"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Οκτωβρίου 2012

Ανεξαρτησία και λαοκρατία: 7 δεκαετίες μετά...

Που πάμε χωρίς ενότητα του λαού, και ειδικά της αριστεράς που είναι η μόνη ελπίδα του;
  • Προχτές στο σχολείο έγινε η καθιερωμένη εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου, που είναι και γιορτή της «σημαίας» παρακαλώ, έδωσαν τα «λάβαρα» (ελληνική, κυπριακή και λάβαρο σχολείου) στους σημαιοφόρους, τους άριστους δηλαδή, και προχωρήσαμε στο εορταστικό…
  • Όλα ωραία και καλά, τα τραγούδια αρκούντως διεθνιστικά, «στη Βερόνα και στη Βρέμη μάνα θα τους περιμένει» (οι γερμανοί και οι ιταλοί είναι φίλοι μας άλλωστε...), οι χοροί ελληνικότατοι, οι ομιλίες και τα ποιήματα στα κλασσικά επίπεδα…
  • Εμένα όμως το μάτι μου έπεσε στο αναλόγιο, εκεί που εκφωνούνταν τα διάφορα, όπου υπήρχε η «αγία τριάς των σημαιών», η ελληνική, η κυπριακή και η ευρωπαϊκή αστερόεσσα…
  • Τι σόι «ΟΧΙ» γιορτάζουμε σκέφτηκα, ο ευρωπαϊκός ολοκληρωτισμός του Χίτλερ ήρθε και μας βρήκε σε εφτά δεκαετίες, σχέδον «αναίμαχτα»…αν δεν υπολογίσουμε τις χιλιάδες αυτοκτονίες, αυτές που έγιναν και αυτές που θα γίνουν, τους νεκρούς σε διαδηλώσεις και εμπρησμούς, τα θύματα της αστυνομικής βίας και των «γνωστών-αγνωστων» που ξεκαθάρισε εντωμεταξύ ο ρόλος τους.    
  • Το όραμα των Ναζί για ευρωπαϊκή ενοποίηση με άρματα τις βιομηχανίες του βορρά, τα συνθήματα της φυλετικής καθαρότητας και του αντικομμουνισμού, η ληστρική επίθεση στον πλούτο των υποταγμένων χωρών με λίγα λόγια και η παράλληλη επιβολή συγκεκριμένων μονοπωλίων, εφαρμόζεται πλέον σε μια  μεταμοντέρνα έκδοση της κατοχής.
  • Οι Γερμανοί, και οι λογής-λογής «γερμανοί», ξανάρχονται, χωρίς τανκς, χωρίς επιθέσεις, χωρίς κατοχή, χωρίς εκτελέσεις. Τουλάχιστον για τις δυτικές χώρες... 
  • Το μόνο ίσως που δεν έχει αλλάξει στη νέα γερμανοκρατία είναι οι «γερμανοτσολιάδες», αλλά γι αυτούς θα μιλήσουμε αργότερα…
Ευρωζώνη = Μνημόνιο
  • Για τις χώρες του νότου και τα φτωχά κράτη της «Ένωσης», η ευρωζώνη και τα μνημόνια είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.
  • Εφόσον μιλάμε πλέον για κοινό νόμισμα και κοινή κεντρική τράπεζα, φυσιολογικά θα δούμε μπροστά μας μια οικονομική-τραπεζιτική ολοκλήρωση, επιβαλλόμενους προϋπολογισμούς και ελέγχους, δοτές εργασιακές σχέσεις. Όλα όσα ζητούν στο πιάτο για τόσες δεκαετίες οι τοπικές πλουτοκρατίες δηλαδή…  
  • Δεν υπάρχει «αλληλεγγύη» μεταξύ των «εταίρων», αυτό κι αν είναι ένα μεγάλο παραμύθι, και στη Κύπρο τουλάχιστον που γνωρίζουμε καλύτερα τις συνθήκες, αποδεικνύεται περίτρανα. Όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και τώρα στα οικονομικά.
  • Το κράτος αυτό, μέσα στις τόσο δυσανάλογες ζημιές που πρέπει να διαχειριστεί από τη τραπεζιτική λαιμαργία, ανευθυνότητα και ασυδοσία, έχει μπροστά του οικονομικές προοπτικές που θα ζήλευαν και οι πλουσιότερες χώρες του πλανήτη.
  • Αντί λοιπόν να μας βοηθήσουν να «περάσουμε απέναντι», εγγυώμενοι ίσως τις ανανεώσεις του δημόσιου δανεισμού και αναλαμβάνοντας να στηρίξουν τις ανακεφαλεοποιήσεις των χρεωκοπημένων μας τραπεζών για κάποιο διάστημα και μέχρι να οριστικοποιηθούν οι «αποδόσεις» των κοιτασμάτων, συμπεριφέρονται ωσάν να μην υπάρχει καμιά προοπτική…
  • Τα ίδια και οι εσωτερικοί «τροϊκανοί». Βρήκαν την ευκαιρία τώρα που άδειασαν τα ταμεία (και με δική τους «συνεισφορά» όπως αναλύσαμε σε άλλο κείμενο), να επιτεθούν. Κι αυτοί είναι οι σημερινοί «γερμανοτσολιάδες», αυτοί και τα κουρδισμένα στρατιωτάκια τους, από τα κανάλια μέχρι τους πολιτικούς εκπροσώπους της πλουτοκρατίας και τα ακροδεξιά στοιχεία που ορίσθηκαν για να εκφοβίσουν την εργατική τάξη, την αριστερά και τους μετανάστες.
  • Ούτε η εσωτερική, ούτε και η εξωτερική τρόικα κάνουν λόγο για τον τεράστιο πλούτο που βρίσκεται στην Κυπριακή ΑΟΖ. Δεν θέλουν να την συνυπολογίσουν και να την «ανακατέψουν» στις αλλαγές που μας ετοιμάζουν. Αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει… 
  • Και πως είναι δυνατόν για παράδειγμα να ζητούν ρευστοποίηση ουσιαστικά της κερδοφόρας CYTA που αποδίδει στο κράτος 70 και 80 εκ. ετησίως, για να πληρωθεί ένα μικρό μέρος του δανείου που θα γίνει; Πως μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η απαίτηση;
  • Μόνο ως τοκογλυφία, στραγγαλισμός και ληστρική επίθεση στον δημόσιο πλούτο κατ’ εμέ.
Το ζήτημα της «εξόδου»
  • Το ζήτημα είναι αν μπορεί να αποφευχθεί η συγκεκαλυμμένη νέα κατοχή, για τη Κύπρο ειδικά, αφού εδώ εστιάζονται κυρίως οι αναφορές μας ως ιθαγενείς. Μέσα στο κοινό νόμισμα, με δεδομένη τη παντοδυναμία των «οίκων» και με την απειλή της συνολικής πτώχευσης της κυπριακής οικονομίας ελέω της δεινής θέσης των τραπεζών, η μόνη επιλογή μέσα στα γνωστά «ευρωαστικά» πλαίσια, είναι η διαπραγμάτευση ενός πακέτου με τη τρόικα που να μην δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και δεν θα αφαιρεί κεκτημένα.
  • Ο μισθός μπορεί να επανέλθει όταν η Κύπρος μπει στη διάσταση της παραγωγής ενέργειας. Κανένας όμως δεν θα μας δώσει πίσω τον θεσμό της ΑΤΑ, ή τον 13ο
  • Ούτε κανείς θα δώσει πίσω στο κράτος μια κερδοφόρα επιχείρηση που την πήρε μισοτιμής σε δύσκολες για το δημόσιο εποχές…
  • Η διαπραγμάτευση και ένα βιώσιμο πακέτο που θα αφήνει ανοικτές τις πόρτες σε μια μελλοντική επανάκαμψη μισθών και εισοδημάτων γενικότερα, είναι η μόνη επιλογή στο υπάρχων σύστημα και με τα γνωστά δεδομένα.
  • Το κύριο ζήτημα λοιπόν επανέρχεται: υπάρχουν οι δυνατότητες, προσμετρώντας τις εσωτερικές και εξωτερικές συνθήκες, να αλλάξουμε πορεία, μη διασώζοντας ουσιαστικά το τοπικό τραπεζιτικό και καπιταλιστικό πλέγμα;
  • Είναι χαρτογραφημένη η περιοχή έξω από τα γνωστά πλαίσια; Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτός που θα στηρίξει τη πορεία για ανεξαρτησία, είναι ο λαός, και ο λαός θα αποφασίσει και το πότε, και για πόσο θα στηρίζει μια τέτοια προσπάθεια. 
  • Κάλλιστα θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι να αποφάσιζαν εντελώς διαφορετικές κινήσεις: να απεμπλακεί η χώρα ίσως από την ευρωζώνη εάν της δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα αντιμετωπίζει, να επιβληθεί πραγματική φορολόγηση της κερδοφορίας και του πλούτου, να αυξηθεί η κρατική επιχειρηματικότητα, να εξυγιάνει σε βάθος την δημόσια μηχανή, να χαλάσει τα ΜΜΕ της ψευτιάς και της διαπλοκής, να ελέγξει το κεφάλαιο και να φτιάξει οικονομικές συνεργασίες με αναπτυσσόμενες χώρες, τη Ρωσία, τη Κίνα, την Ινδία, τη Βραζιλία και τη Βενεζουέλα ακόμα.  
  • Το υπάρχων όμως σύστημα, τόσο στη Κύπρο, όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη, για να μην πω τον κόσμο με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι «προστατευόμενο», και από εσωτερικές δυνάμεις, πολιτικούς σχηματισμούς, συσπειρώσεις συμφερόντων, μέσα ενημέρωσης, αλλά κυρίως και από εξωτερικές δυνάμεις.
  • Το ΝΑΤΟ και οι βραχίονές του ανά την υδρόγειο, είναι μια από αυτές τις δυνάμεις. Οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή ένωση, το κοινό νόμισμα…
  • Ενδεχόμενες ριζοσπαστικές διαθέσεις εκ μέρους των πολιτών, ειδικά αν συνοδεύονται από συγκεκριμένα επιστημονικά «προγράμματα» ή «μανιφέστα», αρκετά αναλυτικά και αποδεδειγμένα διαχρονικά, εμπλουτισμένα από την ιστορική εμπειρία, το πιθανότερο είναι να καταπνιγούν ή έστω να «περικυκλωθούν» και να απομονωθούν σε πρώτη φάση.
  • Τα βλέπουμε άλλωστε, δεν είναι ώρα για προφητείες. Τα γεγονότα έχουν αρχίσει να μας προσπερνούν…
Η διεθνιστική Αριστερά και το τιμημένο ΚΚΕ
  • Δεν υπάρχουν τώρα οι κοινωνικές, πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που θα στήριζαν μια πραγματική αλλαγή και την απεξάρτηση από τους αποικιοκράτες και τις τοπικές άρχουσες τάξεις. Όχι τόσο μια σοσιαλιστική αλλαγή, όσο τουλάχιστο μια «ανεξαρτησιακή» σε πρώτο επίπεδο προσπάθεια που θα έβαζε τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον.
  • Κι όχι μόνο δεν υπάρχουν αυτές οι μάζες που είναι έτοιμες να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία της χώρας και του λαού, αλλά είναι σε εξέλιξη εδώ και καιρό η διάλυση κάθε αντίστασης με τη δαιμονοποίηση του συνδικαλισμού, του δημοσίου, και φυσικά των σοβιετικών πολιτικών κατάλοιπων «που ξέχασαν να πεθάνουν».
  • Μέσα στη δίνη της κρίσης, ο κόσμος στον ευρωπαϊκό νότο –στη πλειοψηφία του- δίνει την εξουσία σ’ αυτούς που ευαγγελίζονταν για χρόνια την αξία των ελεύθερων αγορών. Ισπανία, Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και μάλλον Κύπρος, αντί να κοιτάζουν αριστερά, στρέφονται στη δεξιά και την άκρα δεξιά…

