"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

8 Σεπτεμβρίου 2013

Για τη στάση της Κύπρου στην αναμενόμενη ιμπεριαλιστική επέμβαση

Άλλο η Κύπρος και άλλο η Συρία ; Μόνη συμβατική υποχρέωση είναι η αντίθεση σε οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ. 
  • Κρίνοντας από τις δηλώσεις, οι αξιωματούχοι της κυπριακής κυβέρνησης δείχνουν να θεωρούν πως σε περίπτωση βομβαρδισμών της Συρίας με Τόμαχοκ ή με ισχυρότερα ακόμα όπλα, οι τουρίστες και ιδιαίτερα οι Ρώσοι, θα συνεχίσουν αμέριμνα τις διακοπές τους στο νησί βλέποντας τα ΝΑΤΟϊκά αεροπλάνα να απογειώνονται από το Ακρωτήρι. Δεν ισχύει προφανώς κάτι τέτοιο. Οι επιπτώσεις στην κυπριακή οικονομία θα είναι σαρωτικές σε μια τέτοια εξέλιξη, αν λάβουμε υπόψη το γεγονός πως βασίζεται, μετά και την καταστροφική συμφωνία Αναστασιάδη-Γιούρογκρουπ, σχεδόν απόλυτα στον τουρισμό.      
  • Οι βολικοί για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ κυβερνώντες πρέπει να ξεφύγουν τάχιστα από τις Δυτικές τους αγκυλώσεις, και να κατανοήσουν τι ενδεχομένως να συνεπάγεται η ανάμειξη της χώρας μας στο ηφαίστειο που προκαλεί η καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική βουλιμία.
  • Η Κύπρος ιδιαίτερα, βρίσκεται στο πλησιέστερο ευρωπαϊκό σημείο προς τη διένεξη, και τίποτα δεν θα είναι το ίδιο μετά από την κλιμάκωση της κρίσης.
ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑ ΣΥΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛ ΚΑΪΝΤΑ
  • Υπό κανονικές συνθήκες, η Λευκωσία, όπως φυσικά και η Αθήνα, θα έπρεπε να αποτελούν παράγοντες συμβιβασμού και εκτόνωσης της έντασης στην περιοχή, για το συμφέρον των λαών τους και της ειρήνης γενικότερα. Ιδίως όταν για δεκαετίες επικαλούνται τις αρχές του διεθνούς δικαίου σε ότι αφορά το Κυπριακό και τις τούρκικες διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Το πρόσφατο ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής -με την εξαίρεση τη ψήφο του βουλευτή του κόμματος Λιλλήκα, Νίκου Κουτσού- κινείται όντως στη σωστή κατεύθυνση. 
  • Αντίθετα, οι δύο κυβερνήσεις εμφανίζονται συγκαταβατικές στα ΝΑΤΟϊκά επεμβατικά σχέδια, σε τέτοιο βαθμό που εξηγούνται εν μέρει και τα πραγματικά κίνητρα πίσω από την οικονομική υποδούλωση των δύο χωρών εκ μέρους των Δυτικών: Ελλάδα και Κύπρος είναι οι δύο ευρωπαϊκές χώρες που ουσιαστικά απώλεσαν σημαντικό μέρος της κυριαρχίας και της αυτονομίας τους από τα Μνημόνια,  και αυτό έχει ξεκάθαρο αντίκτυπο στη «δουλική» πολιτική που ακολουθούν σε σχέση με τις αναταράξεις στην περιοχή.
  • Οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Κύπρου και τα ανώτατα στελέχη των παρατάξεων που στηρίζουν τις κυβερνητικές συμμαχίες στις δύο χώρες, ισχυρίζονται έμμεσα ή άμεσα πως έχουν συμβατική υποχρέωση να προσφέρουν διευκολύνσεις στους ιμπεριαλιστές για χάρη της «ενιαίας ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής» αλλά φυσικά, αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά ψέματα που μεταχειρίζονται προκειμένου να διασφαλίσουν την «εύνοια των νικητών».
  • Στην πραγματικότητα, η μόνη συμβατική υποχρέωση που υπάρχει και η οποία είναι γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, είναι η αντίθεση σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς εξουσιοδότηση του ΟΗΕ. Μια αρχή, που λόγω της εισβολής και της συνεχιζόμενης Τούρκικης κατοχής, θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες, να τηρείται ευλαβικά.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ 11ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 
  • Ο εμφύλιος στη γειτονική και φίλη χώρα που μαίνεται με ιδιαίτερη ένταση από τον Μάρτη του 2011, χρονιά που εξερράγησαν μυστηριωδώς τα συριακά πυρομαχικά στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης, είναι μέρος της ακολουθίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που ξεκίνησαν από το 2001 με βολική αφορμή την επίθεση στους «δίδυμους πύργους» της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου. Μια επίθεση, που όπως αποκάλυψε και ο αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ στο ιστορικό ντοκιμαντέρ του «9/11», ήταν πολύ εξυπηρετική για να θεωρηθεί τυχαία ή και εκτός του ελέγχου των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.
  • Οι ΝΑΤΟϊκές εισβολές που ακολούθησαν σε Ιράκ και Αφγανιστάν, αλλά και οι πρόσφατες ανατροπές των καθεστώτων σε Αίγυπτο και Λιβύη, με τελευταίο τώρα θύμα τον Συριακό λαό, μαρτυρούν πως όλα κινήθηκαν βάσει ενός συγκεκριμένου σχεδίου που στόχο έχει την τελική κατάληψη όλων των ενεργειακών πηγών της Μέσης Ανατολής και την επιβολή απόλυτα πειθήνιων καθεστώτων στους λαούς της περιοχής.
  • Και η πρόσφατη αλλά φυσικά και η διαχρονική εμπειρία, δείχνει πως ότι δεν καταφέρνουν με μαζική προπαγάνδα, χειραγωγημένες εκλογικές διαδικασίες και ψυχρούς ή θερμούς εμφυλίους, το επιτυγχάνουν με πραξικοπήματα, «βολικά ατυχήματα» και εισβολές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...