"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

18 Μαρτίου 2013

Οι μεγάλες αλήθειες για τον Ούγκο Τσάβεζ: Τα έργα και οι ημέρες μεγάλου Σοσιαλιστή ηγέτη του 21ου αιώνα

Ο Σοσιαλισμός του 21ου αιώνα ήρθε για να μείνει.
  • Εκδημοκρατισμός, αναδιανομή γης, υπερδιπλασιασμός των μισθών, καταπολέμηση της φτώχιας, πόλεμος στα ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Όλα τα στοιχεία καταρρίπτουν τον καπιταλιστικό μονόδρομο και αποδεικνύουν πως ένας νέος κόσμος είναι δυνατός μέσα από τη Σοσιαλιστική προοπτική. 
Στη ΓΝΩΜΗ 15/3/2013
  • Ο Πρόεδρος Ούγκο Τσάβεζ, ο οποίος πέθανε από καρκίνο στις 5 Μαρτίου σε ηλικία 58 μόλις χρόνων, σημάδεψε ανεξίτηλα όχι μόνο την πολιτική ιστορία της Βενεζουέλας αλλά και ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, με την δράση και τις ιδέες του να επηρεάζουν σήμερα καθοριστικά την Αριστερά σε παγκόσμιο επίπεδο.
  • Κατηγορήθηκε ως «δικτάτορας» από τα ΜΜΕ της δύσης, αλλά τα γεγονότα αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.
  • Από την άνοδό του Τσάβεζ στην εξουσία το 1999, διενεργήθηκαν 16 εκλογικές διαδικασίες από τις οποίες κυριάρχησε στις 15, διατηρώντας πάντα μια απόσταση πέραν των 10 ποσοστιαίων μονάδων από τη Δεξιά, και με την τελευταία του νίκη μόλις τον περασμένο Οκτώβρη.   
  • Ποτέ στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής δεν υπήρξε ανάλογη προσήλωση στη Δημοκρατία.
  • Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι τον Οργανισμό των Αμερικάνικων Κρατών και την Ένωση Λατινοαμερικάνικων Κρατών, υπήρξαν ομόφωνοι στην αναγνώριση της διαφάνειας σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες στη Βενεζουέλα τα τελευταία 15 χρόνια.
  • Ο Τζέιμς Κάρτερ, πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, ανακήρυξε μάλιστα μέσω του ιδρύματός του το εκλογικό σύστημα της χώρας ως το καλύτερο του κόσμου, μετά από μια σειρά επί τόπου παρατηρήσεων.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΥΓΕΙΑ – ΣΤΕΓΑΣΗ – ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ
  • Η πλήρης πρόσβαση στην εκπαίδευση που εφαρμόστηκε από το 1999, έφερε τεράστια για την εποχή μας αποτελέσματα.
  • Γύρω στο 1.5 εκατομμύρια πολίτες της Βενεζουέλας έμαθαν γραφή και ανάγνωση με το πρόγραμμα διά βίου μάθησης, με την ΟΥΝΕΣΚΟ να ανακοινώνει το 1996 ότι η χώρα κατάφερε να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό.
  • Από τα 6 εκατομμύρια παιδιά που φοιτούσαν στα δημοτικά σχολεία της χώρας το 1998, ο αριθμός τους έφτασε το 2011 στα 13 εκατομμύρια, με το ποσοστό παρακολούθησης να φτάνει στο 94%.
  • Ανάλογα, τα ποσοστά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αυξήθηκαν από το 53.6% της δεκαετίας του 90, στο 74% το 2011 και μετά από 12 χρόνια διακυβέρνησης από τον Ούγκο Τσάβεζ, ενώ δεκάδες νέα πανεπιστήμια τριπλασίασαν τον αριθμό των φοιτητών στην τριτοβάθμια.
  • Στην υγεία, το Εθνικό Σύστημα διασφάλισε δωρεάν πρόσβαση σε όλους ανεξαίρετα τους πολίτες, με 8000 περίπου νέα ιατρικά κέντρα να κατασκευάζονται και να λειτουργούν από το 2005 μέχρι το 2012.
  • Παράλληλα, οι γιατροί αυξήθηκαν από 20 για κάθε 100 χιλιάδες πολιτών, σε 80, κάνοντας άλμα τετραπλασιασμού,  πρωτόγνωρο για τα παγκόσμια δεδομένα.
