"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Μαΐου 2012

ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ σε πολυεπίπεδη ιδεολογική σύγκρουση


  • Με τον ΣΥΡΙΖΑ τα έχουμε πολλοί κύπριοι αριστεροί «χαλάσει» τη περίοδο των «αγανακτισμένων» της Πλατείας Συντάγματος, αλλά και με την ανάγνωση της «αραβικής άνοιξης» έτσι όπως έγινε από το κόμμα της «ανανεωτικής αριστεράς». Κάπου εκεί, έχουμε αρκετοί καταλάβει πως δεν μπορούμε όλοι μαζί  να προχωρήσουμε σοσιαλιστικά, με τον ίδιο βηματισμό και τους ίδιους στόχους.
  • Η αριστερή οπτική που είδε με θετικό φακό τις εξεγέρσεις στη βόρεια Αφρική, ότι δηλαδή θα μπορούσαν να φέρουν τη πρόοδο και τη δημοκρατία, αλλά και που ταυτόχρονα πρωτοστάτησε στην απολίτικη κινητοποίηση των πλατεών, δεν αφορά, πιστεύω, το λαϊκό κίνημα της Κύπρου.
  • Επιπλέον όμως, μια τέτοια ανάγνωση των συγκυριών τοπικά και παγκόσμια, δείχνει πως τμήματα της ελληνικής αριστεράς έξω από το ΚΚΕ, δεν έχουν καταλάβει ή καμώνονται πως δεν βλέπουν τόσο τον ιμπεριαλισμό και της ίδιας της ΕΕ, όσο και την χρηματοπιστωτική εισβολή του οικονομικού σκέλους της νέας τάξης στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο.

28 Μαΐου 2012

Η πολιτική ισότητα είναι η μόνη μη λειτουργική πρόνοια...

Γιάννης Νικολάου: “Το βασικό κριτήριο αν θέλετε, η βασική παράμετρος την οποία προβάλλουμε περίπου και ως κόρη οφθαλμού και την διαφυλάσσουμε, είναι η πολιτική ισότητα όπως  την προνοούν τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο επιτρέψτε μου να πω, καταθέτω έτσι ταπεινά την άποψη, είναι η μόνη μη λειτουργική πρόνοια…”

Λεπτό 47:20

27 Μαΐου 2012

Η διασύνδεση του Νικόλα Παπαδόπουλου με τη Λαϊκή και τον Βγενόπουλο

Το δίδυμο της πολιτικής απατεωνιάς
  • Η διασύνδεση του δικηγορικού γραφείου «Τάσσος Παπαδόπουλος και συνεργάτες» με την Λαϊκή, είναι από το 2006 καταγραμμένη και ξεκάθαρη: Εν μέσω της προεδρικής θητείας του Τ. Παπαδόπουλου και ενώ επικεφαλής της «Μαρφίν Λαϊκής» ήταν πια ο Αντρέας Βγενόπουλος μετά τη συγχώνευση που έγινε το 2006, το γραφείο θα γινόταν πλέον ο «νομικός σύμβουλος» της εν λόγω Τράπεζας.
  • Την ίδια χρονιά, ο Νικόλας Παπαδόπουλος αναλαμβάνει αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών της Βουλής, και τρία χρόνια μετά «προάγεται» στη προεδρία της επιτροπής μετά την εκλογή της Αντιγόνης Παπαδοπούλου στο ευρωκοινοβούλιο, θέση που «διασφάλισε» και πάλι ο «πρίγκιπας της Στράκκας» μετά τις εκλογές του 2011, με την υποστήριξη του ΔΗΣΥ.
  • Η επαγγελματική σχέση του προέδρου της κοινοβουλευτικής επιτροπής οικονομικών Ν. Παπαδόπουλου, με τη συγκεκριμένη τράπεζα, είναι από μόνη της ένα σκάνδαλο διαπλοκής, το οποίο περνάει στο «ντούκου» από τα ΜΜΕ και τους διασυνδεδεμένους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες.
  • Το γραφείο του Νικόλα Παπαδόπουλου, και κατ επέκταση και ο ίδιος, λαμβάνουν τεράστια ποσά κάθε χρόνο από την «νομική υποστήριξη» που παρέχουν στη τράπεζα η οποία βάζει τη Κύπρο στο κατώφλι του μηχανισμού στήριξης του ΔΝΤ.
  • Επιπλέον, καθίσταται πλέον «ύποπτος» ο ρόλος του συγκεκριμένου βουλευτή σε ότι αφορά το κουκούλωμα του σκανδάλου των ελληνικών ομολόγων και των ευθυνών του Αθανάσιου Ορφανίδη.
  • Ο Νικόλας Παπαδόπουλος είχε σοβαρούς λόγους και φανερά προσωπικά επαγγελματικά συμφέροντα για να αποπροσανατολίζει τη κοινή γνώμη και να ρίχνει τις ευθύνες αλλού για τη καταστροφή που επέφεραν οι «πελάτες» του.

26 Μαΐου 2012

Ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου καλεί την Ευρώπη να παραδειγματιστεί από τη Κύπρο του Δημήτρη Χριστόφια

