"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

12 Μαΐου 2013

Φτάνει πια με την επικοινωνιακή και πολιτική απάτη: Καιρός γι αλήθειες

Δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι προβεβλημένοι δημοσιογράφοι - Ιδιωτικά ΜΜΕ και λειτουργοί
του χώρου είναι μέρος των πολιτικών και οικονομικών παιχνιδιών.
  • Είναι λεπτές οι γραμμές, και είναι αρκετά δύσκολο να αναφερθεί κάποιος στη μεγάλη συμβολή των ΜΜΕ και των λειτουργών τους στη συγκάλυψη των γεγονότων, τον
    αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και την παραμόρφωση των πραγματικοτήτων, σεβόμενος παράλληλα το δημοσιογραφικό επάγγελμα έτσι όπως εξελίχθηκε στις μέρες μας.
  • Δυστυχώς, μεγάλη μερίδα εργαζόμενων στον χώρο της ενημέρωσης και δη οι μεγαλόσχημοι, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, πολλές φορές μάλιστα επιδεικνύοντας και ιδιαίτερο ζήλο, έχουν «πιαστεί στα πράσα»  να παραποιούν τις πραγματικότητες και τα αληθινά γεγονότα.
  • Με τη συμβολή των ΜΜΕ, των λειτουργών τους και μιας πλειάδας άλλων προσωπικοτήτων με κοινωνική και επικοινωνιακή υπόσταση, δημιουργήθηκε εσωτερικά μια ψεύτικη εικόνα που δαιμονοποιούσε στην ουσία την Αριστερά και το μαζικό της κίνημα ακόμα και για εξόφθαλμα εξωγενείς ή και απόλυτα υπηρεσιακούς αρνητικούς παράγοντες.
  • Έχουμε άλλωστε καταγράψει τα τελευταία τρία χρόνια, αμέτρητες περιπτώσεις διαστρέβλωσης και σποράς ψευδών ή αλλοιωμένων ειδήσεων.
  • Τα κανάλια, οι εφημερίδες και οι «αστέρες» τους, χέρι-χέρι με τις πολιτικές δυνάμεις που πολέμησαν την Αριστερά, με την Αρχιεπισκοπή, την ΟΕΒ και τα νομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, έγιναν πρωτοστάτες στην προσπάθεια να πληρώσει το δημόσιο συμφέρον τη ζημιά των τραπεζών, ενώ προηγουμένως τις άφηναν στο απυρόβλητο, προστάτευαν τον Διοικητή τους και έριχναν στα δημοσιονομικά την ευθύνη για τους κινδύνους στην οικονομία της Κύπρου.
ΜΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
  • Η κοινή λογική βασανίστηκε αρκετά, ειδικότερα μετά τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια και με αποκορύφωμα το τραγικό ατύχημα στο Μαρί αλλά και με ένα διαρκές «χαλί» πολιτική όξυνσης με αντικείμενα την οικονομική κρίση και το Κυπριακό.
  • Κάποιοι επιχείρησαν και συνεχίζουν αδιάκοπα να το παλεύουν, να πεισθεί η κοινωνία πως η χώρα πρέπει να κυβερνάται από τη Δεξιά, ότι το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση όπως εξελίσσεται, σε κανένα επίπεδο και θέμα, και πως θα πρέπει να παραμεριστεί για χίλιους και ένα λόγους.
  • Παρά τον προφανή ρόλο του νέου Προέδρου ως «εντολοδόχου κυβερνήτη» στην απόφαση των «εταίρων» μας για καταστροφή μεγάλου μέρους της κυπριακής οικονομίας, και το χαρακτήρα του τεράστιου σκανδάλου των διαφυγόντων εκατομμυρίων από την οικογένεια Λούτσιου-Αναστασιάδη, που θα ανάγκαζε υπό κανονικές συνθήκες τους λειτουργούς του τύπου να απαιτούν κάθαρση εδώ και τώρα, εφημερίδες και κανάλια «ανακαλύπτουν κρυφές χορηγίες» της περασμένης κυβέρνησης ύψους μερικών εκατοντάδων ευρώ…
  • Έγιναν για ακόμα μια φορά «επικοινωνιακά θαύματα» για να αποκρυφτεί από την κοινή γνώμη το γεγονός πως ο κύκλος του Προέδρου ήταν ενημερωμένος για τη ληστεία καταθέσεων, την ώρα που ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης «απειλούσε» ακόμα και με αποχώρηση από την Ευρωζώνη «διαβεβαιώνοντας κατηγορηματικά» τους ανυποψίαστους καταθέτες.
