"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Δεκεμβρίου 2013

Ο φασισμός δεν έρχεται απ το μέλλον

  • Όπως και να το κάνουμε, η σύγχρονη Δεξιά-Ακροδεξιά έχει βάλει γυαλιά στους προπάτορες της «εθνικής» παρατάξεως.
  • Όχι μόνο στην Κύπρο ή την Ελλάδα. Πανευρωπαϊκά και παγκόσμια. Δέστε την κυρία Μέρκελ και το κόμμα της. Τύφλα να χει ο Χίτλερ και οι ναζί του. Τύφλα να έχουν Γρίβας και Γιωρκάτζιης μπροστά στα «φυντάνια» της ελληνοκυπριακής εθνικοφροσύνης που μας κυβερνούν.
  • Κυβερνά με ψέματα ο Αναστασιάδης, η Αριστερά στο επικοινωνιακό απόσπασμα, κι ούτε γάτα-ούτε ζημιά.
  • Έχει εγκαταστήσει παντού κυβερνήσεις τύπου Βισσύ η Γερμανία, δεν τρέχει μία για τους δήθεν εθνικιστές του ΟΧΙ του 40 και του αντιαποικιακού γριβικού έπους!
  • Στην μεταμοντέρνα κατοχή που ζούμε εμείς εδώ στη Νότια Ευρώπη, το πολύ-πολύ να πάει κανείς από αυτοκτονία ή να τον ρίξει κάτω ένα καρδιακό όταν μαζευτούν οι λογαριασμοί. Ηρωικοί θάνατοι σαν και του Φύσσα, σπανίζουν.
  • Δεν μας στήνουν στις μάντρες της Καισαριανής, ούτε μας ξεκόβουν μόνους στους αγρούς και τα στενά, ένας εναντίον πολλών, όπως τον Μένοικο, τον Ττοφαρή, τον Αρκοπάναο, τον Σακκά, τον Πέτρου. Δεν μας στέλνουν στο απόσπασμα σαν τον Μπελογιάννη.
  • Έχει εκλογικευτεί ο φασισμός, τουλάχιστον πάνω στους λαούς της Ευρώπης. Θα πρέπει να το παραδεχτούμε. Ο Γκέμπελς τώρα δικαιώνεται.
  • Η σύγχρονη Δεξιά που λέτε σύντροφοι, την κατοχή και τη χούντα την καταφέρνει αλλιώς. Δεν χύνει αίμα. Χύνει εικόνα και μελάνι, φόβο και οικονομική τρομοκρατία, χρηματοπιστωτική ασφυξία. Με το «όλοι είναι το ίδιο» και τη «χούντα που μας χρειάζεται».
  • Θέλει καθαρό μυαλό και ήθος, ναι ήθος, για να διακρίνει κανείς  τη νέα δικτατορία. «Ο φασισμός δεν έρχεται απ το μέλλον», είναι πάντα παρόν και δοκιμάζει τις δυνάμεις του ανάλογα με τις περιστάσεις. Αλλάζει μορφή και τρόπους, μεθόδους και διαδικασίες καταστολής και διάσπασης της εργατικής τάξης σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, δεν άλλαξε όμως ποτέ μυαλά.
  • Έχουν, είναι αλήθεια, βαλθεί να αποτελειώσουν το εργατικό κίνημα και την τάξη μας. Έχουν δέσει τους λαούς χειροπόδαρα.
  • Βαφτίζουν «λαϊκή απαίτηση» κάθε αντιδραστική σκευωρία, όπως ήταν αυτή με την παραίτηση του Δημήτρη Χριστόφια. Έχουν κάνει τους εργαζόμενους να πιστεύουν πως αυτοί, οι συντάξεις, τα επιδόματα και τα άλλα δικαιώματά τους ευθύνονται για την κρίση.
  • Έχουμε δρόμο μπροστά μας. Πρέπει να σπάσουν πολλά αποστήματα, να γκρεμιστούν πολλοί μύθοι, να συγκρουστούμε με τα κατεστημένα.
  • Και προπαντός, πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
  • Καλή σας χρονιά! 

25 Δεκεμβρίου 2013

Θάνατοι Τσάβες – Μαντέλα: Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αντιδράσεις από το καπιταλιστικό κατεστημένο

Οι εργάτες του Σοσιαλισμού δεν τιμούνται ούτε εν ζωή, ούτε μετά θάνατον από την παγκόσμια άρχουσα τάξη
  • Στην αρχή και στο τέλος του 2013, συγκεκριμένα στις 5 Μαρτίου και τις 5 Δεκεμβρίου αντίστοιχα, μας άφησαν δύο μεγάλες προσωπικότητες του παγκόσμιου απελευθερωτικού-δημοκρατικού κινήματος: Ο λατινοαμερικανός Ούγκο Τσάβες και ο αφρικανός Νέλσον Μαντέλα.
  • Σε αντίθεση με τον θάνατο και την ταφή του σημαντικότερου ηγέτη της σύγχρονης Αριστεράς, Προέδρου της Βενεζουέλας από το 1999 μέχρι το 2013 - Ούγκο Τσάβες, οι εκδηλώσεις αποχαιρετισμού του πολιτικού ηγέτη του αντιρατσιστικού αγώνα στη Νότια Αφρική, έλαβαν ένα καθολικό χαρακτήρα αναγνώρισης.
  • Στην περίπτωση του Τσάβες, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι λοιποί κολαούζοι του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, δεν μπήκαν στον κόπο να υποκριθούν το «συγκλονισμό» τους. Για τον Μαντέλα όμως, περίσσεψαν οι διθύραμβοι, ακόμα κι από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ που στήριζαν μέχρι τελικής πτώσης το Απαρτχάιντ.
  • Υπάρχει φυσικά εξήγηση: ο Ούγκο Τσάβες με τη στήριξη του λαού σε σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις και  δημοψηφίσματα, επέβαλε νέο Σύνταγμα, συνέστησε περιφερειακά δημοκρατικά συμβούλια και κρατικοποίησε μια πλειάδα επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Με τα έσοδα από τις κρατικές αυτές επιχειρήσεις αυξήθηκαν οι κυβερνητικές δαπάνες στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, ενώ μειώθηκε δραστικά το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε κάτω από το όριο της φτώχιας.
  • Ενδεικτικά, στον προϋπολογισμό για το 2014, αφιερώνονται 55 δισεκατομμύρια δολάρια για κοινωνική πολιτική. Το 60% δηλαδή του προϋπολογισμού της χώρας, προορίζεται για πολιτικές που έχουν άμεση σχέση με κοινωνικά ζητήματα.
  • Αυτό που ενοχλεί τα μάλα την ιμπεριαλιστική συνομοταξία, είναι πως Τσάβες και λαός απομάκρυναν επιτυχώς τη χώρα τους από τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και συνεργάστηκαν στενά με τις κυβερνήσεις της Κίνας, της Κούβας και της Ρωσίας, αναμοχλεύοντας με επιτυχία τους δημοκρατικούς-λαϊκούς αγώνες σε όλη τη περιοχή. Αυτά είναι δράσεις και αποτελέσματα που όχι μόνο δεν προκαλούν τον θαυμασμό και την αναγνώριση των ισχυρών, αλλά επιταχύνουν τις αντιδραστικές διαδικασίες που συνήθως εκπονούνται για την καθυπόταξη των λαών και την επικυριαρχία του παγκόσμιου συστήματος.
Αν είχε πραγματικά κερδίσει ο Μαντέλα… τον αγώνα που κέρδισαν Ούγκο και Φιντέλ
  • Για την απελευθερωμένη Νότια Αφρική, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι άλλαξε κάτι σημαντικό στη νομή της εξουσίας και τον διαμοιρασμό του εθνικού πλούτου. Η περσινή δολοφονία μεταλλωρύχων από τα σώματα ασφαλείας της χώρας, απέδειξε την στασιμότητα, αν όχι την οπισθοδρόμηση σε εργασιακά ζητήματα. Όπως γράφει και ο Σλαβόι Σιζέκ , «η παγκόσμια δόξα του Μαντέλα είναι ένα σημάδι ότι πραγματικά δεν διατάραξε την παγκόσμια τάξη εξουσίας».
  • Αυτό δεν ισχύει για τον σύντροφο Τσάβες και την μπολιβαριανή επαναστατική κοινωνική και πολιτική ζύμωση που κληροδότησε στο παγκόσμιο Αριστερό κίνημα και που μεταδίδεται πλέον σαν ιός πλέον σε ολόκληρη τη Λατινική, χτυπώντας «κόκκινο συναγερμό» στα ντόπια κατεστημένα και τις ΗΠΑ.
  • Τον Ούγκο δεν τον κατεβόδωσε κανένας «πλανητάρχης», όπως δεν θα κάνει την τιμή ούτε και στον Φιντέλ όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Οι εργάτες του Σοσιαλισμού, δεν τιμούνται από την ιμπεριαλιστική παγκόσμια εξουσία. Λοιδορούνται,  παρεμποδίζονται, ανατρέπονται και πολλές φορές δολοφονούνται.
  • Σίγουρα, η δεκαετής δράση και η πολύχρονη φυλάκιση του Νέλσον Μαντέλα από το ρατσιστικό καθεστώς, τον κατέστησε ένα σύμβολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  • Σε καμιά όμως περίπτωση η νέα Νότια Αφρική, δεν μπορεί να πλησιάσει έστω και κατά ελάχιστο τα επιτεύγματα της «νέας» Βενεζουέλας σε ότι αφορά τα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα και τις σχέσεις μιας ανεξάρτητης χώρας με τον ιμπεριαλισμό και την οικονομική αποικιοκρατία.  

22 Δεκεμβρίου 2013

Οι πραγματικότητες του ταξικού πολέμου

  • Ο σημαντικός διανοητής της εποχής μας, ο Νόαμ Τσόμσκυ, δηλώνει απερίφραστα και χωρίς ενδοιασμούς πως αυτό που λαμβάνει χώρα σήμερα στον κόσμο, είναι «η κορύφωση του ταξικού πολέμου εκ μέρους της ελίτ των επιχειρηματιών».
  • Από την άλλη μεριά, ο Γουόρεν Μπάφετ, ο αμερικανός δισεκατομμυριούχος που συγκαταλέγεται στους τρεις πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου τα τελευταία χρόνια, ομολογεί κυνικά πως «αυτός είναι ένας ταξικός πόλεμος, και είναι η τάξη μας που νικά».
  • Αυτό είναι που μανιωδώς προσπαθούν διεθνείς οργανισμοί, αστικά κόμματα και ΜΜΕ να αποκρύψουν. Την επίθεση της οικονομικής ελίτ ενάντια στα εισοδήματα και τα εργασιακά κεκτημένα των μισθωτών παγκόσμια.
  • Όπως και να βαφτίσουν αυτό τον καθημερινό πόλεμο κατά της εργατικής τάξης, το αποτέλεσμα είναι να περνά ο πλούτος στα χέρια των λίγων και να φτωχοποιείται ο λαός.
  • Ο λαός, που κάποτε θα πρέπει να ξυπνήσει και να κοιτάξει επιτέλους τα δικά του συμφέροντα.
Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι με τη λιτότητα
  • Σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών Wealth-X και τη γνωστή Γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung που δημοσίευσε σχετική έρευνα που πραγματοποιήθηκε, η οικονομική ελίτ της Ελλάδας κατόρθωσε σε πείσμα της κρίσης να διπλασιάσει την περιουσία της!
  • Στην Ελλάδα λοιπόν που διανύει αισίως τον έκτο χρόνο ύφεσης, η έρευνα καταγράφει 505 πολίτες με χρηματική περιουσία που υπερβαίνει τα 30 εκατομμύρια δολάρια, νούμερο που παρουσιάζεται αυξημένο κατά 11% σε σχέση με τα στοιχεία προ κρίσης. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα πάντα, οι πιο πλούσιοι Έλληνες κατόρθωσαν επίσης να αυξήσουν τη συνολική τους περιουσία κατά 20% τα τελευταία πέντε χρόνια.
  • Φυσικά, θα βρεθούν οι γνωστοί απολογητές του ληστρικού καπιταλιστικού συστήματος για να αποδώσουν τα υπερκέρδη της κρίσης στην «εξυπνάδα» των επιχειρηματιών. Η πικρή όμως αλήθεια είναι πως η ανιούσα στα κέρδη προκαλείται από τη μείωση των μισθών, την κάθετη πτώση των επενδύσεων και τη παράλληλη εκτόξευση της ανεργίας πάνω από το 27%.
  • Έτσι εξηγείται η βιασύνη μερικών-μερικών στην Κύπρο να μπούμε γρηγορότερα σε μνημόνια αλλά και ο υπέρμετρος ενθουσιασμός τους κάθε φορά που κατεβαίνει για επιθεώρηση η Τρόικα…
Αστικές κουτοπονηριές
  • Ο Ντόμινικ Κάμινγκς, συνεργάτης του βρετανού πρωθυπουργού, με «μανιφέστο» του που δημοσιεύθηκε στα μέσα Οκτωβρίου, προσδιόρισε ως αιτίες για τη σχολική αποτυχία των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων τη γενετική τους προδιάθεση και την ανικανότητα των εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία!
  • Πρότεινε δε, την επιβολή διδάκτρων, προφανώς για να μην ξοδεύονται τα κρατικά κονδύλια για «κρετίνους»!
  • Παρόμοιες σκέψεις για επιβολή διδάκτρων, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε, εξέφρασε και ο «μαιτρ» του νεοφιλελευθερισμού στην Κύπρο, βουλευτής του ΔΗΣΥ Μάριος Μαυρίδης.
  • Στη μνήμη έρχεται φυσικά και το αλήστου μνήμης «απόφθεγμα» του Ιωάννη Μάτση, πρώην Προέδρου του ΔΗΣΥ πριν τον φάει με τα κρεμμυδάκια ο «μεγάλος», που εξηγούσε το φαινόμενο του διορισμού δυσανάλογα μεγαλύτερου αριθμού Δεξιών στη δημόσια υπηρεσία, με το δήθεν γεγονός ότι είναι «πιο έξυπνοι και μορφωμένοι».

