"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

2 Φεβρουαρίου 2013

Η παραχάραξη της ιστορίας και η στρέβλωση της Επανένωσης

Μια ζωή ξέπλυμα... 
  • Από τη Συναγερμική παράταξη και την κληριδική ή την γριβική της έκφανση, ξεκινά, συντηρείται και διαχέεται μέσα στις δεκαετίες ένα συγκεκριμένο «πακέτο ιδεών» που έχει να κάνει με «τα λάθη του Μακαρίου», το «μακαριακό παρακράτος», την «μακαριακή τυραννία», τη «βία και αντιβία» και άλλα, σχετικά με τη περίοδο 1967-74 και ειδικά την τριετία της δράσης της ΕΟΚΑ Β’.
  • Όλη αυτή η ρητορική έχει ως στόχο ουσιαστικά να αποσείσει από τις πλάτες της ακροδεξιάς και της δυτικόφιλης Δεξιάς τις ευθύνες για την υπόσκαψη του κράτους και την τελική παράδοσή του στις ορέξεις του ΝΑΤΟ και της Τουρκίας.
  • Αντικειμενικά, μπορεί να λεχθεί πως ναι, ο Μακάριος και η μερίδα της Δεξιάς που συντάχθηκε γύρω του ειδικά μετά το 67’ και την δικτατορία των συνταγματαρχών στην Ελλάδα (Λυσσαρίδης-ΕΔΕΚ, Σπύρος Κυπριανού και άλλοι που σχημάτισαν αργότερα το ΔΗΚΟ), δεν είχαν τη βούληση για συμβιβαστική λύση στο Κυπριακό που να απέδιδε στην τουρκοκυπριακή κοινότητα αυτοδιοίκηση και κυρίως ισότητα μέσα στην Κυπριακή Δημοκρατία.
  • Αντίθετα, ισχυρίζονται πολλοί και τείνω να συμφωνήσω μαζί τους, εκμεταλλεύθηκαν το στάτους-κβο που δημιουργήθηκε μετά το 64’ και την αποχώρηση των τ/κων από την διακυβέρνηση και τους θεσμούς οργανωμένοι πλέον αυτόνομα σε θύλακες, για να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στην εξουσία.
  • Ναι, δεν έπαψαν να είναι κατά βάση εθνικιστές και να βλέπουν υποτιμητικά τους τουρκοκύπριους. Ναι, δεν επέδειξαν αποφασιστικότητα για μια οριστική διευθέτηση του Κυπριακού, δεν εξάντλησαν το δικοινοτικό διάλογο έχοντας ίσως στο πίσω μέρος του μυαλού τους μια «νίκη» σε βάθος χρόνου, και αυτή η συμπεριφορά άφηνε περιθώρια για διχοτομική δράση και στις δύο κοινότητες.
  • Επιπρόσθετα, ίσως να αποδίδονται ευθύνες στον Μακάριο για μη αποφασιστική αντιμετώπιση του «Εθνικού Μετώπου» που έδρασε πριν την κάθοδο του Γρίβα το 71’ και της ΕΟΚΑ Β’ στη συνέχεια.     
  • Η κριτική όμως για τα μεγάλα «λάθη του Μακαρίου», όπως εκφράζεται από τη γριβική και κληριδική Δεξιά , δεν έρχεται από τη κατεύθυνση που περιγράφω πιο πάνω, την αριστερή δηλαδή κατεύθυνση...
Εμπόδιο στη ΝΑΤΟποίηση και τη στοχοποίηση του ΑΚΕΛ
  • Αυτό που υπονοεί η Συναγερμική Δεξιά μιλώντας για «λάθη», είναι πως ο Μακάριος, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, τους Αδέσμευτους και την ΕΣΣΔ, αρνήθηκε την «αμερικάνικη λύση» στο Κυπριακό που προνοούσε στην ουσία τη «διπλή ένωση», την ένωση δηλαδή του μεγαλύτερου μέρους με την Ελλάδα, με αντάλλαγμα μια μεγάλη στρατιωτική βάση για την Τουρκία στη Καρπασία και δύο τουλάχιστον αυτόνομα τουρκοκυπριακά καντόνια.
