"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

21 Αυγούστου 2013

Η υπόσχεση της Ντοούς Ντεριά, υπόσχεση όλων των Κύπριων αγωνιστών της Δημοκρατίας: Μόνο Αριστερά στην πάλη για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ειρήνη

Έμπρακτη πίστη στον άνθρωπο απέναντι στην υποκρισία και το σύγχρονο φαρισαϊσμό
  • Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε φυσικά, γιατί είναι μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται εντονότερα μέσα στις άθλιες συνθήκες που μας επιφυλάσσει η επικράτηση των πολιτικών της λιτότητας τόσο στην Κύπρο, όσο και πανευρωπαϊκά: Στην Αριστερά, το διεθνισμό και το Σοσιαλισμό βρίσκεται η ελπίδα των λαών για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ειρήνη.
  • Δεν μπορεί κανένα φτιασίδωμα του καπιταλισμού και του πολέμου να ικανοποιήσει την πανάρχαια δίψα του γένους μας για κοινωνική δικαιοσύνη. Και τα λαϊκά κινήματα έχουν αυτό ακριβώς το γνώρισμα, πιστεύουν στο ανθρώπινο γένος στην ολότητά του. Δεν χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες, δεν υπάρχουν για την Αριστερά ανώτεροι και κατώτεροι αλλά συνάνθρωποι που θα πρέπει να πορευτούν μαζί από το δύσκολο δρόμο, αυτόν της αλληλεγγύης απέναντι στην εκμετάλλευση και τον αφανισμό ανθρώπου από άνθρωπο.
  • Η αγάπη για τον άνθρωπο που προϋποθέτει ασφαλώς φροντίδα για το μέλλον του, δεν μπορεί να επιτευχθεί με σπασμωδικές αγαθοεργίες και άλλες απενοχοποιητικές ψυχοθεραπείες των εργοδοτών και των βιομηχάνων. Πρέπει να διαρρηχτεί το καθεστώς εκμετάλλευσης, αυτό που γεννά τις κρίσεις και τους πολέμους, το σύστημα που συντηρείται και ενισχύεται από την άρχουσα οικονομική και εκκλησιαστική κάστα, την πλουτοκρατία και τους νομικούς και πολιτικούς της παρατρεχάμενους.     
  • Ο θεός που επικαλείται η συντηρητική παράταξη όποτε το θεωρεί χρήσιμο και βολικό, ας έρθει. Να δει να χάλια των αρχιερέων του που τον εγκατέλειψαν για τον μαμμωνά, ας δει όλους όσοι στο όνομά του και με τον σταυρό στις σημαίες τους κρατούν το ανθρώπινο είδος σε ουσιαστικά άγρια κατάσταση, παρόλη την φιλοσοφική, επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός, ο νόμος του κέρδους και του ισχυρού κρατά καθηλωμένη την ανθρωπότητα, οδηγώντας τόσο την ίδια, όσο και το φυσικό περιβάλλον σε αναπόφευκτη καταστροφή. Ο δρόμος αντίστασης στο χαμό είναι κόκκινος, «είτε από ζωή, είτε από θάνατο», όπως είπε κι ο ποιητής. Η ελπίδα έχει χρώμα, όπως ακριβώς χρώμα έχει και ο φασισμός που στέκει απέναντι στα δημοκρατικά κινήματα.   
  • Μένουμε λοιπόν αμετακίνητοι, η ανθρώπινη ηθική βρίσκεται στην πάλη για ειρήνη και δικαιοσύνη, και δεν μπορεί να μας δικάσει κανείς για την πίστη μας στον άνθρωπο και τα καλά του έργα. Αλί σ’ αυτούς, που παρότι έχουν προειδοποιηθεί πλειστάκις, επιμένουν να θησαυρίζουν και να δολοπλοκούν παριστάνοντας τους αντιπροσώπους ή τους ακόλουθους του θεού στη γη, προσεύχονται επιδεικτικά, καταπίνουν την κάμηλο και διυλίζουν τον κώνωπα. Η Αριστερά προσεύχεται με έργα, και η εργατική και διεθνιστική πολιτική τοποθέτηση είναι η πρώτη και η κυριότερη πράξη αντίστασης στον πόλεμο και τη δυστυχία του ανθρώπου.  
