"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

23 Μαΐου 2013

Καθαρές κουβέντες για τη λύση

Που πας ρε Καραμήτροοοο...
  • Όπως έχει προσεχθεί από αρκετούς φίλους αναγνώστες, η διάθεσή μου για αναρτήσεις που απευθύνονται με ευθύτητα στο μπλογκερικό κοινό με πολιτικές απόψεις, έχει σχεδόν εκμηδενιστεί.
  • Ο λόγος δεν είναι η ενασχόλησή μου με άλλα γραψίματα τα οποία απευθύνονται στο κοινό της Αριστεράς που διαβάζει ακόμα εφημερίδα, και που αργότερα αναρτώ στο ιστολόγιο. Αντίθετα, η λειτουργία εκείνη -της ανάρτησης προς απάντηση άλλης ή για διάλογο γενικότερα με άλλους μπλόγκερ- ήταν μια διαδικασία που από μόνη της παρήγαγε αρκετό υλικό που στη πορεία επεξεργαζόμουν και προσάρμοζα για έντυπη δημοσίευση.
  • Ο βασικός λόγος που αποτραβήχτηκα από το «ευθύ κείμενο», αυτό δηλαδή που έχει στόχο τους κύπριους και έλληνες ιδεολογικοπολιτικούς ιστολόγους, είναι η διαπίστωση πως έχουν γκρεμιστεί, αν υπήρχαν δηλαδή ποτέ, όλες σχεδόν οι γέφυρες επικοινωνίας.  
  • Μεταξύ της δικής μου θεώρησης -και θα επαναλάβω για μια ακόμη φορά γιατί έχει τη σημασία του: όχι μόνο της δικής μου αλλά και μιας σειράς άλλων σημαντικών ανθρώπων στον χώρο μας- και της οπτικής πολλών που μας ένωναν κάποτε οι διαθέσεις μας για υποστήριξη της ιδέας της λύσης και της επανένωσης του τόπου, έχει εγκατασταθεί ένα αχανές σκοτεινό πεδίο.
  • Κι αυτό που κρύβεται πίσω από το χάος αυτό που έχει οικοδομηθεί σταδιακά από το 2010 ή και κάπως νωρίτερα ανάμεσα στις πολυσυλλεκτικές δυνάμεις των πρωτοπόρων της Επανένωσης, είναι πιστεύω η αυτονόητη ανάγκη της κάθε τάσης ξεχωριστά να κοιτά με τον δικό της ταξικό και ιδεολογικό φακό τις εξελίξεις μέσα στο μεταβαλλόμενο οικονομικό σκηνικό της καπιταλιστικής κρίσης.
  • Εκτός φυσικά, κι αν δεν υπάρχει ούτε κι αυτή, κι απλά βιώνουμε «τα αποτελέσματα της καταστροφικής διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ»…
Τρεις οι φιλοσοφίες στο Κυπριακό 
  • Έχω την υπομονή να καταγράψω διαλεκτικά κάθε διαφωνία μας, να επιχειρηματολογήσω και να ανταπαντήσω, αλλά δεν έχω χρόνο, δύναμη, κουράγιο και διάθεση να χτυπήσω ξανά το κεφάλι μου στα βράχια της παραχάραξης της ιστορίας, που περιλαμβάνει φυσικά, εκτός από τα σύγχρονα παθήματα των κυπρίων, την πάλη των τάξεων και τους διεθνείς ανταγωνισμούς με όλες τις κοινωνικοπολιτικές τους επιδράσεις.
  • Το ιστολόγιο εδώ είχε πάντα τη γραμμή πως στο Κυπριακό υπάρχουν τρεις φιλοσοφίες, και πως η Αριστερά κρατά την κεντρώα ουσιαστικά γραμμή, αυτή που στέκεται ανάμεσα στην «ανοικτόμυαλη» και τη «στενόμυαλη» διχοτόμηση: Τη γραμμή του καλύτερου δυνατού συμβιβασμού προκειμένου να μην παγιωθούν περισσότερο οι διαχωριστικές γραμμές και να αποστρατικοποιηθεί το νησί.
  • Σε κάποια στιγμή μάλιστα, σε μια ζουμερή αντιπαράθεση με επανενωτικούς μπλόγκερ, δέχτηκα τη σφοδρή τους επίκριση για το γεγονός ότι διέκρινα τη στάση της Αριστεράς και της συναγερμικής Δεξιάς στο ζήτημα της αποδοχής της Διζωνικής Ομοσπονδίας.
  • Έχω λοιπόν την «κλασσική» θεώρηση της Αριστεράς στο ζήτημα, αυτή που κατέγραψε την περασμένη εβδομάδα σε επιστολή του στην εφημερίδα Πολίτης και ο συν. Γιαννάκης Κολοκασίδης απαντώντας σε άρθρο αρχισυντάκτη της εφημερίδας και αναφερόμενος ακριβώς σε τρεις γραμμές ανάλυσης και δράσης στο Κυπριακό.
  • Δεν ερχόμαστε όλοι από τον ίδιο δρόμο στη Διζωνική και την Επανένωση, αυτό είναι μάλλον αυταπόδεικτο για όσους δεν εθελοτυφλούν, και ούτε έχουμε τον ίδιο προορισμό, τουλάχιστον στο επίπεδο του πολιτικού και κοινωνικού οραματισμού.
Δουλειά της Δεξιάς και των Δυτικών η διχοτόμηση και η διαιώνιση της