27 Οκτωβρίου 2012

Όταν το ΑΚΕΛ χρεοκοπεί τις τράπεζες!

Wikileaks...μιας άλλης εποχής
  • Ο τίτλος είναι δανεισμένος από ένα καλό σύντροφο, και είναι όντως εύστοχος. Έχει συνηθίσει ο κόσμος φυσικά τις επιθέσεις, τα ατεκμηρίωτα βαρελότα της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ, αλλά το συγκεκριμένο αποτελεί όντως μια κορύφωση.
  • Είναι ουσιαστικά η απάντηση της εσωτερικής τρόικας (αντιπολίτευσης, ΜΜΕ και τραπεζιτών-ΟΕΒ) στην μάχη που δόθηκε από την αριστερά, και κερδήθηκε, για την αποκάλυψη των τεράστιων ευθυνών των ΔΣ των τραπεζών, του Ορφανίδη και όσων τους συγκάλυπταν.
  • Ο Λιλλήκας θέλει να βάλει το ΑΚΕΛ λεφτά σε ειδικό ταμείο για τους άνεργους, η ΕΔΕΚ βάζει θέμα στη Βουλή, ο Αναστασιάδης και ο Συναγερμός τρίβουν τα χέρια τους μαζί με τον Φιλελεύθερο και τον Πολίτη…
  • Ο κόσμος έχει τώρα ακόμα μια «απόδειξη» πως η Αριστερά είναι τουλάχιστον όσο διαπλεκόμενη όσο τα γνωστά κόμματα της μάσας και της καρέκλας, ακόμα μια ένδειξη ότι «όλοι είναι το ίδιο».
  • Γιατί, αν δεν το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα φίλοι, αυτό είναι το προεκλογικό κωδικοποιημένο μήνυμα που πασχίζουν τα περάσουν ΜΜΕ και πολιτικοί: Ότι το ΑΚΕΛ δεν είναι το «καθαρό» κόμμα που πιστεύεται γενικά ότι είναι, συγκριτικά με τα υπόλοιπα. Κι αυτό ήταν το βασικό στοιχείο που του έχει επιτρέψει και την άνοδο στην εξουσία.

22 Οκτωβρίου 2012

Αντιπολιτευτικό ποτ-πουρί

Μα που έβαλα τες κασέττες μου σιόρ; 
  • Στην εκπομπή «Προεκτάσεις» του ΡΙΚ, στις 10 του μήνα, ο πρίγκιψ Νικόλας επέμενε, παρά τις νούσιμες παρεμβάσεις των Στεφάνου-Λουκαΐδη, πως τα ποσά που χρειάζονται για αναχρηματοδότηση των κρατικών δανείων που λήγουν, συγκρίνονται άμεσα με τα ποσά που χρειάζονται οι τράπεζες για ανακεφαλαιοποίηση, αφού το δημόσιο επωμίζεται και στις δύο περιπτώσεις τα χρέη…
  • Μάταια οι σύντροφοι προσπαθούσαν να του υποδείξουν πως η ανανέωση του κρατικού δανεισμού δεν θα αυξήσει το δημόσιο χρέος, αφού πρόκειται απλά για αντικατάσταση παλιών δανείων με νέες διευθετήσεις… Ατού ο Γαβρίλης!
  • Είναι το ίδιο ρε αγόρι μου τα 5 δις που χρειάζεται το κράτος μέχρι το 2016 για να πληρώσει παλιά δάνεια «μαζεύοντας» τα σε ένα φορέα, με τα 8, τα 10, τα 12 ή τα περισσότερα δισεκατομμύρια που καλούμαστε να φορτωθούμε στη πλάτη μας από τη καταστροφική κερδοσκοπία των τραπεζιτών;
  • Αλλά θα μου πείτε, κόρακας κοράκου βγάζει μάτι;
  • Θα περιμέναμε από τον εκ των δικηγόρων της Λαϊκής να πει τα πράγματα με τ’ όνομά τους;
Ευτυχώς…
  • Το προ-περασμένο Σάββατο στο Πανεπιστήμιου Κύπρου, σε συζήτηση για την οικονομία, ο Νικόλας Παπαδόπουλος και πάλι, ισχυρίστηκε με έντονο τρόπο πως τα μέτρα που ζητά η τρόικα δεν είναι αρκετά! «Χρειάζονται περισσότερα μέτρα» είπε συγκεκριμένα, και ειρωνεύτηκε παράλληλα τη κυβέρνηση γιατί «θα εποπτεύσει τη μεγαλύτερη αντιλαϊκή ρύθμιση που έγινε ποτέ στον τόπο»…
  • Ο άνθρωπος που εισηγείται εδώ και χρόνια το άγριο πετσόκομμα μισθών και δαπανών στο δημόσιο, την αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς, την αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης και άλλα, χαιρεκακεί στην ουσία για την τεράστια τραπεζιτική τρύπα και τις απαιτήσεις της τρόικας που εξαναγκάζουν τη κυβέρνηση σε ελιγμούς και υποχωρήσεις στα εργασιακά.  
  • Είναι πραγματικά για να αηδιάζει κανείς με το επίπεδο του νεαρού. Ευτυχώς που δεν ζει για να τον βλέπει και να τον ακούει ο πατέρας του.
  • Γιατί ήταν γνωστές οι απόψεις του Τάσσου Παπαδόπουλου για τα θέματα των κοινωνικών ασφαλίσεων, της ΑΤΑ και κυρίως για ζητήματα που άπτονται της ανεξαρτησίας της χώρας…