  • Ο Μακάριος, από το 64’ ουσιαστικά, έγινε το «κόκκινο πανί» για τους Αμερικάνους ενώ η στάση του με την δήθεν «κομμουνιστικοποίηση» της Κύπρου μέσω της συνεργασίας του με το ΑΚΕΛ και τα ανοίγματα στις ανατολικές χώρες, έφερε το ΝΑΤΟ στη «δυσάρεστη θέση» να καταλύσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία στην Ελλάδα, να οργανώσει αντιμακαριακές ομάδες στο νησί, να «επιστρατεύσει» τον Γιωρκάτζιη, και να «κατεβάσει» ξανά τον Γρίβα στο νησί με όλα τα επακόλουθα.
  • Το σχέδιο Άτσεσον του 64’, το οποίο υποστήριζαν υπογείως τόσο οι Κληρίδης-Γιωρκάτζιης με κάποιες ενδεχομένως παραλλαγές, όσο και ο Γρίβας σύμφωνα και με ντοκουμέντα, αποτελούσε ουσιαστικά τη πλήρη ΝΑΤΟποίηση της χώρας και την οριστική απώλεια της αυτοδιοίκησης της ελληνοκυπριακής κοινότητας.
  • Ελλάδα και Τουρκία, μαζί με την Αγγλία που είχε τις δικές της βάσεις στο νησί ως αποτέλεσμα της Ζυρίχης, θα στρατιωτικοποιούσαν ολοκληρωτικά και στα μέτρα των «μεγάλων αφεντικών» την Κύπρο. Τρεις διαφορετικοί ΝΑΤΟϊκοί στρατοί θα στάθμευαν στο νησί ως επικυρίαρχοι πλέον, μετατρέποντας του Κύπριους σε υποτελείς, ίσως ακόμα και σε μειονότητα αν λάβουμε υπόψη τις σύγχρονες συνθήκες με τον εποικισμό στα κατεχόμενα. 
  • Το «λάθος του Μακαρίου», αυτό που τον κατάτασσε στους «ανθενωτικούς» και τους «προδότες», αυτό που τον έκανε «κόκκινο» και «Κάστρο της Μεσογείου», ήταν ότι αντιστάθηκε σ’ αυτή τη μορφή λύσης, τη ΝΑΤΟποίηση μέσω της ένωσης του μεγαλύτερου μέρους του νησιού με την Ελλάδα και την εγκατάσταση στη Κύπρο τούρκικου στρατού ως αντιστάθμισμα.
  • Επιπλέον, η γριβική-κληριδική Δεξιά έπνεε τα μένεα κατά του Μακαρίου γιατί στη πορεία περιθωριοποίησε αυτούς που κάποια χρόνια πριν συμμετείχαν στην ΕΟΚΑ, για να συμπορευθεί με την Αριστερά και απεμπολώντας στην ουσία τον ανομολόγητο στόχο του «αγώνα» που δεν ήταν άλλος από την ελαχιστοποίηση της επιρροής του ΑΚΕΛ. Εδώ έγκειται ίσως η μεγαλύτερη «προδοσία» εκ μέρους του Μακαρίου και της μερίδας της Δεξιάς που τον στήριξε…   
  • Τα υπόλοιπα περί «βίας και αντιβίας», «τυραννίας», «ανθελληνισμού» και άλλων, δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις, κι αυτό αποδεικνύεται από τα θύματα των δύο παρατάξεων, της Μακαριακής και της Γριβικής, πριν ακόμα το πραξικόπημα.
  • Τα επεισόδια βίας και τρομοκρατίας από το 67’ όπου η αμερικανοκίνητη χούντα της Αθήνας έβαλε πόδι στη Κύπρο μέσω της Εθνικής Φρουράς, ήταν συχνά και δεν μπορούν να αποσιωπούνται. 