19 Δεκεμβρίου 2013

Οι κρίσεις ειλικρίνειας, το δούλεμα του Υπουργού και τα χίλια δίκια του Μάριου…

  • Ο Θανάσης Αθανασίου του Σίγμα, στο διαδικτυακό sigmalive και σε άρθρο του στις 4 Δεκεμβρίου με τίτλο «Ένα συμβολικό ΟΚ στον Χριστόφια για να “κρύψει”», καταλήγει στο συμπέρασμα πως πρέπει να αναγνωριστούν οι προσπάθειες του Δημήτρη Χριστόφια για μια υποφερτή συμφωνία με την Τρόικα.
  • «Ο Χριστόφιας κατάφερε να καταλήξει σε ένα λιγότερο οδυνηρό μνημόνιο» γράφει ο κ. Αθανασίου.
  • «Είναι φανερό πλέον ότι οι διεθνείς δανειστές και οι ευρωπαίοι ανέμεναν αλλαγή κυβέρνησης για να πιέσουν για σκληρότερο μνημόνιο. Απλώς είπαν του Χριστόφια ένα «ok» για να μεν «σαλαβατά», μέχρι να αλλάξει η κυβέρνηση και να αναλάβει ο "δικός" τους, όπως και έγινε», αποφαίνεται ο δημοσιογράφος.
  • Νιώθουμε φυσικά ικανοποίηση όταν βλέπουμε και διαβάζουμε στον αστικό τύπο τις θέσεις που μέχρι πρότινος θάβονταν κανονικά σε σχέση με την οικονομία και τον πραγματικό χαρακτήρα της διακυβέρνησης Χριστόφια, αλλά δυστυχώς, αυτά μάλλον έπρεπε να γράφονταν και να λέγονταν όταν ο λαός αποφάσιζε για τις εκλογές του Φλεβάρη.
  • Η κοινωνία ξεγελάστηκε ακριβώς για να επιβληθούν οι ληστρικές πολιτικές της Τρόικας και της ντόπιας πλουτοκρατίας που εκφράζεται από τον ΔΗΣΥ και τους συμμάχους του.
  • Θα ‘ρθει ο καιρός που αυτή την αλήθεια θα την αναγνωρίσουν πολλοί.
Μας δουλεύετε κύριε Υπουργέ;
  • Μας έπιασε στο μεζέ ο Χάσικος. Όταν ιδιωτικοποιηθεί, λέει, η CYTA, θα βγάζει 150 εκατομμύρια κέρδος και όχι τα 50 που κάνει τώρα.
  • Το θέμα είναι που θα καταλήγουν τα κέρδη κύριε Υπουργέ, και ποιους θα υπερχρεώνουν αύριο για να τα κάνουν τριπλάσια.
  • Ας σεβαστούν λιγάκι και τη νοημοσύνη του κόσμου. Έχει και ο γκεμπελισμός τα όριά του επιτέλους.
 Είχες δίκιο Μάριε
  • «Τα άδικα ουκ ευλογούνται» δήλωνε ο Μάριος Κάρογιαν από τα μικρόφωνα της προεκλογικής για το Δήμο Λάρνακας.
  • Τον θυμόμαστε πολύ καλά, με κατακόκκινο πρόσωπο και τρεμάμενη από συγκίνηση φωνή, να αποκαλύπτει τις εκβιαστικές προτάσεις του Νίκου Αναστασιάδη στο κόμμα του για τις Δημοτικές, και να καταλήγει στο ρητό που έμελλε να βιώσει ο ίδιος δύο χρόνια μετά.
  • Τα άδικα δεν ευλογούνται λοιπόν αγαπητέ Μάριε. Είχες δίκιο.
Τι Μαλάς, τι Αναστασιάδης…
  • Κάποιοι δεν έβρισκαν λόγους τα πάρουν θέση στις εκλογές του Φλεβάρη απέναντι στους μονομάχους του δεύτερου γύρου. «Μνημονιακός ο Μαλάς, μνημονιακός και ο Αναστασιάδης», μας έλεγαν.
  • Οι τελευταίες άκρως ρατσιστικές και φιλοεξτρεμιστικές δηλώσεις και ενέργειες εκ μέρους Υπουργών, όπως καληώρα του Σωκράτη Χάσικου για τους μετανάστες και λίγες εβδομάδες πιο πριν του Ιωνά Νικολάου σε σχέση με το ΕΛΑΜ, έρχονται να απαντήσουν σε όσους καμώνονταν πως δεν έβρισκαν διαφορές.
  • Η πρεμούρα της Κυβέρνησης να ξεπουλήσει άρον-άρον και όσα-όσα τους κερδοφόρους ημικρατικούς υψίστης στρατηγικής σημασίας, είναι ακόμα ένας βασικός λόγος για τον οποίο θα πρέπει, κανονικά, να νιώθουν τύψεις για τις επιλογές τους.
  • Για να μην πούμε για το ίδιο το κούρεμα και το πέταμα στον κάλαθο των αχρήστων των συμφωνιών Χριστόφια-Ταλάτ…
  • Τι λέτε τώρα φίλοι; Είχατε δίκιο όταν βάζατε Μαλά και Αναστασιάδη στο ίδιο τσουβάλι; 

10 Δεκεμβρίου 2013

Tο παραμύθι των δημοσιονομικών, ο διαχρονικός ρόλος του δεξιού συνδικαλισμού και το «επίτευγμα» της ένταξης στην ΕΕ

  • Τους το έλεγαν ξεκάθαρα οι εκτιμήσεις και οι αναλύσεις των «οίκων» όταν υποβάθμιζαν την οικονομία μας. Τους το είπε ο Όλι Ρεν, η Τρόικα, ο Σαμαράς, οι ίδιες οι πέτρες έκαναν στόμα και είπαν την αλήθεια στους νυν κυβερνώντες και πρώην αντιπολιτευόμενους.
  • Μόλις τις προηγούμενες μέρες ο αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Θ. Σταϊκούρας στο συνέδριο του ECONOMIST στη Λευκωσία, έλεγε ότι «στην Ελλάδα το πρόβλημα ήταν δημοσιονομικό που δημιούργησε πρόβλημα και στο τραπεζικό σύστημα, ενώ στην Κύπρο το πρόβλημα εν πολλοίς προήλθε από τον τραπεζικό τομέα».
  • Ο ίδιος ο νέος Πρόεδρος του Δ.Σ. της Τράπεζας Κύπρου, ο κ. Χασάπης, δηλώνει στο ίδιο συνέδριο  πως «οι τράπεζες δεν απέτυχαν απλά λόγω τη επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής τους θέσης, αλλά το τραπεζικό σύστημα απέτυχε σε κάθε πτυχή της συνετής διαχείρισης, της εταιρικής διακυβέρνησης, της διαχείρισης κινδύνου, της εφαρμογής της βέλτιστης διεθνούς πρακτικής και εποπτείας».
  • Δεν έχουν το θεό τους! Κάποιοι επιμένουν ακόμα το ίδιο παραμύθι των δημοσιονομικών και των ευθυνών της Κυβέρνησης Χριστόφια. Κυβερνούν κάνοντας ακόμα αντιπολίτευση στη βάση στημένων θεαμάτων που έχουν καταρριφτεί εδώ και μήνες.
  • Είναι καιρός οι πολίτες να ζητήσουν εξηγήσεις. Αρκετά με τις ψευτιές και τις δολοπλοκίες τους.
Το ξέραμε…
  • Η απουσία της ΠΑΣΥΔΥ, της ΣΕΚ, αλλά και άλλων επαγγελματικών οργανώσεων της Δεξιάς από την κοινή διακήρυξη και εργατική διαμαρτυρία στις 14 Δεκεμβρίου, έρχεται απλά να επιβεβαιώσει κάτι που ξέρουμε εδώ και καιρό.
  • Πως κάποιοι στο συνδικαλιστικό κίνημα έχουν ήδη προσαρμοστεί στη νέα αποικιοκρατία και δεν έχουν καμιά διάθεση να διαχωρίσουν τη θέση τους από την άρχουσα τάξη και το οικονομικό κατεστημένο.
  • Ξεπουλούν τους εργαζόμενους και τους αγρότες, τους φοιτητές και τους συνταξιούχους, για να μην δημιουργούν «αναταράξεις στην εφαρμογή του μνημονίου».
  • Καθ υπόδειξη φυσικά, όπως έκαναν και παραμονές των εκλογών ανακοινώνοντας τη στήριξή τους στο Νίκο Αναστασιάδη. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα.
Επίτευγμα η ένταξη στην ΕΕ;
  • Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Γλαύκου Κληρίδη, ήταν η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ισχυρίστηκαν οι απολογητές του έργου του.
  • Θα πρέπει προφανώς να εξηγήσουν στο λαό γιατί η ένταξη στην ΕΕ αποτελεί μια θετική εξέλιξη.
  • Και το λέμε αυτό επειδή και σε πρόσφατη έρευνα ανάμεσα στην κυπριακή κοινή γνώμη, αλλά και σε μια σειρά από άλλες τα τελευταία δύο χρόνια, παρατηρούνται καταθλιπτικά ποσοστά στην αξιολόγηση των ευρωπαϊκών θεσμών από τους πολίτες.
  • Ο κόσμος στην πλειοψηφία του αμφισβητεί τις προοπτικές τις οικονομίας και του βιοτικού του επιπέδου στην λυκοφωλιά που μας έμπασε με το έτσι θέλω η αστική τάξη.
  • Ζει άλλωστε στο πετσί του την «αλληλεγγύη» και τη «φιλία» τους.

7 Δεκεμβρίου 2013

Με την κάλυψη Συναγερμού-Νικόλα-Αρχιεπισκόπου-ΜΜΕ και Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας- Ορφανίδη: Τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες μοιράζονται όλη την ευθύνη για την κατρακύλα της Κυπριακής Οικονομίας

Ο λαός έχει μπροστά τους του ενόχους, ας σταματήσει να αυτομαστιγώνεται
  • Υποκρισία! Μεγαλοφειλέτες εκατοντάδων εκατομμυρίων δίνουν συμβουλές για την οικονομία και οργανώνουν συλλογές τροφίμων…
  • Δεν είναι τα δάνεια των μικρομεσαίων που «τίναξαν τη μπάνκα στον αέρα» - Δάνεια δισεκατομμυρίων χωρίς εξασφαλίσεις σε μεγαλόσχημους –Ελληνικά ομόλογα – Μαρφίν.
  • Αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις, τις εκποιήσεις οικιών και την άνιση μεταχείριση.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 29/11/2013
  • Είκοσι μεγαλοεπιχειρηματίες οφείλουν συνολικά έξι δισεκατομμύρια στις τράπεζες, χωρίς να προβαίνουν σε εξυπηρέτηση των δανείων τους, λένε οι ειδήσεις που καταφέρνουν να σπάζουν το πέπλο λογοκρισίας. Πολλοί από αυτούς διάγουν μέρες παντοδυναμίας στην οικονομία του τόπου, προβαίνουν μάλιστα και σε συλλογές τροφίμων για τους απόρους. Η υποκρισία στον υπέρτατο βαθμό.
  • Κάποιοι τα λένε και τα γράφουν εδώ και καιρό. Τα ονόματα και τα γεγονότα τα ξέρουμε. Αυτά τα χαμένα δις μας έβαλαν στην Τρόικα, μαζί μ’ αυτά των ελληνικών ομολόγων και τα άλλα χαριστικά δάνεια σε επαΐοντες. Γι αυτή την ακάλυπτη αυτή τρύπα των τραπεζών που ξοδεύτηκε εδώ και κει, κούρεψαν-κούρσεψαν την κυπριακή οικονομία οι τροϊκανοί, για να μας δίνουν τώρα βασανιστικά… τη δόση μας.
  • Δισεκατομμύρια «ταξίδεψαν» και στην Ελλάδα, άλλα έμειναν εκεί με την παράλογη απόφαση για πώληση των παραρτημάτων των Κυπριακών Τραπεζών. Δήθεν μοναστήρια, υπεράκτιες, μέλη Διοικητικών Συμβουλίων των τραπεζών, όμιλοι εταιριών… δανεικά κι αγύριστα.
  • Κάποιοι συγκάλυψαν με σχέδιο και πρόγραμμα τη μεγάλη απάτη. Αποπροσανατόλιζαν και έριχναν αλλού τις ευθύνες για την υποβάθμιση της οικονομίας. Συναγερμός, Νικόλας Παπαδόπουλος, Αρχιεπίσκοπος και ΜΜΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Αθανάσιος Ορφανίδης από την άλλη, έδωσαν κάλυψη και την έξωθεν καλή μαρτυρία σε όσους τελικά μας πήραν στο λαιμό τους.
  • Αυτοί έχουν τους λόγους τους να συνεχίζουν τα ψέματα. Η κοινωνία όμως οφείλει να αγαπήσει και τον εαυτό της, να σταματήσει να καταπίνει το δηλητήριο που την ποτίζει από το πρωί μέχρι το βράδυ το καρτέλ  των διαπλεκόμενων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων μέσω των ΜΜΕ.
  • Δεν είναι τα δάνεια του απλού λαού που «τίναξαν τη μπάνκα στον αέρα». Δεν είναι οι μισθοί, οι συντάξεις και τα διάφορα ωφελήματα και επιδόματα που έβαλαν την Κύπρο στο μάτι του κυκλώνα, ούτε οι στρεβλώσεις και η υπαρκτή κακοδιαχείριση και αναποτελεσματικότητα που παρατηρείται σε κλάδους και τομείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Το κράτος δεν ήταν ούτε υπερχρεωμένο ούτε και σημαντικά ελλειμματικό.
ΔΙΑΤΡΗΤΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΡΦΑΝΙΔΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ – ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΜΕΡΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
  • Ανεξέλεγκτη ήταν η κατάσταση με τις τράπεζες την περίοδο ειδικά μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη. 
  • Οι υπερεξουσίες του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας που του αποδόθηκαν με τη νομοθετική ρύθμιση που επέβαλαν ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Ευρωκό σε ανύποπτο χρόνο, σε συνδυασμό με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Λαϊκής στην εποχή Βγενόπουλου και την απώλεια ουσιαστικού ελέγχου εκ μέρους της πολιτείας μετά την εκχώρηση της εποπτείας και της διαχείρισης στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το 2008, έκαναν το σύστημα διάτρητο.
  • Μπήκαν και βγήκαν όλοι οι απατεώνες της γραβάτας, Κύπριοι, Έλληνες, Γερμανοί, Ρώσοι. Πληρώνει ο λαός και ο δημόσιος πλούτος με μνημόνια και απώλεια της δυνατότητας ελέγχου των αποφάσεων και των πολιτικών που εφαρμόζονται.
  • Κάποιοι, πήραν τα λεφτά από τις τράπεζες και τα έβαλαν στη τσέπη. Χρησιμοποίησαν ψεύτικες παραστάσεις, τις θέσεις τους και την επιρροή τους για να εξασφαλίσουν φθηνό χρήμα σε μεγάλες ποσότητες. Στράγγιξαν τα ταμεία, έκλεψαν την Κυπριακή οικονομία και έβαλαν τον λαό στη μέγγενη. Έχουν όμως το θράσος, μερικοί απ αυτούς, να το παίζουν και εθνικοί ευεργέτες, να δίνουν συμβουλές και να «δείχνουν το δρόμο» για την ανάπτυξη και την ευημερία.
ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙΣ ΟΙΚΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ «ΑΝΕΓΓΙΧΤΩΝ»
  • Δεν στράγγιξαν λοιπόν τα ταμεία οι απλοί δανειολήπτες για την κατοικία τους ή τα καταναλωτικά τους έξοδα. Ακόμα κι αυτά τα σχετικά ψηλά δάνεια για τους οικογενειάρχες, τους μικροκαταστηματάρχες και τους μισθωτούς, έφταναν σε αυτά τα επίπεδα λόγω κυρίως των υπερεκτιμήσεων της αξίας της γης και της οικοδομής, κάτι που ήταν εκτός του δικού τους ελέγχου. Τα δάνεια θα ήταν μικρότερα και ασφαλέστερα αν οι αξίες ήταν λογικές. Οι ψηλές εκτιμήσεις ευνόησαν μόνο τις Τράπεζες και τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους.
  • Τώρα, ζητούν από το λαό και τα ρέστα. Ζητούν τον λόγο και από τη διακυβέρνηση της Αριστεράς που επί των ημερών της εξελίχτηκε η τελευταία φάση του φαινομένου. Ας μιλήσει λοιπόν η ιστορία για το ποιοι αγαλλίαζαν στοργικά το τραπεζιτικό κατεστημένο και τους μεγαλοεπιχειρηματίες για να τους προστατεύσουν από τις «αγκυλώσεις» και τις «ιδεοληψίες» του ΑΚΕΛ.
  • «Απ’ ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του» λέει η γνωστή κυπριακή παροιμία. Η άλλη λέει, «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης». Αυτή είναι η σύγχρονη κυπριακή πραγματικότητα, και η κοινωνία δικαίως θα πρέπει αγανακτεί, αληθινά αυτή τη φορά.
  • Έχουμε μπροστά μας μια επαπειλούμενη επίθεση εκποιήσεων ενάντια στα λαϊκά στρώματα, την ώρα που κάποιοι συνεχίσουν να μένουν προκλητικά ανέγγιχτοι από τη νέα διοίκηση της Τράπεζας Κύπρου και την Κυβέρνηση Αναστασιάδη.
  • Να προστατεύσουμε τα σπίτια μας μαζικά και οργανωμένα, να ματαιώσουμε τις ιδιωτικοποιήσεις, το αχρείο αυτό «ξεσπίτωμα» του δημόσιου συμφέροντος από τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Να αντισταθούμε, κανείς δεν θα ανέβει στο σβέρκο μας, αν δεν σκύψουμε.  