«Στη βάση της φιλίας μας που αναπτύχθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, 
είμαι περήφανος να αποκαλώ τον εαυτό μου φίλο του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, 
έναν άνθρωπο που θαυμάζω πολύ»
  • ΜΑΡΤΙΝ ΣΟΥΛΤΣ: “Η Κύπρος είναι μια χώρα που τα τελευταία χρόνια ακολούθησε άλλη οδό από αυτή που πήραν πολλές χώρες της ΕΕ. Σε αυτήν τη χώρα η κοινωνική συνοχή εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη προτεραιότητα, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο”.
  • “Πρέπει να επιστρέψουμε στις αρχές που πάντοτε υπερασπίζεται η Κύπρος, δηλαδή κοινωνική συνοχή και κοινωνική δικαιοσύνη ανάμεσα στις χώρες και ανάμεσα στα μέλη της ΕΕ”
  • Ο Γ. Ομήρου «αναγκάστηκε» να παρακολουθήσει την Ομιλία του Δημήτρη Χριστόφια… στις Βρυξέλλες
  • Έχουν, όπως περιμέναμε άλλωστε, «θαφτεί» οι δηλώσεις του Μάρτιν Σουλτς, του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, από τα ΜΜΕ και τα κόμματα της διαπλοκής και της πλουτοκρατίας (και τα παπαγαλάκια τους), γιατί προφανώς δεν εξυπηρετούν τη προπαγάνδα των συμφερόντων που στηρίζουν.
  • Αποτελεί άλλωστε μέρος της επιβεβλημένης λογοκρισίας στα ΜΜΕ, το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως  οι σχέσεις που ανέπτυξε ο Δημήτρης Χριστόφιας με τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στη θέση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Κύπρος διεθνώς: μια θέση αναμφίβολα αναβαθμισμένη.
  • Αναγνωρίζουν στο εξωτερικό τη σοβαρότητα της κυπριακής κυβέρνησης,  βλέπουν τη διάθεση για συνεργασία και εκτιμούν την ατζέντα κοινωνικής πολιτικής που προτείνει – στη πράξη- η διακυβέρνηση Δ. Χριστόφια.
  • Αυτά που δεν βλέπουν οι κύπριοι αντιπολιτευόμενοι, τα βλέπει ξεκάθαρα το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, αυτοί στους οποίους ανήκουν ή είναι συνδεδεμένα κόμματα ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ. 
  • Πριν από μερικές εβδομάδες, ο πρόεδρος Χριστόφιας είχε αναφερθεί σε δημοσιογραφική διάσκεψη για την μεγάλη αποδοχή που τυγχάνει από ηγέτες στο εξωτερικό, δεχόμενος το μειδίαμα και την ειρωνεία.
  • Οι δηλώσεις όμως του Μάρτιν Σουλτς στη διάρκεια της επίσκεψής του στη Κύπρο, αποδεικνύουν πως ο Δ. Χριστόφιας, όχι μόνο θεωρείται ως ένας αξιόλογος ηγέτης μιας ευρωπαϊκής χώρας, αλλά πως το παράδειγμα διακυβέρνησης της Κύπρου εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, είναι παράδειγμα που θα πρέπει να ακολουθηθεί από περισσότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
Ο Ομήρου «αναγκάστηκε» να παρακολουθήσει ομιλία του Δημήτρη Χριστόφια στις Βρυξέλλες
  • Ενόψει του άτυπου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες τις αμέσως προηγούμενες μέρες για να συζητήσουν την ανάγκη υιοθέτησης πολιτικών  που να ενισχύουν την ανάπτυξη και την απασχόληση.
  • Σ΄ αυτήν, προκλήθηκε χωρίς να είναι μέλος, και ως ένδειξη αναγνώρισης από τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Δημήτρης Χριστόφιας. Στην ομιλία του, υπογράμμισε τη δέσμευσή του για μια προεδρία που να στέλνει το μήνυμα για μια καλύτερη Ευρώπη, έχοντας στο ακροατήριο και τον πρόεδρο των κυπρίων σοσιαλδημοκρατών, και πρόεδρο της Βουλής με την υποστήριξη της δεξιάς και της άκρας δεξιάς, Γιαννάκη Ομήρου.
ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 25/5/2012
Σημειώσεις…
  • Φυσικά, τούτο ούλλο το «λιβάνισμα» της διακυβέρνησης Χριστόφια αλλά και του ιδίου του συντρόφου από  τον σοσιαλδημοκράτη Σουλτς, σίγουρα θα θεωρηθεί από τα αριστερότερα ημών ως «απόδειξη» της «συμβιβασμένης» πολιτικής του ΑΚΕΛ στα οικονομικά και εργασιακά θέματα, τη προσκόλληση της Κύπρου στον ευρωμονόδρομο και τη συμμετοχή του κόμματος της κυπριακής αριστεράς στη προσπάθεια να δοθούν ανάσες στον παραπαίοντα καπιταλισμό της ΕΕ.
  • Μια πολιτική δηλαδή που προσομοιάζει, αν όχι ταυτίζεται απόλυτα, με τη πολιτική που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και που βρίσκεται σε σύγκρουση με τις θέσεις του ΚΚΕ.
  • Δεν θα πω το χιλιοειπωμένο περί «διαφορετικών συνθηκών» σε κάθε χώρα, ούτε και το τετριμμένο «άλλο στην μόνιμη αντιπολίτευση και άλλο στην εξουσία» ή έστω με διάθεση για ανάληψή της…
  • Ούτε και πιστεύω πως «μια άλλη Ευρώπη» είναι δυνατή, ούτε και στα «τερτίπια» των σοσιαλδημοκρατών που ξαφνικά θυμήθηκαν πως είναι κεντροαριστεροί αν μη τι άλλο, και πως με τη τακτική τους τη τελευταία εικοσαετία τουλάχιστον, σπρώχνουν τις μάζες ακόμα δεξιότερα, στα όρια της φασιστικής αντίδρασης.
  • Οι αναλύσεις του ΚΚΕ για το μέλλον, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης, των Βαλκανίων κλπ, είναι κατά βάση σωστές, και επιβεβαιώνονται χρόνο με τον χρόνο.
  • Επιβεβαιώνονται όμως και για τον λόγο ότι δεν υπάρχει τίποτα που να τις σταματήσει, να τις καθυστερήσει, να τις αλλοιώσει, να τις κάνει να προσπεράσουν τη χώρα κ.ο.κ. Λειτουργούν δηλαδή, και ως μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, από τη στιγμή που δεν υπάρχει ουσιαστικά πολιτική αντίδραση.
  • Θα ξαναθέσω ένα φιλοσοφικό, αν θέλετε, ερώτημα: Αν η ελληνική αριστερά των κομμουνιστικών καταβολών, επιδίωκε και κατάφερνε τη συμμετοχή της στην εξουσία τα τελευταία 20-30 χρόνια, η χώρα και ο λαός θα ήταν σε αυτή τη θέση;
  • Στην ίδια μοίρα θα βρισκόταν η Κύπρος και η κοινωνία της, αν την κυβερνούσαν εναλλάξ οι συναγερμικοί νεοφιλελεύθεροι, οι ακροδεξιοί κολαούζοι τους, και οι «σοσιαλδημοκράτες» των ενιαίων αμυντικών δογμάτων, της εθνοκαπηλείας, των χρηματιστηρίων, της κομματικής κρατικής μηχανής και των διαπλοκών… με την αριστερά στο περιθώριο;
  • Το δίπολο του ΚΚΕ είναι «έξω από την ΕΕ των μονοπωλίων, έξω από το ΝΑΤΟ». Το ΑΚΕΛ καταφέρνει για παράδειγμα, μέσα από τη συμμετοχή του στην εξουσία, να αποτρέπει στη πράξη το δεύτερο, να μην επιτρέπει δηλαδή την ένταξη της Κύπρου ούτε καν στους προθαλάμους του ΝΑΤΟ, χωρίς να απομονώνεται όπως προέβλεπαν οι κασσάνδρες. Και ξέρουμε πολύ καλά πως αυτό δεν θα είναι δυνατόν με μια κυβέρνηση της δεξιάς ή και του κέντρου.
  • Η έξοδος δε της Κύπρου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή έστω και η ρητορεία σ’ αυτό το μοτίβο, θα σήμαινε αυτόματα, υπό τις παρούσες συνθήκες, αναβάθμιση του Τούρκικου ρόλου στη περιοχή, του ψευδοκράτους κλπ, χωρίς να αναφερθούμε σε μια σειρά άλλα προβλήματα που θα δημιουργούνταν, την αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, την απομόνωση της αριστεράς κ.ο.κ.