  • Ποιό νεκρό έθαψαν οι Γριβικοί από τα «βόλια του παρακράτους»; Ας τον υποδείξουν. Από την άλλη πλευρά, από το 71 μέχρι και το 74, χωρίς να προσμετρούμε φυσικά τους πεσόντες στην εισβολή, ξεπερνούν τους εξήντα.
Το νέο φρούτο…  
  • Τελευταίως ευδοκιμεί και ένα «νέο φρούτο» σε «νεοκληριδικούς» κύκλους που αυτοπροσδιορίζονται ευθέως ή πλαγίως και ως η «αριστερά του ΔΗΣΥ», και οι οποίοι διαμοιράζουν τις ευθύνες σε Μακάριο και Γρίβα χαρακτηρίζοντας και τους δύο ως εθνικιστές και ακραίους, άρα εξίσου ένοχους για τη διχοτόμηση και την καταστροφή το 74’.
  • Κάποιοι μάλιστα που δεν δέχονται ούτε και τον χαρακτηρισμό της ιστορικής τους θεώρησης ως «κληριδικής», αρνούμενοι τη συμπάθειά ή και ταύτιση τους με τον Συναγερμό στο Κυπριακό, επιχειρούν να υποτιμήσουν την όλη εμπλοκή του ΝΑΤΟ και των πολιτικοστρατιωτικών υπηρεσιών της Δύσης γενικά στην διχοτόμηση, περιγράφοντας σε γενικές γραμμές το Κυπριακό ως ένα πολιτικό εσωτερικό πρόβλημα που λόγω της σφοδρότητάς του έφερε την ανάμειξη των ξένων…
  • Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να δεχτώ αυτή τη θεώρηση, αν η ιστορική αλήθεια που συνάγεται από τη παγκόσμια εμπειρία δεν ήταν μάλλον αυταπόδεικτη.
  • Στη Κύπρο έγινε ότι έγινε κι αλλού. Κι αν δεν είμαστε σε θέση να δούμε την παγκόσμια ιστορία χωρίς φτιασιδώματα, ωραιοποιήσεις, υποκειμενισμούς και συναισθηματισμούς, αν δεν δούμε ξεκάθαρα τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εδώ κι εκεί, από τη Κύπρο μέχρι τον Παναμά κι από το Βιετνάμ μέχρι τώρα τη Λιβύη και τη Συρία, είναι σίγουρο πως δεν υπάρχουν οι βάσεις και οι δυνατότητες να συμπτύξουμε υπερκομματικά και «υπεριδεολογικά» μέτωπα για τον τερματισμό της κατοχής, για την Ανεξαρτησία και την Επανένωση, κάνοντας τη δήθεν υπέρβαση.
  • Το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ, ξεκάθαρα πια, μιλούν ακόμα και για ένταξη στο ΝΑΤΟ, χωρίς να συναντούν την αντίδραση των μη εθνικιστικών κύκλων που βρίσκονται εκτός ΑΚΕΛ, δείχνει πως η στρεβλή θεώρηση της ιστορίας και των σύγχρονων πραγματικοτήτων δεν επιτρέπει ευρύτερες πολιτικές συγκλήσεις σε καίρια ζητήματα.
  • Κάποιοι σήμερα, χωρίς να το ομολογούν, ελπίζουν σε μια νέα διαδικασία λύσης που θα καταλήξει σε μια ενδοΝΑΤΟϊκή διευθέτηση με εγγυητή την «συμμαχία», προσπαθώντας να πουλήσουν αυτή τη προοπτική με την ετικέτα της «επανένωσης».
  • Όπως ακριβώς 40 χρόνια πριν, κάποιοι άλλοι πάσχιζαν για τη ΝΑΤΟποίηση και την «αποκομμουνιστικοποίηση» με το σύνθημα της Ένωσης και με όχημα τον Γριβισμό και την πολεμική στον Μακάριο…

