εμπειρίες, αλλά γιατί αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά μια κάθετη σύγκρουση που θα δίχαζε έντονα και χωρίς γυρισμό την ελληνοκυπριακή κοινότητα.
  • Παράλληλα θα πρέπει να μελετηθεί ιστορικά, τι ή ποιους «θυσίαζε» κάθε φορά το ΑΚΕΛ για να πετυχαίνει αυτή την «εθνική συναίνεση». Τους τουρκοκύπριους θα έλεγαν πολλοί, τον μαρξισμό-λενινισμό άλλοι, τους εργαζόμενους τώρα…
  • Παρόλη λοιπόν την συναίνεση εφτά δεκαετιών, είναι φορές που οι διάφορες εκφάνσεις των «εθνικοφρόνων», απλά «δεν καταλαβαίνουν Χριστό». Ακόμα και όταν έχουν λίγο-πολύ πετύχει τον σκοπό τους, όπως το 58’, ή και μέσα στο πραξικόπημα, ή και τώρα, δείχνουν ιδιαίτερο μίσος και επιθετικότητα ενάντια στην Αριστερά.
  • Ο λόγος; Έλα μου ντε! Η αιτία πίσω από την υστερική και λαϊκίστικη ομοβροντία είναι πάντα η ίδια: να αποκρύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις και να θαφτεί η όποια πολιτική διέξοδος προτείνεται από την αριστερά.
Υπομονή κι εμπιστοσύνη
  • Οι περίοδοι που το ΑΚΕΛ και γενικότερα οι δημοκρατικές δυνάμεις, γίνονται το εξιλαστήριο θύμα της πλεονεξίας της τοπικής άρχουσας τάξης και των ξένων που επιβουλεύονται διάφορα στο νησί, είναι διακριτές για όσους μελετούν τα ιστορικά ντοκουμέντα διαλεκτικά και ταξικά.
  • Σε όλη αυτή τη διαδρομή, υπήρχαν πάντα και οι αριστερότεροι, με ή χωρίς εισαγωγικά, πιο δημοκράτες, πιο διεθνιστές, πιο διεκδικητικοί και πιο έτοιμοι να συγκρουστούν με τους φονιάδες, γιατί περί κοινών δολοφόνων επρόκειτο την εικοσαετία πριν και κατά το πραξικόπημα.
  • Μερικοί απ΄ αυτούς κουράστηκαν με την ειρηνική-διαλεκτική αντίσταση που προτάσσει το ΑΚΕΛ και τη πολιτική της προστασίας των θεσμών. Βρέθηκαν εξοπλιζόμενοι από συγκεκριμένους κύκλους και δημιούργησαν εξίσου παράνομες «ομάδες», δίνοντας το δικαίωμα σε κάποιους μέχρι τις μέρες μας να προφασίζονται «βία και αντιβία»…
  • Είναι οι αριστεροί πυρήνες που σχημάτισαν την ΕΔΕΚ, που οπλοφορούσαν μέσω Λυσσαρίδη και πριν και μετά το πραξικόπημα. Σε ένα κόμμα που βρέθηκε να συνεργάζεται αργότερα με τον πολιτικό μετασχηματισμό της ΕΟΚΑ Β’.
  • Το ίδιο ισχύει για την άλλη διάσπαση του ΑΚΕΛ, είκοσι χρόνια αργότερα. Συνεργάστηκαν, και συνεργάζονται ακόμα πολλοί «ανανεωτικοί» με τους απογόνους της ίδιας συνομοταξίας. Όπως και όσοι «το έσκασαν» από το «ακελικό παραπέτασμα» το 85’ προς το ΔΗΚΟ, με ότι αυτό συνεπαγόταν εκείνη την εποχή. Τα ίδια και για τους νεότερους, αυτούς που προτιμούσαν τον Τάσσο από το κόμμα.
  • Αυτοί που βρίσκονται γνησίως αριστερότερα του ΑΚΕΛ (γιατί υπάρχουν και οι… άλλοι...), οι ανθρώποι που δεν είναι οργανικά και πολιτικά δεμένοι με τις οργανώσεις του κόμματος, στηρίζουν κριτικά το κόμμα, για λόγους ταξικούς και την αποφυγή χειρότερων περιπετειών. Δεν υπήρξαν ποτέ διασπαστές του ευρύτερου σοσιαλιστικού-διεθνιστικού χώρου.  
  • Οι διασπαστές του λαϊκού κινήματος, αναγνωρίζονται από το γεγονός ότι βρίσκουν διαχρονικά στέγη στα ΜΜΕ, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις της συντήρησης, όσο προοδευτικότεροι και μαχητικότεροι έδειχναν κάποτε. Αυτό προσωπικά παίρνω από τη μελέτη της κυπριακής πολιτικής. Αυτό παίρνω και από τη διαδρομή του ΚΚΕ.
  • Ναι μεν, αυτοί οι σύντροφοι, κρίνουν ως αναποτελεσματική και συμβιβασμένη τη πολιτική του κόμματος, και είναι σε πολλές περιπτώσεις, αλλά στις κοινωνικές και εκλογικές μάχες, δεν απουσιάζουν.
  • Ξέρουν πως αυτό που πασχίζει να περάσει το κατεστημένο, πως ΑΚΕΛ και υπόλοιποι είναι το ίδιο, δεν ισχύει. Έχουν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και τη ταξική συνείδηση.
  • Αυτό που δεν έχουν πολλές φορές, είναι υπομονή και εμπιστοσύνη.
  • Γιατί είμαστε σε πόλεμο, και οι υστερίες, από τη πλευρά της αριστεράς αυτή τη φορά, πανικοβάλλουν περισσότερο τον λαό που έχει ήδη δηλητηριαστεί από τους ταξικούς μας αντιπάλους. Είμαστε ήδη πρόσφυγες σύντροφοι, τι χειρότερο θα μπορούσε να φέρει μια τρόικα δηλαδή;
  • Η νέα αποικιοκρατία θα βάλει τόσο πόδι στη Κύπρο, όσο μικρότερο και αδύναμο είναι το ΑΚΕΛ.
  • Η επίθεση που δέχεται ο χώρος είναι, σύντροφοι, εκτός κάθε αναμενόμενου πλαισίου. Το παιχνίδι χοντραίνει στον ευρωπαϊκό νότο και έχει δύο συγκεκριμένους στόχους για τη Κύπρο τουλάχιστον: την απαξίωση και το ξεδόντιασμα του ΑΚΕΛ και των συνδικαλιστικών οργανώσεων για να μπορούν ανενόχλητοι να συνεχίζουν τις αλλαγές στα εργασιακά και την κατανομή του πλούτου, αλλά και το σπρώξιμο του νησιού βαθύτερα στο στόμα του ΝΑΤΟ και των δυτικών συμφερόντων.

