"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

16 Φεβρουαρίου 2013

Ο πολιτικός ρόλος της "ριζοσπαστικής" αποχής και της ισοπέδωσης

Κι όμως, τίποτα δεν φαίνεται να είναι αρκετό!
  • Επιμένουν στον μηδενισμό και τη εξομοίωση των δύο βασικών υποψηφίων, προτάσσοντας την αναγκαιότητα μιας ριζοσπαστικής απάντησης στο πρόβλημα.
  • Φυσικά, κανείς αριστερός, και δη κομμουνιστής, δεν αρνείται πως η λύση στο πρόβλημα είναι η πλήρης ανατροπή του συστήματος, τόσο τοπικά όσο και παγκόσμια. Το θέμα είναι πως επιτυγχάνεται…
  • Γιατί ούτε στα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα, αλλά ούτε φυσικά και στην Κύπρο, δεν υπάρχουν εκείνες οι κρίσιμες μάζες που θα υιοθετήσουν εύκολα το ριζοσπαστικό πρόγραμμα και θα το υπερασπιστούν με αυτοθυσία.
  • Το αντίθετο: Επιχειρείται εδώ και καιρό η αποκόλληση μέρους των Αριστερών από τη μαζική και οργανωμένη έκφραση της Αριστεράς, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της Δεξιάς στηρίζουν απροκάλυπτα Αναστασιάδη, ενώ στο αντιμνημονιακό-αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο έχουν παρεισφρήσει ήδη ακροδεξιά και υπερσυντηρητικά στοιχεία για να αποπροσανατολίσουν εθνικοσοσιαλιστικά τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
  • Η κοινωνία, με όχημα την αισχρή αντιπολίτευση της πλουτοκρατίας, της εκκλησίας και των γενικότερων αντιλαϊκών θεσμών, έχει επαναφερθεί στο αντικομμουνιστικό-αντιακελικό κλίμα περασμένων ιστορικών περιόδων.
  • Ο Αρχιεπίσκοπος για παράδειγμα, καλεί σε υπερψήφιση του Αναστασιάδη για να «τιμωρηθούν» στην ουσία οι «κομμουνιστικές εμμονές» του απερχόμενου Προέδρου, ενώ είναι βέβαιο πως η αντικομμουνιστική-αντιακελική ρητορική θα ενταθεί την επόμενη εβδομάδα μπροστά στον δεύτερο γύρο των εκλογών.
  • Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι ο Σταύρος Μαλάς αποτελεί μια ριζοσπαστική απάντηση σε όσα βιώνουν οι εργαζόμενοι παγκόσμια και τοπικά.
  • Δεν παύει όμως, με βάση τα όσα έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα, να αποτελεί μια πράξη αντίστασης, έστω και της πιο υποτυπώδους.
  • Για να μπορούν να ισχύσουν πιο ριζοσπαστικά σενάρια, θα πρέπει πρώτα απ όλα να αποδείξει η κοινωνία πως δεν μασά τη φόλα, πως δεν καταπίνει το δηλητήριο του εθνικισμού, της «γερμανικής γραμμής» και φυσικά του «όλοι είναι το ίδιο».
  • Κι αυτό μπορεί να αποτυπωθεί μόνο στις εκλογές με μια ευρύτερη αριστερή συσπείρωση γύρω από την υποψηφιότητα του Σταύρου Μαλά.
  • Η αντίθετη προοπτική, αυτή που εισηγούνται οι φίλοι με την «τιμωρία» ουσιαστικά των υποχωρήσεων της μαζικής-θεσμικής Αριστεράς, δεν δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης ριζοσπαστικών ζητούμενων.
  • Η επικυριαρχία της Δεξιάς ναι μεν θα φέρει το χάος σε κοινωνικό και εργασιακό επίπεδο, αλλά αυτό δεν θα οδηγήσει τις μάζες σε αριστερή στροφή, το αντίθετο εκτιμώ πως θα επισυμβεί: Θα φασιστοποιήσει περαιτέρω τις εργατικές-λαϊκές μάζες των εθνικιστών και θα βάλει στο πολιτικό παιχνίδι τη Χρυσή Αυγή μέσω του τοπικού της παραρτήματος.
  • Όσοι «εξ αριστερών» επενδύουν λοιπόν στον κοινωνικό χαμό που θα φέρει ο εκλεκτός των μεγάλων συμφερόντων, βάζοντας και το δικό τους λιθαράκι μέσω της αποχής και του προπαγανδισμού της ισοπέδωσης, στη πράξη εξυπηρετούν τη Δεξιά.
  • Κάποιοι ασυνειδητά ίσως, μα πολλοί συνειδητά αφού έτσι πιστεύουν ότι θα επέλθει ο ριζοσπαστισμός.
  • Και δεν λείπουν φυσικά και όσοι ανομολόγητα επιδιώκουν την επικράτηση Αναστασιάδη για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για μια «λύση» στο κυπριακό, έχοντας στο μυαλό τους μια στρεβλή ιδέα της επανένωσης...

3 σχόλια:

  1. έπεισες με ρε γμτ

    εννα πάω να ψηφίσω

    θενξ α

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν γράφω για να πείσω κανένα. Γράφω για τους δικούς μου συντρόφους και τις δικές τους αλήθειες.

      Διαγραφή
  2. Με αυτή την τακτικη δεν ερχεται ο ριζοσπαστισμος , ερχεται η απογοήτευση, η απόγνωση, ο τρόμος για το ασταθες αυριοκαι η ανυπαρξια παλης αφου οι απλοι ανθρωποι του μόχθου θα ειναι μουδιασμένοι για μεγάλο χρονικό διαστημα. το ζήσαμε στο παρελθον , ελπίζω να μην το ζησουμε ξανα και τωρα. Ψηφος στον μαλα τωρα ειναι η μονη επιλογη, ειτε μας αρέσει ειτε όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...