8 σχόλια:

  1. "Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος, ο οποίος διαχειρίστηκε το Κυπριακό την πιο σημαντική ιστορική στιγμή μετά την τραγωδία του '74, συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που προωθούσαν την ιδέα ενός αμιγώς ελληνικού νησιού, έστω και μισού, από το '64......
    ....Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ο Φαρμάκης είχε επαφή με την εκεί Πρεσβεία των ΗΠΑ. O Φαρμάκης είπε πως θα ενημέρωνε την ομάδα του για την εισήγησή του για ανατροπή του Μακαρίου και πρότεινε ως καταλληλότερη ημερομηνία την ημέρα του γάμου του βασιλιά Kωνσταντίνου, στις 18 Σεπτεμβρίου, όταν τα βλέμματα όλων θα ήταν μακριά από την Κύπρο.

    Σύμφωνα με τηλεγράφημα της αμερικανικής Πρεσβείας, μεταξύ των "συνωμοτών συντρόφων του Φαρμάκη περιλαμβάνονταν ο Νίκος Σαμψών και ο Τάσσος Παπαδόπουλος" ("Ηis fellow conspirators included Nicos Sampson and Cypriot Minister of Labor Tassos Papadopoulos")."

    Ενώ "εσείς" Στέλιο μου ΔΕΝ παραχαράζετε την ιστορίαν, απλά "κόφκετε" όσα εν σας αρέσκουν.
    Α, για τη φωτογραφίαν του Νίκου, μπορεί τζιαι να "άλλαξεν ο άδρωπος σιόρ". Έννεν;

    Εν ξέρω αν είσιεν νεκρούς "ενωτικούς" (ο Μακάριος τι ήταν δηλαδή;), αν τζιαι η περίοδος εν πρέπει να είναι η '71-74 αλλά η '60-'74 αν θέλεις να βάλεις μια σειρά. Αλλά είσιεν πολλά άλλα όμορφα τζιαι ωραία. Που απολύσεις ως βασανιστήρια "ελέω φρονημάτων". Για να διοριστείς στο κράτος έπρεπεν να είσαι μακαριακός με τη βούλλαν. Πταίσματα ούλλα τούτα προφανώς.
    Αλλα διατείνεσαι ότι τάχα μου που το '64 έσασεν ο "εθνάρχης". Τζιαι έτσι πρέπει να παραγράψουμεν ας πούμεν τα εξής:

    "Η ελληνοκυπριακή πλευρά ουδέποτε αποδέχτηκε την Κ. Δ. σαν δικοινοτικό κράτος και ο στόχος του Μακαρίου, όπως καταμαρτυρείται από πολλές πηγές (περιλαμβανομένων δικών του κειμένων) ήταν η αναθεώρηση των Συμφωνιών, προτού αυτές εφαρμοστούν. Από την άλλη, οι Τουρκοκύπριοι, προεξάρχοντος του Ντενκτάς, εκμεταλλεύονταν τη δυστοκία του Μακαρίου και πίεζαν για την άμεση εφαρμογή όλων των πτυχών των συμφωνιών, για να αποδείξουν την κακή του πρόθεση και να ενισχύσουν τις αποσχιστικές τάσεις.

