"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

11 Μαρτίου 2013

Να μην περάσουν οι ευρωπαϊκές απειλές και το ξεπούλημα

Περάστε...
  • Η άνοδος της Δεξιάς ελαχιστοποιεί τις αντιστάσεις του δημοσίου συμφέροντος, αυξάνοντας τους κινδύνους για μια, πραγματική αυτή τη φορά, «καμένη γη».  
  • Δημόσιοι υπάλληλοι –Συνδικαλιστές – Αντιπολίτευση σε κοινωνική συμμαχία για ανατραπούν τα παιχνίδια στη πλάτη του λαού.
Στη ΓΝΩΜΗ 8/3/2013
  • Η εντύπωση ότι Γιούρογκρουπ, Τρόικα και Γερμανοί, παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος της χώρας μας με σκοπό να την «ξεγυμνώσουν» από τα υποστηριχτικά κεφάλαια που σταθμεύουν στις κυπριακές τράπεζες οδηγώντας έτσι την οικονομία του τόπου στην «παράδοση», γίνεται καθημερινά όλο και πιο έντονη σε κύκλους αναλυτών, σε σημείο μάλιστα που να αναγκάζει τον νέο Υπουργό Οικονομικών Μιχάλη Σαρρή να διακρίνει πολιτικούς λόγους πίσω από τη συμπεριφορά αυτών που υποτίθεται πως θα «έπειθε».
  • Η προσήλωση της Κυβέρνησης Αναστασιάδη στις πολιτικές της λιτότητας και του «λιγότερου κράτους», άνοιξε τώρα ακόμα περισσότερο την όρεξη του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, που θεωρεί πλέον πως μετά την άνοδο της τοπικής Δεξιάς στην εξουσία μπορεί να εφαρμόσει με σχετική άνεση την πολιτική του, χωρίς το «εμπόδιο του κομμουνιστή Προέδρου» που έλεγε τα σύκα-σύκα προκαλώντας εκνευρισμό σε εσωτερικό και εξωτερικό.
  • Οι συνθήκες μετά τις εκλογές του Φλεβάρη, είναι διαφορετικές και σαφώς δυσκολότερες σε σύγκριση με τους περασμένους μήνες.
  • Η επίθεση των Ευρωπαίων «εταίρων» έχει πλέον γίνει αντιληπτή, έστω και δύσκολα, ακόμα κι από οικονομολόγους και πολιτευτές της Δεξιάς που πίστευαν έως και τις αρχές αυτού του μήνα πως θα διαφοροποιηθεί η στάση των Ευρωπαίων και θα «αλλάξει το κλίμα» μετά τις εκλογές.
  • Η Ευρώπη δεν είναι αλληλέγγυα, παίζει με το μέλλον της χώρας και την καταδικάζει με μοχλό πίεσης την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τις άμεσες ανάγκες της δημόσιας μηχανής.
  • Και είναι δύσκολο να συγκαλύψει για πολύ αυτές τις πραγματικότητες η νέα Κυβέρνηση.
ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ Η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ
  • Το προεκλογικό σύνθημα πως δήθεν «η Κύπρος δεν είναι μόνη», κατέρρευσε ώρες μετά την άνοδο του Νίκου Αναστασιάδη στην εξουσία.
  • Θα ήταν σημαντικό αν συνεχίζονταν οι αντιστάσεις από το πιο ψηλό θεσμικό επίπεδο και η προσπάθεια να αντικρουστούν τα ακραία σενάρια χρέους για να διασωθούν οι ημικρατικοί αλλά και οι μελλοντικές δημόσιες επενδύσεις, ειδικά στο ενεργειακό κομμάτι που ενδιαφέρει τόσο τον λαό, όσο φυσικά και τα μεγάλα τοπικά και πολυεθνικά συμφέροντα.
  • Το ποτάμι όμως δεν γυρίζει πίσω. Είμαστε μπροστά σε νέα δεδομένα, με κυρίαρχη διαφοροποίηση την Κυβερνητική σύμπλευση με τις απαιτήσεις των δανειστών, δήθεν αλληλέγγυων, φίλων  και εταίρων μας, αντί της διεκδικητικής στάσης της διακυβέρνησης της Αριστεράς.
