"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Ιουνίου 2013

Δημοκρατία είναι: Πρόσβαση στα δημόσια αγαθά χωρίς διακρίσεις

  • Βαθύ το ιδεολογικό και κοινωνικό χάσμα – Τα γεγονότα σε Ελλάδα και Τουρκία υπογραμμίζουν την ταξική και πολιτισμική διάσταση της λαϊκής αντίστασης.
  • Η κατάληψη της ΕΡΤ και του πάρκου Γκεζί στέλνουν μηνύματα διεθνιστικής αλληλεγγύης.   
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 21/6/2013
  • Η λαϊκή διαμαρτυρία σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, και τώρα σε Τουρκία και Ελλάδα με αφορμή το τηλεοπτικό πραξικόπημα Σαμαρά, όπως κι αυτή φυσικά που θα θέλαμε να ορθωθεί και στην Κύπρο, είναι μια συνειδητοποιημένη πολιτική και κοινωνική αντίσταση που γνωρίζει πως πίσω από το διεφθαρμένο αστικό κράτος και τους καριερίστες πολιτικούς, βρίσκονται οικονομικά συμφέροντα που στην ουσία θέλουν να αντικαταστήσουν τις παλιές δομές με τα προγράμματα των τραπεζιτών και των διάφορων εκπροσώπων των πολυεθνικών και των ολιγοπωλίων.
  • Αυτά τα κινήματα ξέρουν την ιστορική πραγματικότητα, είναι κατά βάση πολιτισμικά και αντιπολεμικά, δεν τρων τη φόλα του εθνικισμού άλλα ούτε και χρυσώνουν το αστικοδημοκρατικό χάπι. Δεν περιμένουν τη συμπόνια και την «ευθυκρισία» του συσσωρευμένου πλούτου. Θέλουν, αν μη τι άλλο, να διαπραγματευτούν από θέση λαϊκής ισχύος και μαζικότητας με το κεφάλαιο, την αστική τάξη και τους νεοναζί που αποτελούν την εμπροσθοφυλακή της. Για να μην περάσει ο νεοφιλελεύθερος φασισμός, με όποιο εθνικό, θρησκευτικό ή ξεκάθαρα ταξικό προσωπείο κι αν εμφανίζεται.
  • Τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρα: Παλεύουμε για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος, για την πρόσβαση όλων αδιακρίτως στα δημόσια αγαθά. Όπως και να γίνεται αυτό, είναι ανθρώπινο, είναι ελεύθερο, είναι δημοκρατικό. Το δημόσιο συμφέρον είναι το συμφέρον της κοινωνίας, των εργαζόμενων. Αυτών που ζουν από την εργασία τους, που παράγουν τον πλούτο, που δεν απομυζούν από τον κόπο των άλλων.
  • Υπάρχει διαφθορά στη δημόσια υπηρεσία, στο κράτος. Υπάρχουν και υπήρξαν πολλοί που χρησιμοποίησαν το δημόσιο συμφέρον για πλουτισμό και εύνοια. Αυτό δεν σημαίνει όμως σε καμία περίπτωση πως η λύση βρίσκεται στις ιδιωτικοποιήσεις. Θέλουμε πρόσβαση στην υγεία, τη δουλειά, τα σχολεία, χωρίς διακρίσεις, αξιοκρατικά, δημοκρατικά και ανθρώπινα. Κι αυτό το αίτημα δεν μπορεί να μας το εξασφαλίσει για πάντα καμιά κερδοσκοπία, όσο προοδευτική κι αν παρουσιάζεται.
  • Τα δημόσια αγαθά, το νερό, οι παραλίες, τα δάση, οι φυσικοί πόροι, τα νοσοκομεία, η παιδεία κι ο πολιτισμός, τα δίκτυα συγκοινωνιών και επικοινωνιών, η ενέργεια, πρέπει να παρέχονται από συλλογικές-μη κερδοσκοπικές δομές, την αυτοδιοίκηση και την ευρύτερη πολιτεία, είτε βρισκόμαστε στον καπιταλισμό είτε όχι.
  • Η Δεξιά και η Ακροδεξιά, η ταύτιση και η συμπόρευσή τους με τα δυτικά και τα γερμανικά συμφέροντα διαχρονικά, προκαλούν τη σήψη των συλλογικών θεσμών. Είναι τουλάχιστον τραγελαφικό λοιπόν, παρανοϊκό θα έλεγαν κάποιοι, να εμφανίζονται τώρα οι κρατικοδίαιτοι αστοί, οι ρουσφετολόγοι «του κερατά» και τα επιχειρηματικά τζάκια της βαθειάς συντήρησης ως οι «μεταρρυθμιστές», ως εκείνοι που θα εφαρμόσουν διά πυρός και σιδήρου τη δημοσιονομική πειθαρχία και την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών.
  • Τα ίδια με το 67’, τα ίδια με το 74’. Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί κάποιοι, αποδεδειγμένα πια, δεν μαθαίνουν με τίποτα. Ας είναι, θα μας βρουν ξανά μπροστά τους, «όποιοι κι αν είναι, όσο δυνατοί κι αν είναι». 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...