26 σχόλια:

  1. Θα πρέπει να συζητήσουμε και την ευρωκομμουνιστική στροφη στη πολιτική του ακελ ομως. Διότι το ακελ είναι επίσημα, μετά την υπογραφή του μνημονίου ένα ευρωκομμουνιστικό κόμμα στην καλύτερη, αν δεν θα είναι ένα κόμμα τυπου δημαρ.

    Θα πρέπει επίσης να συζητήσουμε τις ευθύνες του ακελ για την κυπριακή προεδρία της ε.ε. Υπηρχει πλάνο και συγκεκριμένοι στόχοι και πρέπει να δούμε ποιόν εξυπηρετούσαν αυτοι οι στόχοι, τους οποίους η κυπριακή προεδρία υπηρέτησε παραδειγματικά.

    Θα πρέπει τέλος, να μην λογοκρίνουμε την πολιτική πραγματικότητα, λέγοντας πως το ζήτημα του μνημονίου είναι ζήτημα της δεξιάς και της αριστερας της κυπρου και των εξωακελικών....και του πως θα συμπεριφερθεί ο καθένας από όλους αυτούς...

    Εδώ έχουμε κοσμοιστορικές αλλαγές στην πολιτική του ακελ και το πρόβλημα μας δεν είναι τί θα κάμει η εξωακελική αριστερα αλλά τί καμνει ήδη το ιδιο το ακελ.

    Υπαρχουν και ενα σωρο αλλα ζητήματα, όπως η διάθεση για περαιτερω ενοποίηση της ευρωπης και αρα εκχωρησης του φυσικου πλουτου - και δεν εννοουμε τίποτε χωραφκια στον Κοτσιατη - καθως και της εθνικής κυριαρχίας της χώρας στα μονοπώλια και τη στρατιωτικά συμφεροντα του Νατο και των αμερικάνων στην τελική.

    Προκειται για ιστορικούς συμβιβασμούς που αφήνουν κατά πολύ πίσω το ζητημα της υπεράσπισης της ατα...