    Ο Μακάριος, ακολουθώντας ευθύς εξαρχής στρατηγική αναθεώρησης των συμφωνιών, δεν έκανε καμιά αξιολόγηση της διαβάθμισης των διαφορετικών θέσεων και προσεγγίσεων στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, πολύ δε περισσότερο στην ίδια την Τουρκία. Η αντίληψη της ελληνοκυπριακής ηγεσίας ήταν πως η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είχαν μονολιθική προσέγγιση στην πολιτική τους προς την Κύπρο. Κατά τον ίδιο τρόπο εφάρμοζε και τη δική της, επίσης μονολιθική πολιτική, για απεγκλωβισμό από τις Συμφωνίες της Ζυρίχης."
    Δηλαδή πως θα εφτάναμεν στο '64 αν δεν τα έκαμνεν όπως τα μούτρα του ο εθνάρχης το '63 (με τα 13 σημεία); Αφού λαλείς ότι ήταν ήδη νατοϊκή η λύση. Ήταν μαζόχες οξά χαντοί οξά τζιαι τα θκιό οι νατοϊκοί;
    Να παραγράψουμεν καλό τζιαι για το Γρίβαν το αντικομμουνιστικόν του μένος τζιαι την τρομοκρατικήν του δράσην τζιαι να κρατήσουμεν μόνον την περίοδον '55-56. Επειδή έτσι μας βολεύκει.
    Ξαναλαλώ σου το. Μεν αποπειράστε να φκάλετε λάδιν τον έναν τζιαι να μαυρίσετε τον άλλον. Έθθα σας περάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :-)
    Καταρχάς, εφόσον χρησιμοποιείς αναφορές, πρέπει τζιαι να μας παραπέμπεις.
    Αν θεωρήσουμε ότι οι πρώτες σου τρεις παράγραφοι εν ντοκουμέντα, αφού μιλούν για τηλεγραφήματα, να τα συζητήσουμε ως τέτοια. Βάλε την πηγή τζιαι θα δεις ότι τελικά θα σου γυρίσει μπούμερανγκ αυτή η αναφορά γιατί ακριβώς δείχνει την αμερικάνικη ανάμιξη για ανατροπή του μακαρίου, πράμα που δεν θέλεις να παραδεχτείς.

    Η άλλη σου αναφορά "Η ελληνοκυπριακή πλευρά ουδέποτε αποδέχτηκε την Κ. Δ. ....για απεγκλωβισμό από τις Συμφωνίες της Ζυρίχης", εν ντοκουμέντο οξά εν άποψη ρε αδελφέ;

    Δηλαδή βάλλεις μας τες απόψεις του δρουσιώτη ως τεκμήρια;

    Από εκεί πέρα, βάλε τους συνδέσμους κάτω τζιαι θα σου απαντήσω περιεκτικά τζιαι θα σου πω τζιαι που παραπατά η θεωρία σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "περιλαμβανομένων δικών του κειμένων"
    Μα ήντα απόψεις του Δρουσιώτη Στέλιο; Εν κείμενα του εθνάρχη φιλούδιν μου, τι εν καταλάβεις;
    Οξά ο Δρουσιώτης κάμνει μας μόνον όταν αποκαλύπτει τες συνομωσίες των "εχθρών"; Η τεκμηρίωση γίνεται άποψη όταν θολώννει η "καθαρότητα" των απόψεων μας.
    Όσο για τη "θεωρία" μου, εν ξέρω καν τι εννοείς. ΟΥΤΕ Μακάριον, ΟΥΤΕ Γρίβαν. ΆΛλην μιαν φοράν. Τζιαι τούτον έννεν εξίσωση. Απλά ΟΥΤΕ ο ένας πρέπει να μνημονεύκεται ΟΥΤΕ ο άλλος. Ας τοποθετηθούν ως ιστορικά πρόσωπα με τα καλά τους τζιαι τα κακά τους (ου, εξήασα, ο Γρίβας ήταν ο θκιάολος, σόρρυ) τζιαι να πάμεν πάρακάτω.

    Α, τζιαι κάτι δικό σου, προς προβληματισμόν:

    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2013_01_01_archive.html

    "....... Μετανοεί για το κάρφωμα της Κύπρου στην Ευρώπη και τις βρισιές που ξεστόμιζε εναντίον του Τάσσου Παπαδόπουλου...…"

    http://newgreekcypriot.blogspot.com/2010/10/blog-post_25.html

    "Εδώ ο Συναγερμός έκανε τη περιβόητη καταγγελία στην Ευρώπη για την φίμωση των Ευρωπαίων αξιωματούχων το 2004 και τη «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» και μπράβο του..."

