"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Ιουλίου 2012

Παρασέρνουν την Κύπρο σε εργασιακό μεσαίωνα

Οικονομική κρίση και λιτότητα: Το αληθινό πρόσωπο του καπιταλισμού
  • Πίσω από τις προτάσεις και τις απόψεις των τροϊκανών και των τοπικών τους κολαούζων για την οικονομία, τη δημόσια υπηρεσία, τους ημικρατικούς και τα εργασιακά κεκτημένα, όπως ο 13ος και η ΑΤΑ, κρύβεται μια βασική «εντολή» του παγκόσμιου και εγχώριου καπιταλισμού: να χαμηλώσουν σημαντικά οι απολαβές των εργαζόμενων.
  • Αφήνουν να εννοηθεί ότι «παίρνουμε πολλά», ότι «δεν αξίζουμε τα λεφτά μας», ότι με λίγα λόγια είμαστε η αιτία της μη ανάπτυξης! «Με τέτοιους μισθούς, ποιος θα επενδύσει;» ή «με τέτοια κατασπατάληση από το δημόσιο, πως θα ορθοποδήσει η οικονομία;», αναρωτιούνται στις ομιλίες τους και τις συζητήσεις στα πάνελ οι νεοφιλελεύθεροι. 
  • Η αλήθεια είναι πως μια κάθετη μείωση μισθών, ωφελημάτων και συντάξεων, η κατάργηση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, η εφαρμογή ελαστικών ωραρίων εργασίας, η παραγνώριση του συνδικαλισμού και των συλλογικών συμβάσεων, και τέλος με η απαγόρευση των εργατικών διεκδικήσεων, θα θέσουν τους μεγάλους επιχειρηματίες, τη ξένη και ντόπια πλουτοκρατία ουσιαστικά, στη θέση του οδηγού της οικονομίας.
  • Αυτοί θα «κάνουν παιχνίδι», αυτοί «θα μοιράζουν τη τράπουλα», με το κράτος να αναλαμβάνει μόνο ρόλο «εποπτείας» του συστήματος, όπως για παράδειγμα ο «ανεξάρτητος» πρώην διοικητής της Κεντρικής, επόπτευε το τραπεζιτικό φιάσκο που βούλιαξε την οικονομία του τόπου…
Προτάσεις καταστροφής
  • Στην ουσία, οι προτάσεις των νεοφιλελεύθερων, αποσκοπούν στη διάλυση της μικρομεσαίας και μεσαίας τάξης, την συμπίεση όλων των τάξεων εκτός της πλουτοκρατίας, σε μία πολυπληθή εργατική δύναμη χωρίς δικαιώματα και ευκαιρίες και με απείρως χαμηλότερα εισοδήματα.
  • Μελετώντας τα παραδείγματα της Ελλάδας ειδικότερα, αλλά και της Πορτογαλίας και Ιρλανδίας, η πολυδιαφημιζόμενη λιτότητα, που δυστυχώς πείθει και τμήματα της εργατικής τάξης, οδηγεί σε μεγάλωμα της ύφεσης και της κρίσης, φέρνει περισσότερη ανεργία, κλείνει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οδηγεί σε μετανάστευση της νεολαίας.
  • Η χαμηλότερη αγοραστική δύναμη από τη μεγάλη μάζα των καταναλωτών, τους μισθωτούς, οδηγεί τη τοπική και παγκόσμια οικονομία σε φαύλου κύκλους, σε «πάγωμα» της αγοράς. Με ποιους μισθούς και ποιες εξασφαλίσεις θα μπορούν οι εργαζόμενοι να αποκτούν τη δική τους στέγη, να μεγαλώσουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους; Πως θα «κινείται το παζάρι»; 
  • Και γιατί να ξεπουληθούν οι κερδοφόρες ημικρατικές επιχειρήσεις, αλλά και κάθε επιχείρηση δημοσίου συμφέροντος, καταλήγοντας ουσιαστικά στα σαγόνια αυτών που διαθέτουν δεκάδες εκατομμύρια, «εύκαιρα» να επενδυθούν σε «σίγουρες επενδύσεις»;
  • Πόσο εύκολο είναι τελικά κάποιος να επενδύσει είτε τις Κυπριακές Αερογραμμές, είτε τώρα τις τράπεζες, με τόσα οικονομικά προβλήματα και διαφαινόμενη μη βιωσιμότητα; Και τι άραγε θα σημαίνει αν «επενδυτές» συρρεύσουν έξω από την ΑΗΚ και την ΑΤΗΚ υποβάλλοντας προτάσεις εξαγοράς;
  • Επιπλέον, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για τους εργαζόμενους σε αυτούς τους δύο μεγάλους ημικρατικούς οργανισμούς, αλλά και σε άλλους, μια ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση, το ξεπούλημα δηλαδή των επιχειρήσεων κοινής ωφελείας στα μεγάλα συμφέροντα;
  • Μια ασφαλής πρόβλεψη θα έκανε λόγο για σπάσιμο των συλλογικών συμβάσεων, κάθετη μείωση μισθών, μαζικών απολύσεων και ανάθεση σε «εξωτερικούς διεκπεραιωτές» μιας σειράς εργασιών που μέχρι τώρα υλοποιούνταν εσωτερικά, ενώ ακόμα θα ανέβαζε σε πολύ ψηλά επίπεδα τα διαφυγόντα κέρδη από τα μερίσματα συμμετοχής του δημοσίου.
Να μη ξεγελάσουν τους εργαζόμενους
  • Με την επικοινωνιακή απάτη του «σπάταλου δημοσίου» και των υπεραμειβόμενων και αντιπαραγωγικών υπαλλήλων του, χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι δεν υπάρχουν στρεβλώσεις σε ένα κράτος όπου η δημόσια υπηρεσία χρησιμοποιήθηκε από τη πολιτική εξουσία για ρουσφέτι και κομματοκρατία, οι νεοφιλελεύθεροι εχθροί του δημοσίου συμφέροντος, στοχεύουν στη πράξη σε γκρέμισμα όσων συνετέλεσαν τη περασμένη περίοδο στην σχετική καλή κατάσταση, τόσο της οικονομίας, όσο και των ιδίων των εργαζόμενων στη Κύπρο.
  • Το τραγελαφικό είναι πως βαφτίζουν αυτή τη καταστροφή της κοινωνικής συνοχής ως «πρόοδο», «εκσυγχρονισμό» και «ανάπτυξη», ενώ στην ουσία μεταφέρουν προτάσεις και επιστροφής στον εργασιακό μεσαίωνα, όπου οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν πολύ περισσότερο, για πολύ λιγότερα, και σε καθεστώς συνεχούς εργασιακής αβεβαιότητας.   
Του Στ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 27/07/2012

27 Ιουλίου 2012

Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη… ο σώζων εαυτώ σωθήτω!