21 Οκτωβρίου 2012

Για την αριστερή κριτική στο ΑΚΕΛ

Απέτυχε η αριστερή μεταρρύθμιση! Άτε ρε...
  • Γίνεται κριτική περί «αριστερότητας» του ΑΚΕΛ, από αριστερά και δεξιά…
  • Η κριτική από τα δεξιά, δεν το συζητώ, είναι για πέταμα. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Από τ’ αριστερά όμως, πρέπει να αντιμετωπίζεται σοβαρά, αν και είναι πολλές φορές αρκετά προσβλητική για τους αγώνες του κόμματος του κυπριακού λαϊκού κινήματος, για τα μέλη και τους συνοδοιπόρους του.
  • Είναι θεμιτή η κριτική από τ’ αριστερά, και ίσως σε πολλές περιπτώσεις να είναι και η ενδεδειγμένη. Η «μη θεσμική» μαρξιστική ανάλυση και κριτική είναι πιστεύω η «συνείδηση» της πολιτικής έκφρασης της αριστεράς στο αστικοδημοκρατικό πλαίσιο, «κρατά τα μπόσικα», ανησυχεί για τον αποτροπιασμό και την χλεύη, για το «ξεδόντιασμα» του λαϊκού κινήματος και των υπεράσπισης των διεκδικήσεων της τάξης μας.
  • Παρατηρώ όμως μια μεγάλη αντίφαση: Οι ίδιοι άνθρωποι που προεξοφλούν (μάλλον δικαίως) πως δεν υπάρχουν οι δυνατότητες πραγματικής σοσιαλιστικής οικοδόμησης μέσα στην αστική δημοκρατία, επικρίνουν το ΑΚΕΛ γιατί δεν καταφέρνει να εκφράσει πολιτικά τα προοδευτικά ζητούμενα σ’ αυτό το δεδομένο πλαίσιο!
  • Όντως δεν τα καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό γιατί όντως δεν προσφέρεται το παρόν σύστημα για ριζοσπαστισμό.
  • Και δεν αναφέρομαι μόνο στο πολιτικό-κοινοβουλευτικό και θεσμικό πλαίσιο, τους διοικητές των τραπεζών, τους εισαγγελείς, τις διευθύνσεις των υπουργείων, αλλά και για την ίδια την κοινωνία, τα επικοινωνιακά όπλα της άρχουσας τάξης και του πλουτοκρατικού κυρίως κατεστημένου.
  • Ένα παράδειγμα είναι η αποτυχία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μπορεί άραγε να «φορτωθεί» απόλυτα αυτή η αποτυχία στη Κυβέρνηση;  Θα ήταν πιστεύω μια εντελώς λανθασμένη διάγνωση. Οι εκπαιδευτικές συντεχνίες, σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις που εκπροσωπούν, ήταν η βασική αιτία μη επίτευξης προόδου. Τα «μπλόκα» που έστησαν καθ’ όλη τη διαδικασία, και από την αρχή, είναι χαρακτηριστικά: Πόλεμος για τα βιβλία της ιστορίας, για τα νέα αναλυτικά, για τα νέα ωρολόγια προγράμματα, για τις νέες μεθόδους, δαιμονοποίηση του πρώην υπουργού παιδείας και πάει λέγοντας…
Η κυρίαρχη ιδεολογία και τα ταξικά συμφέροντα
  • Ο συντηρητισμός είναι η ηγεμονική ιδεολογία στη Κύπρο. Ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία, ο αντικομμουνισμός. Η παραχάραξη της Ιστορίας είναι πραγματικότητα και την βιώνουν όσοι βγάζουν το ψωμί τους στην εκπαίδευση, ο αλυτρωτισμός, η θρησκοληψία και εθνοπαράκρουση.
  • Να πάμε στο Κυπριακό; Δεν είναι μακριά η εποχή, ακόμα ακούγονται αυτά τα φαιδρά, που όλο το κυπριακό σύμπαν κατακεραύνωνε την «εκ περιτροπής» και τη «διασταυρούμενη», ακόμα και τη διζωνική, γιατί να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας;
  • Ποιο είναι δηλαδή το «έγκλημα» του ΑΚΕΛ;  Ότι δεν κατάφερε να πάρει με το μέρος της διεθνιστικής αριστεράς τους υπόλοιπους στο Κυπριακό, στην εκπαίδευση, στα εργασιακά-οικονομικά;
  • Έκανε προσπάθειες η κυβέρνηση να ακουμπήσει θέματα συνεισφοράς της πλούσιας τάξης. Δεν πέρασε η προσπάθεια αλλά και όχι μόνο: Ήταν αιτία για ένα πολιτικό-επικοινωνιακό εμφύλιο, που κατέληξε στα γεγονότα μετά το Μαρί.
  • Το κλίμα δεν ευνοεί τις αριστερές πολιτικές, την επανένωση σε συνθήκες πραγματικής ανεξαρτησίας και ασφάλειας, την μεταρρύθμιση στις δημόσιες υπηρεσίες, την προοδευτική αντιμετώπιση της κρίσης προς το συμφέρων του λαού και όχι των λίγων ή των ξένων.
  • Πόση είναι η ευθύνη δηλαδή της «θεσμικής αριστεράς» για το πολιτικοκοινωνικό αυτό χάλι; Το χάλι έξω από το Προεδρικό το περσινό καλοκαίρι, τη διαπλοκή πολιτικών και τραπεζών, την επίθεση στους δημόσιους υπαλλήλους και το δημόσιο συμφέρον γενικά;
Οι «διαγνώσεις»…
  • Αν θα κάνουμε μια διάγνωση, να τα προσμετρήσουμε όλα, και να τα συγκρίνουμε όλα. Ένας κάποιος Πάνος Κοσμά, Συριζαίος, έγραψε σε άρθρο του που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο πως «Το ΑΚΕΛ φέρνει το μνημόνιο στη Κύπρο»…
  • Είναι σωστή η ανάλυση; Λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες, τα δεδομένα, τα τεκταινόμενα;   
  • Εγώ θα μπορούσα να δεχτώ πως μια αριστερή πολιτική δεν θα έμπαινε καν σε μια τέτοια μνημονιακή συζήτηση, θα έκανε διαφορετικές επιλογές. Αλλά εφόσον βρισκόμαστε σε τούτα τα πολιτειακά-συνταγματικά πλαίσια, σε ένα κράτος που υπάρχει για την άρχουσα τάξη, πόσο δυνατή θα ήταν μια ανατροπή στη πολιτική του κράτους με κάποια δεδομένα: Μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης, θεόρατα τραπεζιτικά χρέη, αδυναμία ανανέωσης δανεισμού, άδειασμα των ταμείων του κράτους, μειοψηφία της Αριστεράς σε λαό και αντιπροσωπευτικές δομές.
  • Ο μονόδρομος είναι στημένος. Δεν είναι τυχαίο που έβαλαν λυτούς και δεμένους σε εσωτερικό και εξωτερικό, να αποτρέψουν ένα δεύτερο δανεισμό από τη Ρωσία. Ούτε και που χρησιμοποιούνται όλοι αυτοί για ακύρωση κάθε προσπάθειας που θα μπορούσε να φέρει εισοδήματα στο κράτος, ούτε και η συγκάλυψη των ευθυνών των τραπεζών η οποία καλά κρατεί κι ας πέφτουν ριπές από τις αποκαλύψεις των παρανομιών τους.
  • Ούτε και φαίνεται να είναι τυχαίο πως με την κάλυψη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής και της Κεντρικής Τράπεζας εδώ (μαζί με τους πολιτικούς κολαούζους της πλουτοκρατίας), έγινε το ξεφόρτωμα του ελληνικού χρέους από γερμανικές τράπεζες σε κυπριακές.
  • Ο κόσμος αλλάζει, προς το χειρότερο. Η εργασιακή ειρήνη έχει διακοπεί, είμαστε σε συνθήκες ταξικού πολέμου, απέναντι σε ένα εχθρό με υπεροπλία. Ένα εχθρό που έχει όλα τα «πυροβολεία», το κράτος ουσιαστικά, την οικονομία, την ενημέρωση, την εκκλησία, την εκπαίδευση, τον εθνικισμό, την δυτικολαγνεία και ευρωλαγνεία.
  • Η μάχη είναι άνιση. Δεν εξαρτώνται όλα από την Αριστερά, θεσμική ή μη. Το ζήτημα είναι να γίνει η σωστή διάγνωση, να αναλάβουμε το μερίδιο που μας αναλογεί, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο, γιατί μια λάθος ανάλυση θα φέρει και τον λάθος προσανατολισμό. Αυτό θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο.
Και τα «πιστοποιητικά»…
  • Θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα, ή πολύ καλύτερα, κάποια πράγματα γράφουν και λένε πολλοί. Με ποιες κοινωνικές και κομματικές πλειοψηφίες; Σε ποια βουλή; Σε ποιο κοινωνικό διάλογο;
  • Για να περάσουν κοινωνικές πολιτικές με προοδευτικούς στόχους θα έπρεπε να δημιουργηθούν και οι αναγκαίες πολιτικές-κομματικές συμμαχίες με δεδομένο το νομοθετικό μας σύστημα.
  • Είναι οξύμωρο πραγματικά, να ακούς συντρόφους που κατακεραύνωναν τη συνεργασία με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ για όσο διάστημα δοκιμάστηκε, να κατηγορούν παράλληλα τη Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ για τη πολιτική της απομόνωση που παίζει βασικό ρόλο στις εξελίξεις!

19 Οκτωβρίου 2012

Τα σενάρια για την οικονομία και το άγχος της Δεξιάς

Από τη πρόσφατη δημοσκόπηση του ΡΙΚ...
  • Μεγάλο φαίνεται να είναι το άγχος ορισμένων κύκλων για το ενδεχόμενο η διαπραγμάτευση να μην ικανοποιήσει και τα δύο μέρη, με αποτέλεσμα τη μη υπογραφή μνημονίου.
  • Το ενδεχόμενο της στάσης πληρωμών μπορεί μεν να χρησιμοποιείται από πολλούς ως η «δαμόκλειος σπάθη» που επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια των μισθωτών και των συνταξιούχων, αλλά αυτό που πραγματικά ενδιαφέρει την αστική τάξη είναι η διασφάλιση της αξίας των αποθεμάτων της και η συνέχιση της ροής εκατομμυρίων προς τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρείες ως «ενέσεις ανάπτυξης».
  • Είναι χαρακτηριστικό για παράδειγμα, το γεγονός ότι η ΟΕΒ  ζητά να συμπεριληφθούν στο πακέτο δανειοδότησης δύο ολόκληρα δισεκατομμύρια για σκοπούς ανάπτυξης, λεφτά που θα επωμιστεί ο κυπριακός λαός για να υπόκειται κι από πάνω τις επιθέσεις των βιομηχάνων ενάντια στο κοινωνικό κράτος και τα εργασιακά. Το θράσος ορισμένων αποδεικνύεται όντως απύθμενο…
Θα «μαλακώσει» η Τρόικα;
  • Η πιθανότητα να εμφανιστεί με σκληρό και αδιάλλακτο πρόσωπο Τρόικα σε ότι αφορά το κυπριακό μνημόνιο είναι αρκετά μεγάλη, αλλά σίγουρα μετριάζεται από το γεγονός ότι έχει σχηματιστεί ένα αρκετά συμπαγές εσωτερικό μέτωπο σε βασικά ζητήματα της διαπραγμάτευσης.

