"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

16 Δεκεμβρίου 2012

Η στρατηγική της ΕΔΕΚ και ο σκοτεινός ρόλος της εθνικιστικής «σοσιαλδημοκρατίας»

Αναστασιάδης μέσω Λιλλήκα...
  • Νομίζω πως πλέον, μετά και τη συμπόρευση Αναστασιάδη-Λιλλήκα στο βαρελότο της ανάκλησης των δικαιωμάτων των τουρκοκυπρίων και των μεταναστών στην υγεία, συμπληρώνεται το πάζλ της συμπόρευσης των δύο παρατάξεων της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
  • Σημαντική επίσης εξέλιξη ήταν η σύμπνοια ΔΗΣΥ και ΕΔΕΚ που εκφράστηκε με αφορμή την απόφαση του Υπουργικού για αποκατάσταση της μνήμης των δολοφονηθέντων Αριστερών από τους μασκοφόρους του Γρίβα της περίοδο της ΕΟΚΑ 55-59.
  • Η άλλη μεγάλη συμφωνία των δύο είναι στην απόσυρση των «δώρων» Χριστόφια στο Κυπριακό, και φυσικά δεν είναι αμελητέα ούτε και η σύμπλευσή τους στο θέμα της αίτησης για ένταξη στον ΝΑΤΟϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη».
  • «Παίζουν» και διάφορα άλλα, όπως η κοινή τους διαπίστωση πως πρόκειται για «εθνική επιτυχία» το γεγονός της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, και φυσικά η συμμαχία τους για εξοστρακισμό και απομόνωση του ΑΚΕΛ.
  • Προσωπικά, δεν έχω καμιά αμφιβολία πως όλες οι πιο πάνω παράμετροι θα οδηγήσουν τις δύο παρατάξεις της συντήρησης και του εθνικισμού σε συνεργασία στον Β’ γύρο των εκλογών.
  • Θα βρουν τους τρόπους, το λεκτικό και τη φόρμουλα να διαμοιράσουν την εξουσία και να σχηματίσουν κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας».
  • Τα σημάδια είναι πλέον εμφανή και για όσους δυσπιστούν ως προς αυτή την προοπτική. Και μάλιστα, αυτή τη φορά, σε αντίθεση με τον δεύτερο γύρο του 2008, προβλέπω πως τα πρώην στελέχη του ΑΚΕΛ που υποστηρίζουν Λιλλήκα (Χριστοδουλίδης, Αγαπίου, Τυρίμος), δεν θα συνταχθούν με τον υποψήφιο που στηρίζει το Λαϊκό Κίνημα…
Στο στόχαστρο η μαζικότητα του ΑΚΕΛ  
  • Η υποψηφιότητα Λιλλήκα λειτουργεί ως ανάχωμα για την κεντροαριστερά και όσους δεν μπορούν για τον ένα ή τον άλλο λόγο να συνταχθούν με τον Αναστασιάδη από τον πρώτο γύρο. Κυρίως όμως, παίζει τον ρόλο του «δούρειου ίππου» που έχει στόχο να μειώσει την αποδοχή του ΑΚΕΛ μέσα στη κοινωνία.
  • Είναι ουσιαστικά η συνέχεια του φαινομένου των «αγανακτισμένων» που εκτός από την εθνικιστική του υφή, κουβαλούσε και το επικοινωνιακό μήνυμα της «αποκόλλησης» μερίδας της αριστεράς από το ΑΚΕΛ.
  • Το νεροκουβάλημα αυτού του μηνύματος το ανέλαβε η «ομάδα των τεσσάρων» με ηγέτη τον Γιώργο Λιλλήκα. Η ιδιότητά του ως πρώην Βουλευτή του ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις, είναι άλλωστε αυτή που τον πρόκρινε ως υποψήφιο του «συντονιστικού» Αρχιεπισκοπής-ΕΔΕΚ.
  • Το κόμμα του Λυσσαρίδη βρήκε στο Μαρί, την οικονομική κρίση και τον Γιώργο Λιλλήκα, την τέλεια ευκαιρία για να αποτολμήσει αυτό που πασχίζει για δεκαετίες, την διεμβόλιση του ΑΚΕΛ και την ανάληψη πρωταγωνιστικού ρόλου στην κεντροαριστερά.
  • Η στρατηγική της ΕΔΕΚ για επίθεση στο ΑΚΕΛ έγινε σαφής από τις διεργασίες στον «ενδιάμεσο» την περασμένη Άνοιξη. Το ΔΗΚΟ συζητούσε συνεργασία των κομμάτων του κέντρου με την Αριστερά, η ΕΔΕΚ κάθετα όχι.
  • Το Δημοκρατικό Κόμμα είχε επίσης αναλάβει πρωτοβουλία εξαναγκασμού ουσιαστικά του Ευρωκό και των Οικολόγων σε αποχώρηση από τον «ενδιάμεσο» για να γίνει πιο εύκολη η συμπόρευση με το ΑΚΕΛ, προτάσσοντας τη Διζωνική, και η εντύπωση που δίνεται είναι πως είχε το «ΟΚ» του ΑΚΕΛ είτε για τον Μάκη Κεραυνό, είτε για τον Χρίστο Μαυρέλλη.