25 Μαΐου 2012

ΕΥΡΩΚΟ: Οι τεράστιες ευθύνες του… επιτυχημένου διοικητή

Το μέλλον του λαϊκισμού και της
πολιτικοοικονομικής διαπλοκής στη Κύπρο;
25.04.2012 - ΕΥΡΩΚΟ : Η αντικατάσταση Α. Ορφανίδη πλήγμα για την οικονομία
  • Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΕΥΡΩΚΟ Μιχάλης Γιωργάλλας δήλωσε  ότι ''ο κ. Ορφανίδης υπήρξε αναμφισβήτητα ένας επιτυχημένος Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας και η αντικατάσταση του θα είναι μια απώλεια για την Κεντρική Τράπεζα και γενικότερα για την οικονομία''.
21.05.2012 – ΕΥΡΩΚΟ: Η ευθύνη των εποπτικών αρχών και πρωτίστως του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας είναι τεράστια
  • Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ευρωκό Ρίκκος Ερωτοκρίτου δήλωσε ότι η ευθύνη των εποπτικών αρχών και πρωτίστως του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας είναι τεράστια. Κατηγόρησε τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ότι δεν έπραξε ο,τιδήποτε για να αποτρέψει την διοχέτευση των χρημάτων των επενδυτών στα τοξικά ομόλογα, αλλά και ως εποπτική αρχή για να αποτρέψει τη δανειοδότηση του ελληνικού εμπορικού τομέα από τις Κυπριακές Τράπεζες με ποσό που ανέρχεται στα 32 δισεκατομμύρια ευρώ.
Δεν θα κάνουμε κανένα άλλο σχόλιο. Πόσοι «χαντακωμένοι» είναι αυτοί οι τύποι του ΕΥΡΩΚΟ, που θέλουν και πολιτικό λόγο και ρόλο στραβάρα τους, είναι πλέον αυταπόδεικτο.


Του Κ. Βαρωσιώτη στη ΓΝΩΜΗ 25-5-2012

23 Μαΐου 2012

Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα… αρχίζει ο Στάλιν και η Σιβηρία

Όσα δε φτάνει η αλεπού...
  • Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τη συζήτηση για την άνοδο του νεοναζισμού στην Ελλάδα και τα δικά μας πολιτικά και μικροπολιτικά θέματα, έχει ξεκινήσει και πάλι μια προσπάθεια ταύτισης του ΑΚΕΛ με αυτό που έχει επικρατήσει ως «σταλινισμός», και κατ' επέκταση, του κομμουνισμού με τον ναζισμό.
  • Την αρχή την έκανε ο Μάριος Δημητρίου στη «Σημερινή», σε μια δήθεν απάντηση σε άρθρο του Κ. Βαρωσιώτη στη ΓΝΩΜΗ της περασμένης εβδομάδας για την υποκρισία αυτών που προάγουν τον εθνικισμό και τον αντικομμουνισμό στη Κύπρο, και τώρα οδύρονται για την άνοδο της «χρυσής αυγής» στην Ελλάδα…
  • Τη σκυτάλη πήρε η παρουσιάστρια της εκπομπής «μεσημέρι με την Ελίτα» στο «Μέγκα» που συμφώνησε με ακροδεξιό καλεσμένο της πως ο Στάλιν ήταν χειρότερος από τον Χίτλερ!
  • Και το γλυκό έδεσε με τον Νικόλα Παπαδόπουλο που δήλωσε ως απάντηση σε παρατηρήσεις του ΓΓ του ΑΚΕΛ σε σχέση με τη πολιτική του συμπεριφορά, πως φοβάται μήπως εξοριστεί στη Σιβηρία…
  • Η κυπριακή αριστερά, το λαϊκό κίνημα του τόπου με μπροστάρηδες το ΑΚΕΛ και τη ΠΕΟ, έχουν αποδείξει τις δημοκρατική του επιμονή σε ευρύτερες συνεργασίες, στη μετριοπάθεια και την εργασιακή ειρήνη.
  • Σε κανένα σημείο στην πολύχρονη ιστορία του κυπριακού λαϊκού κινήματος, δεν έχουν καταγραφεί είτε περιστατικά βίας προερχόμενα από τον κόσμο της αριστεράς, ούτε και ακραίες εσωκομματικές προστριβές.
  • Η αριστερά στη Κύπρο υπήρξε θύμα της βίας της ακροδεξιάς, θύμα κοινωνικού αποκλεισμού και της άνισης μεταχείρισης, και όχι θύτης. Το ΑΚΕΛ και η ΕΔΟΝ μετρούν νεκρούς και έχουν στη πλάτη τους δεκάδες απρόκλητες επιθέσεις, ο κόσμος της αριστεράς βίωσε την κοινωνική αδικία και αντιστάθηκε τόσο στον φασισμό της ΕΟΚΑ Β’, όσο και στο πραξικόπημα και την εισβολή.
  •  Δεν έχουμε να ντρεπόμαστε για τίποτα! Αντίθετα, μόνο τιμή και δέος νιώθουμε για το γεγονός ότι ανήκουμε στο μόνο πραγματικά –και με αποδείξεις- δημοκρατικό και διεθνιστικό κίνημα του τόπου.
Στη ΓΝΩΜΗ 18/5/2012

22 Μαΐου 2012

Το ημερολόγιο του Άκη θα κλείσει σπίτια… και πολιτικά γραφεία σε Ελλάδα και Κύπρο