3 Δεκεμβρίου 2013

Αυτά έγραφε η ΓΝΩΜΗ στις 22/11: “Φαίνεται να γέρνει η πλάστιγγα προς τον Νικόλα Παπαδόπουλο – Πιο «συμβατός» με το αντιλαϊκό πρόγραμμα και τις ιδιωτικοποιήσεις”

  • “Αναλώσιμος ο Κάρογιαν: Τον προειδοποιεί η ΓΝΩΜΗ από την Άνοιξη του 2012: Θα χάσει «αυγά και πασχάλια». Έξοδος διαφυγής η θέση του Επιτρόπου στην Κομισιόν- Επαφίεται στη μεγαλοψυχία Αναστασιάδη - Του την έχει στημένη και ο Αρχιεπίσκοπος”.
  • Αυτά έγραφε στους τίτλους του το άρθρο μας στις 22 Νοεμβρίου, συνεχίζοντας κάπως έτσι στο κυρίως κείμενο: “Η αρθρογραφία της ΓΝΩΜΗΣ για όλο το 2012 σε ότι αφορά το ΔΗΚΟ, προειδοποιούσε τον Μάριο Κάρογιαν πως υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να χάσει και τα αυγά και τα πασχάλια, γυρίζοντας την πλάτη στο ΑΚΕΛ και προστρέχοντας στον Νίκο Αναστασιάδη.
  • Μελετούσαμε το ενδεχόμενο να χάσει ο Μάριος στις εσωκομματικές εκλογικές αναμετρήσεις από τον Νικόλα, και να μείνει «με τα δυο χείλη καμένα», δεδομένου ότι έχασε πλέον κάθε ίχνος αξιοπιστίας συνεργαζόμενος με τον Συναγερμό.
  • Κάποιοι στα πολιτικά καφενεία τον θέλουν Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε περίπτωση που χάσει στη «μεγάλη μάχη» του ΔΗΚΟ, εκτιμώντας πως ο Νίκος Αναστασιάδης θα φανεί γενναιόδωρος προς τον άνθρωπο που τον ανέβασε στην εξουσία. Εμείς πάλι δεν το έχουμε για σίγουρο πως θα ανταμειφθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από το άλλο σκέλος της «εθνικής σωτηρίας».
  • Αυτό που θα πρέπει να κάνει τον Κάρογιαν να ανησυχεί, είναι πως ο Νικόλας Παπαδόπουλος είναι πιο «συμβατός» με το αντιλαϊκό πρόγραμμα Αναστασιάδη-Τρόικας, υπέρμαχος των ιδιωτικοποιήσεων και «σιαμαίος» του προέδρου του Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου.
  • Να μην ξεχνούμε τέλος, πως ο Αρχιεπίσκοπος, ο συγκυβερνήτης ουσιαστικά του Κράτους αυτή τη στιγμή, έχει από τον Ιούνη του 2011 προειδοποιήσει τον Μάριο Κάρογιαν πως «ύστερα θα φέρει ο φούρνος την πυρά» με αφορμή την «καρατόμηση» Κολοκασίδη και την διαγραφή Κουλία”.
Η επαλήθευση   
  • Όλα τα προηγούμενα βρίσκονταν σε κείμενο στη ΓΝΩΜΗ, δύο εβδομάδες πριν το «ξεγέννημα» της ΔΗΚΟϊκής κάλπης.
  • Όπως αναφέρει το άρθρο, εμείς προειδοποιήσαμε τον Μάριο Κάρογιαν, την ομάδα του και τον κόσμο του ΔΗΚΟ που δεν συνέπλεε με το στρατόπεδο Νικόλα-Κολοκασίδη-Κουλία-Αρχιεπισκόπου, πως η επιλογή τους το καλοκαίρι του 12’, όχι μόνο θα κατέστρεφε τους ίδιους σαν πολιτικές οντότητες, αλλά και το ίδιο το κόμμα.
  • Είχαμε προβλέψει πως ο Μάριος Κάρογιαν θα έχανε τις εσωκομματικές αρχαιρεσίες στο ΔΗΚΟ, είτε εκλεγόταν ο Νίκος Αναστασιάδης, ή όχι. Νωρίς τον Σεπτέμβρη του 12’, στο άρθρο «Το κόλπο γκρόσο του Νικόλα», γράφαμε:
  • “ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΜΑΡΙΕ. Φαίνεται πως ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ και πρώην Πρόεδρος της Βουλής , θύμα της συναγερμικής πλεκτάνης τον Ιούνιο του 2011, είτε δεν διαβάζει τη ΓΝΩΜΗ, είτε δεν της δίνει την πρέπουσα σημασία, συνήθεια που ασφαλώς του συνιστούμε να αλλάξει…
  • Στις επόμενες εκδόσεις μας θα πληροφορείται συστηματικά, και αυτός αλλά και όσοι τον συνοδεύουν σ’ αυτό το ταξίδι του χαμού, για  την εξέλιξη του σεναρίου που θα οδηγήσει τελικά στην εκπαραθύρωσή τους από την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, και ίσως ακόμα και τον τερματισμό της ίδιας της πολιτικής τους καριέρας.
  • Φυσικά, τώρα είναι πλέον κάπως αργά για να γυρίσει το ποτάμι πίσω. Εμείς προειδοποιήσαμε πλειστάκις πως η προσπάθεια του Μ. Κάρογιαν και της ομάδας που τον περιβάλλει να διασωθούν πολιτικά, μέσα από την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στη Προεδρία της Δημοκρατίας, και μάλιστα από τη πρώτη Κυριακή όπως φαντάζονταν στις αρχές του εγχειρήματος, θα διαλύσει όσα προσεκτικά έχτιζαν τη τελευταία δεκαετία”.
Και η συνέχεια…
  • Οι πληροφορίες μας, όπως γράφτηκε στη ΓΝΩΜΗ από τον Νοέμβριο, είναι πως ο Μάριος Κάρογιαν προορίζεται ως αντικαταστάτης της Ανδρούλλας Βασιλείου στην Κομισιόν. Ο Νικόλας από την άλλη, φυσιολογικά θα επαναφέρει Κολοκασίδη και Κουλία.
  • Ο τελευταίος μάλιστα, με τη στάση του όλους τους προηγούμενους μήνες κατά τους οποίους δεν συζητούσε την περίπτωση να ενταχθεί στην κοινοβουλευτική ομάδα της «Λιλληκικής συμμαχίας» μαζί με τον Νίκο Κουτσού, φανέρωνε την πίστη του σε απομάκρυνση του Κάρογιαν και επανάκαμψη των ακραίων (κατ εμάς) καταστάσεων στο ΔΗΚΟ.
  • Σε ότι αφορά τα οικονομικά, η άποψή μας είναι πως όντως, το ΔΗΚΟ υπό τον Νικόλα Παπαδόπουλο είναι σαφώς πιο «συμβατό» με το μνημονιακό πρόγραμμα.
  • Αλλά και στο Κυπριακό, θα εκπλήξουμε ίσως κάποιους με τον ισχυρισμό μας, οι αποστάσεις μεταξύ των σχολών «ΝΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ» και «ΟΧΙ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ», δεν είναι τόσο μεγάλη όπως παρουσιάζεται.
  • Η σχιζοφρενής κυπριακή Δεξιά, το πολιτικό, κρατικό, οικονομικό και εκκλησιαστικό κατεστημένο δηλαδή, θέλει «κράτος ελληνικό, ας είναι και μισό».
  • Τόσο ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όσο και ο Αρχιεπίσκοπος και γενικά οι διαχρονικοί αρνητές της πραγματικής επανένωσης και της συνεργασίας με τους Τουρκοκύπριους, θα αποδεχτούν οποιαδήποτε λύση επιβεβαιώνει τα τετελεσμένα της διαίρεσης και την κυρίαρχη ελληνοκεντρική ιδεολογία. Και αυτή η λύση θα είναι σίγουρα συνομοσπονδιακή και αναπόφευκτα διχοτομική.
  • Όταν για παράδειγμα δήλωνε σε ανύποπτο χρόνο ο Νίκος Αναστασιάδης ότι θα σκεφτόταν μια «διακοσμητική» εκ περιτροπής διευθέτηση στην εκπροσώπηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, και όχι εκτελεστική και ουσιαστική, αυτό ακριβώς εννοούσε.
  • Οπότε, ας μην περιμένει κανείς πως το ΔΗΚΟ υπό του Νικόλα Παπαδόπουλου και οι λοιποί πατριδοκάπηλοι, θα αντισταθούν σε τέτοιου είδους λύση. 

30 Νοεμβρίου 2013

Να πάρουν οι υπάλληλοι τη διαχείριση των οργανισμών στα χέρια τους: «Δημιουργικές» καταλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα

Ο αγωνιστικός δρόμος που ανοίγεται μπροστά στο εργατικό κίνημα της νέας εποχής
  • Αν κάτι έχει να μας δώσει ο αγώνας των εργαζόμενων της ΕΡΤ, είναι η αποτελεσματικότητα της κατάληψης ως μέσο προβολής των αιτημάτων και των δικαίων που αφορούν τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας  και τους ανθρώπους τους.
  • Οι απεργίες και οι καταλήξεις χωρίς προοπτική και χωρίς να περνούν ταξικά μηνύματα αλληλεγγύης αλλά και υπεροχής των εργαζόμενων σε σχέση με τους αστούς σε ότι αφορά τη διαχείριση των δημόσιων οργανισμών, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
  • Βρισκόμαστε μπροστά στο ξεπούλημα της περιουσίας του λαού. Χρειαζόμαστε καταλήψεις και αυτοδιαχείριση των δημόσιων μέσων παραγωγής πλούτου και υπηρεσιών. Κάποιοι φυσικά θα σπεύσουν να χαρακτηρίσουν τέτοιες μορφές πάλης ως «παράνομες» που θα επισείσουν «δικαιολογημένα» την αντίδραση των αρχών. Η πραγματική όμως παρανομία δεν εκτελείται από τους εργαζόμενους στην εποχή της οικονομικής κρίσης.
  • Όταν η αδικία και ο παραλογισμός γίνεται «νόμος και τάξη», όταν εξευτελίζονται τα εργασιακά δικαιώματα και η εργατική τάξη εν γένει, οι πολιτικές αντιδράσεις στα πλαίσια της «νομιμότητας» και του κοινοβουλίου δεν είναι αρκετές. Η δική μου εντύπωση είναι πως ούτε οι απεργίες ή οι στάσεις εργασίας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, ίσως και να διευρύνουν τη στημένη αντιπαλότητα και αντιπαράθεση μεταξύ επαγγελματικών κλάδων. Ανάμεσα στην κοινωνία ευρύτερα και την διεκδίκηση σε ένα τομέα.
  • Αναλογίζομαι πόσο διαφορετικά θα ήταν τα δεδομένα, αν κάθε φορά που οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αποφάσιζαν να ρίξουν το δικό τους μαύρο στη δημόσια ραδιοτηλεόραση για να στείλουν μηνύματα, επικρατούσαν άλλες τακτικές αντίστασης. Αυτές που τελικά κυριάρχησαν μετά τον Ιούνη και το πραξικοπηματικό κλείσιμο του σήματος των δημόσιων καναλιών, επιφορτίζοντας τους εργαζόμενους με την παραγωγή και εκπομπή ελεύθερων προγραμμάτων. Η ΕΡΤ ποτέ δεν είχε την ακροαματικότητα που είχε μετά το κλείσιμό της, ούτε φυσικά την ποιότητα προγραμμάτων και ενημέρωσης που κατέθεσε στην κοινωνία στους μήνες που ακολούθησαν.
  • Οι εργαζόμενοι, μπορούν συντονισμένα και μεθοδικά να καταλάβουν τα μέσα παραγωγής, προκαλώντας το κράτος της αναλγησίας και του ξεπουλήματος να δείξει το αληθινό του πρόσωπο.
  • Η CYTA ως παράδειγμα, έχει πολλά κανάλια επικοινωνίας με τους τηλεθεατές. Μπορούν να περάσουν πολλά μηνύματα, να αποκαλυφθεί η πλεκτάνη σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος σε όλο της το εύρος και σε κάθε γωνιά της Κύπρου αν περάσουν αυτά τα κανάλια στα χέρια των οργανωμένων υπαλλήλων του οργανισμού.
  • Ας δοθούν σε λαϊκές χρεώσεις ή ακόμα και δωρεάν, ελεύθερα τηλεοπτικά κανάλια στο λαό, στους εργαζόμενους όλων των κλάδων, στους φοιτητές, στους συνταξιούχους, τις οικογένειες που αδυνατούν, στους μικροκαταστηματάρχες. Να πουν τις πραγματικές ιστορίες, την δικιά τους «επανεκκίνηση».
  • Οι νέου τύπου απεργίες να γίνουν βήμα για την κοινωνία και όχι ο εύκολος στόχος του κατεστημένου.
  • Να τους αναγκάσουμε να επιστρατεύσουν τις εφεδρείες τους, το αστυνομικό κράτος, ίσως και το παρακράτος, τους ακροδεξιούς χουλιγκάνους και τους απεργοσπάστες. Να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο.
  • Καταλήψεις αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και κοινωνικών μηνυμάτων για να σειστεί το καθεστώς της Τρόικας. Ο αγωνιστικός δρόμος που ανοίγεται μπροστά στο εργατικό κίνημα της νέας εποχής. 


25 Νοεμβρίου 2013

«Ζήτω, ζήτω ο άγιος πάπας, που μας έστειλε κανόνια, τους Ιακωβίνους για να διώξουμε!»

  • Το κίνημα των Ιακωβίνων της Γαλλίας, των πρώτων μαζικά οργανωμένων Δημοκρατών στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια, στιγματίστηκε κυρίως από την περίοδο της «Τρομοκρατίας» που εφάρμοσε ο Ροβεσπιέρος πίσω στο 1794, πέντε χρόνια μετά την Γαλλική Επανάσταση. Οι βαθειά δημοκρατικές και φιλεργατικές απόψεις τους όμως, επηρέασαν σε σημαντικό βαθμό όλες τις χώρες και κυρίως τα μετέπειτα Σοσιαλιστικά κινήματα.
  • Μια τέτοια σπορά ήταν και οι Ιακωβίνοι της Ιταλίας που αποτελούνταν κατά κανόνα από καλλιεργημένους και ανθρωπιστές αγωνιστές, κυρίως προερχόμενους μεν από την μεσαία τάξη, αλλά με αγωνιστικότητα και αυτοθυσία που θα ζήλευαν πολλοί επαναστάτες.
  • Όπως στις πλείστες όσες περιπτώσεις παγκόσμια και ανά τους αιώνες, οι Ιακωβίνοι της Ιταλίας «ατύχησαν» ως προς την ετοιμότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος στο οποίο η Ιστορία τους κάλεσε να αγωνιστούν.
  • Η πλειοψηφία του απλού λαού ήταν αντιδραστική, θρησκόληπτη και φιλομοναρχική: «Viva viva 'u papa santo, c'ha mannato i cannuncini, pe scaccia li giacubini
  • «Ζήτω, ζήτω ο άγιος πάπας, που μας έστειλε κανόνια, τους Ιακωβίνους για να διώξουμε!», τραγουδούσε ο όχλος των «lazzaroni», των «πάμφτωχων» δηλαδή, όταν εκείνοι που είχαν αγωνισθεί για το καλό τους θανατώνονταν από τους οπαδούς του πάπα και τους μοναρχικούς με δημόσιους απαγχονισμούς.
  • Ο σύγχρονος όχλος των «lazzaroni» βρέθηκε στη Λευκωσία, έξω από το Προεδρικό Μέγαρο τον Ιούλη του 2011 να τραγουδά «να πεθάνει ο Χριστόφιας», βρέθηκε στο «Τάσσος Παπαδόπουλος-Ελευθερία» να πανηγυρίζει την εκλογή Νίκου Αναστασιάδη με την ιαχή «όλα μπλε».
  • Τι έχει αλλάξει άραγε στις μέρες μας, δύο και πλέον αιώνες μετά; Μπορεί οι αγωνιστές της Αριστεράς να μην απαγχονίζονται δημοσίως από τους οπαδούς του αρχιερατείου και των ολιγαρχών, σίγουρα όμως σπιλώνονται και λυντσάρονται σε κοινή θέα, δολοφονούνται ηθικά και εξοστρακίζονται.


