"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

6 Μαΐου 2013

Οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος

Η κάθε σταύρωση έχει και την προδοσία της
  • Διαβάζοντας εδώ κι εκεί στο ίντερνετ και συζητώντας με φίλους, ειδικά με τον σύντροφο «Ναθαναήλ», γίνομαι κοινωνός μιας κατά βάση σωστής τοποθέτησης σχετικά με την κυπριακή κρίση χρέους που παρόλα αυτά θεωρώ πως είναι ελλιπής και διαλεκτικά κάπως επικίνδυνη.
  • Πολλοί υποστηρίζουν λοιπόν, πως είναι παραπλανητικό και ιδεολογικά-ταξικά αποπροσανατολιστικό να ασχολούμαστε με τις διεργασίες οι οποίες οδήγησαν το κυπριακό τραπεζιτικό σύστημα, και κατ’ επέκταση την οικονομία της χώρας, σε ελεγχόμενη χρεοκοπία.
  • Είναι αποπροσανατολιστικό υποστηρίζουν, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο μπαίνει σε δεύτερη μοίρα στην καλύτερη περίπτωση, αν δεν συγκαλύπτεται εντελώς, η φύση του καπιταλιστικού συστήματος, και σε διεθνές επίπεδο αλλά και σε τοπικό.
  • Σίγουρα, αυτό είναι το επικοινωνιακό παιχνίδι που προσπαθεί να στρώσει η Δεξιά, η πλουτοκρατία με τα ΜΜΕ της και τα κόμματα της άρχουσας τάξης. Θέλουν να αποκρύψουν τις εγγενείς αδυναμίες του συστήματος, την κερδοσκοπία και την τοκογλυφία που ουσιαστικά εξέθεσαν την κυπριακή οικονομία στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.
  • Με την υπερβολική ενασχόληση και ειδικότερα την παραπληροφόρηση σχετικά με τις συνθήκες που προκάλεσαν το φαινόμενο, τόσο παγκόσμια, όσο και περιφερειακά, επιτυγχάνουν δύο βασικά δικά τους ζητούμενα: Να αποποιηθούν τις δικές τους καίριες και πασίδηλες ευθύνες φορτώνοντάς τις αλλού και συγκεκριμένα στην Αριστερά που είχε τον πρώτο λόγο στη διακυβέρνηση της χώρας τα τελευταία πέντε χρόνια, και σε δεύτερο επίπεδο να αφήσουν στο απυρόβλητο τον καπιταλισμό.
Η κότα ή το αυγό;
  • Οι φίλοι και οι σύντροφοι επιμένουν πως είναι λάθος εκ μέρους της Αριστεράς να παίζει αυτό το παιχνίδι που καταλήγει σε αλληλοεπίρριψη ευθυνών. Υποστηρίζουν δηλαδή, και δεν έχουν άδικο, πως ήταν αναμενόμενη η στάση και η δράση του ντόπιου και διεθνούς συστήματος και πως ακριβώς πρέπει να επικεντρωθούμε στα βασικά του χαρακτηριστικά που εξωθούν σε κρίσεις, είτε στρατιωτικού τύπου, είτε οικονομικού.
  • Εγώ από τη μεριά μου αντιπαραθέτω το εξής: Πως είναι δυνατό να αναλύσουμε και να εκθέσουμε το ντόπιο και διεθνές αυτό σύστημα, αν δεν ασχοληθούμε με τις διεργασίες του;
  • Και πως θα αντιμετωπίσουμε και θα αποκρούσουμε την μεθοδευμένη παραπληροφόρηση που θέλει να παρουσιάσει την αποτυχία αυτού του συστήματος ως μια δήθεν κακοδιαχείριση εκ μέρους της προηγούμενης κυβέρνησης και άρα της Αριστεράς;
  • Θεωρώ λοιπόν, πως αναγκαστικά, αν θέλουμε να αποκαλύψουμε και να εκθέσουμε σε κοινή θέα τον ρόλο της ντόπιας συντηρητικής παράταξης και όσων εκπροσωπεί, συμβολίζει και προασπίζεται, θα πρέπει να είμαστε αρκετά λεπτομερείς σχετικά με τη συμπεριφορά, τις επιλογές και τις μεθόδους της. Πρώτο γιατί βάζουμε έτσι το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων και δεύτερο γιατί προασπιζόμαστε μ’ αυτό τον τρόπο το λαϊκό κίνημα που βρίσκεται αδίκως, για άλλη μια φορά, κατηγορούμενο για πράξεις και παραλήψεις της άρχουσας τάξης.