  • Η εξέλιξη του θέματος με τον Μάκη Κεραυνό είναι ενδεικτική: Το κόμμα του κύριου Ομήρου έσπευσε να «απαγορεύσει» τη διεύρυνση της εκλογικής βάσης μιας πιθανής υποψηφιότητας Κεραυνού προς το ΑΚΕΛ, γεγονός που έκανε τον πρώην Υπουργό Οικονομικών να «τραβήξει πίσω».   
  • Το πλάνο της ΕΔΕΚ από τον Γενάρη του 2010 αλλά και νωρίτερα, είναι συγκεκριμένο και αποκλείει τη συνεργασία με το ΑΚΕΛ. Το πλάνο του ΔΗΚΟ είναι επίσης συγκεκριμένο και προτάσσει διαχρονικά τη συμμετοχή του στη Κυβέρνηση, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο πόλο.
  • Παρότι δηλαδή βλέπουμε το ΔΗΚΟ αυτή τη στιγμή να ξεπουλιέται στη κυριολεξία για να ξαναγίνει εξουσία, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως δεν επέδειξε τον φανατισμό και την ακαμψία της ΕΔΕΚ σε ότι αφορά τη συνεργασία με το Λαϊκό Κίνημα.
  • Λειτούργησε πιο ορθολογιστικά, και επιπλέον δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει πως πριν από τις διεργασίες στον «ενδιάμεσο», είχε προκρίνει με απόφαση του πολιτικού του γραφείου μια κεντροαριστερή προοπτική και αποκλεισμό «προεδρικών υποψηφίων».
  • Το ΔΗΚΟ λοιπόν, οδηγήθηκε στον Αναστασιάδη και στην ολοκληρωτική αυτοαναίρεσή του από δύο δρόμους: Από την κάθετη άρνηση της ΕΔΕΚ να συνεργαστεί εκ νέου με το ΑΚΕΛ, και από την «ανάγκη» του να μείνει γαντζωμένο στην εξουσία, ως κόμμα ουσιαστικά που «χάνεται» έξω απ αυτήν.
  • Η ενδεχόμενη δηλαδή εκλογή Αναστασιάδη, δεν θα οφείλεται τόσο στο ΔΗΚΟ, ή την δήθεν ελλειμματική επιλογή του ΑΚΕΛ, αλλά κυρίως στη στρατηγική και τον σκοτεινό ρόλο της ΕΔΕΚ, του Αρχιεπισκόπου και του Γιώργου Λιλλήκα.
  • Η ΕΔΕΚ παίζει το παιχνίδι, αυτή σπρώχνει σε εκλογή Αναστασιάδη, δημιουργώντας με την υποψηφιότητα Λιλλήκα ένα επικοινωνιακό άλλοθι που συγκαλύπτει τη συναλλαγή και εγκλωβίζει τις δημοκρατικές δυνάμεις.
Οι επιλογές του ΑΚΕΛ
  • Η πρώτη και κυρίαρχη επιλογή του ΑΚΕΛ, αυτή της συνεργασίας με τα κόμματα του κέντρου, προερχόταν από το γεγονός πως το κόμμα ένιωθε μετά και τη πορεία των γεγονότων πως θα ήταν προς το συμφέρον του κινήματος η συνεργασία με τις κεντρώες δυνάμεις για τη φραγή ουσιαστικά του δρόμου για τον Νίκο Αναστασιάδη και τον ΔΗΣΥ.
  • Μπροστά στο παιχνίδι των ΕΔΕΚ-Νικόλα Παπαδόπουλου και τον εξαναγκασμό του Κάρογιαν και της ομάδας του σε λύσεις μακριά από το ΑΚΕΛ, το κόμμα της Αριστεράς είχε δύο πλέον εναπομείνασες επιλογές:
  • Τη λύση ενός κεντροαριστερού υποψηφίου που θα συσπείρωνε εύκολα ή δύσκολα τους ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ και θα προσπαθούσε να πείσει τον κόσμο εκτός Συναγερμού στον Β’ γύρο, ή μια Ακελική επιλογή που ναι μεν θα μπορούσε καλύτερα να περάσει το αριστερό στίγμα, αλλά η οποία τη δεύτερη Κυριακή θα έπεφτε σίγουρα θύμα της διαμορφωμένης αντιακελικής υστερίας.
  • Ο ανεξάρτητος υποψήφιος μπορεί να λειτουργήσει πιο ελεύθερα σε ότι αφορά τις συνεργασίες του με κοινωνικές ομάδες, μπορεί να απευθυνθεί στον κόσμο που με διαφορετικό τρόπο από ότι ένας υποψήφιος ξεκάθαρα κομματικός.
  • Η επιλογή Μαλά λοιπόν έχει αυτές τις ιδιότητες, είναι μια στρατηγική επιλογή και η πορεία των γεγονότων θα αποδείξει αν ήταν η πιο σωστή υπό τις περιστάσεις.
  • Είναι ένας έντιμος, σοβαρός και ολοκληρωμένος άνθρωπος, με όρεξη για δουλειά και χωρίς τις εξαρτήσεις και τον ομολογουμένως βεβαρημένο πολιτικό βίο των άλλων δύο υποψηφίων. Και επιπλέον, προσφέρει στο Λαϊκό Κίνημα έστω και αμυδρές ελπίδες για νίκη, ελπίδες που θεωρώ πως δεν θα υπήρχαν ούτε κατ ελάχιστο σε περίπτωση κομματικού υποψηφίου.
Και η δολιοφθορά συνεχίζεται…
  • Ο ρόλος της ΕΔΕΚ σε ότι αφορά τον αποκλεισμό του ΑΚΕΛ από μια συνεργασία με τα κόμματα του Κέντρου, ήταν όπως περιέγραψα πιο πάνω, κάτι περισσότερο από εμφανής. Το σοσιαλδημοκρατικό αλλά «εθνικό» κόμμα (οι συνειρμοί δικοί σας), απέρριπτε κάθετα αυτή τη προοπτική και με αποφάσεις στο πιο ψηλό επίπεδο.