  • Η Διζωνική δεν είναι το αποτέλεσμα της δράσης της Αριστεράς, όπως ούτε ήταν και η Ζυρίχη. Τόσο στη τετραετία πριν την ανακήρυξη της προβληματικής ανεξαρτησίας μας το 59’, όσο και πριν από την δεύτερη επιχείρηση του ελληνοκυπριακού κατεστημένου να δημιουργήσει τετελεσμένα το 74’, η Αριστερά προειδοποίησε το λαό και διαχώρισε τη θέση της από τις ακραίες, επικίνδυνες και βάσιμα ύποπτες επιλογές της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
  • Και οι δύο Δεξιές γραμμές διευθέτησης του Κυπριακού στη βάση της φυλετικής καθαρότητας, έχουν ως βασικό στόχο την δημιουργία μιας αμιγούς ελληνικής-χριστιανικής διοίκησης στο νησί, χωρίς την πολιτική ισότητα των υπόλοιπων κοινοτήτων και ειδικά των τουρκοκυπρίων.
  • Οι πιο υποψιασμένοι εθνικιστές-ενωτικοί ήξεραν από σχετικά νωρίς πως αυτό δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς ανταλλάγματα ζωτικού χώρου στην Τουρκία και τους Δυτικούς που θα οργάνωναν τη μετάβαση από την παλιά στη νέα κατάσταση ή ακόμα και το γεγονός πως η διχοτόμηση και η στρατικοποίηση του νησιού ήταν στα σχέδια των ΝΑΤΟϊκών.
  • Η συναγερμικη-κληριδική φιλοδυτική Δεξιά, αυτή που συνεχίζει της γριβικές, γιωρκατζιηκές και εοκαβήτικες παραδόσεις από τη δεκαετία του 50’ όπου άρχισε να παίρνει την σύγχρονή της μορφή, είχε, πώς να το κάνουμε, άμεση επαφή με τα δυτικά συμφέροντα και επιζητά διαχρονικά να τα εκφράσει και να τα εκμεταλλευτεί πολιτικά και οικονομικά. 
  • Είναι η παράταξη που ευδοκιμεί παντού στον πλανήτη και έχει βασικό στόχο να διατηρήσει το πάνω χέρι για λογαριασμό του κατεστημένου, των αστών και της πλουτοκρατίας. Είναι η πολιτική, ενίοτε παραστρατιωτική και ένοπλη, έκφραση των αστικών και εκκλησιαστικών μονοπωλίων, και τα οποία δεν εμπορεύονται μόνο χρήμα και αγαθά, αλλά κυρίως ιδέες και τρόπο ζωής.
  • Η υπόλοιπη Δεξιά παρόλα αυτά, συνεχίζει μέχρι τις μέρες μας να θέλει να σπρώξει είτε το νησί κοντύτερα στην Ελλάδα ή τους τουρκοκύπριους στη θάλασσα, όποιο βολεύει καλύτερα, χωρίς να προσμετρούν το κόστος και τα αποτελέσματα των κολλημάτων τους με τα στερεότυπα του κατεστημένου.
  • Δεν αναγνωρίζουν τις συνθήκες, τα αίτια και τα αιτιατά, τους λόγους και τις αφορμές των εντάσεων και των κρίσεων, έχουν αποσπασματική και θολή, συχνά παραποιημένη αντίληψη των γεγονότων και των φαινομένων.   
  • Ανάμεσα στη Σκύλλα και την Χάρυβδη λοιπόν του εθνικισμού και της συντήρησης, όσοι διαβάζουν διαλεκτικά την ιστορία του τόπου και του κόσμου και ξέρουν να ξεχωρίζουν πως δουλεύουν οι ιμπεριαλιστές και τα όργανά τους σε κάθε χώρα, όσο συνειδητά και ασυνείδητα είναι αυτά, συνεχίζουν να αντικρίζουν το Κυπριακό και κάθε πρόβλημα με τον δικό τους ταξικό και ιδεολογικό τρόπο, τον Μαρξιστικό.
  • Και κανένα πρόβλημα δεν θα λυθεί, έστω στο κεφάλι μας, για όσο οι εργαζόμενοι και οι μικροαστοί, πόσο μάλλον οι νέοι και γυναίκες που είναι τα πιο καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας, σκέφτονται εθνικά και όχι ταξικά, συγχύζοντας τα δικά τους συμφέροντα με αυτά όσων τους εκμεταλλεύονται με όλους τους τρόπους.
Σμίγει η φωτιά με το νερό;
  • Σίγουρα δεν μπορούμε να συζητήσουμε για το Κυπριακό ή οποιοδήποτε άλλο άλυτο πρόβλημα της ανθρωπότητας, χωρίς να υπάρχει μια κοινή βάση και αφετηρία σε ότι έχει να κάνει με την ιστορία και την εξέλιξή της, ειδικά τη νεότερη. Σε ποια βάση άραγε θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας διάλογος μεταξύ προσώπων που δεν διαβάζουν την ιστορία με την ίδια θεώρηση, και δεν βγάζουν συμπεράσματα που να κινούνται στην ίδια κατεύθυνση;
  • Είναι αδύνατο λοιπόν, ισχυρίζομαι, να βρεθούν χρυσές τομές στο Κυπριακό και τη λύση του εν προκειμένω, από τη στιγμή που ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουμε το ίδιο πρόβλημα!
