"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

12 Αυγούστου 2013

Μετά τις δεκαετείς στρατιωτικές χούντες στον ευρωπαϊκό νότο και τον φασισμό του μεσοπολέμου: Η δικτατορία εγκαταστάθηκε ξανά στην Ευρώπη

  • Χωρίς στρατούς και συνταγματάρχες - Αυτή τη φορά διαμέσου των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας και των ΜΜΕ.
  • Νόαμ Τσόμσκι, Μάρτιν Σουλτς και μια πλειάδα διακεκριμένων πανεπιστημιακών μαρτυρούν το πέρασμα στην επικυριαρχία των αγορών πάνω στην πολιτική και το δημόσιο συμφέρον.
  • Δόθηκε η διαταγή από την Τρόικα για ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων ημικρατικών – Στο απόγειο ο παραλογισμός και η υποταγή στις αποτυχημένες συνταγές του «υπαρκτού καπιταλισμού».
  • Αντίσταση στην Κύπρο μόνο από την Αριστερά – Χωρίς μισόλογα: Έξω από τα καταστροφικά μνημόνια και την ληστρική Ευρωζώνη – Όχι στο ΝΑΤΟ- Τον δρόμο δείχνουν οι δημοκρατικές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 9/8/2013
  • Οι δημοκρατικές λειτουργίες έχουν περιθωριοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα πιο επίσημα χείλη των θεσμών της Ένωσης, σε απαντητική επιστολή του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τον Πρόεδρο της Βουλής Γιαννάκη Ομήρου, ο οποίος του είχε απευθύνει ερωτήματα σχετικά με την οικονομική κρίση στην Κύπρο. Ο Μάρτιν Σουλτς ήταν κάτι περισσότερο από ξεκάθαρος για την πορεία που παίρνουν τα πράγματα, κρίνοντας πως  «η απουσία της δέουσας δημοκρατικής νομιμοποίησης κινδυνεύει να οδηγήσει στην “αποκοινοβουλευτοποίηση” της οικονομικής πολιτικής της Ένωσης, με τους πολίτες να μην έχουν πλέον φωνή, σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση διοικούμενη από τεχνοκράτες».
  • Πόσο τυχαίο τελικά, μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες που στέναζαν για δεκαετίες κάτω από στρατιωτικές χούντες στο παρελθόν, βρίσκονται και πάλι κάτω από μια νέα τυραννία, αυτή τη φορά τραπεζιτική και δημοσιονομική; Η Ισπανία του Φράγκο από το 1939 μέχρι το 1975, η Πορτογαλία από το 1926 μέχρι το 1974, και η Ελλάδα από το 1936 με το καθεστώς Μεταξά, μέχρι επίσης το 1974 παρά τα σύντομα, ατροφικά και ελεγχόμενα κοινοβουλευτικά διαλείμματα, πέρασαν τη δοκιμασία της απροκάλυπτης δικτατορίας. Τώρα, βρίσκονται κάτω από τη σιδηρά πειθαρχεία των πολιτικών «αυστηρότητας», με ζωντανές μεν τις πολιτικές ελευθερίες σε ένα βαθμό, αλλά με ναρκωμένη και βιασμένη τη λαϊκή βούληση.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
  • Το «εθνικό συμφέρον», που δεν είναι άλλο από τα συμφέροντα της τοπικής πλουτοκρατίας και των ολιγοπωλίων στο εξωτερικό, δεν επιβάλλεται πλέον από αυτόκλητους «σωτήρες» που αντλούν την ισχύ τους από τους στρατιωτικούς και το ΝΑΤΟ που βρίσκεται πίσω τους από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι σύγχρονες δικτατορίες υπερισχύουν διαμέσου της επικοινωνιακής πλύσης εγκεφάλου από τη μια και του κοινού νομίσματος από την άλλη. Εκφραστές τους δεν είναι συνταγματάρχες ή άλλοι εκλεκτοί του στρατού, αλλά πρώην και νυν τραπεζιτικά στελέχη και πολιτικά κόμματα που δηλώνουν την προσήλωσή τους στον νεοφιλελευθερισμό και την δημοσιονομική αυστηρότητα.