  • Κι όμως! Με έκπληξη αλλά και αηδία μπορώ να πω, ακούμε από διάφορους, για παράδειγμα τον Μαρίνο Σιζόπουλο σε τηλεοπτικό πάνελ πρόσφατα, να υπονοεί εμμέσως πλην σαφώς πως αν το ΑΚΕΛ επέλεγε τον Νίκο Κατσουρίδη, οι αποφάσεις της ΕΔΕΚ ίσως και να ήταν διαφορετικές…
  • Αυτή μάλιστα την επιχειρούμενη δολιοφθορά, την έχω προσλάβει και από άλλους Εδεκίτες στον κοινωνικό διάλογο.   
  • Αυτοί που προαπέκλειαν κάθε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, αυτοί που οργανώνουν διάφορες «ομάδες εξόντωσης» όπως τα «Christofias Watch», τους «Εμπροσθοφύλακες», τους «αγανακτισμένους» κ.ο.κ., βρισκόμενοι σε άμεση συνεννόηση με την Αρχιεπισκοπή, τους λογής-λογής Κουλίες και Λάζαρους Μαύρους, έρχονται να βάλουν το κερασάκι στη τούρτα με τη φιλολογία περί «αριστερών επιλογών» εκ μέρους του ΑΚΕΛ.
  • Προφανώς, κάποιοι μας περνούν για κρετίνους, κρίνοντας μάλλον εξ ιδίων τ’ αλλότρια…
Μάχη Αριστεράς-Δεξιάς
  • Παρότι το Λαϊκό Κίνημα, υποχωρώντας στην ουσία λόγω των συνθηκών και της δαιμονοποίησης, επέλεξε ένα κεντρώο υποψήφιο, αν μη τι άλλο μη εθνικιστή και υποστηριχτή της επανένωσης, η εκλογική μάχη που ακολουθεί δεν παύει από το να είναι μια αναμέτρηση των ευρύτερων μετριοπαθών-κεντροαεριστερών δυνάμεων με τις δυνάμεις της συντήρησης.
  • Έχουμε απέναντί μας φιλοΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, φιλοδυτικές, που δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί την υποδούλωση της χώρας μας στα τανκς της λιτότητας μέσω της ΕΕ και του Ευρώ, που υπηρετούν και εξυπηρετούν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα μέσα και έξω από τη χώρα.
  • Έχουμε απέναντι μας δύο διαπλεκόμενους πλουτοκράτες και λαϊκιστές, που έχουν στόχο το «κούρεμα» της Αριστεράς με ότι αυτή έχει να προσφέρει απέναντι στην νεοφιλελεύθερη και εθνικιστική λαίλαπα.
  • Δεν είναι η ώρα για πολεμική στο ΑΚΕΛ εκ μέρους όσων πικραίνονται με τις υποχωρήσεις στα οικονομικά και εργασιακά ζητήματα ελέω Τρόικας και μνημονίων.
  • Δεν ευθύνεται το ΑΚΕΛ για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας, η Αριστερά που αντικρίζει τα θέματα διαλεκτικά το γνωρίζει. Ούτε ευθύνεται για την απομόνωση και αποδυνάμωση του σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Κι αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι μελετούν τις εξελίξεις με πολιτικό φακό.
  • Υπάρχει πολύς χρόνος μετά τις εκλογές, για εξοντωτική κριτική, για αναδόμηση ακόμα, για αλλαγές και πλάνα που θα επαναπροσδιορίσουν τους στόχους της Κυπριακής Αριστεράς.
  • Είναι σαφές πως δεν πάει άλλο με την Ευρώπη τους και τον καπιταλισμό τους…
  • Για να έχουμε όμως ελπίδες για αναγέννηση, πρέπει να βρεθούμε δυνατοί και ενωμένοι στις επόμενες εκλογές. Να πετύχουμε τα ψηλότερα ποσοστά σε πρώτο και δεύτερο γύρο, ειδικά στον δεύτερο.
  • Εκεί δηλαδή που θα δείξουμε και θα αποδείξουμε στους εχθρούς του Λαϊκού και Εργατικού Κινήματος πως δεν ξοφλήσαμε, πως είμαστε εδώ και συνεχίζουμε να κρατάμε ψηλά τη σημαία του Σοσιαλισμού, του Διεθνισμού και της Επανένωσης.
  • Αντίθετα, μια αποτυχία μας να παρουσιαστούμε δυνατοί σαν Αριστερά και ευρύτερες δημοκρατικές αντιεθνικιστικές δυνάμεις, θα δυσκολέψει αφάνταστα την επόμενη μέρα.
  • Θα βάλει το κίνημα στο περιθώριο, θα επιτρέψει στη Δεξιά και την Ακροδεξιά, μέρος της οποίας είναι και η ΕΔΕΚ με τον υποψήφιό της, να προβούν σε πολιτικό πλιάτσικο και μια ολοκληρωτική απαξίωση του Κινήματος που θα μας πάει πολύ πιο πίσω από όσο βρισκόμαστε σήμερα.

