"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

22 Μαρτίου 2013

Κύπρος ώρα μηδέν: Η Αριστερά ανάμεσα στους ευρωλάγνους και τους λαϊκιστές

Ο κατήφορος της χώρας δεν θα έχει σταματημό, αν συνεχίσει απρόσκοπτα η δυτικόστροφη
και γερμανικής έμπνευσης οικονομική πολιτική της νέας Κυβέρνησης.
 
  • Η αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου του Νίκου Αναστασιάδη, δεν αφορά μόνο τον ίδιο και την παράταξή του, αλλά και όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στην αντιακελική υστερία που προηγήθηκε.
  • Άποψη του ιστολογίου είναι πως η δαιμονοποίηση της προηγούμενης Κυβέρνησης και του Προέδρου της, ήταν μέρος του σχεδίου υποταγής της Κύπρου μέσω της καταστροφής των ερεισμάτων της τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό.
  • Ενός σχεδίου που δεν αφορά φυσικά μόνο τη χώρα μας και που στη Κύπρο δεν εφαρμόστηκε με τόσο βίαιο τρόπο, γιατί ακριβώς υπήρξε το ανάχωμα στο ψηλότερο επίπεδο πολιτικής αντιπροσώπευσης του λαού από το 2008.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας, περικλείνοντας από γνωστές θέσεις της Αριστεράς γιατί ακριβώς υπήρξε πρόεδρος όλων των Κυπρίων, συμπεριλαμβανόμενου του καπιταλισμού της, αποδέχτηκε ένα οδυνηρό μνημόνιο του οποίου τα μέτρα ήδη εφαρμόζονται.
  • Με εξαίρεση φυσικά το νομοσχέδιο για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας που σκανδαλωδώς έχει απορριφθεί τρεις φορές από τη πλειοψηφία της Βουλής και συνεχίζει να κρύβεται πίσω από άλλα προβλήματα που προηγούνται…
  • Οι άμεσα υπεύθυνοι για την μη υλοποίηση της κατ αρχήν συμφωνίας είναι οι Ευρωπαίοι, αλλά και όσοι τους κάνουν πλάτες στο εσωτερικό, που δεν έμειναν ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμά της καθώς δεν συμπεριλάμβανε ιδιωτικοποιήσεις και δεν ακουμπούσε το ζήτημα του «ξεπλύματος».
  • Οπότε, είναι νομίζω άδικο αλλά και ανεδαφικό, να ισχυρίζονται κάποιοι πως «δεν έκανε τίποτα» η περασμένη Κυβέρνηση.
  • Έφτασε σε συμφωνία με την Τρόικα, επίσης με την απειλή κατάρρευσης της Λαϊκής, που όμως δεν περιλάμβανε στοιχεία που οδηγούν σε μαζικές απολύσεις και κατάρρευση της αγοράς, ενώ επιπλέον διατηρούσε τις δημόσιες προοπτικές επιχειρηματικότητας.
  • Γίνεται ξεκάθαρο σε όσους δεν φοράνε μαύρα γυαλιά, πως ο προηγούμενος Πρόεδρος και το ΑΚΕΛ δυσαρέστησαν και έβαλαν σε κίνδυνο τα συμφέροντα της αστικής τάξης καθώς και του ΝΑΤΟϊκού αλλά και ευρωπαϊκού διευθυντηρίου που εξαπολύουν επιθέσεις με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα προκειμένου να ισχυροποιήσουν την ηγεμονία τους.
  • Η περασμένη Κυβέρνηση έπαιρνε στάση που δεν ήταν συντεταγμένη με τις επιδιώξεις τους, γι αυτό και φρόντισαν οι δυτικοί και οι ντόπιοι εντολοδόχοι τους να αποκλείσουν το ενδεχόμενο συνέχισης της προηγούμενης πολιτικής, βρίσκοντας πρόθυμους συμμάχους στον «ενδιάμεσο» λαϊκισμό, που με τη σειρά του θεώρησε πως βρήκε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να λαφυραγωγήσει τον κόσμο της Αριστεράς.