Ανεμομαζώματα - ανεμοσκορπίσματα...
  • Έκλεισε τον κύκλο του το Ευρωκό - Διαλύεται στα εξ ων συνετέθη: Στον Αναστασιάδη τα «συναγερμικογενή» στελέχη, στον Λιλλήκα και τον Αρχιεπίσκοπο οι υπόλοιποι
  • Πολυδιασπασμένο σε κάθε επιλογή θα πάει το ΔΗΚΟ στις επόμενες προεδρικές - Στους πέντε ανέμους πετάνε το κόμμα Κάρογιαν-Παπαδόπουλος
  • Χάνουν τον έλεγχο στο Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών– Ο Ομήρου εκλιπαρεί τον Λιλλήκα να «λυπηθεί» την ΕΔΕΚ …και τον ίδιο
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 20/07/2012
  • Σε συμπληγάδες, με επιλογές μεταξύ δύο αντιλαϊκών υποψηφίων που εκπροσωπούν τη πλουτοκρατία και την αντίδραση, οδηγούν τα κόμματά τους οι ηγεσίες του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ.
  • Το «παιχνίδι» Λιλλήκα-Αρχιεπισκόπου, με το βλέμμα καρφωμένο στην άλωση των κομμάτων του «ενδιάμεσου» και τη δημιουργία του «μεγάλου κόμματος του ΟΧΙ», άρχισαν να το βλέπουν άπαντες στα μικρότερα κόμματα.
  • Τόσο ο Δ. Συλλούρης του ΕΥΡΩΚΟ, όσο και ο Μ. Κάρογιαν, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να δεχθούν το «καπέλωμα» από τον Γ. Λιλλήκα, αρχίζοντας να διερευνούν το ενδεχόμενο για «εκλογές ενός γύρου», στηρίζοντας τον υποψήφιο της Δεξιάς και της ακροδεξιάς, με στόχο να διασωθούν ως πολιτικές μονάδες, μετά την τρικυμία που θα φέρουν οι επόμενοι μήνες στο πολιτικό σκηνικό.   
  • Την ίδια ώρα, στο Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών πασχίσουν να περάσουν «διά πυρός και σιδήρου» τον Γιώργο Λιλλήκα, ζητώντας όμως παράλληλα την «υπόσχεση» του αρχιεπισκοπικού υποψηφίου πως «δε θα πειράξει την ΕΔΕΚ» και δεν θα προσπαθήσει να συνενώσει τα κόμματα που θα τον υποστηρίξουν, από θέση ισχύος και όντας ο «φορέας» που θα τύχει υπερπροβολής το αμέσως επόμενο διάστημα.
Καμιά συνοχή στο ΕΥΡΩΚΟ – Ο καθ ένας «για τη πάρτη του»
  • Όλα δείχνουν πως το 2012 κλείνει τον κύκλο του το ΕΥΡΩΚΟ, με τα «παραδοσιακά» στελέχη των «Νέων Οριζόντων» να κατευθύνονται προς Γ. Λιλλήκα, και τους «συναγερμικούς» να επιστρέφουν στο «μαντρί».
  •  Όλες οι προσπάθειες συνεννόησης της ανώτατης ηγεσίας του κόμματος σύμφωνα με πληροφορίες που φθάνουν στη ΓΝΩΜΗ, ειδικότερα μεταξύ Συλλούρη και Κουτσού, έχουν αποβεί άκαρπες, και ως εκ τούτου το ΕΥΡΩΚΟ το επόμενο διάστημα ενδέχεται να παρουσιαστεί με δύο φωνές.
  • Ήδη, οι μετρήσεις φέρνουν το κόμμα σε εξωκοινοβουλευτικά ποσοστά και δείχνουν τη βάση να έχει ήδη αποφασίσει προς τα πού θα κινηθεί, ανεξαρτήτως των επιλογών της ηγεσίας.

26 Ιουλίου 2012

Δεν σταματά στο Ντίνο Μιχαηλίδη η υπόθεση «πυραυλικές μίζες»

Το εθνικό μας καθήκον...
  • ΜΜΕ προσκείμενα στο Συναγερμό θέλουν να «κάψουν» τον ένα τροχό της άμαξας, για να «τη βγάλουν καθαρή» οι υπόλοιποι - Να εφαρμοστεί το «πόθεν έσχες» για όλα τα πολιτικά πρόσωπα
  • Αυτή ήταν η δεκαετία του ΔΗΣΥ στην εξουσία: Μίζες-Λαϊκισμοί-ηφαιστειολογίες—πλάτες στη διαφθορά-όλα στο τραπέζι-Χρηματιστήριο
Του Στ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 20/07/2012
  • Και να που έφυγε ο πρώτος «πολιτικός πόντος» από το πουλόβερ της διαπλοκής Ελλάδας και Κύπρου για τις μίζες των πυραύλων. Ο πλέον έμπιστος άνθρωπος του Άκη Τσοχατζόπουλου, ο εξάδελφός του Ν. Ζήγρας που ήταν ο υπεύθυνος των λογαριασμών της Κύπρου, κατονόμασε τον πρώην Υπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Κληρίδη ως «ενεργό συμμέτοχο» στην όλη παράνομη διαδικασία.
  • Ο συγκατηγορούμενος του «Άκη», υποστήριξε στον ανακριτή ότι ο Ντ. Μιχαηλίδης είχε ενεργό ρόλο όχι μόνο στην οργάνωση της όλης επιχείρησης για το ξέπλυμα αλλά και σε διακίνηση χρημάτων προερχόμενων από μίζες που δόθηκαν για την επιλογή των ρωσικών όπλων TOR MI.
  • Κατά τους ισχυρισμούς του Ν. Ζήγρα, ο Κύπριος πολιτικός φέρεται να εμπλέκεται ενεργά στη δημιουργία των επίμαχων εταιρειών. Επίσης, κατά τον κατηγορούμενο, ο πρώην υπουργός «έφερνε» συχνά στην Ελλάδα χρήματα «σε σακούλες».
«Δένουν» τα στοιχεία
  • Θυμίζουμε πως ο αντιπρόεδρος τότε του ΔΗΚΟ, το νούμερο 2 πίσω από τον Σπύρο Κυπριανού, διαχώρισε τη θέση του από το κόμμα του που διεκδικούσε τη προεδρία το 1998 με τον Γιώργο Ιακώβου και σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, υποστηρίζοντας θερμά τον Γλαύκο Κληρίδη και την έλευση των πυραύλων S300, που τελικά μετατράπηκαν σε TOR-M1.
  • Στη συνέχεια, ο Ντίνος Μιχαηλίδης επαναδιορίστηκε στο «αγαπημένο του υπουργείο» από τον Γ. Κληρίδη ως αντάλλαγμα για την αποστασία του, δημιούργησε κόμμα, το ΑΔΗΚ, με το οποίο κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Λεμεσού το 2001. Στα υπόψη το γεγονός πως, λίγο νωρίτερα, το 1999, ο Ντίνος Μιχαηλίδης κατηγορείται από τον πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ, Χρήστο Πουργουρίδη, για παράνομο πλουτισμό.
  • Παίρνοντας ως δεδομένο πως χρειάζονται σημαντικά κονδύλια για να στηθεί ένα καθαρά προσωπικό κόμμα όπως το ΑΔΗΚ, με γραφεία σε όλες τις πόλεις και συμμετοχή σε εκλογές με πλήρη ψηφοδέλτια, κερδίζοντας τελικά μια έδρα «από το πουθενά»,  και συνδυάζοντας αυτή την «ευχέρεια πληρωμών» με τις 14 καταγγελίες για αθέμιτο πλουτισμό την ίδια περίοδο, ο καθ ένας μπορεί να οδηγηθεί στα δικά του συμπεράσματα για το αν έμειναν ή όχι στη Κύπρο λεφτά από τις μίζες των πυραύλων…
Παρωνυχίδα ο Ντίνος Μιχαηλίδης
  • Παρόλα αυτά, η προσπάθεια φιλοσυναγερμικών αρχισυνταξιών καθημερινών εφημερίδων, όπως για παράδειγμα του «Πολίτη», να στρέψει όλη τη προσοχή σε ένα Υπουργό της κυβέρνησης Κληρίδη, αφήνοντας στο απυρόβλητο το υπόλοιπο πολιτικό και νομικό σύστημα που συμμετείχε στην εξοπλιστική απάτη, είναι κάτι περισσότερο από ύποπτη.
  • Σύμφωνα με τις καταθέσεις στην Ελλάδα για την υπόθεση, εκτός από τον αλλοδαπό έμπορα όπλων, «κολλητό» του Ντίνου Μιχαηλίδη, που διαχειριζόταν υπεράκτια εταιρία με ρόλο το κουβάλημα και το ξέπλυμα μιζών, υπάρχει και κυπριακή νομική φίρμα που ανήκει στη γνωστή οικογένεια Τριανταφυλλίδη, που έκανε παρόμοιας φύσης «εργασίες».
  • Επίσης, δεν περνά απαρατήρητο ότι υπουργός της κυβέρνησης Κληρίδη, με «ειδικότητα» στα αμυντικά θέματα, «βρέθηκε» μετά τη περίοδο που «έπεσαν οι μίζες», λίγο πριν το χρηματιστήριο δηλαδή, με τηλεφωνικές εταιρίες και τηλεοπτικά κανάλια!
  • Ούτε φαίνεται να είναι άσχετο και το ίδιο το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου με την υπόθεση των μιζών, αφού διάφοροι «βρέθηκαν» με παράνομα χρήματα που έπρεπε με κάποιο τρόπο να «ξεπλύνουν». Ενδεικτική είναι η «επενδυτική εταιρία» Revolution του ΔΗΣΥ, οι «ιδιωτικές καταθέσεις» στο όνομα «Νίκος Χρυσάνθου» και άλλες περιπτώσεις πολιτικών προσώπων που βγήκαν κερδισμένοι τη συγκεκριμένη περίοδο. 
Πόθεν έσχες για όλους!
  • Μπαίνουν ασφαλώς μια σειρά καυτών ερωτημάτων για μια σειρά από πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται στα σκάνδαλα, τόσο των εξοπλισμών και των πυραύλων με τις παρελκόμενες μίζες, όσο και του χρηματιστηρίου.
  • Κάποιοι διάθεταν εκατομμύρια για να στήνουν κόμματα, να κερδίζουν εκλογές, να αγοράζουν κανάλια και να επενδύουν σε μετοχές.
  • Είναι όμως διατεθειμένα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να επιμείνουν φορτικά στην εφαρμογή του «πόθεν έσχες», όπως το κάνουν σε τόσα άλλα θέματα, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου, και βάζοντας τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του;

