"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

24 Φεβρουαρίου 2013

Και τώρα ο εθνικός ύμνος...

Δε θέλω ου!

  • Αμαρτία μου ξομολογημένη. Όσες περισσότερες ελληνικές τζιαι τούρκικες σημαίες βλέπω πας τούντη γη που με γέννησε, τόσο πιο πολλά μαραζώννω τζιαι ανησυχώ. Πόσο μάλλον όταν διανθίζεται το «όλα μπλε» από ενωτικές σημαίες τζιαι δικέφαλους ατούς!
  • Το ίδιο νιώθουν είμαι σίγουρος τζιαι οι τουρκοκύπριοι σύντροφοι.
  • Που να πα να σταθούμε…  
  • Τη κυπριακή δημοκρατία τζιαι το συλλογικό καλό, δεν μπορεί να το εξυπηρετήσει η Δεξιά. Δεν αγαπούν την ανεξαρτησία μας, τα σύμβολα της, την άλλη μεγάλη κοινότητα.
  • Ζουν σε μια φαντασιακή κατάσταση, τζιαι είναι ανίκανοι να εκτιμήσουν τα καταστροφικά αποτελέσματα της φαντασίωσης τους.
  • Όπως έγραψα τζιαι στην περασμένη ανάρτηση, δεν υπάρχει ούτε ίχνος πίστωσης τζιαι εμπιστοσύνης στον Αναστασιάδη τζιαι τον Συναγερμό.
  • Δεν δίνουμε ούτε δευτερόλεπτο ανοχής, πέραν από τις φαντασιώσεις της εθνικιστικής παράταξης στα θέματα ταυτότητας.
  • Αυτά που μας ενδιαφέρουν είναι η οικονομική πολιτική, η διαχείριση του φυσικού αερίου, η χρηστή διοίκηση τζιαι φυσικά οι γεωπολιτικές συμμαχίες τζιαι στρατηγικές που θα λύσουν το Κυπριακό.
  • Δεν υπάρχει ανάγκη για ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων οργανισμών, ούτε για πλησίασμα στο ΝΑΤΟ και τους προθαλάμους του, ούτε για άλλα μέτρα πάνω στους μισθωτούς.
  • Από εκεί και πέρα, τα ποσοστά της συσπείρωσης που δημιουργήθηκε τον δεύτερο γύρο γύρω από τον Σταύρο Μαλά, είναι ικανοποιητικά, αρκετά ικανοποιητικά μπορώ να πω.
  • Όταν κάτσει η σκόνη, όταν αναλογιστούμε την τηλεοπτική χούντα και τον ποντιοπιλατισμό όσων διακήρυσσαν και διακηρύσσουν ότι αντιστέκονται στον νεοφιλελευθερισμό, τις ιδιωτικοποιήσεις τζιαι την πολιτική εξάρτηση που τους δυτικούς, θα καταλάβουμε νομίζω πως τόσο η πρόκριση στον δεύτερο γύρο, όσο τζιαι τα τελικά ποσοστά, είναι επιτυχημένα.
  • Το λαϊκό κίνημα πάλεψε απέναντι στην Δεξιά, το «επίσημο» ΔΗΚΟ, το ΕΥΡΩΚΟ, της Εκκλησία, όλα τα κανάλια και τον αστικό τύπο καθώς και τις επιθέσεις όλου του πολιτικού συστήματος και για πολύ καιρό.
  • Πάλεψε πολιτικά απέναντι στην άρχουσα τάξη, την αστική τάξη, την πλουτοκρατία, το οικονομικό και εκκλησιαστικό κατεστημένο, και απέναντι στην απαξίωση της μαζικής Αριστεράς ένθεν κι ένθεν.
  • Οι εμπειρίες ήταν πολύτιμες, ο αγώνας για εκδημοκρατισμό της κοινωνίας, των θεσμών, της ενημέρωσης, της παιδείας, εν ατέλειωτος.    
  • Όπως ατέλειωτη πρέπει να είναι τζιαι η μάχη για επιμόρφωση του κόσμου για τα αδιέξοδα του καπιταλισμού τζιαι τον άλλο δρόμο, τον νέο κόσμο τον σοσιαλιστικό.
  • Συνεχίζουμε, οι πολιτικοί αγώνες είναι μπροστά μας, αλλά σίγουρα όχι με όλους.
  • Τζιαι σίγουρα όχι με όσους καμώνονται πως αντιστέκονται ή θα αντισταθούν στις πολιτικές που όλοι ξέρουν πως θα εφαρμόσει ο Αναστασιάδης, αλλά επέλεξαν να σπρώχνουν τον κόσμο στην αποχή και το λευκό, κάνοντας πλάτες στον Συναγερμό.
  • Στην πραγματικότητα, όλοι αυτοί, η ΕΔΕΚ, ο Λιλλήκας και άλλα δήθεν ριζοσπαστικά στοιχεία, φοβήθηκαν περισσότερο μια νίκη της μαζικής αριστεράς, του ΑΚΕΛ, παρά την επικράτηση Αναστασιάδη.
  • Αυτό που δεν θα άντεχαν με τίποτα, ήταν μια νέα διακυβέρνηση με κορμό το ΑΚΕΛ. Και όχι μόνο, ήθελαν ακόμα και μια όσο πιο ξεκάθαρη επικράτηση Αναστασιάδη.
  • Ήθελαν διασυρμό του ΑΚΕΛ κάποιοι, άλλοι επένδυσαν ακόμα και στον αποκλεισμό του από τον δεύτερο γύρο.
  • Αυτό θεωρούν πως εξυπηρετεί τη στρατηγική τους ώστε να αποτελέσουν αυτοί πόλο έλξης για τους «αποκαρδιωμένους» ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ.
  • Δικαίωμά τους φυσικά, αλλά ας επιτραπεί τζαι σε όσους υπερασπίζονται το λαϊκό κίνημα να αμύνονται μπροστά σε τούτες τες ξεκάθαρες προβοκάτσιες που στο όνομα μιας πιο «αγωνιστικής» τακτικής, καταντούν αντιδραστικότερες της άρχουσας τάξης.
  • Και τώρα «συνεταιρισμός για την ειρήνη», με υπόκρουση τον εθνικό ύμνο…