    Είμαστεν ήδη σε άλλη εποχή, και τα ζητήματα εσωτερικής κομματικής ηγεμονίας δεν ταυτίζονται πλεον με τα ζητήματα των συμφερόντων της εργατικής ταξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να συζητήσουμε ότι θέλουμε. Να πούμε τη σκάφη-σκάφη, γιατί όχι. Αλλά χωρίς συναισθηματισμούς αν γίνεται.

      Διαγραφή
    2. Ως πρώτη παρατήριση, να πως πως το ΑΚΕΛ δεν γίνεται τώρα "ευρωκομμουνιστικό" ή τύπου Δημάρ-Σύριζα, ήταν πάντα και ιδιαίτερα μετά το 91'.
      Από τη στιμή που ήταν έστω και κριτικά υπέρ της ένταξης στην ΕΕ και το ευρώ...
      Δαμαί το Μάαστριχτ, που τα μέσα της δεκαετίας του 90', το οποίο χωρίζει ουσιαστικά ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, επροϋπήρχε της ένταξης της Κύπρο σχεδόν μια δεκαετία.
      Τωρά, το 2012, βλέπουμε "ευρωκομμουνιστικοποίηση" του ΑΚΕΛ;

      Πόσο σοβαρή εν τούτη η διαπίστωση; Εν καθαρά συναισθηματική.

      Εγώ λαλώ, αν το ΑΚΕΛ εν τωρά που δείχνει τις σοσιαλδημοκρατικές του τάσεις, εσύ και άλλοι κομμουνιστές, γιατί τόσο καιρό δεν είστε μέσα αλλά είστε έξω;

      Όπως λέω και στην ανάρτηση, το ΑΚΕΛ κάμνει αυτό που ξέρει να κάμνει, τα μίνιμουμ προγράμματα.

      Ακόμα κι αυτά τα μίνιμουμ όμως, εν αρκετά επαχθή για συγκεκριμένους κύκλους.

      Ε, όταν το βλέπεις και αυτό, ότι δηλαδή γίνεται στόχος όλων των αντιδραστικών καταστάσεων, δεν μπορείς να το αγνοείς.

      Νομίζω κάμνω αντικειμενική καταγραφή, με όσες δυνατότητες έχω φυσικά.

      Διαγραφή
    3. Πόσο σοβαρή εν τούτη η διαπίστωση; Εν καθαρά συναισθηματική.

      Δεν μου εξήγησες γιατί ειναι συναισθηματική. Εγω θεωρώ την δική σου συναισθηματική και τη δικαιολογω τζιολας. Αν δεν την εθεωρουσα συναισθηματικη θα την ελεα συμφεροντολογική, αλλα τί συμφερον εσιει ενας ανθρωπος, ειτε εσυ είτε εγω; Κανένα απολυτως.

      Το μνημόνιο, αλλάζει άρδην τον τύπο του ευρωκομμουνισμού - που λαλείς οτι ακολουθουσεν ως τωρα το ακελ - θεση με την οποια διαφωνω. Ως και την εποχή του Μαρί, το ακελ εν ακολουθουσεν καθόλου καθαρή ευρωκομμουνιστική πολιτική, μπορει να την ακολουθουσεν με την εννοια της εσωτερικής διακυβερνησης, του τρίτου δρομου των συναινετικών συνεργασιων κ.λ.π αλλα καθόλου δεν την ακολουθούσε ως προς την εξωτερική πολιτική. Να μεν θυμίσω τα αποδεικτικα εναντίον του Χριστοφια για επαφες με Τσαβες και Συρια εκεινη την περίοδο...

      Το μνημονιο εννε μια συμφωνία για την διευθετηση ενος χρεους.
      Εν μέρος της εξωτερικής πολιτικής της κυπριακης δημοκρατιας αλλα πλεον και της κυπριακής αριστερας.

      Αρα η διακυβερνηση Χριστοφια δεν μπορει πλεον να εξεταζεται ως ενα ενιαιο προγραμμα αλλα ως ενα προγραμμα με συγκεκριμενα σταδια και επιλογες, οι οποιες μας οδηγησαν εδω που μας οδηγησαν. Το που μας οδηγησαν το ειπαμεν και δεν χρειαζεται να επαναλαμβανουμε ποιου τα συμφεροντα εξυπηρετει η Ε.Ε και το ΝΑΤΟ ειτε στην Κυπρο ειτε στην περιοχη ευρυτερα.

      Οποταν τους συναισθηματισμους για το τι θα καμει η εξωακελικη αριστερα, ειτε που εν με την δεξια είτε που εν με τον συριζα είτε που εν κομμουνιστική, θα τους θεωρησω ιστορικα εντελως ακυρους.