24 Ιουλίου 2012

Κύριος στόχος τους η συρρίκνωση της αποδοχής του ΑΚΕΛ στη κοινωνία

Τους ενώνει ο πόλεμος ενάντια στην Αριστερά και το συνδικαλισμό
  • Η απίστευτη ταλαιπωρία και το άγχος για την επόμενη μέρα, που είναι τα βασικά γνωρίσματα αυτή την εποχή στο ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, φαίνεται να είναι μάλλον η «κορφή του παγόβουνου»…
  • Γυρίζοντας τη πλάτη στην Αριστερά, τα παραδοσιακά κόμματα του κέντρου και της δημοκρατικής παράταξης, ουσιαστικά αυτοκαταργούνται και εκτίθενται, γινόμενα υποχείρια άλλων καταστάσεων, πέραν από τις πραγματικές επιθυμίες και τα συμφέροντα του κόσμου τους.
  • Έχουν συνεργαστεί ξανά με τον ΔΗΣΥ, και είδαν τα αποτελέσματα. Ξέρουν ποιος είναι ο Συναγερμός, ξέρουν ποιος πραγματικά είναι και ο Νίκος Αναστασιάδης, αλλά και τον ρόλο που υποδύεται ο Γιώργος Λιλλήκας.
  • Ταυτόχρονα όμως, θεωρούν –εδώ και κάποιο διάστημα- πως ήρθε η ώρα να καταπολεμηθεί και να συρρικνωθεί το ΑΚΕΛ.
  • Το «μεγάλο ΑΚΕΛ» είναι ουσιαστικά το εμπόδιο τόσο στο ΔΗΚΟ, όσο και στην ΕΔΕΚ στη προσπάθειά τους να επεκταθούν επιτέλους, πέραν από τα παραδοσιακά περιορισμένα ποσοστά.
  • Η δαιμονοποίηση του ΑΚΕΛ δεν γίνεται τυχαία και δεν είναι αποτέλεσμα μιας απλής αντιπολιτευτικής και μικροπολιτικής υστερίας.
  • Η Αριστερά είναι ο κοινός «εχθρός», αυτός που διαχρονικά «δεν επιτρέπει» την ανάπτυξη των κομμάτων του κέντρου, η «πολιτική σταθερά» που οδηγεί τον λαϊκισμό σε ασφυξία και αποκαλύπτει τις συμφεροντολογικές πολιτικές τους.
  • Η πτώση του ΑΚΕΛ, όχι μόνο από τη διακυβέρνηση, αλλά κυρίως σε επίπεδο ποσοστών και κοινωνικής αποδοχής, είναι ο κύριος στόχος και των δύο παρατάξεων της αντιπολίτευσης σ’ αυτές τις εκλογές.
  • Η απομόνωση της Αριστεράς θα φέρει ως αποτέλεσμα και την ελαχιστοποίηση του ρόλου των εργατικών διεκδικήσεων, θα μειώσει τις αντιστάσεις στα ξεπουλήματα του δημόσιου πλούτου, και θα αφήσει τους μισθωτούς με αποδυναμωμένο το βασικό τους στήριγμα, το εργατικό κόμμα του τόπου.
Στη ΓΝΩΜΗ, 20/7/2012

20 Ιουλίου 2012

38 χρόνια από τη προδοσία και τη προσφυγιά- Εφτά δεκαετίες απέναντι στον ξενοκίνητο εξτρεμισμό της δεξιάς

  • Τριάντα-οχτώ χρόνια στη προσφυγιά. Ο φανατισμός της εθνικιστικής και ακροδεξιάς Γριβικής παράταξης, ξεκάθαρα υποκινούμενος από ξένα κέντρα όπως μαρτυρά η ιστορική μελέτη, εξυπηρέτησε όπως ήταν αναμενόμενο, και όπως για επτά συνεχείς δεκαετίες συνεχίζει να διαπράττει από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου , τα συμφέροντα των εχθρών του λαού και του τόπου μας.
  • Το αποτέλεσμα της δράσης της ΕΟΚΑ Β’ και της αντιμακαριακής και αντιακελικής προπαγάνδας του «Εθνικού Μετώπου», από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου στην Αθήνα, μέχρι το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου στη Λευκωσία, είχε προβλεφθεί και αναλυθεί, τόσο από τη Κυπριακή Κυβέρνηση διά μέσου του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, όσο και από την Αριστερά.
Μακάριος, 1972
  • Οι εξτρεμισμοί της ΕΟΚΑ Β’, οι πολλαπλές δολοφονίες δημοκρατικών πολιτών, οι ανατινάξεις οικημάτων και γραφείων του Λαϊκού Κινήματος, οι επιθέσεις απέναντι σε σταθμούς της Αστυνομίας, η διάβρωση της Δημόσιας Υπηρεσίας και της Εθνικής Φρουράς, η δαιμονοποίηση του Μακαρίου και η πρόταξη –δήθεν- της ένωσης με το «εθνικό κέντρο», οδήγησαν στην τούρκικη εισβολή.
  • Μέσω του εμφύλιου διχασμού, σε κοινωνικό, πολιτικό και εκκλησιαστικό επίπεδο, προετοιμάστηκε το δίδυμο έγκλημα του πραξικοπήματος και της εισβολής, η ντε φάκτο διχοτόμηση, που αποτελούσε πάντα κύριο στόχο των νατοϊκών και κατ’ επέκταση της Τουρκίας, ή και το αντίστροφο.
  • Η εισβολή, η προσφυγιά και η διχοτόμηση, είναι έργο της εθνικιστικής απάτης και του νατοϊκού «ρεαλισμού».
  • Αυτή η αλήθεια δε μπορεί να κρυφτεί από τίποτα, όσο μεγάλο κι αν είναι, όσα κεφάλια και να έχει.

18 Ιουλίου 2012

Προτάσεις Αναστασιάδη για την Οικονομία: Επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και το δημόσιο συμφέρον

Αντιγραφή των αποτυχημένων συνταγών λιτότητας που 
βαθαίνουν την ύφεση και διαλύουν τον κοινωνικό ιστό
  • Από το πρόγραμμα του υποψηφίου της Δεξιάς Νίκου Αναστασιάδη, όπως παρουσιάσθηκε στην ειδική «θεματική παρουσίαση» στο Χίλτον στις 9 Ιουλίου, επισημοποιούνται πλέον τέσσερις βασικές γραμμές νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης στα θέματα της οικονομίας, ξεκάθαρα αντεργατικές και αντιλαϊκές.
  • Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ προτείνει σαφώς:
  1. Τη συνέχιση της στοχοποίησης των Δημοσίων υπαλλήλων.
  2. Την κατάργηση της ΑΤΑ και τη διασύνδεση των αυξήσεων με τη παραγωγικότητα και όχι τον πληθωρισμό
  3. Την αύξηση στο όριο αφυπηρέτησης  και τη σύνδεσή του μάλιστα με το προσδόκιμο ζωής που το ανεβάζει πέραν του 67!
  4. Και όπως πάντα, τις ιδιωτικοποιήσεις οργανισμών κοινής ωφέλειας.
  • Δεν υπάρχει άλλωστε καμιά αμφιβολία ότι παρόμοιες θέσεις θα συμπεριλάβει στο πρόγραμμα του τόσο ο Γ. Λιλλήκας, σαν εκπρόσωπος κι αυτός μέρους της αστικής τάξης, όσο και τα κόμματα του «ενδιάμεσου» στα επιμέρους τους προγράμματα.
  • Οι «συγκλίσεις» αυτές, θα χρησιμοποιηθούν στον δεύτερο γύρο ως βάση για μια «εθνική κυβέρνηση σωτηρίας», που θα στραφεί ενάντια στους εργαζόμενους τόσο του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όσο φυσικά και του ιδιωτικού.
  • Τα βλέπουμε στην Ελλάδα με τη «λιτότητα» και τις αποκρατικοποιήσεις, που έφτασαν το χρέος της χώρας από 120% στην αρχή της κρίσης, στο 160% με την εφαρμογή των μνημονίων. Ας μην παρασυρθούν οι εργαζόμενοι, κι ας βάλουν επιτέλους το ταξικό τους συμφέρον πάνω από τις όποιες πικρίες ή απογοητεύσεις.
  • Η δική μας μάχη να δοθεί στους χώρους δουλειάς, με τη νεολαία και τους εργαζόμενους ως κράχτες της ανάγκης για εργατική ενότητα και αντίσταση.
  • Η νεοφιλελευθερισμός και η οπισθοδρόμηση στα εργασιακά ζητήματα, το ξήλωμα του κράτους προς όφελος των λίγων, δεν πρέπει να περάσει. 
Στη ΓΝΩΜΗ, 13/7/2012