«Κάθε σελίδα και ένα έγκλημα» δηλώνουν στον 
ελληνικό τύπο οι ανώτερες εισαγγελικές αρχές 
  • Θα προκαλέσουν πολιτικό σεισμό πολλών ρίχτερ οι αποκαλύψεις από τις σημειώσεις του Τσοχατζόπουλου. 
  • Το ημερολόγιο που παραδόθηκε πριν από δύο ημέρες στον ανακριτή Γαβριήλ Μαλλή φωτίζει ακόμη περισσότερο το πλέγμα των υπεράκτιων εταιρειών της διαδρομής του μαύρου χρήματος αλλά και της πορείας των μιζών για τους TOR-M1.
  • Σε πρώτο πλάνο η Κύπρος αφού εδώ κατέληξαν τα 2/3 της παραγγελίας ενώ είναι ξεκάθαρα αναμεμιγμένες εταιρίες κυπριακής εγγραφής.
  • Σε αναμονή για την αποκάλυψη των δύο πρώην Κύπριων υπουργών που φαίνεται να εμπλέκονται στις βρώμικες δουλειές του Άκη.  
ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ*
  • Κάποιοι πρώην συνεργάτες του κ. Τσοχατζόπουλου στο Υπουργείο Άμυνας της Κύπρο και της κυβέρνησης Κληρίδη που ενεργούσαν κάτω από τη δική του καθοδήγηση και μόνο με τη δική του συγκατάθεση, προφανώς θα κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας αν και πότε «θα κληρώσει» και γι αυτούς στο αμέσως επόμενο διάστημα.
  • Ήδη, όπως γράφτηκε και στη περασμένη έκδοση της ΓΝΩΜΗΣ, στο γραφείο του Άκη Τσοχατζόπουλου βρέθηκαν σημειώσεις που παραπέμπουν σε δύο πρώην Κύπριους υπουργούς και ένα έμπορο όπλων που δραστηριοποιούταν στη Λευκωσία. Έχει επίσης ήδη αποκαλυφθεί ότι μεγάλο μέρος των μιζών για την αγορά των TOR-M1, πέρασε από κυπριακή τράπεζα για να καταλήξει στους λογαριασμούς του πρώην Νο2 του ΠΑΣΟΚ.
  • Ο πρώην έλληνας υπουργός, όπως προκύπτει από τις σελίδες του ημερολογίου του, δεν κρατούσε σε αυτό μόνο τις ημερομηνίες και τις ώρες των ραντεβού του, αλλά κρατούσε σημειώσεις και για το περιεχόμενο των συνομιλιών του με τους επισκέπτες του προχωρώντας και σε ανάλυση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά…
  • Από τις σελίδες του παρελαύνουν σειρά πολιτικών προσώπων, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονταν μάλιστα σε κυβερνητικές θέσεις στην Ελλάδα και Κύπρο, ενώ άλλα πρόσωπα αναφέρονται συνθηματικά με τη χρήση προσωνυμίων.
  • Όπως έχει ήδη καταγραφεί στον ελληνικό τύπο, στο ημερολόγιο καταγράφονται συναντήσεις, αλλαγές νομικού καθεστώτος εταιρειών και άγνωστα πρόσωπα που συμμετέχουν σε μετοχικά κεφάλαια των υπεράκτιων που εμπλέκονται στην υπόθεση, φωτίζοντας ακόμη περισσότερο τον τρόπο που διακινήθηκε το πολιτικό χρήμα από το 1998 μέχρι και την τελειωτική αποπληρωμή των πυραύλων.  
  • Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν πως όσοι έχουν δει αυτό το ημερολόγιο, επιμένουν ότι θα προκαλέσει πολιτικό σεισμό όχι μόνο στο κόμμα που ανήκε ο κ. Τσοχατζόπουλος αλλά και σε άλλους πολιτικούς χώρους μέσα και έξω από την Ελλάδα.
*στη ΓΝΩΜΗ 18/5/2012

18 Μαΐου 2012

Ο κρυφός και ο φανερός εκφασισμός

  • Στη προπερασμένη ανάρτηση (Να ποιοι εκκολάπτουν τον κυπριακό φασισμό) έκανα λόγο για τη συνδυασμένη δράση των νεολαιών του ΔΗΣΥ και των «εθνικιστών» όπως αυτοαποκαλούνται, του ΕΛΑΜ.   
  • Δεν πρόφτασε που λέει ο λόγος, να στεγνώσει το μελάνι, και ήρθε η συνεργασία «Πρωτοπορίας» και ΕΛΑΜ σε επίπεδο αντιπροσώπων στη φοιτητική κοινότητα του πανεπιστημίου Λευκωσίας (πρώην Intercollege) για να το αποδείξει. Οι επτά αντιπρόσωποι της συναγερμικής παράταξης, συνεργάστηκαν με τον ένα του ΕΛΑΜ, εκλέγοντας πρόεδρο της φοιτητικής ένωσης από την «Πρωτοπορία» και δίνοντας το ταμείο της στον αντιπρόσωπο της ακροδεξιάς νεολαίας.
  • Η φιλελεύθερη δεξιά, το έχουμε πια εμπεδώσει, θα το προσπεράσει και αυτό. Στη καλύτερη περίπτωση. Γιατί στη χειρότερη, θα κατηγορήσει την αριστερά για το φαινόμενο ή θα θεωρήσει πως η αντίσταση στην αντίδραση, αποτελεί «μάντρωμα», κυνήγι μαγισσών ή ανεμόμυλων...
  • Η αριστερά από την άλλη, ξέρει την ιστορία, ξέρει τον ρόλο του φασισμού, αντιλαμβάνεται πως στο τέλος, «λαϊκή δεξιά», «χριστιανοδημοκράτες» και οι ακραίοι φιλελεύθεροι, μαζί με τους φασίστες, θα αποτελέσουν ένα μέτωπο: αντικομμουνιστικό και άκρως συντηρητικό.
  • Το ποιος θα ηγηθεί αυτού του μετώπου, οι ακραίοι ή οι «politically correct» της «εθνικής παράταξης», δεν έχει και πολλή σημασία, αν και συνήθως, όταν η πόλωση και η αντιπαράθεση φτάσουν στα άκρα, κυριαρχεί  ο σοβινισμός.
  • Το μόνο σύνθημα που έχει μείνει στον Συναγερμό είναι πια το «όχι ξανά κυβέρνηση που στηρίζεται από το ΑΚΕΛ». Οι επόμενοι μήνες μέχρι και τις προεδρικές του 13’, θα κινηθούν σε αυτό το μοτίβο. Η κοινωνία στη τελική, θα χωριστεί σε δύο παρατάξεις: Την αριστερά και όσους την εμπιστεύονται, και αυτούς που δεν την ανέχονται και που θέλουν να την παραμερίσουν.
  • Σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης και με όλα αυτά που βλέπουμε να εκτυλίσσονται στην Ελλάδα και αλλού, η αντίσταση στη λαίλαπα και η μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική και πολιτική ενότητα των αντιφασιστικών και αντινεοφιλελεύθερων δυνάμεων, είναι το μεγάλο ζητούμενο. Με αυτό τον τρόπο, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος τα σοσιαλιστικά ζητούμενα και η ανάλυση της ταξικής πάλης. Όχι με τον αντίθετο.
  • Ο Τσε για παράδειγμα, κατάφερε να σπρώξει στον μαρξισμό ένα ολόκληρο απελευθερωτικό κίνημα, αυτό της 26ης Ιουλίου της Κούβας, που κάθε άλλο παρά κομμουνιστικό θα μπορούσε να θεωρηθεί στις αρχές.
  • Αυτό που συμβαίνει πανευρωπαϊκά, δεν αφορά μόνο τη θεσμική ή την ευρύτερη αριστερά. Αφορά κάθε δημοκρατικό άνθρωπο ξεχωριστά, κάθε εργαζόμενο. Ο εκφασισμός, όσο κι αν λέμε σχηματικά πως «δε θα περάσει», περνά και εδραιώνεται για να επαναλάβει το ιστορικό του καθήκον: να εμποδίσει τη συνειδητοποίηση της εκμετάλλευσης και της ταξικής πάλης, τη ριζοσπαστικοποίηση των εργαζομένων.
  • Ο φασισμός, δεν κρύβεται πίσω από εθνικιστικά και ναζιστικά τερτίπια, τις ακροδεξιές γραφικότητες και την ελεγχόμενη βία των «μορφωμένων παιδιών με τις κρυστάλλινες θέσεις». Εκεί είναι φανερός και αποκρουστικός.
  • Κρύβεται κυρίως πίσω από την άρνηση της ταξικής πάλης και τον αντιεργατικό πολιτικό χαρακτήρα των κομμάτων της συντήρησης. Ο φασισμός κρύβεται πίσω από την αναζήτηση «τεχνοκρατών», «ειδικών», «σοφών» και ότι άλλο σκεφτεί η άρχουσα τάξη για να αφαιρέσει την εξουσία από τη πολιτεία και το δημόσιο.
Και τα προεκλογικά μας
  • Έχω ένα «παρέα» στο μπλογκ, που ενίοτε «καλαμαρίζει» κιόλας, και κάποιους άλλους γνωστούς αγνώστους εδώ και κει, που έχουν πάθει τη πλάκα τους με τα τερτίπια του ΔΗΚΟ και ειδικά του Κάρογιαν!
  • «Γλύφει το ΑΚΕΛ εκεί που έφτυνε», λένε. Μα το ΑΚΕΛ, δεν έδιωξε κανένα από τη κυβέρνηση, και ποτέ δεν σταμάτησε να επιζητά την συνεννόηση. Καταγράφει ξεκάθαρα τα «παράπονά» του, πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται, και δεν έκρυψε κάτω από το χαλί ούτε μία φάση που προκάλεσε την ενόχλησή του.
  • Ο ΓΓ έχει πει σε ανύποπτο χρόνο μια φράση που πέρασε στο ντούκου: Πως ούτε καν για την παρεμπόδιση του Συναγερμού από το να κερδίσει την εξουσία, δεν θα γίνει υποχώρηση από τις θέσεις της αριστεράς.