17 Οκτωβρίου 2012

Ο Κάρογιαν «μαγείρεψε» την Κεντρική αλλά δεν μπορεί να «ψήσει» τους ΔΗΚΟϊκούς

Για είπες εννά φέρεις τόοοοοσους....
Εεε...Εν για την κεντρική που σου ελάλουν Νίκο μου
  • ΔΗΚΟ: Πρωτοφανής η απαξίωση της βάσης στην απόφαση για υποστήριξη Αναστασιάδη
  • Ανυπολόγιστη η ζημιά της πολιτικής διαπλοκής με τον Συναγερμό – Πάνω από δύο στους τρεις ψηφοφόρους του κόμματος γυρίζουν τη πλάτη στις επιλογές της ηγεσίας
  • Ο Νίκος Αναστασιάδης έπιασε οροφή στο 38%– Εξάντλησε ήδη τη συσπείρωση του Συναγερμού ενώ αδυνατεί να διεισδύσει στους υπόλοιπους χώρους
  • Όλα παίζονται στον δεύτερο γύρο – Μάχη προοδευτικών και συντηρητικών δυνάμεων
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 12/10/2012
  • Όσο και να θέλουν, Κάρογιαν, Φωτίου, Βότσης και άλλοι, να παρουσιάσουν τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν από την ηγεσία του ΔΗΚΟ για την προσχώρηση στο Συναγερμικό στρατόπεδο ως δημοκρατικές και καταστατικές, η ωμή πραγματικότητα αποδεικνύει πως η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος δεν είχε ρόλο και λόγο στις αποφάσεις που έχουν τελικά παρθεί.
  • Και οι τέσσερις μεγάλες δημοσκοπήσεις που έχουν διενεργηθεί από τα αστικά ΜΜΕ τη τελευταία περίοδο δείχνουν την τεράστια απόσταση μεταξύ του πολιτικού αισθητηρίου της βάσης του ΔΗΚΟ και της ηγεσίας του,  καταδεικνύοντας ότι η σύνθεση και οι τάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος σε καμιά περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν τον κόσμο που υποτίθεται πως εκπροσωπούν.
  • Μόνο το 28% των ΔΗΚΟϊκών ψηφοφόρων, σύμφωνα με τη τελευταία έρευνα που μάλιστα διενεργήθηκε μετά τις τελικές διεργασίες στο ΔΗΚΟ και το πολύ μεγάλο ποσοστό υπέρ της συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ στις εκλογές της ΚΕ φαίνεται να επικροτεί αυτή την απόφαση, ενώ οι μισοί περίπου υποστηριχτές του κόμματος τάσσονται ξεκάθαρα υπέρ των άλλων υποψηφιοτήτων.
  • Ενδεικτικό των τάσεων μέσα στο ΔΗΚΟ, είναι επίσης το ότι οι Βουλευτές Λάρνακας, Πάφου και Κερύνειας, καθώς και η Ευρωβουλευτής του κόμματος μαζί με την ηγεσία της Νεολαίας-ΝΕΔΗΚ, τάχθηκαν ενάντια στη συνεργασία με τον Συναγερμό, γεγονός που οφείλεται σύμφωνα και με σειρά ομιλητών της «ιστορικής συνεδρίας», στους ισχυρούς προβληματισμούς της βάσης.
Καθηλωμένος στο 38% ο Αναστασιάδης
  • Τα στοιχεία αυτά είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικά για τον Μάριο Κάρογιαν και την ομάδα του, όπως φυσιολογικά και για τον Νίκο Αναστασιάδη με τους επιτελείς του που δεν βλέπουν να «έπιασαν τόπο» οι νεώτερες μεταλλάξεις προκειμένου να πεισθούν τα μέλη και οι φίλοι του ΔΗΚΟ. Οι μόνοι που για τους δικούς τους λόγους θεώρησαν ότι οι διάφορες υποσχέσεις και τα έγγραφα που συνομολόγησε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ με τον Μ. Κάρογιαν έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα, είναι, όπως δείχνει η πορεία των γεγονότων, ο στενός κύκλος γύρω από της ηγεσία του κόμματος.
  • Ως εκ τούτου, αρχίζει πλέον να παίρνει σάρκα και οστά ένα «κακό σενάριο» για τα επιτελεία του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ που κάποτε μιλούσαν ακόμα και για εκλογές ενός γύρου, αφού η τάση για περιορισμό των ποσοστών του Νίκου Αναστασιάδη κάτω από το 40% δείχνει να σταθεροποιείται, βασιζόμενη κυρίως στους Συναγερμικούς ψηφοφόρους.
Εκλογές δύο γύρων και χωρίς διλήμματα για την Αριστερά
  • Με αυτά τα δεδομένα, στη βάση των ευρημάτων άλλων δημοσκοπήσεων που έχουν στα χέρια τους τα επιτελεία των υποψηφίων, και που σύμφωνα με πληροφορίες της ΓΝΩΜΗΣ δείχνουν σε κάποιες περιπτώσεις τον Νίκο Αναστασιάδη να ξεπερνά μετά βίας τα Συναγερμικά ποσοστά, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι προεδρικές εκλογές του 2013 θα διεξαχθούν σε δύο γύρους, στους οποίους θα αναμετρηθεί η κεντροαριστερή δημοκρατική παράταξη απέναντι στη πολιτικοοικονομική διαπλοκή της Δεξιάς.
  • Αν και είναι προφανείς οι στόχοι και η στρατηγική στη προσπάθεια των ΜΜΕ και ειδικά των Σίγμα-Σημερινή και Φιλελεύθερου για καλλιέργεια της εντύπωσης στη κοινή γνώμη πως Μαλάς και Λιλλήκας θα δώσουν μάχη για τη δεύτερη θέση, και πως επιπλέον ο υποψήφιος που στηρίζεται από την ΕΔΕΚ έχει περισσότερες πιθανότητες νίκης απέναντι στον Νίκο Αναστασιάδη στον Β’ γύρο, οι σφυγμομετρήσεις που έχει υπόψη της η εφημερίδα μας παρουσιάζουν τους δύο «μονομάχους» να έχουν διαφορά μέχρι και 12 μονάδες…
  • Παρά τους ευσεβοποθισμούς των μεγάλων συμφερόντων και όσων οικοδομούν συστηματικά πάνω στο ενδεχόμενο ήττας της Αριστεράς, τη δεύτερη Κυριακή των εκλογών, η ευρύτερη δημοκρατική παράταξη δεν θα χρειαστεί να τεθεί μπροστά σε κανένα δίλημμα.
  • Όπως έχει χαρακτηριστικά τονιστεί σε διάφορες περιπτώσεις από εκπροσώπους του Κινήματος, ευθύνη για μια ενδεχόμενη νίκη Αναστασιάδη-Συναγερμού θα την έχουν όσοι βρεθούν αργά ή γρήγορα στην αλυσίδα της διαπλοκής που ετοιμάζει, προκειμένου να εξυπηρετήσει τη πλουτοκρατία, τα ευρωπαϊκά μονοπώλια και το ΝΑΤΟ.

16 Οκτωβρίου 2012

Ο Νίκος Χρυσάνθου Αναστασιάδη

Ο λαός ξεχνά;
  • Με ειδική τιμητική αναγνώριση ως γόνος αστυνομικού, του Χρύσανθου Αναστασιάδη, τίμησε προχθές ο Φιλοαστυνομικός Σύνδεσμος Κύπρου τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ και υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη που δεν μπορούσε να κρύψει τη συγκίνησή του!
  • «Μου φέρατε στη μνήμη τον πατέρα μου προς τον οποίο οφείλω πολλά ή οφείλω τα πάντα» είπε ο κ. Αναστασιάδης μετά τη συμβολική σιγή στη μνήμη του Χρύσανθου Αναστασιάδη, λέγοντας ότι μεγάλωσε και έζησε τις δοκιμασίες που ζουν τα μέλη της Αστυνομίας, χάρη στο μακαριστό πατέρα του…
  • Όλα αυτά καλά και άγια φυσικά, αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι ο μακαριστός πατέρας του υποψηφίου της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς, δεν ήταν ο οχταήμερος αστυνομικός διευθυντής Λεμεσού επί πραξικοπηματικών ημερών, με 12 νεκρούς να στοιχειώνουν τα έργα και τις ημέρες του.
  • «Του οφείλει τα πάντα» δήλωσε ο κ. Αναστασιάδης, και φαίνεται να έχει δίκιο αφού στις οικογενειακές του παραδόσεις οφείλει το γεγονός ότι υπηρέτησε και ο ίδιος την ΕΟΚΑ Β’, ως δικηγόρος κατηγορούμενων της οργάνωσης για ενέργειες κατά του κράτους, κάνοντας το «όνομά» του στην ακροδεξιά πιάτσα…
  • Οφείλει στον πατέρα του πολλά ο πρόεδρος του Συναγερμού, είναι αλήθεια, αφού ως Νίκος Χρυσάνθου υπόγραφε στα έγγραφα των χρηματιστηριακών εγγράφων αγοράζοντας προνομιακές μετοχές, κρυμμένος πίσω από το όνομα του πατέρα του.
  • Και να μη ξεχνάμε πως οι σχέσεις του κ. Αναστασιάδη με το σώμα είναι ακόμα βαθύτερες αφού και ο δίδυμος αδελφός του Πάμπος, διορίστηκε επί ημερών Γλαύκου Κληρίδη ως ειδικός αστυνομικός, για να βρεθεί αργότερα να συμμετέχει σε βιομηχανία παραγωγής «ροζ βιζών» για καλλιτέχνιδες προς βορά των καμπαρέ…
  • Αλήθεια, τι γίνεται αυτή η ψυχή;

15 Οκτωβρίου 2012

Ποιοι σπρώχνουν τη Κύπρο στους τοκογλύφους της τρόικας

Κατασκευασμένος ο μονόδρομος της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και της λιτότητας. 
Πως φτάσαμε στη δύσκολη οικονομική κατάσταση και μπροστά στα καταστροφικά πλάνα της τρόικας.
Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί πως τα τελευταία δύο χρόνια τουλάχιστον, η αντιπολίτευση, χρησιμοποιώντας τη ταξική της πλειοψηφία στη Βουλή, επιδόθηκε σε ένα αγώνα περιορισμού των εσόδων του Κράτους, κατηγορώντας την ίδια στιγμή τη Κυβέρνηση για «ατολμία» σε μέτρα που θα βελτίωναν τη κατάσταση της οικονομίας. Τα παραδείγματα είναι πολλά:
  • Άρνηση υπερψήφισης μέτρων που αφορούσαν τη συνεισφορά του πλούτου και της μεγάλης κερδοφορίας,
  • Μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ στις τουριστικές επιχειρήσεις και η αναστολή του φόρου διανυκτέρευσης εν μέσω αυξήσεων στο τουριστικό ρεύμα
  • Κωλυσιεργία για πάνω από ένα χρόνο στην εξέταση κυβερνητικών νομοσχεδίων για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής
  • Καθυστέρηση των ζητημάτων του ελέγχου και της φορολόγησης του ηλεκτρονικού τζόγου, η προσπάθεια για κατάργηση των τελών κυκλοφορίας
  • Ματαίωση του πλάνου εξυγίανσης των Κυπριακών Αερογραμμών και η αποθάρρυνση των επενδυτών της Triple Five
  • Άρνηση της προτεινόμενης φορολογίας επί των καπνικών προϊόντων, και άλλα, που συνθέτουν ένα πλαίσιο εσωτερικής υπόσκαψης και χειραγώγησης.
Οι κοινοβουλευτικές όμως κινήσεις για στρίμωγμα των κρατικών ταμείων και το σπρώξιμό τους στα όρια της στάσης πληρωμών προκειμένου να επισπευθεί η αίτηση στον Μηχανισμό Στήριξης, δεν σταματούν εδώ…

Μόλις το περασμένο καλοκαίρι είδαμε τους Ν. Παπαδόπουλο και Αβέρωφ Νεοφύτου να απειλούν τα ΔΣ των ημικρατικών οργανισμών μέσα από τη Βουλή, έτσι ώστε να μην αποδώσουν τα μερίσματα στο Κράτος από τα κέρδη και να αποτρέψουν τον δανεισμό του από τα πλεονάσματα.

