"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

3 Νοεμβρίου 2013

Βίοι παράλληλοι στα δύο ζητήματα επιβίωσης του Κυπριακού λαού από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη: Κυπριακό, όπως Οικονομία

Όλα μπλε... τζιαι σικκιμέ! 

Νίκος Αναστασιάδης, 4 Ιουλίου 2010: «Εκείνο που κουράζει τα ΗΕ και την ΕΕ είναι το γεγονός πως εδώ και 36 χρόνια συνεχώς μιλούμε για την επιθυμία μας για λύση, αλλά με όρους για μη αυστηρά χρονοδιαγράμματα ή τα διάφορα προσχήματα που φέρουμε κατά καιρούς»
Ο ίδιος άνθρωπος, 2 Νοεμβρίου 2013: «Δεν πρόκειται να αποδεχθούμε εκβιασμούς και τακτά χρονοδιαγράμματα για να ικανοποιήσουμε το όραμα κάποιων για να μπει η πλευρά μας σε διάλογο για χάρη του διαλόγου»
  • Το μεγαλύτερο επικοινωνιακό τρικ των περασμένων Προεδρικών εκλογών ήταν η μη δέσμευση του Νίκου Αναστασιάδη, αλλά και του Γιώργου Λιλλήκα σε δεύτερο επίπεδο, στην κατ’ αρχήν συμφωνία που συνομολογήθηκε από την Τρόικα και την Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, η οποία τελικά απορρίφθηκε από το Eurogroup Δεκεμβρίου 2012. Οι προθέσεις για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου που προνοούσε ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών με λεφτά των δανειστών, δήθεν για να επιτευχθούν βελτιώσεις για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, άνοιγαν τους ασκούς του Αιόλου.
  • Άλλη θα ήταν η συμπεριφορά των Ευρωπαίων, κατά τ’ άλλα φίλων και εταίρων, αν οι κύριοι υποψήφιοι και οι πολιτικές δυνάμεις που τους στήριζαν, θεωρούσαν πως έπρεπε να υιοθετηθεί η κατ’ αρχήν συμφωνία του Νοεμβρίου του 2012 και να απαιτηθεί η εφαρμογή της ως είχε. Το δόλωμα της «βελτίωσης» του μνημονίου που ρίχθηκε μέσω της υποψηφιότητας Αναστασιάδη, της υποψηφιότητας που στήριξαν με θέρμη όσοι τελικά έριξαν την Κυπριακή οικονομία στο κανναβάτσο, αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων ύπουλο και καταστροφικό. Εξυπηρετούσε τους στόχους των Γερμανών και των δορυφόρων τους και έβαζε την Κύπρο στη μέγγενη. Ήταν το απαραίτητο γι αυτούς σχίσμα από το οποίο πέρασαν τις πολιτικές τους.
  • Τα ίδια μοτίβα επαναλαμβάνονται και στο Κυπριακό. Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν αποδέχτηκε τη βάση που συμφωνήθηκε μεταξύ Δ. Χριστόφια και Αλί Ταλάτ από το 2008 και εμπλουτίστηκε αργότερα με τις περίφημες συγκλίσεις που προνοούσαν σημεία όπως αυτά της εκ περιτροπής προεδρίας και της σταθμισμένης ψήφου, αχρηστεύοντας ουσιαστικά την πρώτη συνομολόγηση μεταξύ των δύο κοινοτήτων από το 74’ για μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια. Τώρα, ψάχνει τρόπους να συμφωνήσει έστω και για ένα κοινό ανακοινωθέν, επιτρέποντας παράλληλα τη σκλήρυνση της τούρκικης στάσης, όπως αυτή εκφράζεται πλέον καθημερινά από τον Ντερβίς  Έρογλου και Τούρκους αξιωματούχους.
  • Κι εδώ ισχύει το αυτονόητο: Διαφορετική θα ήταν η συμπεριφορά της ηγεσίας της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, των Τούρκων και των ΝΑΤΟϊκών γενικά, αν η μεγάλη πλειοψηφία της πολιτικής ηγεσίας και των κομμάτων στις ελεύθερες περιοχές, στήριζε την κοινή βάση που συνομολογήθηκε στις συνομιλίες της περασμένης πενταετίας. Και αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως η εγκατάλειψη της βάσης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού, η πρόθεση για ένταξη στον ΝΑΤΟϊκό «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» και ο διορισμός διαπραγματευτή,  είναι τρεις προβληματικές καταστάσεις που φέρουν την σφραγίδα τόσο της Κυβερνητικής συμμαχίας, όσο και των ΕΔΕΚ - Γιώργου Λιλλήκα.
ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΡΟΜΟΥΣ Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ;
  • Κάποιοι όντως οφείλουν να του δώσουν συγχαρητήρια για την τροπή που έχουν πάρει τα δύο ζωτικά ζητήματα του τόπου. Ανοίγει δρόμους ο Νίκος Αναστασιάδης, αλλά όχι για τα Κυπριακά συμφέροντα. Με την απαγκίστρωση από την πολιτική Χριστόφια, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιτρέπει ακόμα μεγαλύτερες διολισθήσεις, ελπίζοντας προφανώς στην εύνοια των Δυτικών την υστάτη.
  • Ο νυν Πρόεδρος έπρεπε, παρά τους επικοινωνιακούς λεονταρισμούς και τις προεκλογικές του μεταλλάξεις, να υιοθετούσε την παρακαταθήκη που του εξασφάλισε με πολύ κόπο ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ο λαϊκισμός, οι πρόχειρες ενέργειες και οι εντυπωσιασμοί της κοινής γνώμης, δεν μπορούν να φέρουν οποιεσδήποτε θετικές εξελίξεις. Αυτό ισχύει και για την περίπτωση του διορισμού διαπραγματευτή, που εκτός από το γεγονός ότι θα κοστίζει στη Δημοκρατία κάποιες δεκάδες χιλιάδες ετησίως, έδωσε και το δικαίωμα σε τουρκοκύπριο ομόλογό του να πραγματοποιεί επίσημες συναντήσεις με την Ελληνική Κυβέρνηση.
  • Στο πιθανότερο σενάριο, και το έργο αυτό το έχουμε δει με το κούρεμα, ο Νίκος Αναστασιάδης είτε θα παρουσιάσει μια απείρως πιο άδικη και μη βιώσιμη βάση λύσης του Κυπριακού απ ότι παρέλαβε, ή θα επιστρέψει στη γραμμή Χριστόφια για να σώσει ότι μπορεί να περισωθεί μετά και τις αλχημείες του.
  • Πως τα φέρνει ο καιρός. Τώρα, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ στέλνει τελεσίγραφα για έναρξη των συνομιλιών, η Τούρκικη πλευρά φαίνεται πρόθυμη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας διαμηνύει προς όλες τις κατευθύνσεις πως δεν θα δεχθεί ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες…
  • Κι αυτό, προς διάψευση κάποιων που θεώρησαν πως στηρίζοντας Νίκο Αναστασιάδη, δούλευαν για τη λύση του Κυπριακού, τρομάρα τους! Εκτός, κι αν λύση εννοούν το κλείσιμο του προβλήματος με όρους κουρέματος.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...