16 Μαΐου 2012

Οι συνδαιτυμόνες του Βάσου Λυσσαρίδη

Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά, 
τα σνομπάρεις κι ούτε δίνεις σημασία πια καμιά…
  • Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι παρμένη στις 25 Φεβρουαρίου του 2010 στην Αθήνα, από τη χοροεσπερίδα της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» του ΠΑΣΟΚ, στην οποία ο Βάσος Λυσσαρίδης ήταν ο κύριος ομιλητής… και ως εκ τούτου κάθισε στο τραπέζι κοντά στα «πολύ σημαντικά πρόσωπα»…
  • Η «Αριστερή πρωτοβουλία» είναι μια εσωκομματική κίνηση που εκφράζει τα «παπανδρεϊκά» στελέχη, χαρακτηριστικότερος των οποίων ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος μέχρι και τη διαγραφή του από το κίνημα τον Ιούνιο του 2011 με την κατηγορία της εμπλοκής σε παράνομες υποθέσεις και μίζες.

Να ποιοι εκκολάπτουν τον κυπριακό φασισμό

 "Λαϊκή δεξιά", παλιοί και νεοι φασίστες εν δράση
  • Απορούν σε Ελλάδα και Κύπρο για τα εκλογικά αποτελέσματα της «Χρυσής Αυγής». «Που βρίσκονταν», αναρωτιούνται, «κρυμμένοι τόσοι νεοφασίστες ψηφοφόροι;»
  • Είναι όντως έκπληξη το 7% της «Χρυσής Αυγής» ή θα είναι έκπληξη στο άμεσο μέλλον ένα παρόμοιο ποσοστό από το κυπριακό της παράρτημα, το ΕΛΑΜ;
  • Η απάντηση είναι πιστεύω ξεκάθαρη για όσους θέλουν να την δουν: στα κόμματα της παραδοσιακής δεξιάς είναι κρυμμένη η φασιστική φράξια της συντηρητικής παράταξης. Εκεί παραμονεύει, εκεί βρίσκει πολιτική στέγη, στη Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ, στον Δημοκρατικό Συναγερμό, το ΕΥΡΩΚΟ και αλλού, μέχρι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για αυτόνομη και δυναμική κάθοδο.
  • Υπάρχουν μέσα στα κόμματα της κυπριακής δεξιάς οι δυνητικοί ψηφοφόροι νεοναζιστικών πολιτικών που θα ανέβαζαν και τη «κυπριακή χρυσή αυγή» σε αυτά, ακόμα και σε ψηλότερα επίπεδα. Ο ίδιος ο ιδεολογικός κορμός, τόσο των κομμάτων της δεξιάς, όσο και των σωματείων της, συντηρεί και προφυλάσσει τα φασιστικά ιδεώδη, τους ηγέτες και τα σύμβολα της ακροδεξιάς.
  • Ο νεοναζισμός εκκολάπτεται στα μνημόσυνα του Γρίβα και του Σαμψών, στην ηρωοποίηση ακόμα και της ΕΟΚΑ Β’, στις κερκίδες του ΑΠΟΕΛ, της Ανόρθωσης, του Απόλλωνα και άλλων, στην παραχάραξη της ιστορίας, σε κάθε έκφανση εθνικισμού και ρατσισμού.
  • Ολόκληρη η δομή της κυπριακής εκπαίδευσης, τα στεγανά της ΕΟΚΑ, το βαθύ κράτος της δεξιάς, η μη ανάγνωση των συνεπειών της ακροδεξιάς δράσης πριν το 74’, όλα, μα όλα, εκκολάπτουν και πολλαπλασιάζουν τα αυγά του φιδιού.
  • Μηνύματα από τον Αρχιεπίσκοπο για παράδειγμα, ότι «οι θέσεις του ΕΛΑΜ είναι κρυστάλλινες», ή ότι είναι «μορφωμένα παιδιά» κλπ, η παρουσία βουλευτών όπως ο Ζ. Κουλίας και ο Γ. Βαρνάβας σε ρατσιστικές πορείες, το «συναπάντημα» φιλελεύθερης δεξιάς, ΕΛΑΜ και των «ακομμάτιστων αντιακελικών-εθνικιστών», δήθεν αγανακτισμένων, έξω από το προεδρικό το περασμένο καλοκαίρι, προετοιμάζουν το έδαφος για μια παρόμοια εξέλιξη στη Κύπρο.
Οργανική η σχέση ΕΛΑΜ, εκκλησιαστικών κύκλων, συνδέσμου αγωνιστών ΕΟΚΑ, εθνικοφρόνων σωματείων και ΔΗΣΥ
  • Οι συνδυασμένες δράσεις της «Πρωτοπορίας», της «Δράσις ΚΕΣ» και του ελαμίτικου «Μετώπου» στους χώρους των φοιτητών στην Ελλάδα και στη Κύπρο, και οι συχνές παρουσίες στελεχών του ΔΗΣΥ και στελεχών της ΕΟΚΑ σε εκδηλώσεις του ΕΛΑΜ, δείχνουν μια οργανική και βαθειά σχέση μεταξύ του πολιτικού χώρου του ΔΗΣΥ και της φασιστικής οργάνωσης.
  • Οι λεωφόροι επικοινωνίας «φιλελεύθερης» δεξιάς και ακροδεξιάς, είναι οι παραεκκλησιαστικοί κύκλοι, τα εθνικόφρονα αθλητικά σωματεία και οι σύνδεσμοι αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Μέσω αυτών των «αγωγών» διακινούνται οι φασιστικές, γριβικές και αντικομμουνιστικές ιδεοληψίες, που μπορούν να συγκροτήσουν ανά πάσα στιγμή, ένα νεοναζιστικό ρεύμα στα μεγέθη της ελληνικής «χρυσής αυγής».
  • Υπάρχει η «μαγιά» κυπρίων ακροδεξιών που στεγάζεται πολιτικά ή ψηφίζει στα κόμματα της δεξιάς, και που σε περίπτωση «απογοήτευσής» τους από αυτά τα κόμματα (ΔΗΣΥ-ΕΥΡΩΚΟ), σε μια ενδεχόμενη περίοδο αυστηρής λιτότητας για παράδειγμα ή και αμφισβήτησης των αστικοδημοκρατικών θεσμών, θα δημιουργήσει μια πολιτική παράταξη ανάλογη, όχι μόνο με τα ποσοστά της «ΧΑ» αλλά ίσως και με το «θεόρατο» 20% που έλαβε η Μαρί Λεπέν στις πρόσφατες γαλλικές εκλογές.