24 Νοεμβρίου 2013

«Κυπριακός ελληνισμός και τουρκισμός»: Η πρόταξη του έθνους δεν είναι λύση κι επανένωση

Κάθε ελληνική και τούρκικη σημαία στην Κύπρο, είναι μαχαιριά στην ανεξαρτησία και την ελευθερία της χώρας και του λαού
  • Στην πραγματικότητα, και ας είμαστε ειλικρινείς, η λύση που είναι σε θέση να αποδεχθούν, τόσο η Τουρκία και ο Έρογλου, όσο και τα ε/κυπριακά κόμματα που «έσκιζαν τα ιμάτιά τους» μέχρι πρόσφατα για τις «απαράδεκτες υποχωρήσεις» και τα «δώρα Χριστόφια», είναι μια λύση που θα επιβεβαιώνει και θα νομιμοποιεί τη διχοτόμηση.
  • Δεν επιθυμούν και δεν θα υπηρετήσουν μια ουσιαστική επανένωση της χώρας και του λαού. Επιμένουν στον «εθνικό χαρακτήρα» της Κύπρου, δίνοντας χώρο και λόγο ύπαρξης στην αντίστοιχη εθνικοκεντρική τάση στην άλλη μεγάλη κοινότητα.
  • Σε αυτή ακριβώς τη βάση είναι που θέλει να οικοδομήσει μια γενικότερη αποδοχή της λύσης ο Νίκος Αναστασιάδης: στη διατήρηση του ελληνοκυπριακού βαθέως κράτους για την οποία στην ουσία αγωνίζεται το πολιτικό κατεστημένο που βρίσκεται απέναντι στην Αριστερά.
  • Κάποιοι δίνουν διαχρονικά γη και ύδωρ, προκειμένου να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους, τις εκμεταλλευτικές τους σχέσεις με το «ποίμνιο» και τον «κυπριακό ελληνισμό». Προτιμούν ένα κράτος ελληνικό, ας είναι και διαιρεμένο ντε φάκτο και ντε γιούρε.
  • Η Κύπρος βρίσκεται στην ουσία κάτω από διπλή κατοχή: Την κατοχή της Ελληνικής και της Τούρκικης σημαίας, υπό την ποδηγέτηση και την χειραγώγηση εκ μέρους του ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού εκκλησιαστικού και οικονομικού κατεστημένου, των «μητέρων πατρίδων» και του ΝΑΤΟ.
  • Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική λύση, ούτε φυσικά και επανένωση, όσο διατηρείται η επικυριαρχία της εθνικής συνείδησης πάνω στην Κυπριακή. Όσο η σημαία και η ουσία του κράτους μας μπαίνουν σε δεύτερη και τρίτη μοίρα έναντι των εθνικών συμβόλων. Όσο η κυπριακή συνείδηση διώκεται, διαβάλλεται και εξοστρακίζεται.
  • Απελευθέρωση της Κύπρου και του λαού της θα είναι πραγματική και ουσιαστική όταν επιτέλους ξεπεραστεί και αποκαθηλωθεί η εθνική πρόταξη. Όταν οι Κύπριοι πιστέψουν και εργαστούν για την ανεξαρτησία τους και την κυπριακή τους υπόσταση, και για να γίνει αυτό, θα πρέπει να οικοδομηθεί ταξική και διεθνιστική συνείδηση που ενυπάρχει μόνο στην Αριστερά.
  • Αυτό το προαπαιτούμενο είναι που προσπαθεί για περισσότερο από μισό αιώνα να εμποδίσει και να καθυστερήσει η κυρίαρχη ιδεολογία του κατεστημένου. Αυτό το κοινωνικό ζητούμενο αποκρούει ο εθνικιστικός και ανιστόρητος προσανατολισμός της παιδείας και στις δύο κοινότητες και η δαιμονοποίηση της κυπριακής κουλτούρας.
  • Κάθε ελληνική και τούρκικη σημαία στην Κύπρο, είναι μαχαιριά στην ανεξαρτησία και την ελευθερία της χώρας και του λαού.
  • Μέχρι να βρούμε το θάρρος να τις ξεριζώσουμε, ας βρούμε τους τρόπους τουλάχιστον να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους…  

19 Νοεμβρίου 2013

Μεθοδεύεται πανευρωπαϊκά ποινικοποίηση της αμφισβήτησης του καπιταλιστικού συστήματος: Το στημένο παιχνίδι των «δύο άκρων»

Και ξανά απ την αρχή...
  • Θα επιχειρήσουν να υποχρεώσουν τα Αριστερά κινήματα σε «ομολογία πίστης» στις αστικές δημοκρατίες.
  • Με τον φόβο εμφυλίου Ακροδεξιάς-Αριστεράς χειραγωγούν και αποθαρρύνουν την κοινωνία.
  • Δεν υποχωρεί το εργατικό κίνημα: Αμφισβητούμε τον καπιταλισμό, μαχόμαστε ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον εθνικισμό, στοχεύουμε στο Σοσιαλισμό. 
Στη ΓΝΩΜΗ, 15/11/2013
  • Πολύ βολικές ήταν οι πρόσφατες δολοφονίες των χρυσαυγιτών νεαρών στην Αθήνα. Όπως βολική για το καθεστώς της Δεξιάς ήταν και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η Νέα Δημοκρατία και ο Σαμαράς, με το ΠΑΣΟΚ και το Βενιζέλο σε δεύτερο επίπεδο, καρπώθηκαν τα οφέλη από την μετατόπιση που παρατηρήθηκε ανάμεσα στους συμπαθούντες τη Χρυσής Αυγής μετά το φονικό στο Πέραμα και τις ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν με την «αποκάλυψη» του νεοναζιστικού και εγκληματικού χαρακτήρα της οργάνωσης.
  • Με το δολοφονικό κτύπημα έξω από τα γραφεία του ακροδεξιού κόμματος, επιχειρείται τώρα επικοινωνιακά κάτι άλλο: Να κτυπηθεί και το άλλο «άκρο», η Αριστερά, και γενικά η αντίσταση στη νέα αποικιοκρατία. Το κατεστημένο σε συνεργασία με τα ΜΜΕ, αν όχι απευθείας με το εγκληματικό παρακράτος, θέλει να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα πως κινδυνεύει από τον εμφύλιο Ακροδεξιάς -Αριστεράς, προτείνοντάς της τη «θαλπωρή» και την «ασφάλεια» της Τροϊκανής επικυριαρχίας.
  • Αν συνδυαστεί αυτή η νέα περιρρέουσα της καταδίκης των «δύο άκρων», με τη διαφαινόμενη  πρόθεση των Ευρωπαϊκών Θεσμών να ποινικοποιήσουν την αντίθεση στην αστική δημοκρατία και ουσιαστικά τον καπιταλισμό, τότε εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως η Αριστερά πανευρωπαϊκά έχει να ανέβει βουνό την αμέσως επόμενη περίοδο. Θα ζητηθεί από τις προοδευτικές, εργατικές και φιλοκομμουνιστικές δυνάμεις να «ομολογήσουν» την πίστη τους στο σύστημα, με την απειλή της κατάταξής τους στα διωκόμενα «άκρα». Αυτό είναι το νέο σκηνικό που στήνεται, και θα πρέπει η Αριστερά να είναι έτοιμη να το αντιμετωπίσει.
  • Ήδη στην Κύπρο, με αφορμή τον εσωκομματικό διάλογο που έχει ξεκινήσει ενόψει του Συνεδρίου του ΑΚΕΛ, ο αστικός τύπος προβαίνει σε «συμβουλές και υποδείξεις» σχετικά με τον χαρακτήρα και τα ζητούμενα της «νέας αριστεράς», στην κατεύθυνση ακριβώς της παραδοχής ήττας  εκ μέρους της. Της ήττας με άλλα λόγια του Μαρξισμού και του Λενινισμού. Πολλοί, ακόμα και φερόμενοι ως σοσιαλδημοκράτες, θεωρούν πως το ΑΚΕΛ και οι κομμουνιστικές του παραδόσεις είναι «ανωμαλία» στο υπάρχον σύστημα. Μια «στρέβλωση» που πρέπει να «διορθωθεί», αλλιώς να εκλείψει.
  • Χρειάζονται προσεκτικά αλλά και αποφασιστικά βήματα. Η Μαρξιστική-Λενινιστική θεώρηση είναι επίκαιρη, ιδίως στις μέρες μας. Επαληθεύεται, προειδοποιεί, δείχνει την πραγματική φύση του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Αποκαλύπτει τις παγίδες και αφαιρεί τα προσωπεία. Δεν πρέπει να εγκαταλειφτεί για τη δήθεν «νομιμότητα» και «ομαλότητα» και με καμιά απειλή. Δεν είναι θέμα παραδόσεων ή εθιμοτυπίας, είναι η ίδια η ουσία.
  • Αμφισβητούμε τον καπιταλισμό, μαχόμαστε ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον εθνικισμό, στοχεύουμε στο Σοσιαλισμό. Οικοδομούμε ταξική και διεθνιστική συνείδηση, ξεμπροστιάζουμε τον ιμπεριαλισμό.
  • Ο χαρακτήρας και τα ζητούμενα του Λαϊκού Κινήματος ενοχλούν, γιατί ακριβώς  εγκυμονούν κινδύνους για το σύστημα και τα ολιγοπώλια. Επιλέγουμε την επαναβεβαίωση και την αναθέρμανσή τους κόντρα στο ρεύμα και τα στημένα παιχνίδια, παρά τις πιέσεις και τις απειλές. Δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς άλλος δρόμος για μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία. 

10 Νοεμβρίου 2013

Πορεία ολέθρου για το λαό και τη χώρα μέσα στη τροϊκανή φιλοσοφία και την αντεργατική πολιτική της Κυβέρνησης Αναστασιάδη: Δεν πάει άλλο!

  • Οι εργαζόμενοι παίρνουν τα μηνύματα και βλέπουν την αλήθεια κατάματα: Εξαθλίωση και φτωχοποίηση με το μνημόνιο Αναστασιάδη-Eurogroup.
  • Συνδικάτα, συνταξιούχοι, δημόσιοι υπάλληλοι, νοσηλευτές, φοιτητές, υπάλληλοι ημικρατικών, άνεργοι - Στους δρόμους για να σταματήσει ο κατήφορος και η καταστροφή.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 1/11/2013
  • Η κίνηση της Υπουργού Εργασίας να ανοίξει αιφνιδιαστικά τον κοινωνικό διάλογο σε μια σειρά από καυτά ζητήματα, δείχνει τις ξεκάθαρες τάσεις της Κυβέρνησης να εξυπηρετήσει την πλουτοκρατία εις βάρος των εργαζόμενων. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση της περασμένης Τετάρτης, προς συζήτηση για να αποφασιστούν νέες ρυθμίσεις τίθενται τα ζητήματα αποζημίωσης υπερωριακής εργασίας και αργιών, της αποζημίωσης εργασίας με το σύστημα βάρδιας, των προσαυξήσεων και της ΑΤΑ και των μισθών νεοπροσλαμβανομένων.
  • Επίσης το Υπουργείο Εργασίας θέτει στο τραπέζι την καταβολή του 13ου μισθού, του ωραρίου εργασίας και της μερικής απασχόλησης. Στον μακρύ και προκλητικότατο κατάλογο περιλαμβάνονται και τα ταμεία προνοίας και θέμα διευκολύνσεων καταβολής εισφορών σε διάφορα Ταμεία, ενώ μπαίνει στο τραπέζι και ο νόμος περί Τερματισμού Απασχόλησης. Σημειώνεται πως η εργοδοσία επιμένει σε μείωση του κατώτατου μισθού κατά 20%, μια μεθόδευση που φαίνεται να βρίσκει ευνοϊκό έδαφος στους κυβερνητικούς κύκλους και που θα ανοίξει στην κυριολεξία τους ασκούς του Αιόλου.
ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ – ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
  • Πρέπει οπωσδήποτε και σύντομα να παρουσιαστεί από τις όποιες υπεύθυνες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις έχουν απομείνει στον τόπο, ένα εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την οικονομική εξαθλίωση που φέρνει η εφαρμογή του Μνημονίου Αναστασιάδη-Eurogroup.
  • Η Αριστερά έχει ήδη τοποθετηθεί: Μετά το Μάρτη δεν υπάρχει μέλλον για τη Κύπρο και το λαό της μέσα στο ληστρικό περιβάλλον της Ευρωζώνης. Καμιά οικονομία δεν κατάφερε να ανακάμψει και να αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις, χωρίς δικό της νόμισμα. Η χώρα όχι μόνο δεν θα ξεφύγει από την ύφεση, αλλά, όπως παρατηρούν ανεξάρτητοι οικονομικοί αναλυτές όπως ο Αντρέας Θεοφάνους, θα βουλιάξει ακόμα περισσότερο με την υλοποίηση του νέου προϋπολογισμού που έχει ήδη πάρει το δρόμο για τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
  • Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Υπουργείου Οικονομικών, η ανεργία θα ανέλθει στο 20% και το δημόσιο χρέος στο 120% κατά τη διάρκεια του 2014. Η ωμή πραγματικότητα είναι πως ακόμα και αυτά τα καταθλιπτικά νούμερα είναι ευσεβείς πόθοι που αναπόφευκτα θα διαψευστούν αρνητικά. Τα αυξανόμενα με γεωμετρική πρόοδο μη εξυπηρετούμενα δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η έλλειψη εμπιστοσύνης στον τραπεζιτικό τομέα και η γενική απουσία ρευστότητας, θα εκτροχιάσουν κάθε προσπάθεια σταθεροποίησης της οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου του λαού.
  • Προβλέπεται «δημοσιονομικός γκρεμός» από τη διαφαινόμενη αδυναμία του κράτους να εισπράξει τις φορολογίες που υπολογίζει πως θα βοηθήσουν τον προϋπολογισμό να υλοποιηθεί, ενώ την ίδια στιγμή, η πιθανότατη κατρακύλα των αριθμών θα αναγκάσει σε νέο αίτημα για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ιδίως μετά την άρση των περιορισμών μεταφοράς κεφαλαίων.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΚΑΤΖΙΣΜΟ ΑΝΤΙ ΑΝΑΚΑΜΨΗ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΗ ΜΕΓΓΕΝΗ
  • Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη εξακολουθεί πεισματικά να θεωρεί πως με την κατά γράμμα τήρηση του Μνημονίου, η χώρα θα βγει σταδιακά από την ολέθρια κατάσταση που έχει δημιουργήσει το κούρεμα. Οι εργαζόμενοι όμως, άρχισαν, παρά την πλύση εγκεφάλου που πραγματοποιείται καθημερινά από τα ΜΜΕ, να βλέπουν γυμνές τις πραγματικότητες: Καμιά εξυγίανση και κανένας εξορθολογισμός δεν λαμβάνει χώρα. Ο δημόσιος πλούτος έχει μπει στο στόχαστρο και βαδίζει με σταθερά βήματα σε καθεστώς εκποίησης, τραπεζικοί λογαριασμοί των λαϊκών οικογενειών αδειάζουν απειλητικά λόγω των συνεχόμενων μειώσεων στους μισθούς και την έκρηξη της ανεργίας, ενώ εξανεμίζονται τα ταμεία προνοίας με λογιστικές αλχημίες.
  • Τίποτα απ όλα αυτά δεν φαίνεται να συγκινεί τη Δεξιά και τα συγκυβερνώντα κόμματα, που αντί να μελετούν εναλλακτικές προτάσεις που θα αντιμετωπίσουν μεταξύ άλλων και το υπαρκτό σενάριο να μας «πετάξουν» έξω από την Ευρωζώνη οι «φίλοι» και οι «εταίροι» μας, μόλις δηλαδή καταφέρουν να περάσουν στα χέρια του της παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, τραβούν την κοινωνία και την πολιτική ζωή του τόπου σε μια αναβίωση του Γιωρκατζισμού, του ξεδιάντροπου βολέματος ημετέρων και της απροκάλυπτης διαπλοκής.     
  • Βγάζουν στο σφυρί για ψίχουλα κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς με αποδεδειγμένα θετική εταιρική διακυβέρνηση, στοχεύουν χωρίς αιδώ σε εξοικονομήσεις από τα επιδόματα βάρδιας νοσηλευτών, αστυνομικών και πυροσβεστών, πετσοκόβουν συντάξεις και μειώνουν δραστικά τα κονδύλια για την πρόνοια, για να πάρουν τα συγχαρητήρια της Μέρκελ. Όπως όμως πολλύ έχουν αρχίσει να υποψιάζονται,  όταν η Γερμανίδα Καγκελάριος δίνει συγχαρητήρια στην πολιτική ηγεσία μιας χώρας, ζητώντας της να συνεχίσει την ανάλγητη πολιτική των περικοπών, της ανεργίας και της φτωχοποίησης, ακολουθούν ακόμα πιο σκληρές μέρες.
  • Η Κύπρος δεν πρέπει να καταστραφεί μέσα από την οικονομική ασφυξία που επιβάλει η εσωτερική και εξωτερική Τρόικα. Οι εργαζόμενοι να ανασυνταχτούν και να διεκδικήσουν μια πραγματικά βιώσιμη πολιτική και οικονομική πρόταση που να μπορεί να υποσχεθεί έξοδο από την κρίση και καλύτερες μέρες. Ο κατήφορος πρέπει να σταματήσει γιατί με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει σε απώλεια του ενεργειακού πλούτου της χώρας και σε μια δοτή και εκβιαστική λύση του Κυπριακού, με μια κοινωνία αποκαρδιωμένη και ανήμπορη να αντιδράσει. 

