"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

29 Οκτωβρίου 2013

ΟΧΙ και ΝΑΙ σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ: Οι δύο όψεις της σχιζοφρενούς κυπριακής Δεξιάς.

  • Τελικά ο Στροβολιώτης από αλλού το περίμενε, και από αλλού το βρήκε. Ποιός να βρεθεί να στηρίξει τώρα τον Αναστασιάδη και για ποια λύση; Σοβαρομιλούν όσοι προβάλλουν τη «φερέλπιδα κοινωνική συμμαχία της λύσης» στην οποία αφιέρωσε τα τραγούδια του ο Γρηγόρης στα nekatomata ενώ κάνει αναφορά και η Disdaimona ανοίγοντας ένα νέο κύκλο συζητήσεων στη μπλογκόσφαιρα;
  • Με ποιους άραγε; Δεν νομίζω να κατηγορηθεί η Αριστερά, θεσμική ή η ανεξάρτητη, πως έκτισε τούτο το εμφυλιακό-ταξικό κλίμα. Μάλιστα η «μικρή» Αριστερά κατηγορεί την «μεγάλη» για υπέρ του δέοντος «καλόπιασμα» του κεφαλαίου. Και ειδικά όταν τα μαγειρέματα έχουν να κάμουν με επανάληψη των δεδομένων του 2004 και του πρόσφατου κουρέματος, ΝΑΤΟποίηση και άλλα μυστήρια σε σχέση με τα ενεργειακά.
  • Οι προτάσεις Χριστόφια και οι συγκλίσεις με τον Ταλάτ έπρεπε να τύχουν υπεράσπισης από ένα «επανενωτικό» Αναστασιάδη, ένα επανενωτικό Στροβολιώτη κ.ο.κ.. Με τη μεγαλύτερη ευκολία πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων. Τώρα θέλουν στήριξη. Ο θεός τους ο μαμμωνάς τζιαι ο αρχιεπίσκοπός τους να τους ελεήσουν!
  • Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, ούτε και κοινοί στόχοι. Ξεκαθάρισε το τοπίο τα τελευταία χρόνια. Το 2004 ήταν διαφορετικά.
  • Σίγουρα αισθανόμαστε άσχημα που βρεθήκαμε στο πλευρό ενός Δρουσιώτη και ενός Αναστασιάδη τότε. Προσωπικά επέλεξα να βρεθώ απέναντι από τη στείρα άρνηση της λύσης, τον απορριπτισμό και την δαιμονοποίηση της διζωνικής. Ήθελα ψηλά ποσοστά για το ΝΑΙ για να γίνουν δεύτερες σκέψεις. 
  • Τα ψηλά ποσοστά του ΟΧΙ δεν βοήθησαν την υπόθεση της λύσης. Υπήρξε κακόπιστη προπαγάνδα των προνοιών του σχεδίου, αμφισβήτηση, ακόμα και ως τώρα, της διζωνικής. Αυτά ήταν που με έκαναν να ταχτώ με θέρμη υπέρ του ΝΑΙ. Αν υπάρξει ξανά ένα τέτοιο κλίμα, θα μου είναι και πάλι δύσκολο να συμπαραταχτώ με τους ορκισμένους αρνητές της λύσης.  
  • Σίγουρα όμως, πρέπει να το αποδεχτούμε, συμμαχήσαμε κοινωνικά τότε, με καθάρματα. Όπως και αυτοί του «υγιούς ΟΧΙ» φυσικά, αν δούμε την πορεία του Λιλλήκα, των Ερωτοκρίτου, Προδρόμου, Ομήρου, Νικόλα κλπ.
  • Είπαμε ΝΑΙ στη λύση το 2004, ολίγον μας απασχόλησε το Ανάν. Όπως και πολλοί (αν όχι οι περισσότεροι) είπαν ΟΧΙ στη λύση, όχι στο Ανάν.
  • Ένα πραγματικό δημοψήφισμα για το Κυπριακό θα έπρεπε να είχε δύο ερωτήματα: Κατά πόσον αποδεχόμαστε τη διζωνική ομοσπονδία ως τη βάση λύσης, και το άλλο αν αποδεχόμαστε το συγκεκριμένο σχέδιο.
  • Έτσι θα ξεκαθάριζε το τοπίο και το 2004, διαφορετική θα ήταν η στάση κομμάτων και καναλιών και άλλα θα ήταν τα τελικά συμπεράσματα για τις τάσεις της κοινωνίας.
  • Και μόνο έτσι θα μπορούσε να απαλλαγεί ο καθ ένας μας από το άγχος της συμπαράταξης με αυτούς που λένε ΟΧΙ και ΝΑΙ σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΥΣΗ, τις δύο δηλαδή όψεις της σχιζοφρενούς κυπριακής Δεξιάς.