14 Μαΐου 2012

Χέρι-χέρι ΔΗΣΥ και ΕΛΑΜ στο μνημόσυνο του Σαμψών

Αυτοί θέλουν να κυβερνήσουν τη Κύπρο του 2013;
  • Ο ΔΗΣΥ με μαζική παρουσία βουλευτών-μαζί με το ΕΛΑΜ- στο μνημόσυνο του Νίκου ΣαμψώνΑντρέας Κυπριανού, Αντρέας Μιχαηλίδης, Ευθύμιος Δίπλαρος, Μάριος Μαυρίδης, Λευτέρης Χριστοφόρου, Ιωνάς Νικολάου, Αντρέας Πιτσιλλίδης, Γιώργος Γεωργίου, Κυριάκος Χατζηγιάννης και φυσικά Σωτήρης Σαμψών, παρόντες στο μνημόσυνο του ακροδεξιού πραξικοπηματία Νίκου Σαμψών, που κατέλυσε με την ΕΟΚΑ Β’ και την ελληνική Χούντα τη δημοκρατία, φέρνοντας τον Αττίλα.
  • Παρούσες και «ιστορικές» προσωπικότητες της συναγερμικής παράταξης όπως η πρώην Υπουργός Παιδείας Κλαίρη Αγγελίδου και ο πρώην ευρωβουλευτής Παναγιώτης Δημητρίου. 
  • Μαζί τους η ηγεσία και η «φρουρά» του ΕΛΑΜ που πανηγυρίζει μαζί με την επιτυχία της μητρικής της οργάνωσης, της «χρυσής αυγής», στις ελληνικές εκλογές.
ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ*
  • Μια μέρα μετά την πανευρωπαϊκή κατακραυγή για τα ψηλά ποσοστά της «χρυσής αυγής» στην Ελλάδα, ο Δημοκρατικός Συναγερμός επιλέγει να τιμήσει και να ηρωοποιήσει μια προσωπικότητα που συνέδεσε το όνομα και τη δράση του με τις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας του τόπου, το προδοτικό πραξικόπημα του 74’ και τη δράση της φασιστικής ΕΟΚΑ Β’.
  • Ενός ανθρώπου που απολαμβάνει του μέγιστου σεβασμού και τιμητικών εκδηλώσεων τόσο από το ΕΛΑΜ, όσο και από τη μητρική του οργάνωση, την «Χρυσή Αυγή» για τον δήθεν ηρωισμό και την εθνικιστική και αντικομμουνιστική δράση του.
  • Οι βουλευτές και τα στελέχη του Συναγερμού που τίμησαν τον πρόεδρο του πραξικοπήματος, ενήργησαν σύμφωνα με πληροφορίες που φθάνουν στη ΓΝΩΜΗ, με παραίνεση του προέδρου του κόμματός τους Νίκου Αναστασιάδη, προκειμένου να γίνει ένα στέρεο και σαφές άνοιγμα προς την ακροδεξιά πτέρυγα της παράταξης ενόψει προεδρικών εκλογών.
  • Ο ίδιος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έλαβε υπόψη τις συμβουλές των επικοινωνιολόγων του που τον συμβούλευσαν να μην παρευρεθεί για ευνόητους λόγους, αλλά φρόντισε η παρουσία της κοινοβουλευτικής του ομάδας να είναι πολυπρόσωπη έτσι ώστε να σταλεί το μήνυμα «συμπαράταξης» με την φασιστική φράξια και τα απομεινάρια της ΕΟΚΑ Β’.
  • Η παρουσία της πλειοψηφίας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ στο μνημόσυνο του Νίκου Σαμψών, ο οποίος που «προέδρευσε» κατ επιλογήν της Χούντας στο οκταήμερο πραξικόπημα, ανοίγοντας εις γνώση του τις πύλες στους τούρκους εισβολείς, αποδεικνύει την οργανική σχέση μεταξύ ακροδεξιάς και Συναγερμού και τους «δεσμούς αίματος» που ενώνουν τη παράταξη και τα στελέχη του κόμματος του Νίκου Αναστασιάδη, με τον μαύρο φασισμό που αναβιώνει στις μέρες μας.
  • Ψαρεύουν στις ίδιες δεξαμενές ψηφοφόρων, εμφορούνται από τα ίδια εθνικιστικά και αντικομμουνιστικά ιδανικά και στοχεύουν από κοινού στον παραμερισμό της αριστεράς και των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Φασιστικά πανηγύρια από το ΕΛΑΜ το βράδυ της Κυριακής
Θέλει η π.... να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει...
  • Τα ψηλά ποσοστά της «χρυσής αυγής» -που δεν είναι απλά μια αδελφική ή συνεργαζόμενη οργάνωση με το ΕΛΑΜ, αλλά αποδεδειγμένα αποτελεί την μητρική παράταξη του ντόπιου αυτού φασιστικού παραρτήματος- πανηγύρισαν με τη ψυχή τους μέλη και οπαδοί των κύπριων νεοναζί παγκύπρια και ειδικά στη Λευκωσία, με αυτοκινητοπομπές και μεθεόρτια συγκέντρωση στα οικήματα του «μετώπου».
  • Σε συνδυασμό με τη παρουσία τους την επόμενη μέρα στο μνημόσυνο του Νίκου Σαμψών, οι ελαμίτες έδωσαν και πάλι δυναμικά το παρόν τους, υπενθυμίζοντας σε όλους πως το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί και πως περιμένει τις κατάλληλες συνθήκες για να πυκνώσει τη δράση του.
  • Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Ελλάδα έχουν δημιουργήσει στους κύπριους φασίστες ευφορία και την ελπίδα παρόμοιων επιτυχιών, μιας και έχουν ήδη πετύχει στις περασμένες βουλευτικές ποσοστό μίας ποσοστιαίας μονάδας, ενώ το προηγούμενο ποσοστό της «χρυσής αυγής» ήταν μόλις 0.67%, για να εκτοξευθεί τώρα στο υπερδεκαπλάσιο.   
*Στη ΓΝΩΜΗ 11/5/12