3 Νοεμβρίου 2013

Βίοι παράλληλοι στα δύο ζητήματα επιβίωσης του Κυπριακού λαού από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη: Κυπριακό, όπως Οικονομία

Όλα μπλε... τζιαι σικκιμέ! 

Νίκος Αναστασιάδης, 4 Ιουλίου 2010: «Εκείνο που κουράζει τα ΗΕ και την ΕΕ είναι το γεγονός πως εδώ και 36 χρόνια συνεχώς μιλούμε για την επιθυμία μας για λύση, αλλά με όρους για μη αυστηρά χρονοδιαγράμματα ή τα διάφορα προσχήματα που φέρουμε κατά καιρούς»
Ο ίδιος άνθρωπος, 2 Νοεμβρίου 2013: «Δεν πρόκειται να αποδεχθούμε εκβιασμούς και τακτά χρονοδιαγράμματα για να ικανοποιήσουμε το όραμα κάποιων για να μπει η πλευρά μας σε διάλογο για χάρη του διαλόγου»
  • Το μεγαλύτερο επικοινωνιακό τρικ των περασμένων Προεδρικών εκλογών ήταν η μη δέσμευση του Νίκου Αναστασιάδη, αλλά και του Γιώργου Λιλλήκα σε δεύτερο επίπεδο, στην κατ’ αρχήν συμφωνία που συνομολογήθηκε από την Τρόικα και την Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, η οποία τελικά απορρίφθηκε από το Eurogroup Δεκεμβρίου 2012. Οι προθέσεις για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου που προνοούσε ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών με λεφτά των δανειστών, δήθεν για να επιτευχθούν βελτιώσεις για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, άνοιγαν τους ασκούς του Αιόλου.
  • Άλλη θα ήταν η συμπεριφορά των Ευρωπαίων, κατά τ’ άλλα φίλων και εταίρων, αν οι κύριοι υποψήφιοι και οι πολιτικές δυνάμεις που τους στήριζαν, θεωρούσαν πως έπρεπε να υιοθετηθεί η κατ’ αρχήν συμφωνία του Νοεμβρίου του 2012 και να απαιτηθεί η εφαρμογή της ως είχε. Το δόλωμα της «βελτίωσης» του μνημονίου που ρίχθηκε μέσω της υποψηφιότητας Αναστασιάδη, της υποψηφιότητας που στήριξαν με θέρμη όσοι τελικά έριξαν την Κυπριακή οικονομία στο κανναβάτσο, αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων ύπουλο και καταστροφικό. Εξυπηρετούσε τους στόχους των Γερμανών και των δορυφόρων τους και έβαζε την Κύπρο στη μέγγενη. Ήταν το απαραίτητο γι αυτούς σχίσμα από το οποίο πέρασαν τις πολιτικές τους.
  • Τα ίδια μοτίβα επαναλαμβάνονται και στο Κυπριακό. Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν αποδέχτηκε τη βάση που συμφωνήθηκε μεταξύ Δ. Χριστόφια και Αλί Ταλάτ από το 2008 και εμπλουτίστηκε αργότερα με τις περίφημες συγκλίσεις που προνοούσαν σημεία όπως αυτά της εκ περιτροπής προεδρίας και της σταθμισμένης ψήφου, αχρηστεύοντας ουσιαστικά την πρώτη συνομολόγηση μεταξύ των δύο κοινοτήτων από το 74’ για μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια. Τώρα, ψάχνει τρόπους να συμφωνήσει έστω και για ένα κοινό ανακοινωθέν, επιτρέποντας παράλληλα τη σκλήρυνση της τούρκικης στάσης, όπως αυτή εκφράζεται πλέον καθημερινά από τον Ντερβίς  Έρογλου και Τούρκους αξιωματούχους.
  • Κι εδώ ισχύει το αυτονόητο: Διαφορετική θα ήταν η συμπεριφορά της ηγεσίας της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, των Τούρκων και των ΝΑΤΟϊκών γενικά, αν η μεγάλη πλειοψηφία της πολιτικής ηγεσίας και των κομμάτων στις ελεύθερες περιοχές, στήριζε την κοινή βάση που συνομολογήθηκε στις συνομιλίες της περασμένης πενταετίας. Και αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως η εγκατάλειψη της βάσης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού, η πρόθεση για ένταξη στον ΝΑΤΟϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» και ο διορισμός διαπραγματευτή,  είναι τρεις προβληματικές καταστάσεις που φέρουν την σφραγίδα τόσο της Κυβερνητικής συμμαχίας, όσο και των ΕΔΕΚ - Γιώργου Λιλλήκα.
ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΡΟΜΟΥΣ Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ;
  • Κάποιοι όντως οφείλουν να του δώσουν συγχαρητήρια για την τροπή που έχουν πάρει τα δύο ζωτικά ζητήματα του τόπου. Ανοίγει δρόμους ο Νίκος Αναστασιάδης, αλλά όχι για τα Κυπριακά συμφέροντα. Με την απαγκίστρωση από την πολιτική Χριστόφια, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιτρέπει ακόμα μεγαλύτερες διολισθήσεις, ελπίζοντας προφανώς στην εύνοια των Δυτικών την υστάτη.
  • Ο νυν Πρόεδρος έπρεπε, παρά τους επικοινωνιακούς λεονταρισμούς και τις προεκλογικές του μεταλλάξεις, να υιοθετούσε την παρακαταθήκη που του εξασφάλισε με πολύ κόπο ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ο λαϊκισμός, οι πρόχειρες ενέργειες και οι εντυπωσιασμοί της κοινής γνώμης, δεν μπορούν να φέρουν οποιεσδήποτε θετικές εξελίξεις. Αυτό ισχύει και για την περίπτωση του διορισμού διαπραγματευτή, που εκτός από το γεγονός ότι θα κοστίζει στη Δημοκρατία κάποιες δεκάδες χιλιάδες ετησίως, έδωσε και το δικαίωμα σε τουρκοκύπριο ομόλογό του να πραγματοποιεί επίσημες συναντήσεις με την Ελληνική Κυβέρνηση.
  • Στο πιθανότερο σενάριο, και το έργο αυτό το έχουμε δει με το κούρεμα, ο Νίκος Αναστασιάδης είτε θα παρουσιάσει μια απείρως πιο άδικη και μη βιώσιμη βάση λύσης του Κυπριακού απ ότι παρέλαβε, ή θα επιστρέψει στη γραμμή Χριστόφια για να σώσει ότι μπορεί να περισωθεί μετά και τις αλχημείες του.
  • Πως τα φέρνει ο καιρός. Τώρα, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ στέλνει τελεσίγραφα για έναρξη των συνομιλιών, η Τούρκικη πλευρά φαίνεται πρόθυμη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμηνύει προς όλες τις κατευθύνσεις πως δεν θα δεχθεί ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες…
  • Κι αυτό, προς διάψευση κάποιων που θεώρησαν πως στηρίζοντας Νίκο Αναστασιάδη, δούλευαν για τη λύση του Κυπριακού, τρομάρα τους! Εκτός, κι αν λύση εννοούν το κλείσιμο του προβλήματος με όρους κουρέματος.  

31 Οκτωβρίου 2013

Τι θέλει και γιατί αγωνίζεται η Αριστερά

  • Στη γωνιά από το κατεστημένο για τις ιδέες της – Εμπόδιο για τις πολιτικές λιτότητας και τον αυταρχισμό του κεφαλαίου.
  • Από άλλο υλικό το Λαϊκό Κίνημα - Για περισσότερο δημόσιο και όχι λιγότερο, για ένα πραγματικό κράτος πρόνοιας και ίσων ευκαιριών.
  • Μας χωρίζει άβυσσος με τη Δεξιά – Στεκόμαστε ενάντια στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο και τον εθνικισμό.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 25/10/2013
  • Παρά την απαξίωση και τη δαιμονοποίηση της κρατικής μηχανής, αλλά και τα υπαρκτά της προβλήματα, η Αριστερά  είναι ταγμένη από τη φύση της να υποστηρίζει το περισσότερο Δημόσιο, το κράτος που κρατά στα χέρια του τους κυριότερους πόρους και τις βασικότερες παραγωγικές δυνάμεις, σε αντίθεση με τη Δεξιά-νεοφιλελεύθερη αντίληψη για λιγότερο κράτος.
  • Εργαζόμαστε για το κράτος των πολλών, αυτό της πραγματικής πρόνοιας και των δωρεάν ζωτικών υπηρεσιών και αγαθών. Ένα κράτος στην υπηρεσία των πολιτών του, με πράξεις κι όχι στα λόγια. Για μια Δημοκρατία της μεγάλης, ανοικτής και πραγματικά δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες, υπέρ του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, της παροχής στέγης, των ολοκληρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων. Υπέρ της μητρότητας, της οικογένειας, του ψηλού βιοτικού επιπέδου, της δημόσιας συγκοινωνίας, της οικολογικής ανάπτυξης . Για ένα κράτος απαλλαγμένο από τα βαρίδια της κακοδιαχείρισης, της παρανομίας και της λαθραίας οικονομίας.
  • Είμαστε σοσιαλιστές, πιστεύουμε στο κοινό συμφέρον, στην ίση διανομή δυνατοτήτων και ευκαιριών, στην καλή, αξιοπρεπή ζωή για όλους ανεξαίρετα. Υπέρ της κοινοτικής  και δημόσιας επιχειρηματικότητας, της  προώθησης εναλλακτικών αγροτικών και κτηνοτροφικών συνεταιρισμών, της ενθάρρυνση της νεανικής συμμετοχής σε όλα τα επίπεδα παραγωγής πολιτικής και πολιτισμού.
  • Στεκόμαστε ενάντια στο νεοφιλελεύθερο οικονομικό και εργασιακό μοντέλο, θέλουμε να οικοδομήσουμε νέες παραγωγικές σχέσεις, νέο τρόπο σκέψης και ζωής, πιο συλλογικό, πιο ανθρώπινο και ουσιώδες. Συμμετοχικό, δημιουργικό και συνειδητοποιημένο ως προς την αξία της κοινής προσπάθειας.
  • Δεν θα απολογηθούμε λοιπόν για τις αριστερές μας πεποιθήσεις και για το γεγονός πως αναδεικνύουμε την υποκρισία της άρχουσας τάξης και των ισχυρών της Γης. Ούτε θα παραιτηθούμε από το κίνημα για την  Ειρήνη και τον αφοπλισμό. Δεν θα σταματήσουμε να ελπίζουμε και να μαχόμαστε για την υπέρβαση εκ μέρους του ανθρώπινου γένους, τον πραγματικό πολιτισμό. Δεν πιστεύουμε στη δήθεν ισορροπία και τη «φυσική δικαιοσύνη» της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας που θέλει να βάζει τους κανόνες στην κοινωνία. Και δεν θα ωραιοποιήσουμε τα οικονομικά, εκκλησιαστικά και πολιτικά κατεστημένα που χειραγωγούν και χρησιμοποιούν το λαϊκό συναίσθημα για να γίνουμε αρεστοί στην άρχουσα τάξη και την κυρίαρχη «εθνική» ιδεολογία στα ΜΜΕ, την εκπαίδευση, το στράτευμα και ευρύτερα.
  • Είδαμε, ξέρουμε την καταστροφή που επιφέρει η εταιρική και νομική διαχείριση του πλούτου, καθώς και το κυνήγι του κέρδους εκ μέρους των οικονομικών παραγόντων και των δικηγορικών κύκλων που συμμετέχουν στη νομή του υπερκέρδους και των προϊόντων της παρανομίας, των μιζών και του ξεπλύματος. Είδαμε και ξέρουμε τα αίσχη του Δεξιού εξτρεμισμού, τις φυσικές και ηθικές δολοφονίες, την προδοσία στην ουσία της Κύπρου και του λαού της με κερδισμένους την Τουρκία και το ΝΑΤΟ.
  • Θέλουμε κοινωνικό κράτος. Μπορούμε να διαχειριστούμε ένα ευρύτερο δημόσιο τομέα που να πρωτοπορεί και να εξελίσσεται. Οραματιζόμαστε μια κοινωνία των τεχνών, της επιστήμης, του πολιτισμού, του αθλητισμού, της άνθησης του πνεύματος, της σιγουριάς και της ευημερίας.
  • Πώς να το κάνουμε, μας χωρίζει άβυσσος από τη δεξιά, κατά βάση εθνικιστική και αντεργατική πολιτική σκέψη και πράξη των απολογητών του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Είμαστε φτιαγμένοι από άλλο υλικό. 

