"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

22 Φεβρουαρίου 2013

Η ψήφος είναι δρόμος και διεκδίκηση

  • Εντάξει, αν και «τριβιτζιάζουμαι» δεν θα ασχοληθώ με τη χθεσινή φάση και τους επιδότες με τις κάμερες.
  • Η κατάσταση της «αξιωματικής» αντιπολίτευσης που θέλει από Δευτέρας να γίνει κυβέρνηση και των ΜΜΕ της, είναι τραγική για τη δημοκρατία ως έννοια και πρακτική.   
  • Έχουν χάσει κάθε έλεγχο, είναι εδώ που οι λέξεις «ανεκδιήγητοι» ή «ποθκιάντραποι» παίρνουν το 100% της σημασίας τους. Αυτοί ήταν, αυτοί είναι και αυτοί θα συνεχίσουν να είναι.
  • Τουλάχιστον ας μην μας κυβερνούν!
  • Αν και τη νοημοσύνη και τη ψυχολογία μας την χειρίζονται εδώ και καιρό…
  • Αυτό που με απασχολεί για κάποιες μέρες τώρα είναι οι έννοιες «εργαζόμενοι», «δρόμος», «διεκδίκηση» και άλλες διασυνδεδεμένες έννοιες που έχουν να κάνουν με την όποια αντίσταση μπορεί ένας λαός να κάνει απέναντι στη λαίλαπα της λιτότητας, από τη στιγμή που η προοπτική της εργατικής εξουσίας είναι μακρινή και δυσθεώρητη.
  • Ως γνωστό, η ΣΕΚ αλλά και η ΠΕΚ, καθώς και άλλοι συνδικαλιστικοί κύκλοι της Δεξιάς στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, με ανακοινώσεις ή χωρίς, στηρίζουν Αναστασιάδη σ’ αυτές τις εκλογές.
  • Σκέφτομαι λοιπόν, αυτή η αυτοχειρία των εθνικοφρόνων εργαζόμενων ή έστω των ηγεσιών τους, από πού πηγάζει; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο;
  • Δεν ξέρουν πως με αυτό τον τρόπο σκάβουν στην ουσία τον λάκκο τους; Δεν γνωρίζουν τις θέσεις του Συναγερμού αλλά και του υποψηφίου του τόσο στα θέματα του μνημονίου όσο και τις πάγιες επιδιώξεις τους σαν εκφραστές της πλουτοκρατίας και της διαπλοκής;
  • Τις γνωρίζουν φυσικά. Ποιος είναι ο ρόλος τους λοιπόν, τόσο ιστορικά όσο και ειδικά τώρα;
  • Γιατί δημιουργήθηκε η ΣΕΚ, με ποια κονδύλια και από ποιους;
  • Τι ρόλο παίζουν οι «Ταλιαδώροι» και οι «Φυλακτού» στους κύκλους των εκπαιδευτικών;
  • Είναι όντως συνδικαλιστικοί αυτοί οι κύκλοι; Φροντίζουν όντως για τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των εργαζόμενων;
  • Πολλά τα ερωτήματα…
  • Τι αξία θα έχει δηλαδή ο αυριανός ή χθεσινός «δρόμος», η «αγωνιστικότητα» και η «διεκδίκηση» με μια εκλογική αυτοχειρία;
  • Πολλοί μπορούν να ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τις χαμηλότερες τάξεις και τα δίκαια των εργαζόμενων, αλλά οι επιλογές και οι αντιστάσεις τους απέναντι σ’ αυτό που προγραμματίζεται για την Κύπρο είναι που αποκαλύπτουν το ψέμα ή την αλήθεια τους.
  • Έχει πεισθεί μεγάλη μερίδα των εργαζόμενων και του απλού λαού πως «όλοι είναι το ίδιο» ή ακόμα πως η Δεξιά θα καταφέρει να προστατεύσει καλύτερα τα συμφέροντα της χαμηλής και μεσαίας τάξης από ότι η Αριστερά.
  • Αυτό δεν είναι αλήθεια. Η απερχόμενη κυβέρνηση, αποδεχόμενη ακόμα και μια καταρχήν συμφωνία για μνημόνιο με την Τρόικα, προσπάθησε να διατηρήσει κάποιες γραμμές.
  • Θα κατάφερνε ακόμα περισσότερα, αν έβρισκε θετικό κλίμα στη Βουλή. Η μη ψήφιση του νομοσχεδίου για τη φορολογία ακίνητης περιουσίας μετά από τρεις προσπάθειες ενώ όλα τα άλλα πέρασαν σε μια νύχτα, είναι ενδεικτική.
  • Οι κυπριακές προεδρικές εκλογές είναι μια διαδικασία που η κοινωνία επιλέγει το λιγότερο κακό.
  • Αυτή είναι η «ιδεολογική βάση» των προεδρικών και ειδικά του δεύτερου γύρου.
  •  Είναι μια αναμέτρηση μεταξύ προοδευτικών δυνάμεων και συντηρητικών, μεταξύ της κλίσης προς τα συμφέροντα των πολλών και της τάσης για την παντοδυναμία των λίγων.
  • Ο Σταύρος Μαλάς είναι ένας από εμάς. Ένας οικογενειάρχης επιστήμονας χωρίς καταθέσεις και γραμμάτια, χωρίς εταιρίες, χωρίς υπαλλήλους, παρατρεχάμενους, διαπλοκές.
  • Είναι μια καθαρή επιλογή για όσους πιστεύουν πως η εντιμότητα του υποψηφίου είναι το Α και το Ω στις δοσμένες συνθήκες της οικονομίας της αγοράς.
  • Θα προσπαθήσει να προασπίσει τα δικά μας συμφέροντα, των μισθωτών, των ανέργων. Θα προσπαθήσει.
  • Ο αντίπαλος του θα προσπαθήσει από την άλλη για άλλα πράγματα. Γι αυτά που στο τέλος θα στραφούν εναντίων μας, για αποκρατικοποιήσεις, για μείωση της δημόσιας φροντίδας.
  • Είναι στο χέρι όσων δεν έχουν καταπιεί το δηλητήριο της «καταστροφικής διακυβέρνησης Χριστόφια» ή έστω έχουν εν μέρει ανανήψει βλέποντας πιο καθαρά τώρα τα πράγματα, να ανατρέψουν τις προβλέψεις και τα εκλογικά δεδομένα του πρώτου γύρου.
  • Να μην κάνει χαρακίρι ο δημόσιος υπάλληλος και ο κάθε εργαζόμενος. Να μην αυτοκτονήσουν οι ημικρατικοί.
  • Μετά θα είναι αργά. Ο «δρόμος» δεν κατεβάζει κυβερνήσεις.     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...