      Δαμε το ακελ αλλασει ιστορικη πορεια μετα απο 87 χρονια από το ανωτατο επιπεδο τζαι εν να συζητουμεν για το ποιος εν φιλος με ποιον στην γειτονια του τζαι εσσω του;

      Εννε συγκρισιμα τουντα μεγέθη. Διοτι οι προσωπικες φιλιες ή οι ομαδουες εν καθορίζουν το μελλον της εργατικής ταξης, η οποια πλεον υπογραφει τζαι οικειοθελώς το καλο των μονοπωλιων τζαι των τραπεζων.

      Η ευθυνες εννε συγκρισιμες τζαι οι ευθυνες ειναι ιστορικα τεραστιες.

      Διαγραφή
    4. Ε καλά, αν το τραβάς στις εξωτερικές σχέσεις ο ζήτημα, δαμέ υπάρχει ένα βασικό που ανατρέπει όλη τη διαλεκτική σου: το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ συνεχίζει (ίσως μάλιστα να δυναμώσει) την αντινατοϊκή του δράση-φωνή το επόμενο διάστημα. Οπότε;

      Κοίτα, αν μου απαντήσεις στο γιατί δεν κρίνεται με τον ίδιο τρόπο η συναίνεση του ΑΚΕΛ ως προς την ένταξη στην ΕΕ και την ευρωζώνη, αλλά επιλεκτικά παίρνεις τη νέα εξέλιξη για να κτίσεις την επιχειρηματολογία σου,να μπω και στα επόμενα.

      Επιμένω πως εν η δική σου η συναισθηματική ανάλυση. Τι απ όσα καταγράφω δεν ισχύει ιστορικά;

      Διαγραφή
    5. Τζιαι πληζ, θέλω το τζιαι τούτο:αφού τα τελευταία 87 χρόνια το ΑΚΕΛ είχε μια σωστή στάση ως προς τη γενική του τοποθέτηση, γιατί και πάλι σνομπαριζόταν από τα αριστερότερα;

      Αν το στηρίζατε συμμετοχικά όσο καιρό υποτίθεται ότι ήταν "μέσα στα πλαίσια", ίσως και να μην ακολουθούσε τώρα αυτή τη πορεία...

      Εν διαφωνώ στην ερμηνία του μνημονίου και τις συνθήκες που διαμορφώνονται, να εξηγούμαστε, διαφωνώ ως προς την ανακάλυψη της τασιηνόπιττας και τις υπερβολικές τοποθετήσεις γύρω από αυτή την "ανακάλυψη".

      Αυτό ήταν πάντα το ΑΚΕΛ, ένα κεντροαριστερό-συναινετικό, διεθνιστικό όμως, κόμμα της "εργασιακής ειρήνης".
      Αυτό θεωρεί η μαζική αριστερά, διαχρονικά, ως τρόπο και μέθοδο επιβίωσης.

      Από εκεί και πέρα, εν ελεύθερο το πεδίο για διαφορετικές προτάσεις.

      Παρόλα αυτά, δεν ακούω τίποτα εκτός από φορτισμένες λεκτικές περιγραφές αυτού που ξέρουμε όλοι πως έρχεται με τα μνημόνια: πως τα αποφεύγουμε δηλαδή;

      Για να μην πω για τους συνειρμούς που μου προκαλεί η όλη φάση της υποθήκευσης και της απώλειας ανεξαρτησίας, με την υπόθεση του δημοψηφίσματος του 2004...

      Εκεί έτσι, εδώ αλλιώς;

      Διαγραφή
    6. Ποιοι να το στηριζαμε Νεε το ΑΚΕΛ; Παλι αρχισαμεν του πληθυντικους; Εγώ προσωπικά το ΑΚΕΛ το στηριξα και το παραστηριξα, δεχόμενη και ύβρις απο παντου!!

      Ποιος εσνομπαρεν την εξωτερική πολιτικη του ακελ που αριστεροτερα; Εννεν ουλοι που το εστηριξαμεν τοσα χρονια;; Ξα η κριτικη μας για τους νεοφιλελευθερους εν ετσι που τον ουρανο που εππεσεν;; Μονο γιατι ειμαστεν καθαροαιμοι κομμουνιστες;

      Εγινε τζαι "εργασιακη ειρηνη" τωρα το μνημονιο; Μα ειμαστεν σοβαροι; Το ακελ φέρει την αποκλειστική ευθυνη για κακη του τυχη, για τες επιλογες του, οπως τζαι να τες πει, οπως τζαι να τες στροτζυλεψει με τες λεξεις!! Ουτε οι ανυπαρκτοι πληθυντικοί, ουτε οι ομαδουες, ουτε τα προσωπα φερουν ευθυνη, γιατι το ακελ ηταν το μοναδικο κομμα της εργατικής ταξης!