    "κάρφωμα της Κύπρου"; Οξά "και μπράβο του;" Scripta manent φίλε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όχι φίλε, εν άποψη. Το ότι γράφει "περιλαμβανομένων δικών του κειμένων" στην παρένθεση δεν μπορεί να σημαίνει και πολλά. Βάλλεις μας μιαν άποψη δαμέ τζιαι την παρουσιάζεις ως αναντίλεκτη.

    Ο Δρουσιώτης εν καλός όταν βάλλει κάτω πηγές τζιαι τεκμήρια, όι άμμαν κόφκει τζιαι ράφκει που μόνος του.

    Θα ήταν καλά αν έβαλλες τες πηγές πάντως να κρίνουμε ολοκληρωμένα. Εν τες βάλλεις, τι σημαίνει τούτο; Βάλε κάτω το τηλεγράφημα να δούμε.

    Η θεωρία σου εν τζιαμέ, τζιαι είναι εξισωτική. θα επανέλθω.

    Όσο αφορά τα δικά μου.

    Ο Αναστασιάδης δεν απολογήθηκε για την καταγγελία λέγοντας πως ήταν εν βρασμώ, πως ηταν θυμωμένος κλπ κλπ; οπότε;
    Πες εγώ πιστεύκω πως καλά έκαμε τζιαι εκαταγγειλε τον Τάσσο τότε για τη φίμωση του Φερχόιχεν κλπ, αφού ο ίδιος μετανιώννει;

    Τι λαλεί το κείμενο του Οκτώβρη; Ότι ο Αναστασιάδης ξαναβάλλει φουστανέλλα. Τζιαι όντως τα γραπτά μένουν, τζιαι δικαιώνονται. Γιατί εν μπορείς να πεις, όπως τα έγραψα τότε, γίνονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στο θέμα μας.

    Αν επρόσεξες εγώ δεν χρησιμοποίησα πηγές τζιαι αναφορές στο κείμενό μου γιατί δεν είναι έρευνα, δεν είναι διατριβή, είναι απλά κείμενο.

    Χρησιμοποιώ όσα θεωρούνται δεδομένα από την Αριστερά:

    1) Ότι ο Μακάριος έγινε κόκκινο πανί για ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Χούντα και την παράταξη που μετεξελίχθηκε στον ΔΗΣΥ (Κληριδικοί και Γριβικοί) από το 64 και μετά.
    2) Ότι αιτία της αλλαγής τζιαι των σχεδιασμών ανατροπής του ήταν η μη αποδοχή του σχέδιου Άτσεσον.
    3) Ότι το σχέδιο Άτσεσον προνοούσε ουσιαστικά διπλή ένωση, πλήρη στρατικοποιηση και νατοποίηση.
    4) Ότι Κληρίδης-Γιωρκάτζιης-Γρίβας έμμεσα ή άμεσα υποστήριζαν το σχέδιο τούτο.
    5) Ότι ο "ανθενωτισμός" και η "προδοσία" του Μακαρίου πήγαζαν από το γεγονός ότι δεν αποδέκτηκε το Άτσεσον και συνεργαζόταν με το ΑΚΕΛ.
    6) Ότι η παράταξη τούτη που έφτιαξε το συγκεκριμένο "πακέτο" δαιμονοποίησης του Μακαρίου, είναι η κατά τεκμήριο φιλοΝΑΤΟϊκή παράταξη και αυτή που έπαιξε τον ρόλο που "έπρεπε" να παίξει το 74.
    7) Ότι αυτή η παράταξη είναι τώρα που πάλε βάζει θέματα προσκόλλησης στο ΝΑΤΟ.