17 Ιουλίου 2012

Ξεκίνησε τους χοντρούς λαϊκισμούς ο Λιλλήκας

"Μια ριζοσπαστική πρόταση κατέθεσε ο υποψήφιος για την
Προεδρία της Δημοκρατίας, Γιώργος Λιλλήκας: Σε περιόδους όπου ο
Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή οι εκλελεγμένοι αντιπροσώποι
 του λαού, χάνουν  την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος,
τότε μέσα από συγκεκριμένη διαδικασία θα διακόπτεται
 η θητεία τους ..."
  • Ανήμερα της μαύρης επετείου της έκρηξης στο Μαρί, ο Γιώργος Λιλλήκας επέλεξε να λαϊκίσει χοντρά και επαίσχυντα, χαϊδεύοντας τ’ αυτιά όσων επηρεασμένοι από τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση, θεωρούν πως θα έπρεπε για τη περσινή τραγωδία να «παρθούν κεφάλια» με συνοπτικές διαδικασίες.
  • Με την πρότασή του για αποπομπή των αξιωματούχων που «θεωρούνται ένοχοι από τη κοινή γνώμη» για οποιοδήποτε ζήτημα έρθει στην επιφάνεια με συλλογή υπογραφών και δημοψηφίσματα, ο υποψήφιος του Αρχιεπισκόπου κάνει ένα νέο ρεκόρ λαϊκισμού, προτείνοντας ουσιαστικά το «δημόσιο λιντσάρισμα» των πολιτικών που αποφασίζουν τα ΜΜΕ και τα πολιτικοοικονομικά συμφέροντα ότι πρέπει να βγει από τη μέση…
  • Προφανώς, το σύνταγμα και το δικαστικό σύστημα δεν θεωρούνται πλέον αρκετά από τους κύκλους που εκπροσωπεί ο κ. Λιλλήκας για να αποδίδουν δικαιοσύνη. Με το ομολογουμένως πετυχημένο «πείραμα» ενοχοποίησης και δαιμονοποίησης του προέδρου Χριστόφια και κατ’ επέκταση του ΑΚΕΛ και της Αριστεράς, φαίνεται να άνοιξε η όρεξη κάποιων να στοχοποιήσουν διάφορους που «εμποδίζουν» το «θεάρεστο και εθνικό τους έργο».
  • Με τη λογική της πρότασης αυτής, που ειρήσθω εν παρόδω θα απαιτούσε ένα πραγματικό «ξήλωμα» του συνταγματικού δικαίου της Δημοκρατίας για να εφαρμοστεί, η εξουσία ουσιαστικά θα μεταφέρεται σε όσους διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, βάζοντας κάθε φορά στο στόχαστρο τον επόμενο που θα εισπράξει το «λαϊκό ανάθεμα».
  • Το κυρίαρχο όμως σ’ αυτή την κωμικοτραγική υπόθεση, είναι το γεγονός ότι ο εκλεκτός της Αρχιεπισκοπής και των εθνικιστικών κομμάτων της «μικρής αντιπολίτευσης», βάζει στο τραπέζι ιδέες και προτάσεις που με τον μανδύα της άμεσης δημοκρατίας, φιλοδοξεί να μεταφέρει τα πολιτικά ήθη της Δημοκρατίας μας στις εποχές των «προγραφών», ή ακόμα και της «ιεράς εξέτασης»!
  • Μετά την κατατεθειμένη του άποψη για ολική επαναφορά των συνομιλιών για το Κυπριακό στο σημείο μηδέν –άλλο που δεν ήθελαν φυσικά οι Τούρκοι και οι Νατοϊκοί-, ο Γιώργος Λιλλήκας, με το δεύτερό του αυτό προεκλογικό πυροτέχνημα, βάζει τον πήχη του λαϊκισμού και του πολιτικού καιροσκοπισμού στο ψηλότερο σημείο που έχει βρεθεί από το 74’ και μετά σε προεκλογική περίοδο.
  • Μια μακριά και κακοτράχαλη προεκλογική, στην οποία μάλλον θα τα δούμε και θα τα ακούσουμε όλα…      
Του Κυριάκου Βαρωσιώτη στη ΓΝΩΜΗ 13/7/2012

15 Ιουλίου 2012

Πραξικόπημα και κομματική εκμετάλλευση

Έλεος συμπατριώτες, έλεος πιον...
  • Έχει καταντήσει μόνιμη επωδός, και όταν φυσικά το ψέμα επαναλαμβάνεται τόσο συχνά κι από πολλούς, γίνεται πλέον συνώνυμο της αλήθειας για όσους είτε δεν θέλουν, είτε δεν τους συμφέρει να αναμοχλεύεται η ιστορία.
  • Το ΑΚΕΛ σύμφωνα με κάποιους λοιπόν, εκμεταλλεύεται το πραξικόπημα για λόγους συσπείρωσης…
  • Είναι δηλαδή εκεί τα «αρνιά», κολλημένα στις 15 του Ιούλη του 1974, απολιθωμένα, πίσω που τον κόσμο, και έρχεται το ΑΚΕΛ να τους θυμίσει το πραξικόπημα και να τους πει αυτά που θέλουν ν’ ακούσουν, για να τους πάρει με το μέρος του…
  • Τι θα πει όμως «κομματική εκμετάλλευση»; Ότι «παίζει» ένα ιστορικό γεγονός που είναι ή φαίνεται να είναι αρνητικό και καταστροφικό και που προκαλεί το λαϊκό αίσθημα, με κάποια κόμματα να προσπαθούν να χτίσουν πάνω του για να εδραιώσουν τη πολιτική τους θέση ανάμεσα στη κοινωνία.
  • Ας μη πάμε μακριά, ας αναλογιστούμε το Μαρί, το μεταναστευτικό, τη διζωνική, την οικονομία. Υπάρχει εκεί κομματική εκμετάλλευση; Μπα…
  • Για το πραξικόπημα όμως υπάρχει, και την κάνει το ΑΚΕΛ!
  • Έστω όμως, παίρνοντας την ιδέα της κομματικής εκμετάλλευσης για το πραξικόπημα ως δεδομένη και για χάρη συζήτησης, συνεπάγεται αυτόματα πως ισχύουν και άλλα δύο φαινόμενα που προκαλούν αυτή την εκμετάλευση:
  • Πρώτο, πως το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 ήταν μια αρνητική και καταστροφική εξέλιξη, και πως…
  • Δεύτερο, υπάρχει ακόμα μια κρίσιμη μάζα μέσα στη κοινωνία που δεν ξεχνά τους φασίστες και τα τανκς…
  • Γιατί αν δεν υπήρχαν τα προηγούμενα δύο, δεν θα υπήρχε και θέμα πολιτικής ή κομματικής εκμετάλλευσης, έτσι;
  • Τι να εκμεταλλευτείς; Κάτι που δεν έχει τη ταμπέλα έστω του «καταστροφικού» ή «προδοτικού», και που δεν συγκινεί τις μάζες;