      Και η εργατική ταξη δεχεται μιαν διπλή προδοσια αυτη την στιγμη! Και απο το ακελ και απο την εξωακελικη αριστερα που εν να δει το ψοφκιον για να μπει στη βουλη!! Μα εν τζαι εν να μασω τα λογια μου!!

      Εκτιμω την διαθεση και το ενστικτο να προστατευτει το ακελ λογω του οτι τζιαμε εν η εργατικη ταξη, αλλα τουτον πλεον εν αλλασσει τες πραγματικοτητες!!

      Τωρα για τον αγωνα κατα του ΝΑΤΟ...εν θα το σχολιασω καθολου!! Καθολου ομως!!!

      Διαγραφή
    7. Καλά, αν εφτάσαμε στο άλλο άκρο, να μεν βλέπουμε το στήσιμο του παιχνιδιού εδώ και μήνες, τζαι να ρίφκουμε στο ΑΚΕΛ τες ευθύνες για τις επιλογές που έχει μπροστά του, τι να πω.

      Για το θέμα της συναίνεσής του στην ένταξη σε ΕΕ και ευρωζώνη θα ήθελα τη γνώμη σου, εν η τρίτη φορά που σου το ζητώ.

      Το ΑΚΕΛ βάλλεται από την αντίδραση, στο ίδιο μήκος κύματος που βάλλεται και το ΚΚΕ. Ίσως να φτάσουμε και στο ίδιο όγκο και είδος επιθέσεων. Ίσως και να προηγούμαστε αν λάβουμε υπόψην το Μαρί.

      Από εκεί κι έπειτα, νομίζω πως προσπαθείς να προσδόσεις στο ΑΚΕΛ ιδιότητες που δεν έχει και δεν είχε.

      Μπορεί το κόμμα να έκαμε τον κύκλο του σιόρ, μπορεί να μεν μπορεί να πορευτεί πλέον στο νέο σκηνικό, έτερον εκάτερον.

      Αυτό που σχολιάζω είναι τους βαριούς χαρακτηρισμούς εναντίων του, τη στιγμή που τα ίδια και χειρότερα εισπράττει από την άλλη πλευρά.
      Εν καθόλα άδικο, τζιαι δείχνει πως υπάρχουν, όπως τζιαι να το κάνουμε, σοβαρές διαφορές.

      Τζιαι ταξικά αν το δεις, εφόσον δέχεται τούντην επίθεση που την αντίδραση, υπάρχουν λόγοι υπεράσπισής του. Εάν εισπράττει τέτοιους χαρακτηρισμούς από παντού, ακόμα και απότην αριστερά εκτός, ε, θα πεισθεί τζι ο κάθενας πως υπάρχει λόγος να το βαρά!
      Συριζαίος, κουκουές, ανταρσύας, δεξιός, σοσιαλεθνικιστής, νεοφιλελεύθερος τζιαι πάει λέγοντας.

      Όση εργατική τάξη βρίσκεται στο ΑΚΕΛ, βρίσκεται τζιαι στα άλλα κόμματα. Εν η μόνη αριστερή έκφραση που έχουμε τζιαι αποδεδειγμένα προσπαθεί να μετριάσει τα πράγματα.

      Αν δεν είναι αρκετό εν άλλο θέμα. Εν τζιαι στο χέρι μας να σπρώξουμε τα πράματα.

      Αλλά η τακτική που ακολουθείς, πίστεψε με, δεν θα βοηθήσει να σπρωχτούν τα πράματα.

      Χρειάζεται ψυχραιμία τζιαι καλή ανάλυση.

      Αν είμαστε δηλαδή στες απαρχές, ή μέσα σε πόλεμο, τόσο γεωπολιτικό, όσο τζιαι ταξικό, έσιει πολλές μεθόδους, ανάλογα με τη περίπτωση, να προστατέψεις τον λαό τζιαι τον τόπο.

      Το να αποφύγεις μια μάχη που θα σε διαλύσει, αν έτσι το βλέπεις, ή απλά φοβάσε, δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελες να κάνεις κάτι περισσότερο.