  • Μπορεί οι πολιτικές ηγεσίες να έχουν υιοθετήσει τη ξύλινη φράση περί «προβλήματος εισβολής και κατοχής» έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια μίνιμουμ βάση για κοινή δράση, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε έτη φωτός μακριά από μια έστω και υποτυπώδη σύγκλιση πάνω στα πορίσματα της νεότερης ιστορίας.
  • Έστω όμως πως η ιστορική ανάγκη φέρνει διαφορετικά στρώματα του λαού, αστούς και εργαζόμενους, Αριστερούς και δυτικόφιλους, να βρίσκουν κάποια κοινά πατήματα σε σχέση με το Κυπριακό, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μεριά με, αλλά με τα ίδια βραχυπρόθεσμα ζητούμενα.
  • Αυτό δεν είναι φυσικά απαγορευτικό, Αριστερά και Φιλελεύθεροι θα μπορούσαν να δώσουν κάποιους κοινούς αγώνες, για παράδειγμα ενάντια στη φεουδαρχία και ειδικά την εκκλησιαστική ή και στην περίπτωση της Κύπρου με τη λύση. Έτσι κι αλλιώς, για να παραφράσω και τον Λένιν, για να συμβεί μια επανάσταση θα πρέπει να βρεθούν σε αδιέξοδο όλες οι κοινωνικές τάξεις.
  • Για να γίνουν δηλαδή ριζοσπαστικές αλλαγές, δεν αρκεί η μία ή η άλλη τάξη να βρίσκονται μπροστά και έτοιμες να αδράξουν τις ιστορικές ευκαιρίες, αλλά όλες μαζί να αποφασίσουν πως δεν πάει άλλο, με τον δικό της φακό η κάθε μια.
  • Ποια τάξη τελικά θα επιβάλει τη δική της γραμμή μετά την αναμπουμπούλα είναι μια άλλη μεγάλη υπόθεση, αλλά είναι φυσιολογικό όλοι να ελπίζουν για τα καλύτερα και να αναμένουν πως η όλη κατάσταση θα εξελιχτεί θετικά για τα δικά τους ζητούμενα.    
Άρχισαν τα όργανα…
  • Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε τις δύο παρατάξεις της Δεξιάς να ερίζουν κατά πόσο θα διατηρηθούν ή όχι τα δεδομένα έτσι όπως διαμορφώθηκαν από την περασμένη διαπραγμάτευση, ειδικά για το ζήτημα που καίει περισσότερο τους εθνικιστές, την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο.
  • Αμφότεροι, όπως φυσικά και η τουρκοκυπριακή εθνικιστική παράταξη, θέλουν να ξεφορτωθούν τις συμφωνημένες αυτές πρόνοιες, γεγονός που αποδεικνύει με απλά μαθηματικά πως δεν ενδιαφέρονται στην ουσία για επανένωση του λαού και τη δημιουργία ενός πραγματικά δικοινοτικού κράτους, αλλά δύο και εθνικά προσανατολισμένων.
  • Η μόνη γνήσια επανενωτική παράταξη, το γράψαμε πολλές φορές δεχόμενοι από ειρωνείες μέχρι λεκτικούς προπηλακισμούς, είναι η Αριστερά, κι αυτό είναι ξεκάθαρο αν αναλογιστεί κανείς την πρεμούρα των δύο τάσεων της Δεξιάς να απαλλαγούν από πρόνοιες που θα βάζουν σε κίνδυνο το «ελληνικό κράτος, ας είναι και μισό».
  • Ας συγκρατηθούν λοιπόν ορισμένοι που διαβλέπουν κτίσιμο του «νέου ΟΧΙ» από την Αριστερά και ας ψάξουν τους αρχιτέκτονες της διχοτόμησης σ’ αυτούς που συναγωνίζονται, όπως και το 93’ με τις ιδέες Γκάλι, για το ποιος θα θάψει βαθύτερα ιδέες και προτάσεις που αποσκοπούν στην ενότητα λαού και κράτους μετά τη λύση.
  • Εμείς θέλουμε καταγραφή των συγκλήσεων και ξεκίνημα της διαδικασίας από εκεί που έμεινε. Δεν μας ενοχλούν ούτε το πακέτο που συμφωνήθηκε στα θέματα νομής εξουσίας και εσωτερικής διακυβέρνησης, ούτε φυσικά και οι 50.000 έποικοι.
  • Ας γυρευτούν αλλού λοιπόν, εμείς θα αξιολογήσουμε τις εξελίξεις διαλεκτικά και στη βάση των δικών μας ζητούμενων που έχουν εξηγηθεί σε πολλές περιπτώσεις: Θέλουμε μια ανεξάρτητη και αποστρατικοποιημένη Κύπρο με προοπτική ενοποίησης λαού και τόπου από το χαμηλότερο στο ψηλότερο επίπεδο.
  • Δεν θα ανεχτούμε τη συγκεκαλυμμένη διχοτόμηση και την νατοποίηση. Αν σας ενδιαφέρει η συνεισφορά μας στην υπόθεση της επανένωσης και της λύσης, φροντίστε να μας ικανοποιεί! 
  • Αλλιώς βρέστε τα με τους διχοτομικούς, ένθεν και ένθεν του συρματοπλέγματος...      