14 Ιουλίου 2012

Ξετυλίγεται το κουβάρι της τραπεζιτικής απάτης και της πολιτικής διαπλοκής

Cartoon - Keith Tucker/Whatnowtoons.com
  • Τραπεζιτικά «αξιόγραφα» μόνο κατ’ όνομα
  • Τίθεται θέμα ασυμβίβαστου για τον Νικόλα Παπαδόπουλο  
  • «Μυστήριοι ρόλοι» για τα «τζάκια» του οικονομικού κατεστημένου.
ΕΠΑΙΞΑΝ ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ 40% ΤΟΥ ΑΕΠ
  • Ξετυλίγεται ολοένα το κουβάρι των τραπεζιτικών σκανδάλων: Χωρίς να περάσουν από τα Διοικητικά Συμβούλια και χωρίς πρακτικά συνεδριάσεων και αποφάσεων πολλές από τις αγορές ελληνικών ομολόγων, σύμφωνα με αποκαλύψεις που έρχονται στο φως.
  • Για 14% επιτόκιο στη πλάτη του ελληνικού λαού , με τη κάλυψη του Διοικητή της Κεντρικής που ακόμα να πιστέψει ότι «κουρεύονται» κρατικά δάνεια, δηλαδή καταστρέφεται μέρος του κεφαλαίου εν μέσω καπιταλιστικών κρίσεων, και την αμέριστη συμπαράσταση των «οικονομολόγων» της Δεξιάς, οι τραπεζίτες έπαιξαν και έχασαν το 40% του ΑΕΠ της Κύπρου σε «δυο ζαριές».
  • Από το περασμένο καλοκαίρι διαφαινόταν η δεινή κατάσταση που περιήλθαν οι δύο μεγάλες τράπεζες, και την περιπλοκή της Κυπριακής οικονομίας στα δύσκολα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ως αποτέλεσμα του τραπεζιτικού αυτού τζόγου.
  • Και έπρεπε κάπως να συγκαλυφθεί το μεγάλο έγκλημα, που όπως καταγράφει και ο σύνδεσμος επενδυτών, έχει επισυμβεί γιατί έμεινε ατιμώρητο το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, πάλι με τις δύο μεγάλες τράπεζες «στη κορυφή της επίθεσης».
ΜΥΣΤΗΡΙΟΙ ΡΟΛΟΙ
  • Τη «δουλειά» της συγκάλυψης και της «νέας προδοσολογίας», την ανέλαβαν από κοινού το πολιτικό προσωπικό της Δεξιάς και τα ΜΜΕ, ιδιωτικά και εκκλησιαστικά. Κανάλια, εφημερίδες και συγκεκριμένοι κομματικοί κύκλοι, όπως και τη περίοδο του χρηματιστηρίου, διαμόρφωσαν εργολαβικά μια κοινή γνώμη που να «επιτρέπει» να φορτώνεται τη ζημιά της κερδοσκοπίας στον απλό λαό, αποπροσανατολίζοντας  και βγάζοντας στον αφρό, για άλλη μια φορά, τα πολιτικοοικονομικά συμφέροντα.
  • Επανάληψη φαινομένων και στη περίπτωση των παραινέσεων πολιτικών στελεχών της Δεξιάς για «τζογάρισμα» των ασφαλιστικών ταμείων στα «τρελά κέρδη». Τότε ήταν ο διάττοντας αστέρας Πρόδρομος Προδρόμου που πρότεινε το «παίξιμο» των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τώρα ο Στάθης Κιττής της ΑΤΗΚ κατηγορεί ευθέως τον Νικόλα Παπαδόπουλο για παρόμοιες «ανήθικες προτάσεις» για το ταμείο των εργαζομένων στον οργανισμό.
  • Μυστήριος και ο ρόλος Πόλυ Πολυβίου. Η οικογένειά του, όπως και η οικογένεια Τριανταφυλλίδη, είναι διαχρονικά διασυνδεδεμένες με τη Τράπεζα Κύπρου, και ως νομικοί εκπρόσωποι αλλά κυρίως ως μέτοχοι.
  • Στην άλλη μεριά, ο Νικόλας Παπαδόπουλος με το άλλο μεγάλο «κοντράτο», τη νομικής εκπροσώπησης της Λαϊκής, του Ομίλου Σιακόλα, και μιας πλειάδας άλλων ξένων και ντόπιων συμφερόντων.
  • Μέχρι και τα «μπούκικα» και την betfair κατέληξε να υπερασπίζεται ο ανεκδιήγητος πια αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ μέσα στην ίδια τη Βουλή, χρησιμοποιώντας και τον θεσμικό του ρόλο ως πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών.
ΟΡΑΤΗ Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ
  • Τα συμφέροντα είναι πλέον διάφανα και ορατά. Ο ρόλος των διαπλεκομένων τραπεζιτικών, νομικών, δημοσιογραφικών, πολιτικών και εκκλησιαστικών κύκλων είναι ξεκάθαρος.
  • Όπως ξεκάθαρες είναι πια και οι απάτες των τραπεζών, με τα «αξιόγραφα» της Τράπεζας Κύπρου να αποδεικνύουν πως ορισμένοι λειτουργούσαν ενσυνείδητα. Ούτε οι παραιτήσεις, ούτε και ανακατατάξεις στις ηγεσίες των ΔΣ των τραπεζών, δεν θα πρέπει να σταματήσουν τις νομικές αρχές από το να φτάσουν το μαχαίρι στο κόκκαλο.
  • Αυτεπάγγελτα θα έπρεπε από καιρό άλλωστε να επέμβουν οι θεσμοί, σε ότι αφορά τα «πολλά καπέλα» που έχουν ορισμένοι, συμμετέχοντας στον κοινωνικό και πολιτικό διάλογο.
  • Πως είναι για παράδειγμα δυνατόν, ο νομικός σύμβουλος της τράπεζας που συζητείται κοινοβουλευτικά να διασωθεί, να συμμετέχει στις διαδικασίες και να κατευθύνει τις εξελίξεις;
  • Όπως σημειώνει με ανακοίνωσή της η ΠΟΒΕΚ για το θέμα του ασυμβίβαστου του Νικόλα Παπαδόπουλου, οι επαγγελματικές του σχέσεις με τον Ομίλο Σιακόλα και τη Λαϊκή Τράπεζα, κανονικά θα έπρεπε να τον αποκλείουν αυτόματα από τον διάλογο, όπως πχ για το θέμα των ξεπουλημάτων, αν φυσικά υπήρχε η ανάλογη ευθιξία και πολιτική ηθική.

11 Ιουλίου 2012

Η ταξική οπτική - Δέφτερη Ανάγνωση

Οι μαθητευόμενοι μάγοι και το κόστος για τους εργαζόμενους
  • Είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο βασικός παράγοντας που οδήγησε την Κυπριακή Δημοκρατία στο Μηχανισμό Στήριξης είναι η αποτυχημένη απόπειρα επέκτασης των κυπριακών τραπεζών, που στην προσπάθεια τους να κερδοσκοπήσουν, την έπαθαν σαν μαθητευόμενοι μάγοι, με αποτέλεσμα να εκτεθούν ανεπανόρθωτα.
  • Ευθύνες, όμως, για την κάλυψη και την ανοχή της εγκληματικής απερισκεψίας των τραπεζιτών, υπάρχουν φυσικά και στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα στο πανίσχυρο λόμπι του κεφαλαίου στη βουλή.
  • Η συγχορδία του συνόλου της ελληνοκυπριακής ελίτ, ότι ναι μεν υπάρχουν ευθύνες, αλλά ότι, τώρα  δεν είναι η ώρα να αναζητηθούν, δεν είναι απλώς προσπάθεια συναίνεσης, είναι διαδικασία συγκάλυψης και μετάθεσης του κόστους στους εργαζόμενους.
  • Και αν ξεφύγει και σε κάποιο ΑΚΕΛικό, σε μια δημόσια αντιπαράθεση με νεοφιλελεύθερους πολιτικούς, καμιά ατάκα σε στυλ "εσείς που καλύπτετε τις τράπεζες", η απάντηση της θρασύτατης και κυρίαρχης δεξιάς είναι ωμή και αποστομωτική: "εσείς διορίσατε δύο τραπεζίτες υπουργούς οικονομικών".
  • Η κατάσταση, βέβαια, είναι ακόμα πιο τραγική για το κόμμα των εργαζομένων της Κύπρου: οι δυο τραπεζίτες σε ρόλο υπουργών, υπήρξαν αν μη τι άλλο πιο προσεκτικοί και λιγότερο αντιλαϊκοί στις κινήσεις τους. Είναι ο ΑΚΕΛικός Καζαμίας που επέβαλε - ομόφωνα πάντα με τα αστικά κόμματα - λιτότητα στους εργαζόμενους και κίνητρα και επιδοτήσεις στις επιχειρήσεις.
  • Το τρίτο πακέτο λιτότητας, υποτίθεται ότι θα περιείχε τα περιβόητα μέτρα συνεισφοράς του πλούτου στα δημόσια ταμεία - που ακούμε από το 2009 και που ήταν όρος για τις συνδικαλιστικές υποχωρήσεις το 2011- και μια μεταρρύθμιση της ΑΤΑ, για να γίνει δικαιότερη.
  • Τώρα, με την Τρόικα, αυτά που ακούγονται είναι η κατάργηση της ΑΤΑ ή το ριζικό της πετσόκομμα, η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, ιδιωτικοποιήσεις, η μετατροπή των συνεργατικών σε εμπορικές τράπεζες και η περαιτέρω μείωση του κρατικού μισθολογίου. Τα συνδικάτα εναντιώνονται, βέβαια, στην κατάργηση της ΑΤΑ, που αιτήθηκαν, επίσημα, οι εργοδότες στην Τρόικα και ο Σιαρλή κάτι ψιθύρισε σε στυλ ότι δεν επιθυμεί να διαταραχθεί η πολιτική και κοινωνική συνοχή του κράτους κλπ.
  •  Αλλά, η Τρόικα έχει συγκεκριμένους όρους εντολής, πλαίσιο αντίληψης και πολιτικής λειτουργίας. Και χωρίς ουσιαστική αντίσταση, δεν θα μασήσει.
  • Εκεί που ενωμένη, όμως, η κυπριακή πολιτική ηγεσία αντιστέκεται με πάθος, είναι ο εταιρικός φόρος. Ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ σε πατριωτικό καθήκον τάσσονται με σθένος ενάντια, ακόμα και στην θέση των αριστερών της Ευρώπης που υποστηρίζουν τη γενική αύξηση του εταιρικού φόρου. Και ο Χριστόφιας, εδώ, παίρνει, βέβαια, τα εύσημα από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις του ακριβού οικοπέδου.
  • Η Κύπρος δεν μπορεί να σταματήσει να είναι φορολογικός παράδεισος για το διεθνές κεφάλαιο, βροντοφωνάζει η ελληνοκυπριακή ελίτ. Αλλιώς πώς θα ζήσουμε; Μια φωνή και μια γροθιά που λαλούμεν... 
  • Εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι του Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου, μέλη των Συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ. Οι εργαζόμενοι, σε ψήφισμα τους προς την Υπουργό Εσωτερικών Ελένη Μαύρου, εκφράζουν την έντονη ανησυχία, προβληματισμό και αγανάκτηση τους, «αφού οι υποσχέσεις του Υπουργείου Εσωτερικών δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί και παραμένουν εκτεθειμένοι».
  • Οι απολυμένοι εργαζόμενοι περιμένουν, τις αποζημιώσεις τους και όλοι μαζί, απολυμένοι και μη, περιμένουν, ακόμα, τον 13ο του 2011 και τις εργοδοτικές συνεισφορές στα διάφορα κοινωφελή ταμεία.