Οι ευθύνες του Κέντρου   
  • Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ και οι άνθρωποι γύρω του, δεν μπορούν να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες για την τοποθέτηση στο Προεδρικό ενός ανθρώπου που αποδεδειγμένα πλέον εργάζεται ενάντια στα συμφέροντα και τη θέληση του λαού, για το καλό δήθεν της οικονομίας και του τόπου.
  • Παρόμοιες ευθύνες, το ίδιο κρίσιμες, βαραίνουν την ηγεσία της ΕΔΕΚ και το «νέο κομματάρχη» Γιώργο Λιλλήκα.
  • Κι αυτοί με τη σειρά τους έπαιξαν αρνητικό ρόλο, ανοίγοντας στην ουσία τον δρόμο στον Αναστασιάδη με την απόφαση για ίσες αποστάσεις μεταξύ των δύο υποψηφίων του δευτέρου γύρου.
  • Μαζί λοιπόν με το νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποκαθηλώνονται σε χρόνο ρεκόρ και όσοι άμεσα ή έμμεσα του παρείχαν τα εργαλεία για επικράτησή του στις εκλογές, γιατί ακριβώς θα έπρεπε για χάρη των συμφερόντων του λαού και του τόπου, να διακρίνουν τον πραγματικό πολιτικό ρόλο του ΔΗΣΥ και της ηγεσίας του από τη γνήσια δημοκρατική, προοδευτική και αντιστασιακή επιλογή που πρόσφερε ο Σταύρος Μαλάς.
  • Το όφειλαν στην Κύπρο και τους ανθρώπους της, και για άλλη μια φορά στάθηκαν κατώτεροι της ιστορίας για να εξυπηρετήσουν εμφανείς μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
  • Τώρα, η Κύπρος είναι ανυπεράσπιστη. Έχει στο τιμόνι της τον άνθρωπο και την παράταξη που η δεσμεύσεις και η προσήλωσή τους στην εξυπηρέτηση των δυτικών συμφερόντων και της ντόπιας πλουτοκρατίας, δεν θα τους αφήσουν να εφαρμόσουν πολιτικές που να εξυπηρετούν τα λαϊκά ζητούμενα.
  • Ήδη, έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις με τη Ρωσία, σχέσεις που θα γίνουν αρκετά χειρότερες αν τα κόμματα του Κέντρου συνεχίσουν να δίνουν στήριξη στη νέα κυβέρνηση στο θέμα της αίτησης ένταξης στον «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» του ΝΑΤΟ.
  • Ας δουν λοιπόν αυτή τη φορά καθαρά, αλλάζοντας στάση στο συγκεκριμένο ζήτημα.
  • Ο κατήφορος της χώρας δεν θα έχει σταματημό, αν συνεχίσει απρόσκοπτα η δυτικόστροφη και γερμανικής έμπνευσης οικονομική πολιτική της νέας Κυβέρνησης. 
Καμιά εμπιστοσύνη στο λαϊκισμό
  • Δεν πρέπει να τρέφονται αυταπάτες λοιπόν για το βάθος της πολιτικοοικονομικής ανάλυσης που ώθησε τους υπόλοιπους κομματικούς χώρους στην καταψήφιση του κουρέματος την Τρίτη, μαζί με την Αριστερά.
  • Αποδείχθηκαν άλλωστε την αμέσως περασμένη περίοδο ως λαϊκιστές ολκής τους οποίους το λαϊκό κίνημα δεν εμπιστεύεται ούτε καν για να του δέσουν τα παπούτσια…
  • Το ΑΚΕΛ έχει μια σταθερή θέση: Ή δανεισμός που διασφαλίζει τον δημόσιο πλούτο και τις προοπτικές για την εργατική τάξη να καλύψει το χαμένο έδαφος της τραπεζιτικής φούσκας, σε σύντομο χρονικό διάστημα και στη βάση της ενεργειακής δημόσιας ανάπτυξης, είτε ακόμα και αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.