19 σχόλια:

  1. Ανώνυμος16/12/12, 10:15 π.μ.

    Νέε θα το παλέψουμε...

    Παρόλο που και την εκλογική να κερδίσει το ΑΚΕΛ τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα πράγματα είναι δύσκολα μέσα στην ευρωζώνη όπως διαμορφώνεται. Ο Χριστόφιας το είπε ξεκάθαρα, μας λεηλατούν.
      Σίγουρα θα το παλέψουμε όπως κάθε φορά.

      Διαγραφή
  2. Οδοστρωτήρας αναζητεί καβαλάρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Lεμεσιανοπούνταρος17/12/12, 4:52 μ.μ.

    «Τιτσίν τιτσίν λουκάνικο, κομμάτι ξεροτήανο να φάτε τζαι να φύετε να πάτε στον αγύριστο».

    τζιε οι Sκαλαπούνταροι απάντησαν:

    Τιτσίν τιτσίν λουκάνικο

    Τιτσίν τιτσίν λουκάνικο
    Κομμάτι ξεροτήανο

    Στην καμάραν ομπροστά
    κρέμμουνται τα καπνιστά
    Σαν τα δω πεθυμώ
    Πεθυμώ τζιαι πεινώ
    Στο τραπέζιν τα παστά

    Βάρτε μας καμιάν πιννιά
    Σβήστε τζιαι τη τσιμινιά
    Με λαούτον παλιό
    τζιαι φκιολίν ταιρκαστό
    παίξετε καμιάν πενιά

    Ελάτε να χορέψουμε
    αγκαλιάν ως το πρωί
    Πέρκιμον τζιαι χωνέψουμε
    το τιτσίν τζιαι το λαρτί

    Ήρτεν δωδεκαήμερον
    Τζι εμείς θηρίον ανήμερον

    Όποιον δούμε να περνά
    τα στενά τα σκοτεινά
    ξεκινούμε χορό
    τζιαι στον πρώτο γυρό
    το τραούδιν αρκινά