  • Επίσημα στοιχεία, κάνουν λόγο επίσης για 1.7 εκατομμύρια ανθρώπους που έσωσαν τη ζωή τους μεταξύ του 2003 και του 2011, συγκρίνοντας τις αιτίες θανάτου πριν και μετά την εφαρμογή του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
  • Η παιδική θνησιμότητα έπεσε ανάλογα από τις 19 ανά χίλια παιδιά το 1999, στα 10 παιδιά το 2012, μια μείωση της τάξης του 50%, ενώ την ίδια ώρα, το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε από τα 72.2 χρόνια, στα 74.3 την ίδια περίοδο.
  • Τεράστια επιτυχία είχαν επίσης τα εξειδικευμένα προγράμματα υγείας, όπως το πρόγραμμα «Miracle-θαύμα» που εκπονήθηκε το 2004, με 1.5 εκατομμύριο Βενεζουελάνους να βρίσκουν ξανά το φώς τους μετά από καταδικαστικές μέχρι τότε ασθένειες, όπως ο καταρράκτης.
  • Από την άνοδο του Ούγκο Τσάβεζ στην εξουσία της χώρας, το ποσοστό φτώχιας μειώθηκε από το 42.8% στο 26.5, με το ποσοστό της ακραίας φτώχιας να πέφτει από το 17% στο 7% σε μια δεκαετία.
  • Η Σοσιαλιστική διακυβέρνηση αύξησε τις δημόσιες δαπάνες κατά 60% σε σχέση με το τέλος της δεκαετίας του 90’, με τους πολίτες που λαμβάνουν σύνταξη να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο, φτάνοντας από τους 400 χιλιάδες που ήταν την περασμένη περίοδο, στα 2.1 εκατομμύρια σήμερα.
  • Παράλληλα, από το 2000 κτίστηκαν στη χώρα 700 χιλιάδες νέα σπίτια, ενώ η κυβέρνηση επέστρεψε πάνω από ένα εκατομμύριο εκτάρια στους ινδιάνους ιθαγενείς.
  • Συνολικά, η αναδιανομή γης έφτασε στα 3 εκατομμύρια εκτάρια, ωφελώντας δεκάδες χιλιάδες αγρότες που τώρα έχουν τη δική τους καλλιεργήσιμη γη.
  • Η χώρα στην αρχή της διακυβέρνησης του Τσάβεζ, παρήγαγε το 50% της τροφής που καταναλωνόταν σε εθνικό επίπεδο, με το ποσοστό αυτό να αυξάνεται στο 70% το 2012.
  • Με προγράμματα σίτισης σε όλη την επικράτεια, διανέμονται 5 εκατομμύρια γεύματα σε μαθητές, με την παιδική ασιτία να μειώνεται στο 2%.
  • Σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία του FAO, η Βενεζουέλα είναι σήμερα η πιο προηγμένη χώρα στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, στα ζητήματα καταπολέμησης της πείνας.
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΟ ΛΑΟ
  • Η εθνικοποίηση της πετρελαϊκής εταιρίας PDVSA το 2003, καθώς και των οργανισμών ηλεκτροδότησης και τηλεπικοινωνιών, επέτρεψε στο Δημόσιο να επανακτήσει μεγάλο μέρος του πλούτου του, τερματίζοντας τα ολιγοπώλια και τα μονοπώλια και δίδοντας εγγυημένη πρόσβαση στους πολίτες της χώρας στα βασικά αγαθά.
  • Την ίδια ώρα, δημιουργούνται στη χώρα 50 χιλιάδες νέοι συνεργατισμοί σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με περισσότερες από 4 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας και την ανεργία να πέφτει από το 15% το 1998, στο 6.4% το 2012.
  • Το κατώτατο ημερομίσθιο αυξήθηκε τη περίοδο αυτή στη Βενεζουέλα από τα 16 Δολάρια στα 40, το ψηλότερο αυτή τη στιγμή μέσο ημερομίσθιο στη Λατινική, ενώ παράλληλα, το 65% που εργαζόταν με κατώτατο μισθό το 2000, μειώθηκε στο 20% μετά από δέκα χρόνια διακυβέρνησης Τσάβεζ.
  • Γυναίκες χωρίς εισόδημα και άτομα με αναπηρίες, λαμβάνουν σήμερα σύνταξη που αντιστοιχεί στο 80% του κατώτατου μισθού, και είναι επίσης χαρακτηριστικό πως μειώθηκαν ακόμα και οι ώρες εργασίας, φτάνοντας στις 6 ημερησίως και 36 την εβδομάδα, με τους μισθούς όμως να υπερδιπλασιάζονται.