15 σχόλια:

  1. Ανώνυμος25/2/13, 12:03 π.μ.

    Είμαι ένας αριστερός που έμαθα να συζητώ και να δέχομαι τις διάφορες εκφάνσεις του χώρου μας, ξέροντας πόσο δύσκολο είναι να βρούμε μια κοινή και συμφωνημένη συνισταμένη στο δρόμο για μια καλύτερη κοινωνία. Σε αυτή τη βάση, έβλεπα και τη δική σου συνεισφορά στο διάλογο αυτό , θετικά. Φάνηκες και φαίνεσαι δυστυχώς, πολύ αδύναμος να σταθείς με αξιοπρέπεια σαν ένας πραγματικός αριστερός ιδεολόγος. Πέφτεις πολύ χαμηλά όταν δείχνεις να έχεις τόσο κάχρι με άλλους αριστερούς γιατί διαφωνείς μαζί τους και δεν κάνεις καμιά νύξη για την ηγεσία του κόμματος που ευθύνεται για το ότι φτάσαμε εδώ, Ή μήπως δεν έχει ευθύνες η ηγεσία του ΑΚΕΛ;Στο κάτω κάτω, αυτοί οι αριστεροί που κατηγορείς με τόσο μένος δεν έχουν βολευτεί, δεν είναι "σασμένοι", έχουν οικονομική και επαγγελματική ανασφάλεια, δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν από τη μη στήριξη της λανθασμένης πολιτικής της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, παρά τη βεβαιότητα ότι πράττουν το σωστό ως αριστεροί ριζοσπάστες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πριν συζητήσουμε τις ευθύνες του ΑΚΕΛ φίλε, να συζητήσουμε πρώτα τες αντικειμενικές συνθήκες.
      Γιατί αν κάμνουμε διαφορετική ανάγνωση, ετα ούλλα τζιαμαί.
      Να συζητήσουμε επίσης τζιαι την αριστερή στρατηγική σε τούντες συνθήκες, γιατί αν δεν τα έβρουμε ούτε τζιαμαί, εννά είμαστε εσαεί αντίπαλοι, έστω τζιαι συγγενείς.
      Ύστερα συζητούμε τζιαι για τες ευθύνες της αριστεράς, μαζικής, κινηματικής, "ριζοσπαστικής" κλπ.

      Εγώ δεν καταλαβαίνω το εξής: από την "ριζοσπαστική αριστερά" πρέπει να ακούγεται πως το ΑΚΕΛ πχ έχει ούτε λίγο-ούτε πολύ ξεπουληθεί τζιαι "δεξιοποιηθεί".
      Που την μερκά των υποστηρικτών του ΑΚΕΛ απαγορεύεται να διαπιστώνεται κάτι παρόμοιο; Να παίζουμεν τίμια. Ο καθ ένας με τα συμπεράσματα του.