    Πριν να κράξει ο πετεινός
    να χωστούμεν που το φως
    Ρωμανίστε καλά
    τζι ως την άλλη φορά
    νάν’ ο χρόνος σας καλός

    Ελάτε να χορέψουμε
    αγκαλιάν ως το πρωί
    Πέρκιμον τζιαι χωνέψουμε
    το τιτσίν τζιαι το λαρτί

    Τιτσίν τιτσίν λουκάνικο
    Κομμάτι ξεροτήανο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος18/12/12, 11:24 π.μ.

    http://epohi.gr/portal/koinonia/13182-s-sss-ss---sss--sssss--s

    Όπα ο Κουτσού του Λιλλήκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος18/12/12, 12:06 μ.μ.

    stelios papalangi

    Η αλήθκεια είναι ότι, αν η ΕΔΕΚ με ένα εθνικιστικό λόγο καταφέρνει να πιάνει ψήφους αριστερών τότε το προβλημα εν σοβαρό.

    Γιατί μετά τι θα κάμεις;
    Θα προσπαθήσεις να τους φέρεις πίσω (ή να τους συγκρατήσεις) επιμένωντας σε ένα αριστερό λόγο ; Αν πείθουντε... Αν όχι;
    ή θα κινηθείς τζαι εσύ προς τα δεξιά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος18/12/12, 1:57 μ.μ.

      Χρύσης Δημητριάδης (6/7/1964):
      «Χαιρετίζω εκ μέρους του ΑΚΕΛ την επάνοδο του Στρατηγού Γρίβα στην Κύπρο που συνιστά θετική συμβολή στον αγώνα για ειρηνική συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων και για την κατάργηση μέσω του ΟΗΕ όλων των δεσμεύσεων της ανεξαρτησίας μας και για την άσκηση του απαράγραπτου δικαιώματος της αυτοδιάθεσης».

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος18/12/12, 1:58 μ.μ.


      Εζεκίας Παπαϊωάννου (26/6/1967):
      «Το ΑΚΕΛ υποστηρίζει την γνήσια ένωση άνευ εδαφικών ή άλλων ανταλλαγμάτων και είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε και παρέχουμε στην κυβέρνηση όλη μας την υποστήριξη και θα την παρέχουμε μέχρι να πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος και ο οποίος είναι κατά την γνώμη μας ο μόνος πατριωτικός εθνικός στόχος… Δεν υπάρχουν ενωτικοί και ανθενωτικοί στην Κύπρο. Υπάρχουν μόνο εκείνοι, οι οποίοι υποστηρίζουν την ένωση ολόκληρης της Κύπρου με την Ελλάδα, χωρίς εδαφικά ή διοικητικά ανταλλάγματα και εκείνοι οι οποίοι είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν εδαφικά και διοικητικά ανταλλάγματα προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ένωση».

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος18/12/12, 1:59 μ.μ.

      Ομόφωνο ψήφισμα των Κυπρίων βουλευτών (26/6/1967):
      «Η Βουλή των Αντιπροσώπων διερμηνεύουσα τους προαιώνιους πόθους του Ελληνισμού της Κύπρου και διαδηλούσα την αμετάκλητη απόφασή του για σύντομη εθνική αποκατάσταση διακηρύττει ότι: α) Παρά τις οποιεσδήποτε αντίξοες περιστάσεις δεν θα αναστείλει τον νυν διεξαγόμενο με την ομόθυμη συμπαράσταση ολοκλήρου του πανελληνίου αγώνα του, μέχρις ότου ο αγώνας αυτός ευοδωθεί μέσα από την άνευ ενδιαμέσου σταθμού ένωση ενιαίας και ολόκληρης της Κύπρου με την μητέρα πατρίδα και β) θα συμβάλει με όλα τα εις την διάθεσή της μέσα εις την προαγωγή του κλίματος ψυχικής ενότητας μεταξύ του ελληνικού κυπριακού λαού και του της μητέρας πατρίδας, ως και εις την στενή συνεργασία μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ευόδωση του εθνικού μας αγώνα».

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος18/12/12, 4:12 μ.μ.

      Κανένας ενσυνείδητος ακελικός δεν αρνείται ότι το ΑΚΕΛ ήθελε μέχρι το 67 Ένωση με την Ελλάδα... ΧΩΡΙΣ ΕΔΑΦΙΚΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ.

      Μετα τις 24 του Απρίλη του 67 και μετά το σχέδιο Άτσκεσον, η έννοια του ΑΚΕΛ μέχρι και σήμερα είναι η εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου...