29 Οκτωβρίου 2013

ΟΧΙ και ΝΑΙ σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ: Οι δύο όψεις της σχιζοφρενούς κυπριακής Δεξιάς.

  • Τελικά ο Στροβολιώτης από αλλού το περίμενε, και από αλλού το βρήκε. Ποιός να βρεθεί να στηρίξει τώρα τον Αναστασιάδη και για ποια λύση; Σοβαρομιλούν όσοι προβάλλουν τη «φερέλπιδα κοινωνική συμμαχία της λύσης» στην οποία αφιέρωσε τα τραγούδια του ο Γρηγόρης στα nekatomata ενώ κάνει αναφορά και η Disdaimona ανοίγοντας ένα νέο κύκλο συζητήσεων στη μπλογκόσφαιρα;
  • Με ποιους άραγε; Δεν νομίζω να κατηγορηθεί η Αριστερά, θεσμική ή η ανεξάρτητη, πως έκτισε τούτο το εμφυλιακό-ταξικό κλίμα. Μάλιστα η «μικρή» Αριστερά κατηγορεί την «μεγάλη» για υπέρ του δέοντος «καλόπιασμα» του κεφαλαίου. Και ειδικά όταν τα μαγειρέματα έχουν να κάμουν με επανάληψη των δεδομένων του 2004 και του πρόσφατου κουρέματος, ΝΑΤΟποίηση και άλλα μυστήρια σε σχέση με τα ενεργειακά.
  • Οι προτάσεις Χριστόφια και οι συγκλίσεις με τον Ταλάτ έπρεπε να τύχουν υπεράσπισης από ένα «επανενωτικό» Αναστασιάδη, ένα επανενωτικό Στροβολιώτη κ.ο.κ.. Με τη μεγαλύτερη ευκολία πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων. Τώρα θέλουν στήριξη. Ο θεός τους ο μαμμωνάς τζιαι ο αρχιεπίσκοπός τους να τους ελεήσουν!
  • Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, ούτε και κοινοί στόχοι. Ξεκαθάρισε το τοπίο τα τελευταία χρόνια. Το 2004 ήταν διαφορετικά.
  • Σίγουρα αισθανόμαστε άσχημα που βρεθήκαμε στο πλευρό ενός Δρουσιώτη και ενός Αναστασιάδη τότε. Προσωπικά επέλεξα να βρεθώ απέναντι από τη στείρα άρνηση της λύσης, τον απορριπτισμό και την δαιμονοποίηση της διζωνικής. Ήθελα ψηλά ποσοστά για το ΝΑΙ για να γίνουν δεύτερες σκέψεις. 
  • Τα ψηλά ποσοστά του ΟΧΙ δεν βοήθησαν την υπόθεση της λύσης. Υπήρξε κακόπιστη προπαγάνδα των προνοιών του σχεδίου, αμφισβήτηση, ακόμα και ως τώρα, της διζωνικής. Αυτά ήταν που με έκαναν να ταχτώ με θέρμη υπέρ του ΝΑΙ. Αν υπάρξει ξανά ένα τέτοιο κλίμα, θα μου είναι και πάλι δύσκολο να συμπαραταχτώ με τους ορκισμένους αρνητές της λύσης.  
  • Σίγουρα όμως, πρέπει να το αποδεχτούμε, συμμαχήσαμε κοινωνικά τότε, με καθάρματα. Όπως και αυτοί του «υγιούς ΟΧΙ» φυσικά, αν δούμε την πορεία του Λιλλήκα, των Ερωτοκρίτου, Προδρόμου, Ομήρου, Νικόλα κλπ.
  • Είπαμε ΝΑΙ στη λύση το 2004, ολίγον μας απασχόλησε το Ανάν. Όπως και πολλοί (αν όχι οι περισσότεροι) είπαν ΟΧΙ στη λύση, όχι στο Ανάν.
  • Ένα πραγματικό δημοψήφισμα για το Κυπριακό θα έπρεπε να είχε δύο ερωτήματα: Κατά πόσον αποδεχόμαστε τη διζωνική ομοσπονδία ως τη βάση λύσης, και το άλλο αν αποδεχόμαστε το συγκεκριμένο σχέδιο.
  • Έτσι θα ξεκαθάριζε το τοπίο και το 2004, διαφορετική θα ήταν η στάση κομμάτων και καναλιών και άλλα θα ήταν τα τελικά συμπεράσματα για τις τάσεις της κοινωνίας.
  • Και μόνο έτσι θα μπορούσε να απαλλαγεί ο καθ ένας μας από το άγχος της συμπαράταξης με αυτούς που λένε ΟΧΙ και ΝΑΙ σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ, τις δύο δηλαδή όψεις της σχιζοφρενούς κυπριακής Δεξιάς.


27 Οκτωβρίου 2013

Προϋπολογισμός πείνας με επίθεση στα λαϊκά στρώματα: Αποκαλύπτεται η απάτη Αναστασιάδη-Δεξιάς

  • Η Κύπρος βουλιάζει στην ανεργία και την ύφεση, πετσοκόβουν συντάξεις και επιδόματα, αλλά οι κυβερνώντες κάνουν χώρο και για άλλους ημέτερους στην κρατική μηχανή.
  • Ήθελαν επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου για να βελτιώσουν δήθεν τις πρόνοιες για τις ευπαθείς ομάδες: Έβαλαν χέρι ακόμα και στις συντάξεις χηρείας και μειώνουν τις κοινωνικές δαπάνες κατά 126 εκατομμύρια ευρώ!
  • 5 σεντ το λίτρο πάνω τα καύσιμα από αυτούς που ζητούσαν ακόμα και αφαίρεση του ΦΠΑ από τη βενζίνη – Κινδυνεύουν Δήμοι και κοινότητες από τα νέα μέτρα.
  • Κανονική επιδρομή: Σφαγιασμός στα επιδόματα νυχτερινής βάρδιας και Σαββατοκύριακου.
  • Μόνη διέξοδος για το λαό η ανατροπή των πολιτικών λιτότητας και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου – Καμιά ελπίδα μέσα στην Ευρωζώνη και τον οικονομικό στραγγαλισμό που επιβάλλουν Τρόικα και Δεξιά.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 18/10/2013
  • Προεκλογικά, ο Νίκος Αναστασιάδης υποσχόταν στον Κυπριακό λαό ότι θα επαναδιαπραγματευθεί το μνημόνιο «για να βελτιώσει τις πρόνοιές του», ειδικά όσες αφορούσαν τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού. Κι αυτή, ήταν απ ότι διαφαίνεται η προμετωπίδα της κοροϊδίας και της απάτης εις βάρος της κοινωνίας. Αντί να υιοθετήσει την κατ’ αρχήν συμφωνία Χριστόφια-Τρόικας και να επιμένει για εφαρμογή της το ταχύτερο δυνατό και χωρίς επιπλέον όρους, ο Αναστασιάδης άνοιξε το παράθυρο της διαπραγμάτευσης, δήθεν για να πετύχει καλύτερους όρους για τις πιο αδύναμες ομάδες του πληθυσμού, καταλήγοντας τελικά στο κούρεμα καταθέσεων που κατέστρεψε την οικονομία του τόπου.
  • Όχι μόνο  λοιπόν δεν προστάτευσαν τον απλό λαό, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, μεταφέροντας αναλογικά τα βάρη στην πλούσια τάξη, αλλά ως πιστοί εντολοδόχοι της Τρόικας απλώνουν χέρι στις συντάξεις χηρείας με στόχο την εξοικονόμηση 8 εκ. ευρώ, επιβάλλουν εισφορά ύψους 1,5% για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχων του δημόσιου τομέα, σχεδιάζουν αποκοπή ύψους 3% από τις απολαβές του προσωπικού και των συνταξιούχων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ενώ προτείνουν αύξηση του φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα κατά 5 σεντ το λίτρο και του ΦΠΑ κατά 1%.
  • Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ως αντιπολίτευση έκαναν σόου στα βενζινάδικα με τα πολυτελή τους αυτοκίνητα, κλαυθμηρίζοντας τηλεοπτικώς για την ακρίβεια των καυσίμων, και αυτοί που ζητούσαν επιτακτικά την μείωση ή και ολοκληρωτική αφαίρεση του ΦΠΑ από τα καύσιμα. Οι ίδιοι που αρνούνταν να υπερψηφίσουν τις συγκαταβατικές και ισοζυγισμένες προτάσεις της περασμένης Κυβέρνησης για τη φορολόγηση της κτηματικής περιουσίας, για να έρθουν το περασμένο καλοκαίρι να επιβάλουν δυσβάσταχτα χαράτσια στην πρώτη κατοικία και τις μικρομεσαίες περιουσίες.
  • Είναι αυτοί, που μιλούσαν για ανάπτυξη και επενδύσεις ενώ τώρα παρουσιάζουν προϋπολογισμό με μηδενικά κονδύλια για ανάπτυξη. Η παράταξη που έσκιζε τα ιμάτιά της για την ανεργία ενώ τώρα προβλέπει «σταθεροποίησή» της στο 20% μέχρι το 2016.
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΒΟΛΕΜΑ-ΒΟΛΕΜΑ – ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ
  • Ο προϋπολογισμός που παρουσίασε ο Υπουργός Οικονομικών, εκ μέρους της Τρόικας ουσιαστικά και χωρίς ίχνος κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου, προνοεί μεταξύ άλλων σφαγιαστικές πρόνοιες που αφορούν μείωση του εποχικού ωρομίσθιου προσωπικού κατά 25% με στόχο εξοικονόμηση 4,5 εκ. ευρώ, μείωση κατά 325 του αριθμού των εκπαιδευτικών που θα απασχοληθούν τη χρονιά 2014 -2015 , μείωση κατά 13% του συνολικού κονδυλίου για κοινωνικές δαπάνες με στόχο τα 126,5 εκ. ευρώ και μείωση της χορηγίας για τις Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά 12% και τους ημικρατικούς κατά 19%. Πρόνοιες που ουσιαστικά θα θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο τη βιωσιμότητα τόσο των Δήμων, όσο και της δημόσιας επιχειρηματικότητας.
  • Επιπλέον, οι Κυβερνώντες δίνουν συνέχεια στην απελευθέρωση του ωραρίου και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, με κουτσούρεμα της αποζημίωσης για εργασία την Κυριακή σε όσους κρατικούς υπαλλήλους εργάζονται σε σύστημα βάρδιας και του επιδόματος  για νυκτερινή εργασία.
  • Η κοροϊδία και η απάτη συνεχίζεται με κατάργηση 228 κενών μόνιμων θέσεων με δέσμευση για τη μη δημιουργία άλλων θέσεων και μη αναβάθμιση μισθολογικών κλιμάκων σε προσωπική βάση, τη στιγμή που οι Υπουργοί της Κυβέρνησης Αναστασιάδη έχουν προσλάβει δεκάδες ημέτερους, το Προεδρικό «γέμισε» με επικοινωνιολόγους και άλλους παρατρεχάμενους και προγραμματίζονται ακόμα διορισμοί υφυπουργών που αναπόφευκτα με τη σειρά τους θα μπάσουν στο κρατικό μισθολόγιο επιπλέον γνωστούς και φίλους.
  • Η απάτη έχει πλέον αποκαλυφθεί. Ο λαός ξεγελάστηκε μέσω της δαιμονοποίησης της Αριστεράς, μπαίνοντας πλέον σε ένα τούνελ το οποίο δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μόνος δρόμος η συνειδητοποίηση εκ μέρους των εργαζόμενων των αδιεξόδων της πολιτικής που εφαρμόζεται και η διάθεση για ανατροπή της. Υπάρχει ελπίδα, έξω από τις πολιτικές λιτότητας, της κατάργησης του κράτους πρόνοιας και του ξεπουλήματος της δημόσιας επιχειρηματικότητας. 

21 Οκτωβρίου 2013

Η Δεξιά σε κυνήγι μαγισσών την ώρα που o λαός περνά στη φτώχια

Επιδρομή στο δημόσιο πλούτο, ανεργία, μετανάστευση, απώλεια περιουσιών και κοινωνική απελπισία κρύβονται πίσω από τον πόλεμο κατά της Αριστεράς.
  • Η περίπτωση της φορολόγησης της κτηματικής περιουσίας με το πρόσφατο νομοσχέδιο που έφερε η Κυβέρνηση και που πέρασαν ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ και Συλλούρης, αποτελεί ένα από τα πλέον  χαρακτηριστικά φαινόμενα ετσιθελισμού της άρχουσας τάξης ενάντια στον απλό λαό. Καλούν τον μέσο οικογενειάρχη να πληρώσει αβάσταχτους φόρους, όταν την προηγούμενη περίοδο απέρριπταν νομοσχέδια που απάλλασσαν την πρώτη κατοικία και περιουσίες μέχρι τις 130.000 Ευρώ με σημερινές αξίες. Κι αυτή, η ξεκάθαρη πολιτική απάτη σε βάρος της κοινωνίας, περνά στο «ντούκου» και πίσω από τον κουρνιαχτό που σηκώνει η άθλια συνομωσία κομμάτων, ΜΜΕ και οικονομικών συμφερόντων ενάντια στο ΑΚΕΛ.
  • Τα χαράτσια δεν περιορίζονται φυσικά στο φόρο κατοικίας που για πρώτη φορά επιβάλλεται στη λαϊκή οικογένεια, σε μια περίοδο μάλιστα που ο κάθε ένας μετρά και τα κέρματα για να ισοζυγίσει τα έσοδα και τα έξοδα. Το τελευταίο τετράμηνο έχουν περάσει μέτρα που αποκόπτουν ή καταργούν ωφελήματα από συνταξιούχους και πολύτεκνες οικογένειες, επιβλήθηκε πολλαπλασιασμός των χρεώσεων στα νοσοκομεία και τις μεταφορές, ενώ οι μισθοί ακολουθούν μια συνεχιζόμενη πτωτική τάση, αντιστρόφως ανάλογη με τα ποσοστά ανεργίας που κάνουν και νέο ρεκόρ κάθε μήνα της διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Αυτή τη φορά φυσικά, χωρίς την καταστροφολογία και τα μοιρολόγια των καναλιών και των διάφορων πολιτικών και οικονομολόγων στα πάνελ.
  • Τώρα, η ανεργία που σκαρφάλωσε στις 52 χιλιάδες άτομα σύμφωνα με τα στοιχεία των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αλλά και η ύφεση που πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς το 20%, όταν επί διακυβέρνησης Χριστόφια παρατηρήθηκε ακόμα και ισχνή ανάπτυξη, δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Ούτε και αποτελεί ζήτημα για τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ή τα κόμματα το γεγονός πως το μνημόνιο φαίνεται να «πέφτει έξω» έως και 1.5 δις, ποσό που ασφαλώς θα φορτωθεί και πάλι στους μισθωτούς και ιδιαίτερα του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
  • Προφανώς, εξυπηρετεί κάποιους τόσο η ανεργία, όσο και η ύφεση που με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε εκποιήσεις περιουσιών, με πιθανότερη κατάληξη της οικογενειακής-λαϊκής περιουσίας στα χέρια του κεφαλαίου. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός πως όλοι αυτοί που χωρίς υπερβολή έσχιζαν τα ρούχα τους την περίοδο 2009-2012 για την πορεία της οικονομίας, τώρα δεν βρίσκουν τους λόγους να ασχοληθούν με την πραγματική κοινωνική αποσύνθεση που καταλαμβάνει καθημερινά μεγαλύτερες διαστάσεις.
  • Φοιτητές εγκαταλείπουν τις σπουδές τους, ζευγάρια φτάνουν στην απόγνωση και το έγκλημα υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων, η νεολαία βλέπει πια με δυσκολία το μέλλον της στη χώρα.  Κι όλα αυτά όταν η Υπουργός Εργασίας πανηγυρίζει για την αποτελεσματικότητα δήθεν του μέτρου φιλελευθεροποίησης των ωραρίων των καταστημάτων που δίνει τη χαριστική βολή στις μεσαίες επιχειρήσεις και για τις χίλιες τόσες προσλήψεις εποχιακών, των εργαζόμενων δηλαδή που έχασαν τη δουλειά τους το περασμένο διάστημα μετά και το κλείσιμο των υπεραγορών Ορφανίδη.
  • Η κοροϊδία έφτασε στο απροχώρητο και είναι άγνωστο για πόσο αυτή η τεράστια κοινωνική και εργασιακή υποχώρηση θα μπορεί να κρύβεται πίσω από τα σκηνικά που κατασκευάζει η άρχουσα τάξη ενάντια στο ΑΚΕΛ, πίσω από ελληνικές σημαίες, ψεύτικες δεσμεύσεις και αλλοίωση των πραγματικοτήτων.
  • Το σίγουρο είναι πως ο λαός περνά πλέον και επίσημα το κατώφλι της φτώχιας, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον κοινωνικό ιστό και την ίδια τη Δημοκρατία. 