Στο ίδιο πλαίσιο «μποϊκοταρίσματος» των εσόδων του Κράτους, εντάσσεται και η πρόσφατη προσπάθεια της «κυβερνώσας βουλής» να αναστείλει ή να καθυστερήσει τη δημιουργία της Κρατικής Εταιρίας Υδρογοναθράκων που μπορεί άμεσα να παρουσιάσει τα πρώτα της έσοδα, με την υπογραφή των συμφωνιών για τον δεύτερο γύρο αδειοδότησης.

Ως μεγάλης στρατηγικής σημασίας στο πολιτικό σκηνικό, αναδεικνύεται και η προπαγάνδα που εξαπολύεται από τα κόμματα της Δεξιάς και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, κάθε φορά που γίνονται αναφορές σε θετικές εξελίξεις στο θέμα του διακρατικού δανεισμού από τη Ρωσία, γεγονός που φανερώνει το άγχος και την αγωνία των πολιτικών και επικοινωνιακών εκπροσώπων της πλουτοκρατίας, για μια ενδεχόμενη θετική κατάληξη του αιτήματος της Κυβέρνησης, αφού προφανώς θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς τους.

Όλα αυτά τα στοιχεία, σχηματίζουν την εικόνα πως επιχειρείται με πολιτικές διαπλοκές και με τη συνδρομή των αρχισυντακτών των αστικών εφημερίδων, να οδηγηθεί η Κυβέρνηση σε άνευ όρων παράδοση στις ορέξεις της Τρόικας γκρεμίζοντας συνειδητά κάθε ευκαιρία άντλησης πόρων, όπως έπραξαν επίσης οι αντιπολιτευόμενοι, σε συνεργασία με τις γνωστές εφημερίδες-φερέφωνα και στην πρόσφατη υπόθεση της κινέζικης επένδυσης στο παλιό αεροδρόμιο Λάρνακας.

Οι καταστροφικές κινήσεις των τραπεζιτών

Κι ενόσω η αντιπολίτευση ετοιμαζόταν από την Άνοιξη του 2010 να «χτυπήσει στο ψαχνό» με στόχο τον εξαναγκασμό της Κυβέρνησης σε μέτρα που θα κατευθύνονταν στους εργαζόμενους και το Δημόσιο, μια άλλη παράλληλη διαδικασία λάμβανε χώρα, με τη εξάντληση της ρευστότητας των κυπριακών τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα, και με βασικούς «παίκτες», όπως και την εποχή του χρηματιστηρίου, τα δύο μεγάλα ιδιωτικά ιδρύματα.

Με δισεκατομμύρια που τους είχαν παραχωρηθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, μέσω του Κράτους, για τόνωση της οικονομίας και έλεγχο των επιτοκίων, οι κερδοσκόποι των κυπριακών τραπεζών αγόραζαν από Γερμανική τράπεζα κολοσσό, εν μέσω πρωτοφανούς κρίσης και ενώ ήταν ήδη σε εξέλιξη η πτώση της Ελληνικής οικονομίας, κρατικό ελληνικό χρέος σε ομόλογα, με 18% έκπτωση σε πολλές περιπτώσεις και με επιπλέον προμήθεια 5% στα γραφεία των τραπεζών που ολοκλήρωναν τις πράξεις.

Κι όλα αυτά, με τη κάλυψη και την ανοχή του πρώην Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, που με τη σειρά του λάμβανε διαβεβαιώσεις από τραπεζιτικούς κύκλους στην Ευρώπη, και ειδικά την ΕΚΤ που εδρεύει στη Γερμανία, πως οι «επενδύσεις» αυτές είναι ασφαλείς…

Με λίγα λόγια, οι κυπριακές τράπεζες αγόραζαν ήδη «κουρεμένα» ομόλογα, εφόσον πλήρωναν μόνο το 82% της αξίας τους, με την ελπίδα ότι η Deutsche Bank, η μεγαλύτερη έμπορος συναλλάγματος στον κόσμο  σύμφωνα με τις στατιστικές, ξεφορτωνόταν «θησαυρό».

Φυσικά, κάθε άλλο παρά θησαυρός αποδείχτηκαν τα ομόλογα που πέρασαν στη κατοχή πλέον των Κυπριακών τραπεζών και που οδηγούν τη Κύπρο σε δύσκολες αποφάσεις. Οι Γερμανοί μάλλον έψαχναν για κορόιδα στη συγκεκριμένη περίπτωση, και τα βρήκαν στα πρόσωπα όσων οι αντιπολιτευόμενοι υπερασπίζοντας ανεπιφύλακτα μέχρι πολύ πρόσφατα.

Η δύσκολη κατάσταση των τραπεζών μετά τη αγορά ομολόγων τεράστιας αξίας και την αναπόφευκτη πλέον διασύνδεση της κυπριακής οικονομίας με την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της Ελλάδας, επιδεινώθηκε όπως αποκαλύπτουν νέες δημοσιογραφικές πληροφορίες, με την μετατροπή τον Μάρτη του 2011 της «Marfin Εγνατία» από θυγατρική σε παράρτημα της «Marfin Λαϊκής».

Μια ακόμα τραπεζιτική πράξη που φέρει τη σφραγίδα αποδοχής και έγκρισης του Αθανάσιου Ορφανίδη και η οποία «φόρτωσε» στις πλάτες των Κυπρίων άλλα τέσσερα περίπου δισεκατομμύρια ευρώ «κακών πιστώσεων» που θα παρέμεναν στη δικαιοδοσία του ελληνικού κράτους αν δεν παιρνόταν αυτή η απόφαση. 

13 Οκτωβρίου 2012

Ο καπιταλιστικός όλεθρος και η σοσιαλιστική ανασύνταξη

Η ιστορία δικαιώνει τη διεθνιστική αριστερά και τη διαλεκτική της κριτική στον καπιταλισμό
  • Οι περιπτώσεις της Κύπρου, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας ιδιαίτερα, σχηματίζουν μια σαφή εικόνα για το πως οι ζημιές των τραπεζών χρησιμοποιούνται από τα συσσωρευμένα κεφάλαια του Βορρά, ως ο Δούρειος Ίππος που θα αναγκάσει τους λαούς της Ευρώπης να δεχθούν αμαχητί τα νέα εργασιακά δεδομένα τα οποία προετοιμάζονται εδώ και δεκαετίες από τις δεξαμενές σκέψης των λεσχών της Νέας Τάξης.
  • Το δυτικό κεφάλαιο, στον ανταγωνισμό του με τις αναδυόμενες καπιταλιστικές υπερδυνάμεις της Ανατολής οι οποίες διαθέτουν το πλεονέκτημα της πάμφθηνης εργασίας, θέτει δύο βασικούς στόχους για το άμεσο μέλλον:
Την ελαχιστοποίηση του δημόσιου συμφέροντος, της κρατικής επιχειρηματικότητας, της πρόνοιας και των εισοδημάτων στις περιφερειακές χώρες σε Ευρώπη και Αμερική, έτσι ώστε να αυξηθούν τα κέρδη και η ανταγωνιστικότητα των κολοσσών των ΗΠΑ, Καναδά, Δυτικής Ευρώπης, Αυστραλίας και Ιαπωνίας.
Την «κατάκτηση» με όποιο τρόπο προσφέρεται κάθε φορά, όλων των ενεργειακών κοιτασμάτων των «τρίτων χωρών», των κρατών  δηλαδή που συνεργάζονται σε ευρεία κλίμακα με της οικονομίες Κίνας και της Ρωσίας σε πρώτο επίπεδο.
  • Ο πόλεμος και η επιβολή νέων καθεστώτων στο Σουδάν, τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τώρα τη Συρία, με επόμενο στόχο, όπως όλα δείχνουν, το Ιράν, αποδεικνύουν τη τάση εκ μέρους των ηγετικών χωρών του ΝΑΤΟ να ελέγξουν τη παραγωγή και τη ροή ενέργειας, ειδικά προς τη Κίνα και τις άλλες αναπτυσσόμενες βιομηχανικές χώρες, καθώς και την ελαχιστοποίηση των ερεισμάτων της Ρωσίας στον τρίτο κόσμο.
  • Ο ψυχρός πόλεμος του δεύτερου μισού του προηγούμενου αιώνα, μετεξελίσσεται πλέον σε ένα κράμα οικονομικής και στρατιωτικής επέμβασης με πρόσχημα τις εσωτερικές αντιθέσεις σε κάθε χώρα ξεχωριστά:
Στα κράτη που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιθέσεις παίρνουν χρηματοπιστωτικό χαρακτήρα, χρησιμοποιώντας ως αίτιο εισβολής και επιβολής  τις κρίσεις δημόσιου ή τραπεζιτικού χρέους και ως «πέμπτη φάλαγγα» τη ντόπια πλουτοκρατία που εξυπηρετείται από τις «λογιστικές χούντες» τύπου Τρόικας.
Στις αραβικές, τις αφρικάνικες χώρες και αλλού, εξοπλίζονται οι αντικαθεστωτικές παρατάξεις και προκαλείται η στρατιωτική επέμβαση ως αποτέλεσμα των εμφύλιων συγκρούσεων ή κατασκευάζονται αφορμές με αιτίες όπως η τραγωδία στη Νέα Υόρκη, τη δήθεν κατοχή χημικών από το Ιράκ και τώρα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
  • Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Καταστροφή του δημοσίου συμφέροντος, διαμελισμός των κρατών, μετανάστευση, πέρασμα των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας σε ξένες πολυεθνικές, πολιτική αστάθεια.
  • Ο ιμπεριαλιστικός όλεθρος βρίσκεται προ των πυλών, και η απάντηση των λαών βρίσκεται εκεί που ήταν πάντα, στη διεθνιστική εργατική αλληλεγγύη, στους αγώνες για ειρήνη και σοσιαλισμό.    
  • Μόνο ο πολιτικός αγώνας για τερματισμό των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και της δίκαιης κατανομής του πλούτου που παράγεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μπορεί να αντιπαραταχθεί στην αυτοκρατορία του πολέμου που παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας.
  • Η ιστορία δικαιώνει τη διεθνιστική αριστερά και τη διαλεκτική της κριτική στον καπιταλισμό. Η εργασιακή ειρήνη έχει ήδη τερματιστεί και οι εμπόροι του πολέμου ξεγυμνώνονται καθημερινά στις συνειδήσεις των λαών.
  •  Ήρθε η ώρα για σοσιαλιστική ανασύνταξη, για επιστροφή στις ιδεολογικές και επαναστατικές μας καταβολές.
  • Μπαίνουμε στη στενωπό της ιστορίας, και το φως στην άκρη του τούνελ είναι ξανά ο επιστημονικός σοσιαλισμός, το πραγματικό όπλο των λαών απέναντι στη τρομοκρατία και την εκμετάλλευση.
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 12/10/2012