20 σχόλια:

  1. Φίλε Νέε,

    Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο ΣΟΥ! Κι είναι προφανές ότι έχει ως αποδέχτες και συγκεκριμένους Bloggers [όνομα και μη χωριό]... Αυτών, αλλά και πολλών άλλων [πάλαι ποτέ φιλελευθέρων, αλλά και αριστεριζόντων] η έγνοια τους είναι τι θα κάμει το ΑΚΕΛ απέναντι στις τροχοδρομούμενες διαδικασίες για εξεύρεση λύσης, λες και δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο που θα έχει αυτή η λύση [αν θα είναι πραγματικά επανενωτικό], ή/και ότι η Αριστερά δεν έχει μέχρι τώρα άποψη και θέση επί του θέματος... Κουβέντα όμως δεν λένε για το πώς θα κινηθεί το συγκυβερνών ΔΗΚΟ...
    Κοντολογίς, αγαπητέ Νέε, και το κυπριακό έχει τις κοινωνικο-ταξικές του διαστάσεις, άρα κουραφέξαλα τα περί ενότητας για το “εθνικό” θέμα. Τα ανάλυσα κι εγώ παλιά αυτά… Δες εδώ http://aneforiwn.blogspot.com/2009/12/772009.html κι εδώ http://aneforiwn.blogspot.com/2010/08/602010.html

    Κι αφού «είναι αδύνατο λοιπόν, [...] να βρεθούν χρυσές τομές στο Κυπριακό και τη λύση του εν προκειμένω, από τη στιγμή που ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουμε το ίδιο πρόβλημα», γιατί να υιοθετούμε συνθήματα περί “εθνικής” ενότητας, να εμπιστευόμαστε τους ευρωπαίους “εταίρους” μας, ή να κάμνουμε παναΰρκα για Σχέδια Ανάν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή οι συγκυβερνώντες Συναγερμικοί-ΔΗΚΟϊκοί-Συλλουρικοί-Αρχιεπισκοπικοί και Ιωαννοπαναγιωτικοί εν μονόβουλοι, τζι έμεινε το ΑΚΕΛ να αποφασίσει;

      Διαγραφή
  2. Στέλιο μου, η "νατοποίηση" εν ήδη ντε φάκτο (εδώ τζιαι δεκαετίες χάρη ΤΖΙΑΙ στον Μακάριον) τζιαι ο χρόνος θα την κάμει τζιαι ντε γιουρε πολλά προσεχώς.
    Οπότε αν διανοηθείτε να γίνετε απολογητές ενός νέου "βροντερού όχι", θα σας κάμνουμεν έναν μάτσον ρεπανόφυλλα τζιαι χωστείτε πίσω που ότι ιδεολογήματα θέλετε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος24/5/13, 4:17 μ.μ.

      Όπως φαίνεται Woofis, η αριστερά θα συγκατατεθεί να λυθεί το κυπριακό σε ΝΑΤΟικό και ισλαμικό πλαίσιο εν μέσω μιας παρατεταμένης οικονομικής κρίσης...