      Τόσο η Χούντα, όσο και η ΕΟΚΑ Β ήταν πιστοί στο ΝΑΤΟ που ήθελε διπλή Ένωση.

      Διαγραφή
    5. @stelios papalangi
      Στέλιο, νομίζω πως ο πρώην αριστερός που για τον ένα ή τον άλλο λόγο αλλάζει πλευρά στο ποτάμι, δεν γυρίζει πίσω. Και υπάρχει ένα ποσοστό εθνικίζων και μπορώ και να πω και κάτι παραπάνω μέσα στο χώρο της μαζικής αριστεράς όπως την ξέρουμε, το οποίο και θα αποχωρήσει.
      Εν αστικοποίηση βασικά η οποία εκφράζεται με τούντο τρόπο. Υπήρξαν ανάλογα φαινόμενα σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες.

      Διαγραφή
    6. Το συγκεκριμένο ψήφισμα έγινε για να εκτεθεί η χουντική κυβέρνηση που ουσιαστικά επεδίωκε, με την ΕΟΚΑ Β μετέπειτα, την εφαρμογή της διπλής ένωσης.
      Εν πάση περιπτώσει, έγινε αυτοκριτική για το θέμα και θεωρείται ως λάθος η συνέχιση της υποστήριξης της ένωσης μετά την ανεξαρτησία.

      Διαγραφή
    7. Ανώνυμος18/12/12, 6:40 μ.μ.

      Νέε και οι πλείστοι της ΕΟΚΑ Β΄ αναθεώρησαν την στάση τους μετά την αυτοκριτική που έκαναν.

      Αν το ΑΚΕΛ έκανε αυτοκριτική για το θέμα και θεωρείται ως λάθος η συνέχιση της υποστήριξης της ένωσης μετά την ανεξαρτησία τότε η δικαιολογία που έδωσες για το συγκεκριμένο ψήφισμα της βουλής αλλά και των δηλώσεων του Παπαϊωάννου για το θέμα δεν στέκουν.

      Τελικά ο Γρίβας ήταν καλός? Γιατί το ΑΚΕΛ τον εκθείαζε?
      Το 1946 το ΑΚΕΛ υποστήριζε ένθερμα την ΕΝΩΣΗ. Είχε και τότε λάθος?
      Από το φθινόπωρο του 1948 ως τις αρχές της 10ετίας του ΄50 το ΑΚΕΛ υποστήριζε την ΕΝΩΣΗ και πάλι. Κι εδώ είχε λάθος?

      Διαγραφή
    8. Όπα δικέ μου.
      Ποιοι είναι οι πλείστοι της ΕΟΚΑ Β που έκαναν αυτοκριτική, και πως ακριβώς έγινε αυτό;

      Στο 2 ξανασκέφτου λλίο γιατί νομίζω έμπλεξες τα.

      Την ένωση την έθαψε η εθναρχία τζιαι η εόκα φίλε. Ήταν υποτίθεται, ο δρόμος για ελευθερία-ανεξαρτησία, η ένωση με το εθνικό κέντρο. Δεν εθεωρούσαμε ίσως ότι μπορούμε και μόνοι μας.

      Άλλον η ένωση ως στόχος για επιβίωση ουσιαστικά, τζιαι άλλον η μέθοδος. Τζιαι άλλον φυσικά τζιαι το περιεχόμενο της ένωσης.
      Γιατί το ΑΚΕΛ μπορεί να ήταν,τζιαι κακώς, υπερ της ένωσης μετά την ανεξαρτησία, αλλά ταυτόχρονα τζιαι ενάντια στη νατοποίηση. Δηλαδή ήθελε ένωση με μιαν ανεξάρτητη ελλάδα, ως μια ενωμένη τζιαι αδιαίρετη κύπρος.

      Η δήλωση του εζεκία είναι σαφώς μπηκτή προς τη χούντα τζιαι το νάτο , τζιαι για να καλύψει τα νώτα της αριστεράς, να μην αφήνει περιθόρια να χαρακτηριστεί ανθενωτική.