11 Οκτωβρίου 2012

Παίζει το βιολί η Άγκυρα, χορεύουν οι διχοτομικοί

«Ανταλλάσσοντας πάσες», οι απορριπτικοί κύκλοι στα κατεχόμενα και τις ελεύθερες περιοχές, 
βάζουν εμπόδια, απαξιούν και συκοφαντούν την επαφή των δύο κοινοτήτων 
  • Τουρκία: Εκμαιεύει θερμό επεισόδιο με στόχο την αλλαγή του πλαισίου λύσης και το μπλοκάρισμα της εξόρυξης Φυσικού Αερίου από τη Κυπριακή Δημοκρατία
  • Γ. Λιλλήκας-ΕΔΕΚ-Αρχιεπίσκοπος-ΕΥΡΩΚΟ-«Οικολόγοι»-ΕΛΑΜ: Έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να κουβαλήσουν νερό στο μύλο της διχοτόμησης 
Στη ΓΝΩΜΗ 5-10-2012
  • Στις διακριτές πλέον στοχεύσεις της Τουρκίας και της κατοχικής διοίκησης για δημιουργία θερμού κλίματος στη Κύπρο με εμπρηστικές δηλώσεις και ενέργειες όπως αυτής της σύλληψης των τριών αστυνομικών της Δημοκρατίας, οι γνωστοί ε/κ κύκλοι βιάζονται να δώσουν στο πιάτο «αποδείξεις και τεκμήρια» για τη μη ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων, κάνοντας ό,τι περνά από το χέρι τους για να δικαιώσουν  την τούρκικη προπαγάνδα.
  • Ενόψει, όπως συγκλίνουν οι αναλύσεις, του δεύτερου γύρου αδειοδότησης για έρευνες στα κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ και τη τροχοδρόμηση εξορύξεων φυσικού αερίου, οι τούρκικοι μηχανισμοί επιλέγουν τη κατασκευή κρίσεων επί κυπριακού εδάφους, που δίνουν με τη σειρά τους το έναυσμα και την ευκαιρία στους διχοτομικούς κύκλους βόρεια και νότια του συρματοπλέγματος για επαναφορά των χωριστικών και  αντι-επαναπροσεγγιστικών συνθημάτων.
  • Οι προτάσεις Γ. Λιλλήκα και ΕΔΕΚ για απαγόρευση ή και περιορισμό της διακίνησης, η τοποθέτηση Αρχιεπισκόπου που κινείται, όπως ήταν αναμενόμενο, στο ίδιο κλίμα, και οι «αυθόρμητες» εκδηλώσεις της ομάδας Ματσάκη και του ΕΛΑΜ στα οδοφράγματα Αγ. Δομετίου και Λήδρα Πάλας την Τρίτη, δείχνουν παραστατικά πως  υπάρχουν ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα «πρόθυμοι» και «ετοιμοπόλεμοι» νεροκουβαλητές στο διχοτομικό μύλο της Άγκυρας και του Έρογλου.
Οι αυξανόμενες προκλήσεις της κατοχικής δύναμης
  • Του επεισοδίου με τους τρεις αστυνομικούς που βρέθηκαν στη νεκρή ζώνη πλησίον της Λουρουτζίνας, προηγήθηκε η παράνομη σύλληψη  από τις κατοχικές αρχές ε/κ ψαράδων στα ανοιχτά της Αμμοχώστου τον περασμένο μήνα, καθώς και η απαγόρευση διέλευσης στον Χωρεπίσκοπο Καρπασίας προκειμένου να τελέσει τη λειτουργία του Ευαγγελισμού στις 25 Μάρτη για τους εγκλωβισμένους.
  • Στο ίδιο κλίμα όπως διαφαίνεται, εντάσσονται οι προσπάθειες του Έρογλου για μεγάλο διάστημα να περιορίσει τη διέλευση τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές με διάφορους ελέγχους και καθυστερήσεις στα οδοφράγματα, γεγονός που προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία της τ/κ κοινότητας τον Απρίλιο.
  • Είναι επίσης γεγονός που αποδεικνύεται από σειρά μαρτυριών στην εφημερίδα μας, πως το καθεστώς του Έρογλου, έχει με δόλιο τρόπο περιορίσει τα τελευταία δύο χρόνια και τις επισκέψεις ε/κ στα κατεχόμενα, παρουσιάζοντας τσουχτερά «τροχαία πρόστιμα» τα οποία πρέπει να πληρώνουν οι διακινούμενοι για δήθεν παραβιάσεις των ορίων ταχύτητας σε διάφορες περιοχές της κατεχόμενης Κύπρου.

9 Οκτωβρίου 2012

Αγοράζονται χρυσαφικά

Τα χρυσαφικά μας να τ’ αγοράσετε κύριοι, αλλά τη νοημοσύνη μας θέλουμε την.
  • Η αλήθεια είναι πως περιμέναμε κάτι αρκετά καλύτερο από αυτό που παρουσιάστηκε από τη Κυβέρνηση ως αντιπροτάσεις στη Τρόικα.
  • Μόνο και μόνο το γεγονός ότι το ψαλίδι φτάνει στα εισοδήματα των χιλίων ευρώ, λέει πολλά. Δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε τέτοια μέτρα, έστω κι αν είναι σαφώς πιο ανθρώπινα από όσα προτείνει η Τρόικα και η Δεξιά, μαζί με την ΟΕΒ.
  • Είναι φανερό πως ότι οι τοκογλύφοι, που αναγκαστικά(…) επιλέγουμε σαν πολιτεία για να σωθεί το υπάρχων σύστημα, μας επιβάλλουν τρόπο σκέψης και κατευθύνσεις από τις οποίες δεν μπορεί να αποκλίνει και πολύ μια οποιαδήποτε κυβέρνηση.
  •  Ιδίως όταν δεν έχει εναλλακτικές δυνατότητες για μια τόσο μεγάλη χρηματοδότηση…
  • Αλλά και όταν στο εσωτερικό οι πλειοψηφούσες συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις και τα αστικά ΜΜΕ που εκπροσωπούν τη πλουτοκρατία, την άρχουσα τάξη και τους μεγάλους εργοδότες, έχουν ταυτόσημες ουσιαστικά απόψεις με τους περιαλειφόμενους δανειστές μας, και ελπίζοντας βάσιμα πως με αυτές τις ρυθμίσεις θα ανοίξει διάπλατα πλέον ο δρόμος για γενικότερες μειώσεις εισοδημάτων, κατάργηση του κοινωνικού κράτους και ελαχιστοποίηση της κρατικής-δημόσιας παρέμβασης στην οικονομία και την παραγωγή.
  • Οι αντιπροτάσεις της κυβέρνησης στοχοποιούν κυρίως, και πάλι, τους δημόσιους υπαλλήλους. Ναι μεν είναι διακριτή η προσπάθεια να γίνουν δικαιότερες κατανομές και να προασπιστούν εργασιακοί θεσμοί σε σχέση με όσα περιλαμβάνουν τα προγράμματα των δανειστών, αλλά δεν αποφεύγονται οι άδικες περικοπές.
  • Είναι χαρακτηριστικό για παράδειγμα, πως ένας δημόσιος υπάλληλος που μέχρι τον περσινό Δεκέμβρη είχε μηνιαίο εισόδημα στις δύο χιλιάδες ευρώ, με τις περικοπές και τα «παγώματα» του 11’ και με αυτές που προτείνονται τώρα, θα πέσει έως και 25%, καταλήγοντας στα 1.500.
  • Απώλειες εισοδημάτων για ένα απλό μισθωτό του ευρύτερου δημόσιου τομέα που φτάνουν ή και ξεπερνούν τις 5, 6 και 7 χιλιάδες ευρώ ετησίως και για όλα τα χρόνια που έρχονται, όλοι αντιλαμβάνονται νομίζω πως είναι καταδικαστικές για τις οικογένειες και τους εξαρτώμενους αυτών των ανθρώπων, όπως θα είναι και για τη γενικότερη οικονομία.   
  • Και αυτοί οι άνθρωποι, των μέσων εισοδημάτων της τάξης των 1500 έως 3000 ευρώ, είναι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στην δημόσια υπηρεσία.
Μονόδρομος;
  • Εφόσον θεωρείται ως μονόδρομος η ανακεφαλεοποίηση των τραπεζών από το κράτος, και άρα τους πολίτες και την οικονομία του τόπου γενικότερα, αυτό που θα έκανε βιώσιμη και ανεκτή αυτή τη μονοδρόμηση, θα ήταν η δικαιότερη κατανομή της ζημιάς.
  • Βεβαίως, κάποιοι ισχυρίζονται πως δεν είναι η έκθεση των τραπεζών μας στο ελληνικό χρέος και η γενική τους ανεξέλεγκτη δραστηριότητα που φέρνει τη κυπριακή πολιτεία σ’ αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι. Σε διάφορους μάλιστα προκαλεί ακόμα και «γέλωτα» η αναφορά στις ευθύνες των τραπεζών…
  • Η αλήθεια όμως, όσο κι αν με ιδιαίτερη ζέση προσπαθούν να πείσουν πως το κράτος και οι υπαλλήλοι του ευθύνονται για την «απαγόρευση» αναχρηματοδότησης, μαζί φυσικά με την «ατολμία» της κυβέρνησης να τους επιτεθεί εδώ και καιρό, τα ελλείμματα του κράτους από το 11’ μέχρι και το 15’, δεν θα ξεπεράσουν το 1.5 δις ευρώ. Ένα ποσό, που θα μπορούσαμε να το εξοικονομούμε σχετικά εύκολα και χωρίς αυτή τη πρωτοφανή επίθεση στα εισοδήματα των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, που θα φέρουν αναπόφευκτα ανάλογη «αυστηρότητα» σε όλους τους άλλους εργασιακούς τομείς.