      Εν κάχρι; Εν έλλειψη αξιοπρέπειας; Που την άλλη μερκά τι είναι; Εγώ μπορώ να σου πω εν τζιαι αχαριστία αν με ρωτάς, τζιαι μικροπρέπεια, να μεν θωρούμε τόσο τη διαχρονική αλλά τζιαι την ειδική, τωρά, προοδευτική στάση του ΑΚΕΛ.

      Εσύ λαλείς εν λάθος η πολιτική του ΑΚΕΛ τζιαι σωστή η στάση σου, ωραία.

      Πιστεύκεις ότι αν εμπορούσε κάποιος να πείσει για τούτα που λαλείς(χωρίς ανάλυση), δεν θα έπειθε κόσμο που θέλει πραγματικά να κάμει πιο αποτελεσματική αντίσταση;

      Ούτε εσείς πείθεστε, ε, αλλά ούτε τζιαι γω, για τες θέσεις σας τζιαι την αλήθκεια τους.

      Δεν βλέπω καλές προθέσεις απέναντι στο λαϊκό κίνημα, μάλλον επιθετικές βλέπω, τζιαι φυσικά δεν βλέπω τζιαι ανάλυση αξιώσεων,λύσεις κ.ο.κ.

      Μιλώ για τον εαυτό μου πάντα, έχω χάσει πάσα ιδέα με τις θέσεις που βάλλουν κάτω άλλοι "αριστεροί", ξεχάννωντας κάθε φορά να κάμουν αναφορά στο πλαίσιο ή υποτιμώντας το.
      Ε, τι συζητούμε καλώ φίλε μου; Για να αποδείξουμε ο ένας του άλλου πόσον αριστερές μπορούν ναν οι θέσεις μας;
      Οξά πόσο πολλά θέλει ο καθ ένας τον σοσιαλισμό;

      Διαγραφή
    2. Σε τούντο διάλογο που λες, προσωπικά έχω αποτύχει να δω κάποιες προοπτικές, καταντά ανεδαφικός τζιαι αντιπαραγωγικός.

      Εγώ φυσικά είμαι μια μονάδα τζιαι θέλω να βλέπω τα πράματα ωμά, χωρίς φαντασιώσεις.

      Τούτη η εκλογική μάχη ας πούμε, ήταν τζιαι μια ένδειξη αριστερής στάσης για τον καθ ένα κατά τη γνώμη μου.
      Οπότε,λέγοντας το τούτον, καταλαβαίνεις πως εν τρέφω καμιάν εκτίμηση πλέον για κόσμο που επροσπάθησε τζιολάς, έντονα μάλιστα, να μποϋκοτάρει τούντη συσπείρωση ενάντια στον Αναστασιάδη.

      Το να θεωρείς το ΑΚΕΛ συμβιβασμένο κόμμα όπως τζιαι τον κόσμο του εν ένα. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει τζιαι φωθκιά.
      Το να όμως παίρνεις στάση ενάντια στη προοδευτική παράταξη εν άλλο.

      Οπότε φίλε μου καλέ, σωστά εδιέγνωσες πως η δική μου συνεισφορά στον διάλογο τούτο εποσπάστηκεν.
      Για άλλους λόγους απ όσους όμως υπολογίζεις.
      Έννεν κάχρι, εν απογοήτευση που την συνειδητοποίηση του γεγονότος πως κάποιοι φορούν μάσκες, δεν κάμνουν αληθινή ανάλυση.
      Δεν βλέπουν τα όρια τζιαι τες πραγματικές δυνατότητες αριστερής πρακτικής.

      Τι να συζητήσεις με κόσμο που φαντασιώνεται πράματα; Που δεν θωρεί ρεαλιστικά τα δεδομένα.

      Τζιαι μετά φίλε μου. Πως να χαράξεις μιαν "μια κοινή και συμφωνημένη συνισταμένη στο δρόμο για μια καλύτερη κοινωνία", όταν δεν δίνονται λύσεις τζιαι προτάσεις που να ισοζυγίζουν τούντα δεδομένα.

      Διαγραφή
    3. πχ η στάση της ΕΡΑΣ απέναντι στα δάνεια τζιαι τα μνημόνια, ήταν ενάντια τζιαι στα δύο. Ούτε δάνειο που τρίτους, ούτε τρόικα.

      Ε, επέτρεψε μου να παρετώ την κουβέντα.