      Πχ με το ΕΛΑΜ, ή τη ΧΑ. Ποια πρέπει να είναι η τακτική; επίθεση; Ξύλο; οδομαχίες; Παράλληλες πορείες;

      Ή με την ΕΟΚΑ πχ.Ποια θα ήταν η σωστή στάση; Εμφύλιος τζι όποιον πάρει ο χάρος;

      Δεν είναι άσπρο-μαύρο τα πράματα. Έννεν χειροπιαστά όσα βάζεις κάτω. Εγώ τουλάχιστον δεν τα αντιλαμβάνομαι ως βήματα 1,2.3 για να φκούμε έξω.

      Δεν είναι αρκετό να πειςόχι στο μνημόνιο.Εν το καταλάβεις; Πρέπει να δώσεις τζιαι μιαν εναλλακτική πίσω που τούντο ΟΧΙ.
      Όπως δεν ήταν αρκετό το ΟΧΙ το 2004, που ήταν η εναλλακτική;

      Και βεβαίως γίνεται αγώνας για να μεν περάσει στο κόσμο η έννοια του "καλού" νάτο. Τούτον εν το σημαντικό.

      Αν εννοείς πως έπρεπε να κάμνουμε κατασκηνώσεις έξω που τες βάσεις, πάω πάσο.

      Διαγραφή
    8. Ανώνυμος27/10/12, 9:27 μ.μ.

      http://waltendegewalt.wordpress.com/2012/10/11/%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CE%B1%CE%B3%CF%81%CF%85%CF%80%CE%BD%CE%B5%CE%AF-a-badiou/

      Απλώς για νά μπεί η τοποθέτηση σου στη σωστή την βάση.

      Διαγραφή
    9. α, μάλιστα.

      Ο εχθρός των πάντων ένα πράμα

      Διαγραφή
    10. Θκυο πραματα μονο θα πω: αυτοσυγκρατηση θα ηταν πιο σωστη σταση, ωστε αν μη τι άλλο να υπαρξει ελεγχομενη πτωση....το να λεμε εργασιακη ειρηνη τα μνημονια, θα πεισουν σημερα μονο αυτους που αυριο θα συρνουν γιαουρτια ποξω που τα γραφεια του ακελ. αυτο ειναι το τιμημα του μικροαστισμου που επελεξε το κομμα.

      καρτερα στηριξη που τον κοσμο αυριο που θα τον φκαλλουν εξω που το σπιτι του, τζαι ο οποιος θα φροντισει να σου θυμησει πως τα μνημονια εννεν καθολου εργασιακη ειρηνη ουτε αλλη ειρηνη.

      αν το ακελ εφτασεν στο ιστορικο του οριο, ας φερθει τουλαχιστον με σεβασμο απεναντι στην ιστορια του και ας ξανασκεφτει ίσως μιαν καταλληλοτερη αριστερα για το μελλον. ισως να εχουν αυτο το δικαιωμα και τα μελη του κομματος....ισως να εσιει τζαι ακελικους που θα ηθελαν να μεν χαθει με ψευτοσυνθηματα η προοπτικη.

      αυτοσυγκρατηση τζαι αποδοχη πως ηβραμεν τοιχο.
      αυτοκριτική για τους λογους που ηβραμεν τοιχο τζαι όι δοξολογίες για την εργαθκια ιμισιη μου...καταλαβετε επιτελους μετα που πεντε χρονια πατσους πως εν κατηφορα...ποσο μαλλον τωρα που εμπηκεν μεσα το μεγαλο κεφαλαιο.

      αν θα το υπηρετησετε εν να σας παρει μαζι του, τζαι τοτε ο κοσμος θα ξερει ποιος εν ο εχθρος τζαι ποιος εν ο φιλος.

      ειπα το ξανα: χωρις θυσιες εν γινεται. το ακελ εθκιαλεξεν τες λαθος θυσιες...

      τα υπολοιπα θα τα γραψει η ιστορια ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ.

      Διαγραφή
    11. Δηλαδή, για να κάμουμε διάλογο, πρέπει να πιάσουμε μια κουβέντα που δεν ειπώθηκε, να την κάμνουμε μαστίχα, τζιαι να χτίζουμεν πάνω της;

      Εν ξέρω αν εκατάφερε κανένας να ανιχνεύσει καμιά στρατηγική σε τούτα ούλλα τα σχόλια, εγώ τουλάχιστον εν θωρώ τίποτε.

