"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

4 Φεβρουαρίου 2013

«Επανένωση» μέσω ακροδεξιών μνημόσυνων και ΝΑΤΟλαγνείας;

Η λύση δεν είναι σύνθημα, είναι στάση απέναντι στην ιστορία  
  • Η κοινωνία δεν θα πρέπει μόνο να ξεπεράσει τον εθνικισμό, τον φονταμενταλισμό, την πολιτισμική και πολιτική υποτέλειά της εκκλησίας για να δει με καθαρό φακό το Κυπριακό και τη διχοτόμηση που εδραιώνεται.  
  • Όσοι ελπίζουν σε επανένωση και όχι απλά ένα «ξεμπέρδεμα» με το Κυπριακό, βλέπουν κατάματα τον ιστορικό ρόλο της Δεξιάς, της ΕΟΚΑ και της ΕΟΚΑ Β’, το ρόλο του ΝΑΤΟ, του μαξιμαλισμού και του φανατισμού που έγινε όργανο τη διχοτόμησης και όσων την οργάνωσαν και την επέβαλαν με τη βία.
  • Από την ίδια ιστορική σκοπιά, το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας φτάνει επίσης στο συμπέρασμα πως χωρίς τη μαζική Αριστερά αυτός ο τόπος θα ήταν διπλά και τριπλά έρμαιο όσων τον επιβουλεύονται απ το εξωτερικό και το εσωτερικό.
  • Ο αντιΑΚΕΛισμός δεν μπορεί να είναι βασικό γνώρισμα αυτών που διατείνονται πως επιθυμούν και εργάζονται για μια δίκαιη λύση που θα σταθεί στον χρόνο και θα φτιάχνει μια Κύπρο για το λαό της.
  • Και η αδυναμία όσων κατατάσσουν εαυτούς στο στρατόπεδο της Επανένωσης να δουν τη ΝΑΤΟϊκή πλεκτάνη και τις μεθόδους που χρησιμοποίησε μέσω του ακροδεξιού παρακράτους, αλλά παράλληλα και τον θετικό ρόλο του ΑΚΕΛ χθες και σήμερα, είναι, όπως αποδεικνύεται στη πράξη, ένα αξεπέραστο εμπόδιο που απαγορεύει την πραγματική σύγκλιση και συμπόρευση ετερόκλητων προσώπων και συσπειρώσεων γύρω από το Κυπριακό και τη λύση του.
  • Αν δεν μπορέσει μια πλειοψηφική μάζα να κάνει μια κοινή ανάγνωση της ιστορίας και των συνθηκών και μια παραπλήσια εκτίμηση του θετικού και αρνητικού ρόλου των βασικών πολιτικών ρευμάτων, δεν θα μπορέσει να σταθεί ενωμένη και αποφασιστική μπροστά στις αρνητικές εξελίξεις, τις αποτυχίες ή τις δυσκολίες.
  • Οι πρόσκαιροι συμβιβασμοί και συνεργασίες που στηρίζονται σε πήλινα πόδια, χωρίς να υπάρχει το ιστορικό, ιδεολογικό, ταξικό και πολιτικό υπόβαθρο, δεν μπορούν να φέρουν την μεγάλη αλλαγή.
  • Δεν μπορούν να φτιαχτούν μέτωπα με τη Δεξιά στο Κυπριακό, όσο συνεχίζει να διαστρεβλώνεται η ιστορία με τόσο βάναυσο τρόπο, όσο δεν καταδικάζεται ο «στρατηγός», το πραξικόπημα και το δυτικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, αλλά αντίθετα εξωραΐζεται ή και αγιοποιείται ο ρόλος τους.
  • Για όσο συγκαλύπτεται η δράση του Γρίβα και της αντιμακαριακής παράταξης, για όσο εξισώνονται οι  θύτες και τα θύματα της πρόσφατης ιστορίας, δεν μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος με τη Δεξιά που θέλει να κλείσει άρον-άρον το Κυπριακό και μάλιστα σε ΝΑΤΟϊκά πλαίσια αν αυτό απαιτηθεί.
  • Τα θεμέλια μιας τέτοιας πολιτικής συνεργασίας και κοινωνικής συμπόρευσης είναι εκ των πραγμάτων σαθρά και αδύναμα να συγκρατήσουν το οικοδόμημα της Επανένωσης που κλυδωνίζεται στις δυσκολίες των συνομιλιών, τα εμπόδια στο εσωτερικό της κάθε κοινότητας, την άρνηση της τούρκικής πλευράς να συναινέσει σε μια λύση για τους Κυπρίους και όχι για την ίδια και τους συμμάχους της.
  • Η Λύση-Επανένωση δεν είναι σύνθημα, είναι η διαλεκτική στάση απέναντι στην ιστορία και τις πραγματικότητες στο νησί, το πρώτο δημοκρατικό και ανεξαρτησιακό ζητούμενο για το λαό μας που δεν μπορεί να αφορά αυτούς που ανέχονται τις ακροδεξιές και εθνικιστικές μακάβριες φιέστες στις οποίες συμμετέχει αδιάλειπτα ο Συναγερμός, μαζί με το ΕΛΑΜ... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...