      Να συζητήσω πχ την περίπτωση να μεν αναλάμβανε το κράτος τη Λαϊκή, αλλά να το βάλω σε πλαίσιο. Τι γίνεται με τη βουλή, με τα άλλα κόμματα, τες επιπτώσεις, τες παρενέργειες κλπ.

      Δηλαδή αν θέλω απλά να γινεί μπάχαλλο η οικονομία του τόπου για να ριζοσπαστικοποιηθεί η κατάσταση, πρέπει να προσέχω τζι ολάς αν θα ριζοσπαστικοποιηθεί που την ανάποδη.

      Εν κεκτημένο ή όι η αστική δημοκρατία; Να την σύρουμε να πάει χωρίς να διασφαλίσουμε ότι θα έχουμε κάτι καλύτερο;

      Φίλε μου καλέ, τούτα ούλλα τα έβαλα ως θέματα εκατοντάδες φορές.

      Λαλείς να πιάννω απάντηση;

      Ρωτώ, πως θα ριζοσπαστκοποιήσεις τζιαι αν στρέψεις στον σοσιαλισμό τούτες ούλλες τες εθνικιστικές μάζες;

      Έν έσιειε σημασία να περάσει μια καλή ιδέα για τον σοσιαλισμό τζιαι τον διεθνισμό μες την κοινωνία;
      Με τούντον αντικομμουνισμό ούλλο, με το δέσιμο χειροπόδαρα που τους θεσμούς των δυτικών;

      Άτε τζιαι έκαμες κάτι μες τούντην κοινωνία, ως που εννά πάεις χωρίς συμμαχίες με άλλα κράτη που ακολουθούν ανάλογη πορεία.
      Ποιες εν τούτες οι προοπτικές;

      Οπότε, καταλήγουμε στα μίνιμουμ.

      Τωρά, η όλη φόρμουλα, ακόμα τζιαι του μίνιμουμ, θέλει επεξεργασία, εν διαφωνώ, αλλά φίλε εγώ καταλήγω πως δεν υπάρχουν τα εχέγγυα για έναν ειλικρινή διάλογο, τουλάχιστον με όσους επροσπάθησα να συζητήσω.

      Τζιαι έτσι παραιτώ. Με κάχρι με τίποτε. Απογοήτευση τζιαι παραίτηση απλώς.

      Σε ένα χωρισμό εννά λεχθούν τζιαι βαριές κουβέντες, άμμαν χάννεις πάσαν ιδέα, τούντο σιοκ δηλαδή, προκαλεί εντάσεις.

      Φίλε ανώνυμε δεν είμαι πολιτικό πρόσωπο, ούτε καριερίστας. Ούτε τζιαι με ενδιαφέρει η υστεροφημία μου. Έχω τζιαι πολλές ατέλειες, είμαι τζιαι ανεξέλεχτος.
      Είμαι τζιαι καχύποπτος.

      Πολιτική αβρότητα τζιαι ψεύτικα χαμόγελα εν τα κάμνω φίλε.

      Εγώ ως δαμαί είμαι με τον "διάλογο" τζιαι την επαφή με κόσμο που δηλώνει "σούπερ".

      Το "λυπάμαι που εσιεις τούντες θέσεις" εν το ίδιο με το "έχασα πάσαν ιδέα".

      Οι λέξεις εν τζιαι αλλάζουν το νόημα.

      Τζιαι το νόημα είναι πως εδιαφωνήσαμεν σε ένα ζήτημα που εν το βασικό που μας κρατά χωρίστούς: Τη στρατηγική τζιαι τη διαλεκτική ανάλυση των πραγματικοτήτων τζιαι των δυνατοτήτων.

      Κατά τη γνώμη μου, ο διανοούμενος της αριστεράς, πρέπει να αννοίει δρομους στο μαζικό προοδευτικό κίνημα, αλλά να συντάσσεται μαζί του τζι όταν ακόμα διαφωνεί στα επιμέρους.

      Γιατί ακόμα τζιαι συμβιβασμένο να είναι, δεν παύει να είναι μόνος φορέας αλλαγής, αυτή η μάζα που εν θετική σε νέα μηνύματα τζιαι στόχους.

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος25/2/13, 12:23 π.μ.