16 Οκτωβρίου 2013

Αντίσταση στα «στημένα» του Συναγερμού και της άρχουσας τάξης

Σικέ παντού – Αλωνίζει η διαπλοκή και ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης
  • Από το 2009 εξελίσσεται μια «αριστοτεχνική» πλύση εγκεφάλου του λαού με στόχο να του αφαιρέσουν το δίχτυ προστασίας που του παρείχε η διακυβέρνηση Χριστόφια και το ΑΚΕΛ – Ξυπνούν πολλοί από την ύπνωση.
  • Κορυφή του παγόβουνου το «πόρισμα» της Ερευνητικής Επιτροπής Πική-Ιωνά για την Οικονομία και οι συλλήψεις στελεχών του ΑΚΕΛ Λάρνακας – Επανάληψη της στάσης Πολυβίου και της δίκης για το Μαρί.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 11/10/2013
  • Η ανισορροπία του πορίσματος της επιτροπής για την πορεία της Κυπριακής Οικονομίας, ξύπνησε αρκετούς από την αντιΑΚΕΛική ύπνωση στην οποία παραδόθηκαν την τελευταία τετραετία. Η τοποθέτηση για το πόρισμα Πική από τον Σταύρο Ζένιο, τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου που εργάστηκε υποστηρικτικά για το κομμάτι διερεύνησης των Τραπεζών, ήταν κατεδαφιστική για τη μέθοδο που ακολουθήθηκε και τα συμπεράσματα που τελικά καταγράφηκαν.
  • Η άποψη του πανεπιστημιακού περί «κωμωδίας της διερεύνησης», που ας σημειωθεί έχει σε αρκετές περιπτώσεις συγκρουστεί με την προηγούμενη Κυβέρνηση και την Αριστερά, έρχεται να προστεθεί και άλλες εκτιμήσεις, επίσης προερχόμενες από τον χώρο της Δεξιάς, όπως για παράδειγμα των Αλέκου Μαρκίδη και Χρίστου Πουργουρίδη. Και οι μαρτυρίες αυτές, από παράγοντες που κάθε άλλο παρά συντάσσονται με το Λαϊκό Κίνημα, αποτελούν τεκμήρια για τη συνεχιζόμενη εκτροπή των θεσμών με στόχο τη φίμωση του ΑΚΕΛ.
ΕΓΙΝΑΝ «ΘΕΣΜΟΣ» ΟΙ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΤΡΟΠΕΣ
  • Είναι ξεκάθαρη πια η μονομέρεια, η ακρότητα ουσιαστικά με την οποία διαχειρίζεται τα πολιτικά και οικονομικά ζητήματα η άρχουσα τάξη, μέσω του ΔΗΣΥ, του Αρχιεπισκόπου και των συνεργατών τους, στη Δικαιοσύνη και αλλού. Ειδικά μετά την τοποθέτηση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου στο πόστο του Βοηθού Εισαγγελέα τα φαινόμενα ετσιθελισμού και χειραγώγησης γίνονται πλέον ο κανόνας, με τη ποιότητα της Δημοκρατίας στην Κύπρο δικαίως να αμφισβητείται μετά και τις τελευταίες εξελίξεις.
  • Μόνο ένα καθεστώς θα μπορούσε να επηρεάζει τόσο απροκάλυπτα τις θεσμικές διαδικασίες και τη Δικαιοσύνη, όπως έχει ξεκάθαρα διαφανεί τόσο στην περίπτωση της προφυλάκισης των στελεχών του ΑΚΕΛ Λάρνακας όσο και στο «πόρισμα» της επιτροπής Πική.
  • Μέχρι και ο Γιώργος Κολοκασίδης, ο τέως αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ που συμμετείχε με ιδιαίτερη θέρμη στις επιθέσεις ενάντια στον τέως πρόεδρο, με πρόσφατες δηλώσεις του μαρτυρεί μια «αριστοτεχνική» χρήση της δαιμονοποίησης Χριστόφια από την τότε αντιπολίτευση, για να συγκαλυφθούν τα πραγματικά εγκλήματα σε βάρος του λαού.
  • Ποτέ δεν είναι αργά φυσικά για να αφαιρεθούν τα πολλαπλά πέπλα αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης που επιβάλλονται στην κοινωνία από τα διαπλεκόμενα κόμματα και ΜΜΕ. Έστω κι αν αυτό προϋποθέτει πως θα γίνουν επίπονές αυτοκριτικές από τον κάθε ένα ξεχωριστά για τη στάση του σε άλλα κομβικά σημεία των τελευταίων χρόνων, και ειδικά στη περίπτωση της τραγωδίας στο Μαρί.
  • Γιατί, αυτό που συνέβηκε με την υπόθεση της ερευνητικής επιτροπής που έστησαν οι Ιωνάς-Αναστασιάδης, ήταν ουσιαστικά μια επανάληψη της επίσης κραυγαλέα ανεδαφικής έρευνας Πολυβίου. Και είχαμε επανάληψη του φαινομένου, αυτή τη φορά ως φάρσα, γιατί ακριβώς οι διάφοροι κοινωνικοί παράγοντες, όπως καληώρα οι κύριοι Ζένιος και Κολοκασίδης, συνέπλευσαν τότε με την περιρρέουσα δίνοντας κάλυψη στον εξόφθαλμο παραλογισμό.
ΠΑΡΑΤΡΑΒΗΞΑΝ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ – ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΝ ΧΑΜΠΑΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΤΕΣ ΤΟΥΣ
  • Η σπουδή για απόδοση ευθυνών στον αρχηγό του κράτους για ένα στρατιωτικό ατύχημα, αφήνοντας επιμελώς στο απυρόβλητο της στρατιωτική ηγεσία και τους καθ’ ύλη υπεύθυνους, συνεχίστηκε και στο Κακουργιοδικείο Λάρνακας το οποίο τελικά απέδωσε ευθύνες στον πολιτικό προϊστάμενο του Υπουργείου Άμυνας και σε αξιωματικούς της Πυροσβεστικής. Όχι μόνο απαλλάσσοντας τα στελέχη της Εθνικής Φρουράς, αλλά χρησιμοποιώντας τον βασικό υπεύθυνο για την ασφάλεια των εμπορευματοκιβωτίων, συνταγματάρχη Γεωργιάδη, ως μάρτυρα κατηγορίας.
  • Και αυτό «πέρασε», τόσο στη κοινωνία, όσο και σε προσωπικότητες με άποψη στα νομικά και πολιτικά θέματα. Γι αυτό δεν πρέπει να ξενίζει η ευκολία με την οποία η άλλη στημένη διερεύνηση, αυτή για την υπόθεση Δρομολαξιάς, «διυλίει τον κώνωπα» και καταπίνει το πραγματικό έγκλημα, χρησιμοποιώντας τις μαρτυρίες των αρχιτεκτόνων της συγκεκριμένης κομπίνας, προκειμένου να πληγεί το ΑΚΕΛ.
  • Οι κυβερνώντες θεώρησαν πως μπορούν να συνεχίσουν επ’ άπειρον να πατούν πάνω στο χαλί της δαιμονοποίησης του ΑΚΕΛ και των στελεχών του. Παρατράβηξαν όμως το σκοινί,  και ενδεχομένως να το έκοψαν, προκαλώντας την αντίδραση ακόμα και χθεσινών συνοδοιπόρων τους στην αντιΑΚΕΛική υστερία.
  • Το ζήτημα φυσικά δεν είναι οι καλοδεχούμενες μεν, αλλά περιστασιακές εκλάμψεις επιστημονικότητας και ήθους από ορισμένους που έχουν τη δυνατότητα να εκφέρουν δημόσιο λόγο. Ο αγώνας είναι να συνειδητοποιήσει η εργατική τάξη την ύπνωση, να φτύσει το δηλητήριο των ΜΜΕ, να δει κατάματα τις πραγματικότητες και να αντισταθεί στα στημένα.
  • Τέσσερα χρόνια ψέματα είναι ήδη πολλά. Καιρός να αναγνωριστούν από τις πλατιές μάζες και ορισμένες αλήθειες, έστω και τώρα, για τις βαριές ευθύνες των τραπεζιτών και των στρατιωτικών, αλλά και όσων πολιτικών φρόντισαν να τους συγκαλύπτουν, χρησιμοποιώντας της Αριστερά ως αποδιοπομπαίο τράγο. Τελικός στόχος της επίθεσης του κατεστημένου είναι άλλωστε ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι και το βιοτικό τους επίπεδο.

11 Οκτωβρίου 2013

Μετά το κράτος πρόνοιας… ξηλώνουν και το κράτος δικαίου!

Ο Πολύκαρπος ζει! Μετά την άδικη καταδίκη του Κώστα Παπακώστα
 άνοιξε η όρεξη
 του βαθέως κράτους της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
  • Έδωσε δείγματα γραφής ο νέος Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης: Στα μαλακά οι «εγκέφαλοι» Νίκος Λίλλης και Χαράλαμπος Λιοτατής, για να πληγεί το ΑΚΕΛ και τα στελέχη του.
  • Επιβεβαίωση της αρθρογραφίας της ΓΝΩΜΗΣ: Η Αριστερά ξανά στο απόσπασμα για να περάσουν το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και οι αντεργατικές ατζέντες.
  • Πολιτική η δίωξη κατά του ΑΚΕΛ: Στημένες οι δίκες – κατασκευασμένα τα κατηγορητήρια.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ*
  • Η ΓΝΩΜΗ για μήνες τώρα ξετυλίγει το κουβάρι της πολιτικής δίωξης που υπόκειται το Λαϊκό Κίνημα μέσω της ηθικής και θεσμικής εξόντωσης των ηγετικών του στελεχών. Προειδοποιήσαμε τα μέλη και τους φίλους του ΑΚΕΛ για το πογκρόμ πολύμορφων επιθέσεων που ετοιμάζει το κατεστημένο της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς με στόχο το «γώνιασμα» του κόμματος και ζητούμενο την επιβολή των μεθοδεύσεων της ντόπιας πλουτοκρατίας και των Δυτικών χωρίς λαϊκές αντιστάσεις.
  • Μιλήσαμε για δίκες-παρωδία, γράψαμε για την Αριστερά που μπαίνει ξανά στο απόσπασμα προκειμένου να αφαιρεθεί από το δημόσιο συμφέρον και την ίδια τη Δημοκρατία το μοναδικό τους στήριγμα, το Ανορθωτικό Κόμμα του Εργαζόμενου Λαού.
  • Πολλοί μας θεώρησαν υπερβολικούς, άλλοι πίστεψαν πως το βαθύ κράτος θα ξεθυμάνει με την αποχώρηση Δημήτρη Χριστόφια, την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη και την αστήρικτη καταδίκη του Κώστα Παπακώστα για την τραγωδία στο Μαρί. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική: Για τους ίδιους λόγους που τέθηκε στο στόχαστρο του κατεστημένου ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και η διακυβέρνησή του, η άρχουσα τάξη διαμέσου του ΔΗΣΥ και των ΜΜΕ της διαπλοκής συνεχίζει να θέλει την κεφαλή του ΑΚΕΛ επί πίνακι, και μάλιστα με εμφανώς επαυξημένες απαιτήσεις.
  • Τα κίνητρα είναι σαφή για όσους τολμούν να κοιτάξουν πίσω από τη στημένη δημοσιογραφία, την προπαγάνδα της πλουτοκρατίας και τις κατασκευασμένες «ερευνητικές επιτροπές» που διορίζουν οι διώκτες της Αριστεράς. Θέλουν να σπιλώσουν το Κίνημα, να το αποκόψουν από τις μάζες των υποστηρικτών του για να μπορούν απερίσπαστοι και ανεμπόδιστοι να ξηλώνουν το κράτος πρόνοιας, τη δημόσια επιχειρηματικότητα και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Το ΑΚΕΛ και τα ηγετικά του στελέχη είναι τα εμπόδια που πρέπει να παραμεριστούν για να επιβληθεί το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και οι αντεργατικές ατζέντες.
ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ CYTA ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ – ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΚΑΙ ΝΥΝ Γ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ
  • Το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της CYTA με τίμημα που δεν ξεπερνά ούτε το 50% της πραγματικής της αξίας καθώς και το μπάσιμο από την πίσω πόρτα ιδιωτικών συμφερόντων στη διαχείριση του Φυσικού Αερίου, είναι τα πραγματικά γεγονότα που συγκαλύπτονται πίσω από τη δίωξη του Στάθη Κιττή και των στελεχών του ΑΚΕΛ Λάρνακας.  
  • Ο εξαναγκασμός σε παραίτηση των ανώτατων στελεχών της ΚΡΕΤΥΚ, Χαράλαμπου Έλληνα και Σόλωνα Κασίνη, είναι ενδεικτικός της πορείας που έχουν πάρει τα πράγματα σε ότι αφορά τα ενεργειακά. Και ούτε είναι άσχετο φυσικά το γεγονός πως το Διοικητικό Συμβούλιο της CYTA, σε συνεργασία με την ΑΗΚ και την Αρχή Λιμένων, κατέθεσαν προτάσεις για αντιμετώπιση των απαιτήσεων της Τρόικας που θα διέσωζαν τον δημόσιο χαρακτήρα των οργανισμών. Η Δεξιά και άρχουσα τάξη που εποφθαλμιά τον πλούτο του λαού εμφανίζονται πλέον ως οι τιμωροί και οι εκδικητές ενάντια σε όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων και υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολλών.
  • Δυστυχώς, ο νέος Γενικός Εισαγγελέας, Κώστας Κληρίδης, δεν απέφυγε να ταυτιστεί από τις πρώτες του κιόλας μέρες μετά τον διορισμό του, με τις φανερές επιδιώξεις των Κυβερνώντων. Με ισχυρισμούς που περιέχονται σε μόνο μία κατάθεση αμφιβόλου ειλικρίνειας, τέθηκαν υπό κράτηση τα στελέχη του ΑΚΕΛ, Χρίστος Αλέκου και Βενιζέλος Ζαννέτος, τη στιγμή που οι δύο βασικοί οργανωτές της «επιχείρησης Δρομολαξιά», Νίκος Λίλλης και Χαράλαμπος Λιοτατής, λειτουργούν πλέον ως μάρτυρες κατηγορίας αντί ως βασικοί κατηγορούμενοι, εξυπηρετώντας τους στόχους του κατεστημένου.
  • Το έργο το έχουμε ξαναδεί την αμέσως προηγούμενη περίοδο με τον Συνταγματάρχη Γιώργο Γεωργιάδη, από καθ’ ύλην αρμόδιο επί των φορτίων στο Μαρί, να μετατρέπεται από τον προηγούμενο Γ. Εισαγγελέα σε κατήγορο για να «δώσει» τον Υπουργό του. Όπως και με τον Αθανάσιο Ορφανίδη, τον τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας που επί των ημερών του έγινε η διάβρωση του οικονομικού συστήματος της χώρας, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από την επιτροπή Πική για να πληγεί η προηγούμενη διακυβέρνηση, μένοντας στην ουσία στο απυρόβλητο παρά τις φανερές του ευθύνες. Ευθύνες που τον ανάγκασαν μάλιστα να δηλώσει στον Πέτρο Κληρίδη πως δεν θα ξαναπατήσει το πόδι του στην Κύπρο προκειμένου να αποφύγει ποινικές διώξεις εκ μέρους ιδιωτών. 
*Στη ΓΝΩΜΗ, 4/10/2013