11 Μαΐου 2012

Οϊμέ! Οδύρεται ο Λάζαρος Μαύρος με την άνοδο των νεοναζί στην Ελλάδα

Αντράπου τζιαι νάκκον κύριε, αντράπου...
  • Απολαύστε τον“Ε Σ Σ Ε Τ Α Ι ολεθριότερον ήμαρ; Έρχονται ακόμα πιο ολέθριες μέρες για τον Ελληνισμό; Το ερώτημα γέννησαν οι εκλογές της Κυριακής 6ης Μαΐου 2012, με την ανάδειξη της νεο-ναζιστικής συμμορίας σε έκτο κόμμα, εισερχόμενο, οϊμέ, με ποσοστό 6,9% του εκλογικού σώματος και 21 έδρες στη Βουλή των εν Ελλάδι Ελλήνων!
  • Παρηκμασμένες διαδοχικά κυβερνήσεις, παρηκμασμένων κομματικών ηγεσιών, της ιδιοτελούς φατριαστικής αρχομανίας, της εκσυγχρονιστικής κλεπτοκρατίας, της εθνικής υποτέλειας και του εθνομηδενισμού…” μπλα μπλα μπλα “…ώθησαν κι έσπρωξαν μισό περίπου εκατομμύριο ψηφοφόρους στην κάλπη των νεο-ναζιστών.”
  • "Να δεις πουκάποτε θα μας πούνε και μαλάκες" τραγούδησε κάποτε πολύ εύστοχα ο Γιάννης Μιλλιώκας και δεν είχε άδικο…
  • Αυτοί που εκτρέφουν τον φασισμό και οργανώνουν τις επικοινωνιακές πλεκτάνες της άρχουσας τάξης (βλ. πυραύλους), χύνουν κροκοδείλια δάκρια για τα ποσοστά της «χρυσής αυγής»  
  • Γιατί, μη μου πείτε, τι ακούει ένας εθνικιστής, αντιομοσπονδιακός, νοσταλγός του Γρίβα, θετικά προσκείμενος στην ΕΟΚΑ Β’ και το «επάναγκες» πραξικόπημά της, οπαδός των S300, κάθε πρωί με την αυγή…
  • Τη κυπριακή χρυσή αυγή με τη δροσούλα, τη «πρώτη εκπομπή» του Λάζαρου Μαύρου…
  • Που εκεί κι αν έχουν σερβιριστεί μέχρι τώρα τόνοι εθνικιστικής προπαγάνδας και «διαπαιδαγώγησης»…
  • Πως θα ξεχωρίσει τώρα κύριε Λάζαρε ο νεαρός με τις σημαίες, τα γυμνασμένα μπράτσα και τα αδύνατα μυαλά, ποιο είναι το «καλό» εθνικιστικό και ακροδεξιό κόμμα, και ποιο το «κακό»…
  • Πως θα κάνει τη διάκριση από όσους πολιτικούς και κόμματα παρευρίσκονται στα μνημόσυνα του Γρίβα και του Σαμψών;
  • Πως θα βρει τις διαφορές από όσα πολιτικά κόμματα και οργανώσεις θεοποιούν την ΕΟΚΑ, λογοκρίνουν και ενταφιάζουν την αληθινή ιστορία του τόπου;
  • Πως θα διακρίνει τις απόψεις όλων όσων εχθρεύονται την επανένωση και την επαναπροσέγγιση;
  • Ο νεαρός που καταλήγει οπαδός της «Χρυσής Αυγής» ή του παραρτήματος της στη Κύπρο, του ΕΛΑΜ, έχει γαλουχηθεί ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ κ. Λάζαρε.
  • Οι προσωπικές ευθύνες, καθώς και του εργοδότη σου γι αυτό το χάλι που περιγράφεις, είναι ασήκωτες. 

8 Μαΐου 2012

Το δόγμα της αρπαχτής

Χέρι-χέρι Άκης Τσοχατζόπουλος και κυβέρνηση Κληρίδη τη περίοδο 1996-2001
  • Στη Κύπρο για τετραήμερη επίσκεψη ο Τσοχατζόπουλος τον Νοέμβρη του 1996, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της ρώσικης αντιπροσωπίας για τη διαπραγμάτευση αγοράς των S300.
  • Η κυβέρνηση Κληρίδη δεν έκανε βήμα χωρίς το «ΟΚ» του Άκη στα θέματα εξοπλισμών.
  • Από τις αρχές του 1996 ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής, Τάκης Χατζηδημητρίου, έβαζε «θέμα αυτονομίας», προειδοποιώντας για τον ύποπτο εναγκαλισμό των υπουργείων Ελλάδας και Κύπρου. 
ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ*
  • Ξετυλίγεται ολοένα το κουβάρι των στοιχείων που αφορούν τα σκάνδαλα στα οποία φέρεται αναμεμιγμένος ο Άκης Τσοχατζόπουλος, και τη διασύνδεσή τους με τη Κύπρο και τη Κυβέρνηση Κληρίδη τη περίοδο 1996-2001.
  • Ο πρώην ισχυρός άνδρας της ελληνικής άμυνας, φαίνεται από δημοσιεύματα του κυπριακού τύπου της εποχής, να «κρατά από το χέρι» τον Γλαύκο Κληρίδη και τους υπουργούς του, και να τους υποστηρίζει βήμα με βήμα, στη κατεύθυνση που από κοινού αποφάσισαν, με στόχο το δήθεν «ενιαίο αμυντικό δόγμα».