  • Και το λέω αυτό γιατί είναι καλά γνωστό στη δική μας τάξη, την εργατική, πως ο δρόμος για τον προοδευτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και του κράτους περνά ΚΑΙ μέσα από το ξεγύμνωμα των τοπικών κατεστημένων, κι αυτό δεν μπορεί να γίνει φτάνοντας στο άλλο άκρο, υποτιμώντας δηλαδή ή θεωρώντας δευτερεύων τον ρόλο τους μέσα στο παγκόσμιο καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Και τι να κάνουμε με το 74;
  • Ο λαός πρέπει να γνωρίζει ποιοι και πως τον έβαλαν σε αυτή την κατάσταση, όπως έπρεπε και πρέπει να είχε συνειδητοποιήσει τον ρόλο τους και για την καταστροφή του 74’ ή ακόμα και για το δοτό σύνταγμα του 59-60.
  • Με την ίδια λογική που σήμερα δεν θα πρέπει να παίζουμε το «παιχνίδι της αλληλοεπίρριψης ευθυνών», ίσως θα πρέπει και να θεωρήσουμε πως η «εμμονή» της Αριστεράς να υποδεικνύει και να επιμένει στις ευθύνες και τον ρόλο της «εθνικής παράταξης» στην ιμπεριαλιστική κρίση του 74’ ήταν και είναι λανθασμένη.
  • Ξέροντας, σαν Αριστερά πάντα, πως η διχοτόμηση της Κύπρου ήταν μια καλά οργανωμένη και πολυετής ΝΑΤΟϊκή πλεκτάνη που σχεδιάστηκε εκτός Κύπρου και που βρήκε έκφραση στη δράση της ελληνικής χούντας, της ΕΟΚΑ Β’, της ΤΜΤ και της Τουρκίας, αυτό θα πρέπει να μας οδηγήσει στην παραίτηση από την αποκάλυψη των ευθυνών του ντόπιου συστήματος που εξυπηρέτησε και υποβοήθησε την εισβολή και την κατοχή;
  • Προς τι λοιπόν η επιμονή στο άνοιγμα του «φακέλου της Κύπρου» και την ενοχοποίηση της εγκληματικής δράσης του Γρίβα, των μητροπολιτών και της Εθνικής Φρουράς;
  • Δεν ήταν κι εκείνο το έγκλημα εις βάρος του Κυπριακού λαού απόρροια του ιμπεριαλιστικού συστήματος;
  •  Ήταν, και η Αριστερή ανάλυση δεν χαρίζεται σε κανένα, ούτε στην ΝΑΤΟϊκή, αγγλομερικανική  και τουρκοελληνική μεθόδευση, ούτε και στην ντόπια. «ΕΟΚΑ Β’-CIA-ΠΡΟΔΟΣΙΑ» λέμε κι έχουμε δίκιο, γιατί οι καταστροφές έχουν πάντα δύο όψεις, την τοπική και τη διεθνή.
  • Όπως ακριβώς κάποιοι της Δεξιάς, αν όχι όλοι, προσπαθούν να επιρρίψουν ευθύνες στον Μακάριο και τη δημοκρατική παράταξη για το 74’ αλλά και μια δεκαετία πιο πριν με την απόρριψη του σχεδίου Άτσεσον, εξομοιώνοντας τον ρόλο των Γρίβα και Μακαρίου, μιλώντας για «βία και αντιβία» και όλα τα συναφή που στόχο έχουν να βγάλουν «κούππα άπαννη» τόσο το ΝΑΤΟ όσο και τους «ενωτικούς», έτσι και τώρα επιχειρούν ανάλογα να φορτώσουν την νέα εισβολή οπουδήποτε αλλού.
  • Είναι καθήκον μας λοιπόν η αποκάλυψη του ρόλου της τοπικής άρχουσας τάξης, του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου που βρίσκει έκφραση στη Δεξιά.
  • Αυτό, όχι μόνο δεν υποτιμά τις ευθύνες του παγκόσμιου συστήματος αλλά τις εξηγεί ακόμα καλύτερα, γιατί ακριβώς δεν μπορεί να γίνει εξωτερική επέμβαση αν δεν προηγηθεί εσωτερική διάβρωση. 