    Κάτι διαχειρήσεις αερίων - με συμμάχους πάντα το Ισραήλ ναι; -, κάτι γεωπολιτικές συμμαχίες, κάτι περί συλλογικό καλό.....παράξενο. Τζιαι νόμιζα ότι εν Μαρξιστή Λενινιστή που θκιαβάζω...αλλά τωρά εθυμήθηκα: εσιει τζιαι μιαν εφτομάδα που ακούω σερενάτες σε Λιλλήκκα, κάτι για παραδόσεις σε ξένους, κάτι για Γιες Μαν της Μέρκελ...ακόμα λλίον εννα μου πείς για εθνική συμμαχίαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ψεύδεσαι. Υπήρχε πρόταση και εσωτερικά και εξωτερικά ή οποια δεν είδε κανενα φως της δημοσιότητας, ούτε συζητήθηκε, οπως δεν θα δει το φως της δημοσιότητας και το δικό μου σχόλιο. Προτάσεις ρεαλιστικες υπήρχαν και προβληματισμοι ρεαλιστικοί υπήρχαν και ήταν οι εξής:

    Να μην ολοκληρωθούν οι προσυμφωνίες για το οικόπεδο 12 με το Ισραήλ, και να δωθεί στη Ρωσία. Είχαμε κάθε δικαίωμα λόγω επικινδυνότητας της κρίσης για τη χώρα.
    Να μην ανακεφαλαιοποιηθεί η Λαική και να αφεθεί να καταρρεύσει με ταυτόχρονη εγγύηση του Κράτους για τις καταθέσεις των Κυπρίων, αναδιάρθρωση του τραπεζικου τομέα με ταυτόχρονη οικονομική συμφωνία με τους Ρώσους για την διασφάλιση των δικών τους χρημάτων ενόψει της κρισιμότητας της κυπριακής ΑΟΖ.
    Να κατατεθεί το αίτημα εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και να αποκοπεί η Κύπρος από τον φαύλο κύκλο του χρηματοπιστωτικού ολετήρα της ε.ε

    Αυτές δεν είναι σοσιαλιστικες προτάσεις. Είναι επίσης διαχείριση κρισης του συστηματος.

    Οι προτασεις αυτες απορρίφθηκαν και επιλεγηκε ο ευρωμονοδρομος, το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, τα ανεξάρτητα μικροδανεια απο τρίτους και η υπογραφή μνημονίου. Τις αποφασεις αυτες τις πήρε η ηγεσία του ακελ χωρίς να τις συζητήσει καν. Αν δεν ήταν εφικτες θα πρεπει να ξερουμε και γιατι δεν ηταν εφικτες.

    Είναι ευκολο να θεωρεις πως εσυ - ως ορθολογιστής - δεν επιλεγεις καποιους ως συντροφους.
    Ποιός είπε πως το ακελ, με τις αποφασεις που πήρε, ειναι κομμα άξιο εμπιστοσύνης και επιθυμητό για συντροφικες συναναστροφες.

    Τα υπολοιπα για λαικα κινηματα και αντιστασεις ξερεις πως μονο για κανενα φεστιβαλ καμνουν. Όχι για πολιτικες ευθυνες παντως. Τις οποιες ζητας απο όσους "εκαμαν πλατες στον αναστασιαδη".

    Οι πλατες που εκαμεν το ακελ ενάντια στα πραγματικα συμφεροντα της κυπρου που πασιν; Στη λογοκρισία μαλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω επιτρέψει όλα τα επώνυμα σχόλια, εκτός από 1-2 ηλιθιότητες κάποιου άγριου ζώου που δεν προσφέρουν τίποτα και του οsr που επίσης θεωρώ πως εν φίσκα στην άρνηση τζιαι γράφονται μόνο που πίκκα.
      Σου έχω ποτέ απαγορεύσει δημοσίευση σχολίου; Εκτός τζι αν γράφεις και ανώνυμα. Τα ανώνυμα σχόλια προσέχω τουλάχιστον να περνούν τη βάση σε επιχειρηματολογία.

      Δεν έχει σταματήσει κανένα σχόλιο επώνυμου σοβαρού μπλοκερ.

      Διαγραφή
    2. Ωραία, ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Άνκαι δεν θελω να επεμβαινω και να παρεμβαίνω εδώ διότι είναι σαφες πως υπαρχει διασταση προσεγγισης.

      Παρολα αυτά, ευχαριστώ για τη δημοσιευση.

      Διαγραφή
    3. Όχι, δεν υπάρχει, δεν θέλω να συμμετέχω σ' αυτό το διάλογο.

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος25/2/13, 4:53 μ.μ.

    ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ! Η ΕΟΚΑ Β ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑΝΚΣ!!

    ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ.... Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ!! ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!!