10 Ιουλίου 2012

Ο Νικολάκης στα μπούκικα


  • Για άλλη μια εβδομάδα, η "Δέφτερη Ανάγνωση" μπαίνει βαθειά στις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στη Κύπρο και διεθνώς, αποκαλύπτοντας το ρόλο πολλών...
  • Το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας και των οικονομικών συμφερόντων, τα ΜΜΕ και οι ταξικές προεκτάσεις της διαμορφούμενης κατάστασης
  • Τα παγκόσμια τραπεζιτικά σκάνδαλα, ο αραβικός κόσμος και η Λατινική...

Περιεχόμενα του τέυχους της εβδομάδας

    Τοπικά

  • Η Προεδρία της Ε.Ε.: Ίχνη συναίνεσης σε ένα τριπλό ταμπλό => 

  • Τα ΜΜΕ στην υπηρεσία των τραπεζών: προσπαθώντας να μετατοπίσουν την κρίση των τραπεζών στο Δημόσιο [ή πως η ανανέωση μισού δις δημόσιου χρέους, γίνεται θέμα για να ξεχαστούν τα 10 δις των τραπεζών] => 

  • Όταν τελικά πέρασε το νομοσχέδιο για τον τζόγο, ο Ν. Παπαδόπουλος έμοιαζε με δικηγόρο της Betfair => 

  • Ταξική οπτική => 

    Διεθνή

  • Ένα νέο τσουναμι τραπεζιτικών σκανδάλων: η Barclays, οι ισπανικές Τράπεζες και διάχυση της δυσφορίας και πάλιν => 

  • Αραβικός κόσμος: κατά κάποιον τρόπο «εκλογές» στη Λιβύη, διαδήλωση στη Σαουδική Αραβία και ένταση στην Αίγυπτο=> 

  • Λατινική Αμερική: "ανταλλακτήρια" στα σουπερμάρκετ και διαδηλώσεις στους δρόμους του Μεξικού και η Βενεζουέλα στη Mercosur => 

    Ίντερνετ

  • ACTA τέλος…ή έστω για τώρα => 

    Σπόντες

  • Σπόντες =>

Μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf τα αρθρα της εβδομάδας κάνοντας κλικ εδώ

Το "Μαρί" της Παραγουάης

Πραξικοπήματα χωρίς τανκς...αυτή φαίνεται να είναι η "μόδα"  2011-12
  • Παραγουάη: Ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου με  θεσμικό – κοινοβουλευτικό πραξικόπημα.
  • Οι ομοιότητες με την Κύπρο του 2011 και την απόπειρα πολιτικού πραξικοπήματος από την κυβερνώσα Βουλή και το μίγμα δήθεν αγανακτισμένων, ΕΛΑΜιτών, Συναγερμικών και άλλων αντιπολιτευόμενων…
  • Η Αριστερά και οι λαϊκές μάζες στο στόχαστρο της Δεξιάς, της άρχουσας τάξης και των ξένων συμφερόντων
Οι ομοιότητες με την Κύπρο του 2011
  • Είναι συγκλονιστικές πραγματικά οι ομοιότητες στη πορεία των γεγονότων και το πολιτικό σκηνικό στη Παραγουάη, με τη κατάσταση που επικράτησε στη Κύπρο από τις αρχές του 2010 και με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2011, μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί.
  • Ο Φερνάνδο Λούγο συγκρούστηκε με τα κατεστημένα της Δεξιάς και της πλουτοκρατίας στη χώρα του για να επιτύχει την αναδιανομή της γης, πληρώνοντας το τίμημα με ένα επιτυχημένο συνταγματικό πραξικόπημα που είχε ως αφορμή τους θανάτους αστέγων αγροτών σε συγκρούσεις με την αστυνομία και τους ιδιωτικούς στρατούς των μπράβων των μεγαλοτσιφλικάδων.
  • Στην Κύπρο, με πραγματική αιτία τη προσπάθεια του πρώτου αριστερού πρόεδρου της χώρας από την ανεξαρτησία της το 1960 να εξισορροπήσει τα βάρη της οικονομικής κρίσης, αναγκάζοντας με νομοσχέδια τη μεγαλύτερη συμμετοχή της μεγάλης κερδοφορίας και του πλούτου στα δημόσια έσοδα, προκλήθηκαν αλλεπάλληλα θεσμικά πραξικοπήματα, ευτυχώς αποτυχημένα χάρη στη κινητοποίηση του Λαϊκού Κινήματος, με αποκορύφωμα το πόρισμα Πολυβίου και το ψήφισμα της Βουλής για παραίτηση του Προέδρου.
  • Η κυπριακή Δεξιά, με τη συνδρομή των «σοσιαλδημοκρατών», του εκκλησιαστικού και στρατιωτικού κατεστημένου και των ΜΜΕ, θέλησαν να «ξεφορτωθούν» τον αριστερό πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, φορτώνοντάς του, κατ αντιστοιχία με τον Παραγουανό πρόεδρο, το αίμα που έχυσε η ανεπάρκεια μιας κρατικής υπηρεσίας (η αστυνομία στη περίπτωση της Παραγουάης, ο στρατός στη Κύπρο) που κάθε άλλο παρά να θεωρηθεί ότι ελέγχεται από την Αριστερά.    
Τι έγινε στη Παραγουάη (left.gr)
  • Τα τανκς μπορεί να μη βγήκαν στους δρόμους της Παραγουάης, αλλά όλοι, πέρα από τους ίδιους τους πραξικοπηματίες, μιλούν για πραξικόπημα.
  • Οχι στρατιωτικό, αλλά «κοινοβουλευτικό» και «συνταγματικό», το εν λόγω πραξικόπημα έλαβε χώρα στις 26 Ιουνίου, όταν το δεξιό κογκρέσο της λατινοαμερικανικής χώρας, μέσα σε λίγες ώρες, στοιχειοθέτησε, κατέθεσε και υπερψήφισε πρόταση μομφής, ανατρέποντας τον αριστερό πρόεδρο Φερνάνδο Λούγο, 14 μήνες πριν από την ολοκλήρωση της θητείας του και εννέα μήνες πριν από τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.
  • Νέος πρόεδρος ορκίστηκε άμεσα ο φιλελεύθερος μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος Φεντερίκο Φράνκο.
  • Επισήμως, οι γερουσιαστές ανέτρεψαν τον Λούγο με την αιτιολογία πως αυτός «δεν διαχειρίστηκε σωστά» τα επεισόδια της προηγούμενης εβδομάδας. 
  • Ο λόγος για τις άγριες συγκρούσεις που σημειώθηκαν στα ανατολικά της χώρας, όταν αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν διά της βίας να απομακρύνουν 150 ακτήμονες αγρότες από τις εκτάσεις ενός εύπορου γαιοκτήμονα, συγκρούσεις στο πλαίσιο των οποίων έχασαν τη ζωή τους 19 άτομα.
  • Ωστόσο, για την πλειονότητα των αναλυτών η παραπάνω αιτιολογία αποτελεί απλώς «πρόφαση» και κρύβει πίσω της μια πολιτική μάχη που διεξάγεται μεταξύ του 61χρονου αριστερού προέδρου και του δεξιού κατεστημένου της χώρας, ενός κατεστημένου το οποίο εξακολουθεί να ελέγχει το Κοινοβούλιο και τη Γερουσία.
Ο πρώτος αριστερός πρόεδρος
  • Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως ήδη από την έναρξη της πενταετούς θητείας του, το 2008, οπότε αυτός έγινε ο πρώτος μη δεξιός πρόεδρος της χώρας έπειτα από 61 χρόνια, ο Φερνάνδο Λούγο είχε να αντιμετωπίσει ένα εξαιρετικά καχύποπτο και εχθρικό κλίμα, καθώς όλες οι «εξουσίες», αφού Κογκρέσο, οικονομικό κατεστημένο, γαιοκτήμονες και ΜΜΕ πήραν θέση εναντίον του.
  • Πρώην επίσκοπος, ο 61χρονος Λούγο μπήκε στην πολιτική υποσχόμενος να ανακατανείμει τη γη υπέρ των περίπου 87.000 οικογενειών ακτημόνων της Παραγουάης. Ωστόσο, οι μεγαλογαιοκτήμονες της χώρας δεν τον άφησαν να φέρει εις πέρας τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.
  • Η αποπομπή και η αντικατάστασή του Λούγο από τον αντιπρόεδρό του Φεντερίκο Φράνκο δεν έχει αναγνωριστεί από καμία χώρα της Λατινικής Αμερικής, ενώ ο ίδιος επισήμανε πως είναι θύμα "κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος".
  • Αργεντινή, Ουρουγουάη και Βραζιλία, εταίροι της Παραγουάης στον περιφερειακό οργανισμό Mercosur, ανακάλεσαν τους πρεσβευτές τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
  • Στο άκουσμα της είδησης περί ανατροπής του Λούγο ξεσηκώθηκε κύμα αντιδράσεων στο εξωτερικό. Αργεντινή, Βραζιλία και Ουρουγουάη ανακάλεσαν τους πρεσβευτές τους για διαβουλεύσεις, κάνοντας λόγο για «διάρρηξη της δημοκρατικής τάξης», ενώ εντονότατες ήταν και οι αντιδράσεις από Κούβα, Κολομβία, Χιλή, Βενεζουέλα, Βολιβία και Ισημερινό. Την ανησυχία της εξέφρασε η Ευρωπαϊκη Ενωση. 