      Εν σηκώνει άλλο όχι και ούτε εν παλαβοί να ξανακαθαρίσουν τα σκ..α της δεξιάς.

      Τζιαι μετά θα έσιει την ευθύνη να συνάξει τα χάλια που θα αφήκουν οι αντιφάσεις των αποφάσεων της δεξιάς - φιλελευθεροποίηση, νατοποίηση - τουρκοποίηση.

      Τζιαι μεν ξεκινήσετε πάλε για ευθύνες κυβέρνησης ΑΚΕΛ...

      Τα κουρέματα, οι δηλώσεις για το ΝΑΤΟ και ο χαμός των ερμηνειών για το κυπριακό έχουν δεξιό όνομα πλέον.

      Ιδίως το κούρεμα και η αποδοχή του σαν μοναδική εναλλακτική θα γραφτεί στην ιστορία σαν μια νέα κερκόπορτα.

      Διαγραφή
  3. Ναι σε ολα λοιπον. Να υποταχθουμε και να υποδουλωθουμεν γιατι ετσι προσταζουν οι αφεντες μας και συνεργατες της δεξιας Αμερικανοι, Τουρκοι και λοιποι Νατοικοι.
    Και οταν φερει ο απατεωνας Αναστασιαδης ενα σχεδιο που θα προβλεπει διχοτομηση και ξεπουλημα του φυσικου αεριου τοτε παλι η προδοτικη δεξια, η συνεργατιδα των ξενων, θα πρωτοστατησει για το ναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τζιαι πάλε πππεεε!!!

    Woofis,
    Να ΣΕ διορθώσω σε κάτι: Αρκετοί εξ αριστερών [όχι όμως και ο Νέος, εξ όσων γνωρίζω] τότε τo 2004, δεν είπαμε «ένα “βροντερο οχι”» [όπως λες], αλλά «είπαμε ΟΧΙ για να τσιμεντώσουμε το ΝΑΙ»! Πώς και το ξέχασες αυτό;
    Πάντως τα μήνυμα σου μου θύμισε την κουβέντα “γυναίκα θέλω κι ό,τι να ‘ναι”!!! Ακόμα δεν τον είδαμε και Γιάννη τον βαφτίσαμε! Λειτουργείς ακριβώς όπως οι απορριπτικοί, αλλά από την αντίθετη πλευρά. Εκείνοι δεν θέλουν ν’ ακούσουν λέξη για λύση κι ΕΣΥ είσαι έτοιμος να δεχτείς οτιδήποτε φτάνει να τον πουν «λύση»! Όπως ρητορικά διερωτάται τζι’ ο Blogοδεσπότης Νέος, «οι συγκυβερνώντες Συναγερμικοί-ΔΗΚΟϊκοί-Συλλουρικοί-Αρχιεπισκοπικοί και Ιωαννοπαναγιωτικοί εν μονόβουλοι, τζι έμεινε το ΑΚΕΛ να αποφασίσει;» Πείστε πρώτα ΟΛΟΥΣ αυτούς και μετά κοπιάστε και κατά Αριστερά μεριά! Αλλά να λάβετε σοβαρά υπ’ όψη ότι ΕΜΕΙΣ εν ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ που θέλουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εντάξει επειδή ελούσετε με με τα "ππεεεεε" σας, να βάλω λλίον κάτω κάποια πράματα. Εννά αρχίσω που τον Άνευ:

    - Το "βροντερόν όχι" ή άλλων ειδών "όχι" παραμένει επί της ουσίας το ίδιον σκ.....ν (με το μπαρδόν). Τζιαι δυστυχώς για όσους το είπαν οι συνέπειες εν ορατές, σε αντίθεσην με ενδεχόμενον "ναι" (για το οποίον μόνον εικασίες μπορούν να γίνουν).
    - Επειδή παρόλον που προφανώς κατ' εσάς ΔΕΝ ανήκω στην "αριστεράν σας" (ποτζιεί στο μπλογκ μου ο Στέλιος έσυρεν μου τζιαι έναν "ας μεν του εκάμνετε πραξικόπημαν" - Στέλιο μου ήμουν αγέννητος τότε φίλε) ούτε εγώ θέλω στρατούς, εθνικισμούς, νατο κλπ., αλλά παράλληλα αναγνωρίζω κάποιες προτεραιότητες, στην προκειμένην τον χρόνον που περνά (ήδη 9 χρόνια που το 2004), ναι θεωρώ ότι όπως είμαστεν θέλουμεν απλά άππαρον, χωρίς να τον θωρούμεν στα δόντια (αφού σου αρέσκουν οι παρομοιώσεις). Περιέργως η κατηγορία σου "λύση ότι να'ναι" εκάμναν μου την τζιαι άλλοι. Ήταν συνήθως απορριπτικοί (τζιείνης της "δεξιάς" α,β' νάμπου λαλεί τζιαι οι Στέλιος). Τζιείνοι του "μακροχρόνιου". Τζιείνοι ευαγγελίζουνταν τριχοτομήσεις της τουρκίας, κάθοδον της ξανθής φυλής κλπ. που θα καρατομήσει τουρκικά κεφάλια. Εσείς ευαγγελίζεστε "εξωνατοϊκο-ευρωπαϊκο-δυτικο" λύσεις τζιαι επικράτησην της "ταξικής συνείδησης ΠΡΙΝ να λυθεί το κυπριακόν. Τζι'ας λύσουν οι πρόσφυγες...
    - Μα φυσικά τζιαι ΔΕΝ παίζει ρόλον τι θα κάμει η απορριπτική συνοπαρτζιά αν το ΑΚΕΛ συνταχτεί με τον Αναστασιάδη (ου γριστός, κακόν τζι' εξόριστον κλπ.).
    - Zep προφανώς ζεις σε έναν παράλληλον σύμπαν όπου είσαι "ελεύθερος τζιαι ανυπόταχτος". Πέψε καμμιάν πρόσκλησην να έρτουμεν τζιαι μεις. Όσον για το αέριον, σαν "αριστερός" εν θα έπρεπεν να σε κόφτει με αν ξεπουληθεί με αν το κάμουμεν πυροτέχνημαν μπροστά σε ενδεχόμενην λύσην. Οξά είσιες το τζιαι πέρσι;
    - Όσον για το θέμαν των ευθυνών που λαλεί ο ανώνυμος (πρέπει να εν ο Εξηγητής, για να λαλεί για ισλαμικά πλαίσια κλπ.), εν αποσείεται ούτε με το "ναι" ούτε με το "οϊ". Τζιαι θα κριθεί εκ του αποτελέσματος. Οξά χαρκέστε ότι εννά υπογραφεί έναν χαρτίν τζιαι ετέλειωσεν η υπόθεση. Η πραγματική λύση κύριοι εν πολλά μετά που εννά ακολουθήσει. Αν την αφήκετε να αρχίσει (τζιαι οϊ κολλημένην στα τσιμέντα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "ας μεν του εκάμνετε πραξικόπημα" είναι ανέκδοτο:
      Σε ένα γυμνάσιο δύο καθηγητές ανορθωσιάτες συναγερμικοί (γριβικοί αντιμακαριακοί που μέσα τους), εσαλαβατούσαν με τα λαχεία "πορείας μακαρίου" που έπρεπε να σπρώξουμε στους μαθητές.
      Να σημειώσουμε ότι τα έσοδα τούντων λαχνών μένουν κυρίως για τες ανάγκες των σχολείων.
      "Μα ποιος ήταν τούτος ο Μακάριος ολάν, τόσα χρόνια τζιαι ξανά-μάνα ο Μάκάριος τζι ο Μακάριος σιόρ";

      Τζιαι τότε ακούστηκεν που έναν ετοιμόλογο σύντροφο συνάδελφο το... "ας μεν του εκάμνετε πραξικόπημα να μεν του κάμνουμε λαχεία ρε κοπέλια".

      Ούτε τούτοι ήταν γεννημένοι γούφι στο πραξικόπημα, ή αν ήταν, ήταν μωρά, αλλά ο γριβισμός, τούτος που εγέμωσε τον ελευθερία ελληνικές σημαίες στην ανακήρυξη του προέδρου, τζιαι το μόνο του σύνθημα ήταν το "όλα μπλε", εν ζωντανός. Εν πράμα που φαίνεται.

      Διαγραφή
    2. Ρε Woofis, ξύπνα μάνα μου! Πάνω σε ποια βάση «το ΑΚΕΛ [θα] συνταχτεί με τον Αναστασιάδη»; Με το «όλα στο τραπέζι»; «Μα είσαστεν σοβαροί» [που ελάλεν τζιαι μια πάλαι ποτέ φίλη];

      Διαγραφή
    3. Όταν ο Χριστόφιας ήταν διαπραγματευτής τζιαι ο Άντρος ελάλεν το περίφημον "Ακελ τζιαι ΔΗΣΥ ξεπερνούν το 50% για τη λύση" (που εξεχαρμάνιαζεν τζιαι ο Λαζ-μαυρής" τότε) ήταν καλά κ. Άνευ. Αλλά όποιος εν θέλει να πάει στο μύλον (συνεργαστεί με τους "επάρατους πραξικοπηματίες") δέκα μέρες κοσιηνίζει...

      Διαγραφή
    4. Καλά ρε γούφι, τότε είχαμε γιε μου ένα Α περίγραμμα, λειψό μεν αλλά αρκετό για να βασιστεί πάνω του μια συζήτηση περί αποδοχής ή μη.