    ΠΑΡ' ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ ΜΙΑ ΙΣΥΡΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ !! ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΟΥΛΛΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟ ΑΚΕΛ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΑΛΛΑ ΑΥΞΗΣΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΟΥ ΣΤΟ 43%. ΣΥΧΓΑΡΗΤΙΡΙΑ ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΛΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΚΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΔΕΚ. ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΑΛΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ. ΤΕΤΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ!!

    ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΠΟΤΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΧΑΝΕΙΣ. ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΖΑΙ ΤΟΥΤΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΟΥΝ , ΝΑ ΦΘΑΡΟΥΝ ΤΖΑΙ ΤΟΥΤΟΙ ΛΛΙΟ .



    ΦΥΤΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος25/2/13, 9:24 μ.μ.

    Φύτο, Φύτοοοοο ξύπνα, ξύπνα, το 43% που πήρε ο Μαλάς ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΟΛΟ ΣΤΟ ΑΚΕΛ. τον Μαλά τον ψήφισαν και άλλοι πέραν του ΑΚΕλ. τον Μαλά ψήφισαν Ακελικοί με ένα Α ποσοστό (εσείς ξέρετε καλύτερα τα ποσοστά σας) από κει και πέρα τον ψήφισαν και άλλοι, είτε ενταγμένοι σε κόμματα, είτε ακομμάτιστοι.
    ιων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ θα το πάρω ακόμα πιο πέρα, για να πω πως ούτε και όσοι επανήλθαν μετά από την αποχή ή τον Λιλλήκα για να συνταχθούν απέναντι στον Αναστασιάδη, και είναι πολλοί, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν στέρεες σχέσεις με το ΑΚΕΛ.
      Είναι εύστοχο αυτό που έγραψες ίων στου άνευ, ότι δηλαδή τούντο 42.5 απλά απέδειξε ότι δεν έχει "αριστεροφοβία" μετά που τόση επίθεση από παντού.
      Το ποσοστό αυτό είναι και νίκη του ΑΚΕΛ, αλλά και μια νίκη του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου με σοσιαλιστικά-αντεθνικιστικά ιδανικά.

      Η σταθερή μάζα του ΑΚΕΛ έχει μειωθεί, αλλά οι σχέσεις και η ευρύτητα του χώρου είναι εκεί.

      Διαγραφή
  6. Σύντροφος26/2/13, 10:54 π.μ.

    Προς την αγαπημένη μας Disdaimona.
    Η δική μου άποψη είναι ότι η πορεία της Κυπριακής Αριστεράς πρέπει να περιοριστεί στη διεκδίκηση και περιφρούρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Κύπρο. Τίποτε άλλο αυτή την ώρα. Ούτε κυβέρνηση ούτε τίποτε. Αντιπολίτευση και συνδικαλισμό μόνο.
    Σέβομαι τη γνώμη σου, θαυμάζω το πάθος σου, αλλά είσαι πολύ τολμηρή. Δε μπορεί αγάπη μου η Αριστερά της μικρής αιμορραγούσας Κύπρου, να κάνει κινήσεις με αντίκτυπο στη διεθνή πολιτική σκηνή. Δεν μπορεί να πάει κόντρα στα συμφέροντα τους. Δε μπορεί να κάνει ανατροπές που θα ενοχλήσουν τα θηρία που αλωνίζουν το παγκόσμιο. Μα είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι έχουμε τέτοια δύναμη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσο μάλλον όταν η εμπειρία που είχαμε τα τελευταία 5 χρόνια είναι πως ή τους δίνεις ότι θέλουν ή σε τραβούν σαν το σκυλλί με τα λουκάνικα. Όλοι ξέρουμε ποια είναι η αληθινά αντι-ιμπεριαλιστική αντινεοφιλελευθερη στάση, το θέμα είναι μέχρι που σε παίρνει. Όλα αυτά θα είχαν μιαν άλλη σημασία αν η χώρα δεν ήταν υπό κατοχή πρώτον, και αν δεύτερο υπήρχαν κοντινά αλλά παραδείγματα στα οποία θα μπορούσε να πιαστεί ο κάθε λαός.
    Δυστυχώς, κανείς δεν καταφέρνει να απεμπλακεί στην ευρώπη. Ειδικά στην ελλάδα που παρακολουθούμε στενά, η πρόταξη μιας ολοκληρωτικής αλλαγής δείχνει να απομακρύνει κόσμο παρά να τον φέρνει κοντά. Τουλάχιστον σε πρώτη φάση.
    Μπορεί μετά να δούμε κάτι άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...