8 Ιουλίου 2012

Τα μαύρα κοράκια του Μηχανισμού

Μέχρι που μπορεί να φτάσει μια εφημερίδα...
  • Συντονισμένα πυρά κατά των προθέσεων δανεισμού από Ρωσία από το σύνολο σχεδόν των εφημερίδων με μεγάλη κυκλοφορία
  • Ο «καταστρόφιας» ανακαλύπτεται τώρα από το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel και ανακυκλώνεται από τη Φωνή της Γερμανίας-Deutsche Welle ραδιοφωνικά
  • Γερμανός δημοσιογράφος αναρωτιέται αν «η Κύπρος είναι προς πώληση» έξω από το προεδρικό, ενώ αξιωματούχος των γερμανών χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ βάζει θέμα ακύρωσης της κυπριακής προεδρίας…
  • Η εφημερίδα «Πολίτης» δεν διστάζει πλέον να δημοσιεύει πρωτοσέλιδα ανυπόγραφα ψέματα για να πλήξει τις προσπάθειες της κυπριακής κυβέρνησης να εξασφαλίσει δανεισμό από Ρωσία
  • Ο οίκος Fitch υποβαθμίζει τη Κυπριακή οικονομία ώρες πριν την αίτηση στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και τη Ρώσικη Ομοσπονδία.
ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 29/6/2012
  • Με συνεχόμενα δημοσιεύματα κατά της Ρωσίας και με κυκλοφορία προβοκατόρικων ειδήσεων που έφθασαν στα όρια της γκεμπελικής λάσπης, τα ΜΜΕ της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς προσπάθησαν τις τελευταίες μέρες να στρέψουν τη κοινή γνώμη στο νησί υπέρ της ένταξης στους δυτικούς μηχανισμούς και εναντίων ενός ενδεχόμενου διακρατικού δανεισμού από άλλες χώρες.
  • Η αρθρογραφία στον «Πολίτη» και τη «Σημερινή» ενάντια στην ίδια τη Ρωσία και τα συμφέροντά της κτύπησε κόκκινο, ενώ δεν έλειψαν και ξεκάθαρα υποβολιμαία δημοσιεύματα που έφεραν δήθεν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρώσικης Ομοσπονδίας να αντιτίθεται τόσο στο πρώτο διακρατικό δάνειο από τη Ρωσία, όσο και στη προοπτική ενός δεύτερου.
  • Η δαιμονοποίηση της Ρωσίας, και σε δεύτερο βαθμό της Κίνας, δεν γίνεται τυχαία, ούτε έχει να κάνει με ένα ψυχρό υπολογισμό σε σχέση με το τι πραγματικά συμφέρει στον τόπο αυτές τις ώρες.
  • Τα κυπριακά ΜΜΕ της πλουτοκρατίας και των διαπλεκόμενων συμφερόντων, μαζί με τα κόμματα της Δεξιάς αλλά και «εξωτερικές βοήθειες», παίζουν ξεκάθαρα τα παιχνίδια των δυτικών που θέλουν τον Ευρωπαϊκό Νότο να σύρεται υπό τις διαταγές του μηχανισμού και της «τρόικας», χάνοντας την όποια κρατική δημοσιοοικονομική του ανεξαρτησία.
Βοήθειες προώθησης της υποτέλειας από το εξωτερικό
  • Χαρακτηριστικό της όλης προσπάθειας δυσφήμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας γιατί ακριβώς τολμά να εξετάζει κι άλλες επιλογές, είναι η ανακύκλωση τη περασμένη εβδομάδα από το γερμανικό «έγκυρο» περιοδικό «Der Spiegel» της αναφοράς σε Κύπρο του «καταστρόφια» και του «πανίκου», του προέδρου δηλαδή που δεν συναινεί απόλυτα στις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες, και του νέου διοικητή της κεντρικής Τράπεζας που το όνομά του θυμίζει «πανικό».
  • Η ρεπορτάζ αυτό του «Der Spiegel» έκανε το γύρο του κόσμου ως είδηση πια, από τη Φωνή της Γερμανίας - Deutsche Welle ραδιοφωνικά, χωρίς φυσικά να χάνουν ευκαιρία αναμετάδοσης τα ντόπια επικοινωνιακά «κοράκια».
  • Την ίδια ώρα, και ενώσω οι διαπραγματεύσεις της Κύπρου με Ρωσία και Κίνα έφταναν σε ψηλά επίπεδα, ο οίκος αξιολόγησης Fitch, σε μια εμφανέστατη προσπάθεια να αποτρέψει τον διακρατικό δανεισμό και να σπρώξει τη χώρα στο Μηχανισμό με τους χειρότερους όρους, ανακοίνωσε μια «τελειωτική» υποβάθμιση της κυπριακής οικονομίας, και πάλι δίνοντας την ευκαιρία σε κόμματα και ΜΜΕ στη Κύπρο να επιχειρηματολογούν υπέρ της υποτέλειας στη «τρόικα».
  • Σαν κερασάκι στη τούρτα, ήρθε η προβοκατόρικη ερώτηση γερμανού(…) δημοσιογράφου προς το πρόεδρο της Δημοκρατίας μετά τη σύσκεψη των αρχηγών στο προεδρικό, κατά πόσο η «Κύπρος είναι προς πώληση», μια «ερώτηση» που ξεκάθαρα είχε στόχο να υπονοήσει πως ένα διακρατικό δάνειο (ειδικά από τη Ρωσία), ισούται με το ξεπούλημα της χώρας.
  • Σημειώνεται επίσης η «σπουδή» του επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών των Χριστιανοδημοκρατών της Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ, Κουρτ Λάουκ, ο οποίος δήλωσε πως «η Κύπρος δεν πρέπει να αναλάβει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, μετά το επίσημο αίτημά της για οικονομική στήριξη από τον EFSF», υπονοώντας ούτε λίγο ούτε πολύ, πως μια «χρεοκοπημένη» ή «προς πώληση» χώρα, δεν «αρμόζει» να προεδρεύει της Ένωσης.
Το σύρσιμο του «Πολίτη» στη λάσπη
  • Όλα κι αν τα περιμέναμε από τον τύπο και τα κόμματα με ξεκάθαρο «δέσιμο» με τα δυτικά συμφέροντα, το πρωτοσέλιδο και ανυπόγραφο δημοσίευμα της περασμένης Τρίτης του «Πολίτη» που έφερε δήθεν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρώσικης Ομοσπονδίας να αντιτίθεται στο δανεισμό προς τη Κύπρο, έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ λασπολογίας και σποράς ψευδών ειδήσεων.
  • Η λάσπη αυτή, που φυσικά προκάλεσε την άμεση αντίδραση και διάψευση εκ μέρους του ΚΚΡΟ, δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού ΑΚΕΛ και Ρώσικο Κομμουνιστικό Κόμμα έχουν στενές σχέσεις που με τη σειρά τους ενισχύουν τους δεσμούς της Κύπρου με τη Ρωσία. Η εφημερίδα επέλεξε τη κρίσιμη αυτή ημέρα σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις, για να παραπληροφορήσει ενσυνείδητα, προκαλώντας έτσι σύγχυση και αντιπερισπασμό.
  • Όπως αναφέρουν στις ανακοινώσεις τους τόσο το ΑΚΕΛ, όσο και το ΚΚΡΟ, το δημοσίευμα του «Πολίτη» όχι μόνο δεν ευσταθεί, αλλά είναι εντελώς αντίθετο με τη πραγματικότητα, αφού τόσο πέρσι, όσο και τώρα, το ρώσικο κόμμα πρωτοστατεί στις πιέσεις προς τη δική του κυβέρνηση για ευόδωση των προσπαθειών για διακρατικό δανεισμό.