7 Οκτωβρίου 2012

Χαλαρή ΝΑΤΟϊκή Ομοσπονδία: το πραγματικό πρόγραμμα Αναστασιάδη

 Το "προικοσύμφωνο" ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις - ΓΝΩΜΗ 31/8/2012:
“Κοινά σημεία η αναζήτηση διευθέτησης που να διατηρεί τον πολιτικό διαχωρισμό
των δύο κοινοτήτων και η ρυμούλκηση της χώρας στο ΝΑΤΟ”

  • Με τη συνεργασία της ηγεσίας του ΔΗΚΟ θα επιδιώξει λύση «δυτικών προδιαγραφών» σε όλα τα φλέγοντα ζητήματα: Φυσικό αέριο – Μνημόνια και Λύση του Κυπριακού «πακέτο» στα μέτρα του ΝΑΤΟ και των συμφερόντων του στη περιοχή.
  • «Yes man» ο Αναστασιάδης στα βορειοατλαντικά αφεντικά
  • Στο στόμα του λύκου η Κύπρος με αίτηση στον ΝΑΤοϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» στον οποίο η Τουρκία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο.
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 28/9/2012
  • Οι μη αναφορές σε Διζωνική στο έγγραφο συμμαχίας ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ, δίνουν πλέον μια πιο στέρεα μορφή στην αιωρούμενη χαλαρή ομοσπονδία, με πολιτικό διαχωρισμό Ε/κων και Τ/κων και αναγνώριση της ντε φάκτο διχοτόμησης περίπου ως έχει, βάσει του αγγλοκαναδικού σχεδίου του 1978 που οι δυτικοί προσπάθησαν να «περάσουν» έξω από τις διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών, θέλοντας να αποφύγουν τότε τις ενστάσεις των άλλων μεγάλων δυνάμεων.
  • Στην τελευταία έκδοση του Αυγούστου, είχαμε αναλύσει με τρόπο που φαίνεται να επαληθεύεται, τα βασικά κοινά ζητούμενα μεταξύ Αναστασιάδη και ΔΗΣΥ από τη μια, και των «ανένδοτων» κύκλων του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ από την άλλη, υποστηρίζοντας πως ομοίως αναζητούν “διευθέτηση που να ΜΗΝ επανενώνει πραγματικά τις δύο κοινότητες και τη ρυμούλκηση της χώρας στο ΝΑΤΟ”.

4 Οκτωβρίου 2012

Ψέματα και αλήθειες για τα μνημόνια… και ένα μάθημα

"Δεν τρέφουμε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για τις
δυνατότητες αντίστασης στις υπέρτερες παγκόσμιες δυνάμεις.
Ωστόσο, δε θα διαφωνήσει κανείς, ότι χαμένες μάχες είναι αυτές που δεν δίνονται"
  • Έχει χρησιμοποιηθεί από τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης σε αρκετές περιπτώσεις το τελευταίο διάστημα, το απλοϊκό επιχείρημα πως η όποια προσπάθεια εξασφάλισης δανείου, είτε πρόκειται για ένα οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, είτε το ίδιο το κράτος, είναι φυσικό να συνοδεύεται από υποχρεώσεις, θέλοντας έτσι να χρυσώσουν το χάπι στον λαό για τα μέτρα  που είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν με πρόσχημα την «εθνική σωτηρία».
  • Προσπαθούν να περάσουν την εικόνα πως δανειολήπτης και δανειστής, στη περίπτωσή μας η Κύπρος από τη μια, και το δίδυμο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου από την άλλη, έχουν απλά να ακολουθήσουν τους γενικούς κανόνες του εμπορίου χρήματος, γεγονός που αναπόφευκτα θα βάλει σε μια οικονομική περισυλλογή, περικοπές και προγραμματισμό το δανειζόμενο μέρος, δηλαδή το Δημόσιο.
  • Έρχονται επίσης να προσθέσουν, πως ο ερχομός της Τρόικας και το πλάνο που θα προταθεί, θα βάλουν «σε τάξη» αρκετά κακώς έχοντα στα δημοσιονομικά και τη λειτουργία της κρατικής μηχανής, αφού δεν μπορούμε ή δεν τολμάμε «να τα κάνουμε από μόνοι μας».
  • Δεν ήταν λίγες οι φορές μάλιστα, που φρόντισαν οι ίδιοι να δημιουργήσουν την εικόνα στους πολίτες (βλ. Ν. Παπαδόπουλος-Α. Νεοφύτου) πως όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται για πραγματική διαπραγμάτευση που να έχει ως ζητούμενο την κοινωνική συνοχή, αλλά μάλλον επιχαίρουν για το στρίμωγμα του ίδιου του κράτους και των υπαλλήλων του.
Η αλήθεια φυσικά είναι άλλη…

3 Οκτωβρίου 2012

Οι λαοί της νότιας Ευρώπης στέλνουν το μήνυμα στους Κυπρίους: Όχι στα μέτρα της Τρόικας

NO!
“…η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Αυτά που προτείνει η τρόικα κάνουν αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο”.
“…αυτό που ονομάζουν «αγορές», δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα”.

  • Οι αντιδράσεις λαών και κυβερνήσεων του ευρωπαϊκού νότου απέναντι στις δοκιμασμένες και αποτυχημένες τροικανές συνταγές λιτότητας, η εικόνα που παρουσιάζουν οι οικονομίες τους αλλά και η κατάσταση των πολιτών τους μετά τα «μέτρα» των μνημονίων, στέλνουν ένα μήνυμα στους Κύπριους για το καθεστώς της επόμενης μέρας, αν η όποια κυβέρνηση παραδοθεί αμαχητί στις ορέξεις της Τρόικας.
  • Οι «επενδυτικοί κύκλοι» των συσσωρευμένων βορειοδυτικών κεφαλαίων κερδοσκοπούν εις βάρος των δοκιμαζόμενων κρατών και τα θέτουν υπό τον απόλυτο οικονομικό τους έλεγχο, κι αυτό δεν είναι ισχυρισμός μόνο της ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά και μιας σειράς οικονομικών και πολιτικών αναλυτών διεθνούς κύρους όπως ο Νόαμ Τσόμσκυ, ο οποίος τον περασμένο Οκτώβριο δήλωνε απερίφραστα στο αθηναϊκό Βήμα πως η Ελλάδα «καταστρέφεται βάσει σχεδίου».
  • Ο Ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι, της Δεξιάς της χώρας του, θεώρησε ούτε λίγο-ούτε πολύ αυτή τη βδομάδα, αποικιοκρατικούς τους όρους που βάζει ο μηχανισμός για μια δανειοδότηση που θα καλύψει τις τράπεζες της Ισπανίας, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες στο Ευρωκοινοβούλιο καταγγέλλουν ως αποτυχημένη και αδιέξοδη τη πολιτική που ακολουθείται…
  • Στη Κύπρο, κάποιοι θέλουν «μνημόνιο χτες», προσπαθώντας να πείσουν τον λαό σε αυτοχειριασμό και μεταφέροντας του την ενοχή και την ευθύνη για την κατάσταση που μας ενέπλεξαν οι καιροσκοπισμοί και η διαφθορά στο τραπεζιτικό σύστημα…
Τι πραγματικά συμβαίνει στη Νότια Ευρώπη
  • Αν οι εξελίξεις οδηγήσουν τη Κυπριακή Δημοκρατία στο να αναλάβει το τραπεζιτικό χρέος στο σύνολο του, σε συνάρτηση με τα μέτρα που προτείνονται από τη Τρόικα, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο (και ο υπόλοιπος ευρωπαϊκός νότος αυτό αποδεικνύει), πως η επόμενη μέρα δεν θα είναι μέρα αισιοδοξίας και προοπτικής για τον απλό κόσμο.
  • Οι τεράστιες απώλειες τα εισοδήματα των φορολογούμενων και των εργαζομένων γενικά βάζουν νερό στον μύλο της ύφεσης, οι ιδιωτικοποιήσεις σταδιακά συσσωρεύουν τον πλούτο σε μη δημόσια χέρια, συρρικνώνεται περεταίρω η απασχόληση, και διευρύνεται ως αναπόφευκτα το χάσμα μεταξύ των τάξεων, η εργασιακή εκμετάλλευση και η μετανάστευση του «ζωντανού» δυναμικού των χωρών.
  • Οι μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία, όπως και οι πληροφορίες που λαμβάνονται για τη κατάσταση της εργατικής τάξης σ’ αυτές της χώρες και αλλού, παρουσιάζουν μια εικόνα στην οποία κυριαρχούν τα βορειοδυτικά κεφάλαια, εις βάρος της ίδιας της Δημοκρατίας με τη πλατιά έννοια, της κοινωνικής δηλαδή δικαιοσύνης και συνοχής.
  • Κατακτήσεις και πρόνοιες για το λαό καταστρατηγούνται και διαγράφονται, οι πολίτες χάνουν εντελώς τον έλεγχο των τοπικών εξουσιών, και το πολιτικό προσωπικό των χωρών μετατρέπεται σε «τοπικούς επιτρόπους» ξένων διευθυντηρίων.
  • Αυτό είναι το μέλλον που ετοιμάζεται για τις χώρες του Νότου, με τους νεοφιλελεύθερους να παρασέρνουν τους εργαζόμενους σε συναινέσεις μέσω εκφοβισμού και επικοινωνιακής τρομοκρατίας, με την απειλή της αναβίωσης του ναζισμού, της επιβολής χαρατσιών και του ξηλώματος του δημόσιου χαρακτήρα του κράτους. 