6 σχόλια:

  1. συγχαρητήρια νέε Ελληνοκύπριε.. πραγματικά πολύ καλό κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ φίλε, το κατα δύναμην. Θα χαρούμε πολλά να διαβάσουμε την πρώτη σου ανάρτηση τζιαι να σε βάλουμε στις λίστες μας!

      Διαγραφή
  2. Φίλε Νέε,

    Αρκετά ενδιαφέρον και καίριο το κείμενο ΣΟΥ. Μέσα απ’ αυτό
    δίνονται απαντήσεις για το πώς πρέπει [ως Αριστεροί] να αναλύουμε και να επεξηγούμε τα αίτια και «τις διεργασίες οι οποίες οδήγησαν το κυπριακό τραπεζιτικό σύστημα, και κατ’ επέκταση την οικονομία της χώρας, σε ελεγχόμενη χρεοκοπία»
    Θέλω να τονίσω ότι ούτε στιγμή δεν πρέπει να σταματήσουμε να λέμε πως αυτά που ζούμε σήμερα στην Κύπρο [αλλά και που ζουν άλλοι λαοί, όπως αυτοί της Νότια Ευρώπης] αποτελούν εγγενή χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού συστήματος και προκαλούνται από τις αδυναμίες και τις αντιθέσεις του… Γι’ αυτό και προσωπικά θα συμφωνήσω με αυτούς που λένε ότι «είναι λάθος εκ μέρους της Αριστεράς να παίζει […] το παιχνίδι που καταλήγει σε αλληλοεπίρριψη ευθυνών…» [μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς]… «Είναι [μεν] καθήκον μας […] η αποκάλυψη του ρόλου της τοπικής άρχουσας τάξης, του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου που βρίσκει έκφραση στη Δεξιά», αλλά ας μην παρασυρόμαστε στο παιχνίδι τους που περιορίζεται στην απόδοση επιμέρους προσωπικών. Είναι όμως, το όλο σύστημα που όζει σαπίλας και βρώμας. Τα εμπλεκόμενα πρόσωπα ήταν/είναι γρανάζια του συστήματος και εξυπηρετούσαν το σύστημα με σκοπό τη μεγιστοποίηση των κερδών. Καπιταλισμό έχουμε, πώς θα μπορούσαν να ήταν αλλιώς τα πράματα;
    Παράλληλα κάποια στιγμή πρέπει [ως Αριστερά] να αναγνωρίσουμε ότι έγιναν λάθος εκτιμήσεις. Υποτιμήθηκε η φύση του συστήματος και «οι εγγενείς αδυναμίες του […], η κερδοσκοπία και η τοκογλυφία που ουσιαστικά εξέθεσαν την κυπριακή οικονομία στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι γραμμές είναι λεπτές.
      Όταν λέγαμε το 74 και το 75, πριν δοθεί ο "κλάδος ελαίας", να κάτσουν "οι προδότες στο σκαμνί", ή όταν ακόμα επιμένουμε στον ρόλο του Γρίβα και των ανθρώπων του στην καταστροφή της Κύπρου, γιατί το κάνουμε;
      Με την ίδια λογική, εφόσον "ήταν ο ιμπεριαλισμός ηλίθιε" ας τους αφήναμε στην ησυχία τους και ας ασχολούμασταν μόνο με αυτούς που τους εξόπλιζαν και τους χρηματοδοτούσαν, παραγγέλνοντάς τους την αποσταθεροποίηση που θα οδηγούσε στην εισβολή.
      Ε, δεν πάει έτσι.
      Όταν μάλιστα προσπαθούν όλοι αυτοί που συγκάλυπταν και υπέθαλπταν τη νέα προπραξικοπηματική περίοδο, την υπερέκθεση δηλαδή των τραπεζών στο ελληνικό σύστημα όπως ακριβώς αλώθηκε η ΕΦ τη περίοδο 67-74 από την ελληνική χούντα, να ρίξουν αλλού τις ευθύνες.

      Τα ίδια είχαμε και τότε, ακούς δηλαδή μέχρι τώρα τη Δεξιά να επιρρίπτει στον Μακάριο της ευθύνες της εισβολής, είτε γιατί δεν υπέκυψε στις αμερικάνικες μεθοδεύσεις νωρίτερα, είτε γιατί ζήτησε την επέμβαση του ΣΑ μετά το πραξικόπημα.
      Και τώρα, κατηγορούν την περασμένη κυβέρνηση γιατί δεν προσέφυγε νωρίτερα στην τρόικα αλλά και γιατί τελικά την κάλεσε!
      Οπότε, έχει σημασία νομίζω να κτυπάμε και στο καρφί, και στο πέταλλο.