5 Ιουλίου 2012

Οι ευθύνες στις τράπεζες, τη πλουτοκρατία και τους πολιτικούς προστάτες τους

Η Κύπρος ίσως να απέφευγε τις περιπέτειες αν τα κόμματα της συντήρησης
 και της διαπλοκής συναινούσαν στη φορολογία της κερδοφορίας
και του συσσωρευμένου πλούτου, δεν συγκάλυπταν τα τραπεζιτικά σκάνδαλα
 και δεν έβαζαν εμπόδια στη φοροεισπρακτική προσπάθεια του κράτους.
  • Η αντιστροφή που παρατηρείται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα ελεγχόμενα από την άρχουσα τάξη και τα οικονομικά συμφέροντα ΜΜΕ, σε ότι αφορά τις αιτίες της «ελεύθερης πτώσης» της φερεγγυότητας της Κύπρου όπως καταγράφεται από τους «οίκους αξιολόγησης», είναι πλέον παροιμιώδης.
  • Ενώ για παράδειγμα η Τράπεζα Κύπρου ανακοινώνει πως μετρά ζημιές μισού δισεκατομμυρίου και προστρέχει στο κράτος για κάλυψη, οι αντιπολιτευόμενοι της Δεξιάς μηρυκάζουν για το δημοσιονομικό έλλειμμα που βρίσκεται στο μισό της τρύπας της συγκεκριμένης τράπεζας.
  • Ή ακόμα, ενώ η Λαϊκή παρουσιάζει έλλειμμα 1.8 δισεκατομμυρίων Ευρώ να οποία με κάποιο τρόπο θα πρέπει να καλυφθούν με συμμετοχή του δημοσίου και άρα τις πλάτες ολόκληρου του λαού, δεν γίνεται καμιά κουβέντα για το σχεδόν ένα δισεκατομμύριο που η τράπεζα δάνεισε σε μετόχους και στελέχη της χωρίς τις αναγκαίες εξασφαλίσεις και εγγυήσεις τη προηγούμενη δεκαετία.
  • Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός πως μόνο από τις μη καταβολές φόρων των ιδιωτικών επιχειρήσεων, τη φοροδιαφυγή δηλαδή, θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί το έλλειμμα του κράτους για δύο ή τρία χρόνια…
Δεν θα μπαίναμε στο μηχανισμό αν…
  • Δεν θα υπήρχε ούτε θέμα υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της Κύπρο, ούτε και θέμα αίτησης ένταξης στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ, αν οι κυπριακές τράπεζες δεν «έπαιζαν» στο καζίνο των ομολόγων με τόση ανευθυνότητα και καιροσκοπισμό, με την ανοχή και τη κάλυψη τόσο του προηγούμενου Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, όσο και των πολιτικών τους εκπροσώπων στη Βουλή.
  • Η Κύπρος δέχεται τις επιθέσεις από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, γιατί οι τράπεζες της και ο Διοικητής τους, δεν προέβλεψαν τα ρίσκα και έβαλαν το προσωπικό κέρδος των μετόχων και των στελεχών τους, πάνω από το δημόσιο συμφέρον.
  • Τόσο η Λαϊκή, όσο και η Τράπεζα Κύπρου, οι μέτοχοι, τα στελέχη και οι συνεργάτες τους, όπως για παράδειγμα οι νομικοί σύμβουλοί τους, Ν. Παπαδόπουλος και Π.Πολυβίου αντίστοιχα, κέρδιζαν ως αμοιβές εκατομμύρια ετησίως από τις εργασίες των τραπεζών. Σε κάθε γενική συνέλευση παρουσίαζαν κέρδη που έφθαναν τις μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ενώ τα ανώτατα στελέχη εισέπρατταν μπόνους με τις αγορές των ελληνικών ομολόγων και άλλων επισφαλών δανείων σε εξωτερικό και εσωτερικό.
  • Πως είναι δυνατόν τώρα να ζητούν από το δημόσιο να καλύψει τις ζημιές τους, υποθηκευόμενο μάλιστα σε δυσθεώρατα για τη Κύπρο επίπεδα και εφαρμόζοντας πολιτικές λιτότητας και αφαίμαξης των μισθωτών, από τη στιγμή που τα κέρδη όλων αυτών των ετών παραμένουν στην ιδιοκτησία συγκεκριμένων πλουτοκρατικών κύκλων;
Και οι πολιτικοί τους προστάτες…
  • Το σκάνδαλο με τη παρουσία του διευθυντή ουσιαστικά του γραφείου που αντιπροσωπεύει από το 2006 νομικά τον όμιλο Λαϊκής, του Νικόλα Παπαδόπουλου, στη προεδρία της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, είναι ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που επίσης λογοκρίνεται, αποσιωπείται και αντιστρέφεται από τα κόμματα της πλουτοκρατίας και τα ΜΜΕ.
  • Αυτός ο πολιτικός, που εμφανίζεται ως τιμητής των πάντων, έχει εισπράξει εκατομμύρια από τις δραστηριότητες της τράπεζας που ευθύνεται κυρίως για το πιστοληπτικό κατήφορο της Κύπρου, και δεν πρέπει να αναμένεται από κανένα να λειτουργήσει με γνώμονα το κοινό καλό.
  • Σκάνδαλο στο οποίο ο ίδιος ο Νικόλας Παπαδόπουλος αλλά και οι υπόλοιποι βουλευτές της «κυβερνώσας» φέρουν ακέραια την ευθύνη, είναι και η μη ψήφιση για σχεδόν δύο χρόνια τώρα των νόμων που αφορούν τη φοροδιαφυγή και που θα ευκόλυναν το έργο του κράτους σε ότι αφορά την απαίτηση και την είσπραξη.
  • Και τέλος, μεγάλες είναι οι ευθύνες των ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΥΡΩΚΟ σε ότι αφορά τη παρεμπόδιση των νομοσχεδίων που κατέθεσε η κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2010, και που αφορούσαν την αύξηση του φόρου επί της κερδοφορίας και την επιπλέον φορολόγηση της πλουτοκρατικής κάστας.
  • Μια φορολόγηση τότε, δύο χρόνια πριν, θα έβαζε στα ταμεία του κράτους εκατοντάδες εκατομμύρια που με τη σειρά τους θα ελαχιστοποιούσαν το έλλειμμα, ενώ παράλληλα ίσως να αποτελούσαν τροχοπέδη στη μεγάλη έκθεση των κυπριακών τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα που επισυνέβαινε τη συγκεκριμένη περίοδο.    
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 29/6/2012
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...