  • Κυρίως όμως, αυτό που ενδιαφέρει την Αριστερά σαν πολιτική δύναμη, είναι η διεύρυνση της ανεξαρτησίας του τόπου, όσης δηλαδή καταφέραμε σαν λαός να κρατήσουμε στα χέρια μας μετά την εισβολή του 1974 και την ένταξη στην ΕΕ 30 χρόνια αργότερα, γιατί ακριβώς μόνο με αυτό το εργαλείο μπορεί να γίνει κοινωνική πολιτική.
  • Όπως και το 2004, οι υπόλοιπες δυνάμεις που συντάχθηκαν με το «όχι», δεν είχαν και δεν έχουν τα απολύτως σωστά κίνητρα.
  • Καθοδηγούνται σε μεγάλο βαθμό από τα στενά μικροπολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα, χωρίς να συνοδεύουν την επιχειρηματολογία τους με μια ουσιώδη και αντικειμενική γεωπολιτική ανάλυση.
  • Και δεν είναι σε θέση να κάνουν αυτή την ανάλυση, γιατί ακριβώς υπολείπονται της πείρας αλλά κυρίως του διαλεκτικού υλισμού του λαϊκού κινήματος, και κλασικό παράδειγμα της αντιφατικής στάσης τους, όπως σημείωσα προηγουμένως, είναι και η θέση των ΕΔΕΚ-Λιλλήκα στο ζήτημα του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη».
  • Δρουν συναισθηματικά, αποσπασματικά και αψυχολόγητα, βασισμένοι σε απολίτικους, κυρίως ωφελιμιστικούς παράγοντες, και γι αυτό δεν θα πρέπει να αναμένει κανείς πως θα παραμείνουν σταθεροί στο ενωτικό μέτωπο ενάντια στη φτωχοποίηση που προσπαθεί να επιβάλει η ΕΕ στον Κυπριακό λαό, από τη στιγμή που έπεσαν οι αντιστάσεις στο ανώτατο επίπεδο της ηγεσίας του τόπου.
Και τώρα;
  • Μετά την απόλυτη πλέον συνειδητοποίηση πως στη Κύπρο σοβούσε ένα τραπεζιτικό κραχ –και όχι δημοσιονομικό όπως η περιρρέουσα της περασμένης πενταετίας ήθελε να περάσει στο λαό συγκαλύπτοντας τους υπεύθυνους της κρίσης- και με αυταπόδεικτη την έλλειψη και της παραμικρής αλληλεγγύης εκ μέρους των «φίλων» του Αναστασιάδη και του Συναγερμού, η Κύπρος οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομικό εξανδραποδισμό.
  • Βρίσκεται μέσα στη δύνη του οικονομικού και νομισματικού ψυχρού πολέμου, με την Κυβέρνηση να δείχνει διατεθειμένη να πει σε όλα ναι, υλοποιώντας ασφαλώς τις δεσμεύσεις της στη ντόπια πλουτοκρατία και τις «στενές» της επαφές και διασυνδέσεις στο εξωτερικό.
  • Χρειάζονται κοινωνικές συμμαχίες, ναι, αλλά αυτές δεν μπορούν να γίνουν με «προσωπικότητες» τύπου Κουλία ή και άλλων πολιτικών «μίκυ μάους» που δεν βλέπουν ούτε μέχρι που φτάνει η μύτη τους.
  • Αυτές πρέπει να οικοδομηθούν πάνω στους ανέργους, τους φτωχοποιημένους, τους απεργούς, όσους θα κατρακυλήσουν την οικονομική σκάλα.
  • Γιατί ακριβώς ο εκφασισμός και ο σοσιαλσοβινισμός στις κρίσεις δείχνει τα δόντια του, εκεί περιμένει να ανδρωθεί και να παίξει ρόλο στην επόμενη μέρα.
  • Η μάχη λοιπόν συνεχίζει και στα δύο μέτωπα, ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό αλλά και τον εθνικισμό.
  • Για την Ειρήνη, τον Σοσιαλισμό και τη διεθνιστική αλληλεγγύη, στη χώρα μας και τον κόσμο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...