      Πουθενά δεν εκθειάζεται ο Γρίβας. Που το είδες ρε σαίνι τούντο πράμα;

      Φυσικά, σαν δήλωση (του Χ Δημητριάδη εκ μέρους του ΑΚΕΛ) προσωπικά κρίνω πως ήταν καίρια λανθασμένη, αφού υπάρχουν σοβαρές μαρτυρίες για το γεγονός ότι ο Γρίβας ήρθε το 64 στη Κύπρο με αμερικάνικες οδηγίες στην ουσία, για να χτίσει την ανατροπή του Μακαρίου.
      Υπάρχει και σχετική δικαστική περιπέτεια σ' αυτό το θέμα.
      (http://www.greeknewsonline.com/?p=7873)

      Για την νατοϊκή "θητεία" και ουσιαστικά τη προδοσία του Γρίβα, τα λέει χύμα ο νυν αναστασιαδικός Δρουσίωτης εδω:
      http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=65,printer.html&-V=makarios

      ................
      Όσο για αυτούς που «ανέλαβαν επαγγελματικώς τη διατήρηση της μνήμης της ΕΟΚΑ» να μην έχει καμιά έγνοια ο κ. Παπαγεωργίου. Ξοδεύουν από τον κρατικό προϋπολογισμό 2,5 εκατομμύρια λίρες το χρόνο για εκδηλώσεις, μνημεία και εκδόσεις. Ελέγχουν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, κατευθύνουν την παιδεία, χρησιμοποιούν τον κρατικό μηχανισμό και προβάλλουν φορτικά τη δική τους άποψη για την ΕΟΚΑ. Όλα αυτά δεν σας είναι αρκετά; Εκτός κι αν η ικανοποίηση σας δεν μπορεί να είναι ολοκληρωτική εάν δεν καταφέρετε να πνίξετε και την τελευταία αντίθετη άποψη.

      Του Μακάριου Δρουσιώτη
      Σημερινή
      23/07/2000

      Που τζιαιρός...

      Διαγραφή
    9. Ανώνυμος18/12/12, 11:30 μ.μ.

      Νέε, αν η μαλακία ήταν εργόχειρο θα ήσουν εκατομμυριούχος !!!!
      Όταν τελειώσεις με τους χαρακτηρισμούς και τις ειρωνείες, προσπάθησε ξανά να μου απαντήσεις στα ερωτήματα μου.
      Το ότι είσαι ακριβώς το αντίθετο από το σαΐνι, φαίνεται τόσον μέσα από το γραπτό σου λόγο, όσον και μέσα από τον ιδεολογικό χώρο τον οποίο υποστηρίζεις.

      Διαγραφή
    10. Ωωω, μα είμαι εκατομυριούχος, λαλείς ναν που το εργόχειρο;

      έλα, οκ, σόρρυ που σε είπα σαίνι βρε.

      Πε να δούμε.

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος18/12/12, 11:43 μ.μ.


    Εζεκίας Παπαϊωάννου (23/7/1964): «Η ρίζα της σημερινής ανώμαλης κατάστασης στην Κύπρο βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κυπριακός λαός εμποδίστηκε από του να ενασκήσει το ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Αν το κυπριακό ζήτημα λυόταν ευθύς εξ αρχής με την ενάσκηση αυτού του δικαιώματος, δεν θα είχαμε σήμερα την εγκληματική στασιαστική δραστηριότητα και την έκρυθμη γενικά κατάσταση που δημιουργήθηκε. Ο κυπριακός λαός αγωνίζεται σήμε-ρα ενωμένος και είναι έτοιμος να υποστεί οποιεσ-δήποτε θυσίες και δοκιμασίες για να καταργήσει τις δεσμεύσεις που τον εμποδίζουν να αποφασίσει ελεύθερα το μέλλον του. Αγωνίζεται να συντρίψει τα δεσμά της Ζυρίχης και να ασκήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος με το οποίο θα αποφασίσει ο κυπριακός λαός το μέλλον του είναι από τώρα γνωστό. Δεν υπάρχει μηδέ η παραμικρή αμφιβολία πως θα αποφασίσει να σμίξει την τύχη του με το μεγάλο αδελφό λαό της Ελλάδας. Στόχος λοιπόν του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του κυπριακού λαού είναι η ένωση και προς αυτόν τον στόχο θα βαδίσουμε όλοι ενωμένοι».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τζιαι τωρά το ίδιο θέλουμε φίλε, τζιαι αυτή όντως είναι η ρίζα.
      Τζιαι σήμερα θέλουμε αυτοδιάθεση, τζιαι ένωση με μεγάλους τζιαι αδελφούς λαούς.
      Αλλά ναν αδελφοί, όι κουφάες.

      Η ένωση εθεωρήτουν τζιαι ως ανάχωμα τζιαι εμπόδιο για τη διχοτόμηση, ως ασφάλεια.

      Ήταν λάθος όμως, έπρεπε να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας τζιαι να ζητούμεν ανεξαρτησία.

      Γιατί η ένωση έφερνε τζιαι την απόσχιση.

