"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

11 Σεπτεμβρίου 2013

11η Σεπτεμβρίου: Από τη Χιλή στους δίδυμους πύργους και το άνοιγμα στη σοσιαλιστική προοπτική

  • Η 11η Σεπτεμβρίου του πραξικοπήματος κατά του Αλιέντε αλλά και των δίδυμων πύργων, ενσωματώνει την πεμπτουσία του ιμπεριαλισμού: τις στρατιωτικές επεμβάσεις και τα ψέματα που τις συνοδεύουν κάθε φορά.  
  • Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, ο προηγούμενος στη Λιβύη, η πολιτική αντιπαλότητα στη Βενεζουέλα την τελευταία εικοσαετία, το πραξικόπημα στη Χιλή το 72’ και στην Κύπρο το 74’,  ο αγώνας της Κούβας να επιβιώσει ανεξάρτητη κι αδέσμευτη, ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας αλλά και της ίδιας της Σερβίας και τόσα άλλα γεγονότα παγκόσμια από το Βιετνάμ μέχρι το Ιράκ και το Αφγανιστάν, έχουν τη βία και τα ψέματα του ιμπεριαλισμού ως κοινό παρανομαστή.
  • Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι φυσικά ένα καπρίτσιο των καπιταλιστικών-αστικών «δημοκρατιών», είναι η ίδια η φύση του καπιταλισμού, το ανώτατο μάλιστα  στάδιό του σύμφωνα με τον Λένιν, και άρα το πλέον αποκαλυπτικό του πρόσωπο.
  • Λένε ψέματα για τα χημικά της Συρίας, συκοφάντησαν και προσπάθησαν να εξοντώσουν τον Τσάβες, έριξαν με βίαιο τρόπο από την εξουσία του εκλεγμένους ηγέτες Αλλιέντε και Μακάριο, είναι οι βασικοί υπαίτιοι για την καθυστέρηση του σοσιαλισμού στην Κούβα μέσω των οικονομικών εμπάργκο, κατέστρεψαν επί σκοπού την ισχυρότερη δύναμη στα Βαλκάνια και έστησαν τις εισβολές του νέου αιώνα πάνω στη βολικότατη επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης.
  • Το ιστολόγιο αυτό δεν έχει καμιά αναστολή να συμπεριλάβει την Κύπρο και ειδικά την Αριστερά του νησιού στους στόχους του ιμπεριαλισμού. Τα τεκμήρια είναι πολλά, ξεκινώντας από τη δράση της ΕΟΚΑ και φτάνοντας στο ΝΑΤΟϊκής έμπνευσης και εκτέλεσης πραξικόπημα του 74’. Διατηρώντας τις αναλογίες και στις μέρες μας, ένας αντικειμενικός πολιτικός ερευνητής-μελετητής μπορεί να δει ξεκάθαρα τις ταξικές και γεωπολιτικές αιτίες που ήθελαν το ΑΚΕΛ έξω από την εικόνα, όσο κι αν αυτό ακούγεται ως υπερβολή από κάποιους.
  • Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο από τους γραφειοκράτες της CIA και τις στενές τους επαφές σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Τα εξωφρενικά ψέματα, η μαζική προπαγάνδα, η δαιμονοποίηση των λαϊκών κινημάτων, η διαστρέβλωση, το φιλτράρισμα και η λογοκρισία των πληροφοριών, οι εθνικιστικές εξάρσεις, οι κοινωνικές εντάσεις και τα κοινοβουλευτικά ή και στρατιωτικά αν χρειαστεί πραξικοπήματα, είναι «κλασικές» μέθοδοι κι έχουν παγκόσμια εφαρμογή κι «επιτυχία».
Ο δρόμος για την ανατροπή του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού
  • Η ανθρώπινη ζωή, υπόληψη και αξιοπρέπεια, έχουν μηδαμινή αξία για τα καπιταλιστικά κέντρα που αποφασίζουν τις επεμβάσεις, τους εμφυλίους, τις κατοχές. Το γένος μας δεν έχει καμιά ελπίδα επιβίωσης με τους νόμους των ληστών, και γι αυτό παραμένουμε, ίσως με τις περισσότερες γνώσεις από ποτέ, αθεράπευτα αντικαπιταλιστές.
  • Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την απελευθέρωση, εκτός από την πίστη στα καλά έργα του ανθρώπου, τη δίψα για ειρήνη και δικαιοσύνη.
  • Το πώς φτάνουμε εκεί και τι κάνουμε όταν φτάσουμε εκεί, είναι κάτι που θα απαντηθεί όταν οι λαοί απελευθερωθούν από τη χειραγώγηση και τη νοητική υστέρηση που τους επιβάλλεται από τους σύγχρονους δεσμώτες τους: τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες που εκπροσωπούν τα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά κέντρα και τα μαζικά μέσα εξαπάτησης.
  • Τα καθήκοντά μας σ’ αυτή την ιστορική φάση είναι ακριβώς η πάλη για ανατροπή της χειραγώγησης και της πλάνης των εργαζόμενων, το άνοιγμα της σοσιαλιστικής προοπτικής που περνά μέσα από τους αγώνες για το δημόσιο συμφέρον, το κράτος πρόνοιας και τη δημοκρατικότητα των θεσμών.
  • Για να διευρυνθεί η σοσιαλιστική οπτική, θα πρέπει κομμουνιστές και αναρχικοί να κερδίσουν πλάι-πλάι με το λαό μια σειρά από αγώνες και διεκδικήσεις που μπορεί μεν να θεωρούνται εμβρυακές για το νέο κόσμο και το νέο άνθρωπο, αλλά είναι απαραίτητες για να κτιστεί η εμπιστοσύνη και η άρρηκτη σχέση μεταξύ της ευρύτερης κοινωνίας και των γνήσιων κινημάτων της εργατικής τάξης.
  • Τα βασικά εμπόδια γι αυτή την εργασία είναι ο εθνικισμός και ο αντικομμουνισμός. Εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούν όλοι όσοι θέλουν να βάλουν γόνυ και πλάτες για να γυρίσει ο ήλιος, όπως λένε κι οι ποιητές. Με δεσμευμένο μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης στα ιδεολογικά πλαίσια του αστικού και εκκλησιαστικού κατεστημένου, όσο ριζοσπάστες κι επαναστάτες κι αν θέλουμε να παρουσιαζόμαστε, δεν πρόκειται ποτέ να κάνουμε κάτι περισσότερο από μια μεγάλη τρύπα στο νερό.
  • Χρειάζεται ενότητα της διεθνιστικής - αντιιμπεριαλιστικής πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης πάνω και πρώτα απ όλα, στη βάση κοινών προγραμμάτων και στόχων, σταδιακών, μετρήσιμων, υλοποιήσιμων και αποτελεσματικών.
  • Η τελική σύγκρουση με τα ιδιωτικά ολιγοπώλια  και τους πολιτικούς τους εκφραστές αλλά και η οικοδόμηση του εργατικού κράτους, θα είναι ορατές διεργασίες μόνο όταν δημιουργηθούν οι αποφασισμένες κοινωνικές πλειοψηφίες που θα τις στηρίξουν. Κι αυτές θα φτιαχτούν με νίκες που με τη σειρά τους θα φέρουν το θάρρος και την πίστη που χρειαζόμαστε.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...