    Μιλάς για βασανισμούς "ενωτικών". Μιλώ για δεκάδες δολοφονίες.
    Μιλάς για μη πρόσληψη "ενωτικών" στη δημόσια υπηρεσία επί Μακαρίου. Δαμέ οι ακελικοί που ήταν Μακαριακοί τζιαι δεν εμπαίναν στη δημόσια υπηρεσία ούτε όταν εφκάλαν τζιαι τον Σπύρο πρόεδρο στη δεκαετία του 80!

    Τζιαι ρε γαμώτο μου, κόσμος που από το 64 οργανώνει σχέδια ανατροπής του, τζιαι ήδη εν μέσα στην δημόσια υπηρεσία (ελέω Γιωρκάτζιη) τζιαι κόφκει τζιαι ράφκει, τι αντιμετώπιση έπρεπε να είχε;

    Όπως γράφω τζιαι στην ανάρτηση, ο Μακάριος κρίνεται που την αριστερά για την χαλαρή του αντίδραση την υπόσκαψη. Όι το αντίθετο.

    Βάλλεις μπροστά το δάκτυλο σου τζιαι χώννεσε που πίσω του γούφι: Ενοχλούσε τους δυτικούς ο Μακάριος, ναι ή όχι και γιατί;

    Εξυπηρέτησε τους δυτικούς ο Γρίβας και η ΕΟΚΑ Β;

    Στο σημείο που αναφέρεις πως ο Μακάριος δεν πίστευε στη συνεννόηση με τους Τουρκοκύπριους κλπ, κάμνω αναφορά στο κείμενο. Για αυτό το σημείο και για το γεγονός ότι δεν χρησιμοποίησε τη δύναμη του για να τελιώνει με τους ενωτικούς (και πριν και μετά το πραξικόπημα), κρίνεται. Που είδες τις μισές αλήθειες;

    Από εκεί και πέρα, άλλον τούτο, τζιαι άλλον το πραξικόπημα τζιαι η εισβολή.

    Δεν ξεπλένεται φίλε το έγγλημα, όσα λάθη τζιαι να έβρουμε στον Μακάριο. Δεν θα γινόταν εισβολή χωρίς το πραξικόπημα. Και δεν θα γινόταν πραξικόπημα εάν δεν το οργάνωναν οι γνωστοί δυτικοί κύκλοι με όχημα την ελληνική χούντα, την ΕΟΚΑ Β και τους ενωτικούς.

    Η Ζυρίχη ναι ήταν μια συμφωνία που ήταν στα μέτρα του ΝΑΤΟ. Όμως η ανεξαρτησία της Κύπρου τζιαι η δύναμη της αριστεράς που παρά τες πολλές προσπάθειες του Γρίβα ήταν ακόμα τζιαμέ μετά την ανεξαρτησία, εκρατούσαν κάποιες αποστάσεις που το ΝΑΤΟ. Η Κύπρος ήταν χωρίς στρατό τζιαι στους αδέσμευτους.

    Τα γεγονότα του 63-64, όπως θα ξερεις από τις μελέτες σου, εν πολλά ύποπτα. Ουσιαστικά άνοιξαν τον δρόμο για τα επόμενα.

    Όσο αφορά τον Τάσσο, αν έβαλλες ολόκληρο το κείμενο (http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=2465&-V=history), όπως σου είπα τζιαι πριν, θα έβλεπες τον αμερικάνικο δάκτυλο τζιαι δεν θα το εχρησιμοποιούσες γιατί είσαι ένας από τους αρνητές της συνομοσιολογίας...

    Ο Τάσσος ήταν ο άνθρωπος του Γιωρκάτζιη, όπως ήταν τζιαι ο Κληρίδης. Τζιαι οι τρεις εκάμαν κόμμα, το ενιαίο.

