"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

23 Φεβρουαρίου 2013

Λευκό και αποχή: Ψήφος στη συντήρηση και τη διαπλοκή


  • Όπως γράφουν και οι Αλμπέρτο Φλωρεντίν και Δάφνος Οικονόμου… «πολιτικός υπεύθυνος για την κρίση στην Κύπρο είναι ο ΔΗΣΥ και οι εταίροι του».
  • Οι Αριστεροί το ξέρουν αυτό πολύ καλά.
  • Ξέρουν πως αν οι τραπεζίτες, με την κάλυψη και τη συμπαράσταση του Συναγερμού, δεν έπαιζαν τα αποθεματικά της Κυπριακής οικονομίας, όπως και τα τρία δις που δόθηκαν για την αναθέρμανση της δικής μας αγοράς, στα ελληνικά ομόλογα, η Κύπρος όντως θα περνούσε «ξώφαλτσα» την κρίση ή τουλάχιστον δεν θα επαιτούσε στους διεθνείς τοκογλύφους.
  • Οι Αριστεροί γνωρίζουν πως αν η κυβερνώσα βουλή και τα κόμματα της διαπλοκής αποδέχονταν τις προτάσεις της κυβέρνησης από το 2010 για περισσότερη συμμετοχή του συσσωρευμένου πλούτου στα κρατικά ταμεία, η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη.
  • Εδώ φωνάζει ξεκάθαρα ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης: Αυτοί που μας έσπρωχναν για δύο χρόνια τουλάχιστον στις αγκάλες της τρόικας, ζητούν και τα ρέστα.
  • Δεν θα πρέπει να τιμωρηθεί η πλεκτάνη της πλουτοκρατίας, τα οικονομικά και κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, οι τρικλοποδιές στο ίδιο το κράτος και τα δημοσιονομικά του;
  • Τι είναι η επιλογή του λευκού και της αποχής λοιπόν, εκτός από μια συνειδητή ή ασυνείδητη εξομοίωση των ευθυνών της ντόπιας και ξένης χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας, με τις ευθύνες μιας κυβέρνησης που βρέθηκε στο δικό τους στόχαστρο;
  • Από όποια γωνιά και να το δει κανείς, το να νίπτει κάποιος τας χείρας του μπροστά στον εξαγνισμό της Δεξιάς και της άρχουσας τάξης, η οποία στην ουσία ευθύνεται για την κρίση, είναι μια αντιδραστική πολιτική στάση.
  • Κι αν δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από ΕΔΕΚ και Λιλλήκα, σίγουρα αναμέναμε μια άλλη ανάγνωση από όσους υποτίθεται αναγνωρίζουν τις καίριες ευθύνες του συστήματος.
  • Να μην ξεγελαστεί λοιπόν ο προοδευτικός ψηφοφόρος, να μην τιμωρήσει την Αριστερά επειδή φάνηκε αδύναμη να σταματήσει το οικονομικό πραξικόπημα των τραπεζιτών και του τοπικού σάπιου πολιτικοοικονομικού συστήματος.
  • Λευκό και αποχή ισούνται με ψήφο στη συντήρηση και τη διαπλοκή. Ισούνται με ψήφο σε όσους ξεγελώντας με απύθμενη αισχρότητα τον λαό, ρίχνουν τις ευθύνες για τη κρίση στην κυβέρνηση και την Αριστερά.
  • Αν είναι δυνατόν να περάσει ατιμώρητη αυτή η κοροϊδία από ανθρώπους που καταλαβαίνουν τις αιτίες και αναγνωρίζουν τον ρόλο της ντόπιας και ευρωπαϊκής Δεξιάς.
  • Μαυρίστε τους σύντροφοι: Μαυρίστε όσους μαύρισαν τα μυαλά και τις ψυχές μας, όσους υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, όσους φορτώνουν την κακοδαιμονία στον ίδιο τον λαό και το δημόσιο.
  • Μαυρίστε όσους ετοιμάζονται να πανηγυρίσουν με τα πανό του Γρίβα, αυτούς που θέλουν να μας σπρώξουν στο ΝΑΤΟ και να πουν σε όλα ναι απέναντι στη Μέρκελ και τους ηγέτες της λιτότητας.
  • Η Κύπρος αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που προετοιμάζεται από την ντόπια και ξένη ολιγαρχία.
  • Πάρτε θέση, να φράξουμε τον δρόμο στον Αναστασιάδη και ό,τι θα κουβαλήσει μαζί του για να το φορτώσει στις πλάτες μας.

3 σχόλια:

  1. "Λευκό ή αποχή σημαίνει..." ήβρεν μιαν οπτικήν γωνία ο φίλος μου ο http://pasanakata.blogspot.com/ που αναπτύσσει αριστοτεχνικά αυτόν που σκέφτεσαι τζιαι αυτόν που σκεύτουμαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Costas Yennaris
    ΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ

    Αν κάποτε θυμηθούμε να γίνουμε περισσότερο ανεκτικοί και περισσότερο ανθρώπινοι, τότε θα πρέπει να να ομολογήσουμε ότι ως λαός, δεν σταθήκαμε εντάξει απέναντι στις ηγεσίες μας, όπως υπήρξαν και ηγεσίες που δεν στάθηκαν εντάξει απέναντι στο λαό. Όποιος εκλέγεται στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αξίζει του σεβασμού ΟΛΩΝ μας. Ανεξάρτητα από το αν συμμεριζόμαστε τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς του ή όχι. Ανεξάρτητα αν συμφωνούμε με τις επιλογές του ή όχι. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας υπηρετεί για πέντε χρόνια ΟΛΟΥΣ μα;ς, ΟΛΟ τον λαό και στο τέλος θα κριθεί για το πόσο σωστές ή όχι ήταν οι αποφάσεις του και οι επιλογές του.