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ
  • Τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, η επικυριαρχία των ιδεολογημάτων της Δεξιάς και η αποτυχία του σοβιετικού εγχειρήματος να αντισταθεί αποτελεσματικά στις πιέσεις και τις προκλήσεις, έφεραν την Αριστερά σε μειονεκτική θέση τις τελευταίες δεκαετίες. Παρόλα αυτά, σοσιαλιστικά-διεθνιστικά «λουλούδια» μπορούν να ανθίσουν παντού, όπου τα λαϊκά κινήματα και η συλλογική αντικαπιταλιστική και αντιπολεμική συνείδηση ορθώνουν ανάστημα. Αυτό συμβαίνει από το 1990 στην Λατινική, στη Βενεζουέλα, τον Ισημερινό, τη Βολιβία και αλλού, στηρίζοντας παράλληλα και το οικοδόμημα του κουβανικού σοσιαλισμού. Αυτό συμβαίνει για σχεδόν δύο τώρα μήνες στην ΕΡΤ αλλά και με τις αντιστάσεις που προβάλλει η Κυπριακή Αριστερά σε συνθήκες κατοχής, διχοτόμησης και προσφάτως της καπιταλιστικής κρίσης.
  • Τέτοιο σκίρτημα δημοκρατίας και δήλωση αποφασιστικότητας για αγώνα, ήταν και ο πρόσφατος όρκος που έδωσε, αντί του καθιερωμένου, η νέα εκπρόσωπος της Αριστεράς με το Τουρκικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα – Ενωμένες Δυνάμεις, Ντοούς Ντεριά. Η Ντοούς υποσχέθηκε προς στην κοινότητά της αλλά και στον υπόλοιπο πληθυσμό της χώρας και με απαίτηση της συνείδησής της που δεν της επέτρεπε να αναμασήσει τα εθνικιστικά και διχοτομικά ιδεολογήματα, πως θα εργαστεί «για τον οποιοδήποτε ζει στην Κύπρο με στόχο να μη θυματοποιηθεί εξαιτίας της γλώσσας, της θρησκείας, της φυλής, του τόπου γέννησης, της κοινωνικής τάξης, της ηλικίας, της φυσικής ικανότητας, του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού».
  • «Θα προσπαθήσω», συνέχισε,  «για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος δικαιοσύνης και ισότητας όπου η εργασία δε θα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, ότι θα επιδιώξω την αντικατάσταση της κουλτούρας της σύγκρουσης και της βίας με τη θεμελίωση των αξιών της ειρήνης και της συναίνεσης, ότι θα μείνω αφοσιωμένη στις αξίες του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ότι δε θα παραιτηθώ από το όραμα της εγκαθίδρυσης μια ομοσπονδιακής Κύπρου».
  • Ποιοί και πόσοι αλήθεια στην ε/κ και τ/κ κοινότητα και ιδιαίτερα ανάμεσα στις εθνικιστικές παρατάξεις, μπορούν να δώσουν αυτή την υπόσχεση για το νησί και τους κατοίκους του χωρίς εξαιρέσεις, διαβαθμίσεις, κατηγοριοποιήσεις και διακρίσεις; Οι πραγματικοί αγωνιστές της Δημοκρατίας δεν έχουν πάντως κανένα πρόβλημα να επαναλάβουν τον όρκο της Ντοούς Ντεριά, χωρίς να αλλάξουν μάλιστα ούτε ένα γιώτα. Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ειρήνη, τον τερματισμό της εκμετάλλευσης, για μια Κύπρο ομόσπονδη αλλά ενωμένη κάτω από ένα κράτος δικαίου. 
  • Κι αυτό το δικοινοτικό μέτωπο ειρήνης και Σοσιαλισμού είναι που φοβούνται και θεωρούν απευκταίο τα κατεστημένα των δύο κοινοτήτων, προωθώντας τη διχοτόμηση από τη δεκαετία του 50’ και διώκοντας την Αριστερά σε συνεργασία με τις «μητέρες πατρίδες» και το ΝΑΤΟ.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 15/8/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...