      Ας παρουμε πχ τα τεκτενόμενα στη Λατινική και ειδικά τώρα στη Βενεζουέλα και τη Βολιβία. Πριν από κάποιες μέρες ο βολιβιανός πρόεδρος έκλεισε τα γραφεία της USAID για παράδειγμα, ενώ στη Βενεζουέλα η αντιπολίτευση οργανώνει καθημερινά καταστάσεις ανατροπής.
      Τι θα γίνει; Θα αφήσουμε στο απυρόβλητο τους ανθρώπους-φορείς της ξένης επέμβασης;

      Όσο αφορά τις λάθος εκτιμήσεις και την υποτίμηση της τάσης του συστήματος ειδικά μετά την αμερικάνικη κρίση του 2007-08, δεν θα διαφωνίσω. Παρότι υπήρχαν οι φωνές διαμαρτυρίας για τη στάση της Κεντρικής τράπεζας και των τραπεζών γενικότερα εκ μέρους της περασμένης κυβέρνησης, λόγω κυρίως της σθεναρής αντίστασης εκ μέρους του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, δεν έγιναν τομές.

      Σε κάθε περίπτωση, η ζημιά δεν θα ήταν λιγότερη αν κυβερνούσε η Δεξιά. Νομίζω πως αυτό έχει αποδειχτεί μέσα σε δυο βδομάδες από την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα κυβέρνηση.

      Διαγραφή
  3. Νέε,

    Καταλαβαίνω τα επιχειρήματα σου, αλλά έχω την άποψη ότι υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές μεταξύ του τι έγινε το 1974 [και προ αυτού] με το τι έγινε σήμερα… Θα καταθέσω πιο κάτω μια δική μου εν μέρει διαφορετική προσέγγιση πάνω στο θέμα…

    Κατ’ αρχάς τότε είχαμε ένα καθαρά πολιτικό ζητήματα [αντιπαλοτήτων μέσα στη ΕΟΚΑΐτική Δεξιά για τη εξουσία, ξένων επεμβάσεων, δικοινοτικών ταραχών, ίδρυσης και δράσης παράνομων ακροδεξιών/φασιστικών οργανώσεων] ενώ τώρα το ζήτημα είναι πιο πολύ οικονομικό κι έχει να κάνει με την ίδια τη Φύση του Καπιταλισμού, να γεννά οικονομικές κρίσεις…
    Τότε προετοιμάστηκε και εκτελέστηκε ένα πραξικόπημα και ανατράπηκε βίαια η αστική συνταγματική τάξη και νομιμότητα και καταλύθηκαν οι στοιχειώδεις αστικοδημοκρατικοί θεσμοί και τα αστικοδημοκρατικά δικαιώματα. Υπήρξε βία, έγιναν ένοπλες επιθέσεις, συλλήψεις βασανιστήρια, δολοφονίες… Καταφανώς υπήρχαν θύτες! [Κι δεν κάμνω καμιά αναφορά στο ότι το χουντοφασιστικό πραξικόπημα έδωσε τη άτρομη στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο και το ότι πραξικόπημα και τουρκική εισβολή αποτελούσαν τις δύο όψεις του ιμπεριαλιστικού παιχνιδιού σε βάρος της Κύπρου]…

    Σήμερα τι έχουμε; Μια τεραστίων διαστάσεων και συνεπειών οικονομική κρίση [εγγενές χαρακτηριστικό του καπιταλισμού και απόρροια και της ευρύτερης ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης] που καθιστά αδύνατη την ομαλή λειτουργία του συστήματος. Σπάζει η αλυσίδα αναπαραγωγής του κεφαλαίου, περιορίζεται ή και εκμηδενίζεται η ανάπτυξη, προκαλείται ύφεση, έρχεται ανεργία, φτώχεια και επιβάλλονται περικοπές και λιτότητα…