  • Έχει αποδειχθεί λοιπόν στην πράξη η μη αντικειμενικότητα και η ανισομέρεια στην παρουσίαση των γεγονότων. Ένας άλλος Πρόεδρος αποδεχόμενος το «κούρεμα», θα έπρεπε πάραυτα να παραδώσει και «την κεφαλή του επί πίνακι», πόσο μάλλον όταν ο ίδιος συνδέεται τόσο ξεκάθαρα με άτομα και εταιρίες που χρησιμοποίησαν πιθανότατα αυτή τη διασύνδεση και την προνομιακή πληροφόρηση που είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. 
  • Παρόλα αυτά, πέπλο σιωπής, η συγκάλυψη διευρύνεται ακόμη περισσότερο και αποκτά πλέον και επίσημο «στρατηγείο».
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ «ΤΑΓΜΑ» ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ-ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ 
  • Η τοποθέτηση τεσσάρων δημοσιογράφων στο επιτελείο του Προέδρου Αναστασιάδη, χωρίς καν να ανακοινωθεί το περιεχόμενο και το αντικείμενο της ενασχόλησής τους, πόσο μάλλον οι όροι εργασίας τους, αποτελεί μνημείο αδιαφάνειας και ετσιθελισμού που θα έπρεπε να εξεγείρει τον δημοσιογραφικό κόσμο. Τίποτα όμως δεν φαίνεται να συγκινεί τα επαγγελματικά όργανα του κλάδου.
  • «Όλα βαίνουν καλώς» για τους ανθρώπους της ενημέρωσης, εκτός ίσως από το «μυστήριο» γεγονός πως κάποιοι που υπηρέτησαν αυτή την περιρρέουσα με απαράμιλλο ενθουσιασμό και πίστη, βρέθηκαν χωρίς εκπομπή ή με βαριά κουτσουρεμένες απολαβές, ενώ άλλοι πήραν «προαγωγές» ανηφορίζοντας τον λόφο του Προεδρικού.
  • Και είναι αρκετοί πλέον, ανάμεσά τους κι εμείς, που αναρωτιούνται που χάθηκαν οι φιλελεύθερες φωνές που θα αγανακτούσαν μαζί με την Αριστερά για τον ρόλο του Αρχιεπισκόπου και γενικά των εκκλησιαστικών επιχειρήσεων στην πολιτική σκηνή, όσο και για τα φανερά σκάνδαλα των τραπεζιτικών, δικηγορικών και επιχειρηματικών κύκλων.
  • Η αλήθεια έχει γίνει πλέον δυσεύρετη, κρυμμένη καλά πίσω από πολιτικά, οικονομικά και πολυεθνικά συμφέροντα.
  • Η αξιοπιστία καναλιών και αστικών εφημερίδων έχει πιάσει πάτο, παρασέρνοντας μαζί της τον δημοσιογραφικό κόσμο και όσους επαγγέλλονταν μέχρι πρότινος τη διαφάνεια και τη δημοκρατία. 
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ
  • Είναι περιττό να επιχειρήσουμε να προβλέψουμε ποια θα ήταν η συμπεριφορά των ΜΜΕ σε περίπτωση που μία εκ των 6.000 περιπτώσεων που έβγαλαν στο εξωτερικό εκατομμύρια διαφυλάσσοντας τα από το επερχόμενο κούρεμα ήταν συνδεδεμένη με το ΑΚΕΛ ή αν κάποιος εκατομμυριούχος με πολιτικές διασυνδέσεις που κατάφερε να διασώσει τον κύριο όγκο των κεφαλαίων του δώριζε έτσι, προς «άφεση αμαρτιών» όπως γράφτηκε, τρία εκατομμύρια στις οργανώσεις της Αριστεράς για να ενισχύσουν το κοινωφελές τους έργο.         
  • Η δημοσιογραφική κοινότητα με δημοκρατικές καταβολές κι ελπίδες ας βρει επιτέλους τις δυνάμεις να αντιδράσει. Για πόσο καιρό ακόμα θα χρησιμοποιείται η «κακοδαιμονία της διακυβέρνησης Χριστόφια» ως η κουρτίνα που κρύβει τις «μούμιες» του κυπριακού οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου;
  • «Αληθινή είδηση είναι κάτι που κάποιοι δεν θέλουν να δουν τυπωμένο» λέει μια φράση που αποδίδεται σε πολλούς, ανάμεσα στους οποίους και ο Τζωρτζ Όργουελ, ιστορικό μέλος της βρετανικής δημοσιογραφικής κοινότητας που αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη των συστημάτων ελέγχου της μαζικής πληροφόρησης.
  • Τα χειρότερα έπονται, και οι δημοσιογράφοι που έχουν ακόμα ζωντανό το δαιμόνιο της αμφισβήτησης, έστω και την υστάτη θα πρέπει να ξυπνήσουν από τον «αντιακελικό λήθαργο» και να διεκδικήσουν από τις διευθύνσεις τους αυτονομία και παραγωγή αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας για τα λαϊκά και κρατικά μας συμφέροντα, στρεφόμενοι κατά της αδιαφάνειας και της διαπλοκής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...