6 Οκτωβρίου 2013

Η τραγική επιβεβαίωση

Επιστροφή στο Μακαρθισμό και το Γιωρκατζισμό...
  • Στις 16 Σεπτεμβρίου έγραφα σ’ αυτό το μπλογκ ένα κείμενο με τίτλο «Βουτιά στα βαθιά». Ανέμενα, με τη μαθηματική και αλγοριθμική σκέψη που διαθέτει ένας πληροφορικάριος, μια ακόμα μεγάλη επίθεση της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς σε Κύπρο και Ελλάδα προκειμένου να κρυφτούν πίσω από πολιτικά θεάματα οι «αναγκαίες» επιλογές των νεοφιλελεύθερων καθεστώτων στις δύο χώρες. Επιλογές και κατευθύνσεις που οδηγούν αναπόφευκτα σε οικονομική και κοινωνική καταστροφή, σε μια σύγχρονη μορφή κατοχής, στο τέλος κι αυτής ακόμα της λειψής αστικής δημοκρατίας και των θεσμών της.
  • Την επόμενη μέρα είχαμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στον Πειραιά. Μια δολοφονία που επιταχύνει την εγκατάσταση της τραπεζιτικής δικτατορίας μέσω της θεωρίας των «δύο άκρων». Η Χρυσή Αυγή θα ενσωματωθεί στη Δεξιά, ο επόμενος στόχος των πολιτικών διώξεων θα είναι ενάντια στην Αριστερά. Στην Κύπρο, που προηγείται της Ελλάδας και δεν ακολουθεί όπως πολλοί νομίζουν, ήδη αυτό ξεκίνησε με τις ανυπόστατες και ατεκμηρίωτες διώξεις στελεχών του ΑΚΕΛ στη βάση μαρτυριών που όζουν διαπλοκής και συναλλαγής. 
  • Έγραφα στις 16/9: «Όλα κρύβονται πίσω από τη δαιμονοποίηση του Δημήτρη Χριστόφια και του ΑΚΕΛ. Η κοινωνία βουλιάζει στην ανεργία και την ανέχεια από τις αποφάσεις αυτής της κυβέρνησης, και τα ΜΜΕ, οι αστοί και οι δηλητηριασμένοι οπαδοί συνεχίζουν ακόμα να αναμασούν την προπαγάνδα της περασμένης πενταετίας. Είναι έτσι κι αλλιώς η μόνη τους διέξοδος προκειμένου να ενοχοποιήσουν αυτούς που προστάτευσαν το λαό, και να ηρωοποιήσουν αυτούς που τον κατατρέχουν.
  • Τα ξαναπεράσαμε σαν κίνημα, αλλά και σαν λαός ευρύτερα. Ο εθνικισμός, ο αντικομουνισμός και η στροφή προς τη Δύση, το ΝΑΤΟ και τους οικονομικούς οργανισμούς της, δεν εξυπηρετεί τον απλό άνθρωπο. Φέρνει το διχασμό και τη ξένη επέμβαση. Ετοιμαστείτε για μια μεγάλη βουτιά στα βαθιά λοιπόν. Η ιστορία είναι καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται για όσο οι λαοί δεν παίρνουν τα μαθήματά της».
  • Όταν εμείς θα συζητούμε για την υπόθεση της Δρομολαξιάς και τις «ευθύνες» Χριστόφια για την οικονομική κρίση, χιλιάδες θα ξεσπιτώνονται, ημικρατικοί θα ιδιωτικοποιούνται στο 1/3 της αξίας τους και θα καταλήγουν σε συγκεκριμένα κονσόρτιουμ, η ανεργία θα αφορά το κάθε σπίτι, η ύφεση θα σκαρφαλώνει στο 20% και το προδοτικό μνημόνιο του Μάρτη θα υπολείπεται μέχρι και 2 δις ετησίως για να υλοποιηθεί, λεφτά που θα πληρώσουν με μαθηματική ακρίβεια οι εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
  • Και κυρίως, όταν εμείς συνεχίζουμε τη δαιμονοποίηση της Αριστεράς, θα λύνεται το Κυπριακό πίσω απ τη πλάτη μας, με εγκατάλειψη και των τελευταίων επανενωτικών στοιχείων, σε διασύνδεση με το Φυσικό Αέριο και την ένταξη της Κύπρου στην πολεμική συμμαχία του ΝΑΤΟ.
  • Είμαστε ήδη στα βαθιά. Οι αποφάσεις πάρθηκαν από τον δηλητηριασμένο λαό τον Φλεβάρη, είτε ευθέως, είτε διαμέσου της αποχής.
  • Μόνο σωσίβιο η σοσιαλιστική-διεθνιστική μας ιδεολογία. Μόνο οξυγόνο η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα. 


1 Οκτωβρίου 2013

Εφοπλιστές, άνθρωποι της νύκτας και αρχιερείς πίσω από το νεοναζισμό

    "Έστι ουν" ΕΛΑΜ και Χρυσή Αυγή

  • Δημοσιογραφικές πληροφορίες φέρουν το ελληνικό Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) να κατέχει αποκαλυπτικά στοιχεία για τη χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής.
  • Εκβιασμούς, συμβόλαια θανάτου και διασύνδεση με ποδοσφαιρικές επιχειρήσεις δείχνουν οι αποκαλύψεις στον ελληνικό τύπο.
  • Να ερευνηθούν και οι χρηματοδότες του ΕΛΑΜ, του παραρτήματος της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο.
  • Στις κερκίδες, τα νυκτερινά κλαμπ και τα γυμναστήρια η στρατολόγηση, με αναπόφευκτη μεταφορά του φαινομένου στα σχολεία  – Διασύνδεση και με εκκλησιαστικούς κύκλους.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 27/9/2013
  • Το κουβάρι των οικονομικών σχέσεων της Χρυσής Αυγής με συγκεκριμένα οικονομικά και εκκλησιαστικά κέντρα, άρχισε πλέον να ξετυλίγεται στην Ελλάδα, με τις ειδήσεις τα τελευταία 24ωρα να κάνουν λόγο για χρηματοδότηση του νεοναζιστικού μορφώματος από επιχειρηματίες νυκτερινών κέντρων με εμπλοκή στο ποδόσφαιρο, εφοπλιστές αλλά και μητροπολίτες. Στα ίδια δημοσιεύματα γίνεται επίσης αναφορά σε «φάκελο» για κακουργήματα που έχουν να κάνουν με εκβιασμούς και συμβόλαια θανάτου.
  • Τις αποκαλύψεις φέρνει στο φως έρευνα του ΣΔΟΕ, του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος στην Ελλάδα, που σύμφωνα με πληροφορίες που αναδημοσιεύει ο αθηναϊκός τύπος έχει ζητήσει το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών των τοπικών οργανώσεων της Χρυσής Αυγής με στόχο να επιβεβαιώσει τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του.
  • Δεδομένης της σχέσης του ΕΛΑΜ με το ελληνικό φασιστικό κόμμα, παρόμοια έρευνα προς αποκάλυψη των οικονομικών πόρων του κυπριακού παραρτήματος της Χρυσής Αυγής, επιβάλλεται να γίνει και στην Κύπρο. Όπως άλλωστε δήλωσε μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Πρόεδρος του ΕΛΑΜ, Χρίστος Χρίστου, στον τηλεοπτικό σταθμό «Σίγμα», το κόμμα του «είναι η Χρυσή Αυγή Κύπρου» που τυγχάνει να έχει διαφορετική ονομασία από την μητρική οργάνωση λόγω της άρνησης της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών να αποδεχτεί την ίδρυση πολιτικού φορέα με την επωνυμία της ελληνικής νεοναζιστικής συμμορίας το 2008, επί υπουργίας Νεοκλή Συλικιώτη.
  • Όπως αποκάλυψε επίσης ο Χρίστος Χρίστου σε περσινή συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα», ο ίδιος «εκπαιδεύτηκε» για δώδεκα χρόνια στο πλάι των πρωτοπαλίκαρων της Χρυσής Αυγής, επισπεύδοντας, με τις ευλογίες του «φύρερ» Νίκου Μιχαλολιάκου  τη μεταφορά της οργάνωσης στην Κύπρο, «όλως τυχαίως» τη χρονιά που εκλέχθηκε στην Προεδρία της Δημοκρατίας ο Δημήτρης Χριστόφιας.    
  • Το στήσιμο γραφείων και τοπικών οργανώσεων σε κάθε πόλη εκ μέρους του ΕΛΑΜ, η «στρατολόγηση» με σχετική ευκολία ενός σημαντικού αριθμού στελεχών παγκύπρια αλλά κυρίως η αδιάλειπτη συμμετοχή του κόμματος σε εκλογικές διαδικασίες, ακόμα και τις Προεδρικές, μαρτυρούν μια σχετική οικονομική ευρωστία που δεν δικαιολογείται με τις όποιες συνδρομές μελών και φίλων, ιδίως νεαρών και πολλές φορές ανέργων, μαθητών ή φοιτητών. Ενδεικτικά, και ως αποκαλυπτικό μέτρο σύγκρισης, αξίζει να αναφερθεί η αδυναμία των «Οικολόγων», του ΕυρωΚό ή και της ΕΔΕΚ, να κατέλθουν με δικό τους υποψήφιο στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση, με βασικό αποθαρρυντικό παράγοντα το οικονομικό κόστος της προεκλογικής εκστρατείας.
  • Γίνεται λοιπόν σαφές, πως το παράρτημα της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο δέχεται από το 2008 σοβαρές οικονομικές ενέσεις, με πιθανότερο και μάλλον αυταπόδειχτο βασικό χρηματοδότη τη μητρική οργάνωση του Νίκου Μιχαλολιάκου, που με τη σειρά της, όπως αποκαλύπτουν οι πληροφορίες που φέρεται να κατέχει το ΣΔΟΕ, ενισχύεται από επιχειρηματικούς, «νυχτερινούς» και εκκλησιαστικούς κύκλους στην Ελλάδα.
ΤΑΥΤΟΣΗΜΑ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
  • Όπως φαίνεται από τα στοιχεία που βγαίνουν στην δημοσιότητα στην Ελλάδα, υπάρχει οικονομική σχέση μεταξύ νυχτερινών κέντρων, ποδοσφαιρικών επιχειρήσεων και συνδέσμων φιλάθλων με τη Χρυσή Αυγή. Η μέθοδος στρατολόγησης νεαρών στα γήπεδα φαίνεται να είναι μια «πετυχημένη» συνταγή που συνδυάζει το στοιχείο της νυχτερινής διασκέδασης αλλά και των γυμναστηρίων, αφού ηγετικά στελέχη των «λόχων» των νεοφασιστικών οργανώσεων δραστηριοποιούνται τόσο στις κερκίδες, όσο και ως «φρουροί ασφαλείας» σε κλαμπ, με απαραίτητο προσόν τη σωματική διάπλαση τύπου bodybuilding.
  • Η διασύνδεση του ΕΛΑΜ με το κυπριακό ποδόσφαιρο είναι επίσης εμφανέστατη, μέσω των οργανωμένων φιλάθλων των μεγάλων εθνικοφρόνων σωματείων, του ΑΠΟΕΛ, της Ανόρθωσης και του Απόλλωνα Λεμεσού, με αναπόφευκτη διάχυση του φαινομένου και στη μαθητιώσα νεολαία.  
  • Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της σχέσης, εκτός από τις ναζιστικές «επιδείξεις» στις κερκίδες των τριών συλλόγων, είναι το γεγονός ότι ο πρόεδρος του συνδέσμου φιλάθλων της Ανόρθωσης, Θεόδουλος Αναστάση, φέρεται να είναι οργανικό μέλος του ΕΛΑΜ, δηλώνοντας μάλιστα δημοσίως αυτή του την ιδιότητα με αφορμή της πρόσφατες προεδρικές εκλογές, ποζάροντας μάλιστα με τους Κασιδιάρη και Λαγό. Ενδεικτική της άλωσης του ΣΥ.ΦΙ. του ΑΠΟΕΛ από στελέχη του ΕΛΑΜ, ήταν και η «απαγόρευση εισόδου»  στο σωματείο για τον Νίκο Αναστασιάδη από τους οργανωμένους οπαδούς τον Απρίλη του 2011, όπου θα εκφωνούσε τον «πανηγυρικό» για την έναρξη της δράσης της ΕΟΚΑ.
  • Ταυτόσημα είναι και τα χαρακτηριστικά διασύνδεσης Χρυσής Αυγής και ΕΛΑΜ με εκκλησιαστικούς κύκλους σε Ελλάδα και Κύπρο αντίστοιχα. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος με τις γνωστές δηλώσεις περί «μορφωμένων παιδιών με καλές ιδέες», καθώς και ο Μητροπολίτης Κερύνειας με τη συμμετοχή του ως ομιλητής σε εκδήλωση του ΕΛΑΜ, δεν είναι οι μόνοι αρχιερείς που εγκρίνουν και προβάλλουν το νεοναζιστικό κίνημα της Κύπρου.
  • O Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, γνωστός συμπαραστάτης του φασιστικού κόμματος στην Ελλάδα, δήλωνε μόλις μια μέρα μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα με επιστολή του πως «εάν η Χρυσή Αυγή διορθώσει μερικές ιδεολογικές τοποθετήσεις της και εάν επίσης διορθώσει μερικές περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς ορισμένων τουλάχιστον μελών της, θα μπορούσε να αναδειχθεί η “γλυκειά ελπίδα” στους δυσχειμέρους τούτους καιρούς τους οποίους διερχόμεθα»!
  • Με ξεκάθαρο αντικομμουνιστικό και χρυσαυγίτικο πνεύμα είναι και συχνές δηλώσεις του Μητροπολίτη Κόνιτσας, Αντρέα. Σε εκδήλωση ακροδεξιών στο Γράμμο τον Σεπτέμβρη του 2012, επιτιθέμενος κατά της Αριστεράς από το βήμα, έλεγε επί λέξει πως «μισούμε όλους αυτούς τους προδότες κι αυτούς θέλουμε να εξοντώσουμε, μισούμε όλους τους ανθέλληνες, όλα αυτά τα ερυθρά σκουπίδια», δηλώσεις που δεν απέχουν και πολύ από αυτές του Χρυσοστόμου Β’ ο οποίος θα ψήφιζε «μαύρο παρά Αριστερό» και που γενικά θεωρεί τους κύπριους κομμουνιστές ως την κακοδαιμονία του τόπου με αλλεπάλληλες τοποθετήσεις του.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...