"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

7 Οκτωβρίου 2012

Χαλαρή ΝΑΤΟϊκή Ομοσπονδία: το πραγματικό πρόγραμμα Αναστασιάδη

 Το "προικοσύμφωνο" ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις - ΓΝΩΜΗ 31/8/2012:
“Κοινά σημεία η αναζήτηση διευθέτησης που να διατηρεί τον πολιτικό διαχωρισμό
των δύο κοινοτήτων και η ρυμούλκηση της χώρας στο ΝΑΤΟ”

  • Με τη συνεργασία της ηγεσίας του ΔΗΚΟ θα επιδιώξει λύση «δυτικών προδιαγραφών» σε όλα τα φλέγοντα ζητήματα: Φυσικό αέριο – Μνημόνια και Λύση του Κυπριακού «πακέτο» στα μέτρα του ΝΑΤΟ και των συμφερόντων του στη περιοχή.
  • «Yes man» ο Αναστασιάδης στα βορειοατλαντικά αφεντικά
  • Στο στόμα του λύκου η Κύπρος με αίτηση στον ΝΑΤοϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» στον οποίο η Τουρκία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο.
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 28/9/2012
  • Οι μη αναφορές σε Διζωνική στο έγγραφο συμμαχίας ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ, δίνουν πλέον μια πιο στέρεα μορφή στην αιωρούμενη χαλαρή ομοσπονδία, με πολιτικό διαχωρισμό Ε/κων και Τ/κων και αναγνώριση της ντε φάκτο διχοτόμησης περίπου ως έχει, βάσει του αγγλοκαναδικού σχεδίου του 1978 που οι δυτικοί προσπάθησαν να «περάσουν» έξω από τις διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών, θέλοντας να αποφύγουν τότε τις ενστάσεις των άλλων μεγάλων δυνάμεων.
  • Στην τελευταία έκδοση του Αυγούστου, είχαμε αναλύσει με τρόπο που φαίνεται να επαληθεύεται, τα βασικά κοινά ζητούμενα μεταξύ Αναστασιάδη και ΔΗΣΥ από τη μια, και των «ανένδοτων» κύκλων του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ από την άλλη, υποστηρίζοντας πως ομοίως αναζητούν “διευθέτηση που να ΜΗΝ επανενώνει πραγματικά τις δύο κοινότητες και τη ρυμούλκηση της χώρας στο ΝΑΤΟ”.
  • Η υπαναχώρηση από την ορολογία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η «δημιουργική» αυτή ασάφεια στη μορφή λύσης όπως συνομολογήθηκε από τα δύο κόμματα, δίνει στον Νίκο Αναστασιάδη την ευχέρεια να κινηθεί πλησιέστερα στον Έρογλου, παρά τις ανησυχίες που εξέφρασε ο δεύτερος τις περασμένες μέρες, σε σχέση με το «εμπόδιο» του ΔΗΚΟ.
  • Η άλλη δε παράγραφος που κάνει αναφορά σε αίτηση ένταξης στον ΝΑΤΟϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» και για ενδυνάμωση των σχέσεων με το ίδιο το ΝΑΤΟ, έρχεται να επιβεβαιώσει και ο δεύτερο σκέλος των εκτιμήσεων μας για τους πυλώνες πάνω στους οποίος θα στηριχτεί αυτή η συνεργασία.
  • Η ένταξη στον «Συνεταιρισμό», μαζί με μια «δήλωση προσήλωσης» στην Ευρωζώνη, υπολογίζουμε πως θα είναι και τα βασικά πολιτικά «εργαλεία» για κάλεσμα τόσο της ΕΔΕΚ, όσο και των υπόλοιπων αντιπολιτευτικών δυνάμεων στη «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», στον δεύτερο γύρο των Προεδρικών του 13’.
Μεγάλες οι ομοιότητες με τις εκλογές του 93’ και 98’
  • Μιλώντας για επανάληψη της εκλογικής ιστορίας της δεκαετίας του 90', οι συνειρμοί οδηγούν σε εκλογική ήττα του Λαϊκού Κινήματος, της Αριστεράς και των συνεργαζόμενων δυνάμεων, αφού ο ΔΗΣΥ καταφέρνει να διεμβολίσει τον ευρύτερο δημοκρατικό χώρο με συγκεκριμένα «κλειδιά» που έχουν να κάνουν, σε επικοινωνιακό τουλάχιστον επίπεδο, με ένα συνδυασμό «ευρωπαϊκού προσανατολισμού» και «αμυντικολογίας», με απαραίτητη «γαρνιτούρα» την «εθνική σωτηρία»…
  • Η διαφορά με τη προπερασμένη πια δεκαετία, είναι ασφαλώς πως ο λαός είδε από πρώτο χέρι τις δυνατότητες και τις αδυναμίες της Ευρωπαϊκής ένωσης, που κάποιοι, κάποτε, του την παρουσίαζαν ως πανάκεια προς πάσαν νόσον, ενώ έχει υπόψη του και τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τις αμυντικές δαπάνες, μετά και τη προφυλάκιση του «μέντορα» των ΕΔΕΚ – ΔΗΣΥ επί των εξοπλισμών, Άκη Τσοχατζόπουλου.    
  • “Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα”, σύμφωνα με τον Μαρξ, οπότε αν θεωρήσουμε πως το 1998 είχαμε μια τραγική επανάληψη των εκλογών του 1993, η τρίτη ευκαιρία που δίδεται στον Συναγερμό να κυβερνήσει, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να αποδειχθεί μια πραγματική φάρσα, έχοντας ήδη αρχίσει καθομολογουμένως να αναγνωρίζεται ως τέτοια…

2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος8/10/12, 2:09 μ.μ.

    Η έλλειψη σχολίων από τους διάφορους φανερώνει δύο πράγματα.

    1) Ότι οι ψηφοφόροι του Αναστασιάδη είναι συμβιβασμένοι με την ιδέα του για λύση.

    2) Ότι ποτέ δεν ήταν το πρόβλημα η "ανικανότητα" της αριστεράς για να κυβέρνησει. Ούτε οι λεγόμενες παραχωρήσεις, ούτε η λεγομένη εμμονή του ΑΚΕΛ στη ομοσπονδία. Απλά όσοι εφωνάζαν, εφωνάζαν για την καρέκλα και μόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που ενοχλεί όσους μιλούσαν ή τότε ή τώρα για υποχωρήσεις και για απόσυρση προτάσεων (η ε/κ και τ/κ δεξιά και η ακροδεξιά), είναι η πιθανότητα-δυνατότητα μιας πολιτικής επανένωσης των δύο κοινοτήτων.

      Νομίζω τούτο εν φανερό πλέον.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...