      Εν δυνατόν, πέντε σελίδες σχόλια τζιαι να μεν μας λαλείς α,β,γ;

      Να μεν βάλω ξανά το ερώτημα για το ΑΚΕΛ και την ΕΕ για τέταρτη φορά α;

      Τζι αν γινεί παγκόσμιος, αν μας κάμουν οικονομική κατοχή, που μας κάμνουν, φταίει το μαύρο το ΑΚΕΛ; Ρε παναγία μου.
      Για εννά καταφέρει μόνο του, όντας το 1/3 να κρατήσει αντιστάσεις;

      Αν είχε στήριξη (μέσα έξω)να πω άτε ρε παιδί μου, τόση στήριξη τζιαι επουλησε τα πάντα. Καλά, μα εν θωρούμε μπροστά μας;

      Να είμαστε συγκεκριμένοι γίνεται;
      Κάτι συγκεκριμένο ρε δις.

      Πχ, εν έπρεπε να πάρουμε τη Λαϊκή, να εγίνετουν αυτό κι αυτό, θα εκάμναμε το άλλο, τζιαι τσουπ, είμαστε δαμέ.

      Ή τωρά, δεν θα πάρουμε λεφτά από τη τρόικα, θα κάνουμε α, β , γ, και μετά δ και ακολούθως θα βρεθούμε σ' αυτό το σημείο.

      Πχ, είχαμε τις πιθανότητες από Ρωσία, μάλιστα, να τις εξαντλήσουμε, μάλιστα. Μετά;

      ΝΑ τα πάρουμε από αυτούς που τα έχουν! Ωραία. Πως;

      Να διατηρήσουμε μισθούς ώς έχουν, μάλιστα. Πως θα τους πληρώσουμε.

      Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, πως τα μαύρα θα γίνει;

      Να μιλήσουμε λλίο πρακτικά, γιατί εν έσιει κανένα βάρος μια τέτοιου είδους συζήτηση.

      Διαγραφή
  2. ''Είμαστε ήδη πρόσφυγες σύντροφοι, τι χειρότερο θα μπορούσε να φέρει μια τρόικα δηλαδή;''

    Ρε μα περιπαιζετε μας; Δηλαδη ετοιμάζεις μας να ''υπομένουμε'' καρτερικά τα μετρα, την περεταίρω χειροτέρευση της θέσης μας σαν εργαζόμενοι, με την παραπάνω γελοία δικαιολογία και τα υπόλοιπα που έγραψες;
    Οπως εύστοχα λέει η Δις ''τα ζητήματα εσωτερικής κομματικής ηγεμονίας δεν ταυτίζονται πλεον με τα ζητήματα των συμφερόντων της εργατικής ταξης''.

    Τα ''σύντροφοι'' κομμένα. Απειλείται η υλική μας επιβίωση και το Ακελ δυστυχώς δεν αντιπροσωπεύει πλέον τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Αφήκετε μας αδέσποτους...αναγκαστικά πρέπει να σας ξεπεράσουμε και εμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :-)
      από όλο το κείμενο έπιασες κάτι, για να του δώσεις το νόημα που θέλεις, τζιαι να πεις τα δικά σου;

      Υπομονή και ψυχραιμία.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος27/10/12, 4:35 μ.μ.

    «από όλο το κείμενο έπιασες κάτι, για να του δώσεις το νόημα που θέλεις, τζιαι να πεις τα δικά σου;» Μα όλο το κείμενο της δισδαίμονα λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα που λέει και ο Λίμα.Μόνο που η Δισδαίμονα τα λέει με πιο κομψό και πλάγιο τρόπο.Ξύπνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος27/10/12, 6:41 μ.μ.

    χέρι που σε ταϊζει, ποτέ δε το δαγκώνεις.
    ο Νέος είναι έμμισθος και δεν έχει το δικαίωμα της γνώμης πλην της Γνώμης.
    και σεις στη θέση του το ίδιο θα κάνατε.
    αυτή η συζήτηση έπρεπε να γίνεται στις ΚΟΒ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις τζιαι πόσα παίρνω ρε αδέλφιν; Όι τίποτε άλλο, να προγραμματίσω κανένα χόλιτεις

      Διαγραφή
  5. Ανώνυμος27/10/12, 8:17 μ.μ.

    Το ΑΚΕΛ δεν είναι Άγιοι...

    Έκαμε τζιαι τζίνο τις "παρατυπίες" του.

    Τζιαμέ που πρέπει να επικεντρωθούμε είναι να φκουν όλες οι "παρατυπίες" στη φόρα (και του ΑΚΕΛ) και να αναλάβουν ευθύνες ανάλογα εκείνοι που πρέπει.