3 Μαΐου 2012

Κάρογιαν, ΔΗΚΟ και διζωνική: Θα μιλήσει ξεκάθαρα και ο Αναστασιάδης;

Μα που αθθυμήθηκες τη διζωνική τωρά ρε Μάριε; 
  • Η Κάρογιαν τελικά βρήκε το «κόλπο» για να «τη σπάσει» στους υπόλοιπους του λεγόμενου «ενδιάμεσου», αντιστεκόμενος τόσο στον εσωκομματικό του αντίπαλο Ν. Παπαδόπουλο, όσο και στους ακραίους πολιτικούς χώρους του Κυπριακού. Τους το χρωστούσε άλλωστε από το περσινό πολιτικό δράμα με την αποστασία Κουλία και την εκλογή Ομήρου στη προεδρία της Βουλής... 
  • Από καιρό προβλέψαμε πως στο «κυπριανικό ΔΗΚΟ» δε συμφέρει η συνεργασία με το 13% που εκπροσωπούν τα διχοτομικά κόμματα. Μια τέτοια εξέλιξη θα αφαιρούσε από το κόμμα τον «παραδοσιακό ρυθμιστικό ρόλο» του μεταξύ των δύο πόλων και θα το έβαζε ξανά στη δυσάρεστη θέση να ψάχνει τον νικητή του Β’ γύρου, να μετρά συσπειρώσεις  και να ανταλλάσει ποσοστά με υπουργεία... μπαίνοντας ίσως από την επόμενη μέρα –και πάλι- σε μια κατάσταση ενδοκυβερνητικής αντιπολίτευσης…
  • Η συμμαχία επίσης με το ΕΥΡΩΚΟ, σίγουρα θα προκαλέσει προβλήματα συνοχής τόσο στο Δημοκρατικό Κόμμα, όσο και σε μικρότερο βαθμό στην ΕΔΕΚ. Η κεντροαριστερά που δεν απορρίπτει την ομοσπονδία σε αυτά τα κόμματα, ιδίως στο ΔΗΚΟ, δεν είναι αμελητέα ποσότητα.
  • Αν τελικά βρεθούν οι τρόποι να γίνει η «συνεργασία των τεσσάρων», το σίγουρο είναι πως θα «πατώσει» αφού –παρά τη στήριξη των ΜΜΕ- ο συγκεκριμένος χώρος θεωρείται αντικειμενικά «τελειωμένος» από όλες τις απόψεις.
  • Από την άλλη, ούτε και η συνεργασία με το ΑΚΕΛ δεν είναι και ότι καλύτερο για την ενότητα του Δημοκρατικού Κόμματος. Είναι σχεδόν βέβαιο (αν όχι 100% βέβαιο)  πως σε μια τέτοια περίπτωση, η απορριπτική φράξια του κόμματος θα θυμίσει μέρες Κουλία και Κολοκασίδη, τα ΜΜΕ θα δαιμονοποιήσουν τον Κάρογιαν και θα επιδιωχθεί η διάσπαση του κόμματος, όπως έγινε τη περίοδο των εκλογών του 1998.
  • Συνεργασία με το ΑΚΕΛ δεν νοείται πριν ξεκαθαρίσει το εσωκομματικό τοπίο στο ΔΗΚΟ. Η αριστερά δεν θα υποστηρίξει τον ίδιο υποψήφιο με τον Ν. Παπαδόπουλο και τον Κενεβέζο. Ούτε και οι προαναφερόμενοι θα υποστηρίξουν τον υποψήφιο που θα υποστηρίξει το ΑΚΕΛ…
  • Με αυτά τα δεδομένα, η πολιτική συμμαχία με τον ΔΗΣΥ θα φάνταζε η καλύτερη υπό τις περιστάσεις λύση για την ενότητα του κόμματος. Η υποψηφιότητα όμως Ν. Αναστασιάδη, φρενάρει αυτή τη προοπτική και δεν της αφήνει περιθώρια ανάπτυξης. Και είναι αυτό που προκαλεί και τις αντιδράσεις στον Συναγερμό: ότι δηλαδή δίνεται μια θαυμάσια ευκαιρία στον ΔΗΣΥ να επιστρέψει στα πράγματα, αλλά η επιμονή του προέδρου του χαλά τις ισορροπίες.
Οι υπόλοιποι του «ενδιάμεσου»
  • Οι αντιδράσεις των υπολοίπων ηγετών του λεγόμενου «ενδιάμεσου χώρου» στην επιμονή του Μ. Κάρογιαν για ξεκάθαρη αναφορά σε διζωνική, ήταν από φαιδρές μέχρι εμετικές: Θα βρεθούν οι φραστικοί όροι που θα τους ικανοποιούν όλους λέει ο Ομήρου, τα βρίσκουμε στο «περιεχόμενο» λέει ο Συλλούρης…
  • Μα ποιο περιεχόμενο; Εάν δεν συμφωνούν με τις δύο γεωγραφικά ορισμένες ομόσπονδες περιοχές πολιτείες οι οποίες θα διατηρούν τις κοινοτικές τους πλειοψηφίες, την αυτοδιοίκησή τους, τη πολιτική τους ισότητα κλπ, σε ποιο περιεχόμενο συμφωνούν;
  • Και γιατί χρειάζονται λεκτικοί ακροβατισμοί για να μιλήσουν στο λαό οι ηγέτες της «σκληρής γραμμής» για το Κυπριακό; Να ξεκαθαρίσουν όλοι τη θέση τους: αποδέχονται ή όχι τη διζωνική; 
  • Θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει τούτο το αξιοθρήνητο θέατρο που υποστηρίζεται από τα ΜΜΕ, τις εφημερίδες και τα κανάλια της άρχουσας τάξης.
Να ξεκαθαρίσει και ο Αναστασιάδης
  • Μπορεί η συγκεκριμένη κίνηση του Μ. Κάρογιαν σε πολλούς να φαίνεται ως «προεκλογικό» πλησίασμα στο ΑΚΕΛ και τη θέση του για επιμονή σε καθαρές κουβέντες σε σχέση με τη μορφή λύσης του Κυπριακού, και ίσως και να είναι σε κάποιο βαθμό.
  • Το κυρίαρχο όμως χαρακτηριστικό αυτής της εξέλιξης, είναι πως επιτέλους σπάζει ο νόμος της σιωπής σε σχέση με την υπεράσπιση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, και βοηθά έτσι ώστε να αναθερμανθεί ένας κοινωνικός και πολιτικός διάλογος σε ρεαλιστική βάση, που μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να αποδώσει σε ότι αφορά την υπόθεση της επανένωσης.
  • Και μόνο του το γεγονός ότι το μεγάλο κόμμα του κέντρου ακολουθεί την αριστερά, τουλάχιστον στην «επίσημη» εκπροσώπησή του, τολμώντας να βάλει το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων, μη αποδεχόμενο αοριστολογίες και συνθήματα σε σχέση με τη μορφή λύσης, αναγκάζει ουσιαστικά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα να αποκαλυφθεί και να ξεκαθαρίσει τη θέση του.
  • Πρώτα απ’ όλα προκαλεί τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ και υποψήφιο στις εκλογές του 2013, Νίκο Αναστασιάδη, να τοποθετηθεί θετικά ή αρνητικά, με καθαρές κουβέντες, στο θέμα της διζωνικής. Κάτι που το αποφεύγει επιμελώς, πιεζόμενος από την απορριπτική φράξια μέσα στο ίδιο το κόμμα του και για να διασώσει την «ενωτική» προοπτική της υποψηφιότητας του
  • Ο Ν. Αναστασιάδης όμως αποφεύγει τις αναφορές στη διζωνική και για ένα εξίσου σημαντικό πολιτικό στόχο: τη προεκλογική του μετάλλαξη ώστε να είναι αρεστός στους σκληροπυρηνικούς του «κέντρου», στον ενδεχόμενο Β’ γύρο των προεδρικών του 2013.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...