  • Ως αποτέλεσμα των εθνικοποιήσεων, το δημόσιο χρέος έπεσε από το 45% του ΑΕΠ το 1998, μόλις στο 20% το 2011, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα είδαν την Βενεζουέλα να αποπληρώνει όλα τα διεθνή της δάνεια πριν τη λήξη των προγραμμάτων στήριξης και να αποχωρεί από τα δικά της μνημόνια.
  • Ο ρυθμός ανάπτυξης έφτασε το 2012 στο 5.5%, ένα από τα ψηλότερα παγκοσμίως, ενώ αποδεικτικό της μεγάλης επιρροής της χώρας σε ολόκληρη την ήπειρο, είναι το γεγονός ότι το 2007, η Βενεζουέλα παρείχε τριπλάσια οικονομική βοήθεια στις χώρες της Λατινικής σε χορηγίες, δάνεια και ενέργεια, από ότι οι ΗΠΑ.
  • Την ίδια στιγμή, το ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα έφτανε το 2011 στις 11 χιλιάδες δολάρια, από τις 4 χιλιάδες του 1999, ενώ σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, οι κάτοικοι της χώρας συγκαταλέγονται ανάμεσα στους είκοσι πιο ευτυχισμένους λαούς του πλανήτη.
ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ
  • Καθοριστική ήταν επίσης η επιρροή στους γύρω λαούς και η συμβολή στην ανάπτυξη πολιτικών κινημάτων στις άλλες χώρες της Λατινικής που κατόρθωσαν σε πολλές περιπτώσεις να επαναλάβουν τα Τσαβικά σοσιαλιστικά προγράμματα.
  • Το παράδειγμα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στο πρώην προτεκτοράτο των ΗΠΑ, πήρε μέσα στη πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας «διαστάσεις επιδημίας», με τον Έβο Μοράλες στη Βολιβία, τον Ραφαέλ Κορρέα στον Ισημερινό, τον Μαουρίσιο Φούνες στο Ελ Σαλβαδόρ, και τον Χοσέ Μουχίκα στην Ουρουγουάη, να παίρνουν τη σκυτάλη.
  • Σημαντική είναι και η στήριξη της Κούβας, που μετά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης μπήκε σε μια έκτακτη οικονομική περίοδο και με μειωμένη τη διεθνή αλληλεγγύη.
  • Ο Ούγκο Τσάβες έδωσε ανάσες στη Σοσιαλιστική οικοδόμηση της Κούβας και τη διατήριση της ανεξαρτησίας της, με δεκάδες προγράμματα συνεργασίας και ανταλλαγών που σταθεροποίησαν τη θέση και των δύο χωρών, σε σημείο που να επηρεάζουν σήμερα σε μεγαλύτερο βαθμό τα εκατομμύρια των Λατινοαμερικάνων από ότι οι ΗΠΑ.
  • Η διαδρομή του Τσάβεζ στη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας, εφοδιάζει τη σύγχρονη Αριστερά με νέες και επιτυχημένες πολιτικές εναλλακτικές απέναντι στην δυτική αποικιοκρατία και τις τοπικές εθνικές αστικές τάξεις.
  • Αποδεικνύει στη πράξη πως η καταπολέμηση της φτώχιας, της πείνας και της ανεργίας είναι εφικτή και πως με διεθνιστική αλληλεγγύη μπορεί να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η ανεξαρτησία και η κοινωνική δικαιοσύνη σε κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά και παγκόσμια.
  • Ο Σοσιαλισμός του 21ου αιώνα ήρθε για να μείνει. Η πολιτική επανάσταση του «νέου Μπολιβάρ» με σύμμαχο και κινητήρια δύναμη τη μαζική Αριστερά, άνοιξε λεωφόρους για το παγκόσμιο λαϊκό κίνημα.
  • Αυτός είναι και ο βασικός λόγος άλλωστε, που το παγκόσμιο επικοινωνιακό σύστημα βιάζεται να αμαυρώσει τη μνήμη του Προέδρου Τσάβεζ και να διαστρεβλώσει την ιστορική του συνεισφορά στους αγώνες για τον Σοσιαλισμό και την ειρήνη.
Πηγές:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...