3 σχόλια:

  1. Δεν υπάρχει άλλοθι για έναν νέον "ΟΧΙ", όσα "δικαιολογητικά" τζιαι να προσπαθήσετε να εξασφαλίσετε. Επεράσαν ήδη άλλα 9 χρόνια, νερόν στο μύλον της λήθης. Αν θεωρείτε ότι σηκώνει τζι'άλλα ο "μακροχρόνιος" σημαίνει ότι δεν μαθαίνετε που τα προηγούμενα.
    Η όποια "συμφωνία" δεν είναι πλέον "οποιαδήποτε", εμπεριέχει ήδη τα βασικά στοιχεία βάσει συνομιλιών πέραν των 35 ετών. Αλλά παραμένει απλά μια συμφωνία, ΔΕΝ αποτελεί την πραγματική λύση του κυπριακού. Τζιείνη θα έρτει ΜΟΝΟΝ μετά τη συμφωνίαν.
    Επικαλούμαι τη λογική τζιαι τον ρεαλισμό σας σαν αριστερούς: μεν παίζετε που τα τωρά το παιχνίδιν του απορριπτισμού για συναισθηματικούς λόγους τζιαι για το ποιος σας επ΄ρόδωσεν τζιαι για το ποιος άρκεψεν τζιαι ποιος πρέπει να το τελειώσει. Διότι πάμεν "ούλλοι" πακκέττον στο τέλος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίτα φίλε. Κατ αρχάς δεν υπάρχει ούτε καν κοινή δήλωση έναρξης των συνομιλιών για να σχολιάσουμε. Δεύτερο, δεν βλέπω από ένα επανενωτικό σαν και σένα, σχολιασμό της ακύρωσης των συγκλίσεων Χριστόφια-Ταλάτ. Τι σόι επανενωτική συνείδηση εν τούτη;
      Δεν υπάρχουν ούτε συναισθηματισμοί, ούτε πίκκες. Ορθολογισμός μόνο υπάρχει. Αν και όταν προχωρήσει το ζήτημα, που πολύ το αμφιβάλλω με τούτες τες θέσεις εκκίνησης, θα τα ξαναπούμε.
      Αυτό που σχολιάζω είναι τη "κοινωνική συμμαχία της λύσης" που κάποιοι θεωρούν πως μπορούν να οικοδομήσουν μετά από 3-4 χρόνια ταξικού πολέμου με προκάλυμμα την "ανικανότητα Χριστόφια", το "κακό δημόσιο" και τον "ζημιογόνο συνδικαλισμό".

      Τι σημαίνει πάμεν "ούλλοι πακκέττο"; Η εργατική τάξη τζιαι το δημόσιο συμφέρον επήεν ήδη πακκέττο που τούτους που μας προτείνουν τωρά κοινωνικές συμμαχίες για το Κυπριακό. Εν ξέρω αν πιάννεις το ππόιντ.

      Διαγραφή
  2. Οι μισοί υπουργοί του συμπέθερου μαζί με τους παπάδες ίδρυσαν, χρηματοδοτούν και υποστηρίζουν το ΕΛΑΜ. Πως θα βρεθεί λύση; Ποιός νομίζει ότι οι Τουρκοκύπριοι κοιμούνται; Δε θα δεκτούν τίποτε φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...