      Τωρά τι έχουμε ρε αγόρι μου για να δούμε αν θα στηρίξουμε ή όχι;

      Να σου πω τι έχουμε; Προσπάθεια για "μηδενισμό" της περασμένης διαδικασίας, μανία για απόσυρση των συμφωνιών Χριστόφια-Ταλάτ, παζαρέματα για τον διορισμό διαπραγματευτή (ο θεός πιον), πορεία για ένταξη στον ΣγτΕ του ΝΑΤΟ τζιαι "συμμετοχή της Κύπρου στον πόλο που δημιουργείται ενάντια στο ΙΡΑΝ" σύμφωνα με τοποθέτηση του κυβ. εκπροσώπου στον Καρεκλά.

      Τι που τούτα ούλλα να στηρίξουμε σαν Αριστερά;

      Διαγραφή
    5. Woofis,

      Είπα ΣΟΥ το τζιαι σε μια συζήτηση στο Blog ΜΟΥ: Η διαλεκτική εν μεγάλη υπόθεση! [Τζι’ ότι εν νεν άσπρο εν σημαίνει ότι εν μαύρο]… Γιατί άραγε ο Αναστασιάδης [και οι πέριξ αυτόν] κι ΌΧΙ ο ΔΗΣΥ εστηρίζαν [θεωρητικά] τότε τον Χριστόφια για το κυπριακό; Και γιατί τζιείνα που εστηρίζαν τότε σήμερα εκάμαν τα γαργάρα;
      Ειλικρινά έχω την άποψη, ότι μπορείς για πολύ περισσότερα!

      Διαγραφή
    6. * Επεξήγηση:
      Ειλικρινά έχω την άποψη, ότι μπορείς για πολύ περισσότερα!= Ειλικρινά έχω την άποψη, ότι μπορείς καλύτερα!

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος24/5/13, 10:56 μ.μ.

    Νεε,

    Ο διάλογος στο μπλογκ σου εσταμάτησε λλίο μετα το Μαρί όταν

    α)έδειξες ότι δεν αντέχεις την κριτική, τζε εσυμπεριφέρεσουν εσυ τζε οι συντρόφοι σου σε όποιον ασκουσε κριτική στον πρόεδρο σας σαν να τζε ήταν πληρωμένος, που δεν ξέρω και γω ποιους, για να ρίξουν τη κυβέρνηση, δεν επιστώνετε καν κάποιο με το ότι επίστευκε τζείνα που ελάλεν, αλλά ότι τα ελάλεν μόνο για να χτυπήσει την αριστερά...

    β)μέχρι σήμερα αρνήστε να παραδεχτείτε το παραμικρό λάθος στην προηγούμενη πενταετία. Ότι κακό έγινε στο τόπο ήταν σκευωρία των γριβικών...ως τζε πυροτεχνήματα είδετε στο Μαρί...Οι αριστεροί της Κύπρου είναι πανέξυπνοι, ηθικοί και κυρίως αλάνθαστοι αλλά γελούν τους οι δεξιοί που είναι όλοι παλίανθρωποι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Απαντήσεις
    1. Μπαν, ο διάλογος στο μλογκ, αντίθετα, επήρε τζι έαψεν μετά το Μαρί. Στατιστικά, η περίοδος Οκτώβρη-Δεκέμβρη 2011 ήταν η πιο δυνατή από πλευράς επισκέψεων και σχολίων.
      Έχω τον τρόπο να μαζεύω σχόλια, η ανάρτηση εδώ είναι μια απόδειξη παρά τον μετριασμό κλπ, αλλά όπως γράφω και στο κείμενο "Ο βασικός λόγος που αποτραβήχτηκα από το «ευθύ κείμενο», αυτό δηλαδή που έχει στόχο τους κύπριους και έλληνες ιδεολογικοπολιτικούς ιστολόγους, είναι η διαπίστωση πως έχουν γκρεμιστεί, αν υπήρχαν δηλαδή ποτέ, όλες σχεδόν οι γέφυρες επικοινωνίας"

      Όσα καταγραφεις σ' αυτό το σχόλιο, και όσα ισχυρίζεται ο γούφις πιο πάνω ("Οι αριστεροί της Κύπρου είναι πανέξυπνοι, ηθικοί και κυρίως αλάνθαστοι αλλά γελούν τους οι δεξιοί που είναι όλοι παλίανθρωποι") δεν έχουν γραφτεί ποτέ εδώ σαν απόψεις.

      Ναι, θεωρώ πως η θεματολογία, ο ύφος και το είδος της αντιπολίτευσης της περιόδου 2009-2012 δεν είχε ως στόχο το καλό της Κύπρου, της δημοκρατίας και της αλήθειας. Ένα παράδειγμα έχουμε τωρα με "τη λιμουζίνα του Χριστόφια" πχ, λες τζιαι όλοι οι προηγούμενοι εφύαν με τογιότα γιάρις.