    Σίγουρα κάποιοι επώνυμοι που κατείχαν καίρια πόστα σ’ αυτήν την αλυσίδα λειτουργίας του συστήματος και στους μηχανισμούς της καπιταλιστικής δραστηριότητας [όπως ο τέως Κεντρικός Τραπεζίτης κος Ορφανίδης, οι μεγαλοτραπεζίτες, ο Βγενόπουλος] έχουν τεράστιες ευθύνες για τις επιχειρηματικές κινήσεις που έκαναν [ή που έδωσαν την έγκριση τους για να γίνουν] σε τομείς όπως οι επεκτάσεις των κυπριακών Τραπεζών [Λαϊκής και Τράπεζας Κύπρου] στο εξωτερικό και η αγορά των ελληνικών ομολόγων, αλλά ποιος θα τους δικάσει γι’ αυτό; Έκαναν ανάπτυξη [επεκτάσεις των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων], κάτι που εμπεριείχε και ρίσκα, θα ΜΑΣ πουν… Είναι αυτό ποινικό αδίκημα;
    Να θυμάσαι ότι στο τέλος της ημέρας αυτή η περιβόητη “Επιτροπή των Γερόντων” θα κατανείμει ΜΟΝΟ πολιτικές ευθύνες. Πρώτα γενικές κι αόριστες στο πολιτικό μας σύστημα και στο μοντέλο ανάπτυξης μας και κατόπιν ειδικές στην προηγούμενη κυβέρνηση [της Αριστεράς] γιατί δεν πήρε έγκαιρα μέτρα…

    Οι σημερινοί κυβερνώντες έχουν καλλιεργήσει στον κόσμο μία αδημονία να βρεθούν φταίχτες κι ο κόσμος “διψά” για “αίμα”… Αυτοί οι εν δυνάμει ένοχοι όμως, αποτελούσαν τα γρανάζια για τη λειτουργία του ιδίου του καπιταλιστικού συστήματος [όπως αναπτύχτηκε στην Κύπρο]. Γι’ αυτό κι έχω την άποψη ότι δεν μπορούμε να κατανείμουμε προσωπικές ευθύνες χωρίς να αναδεικνύουμε τις ευθύνες του συστήματος και τα βασικά του χαρακτηριστικά που οδήγησαν στην κρίση και τη χρεοκοπία, δηλ. την κερδοσκοπία και την τοκογλυφία τα οποία το οδηγούν στο τέλος και σε περιοδικές κρίσεις… [Τι ήταν οι φούσκες του Χρηματιστηρίου και των ακινήτων;]…

    Το γεγονός ότι η Αριστερά κυβερνούσε εν μέσω κρίσης για 5 χρόνια κάνει το έργο μας δύσκολο, αλλά νομίζω ότι χρειάζεται να κάνουμε και λίγη αυτοκριτική. Αυτοκριτική όχι γιατί δεν πήραμε μέτρα για να προλάβουμε την κρίση [όπως μας τσαμπουνούν εκ δεξιών], αλλά γιατί δεν αναδείξαμε από νωρίς τη φύση της κρίσης – ότι είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό και ότι στην τελική ήταν/είναι αποτέλεσμα του οικονομικού μας μοντέλου και θαύματος… Δεν ξέρω αν θα μας καταλάβαινε [τότε] ο κόσμος εφόσον ζούσε σε πελάγη ευημερίας, αλλά πιστεύω ότι είναι καιρός πια ν’ αλλάξουμε και ρότα…
    Είναι στιγμές που προσωπικά αισθάνομαι ως μοναχικός καβαλάρης [και οι συνομιλητές μου -μεταξύ αυτών και Αριστεροί(;)- προφανώς θα με κοιτάζουν ως να είμαι UFO, ή ως φιγούρα γραφική] όταν χρησιμοποιώ σε συζητήσεις ξεκάθαρο αντικαπιταλιστικό λόγο…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ με τη σειρά μου καταλαβαίνω την αγωνία σου Άνευ να μην παρουσιαστεί,ακόμα και από την Αριστερά, η όλη κατάσταση ως να ήταν ένα απλό λογιστικό ή πολιτικό λάθος που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν και εφόσον.
      Αλλά έλα πε μου πως απαντάς σ' αυτό:
      "Κενεβέζος προς Χριστοφίδη: Από παραλείψεις της Κυβέρνησης σας βρίσκονται εδώ Τρόικα και ΔΝΤ"

      Έχει σημασία να απαντηθεί τούτος ο κατ εμέ τραμπουκισμός με επιχειρήματα που ο κόσμος θα μπορέσει να κατανοήσει σχετικά με τη δράση του τοπικού και ξένου κεφαλαίου. Τζιαι τούτο ακριβώς θα δώσει τα πατήματα για την αντικαπιταλιστική θεώρηση που προτάσσεις.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...