    Από εκεί και πέρα, ο Τάσσος ήταν κατ οίκον περιορισμό στο πραξικόπημα, τζιαι τον Κληρίδη εγυρεύκαν τον να τον κάμουν πρόεδρο οι της CIA...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι δεν καταλαβαίνεις;

    "Μετά τα πολεμικά γεγονότα της Μανσούρας, ο Μακάριος έκανε ανοίγματα στη Σοβιετική Ένωση για στρατιωτική συνεργασία με την παραγγελία βαρέως οπλισμού, περιλαμβανομένων πυραύλων SAM (πρόγονοι των S-300), οι οποίοι δεν έφτασαν ποτέ στην Κύπρο.

    Με αφορμή τα ανοίγματα του Μακαρίου προς τη Μόσχα, ο Γρίβας και ο Γιωρκάτζης επανέφεραν την ιδέα για συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για διπλή ένωση και πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου.

    Ο Γρίβας ήρθε εκ νέου σε επαφή με την αμερικανική Πρεσβεία στη Λευκωσία, μέσω του επιχειρηματία Σωκράτη Ηλιάδη και πρότεινε πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου, σε συνεργασία με τον Γιωρκάτζη. Ύστερα από επικοινωνία που είχε με την αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο Αμερικανός πρέσβης Μπέλσερ εξουσιοδοτήθηκε από τον υφυπουργό Εξωτερικών Τζορτζ Μπολ να ενημερώσει τον Ηλιάδη ότι η ελληνική Κυβέρνηση πληροφόρησε τους Αμερικανούς ότι ήταν ενήμερη για τις προσεγγίσεις του Γρίβα και είχαν ζητήσει όπως "η ομάδα Γρίβα/Γιωρκάτζη να σταματήσουν οποιεσδήποτε κινήσεις που αναμιγνύουν τις ΗΠΑ, προφανώς εν αναμονή των αποτελεσμάτων της επίσκεψης Γαρουφαλιά", ο οποίος θα ερχόταν στην Κύπρο με αποστολή να ματαιώσει τη συμφωνία με τη Ρωσία."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και κάτι τελευταίο φίλε μου Γούφι.

    Ρωτάς, αφού "άλλαξεν ο άνθρωπος" Τάσσος το 2003, γιατί να μεν άλλαξεν τζιαι ο δικηγόρος της ΕΟΚΑ Β το 2013.

    Ε μα έτο που εν άλλαξε ο Τάσσος τζιαι το συνειδητό ή ασυνείδητό του ψέμα ο χριστόφιας τζιαι το ΑΚΕΛ το επληρώσαν τόσο σκληρά τούτη τη τριετία;

    Δαμέ φίλε αναγκάστηκε ολόκληρη ΚΕ του ΑΚΕΛ να προτείνει τον ΓΓ για πρόεδρο, για να σβήσει τζιείν' το λάθος. Τζιαι πληρώνει ακόμα με τους Λιλλήκες κλπ.

    Κανένας δεν αλλάζει όσο συνεχίζει να δουλεύκει για τα συμφέροντα της τάξης του. Αν αλλάξει τάξη μόνο, αλλάζει ο άνθρωπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Woofis,
    [Μα πού εχάθηκες;]…

    Η Αριστερά [και δη το ΑΚΕΛ] εστήριξε τον Μακάριο το «'60-'74» για συγκεκριεμνεο πολιτικο΄ςυ λόγους κι αν θες να τους αναλύσουμε – η πολιτική εν νεν μαύρο – άσπρο. Έχει και γκρίζες αλλά και μπεζ ζώνες!
    Όμως γιατί ΔΕΝ λες ΤΙΠΟΤΙΣ για τον εκλεκτό ΣΟΥ [για τις Προεδρικές], το Νικούιν, που μόλις προχτές επήεν τζι’ εζήτησεν την ευλογία του Αρχιεπισκόπου [ΣΑΣ], της Νέας Ιουστινιανής, πάσης Πάφου και του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...