      Και ναι, θεωρώ πως τούτη η περιρρέσουσα, και ειδικά της περιόδου του Μαρί, ήταν μέρος της γενικότερης κατάστασης στην ανατολική μεσόγειο και είχε στόχο να τροχιοδρομήσει ή και να επισπεύσει αυτά που ζούμε τώρα.

      Από εκεί και πέρα, κάποιοι διαχρονικά εξυπηρετούν τες δυτικές μεθοδεύσεις, κάποιοι τις εμποδίζουν και τις τρενάρουν.

      Την κατηγορία του "πληρωμένου" την εισπράξαμε εμείς κυρίως.

      Και τέλος, κριτική εχουμε να κάνουμε κι εμείς στην περασμένη κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ και την Αριστερά γενικά. Αλλά σίγουρα δεν βασίζεται στα ίδια κριτήρια με τα τρελλά που βλέπουμε και ακούμε τα τελευταία χρόνια.

      Τόσο το Μαρί, όσο και η οικονομική κρίση και η άρνηση της προέλευσής της, έχουν αποδείξει νομίζω πως τούτες οι γέφυρες που λαλούμε, έχουν γκρεμμιστεί.

      Μπορείτε να μας τα πάρετε όλα, αλλά το νου μας θέλουμεν τον.

      Διαγραφή
    2. Τούτο το "δεν παραδέχεστε το παραμικρό λάθος" είναι η προπαγάνδα που γκρέμισε την Κύπρο. Το έθεταν προεκλογικά σε μορφή ερώτησης "Μα δεν έχει καμιά ευθύνη η (πρώην) κυβέρνηση για το συμβαίνει στην Κύπρο;" και απόφευγαν να τεκμηριώσουν ευθέως τις ευθύνες, γιατί τα τεκμήρια ήταν αδιάσειστα εναντίων των τραπεζών και του ρίσκου που πήραν.

      Αλλά για να απαντηθεί η ερώτηση...

      Μα φυσικά και έγιναν λάθη από την αριστερή διακυβέρνηση. Αλλά όχι εκείνα που παπαγαλίζει η αστική τάξη προσπαθώντας να εφεύρει νέα παραμύθια για να καλύψει τα δικά της εγκλήματα.

      Τα λάθη είναι λάθη διαχείρισης της βρωμιάς του κατεστημένου δεν είναι λάθη γενεσιουργικές αιτίες των προβλημάτων της Κύπρου.

      Το τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Κύπρο είναι μια ακόμα περίοδος παράνοιας και συγκάλυψης. Τα όποια λάθη διαχείρισης από την αριστερά είναι μεν λάθη αλλά έχουν ελαφρυντικά στο ότι για ακόμα μια φορά η αριστερά απομονώθηκε και δίνει μόνη ένα τιτάνιο αγώνα να περισώσει ότι περισώζεται από την εθνική μας κυριαρχία.

      Φυσικά και θα κριθεί αυστηρά η αριστερά για τον αγώνα της. Φυσικά και θα πρέπει να καταγραφούν τα λάθη της στη διαχείριση... Αλλά διαλεκτικά πάντα τη μερίδα του λέοντος στην ευθύνη παίρνει για ακόμα μια φορά το κατεστημένο και το παρακράτος. Και διαλεκτικά σκεπτόμενη η αριστερά είναι ταγμένη με τα συμφέροντα των κατώτερων τάξεων με ή χωρίς εθνική κυριαρχία, με ή χωρίς λάθη στη διαχείρηση.

      Διαγραφή
  8. Γούφη με συγχωρείς αλλά ζεις με ψευδαισθήσεις. Ακόμα και σύσσωμη η αριστερά να πει ΝΑΙ, ο συμπέθερος του συμπέθερου δε θα καταφέρει να βρει το υπόλοιπο της πλειοψηφίας. Άσε που δεν θα τον αφήσουν καν να φτάσει ως το δημοψήφισμα. Θα δείτε πόλεμο από το κατεστημένο που δε θα πιστεύετε στα μάτια σας εσείς του ΝΑΙ. Ας τα είχατε ανοικτά επί Χριστόφια για να μη σας έρθει ξαφνικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι αυτό κι επιμένουμε στο να τα βρει πρώτα ο "συμπέθερος-δεσμεύομαι" με τους συνεργάτες του και μετά ας έρθει κι από δω μεριά.
      Να βάλει τον διαπραγματευτή του, να κάμει το σχέδιο που έταξε στους εθνικιστές, να αποσύρει τες προτάσεις-συμφωνίες Χριστόφια-Ταλάτ κλπ κλπ τζιαι μετά ας ζητήσουν τζιαι που την Αριστερά στήριξη!
      Μα δηλαδή εννά μας πελλάνουν τούτοι;

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...