1 Οκτωβρίου 2012

Η τροικανή κερδοσκοπία και οι επικίνδυνοι μεσίτες της

Κυπριακό-Μνημόνιο-Αέριο...
'Ολα στο μπλέντερ της άρχουσας τάξης και των δυτικών της "στενών επαφών"
  • Αυτόβουλα μετατράπηκε στο μεγαλύτερο «ατού» της Τρόικας η αντιπολίτευση – Απαγόρευσαν ακόμα και τον προβληματισμό για άλλες επιλογές και διεξόδους
  • Υπερ-κερδοσκοπική για το δυτικό κεφάλαιο και με κοινωνική αναλγησία η προτεινόμενη διαδικασία
  • Ύποπτες οι διαθέσεις Τρόικας και ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ σε σχέση με το Φυσικό Αέριο: Δεν θέλουν να ληφθεί υπόψη η προοπτική των μεγάλων κερδών από την εξόρυξη που μπορεί να κατανείμει δικαιότερα τα βάρη
  •  «Σφήνα» ο Ντάουνερ προτείνοντας πακέτο λύσης σε Οικονομία και Κυπριακό – Πραγματικά επικίνδυνη προοπτική διακυβέρνησης από τον Αναστασιάδη και την «συμμαχία της καρέκλας» ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ
Του Στέλιου Στυλιανού στη ΓΝΩΜΗ 28/9/2012
  • Αποκαλυπτικές των προθέσεων των αντιπολιτευόμενων κομμάτων και των υποψηφίων τους στα θέματα της διαπραγμάτευσης με τη Τρόικα, υπήρξαν οι αντιδράσεις τους στους προβληματισμούς που έθεσε στον κοινωνικό διάλογο ο ΓΓ του ΑΚΕΛ με πρόσφατη συνέντευξη, και με αντικείμενο την υπερχρέωση του κράτους από τις τραπεζιτικές ατασθαλίες.
  • Η συντονισμένη λογοκρισία και η απαγόρευση της σκέψης για μια διαφορετική τακτική πέρα από τους μονοδρόμους του Ευρώ, με τον τρόπο, την ένταση και τη καθολικότητα που επιχειρήθηκε, αποδεικνύει στη πράξη πως δεν υπάρχει πραγματική διάθεση για εξαντλητική διαπραγμάτευση με τη Τρόικα από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης.
  • Ιδιαίτερα Γ. Λιλλήκας και ΕΔΕΚ, που είχαν και στο παρελθόν εξασκήσει κριτική στην ΕΕ για τη στάση της στο Κυπριακό, θα ανέμενε κάποιος πως θα διαχώριζαν κάπως τη στάση τους από την εκπεφρασμένη «ευρωλαγνεία» των ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-ΕΥΡΩΚΟ, εφόσον μάλιστα προσπαθούν να πλασαριστούν στη προεκλογική αρένα με αριστερίζοντα λόγο και «δόσεις» αντιμνημονιακής ρητορικής.
  • Μπροστά στο δίλημμα λαός ή Ευρώ, άπαντες οι αντιπολιτευόμενοι παρουσιάζονται «σαν έτοιμοι από καιρό»  να επιλέξουν το δεύτερο, γινόμενοι αυτοβούλως το μεγαλύτερο «ατού» στα διαπραγματευτικά χαρτιά της Τρόικας.
Μεγάλες και γρήγορες αποδόσεις για το δυτικό κεφάλαιο
  • Η πραγματικότητα είναι πως ένα ενδεχόμενο μνημόνιο με την Τρόικα, δεν θα είναι ένα απλό εμπορικό ή έστω διακρατικό δάνειο στο οποίο τα βασικά ζητούμενα -το ύψος του δανείου και των δόσεων, καθώς και ο χρόνος αποπληρωμής- αποτελούν τα στοιχεία πάνω στα οποία θα χτιστεί η όποια συμφωνία.
  • Η Τρόικα, σαν ο δανειοδοτικός φορέας των κρατών της Ευρωζώνης, αναλαμβάνει να μελετήσει και τρόπους με τους οποίους θα «σιγουρέψει» την τήρηση της συμφωνίας-μνημονίου, «ξεψαχνίζοντας» στην ουσία τα περιουσιακά στοιχεία χώρας που αιτείται, τις δαπάνες της αλλά και τις προοπτικές της, προτείνοντας και τις μεθόδους μέσα από τις οποίες θα εκρέουν χωρίς «προβλήματα» τα λεφτά από τους φορολογούμενους και το δημόσιο, έτσι ώστε να υλοποιείται το πλάνο αποπληρωμής.
  • Τραβώντας τη κουρτίνα, δεν βλέπουμε μια Τρόικα να διερευνά βιώσιμες μεθόδους προσαρμογής των κρατών και των εργαζόμενων στις νέες πραγματικότητες έτσι ώστε να ανατραπεί η ύφεση και προς το δικό τους συμφέρον, αλλά τρόπους με τους οποίους θα εξασφαλιστεί απρόσκοπτα και πολύ σύντομα η εξυπηρέτηση του δανείου, μαζί φυσικά με το οφειλόμενο επιτόκιο.
  • Χαρακτηριστικό της κερδοσκοπίας εις βάρος των «υπό διάσωση» κρατών, είναι για παράδειγμα ανάλυση στο Αθηναϊκό «Έθνος»* που παρουσιάζει το συνολικό κέρδος -μόνο για τα γερμανικά κεφάλαια- κατά τη διάρκεια της κρίσης, να αγγίζει ακόμη και τα 68 δισ. ευρώ τα τελευταία 3,5 χρόνια.
  • Άλλη εφημερίδα, η γερμανική «Sueddeutsche Zeitung» αυτή τη φορά, ισχυρίζεται επιπλέον πως “η Γερμανία ουσιαστικά δανείζεται χωρίς να πληρώνει τόκους, αφού αυτούς τους «αναλαμβάνει» η Ελλάδα”, δείχνοντας παραστατικά την τεράστια κερδοσκοπία που γίνεται εις βάρους του ελληνικού λαού και δημοσίου, εν είδει «μεταμοντέρνας αποικιοκρατίας».
Με ύποπτες διαθέσεις η Τρόικα –Από δίπλα ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-Ντάουνερ
  • Το χαρακτηριστικότερο παρόλα αυτά δείγμα της ιδιαίτερα προκλητικής στάσης της Τρόικας και όσων εκπροσωπεί, της υστεροβουλίας της και της αρνητικής διάθεσης που επιδεικνύει για μια ορθολογιστική και δίκαια κατανεμημένη πρόταση, είναι το γεγονός πως δεν φαίνεται να δέχεται οποιονδήποτε υπολογισμό εσόδων από την εξόρυξη Φυσικού Αερίου που θα είναι γεγονός σε ένα ορίζοντα πενταετίας, και που θα δώσει τη δυνατότητα στη Κυπριακή Δημοκρατία να ανασάνει και να κλείσει τις πληγές της.
  • Η Τρόικα εδώ δεν συμπεριφέρεται σαν ένας συμβατικός τραπεζίτης, όπως θέλει να την παρουσιάσει η αντιπολίτευση, και ειδικά ο ΔΗΣΥ και ο υποψήφιός του, αλλά ως ένας κερδοσκόπος στα όρια της τοκογλυφίας που δεν ενδιαφέρεται αν θα αποκτήσει το αιτούμενο μέλος τις δυνατότητες στο άμεσο μέλλον, αλλά επιμένει στη ταχεία αποπληρωμή, βάζοντας τη θηλιά στο λαιμό του δανειζόμενου και ελέγχοντας στην ουσία όλες τις επόμενες κινήσεις του.
  • Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ήδη να επιδείξει μία συμφωνία εξόρυξης με την Noble, ενώ την επόμενη Άνοιξη αναμένεται πως θα μπορεί να βάλει στο τραπέζι και μια σειρά άλλων συμφωνιών με παγκόσμιους κολοσσούς, που μπορούν να εγγυηθούν την αποπληρωμή των όποιων ποσών αποφασιστούν από τη Τρόικα και τη Κυβέρνηση.
  • Η τάση που επιδεικνύει ο μηχανισμός για γρήγορη επίλυση του «κυπριακού ζητήματος», όπως και η ολοφάνερη πλέον ζέση με την οποία ζητούν οι αντιπολιτευόμενοι την κατάληξη σε μνημόνιο, χωρίς να υπολογίζονται τα ενεργειακά αποθέματα της χώρας, βάζουν σε μεγάλες υποψίες για τις πραγματικές τους προθέσεις.
  • Αν μάλιστα συνδυαστούν αυτά τα φαινόμενα με τις απειλές της Τουρκίας για μπλοκάρισμα των κυπριακών ερευνών και εξορύξεων, καθώς και τις υποδείξεις Ντάουνερ για πακέτου λύσης Κυπριακού και οικονομίας, η βαλίτσα φαίνεται να πηγαίνει πολύ μακριά…
  • Εδώ ακριβώς είναι το σημείο που οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, και ειδικά η Δεξιά και ο υποψήφιός της Νίκος Αναστασιάδης, προβάλλουν ως μια πραγματικά επικίνδυνη προοπτική διακυβέρνησης  για το λαό και το τόπο, αφού είναι πολύ πιθανό, το Φυσικό Αέριο να μετατραπεί από διαπραγματευτικό όπλο της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε λάφυρο για τους δυτικούς και τη Τουρκία, με αντάλλαγμα μια διχοτομική λύση του Κυπριακού και την προσκόλλησή της χώρας στους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...