      Μια ένωση με μια σοσιαλιστική ελλάδα, τζιαι τα σοσιαλιστικά βαλκάνια ή ακόμα τζιαι τη σοσιαλιστική τουρκία, τον λίβανο κ.ο.κ. εν στα ζητούμενα.

      Πόσον μάλλον με ένα λαό, πραγματικά αδελφο.

      Ήταν λάθος όμως η πρόταξη της ένωσης που τη στιγμή που προγραμματισμένα το νάτο, μέσω της ΕΟΚΑ και της ΤΜΤ και αργότερα των διαδόχων καταστάσεων, έβαλαν στόχο τη διπλή ένωση.

      Αλλά άτε, ετόλμας τότε να πεις για την ένωση;

      Όπως τζιαι αργότερα, ετόλμας να πεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση;

      Τα ίδια πράματα φίλε μου.

      Εννά έρτει τζιαι μια άλλη αυτοκριτική κάποτε που να λαλεί ήταν λάθος η συναίνεση στην ευρωπαϊκή πορεία τζιαι το ευρώ...

      Την ώρα της απόφασης όμως...

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος19/12/12, 1:13 π.μ.

      όταν παίρνεις μια απόφαση την παίρνεις συνήθως έχοντας κατά νου τα δεδομένα της χρονικής περιόδου κατά την οποία παίρνεις την απόφαση.
      Η εκ των υστέρων ανάλυση η αυτοκριτική γίνεται εκ του ασφαλούς γιατί έχεις περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά κυρίως γιατί βιώνεις τις συνέπειες των αποφάσεων σου.

      Το ΚΚΚ ήταν πάντα ενάντια στην ένωση και πάντα υπέρ της αυτοδιάθεσης.
      Το ΑΚΕΛ από τη μέρα της ίδρυσης του ήταν υπέρ της αυτοδιάθεσης. Έγινε ενωτικό το 1943. Η Ελλάδα ήταν υπό Γερμανική κατοχή και οι άγγλοι ήθελαν τους ελληνοκύπριους να πολεμήσουν το ναζισμό.
      Το 1946 το ΑΚΕΛ ήταν και πάλι υπέρ της ένωσης. Κέρδισε τις δημαρχιακές εκλογές σε ολόκληρη την Κύπρο.
      Από το φθινόπωρο του 1948 το ΑΚΕΛ μετά από συνεννόηση με το Ζαχαριά έγινε και πάλι ενωτικό και άρχισε τις προεργασίες για ενωτικό δημοψήφισμα. Τον πρόλαβε ο τότε αντικομουνιστής Μακάριος Γ΄.
      Την περίοδο 61-64 είχαμε τις αποσχιστικές ενέργειες των τουρκοκυπρίων και τις διενέξεις ανάμεσα στις εθνικιστικές Μακαριακές φατρίες.
      Το ΑΚΕΛ και η Χαραυγή συμπορεύτηκαν κι εμψύχωναν τους ελληνοκύπριους που πολεμούσαν για την πατρίδα.
      Το ΑΚΕΛ σίγουρα είχε διαφορές(θανάσιμες) με το Γρίβα, όπως και με το Μακάριο. Όμως συμπορεύτηκε μαζί τους . Ήταν οι συνθήκες και τα γεγονότα τέτοια που οι οποιεσδήποτε διαφορές παραμερίστηκαν.

      Πέραν της περιόδου 48-50, όπου δεν είναι γνωστοί οι λόγοι που το ΑΚΕΛ ήταν υπέρ της ένωσης, δε βλέπω κανένα λόγω να έκανε λάθος για τις αποφάσεις και τις θέσεις του.
      Όσο για το ερώτημα μου αν ο Γρίβας ήταν καλός το 64, σίγουρα σε μπέρδεψε. Όμως ο Δημητριάδης και η υπόλοιπη ηγεσία του ΑΚΕΛ ήταν αδύνατο να γνωρίζει και τις μελλοντικές ενέργειες του Γρίβα.


      Η δε περίοδος 67-74 έχει άλλες ιδιαιτερότητες. Διαβάζοντας κανείς τα συγγράμματα των αριστερών και διανοουμένων της Ελλάδας που αφορούν την περίοδο της 7ετίας , καταλαβαίνει γιατί έγινε η πολυδιάσπαση της αριστεράς στον ελλαδικό χώρο και γιατί το ΑΚΕΛ έπραξε αυτά που έπραξε, αλλά και που δεν έπραξε ως όφειλε.

      Και είπαμε, 40 και 50 χρόνια μετά κρίνουμε εκ του ασφαλούς διαθέτοντας περισσότερες λεπτομέρειες και πληροφορίες για τα διάφορα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τότε.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...