  • Η επιστροφή στα αυταρχικά μοντέλα διακυβέρνησης επισημαίνονται και από τον σύγχρονο φιλόσοφο Νόαμ Τσόμσκι ως «σταδιακή απώλεια της δημοκρατίας» στο πρόσφατο φόρουμ που διοργάνωσε η Deutsche Welle στη Βόννη. «Μόλις του 1/10 του 1%, στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας, καταφέρνει να παίρνει αυτό που θέλει. Αυτό σημαίνει πως καθορίζουν την πολιτική. Έτσι η δημοκρατία μετατρέπεται σε πλουτοκρατία» με συνέπεια να παρατηρείται μία συνεχής «παρακμή των δικαιωμάτων των πολιτών», αναλύει ο καθηγητής στο ΜΙΤ. «Οι εκλογές δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο, ακριβώς όπως και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που διοικούνται από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» συνεχίζει ο Τσόμσκι, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως «η ίδια η Ευρώπη επέλεξε να γίνει έτσι και δεν ήταν υποχρεωμένη να το κάνει».
  • O Ετιέν Μπαλιμπάρ επίσης, ένας από τους γνωστότερους φιλοσόφους του καιρού μας, δημοσίευσε στη γαλλική εφημερίδα Libération επιστολή με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά και τη γενική στρατηγική της Ε.Ε. που οδηγεί την Ελλάδα και την Ευρώπη εν γένει στην καθυπόταξή της στα κελεύσματα της οικονομικής ελίτ. Η επιστολή υπεγράφη από 47 κορυφαίους Ευρωπαίους και όχι μόνο διανοουμένους και αναφέρεται σε «εξωτερική και εσωτερική νεοφιλελεύθερη δικτατορία στην Ελλάδα» και για «βάναυσο λουκέτο στη δημόσια τηλεόραση, το οποίο επεβλήθη με πραξικοπηματικό σχεδόν τρόπο» που αποτελεί «ένα νέο παράδειγμα με το οποίο η Ε.Ε. ρέπει προς τον απολυταρχισμό, περιφρονώντας τα συμφέροντα των λαών της».
Η ΤΡΟΪΚΑΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
  • Μετά τον εξαναγκασμό του Συνεργατισμού σε κρατικοποίηση προκειμένου να αναχρηματοδοτηθεί μέσω του δημοσίου με 1.5 δις, μισό δισεκατομμύριο λιγότερα από όσα το ίδιο το κράτος οφείλει στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα από πωλήσεις χρεογράφων, το νέο μνημόνιο που βρίσκεται στα χέρια της Κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας απαιτεί ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών της Αρχής Τηλεπικοινωνιών, της Αρχής Ηλεκτρισμού και της Αρχής Λιμένων, τριών οργανισμών με σημαντική κερδοφορία και ακόμα μεγαλύτερη περιουσία.
  • Το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων θα βασίζεται σε μελέτη απογραφής όλων των περιουσιακών στοιχείων των ημικρατικών οργανισμών και αξιολόγησης των δραστηριοτήτων τους εντός του τελευταίου τριμήνου του τρέχοντος έτους και να υποβληθεί στην Τρόικα, έτσι ώστε να αποφασιστεί ποιοι θα εκποιηθούν και σε ποιες τιμές, με το σενάριο να πωλούνται με τίμημα πολύ κάτω της πραγματικής τους αξίας, να είναι το πιθανότερο. Συντελείται με λίγα λόγια ένας απύθμενος παραλογισμός, που καλεί τα κράτη να παραδώσουν στα ιδιωτικά ολιγοπώλια κερδοφόρους δημόσιους οργανισμούς, και αυτό παρουσιάζεται ως εξυγίανση και εκσυγχρονισμός από τα ΜΜΕ και τα κόμματα της Δεξιάς.
  • Πρόκειται για μια ληστρική δικτατορία, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Και οι λαοί θα πρέπει να βρουν τη δύναμη να οργανωθούν αποτελεσματικά και να αντισταθούν πολιτικά και κοινωνικά.
  • Η λύση βρίσκεται στο δυνάμωμα των φωνών που αντιτίθενται στις πολιτικές της Ευρωζώνης, που τολμούν να προτείνουν επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και απεξάρτηση από τους πυλώνες της νέας χρηματοπιστωτικής και ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, η συμπόρευση με τη διεθνιστική Αριστερά και τις δυνάμεις που υποστηρίζουν τις ανεξάρτητες φιλολαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά από κράτη της Λατινικής Αμερικής, ενισχύοντας τους δημοκρατικούς και εργασιακούς θεσμούς, κι όχι καταλύοντάς τους.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...