    Αν γίνει αυτό τότε το ΑΚΕΛ δεν έχει και πολλά να φοβάται. Μάλλον οι υπόλοιποι θα πρέπει να φοβούνται αφού αυτοί καταχράστηκαν και τη μερίδα του λέοντος και τη μερίδα των άλλων αρπακτικών της ζούγκλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μιλούμε τεκμηριωμένα φίλε. Εμείς έχουμε έναν Ντίνο Μιχαηλίδη, ένα Χάσικο, μια revolution, 300 εκατομύρια στους s300 κ.ο.κ. τζιαι δεν μιλούμε αν δεν έχουμε κάτι στα χέρια μας. Έφκηκε τωρά με 10 γραμμές κείμενο μια καθεστωτική εφημερίδα τζιαι πρέπει να κάμνουμε τζιαι απολογίες;

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος28/10/12, 9:44 π.μ.

      Δεν είναι θέμα απολογίας.

      Είναι θέμα μιας και θα καθαρίσει το πράμα να καθαρίσει και εντός του ΑΚΕΛ τζίνο το ελάχιστο που του αναλογεί...

      Διαγραφή
    3. Εννά απολογηθεί το ΑΚΕΛ για τους διακανονισμούς που εκάμναν οι τράπεζες φίλε;
      Το 80-90% των μεγάλων δανείων καταλήγουν σε διακανονισμό. Οι τράπεζες δεν χάννουν τίποτε που τα αρχικά τους κεφάλαια.

      Διαγραφή
  6. Έχει πλάκαν για μέναν η συζήτηση που ακολούθησεν την ανάρτησην. Εκαταντήσατε να γινείτε εσείς ο φορέας πον να ελληνοποιήσει την κυπριακήν κοινωνίαν. Τωρά που η δεξιά ετράβησεν πίσω, επιάσατε εσείς την εργολαβίαν.

    Καλάν, ελείψαν τα λόγια να περιγράψετε μιαν πολιτικήν πραγματικότηταν στον τόπον που ζιείτε τζιαι σχολιάζετε την πολιτικήν του ΑΚΕΛ ονομάζοντας το Δημάρ τζιαι συγκρίνοντας τες επιθέσεις που του κάμνει η πλουτοκρατία με το τί περνά το κκε;

    Αν εσπουσάσετε εσείς στην Ελλάδαν τι με κόφτει εμέναν που σας θκιαβάζω να μάθω τες απόψεις σας σε σχέσην με το ΑΚΕΛ τζαι το πάττισμαν των τραπεζών;

    Τούτον το Δημάρ τί είναι να καταλάβω τζιαι γώ που ούτε ξέρω ούτε τζιαι με κόφτει η πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα; Έτσι, πέρκι καταλάβω τί νομίζετε ότι είναι το Ακέλ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσωπικά, το μόνο κοινό σημείο μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου που βλέπω αυτή τη στιγμή είναι η πολεμική από παντού που δέχονται ΚΚΕ-ΑΚΕΛ, λες και θέλουν (...) να τα εξαφανίσουν.

      Ενοχλούν. Πρέπει να τους αδειάσουν τη γωνιά.

      Από παντού...




      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος28/10/12, 9:48 π.μ.

      Ούλλα τζι'ούλλα, το να συγκρίνεις το ΑΚΕΛ με το ΚΚΕ είναι τελείως άκυρο. Το ΚΚΕ είναι κομμουνιστικό Μ-Λ κόμμα. Το ΑΚΕΛ εξεκίνησε Ευρωκομμουνιστικό τζιαι ερεφορμίστηκεν σε σοσιαλδημοκρατικό βλ. ΠΑΣΥΡΙΖΑ. Τζείνο που προφανώς συγχίζει σε εν το γεγονός ότι δαμέσα το χρέος που καλεί ο κόσμος να πλερώσει εν τραπεζικό οπότε η ταύτιση των κομμάτων με το τραπεζικό κεφάλαιο εν πιο μεγάλη που την Ελλάδα όπου το πρόβλημαν εν καπιταιστικά ομιλούντες, του δημοσίου χρέους οπότε δίνεται η ευκαιρία διαφορετικής ρητορικής που την πλειονότητα. Το ΚΚΕ μες τούτον ούλλον τιν αχταρμά εν το μόνο που εμμένει στις ΜΛ αρχές του. Εννα μου πείς, το ίδιον τζιαι το ΑΚΕΛ, αλλά, προφανώς οι αρχές είναι διαφορετικές ως τζιαμέ που εν πάει.

      Διαγραφή
    3. Νομίζω εν έμπηκες στον κόπο να διαβάσεις τη σημείωση φίλε. Για τη πολεμική που δέχονται έγραψα, ηρέμησε.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...