    Σε μια περίπτωση ο ηγέτης και εκλελεγμένος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην περίπτωση του Μακαρίου, όχι μόνο δεν έγινε σεβαστή αυτή ηγενική αρχή, αλλά και καταφυγή στις υπερβολές και τιος ακρότητες οδήγησε μοιραία και αναπόφευκτα στην τραγωδία που και σήμερα βιώνουμε όλοι.

    Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και αληθινοί με τον εαυτό μας θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι ο δέυτερος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας που έτυχε ανάλογης μεταχείρισης. Και ΔΕΝ χρειάζεται να συμφωνεί κανείς είτε με τηνιδεολογία του είτε με τις αποφάσεις του για να αποδεχθεί αυτή την μεγάλη αλήθεια. Ήταν ο στόχος διαβολών, διαστρεβλώσεων, παραπληροφόρησης και σκόπιμης καλλιέργειας μίσους και πάθους εναντίον του. Υπήρξε θύμα αυτού που δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί πολιτικός καννιβαλισμός.

    Δεν του αναγνωρίζεται –από τους πολιτικούς του αντίπαλους- τίπποτα παρά μόνο καταστροφή και υστεροβουλίες ατεκμηρίωτες και αναπόδεικτες. Δεν σεβαστήκαμε ούτε το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι διέθεσε όλη του ζωή για να υπηρετήσει αυτό τον λαό και τον τόπο όπως ο ίδιος έκρινε καλύτερα. Και δεν ήταν ανάγκη να ζητήσει την επικύρωση των επιλογών του από κανένα. Λάθη πάντα γίνονται.
    Και λάθη έγιναν. Οι μόνοι που είναι αλάθητοι είναι εκείνοι που απλώς δεν κάνουν τίποτα με το φόβο ότι θα διαπράξουν λάθος.

    Οφείλουμε ωστόσο, αν πρόκειται να διαφυλάξουμε και ένα πολιτικό ήθος που εκπορεύεται από τα βάθη της λαικής και της ιστορικής μας παράδοσης να είμαστε πιο ειλικρινείς και δίκαιοι. Και να μαθαίνουμε από τα λάθη που γίνονται στη δ΄θνη ενός αγώνα.

    Φεύγει ο Δημήτρης Χριστόφιας. Φεύγει και αφήνει πίσω του πίκρα προσωπική αλλά και σε μεγάλη μερίδα του λαού. Δικαιολογημένα ή όχι, δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να του αναγνωρίσουμε και τις προθέσεις και ότι καλό άφησε πίσω του με ένα ευχαριστώ. Ετσι, για ναμαθαίνουν και οι νεότεροι και για να δημιουργούμε μια κληρονομιά για την οποία οι επόμενοι θα είναι περήφανοι.

    Από μένα, ευχαριστώ Δημήτρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τουτο που εγινε με τον Χριστοφκια δεν το χωρει ο νους. Εν ενα επικινδυνο προηγουμενο για το ποσο ευκολα μπορει καποιος(οι) να ενωσει την μεγαλη πλειοψηφια του κοσμου εναντιον του "εχθρου". Το μονο που χρειαζεται ειναι τα καναλια να παιζουν. Στο υποσυνειδητο του κοσμου, δουλευκει το "αφου το λαλουν ουλλοι πρεπει ναν αληθκεια". Ποσο ευκολο ειναι να ενωσεις με το μισος, με το να βρισκεις καποιον να φταιξεις. Ο ανθρωπος εμαθε οτι φταιει παντα καποιος αλλος. Εν η ευκολη λυση, φταιει ο αλλος. Εμαθεν ναν ανευθυνος, να αγνοει, να μεν θελει να βελτιωθει. Εμαθεν ναν ιδιοτελης.

      Εν τα αποτελεσματα της καπιταλιστικης δημοκρατιας. Το συστημα παραγει ηλιθιους.

      Παλια ηταν ευκολοπιστοι και αγραμματοι. Ηταν ευκολο να ενωσεις με το μισος γιατι δεν υπηρχε τροπος να πληροφορηθει ενας λαος που εζουσε στον σκοταδισμο, χωρις ιντερνετ, χωρις βιβλια και χωρις να ξερει καν να δκιαβαζει.

      Σημερα καθουνται τζιαι θωρουν ελιτα, βουρουν στες μαππες και εχουν αλλες σημαντικες ασχολιες.

      Ο Χριστοφιας εν που τους καλυττερους ανθρωπους που επατησαν πας την γη, αλλα πως μπορει να το αναγνωρισει τουτο καποιος που του επλυναν τον εγκεφαλο του, που την κριτικη σκεψη ακουστα την εσιει, που εμαθεν να ακολουθει?

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...