  • Το εσωτερικό επικοινωνιακό και πολιτικό παιχνίδι έπεισε τη πλειοψηφία των εργαζόμενων που συμμετείχαν στις εκλογές, στην ουσία να αυτοτιμωρηθούν, εμπιστευόμενοι τις τύχες τους στον τοπικό εκφραστή των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που συμπιέζουν τη μεσαία και τις χαμηλότερες τάξεις.
  • Με τη στήριξη ακόμα και συνδικαλιστικών οργανώσεων, καθώς και τη λευκή ψήφο ή την αποχή όσων λανθασμένα θεώρησαν πως δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές φιλοσοφίας και πολιτικής μεταξύ των δύο παρατάξεων που ζήτησαν τη στήριξη του λαού στον δεύτερο γύρο των εκλογών, η Δεξιά με τη νεοφιλελεύθερη και υπερσυντηρητική της φιλοσοφία, κατάφερε να ανέβει στο τιμόνι στη πιο κρίσιμη περίοδο μετά την προδοσία του 74’.
  • Το ανάχωμα στο Προεδρικό στο οποίο σταματούσαν οι μεθοδεύσεις, ή έστω μετριάζονταν αφήνοντας ανοικτές τις επιλογές για τη χώρα, έχει μετατραπεί σε «τροχονόμο» των τροϊκανών μέσω του εκλογικού σώματος.
ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
  • Οι οιωνοί δεν είναι και οι καλύτεροι, παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι και οι κοινωνικές δυνάμεις που αμφισβητούν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οφείλουν να κοιτάξουν μπροστά και να διεκδικήσουν λόγο και ρόλο.
  • Έστω και από την αντιπολίτευση, παίρνοντας με το μέρος των διεκδικήσεων όσους θέλουν να αντισταθούν στις ιδιωτικοποιήσεις και τις επερχόμενες απολύσεις, μπορούν να δημιουργηθούν κοινωνικές συμμαχίες που να αμφισβητούν τις γραμμές που επιβάλλονται από το εξωτερικό και βρίσκουν ήδη εφαρμογή από την Κυβέρνηση της Δεξιάς.
  • Τις επόμενες μέρες θα πρέπει να ενταθεί και η αντίστροφη διαδικασία πίεσης, η οποία να στοχεύει στην υπεράσπιση της αλήθειας για την οικονομική κατάσταση της χώρας, τις αιτίες και τις βιώσιμες λύσεις του προβλήματος.
  • Το υπολογιζόμενο δάνειο είναι βιώσιμο στο βασικό του σενάριο, ακόμα και με μια απόκλιση που μπορεί να φτάσει και πέραν του 50% της πραγματικής πρόβλεψης.
  • Δεν χρειάζονται ιδιωτικοποιήσεις, ειδικά οργανισμών που αποδίδουν συνεχόμενα κέρδη στο Δημόσιο ενώ εργοδοτούν παράλληλα μια σημαντική μερίδα της μεσαίας και χαμηλής τάξης μισθωτών.
  • Οφείλονται απαντήσεις στους χώρους εργασίας, στη Βουλή και στον κοινωνικό διάλογο.
  • Ο λαός έχει αντιληφθεί σε ένα μεγάλο ποσοστό στις περασμένες εκλογές την επικινδυνότητα μιας διακυβέρνησης εκ μέρους του Συναγερμού και της πλουτοκρατίας.
  • Στο αμέσως επόμενο διάστημα, η συνειδητοποίηση των επιπτώσεων της διακυβερνητικής αλλαγής θα ενισχυθεί.
  • Και εκεί ακριβώς πρέπει να βρίσκεται η υπεράσπιση του Δημόσιου συμφέροντος και των εργαζόμενων, για να καθοδηγήσει σωστά όσους θα αγανακτούν για τη πραγματική, αυτή τη φορά, αντιλαϊκή συμπεριφορά της Κυβέρνησης και τις πλάτες στο ντόπιο κεφάλαιο και την τρόικα.
  • Ο νέος Πρόεδρος εκλέχθηκε με ποσοστά ανοχής, δεν προσέλκυσε την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
  • Και αυτή η ανοχή θα μετατραπεί σε ισχυρή αμφισβήτηση και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση σε κάθε επίπεδο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...