"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

19 Νοεμβρίου 2013

Μεθοδεύεται πανευρωπαϊκά ποινικοποίηση της αμφισβήτησης του καπιταλιστικού συστήματος: Το στημένο παιχνίδι των «δύο άκρων»

Και ξανά απ την αρχή...
  • Θα επιχειρήσουν να υποχρεώσουν τα Αριστερά κινήματα σε «ομολογία πίστης» στις αστικές δημοκρατίες.
  • Με τον φόβο εμφυλίου Ακροδεξιάς-Αριστεράς χειραγωγούν και αποθαρρύνουν την κοινωνία.
  • Δεν υποχωρεί το εργατικό κίνημα: Αμφισβητούμε τον καπιταλισμό, μαχόμαστε ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον εθνικισμό, στοχεύουμε στο Σοσιαλισμό. 
Στη ΓΝΩΜΗ, 15/11/2013
  • Πολύ βολικές ήταν οι πρόσφατες δολοφονίες των χρυσαυγιτών νεαρών στην Αθήνα. Όπως βολική για το καθεστώς της Δεξιάς ήταν και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η Νέα Δημοκρατία και ο Σαμαράς, με το ΠΑΣΟΚ και το Βενιζέλο σε δεύτερο επίπεδο, καρπώθηκαν τα οφέλη από την μετατόπιση που παρατηρήθηκε ανάμεσα στους συμπαθούντες τη Χρυσής Αυγής μετά το φονικό στο Πέραμα και τις ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν με την «αποκάλυψη» του νεοναζιστικού και εγκληματικού χαρακτήρα της οργάνωσης.
  • Με το δολοφονικό κτύπημα έξω από τα γραφεία του ακροδεξιού κόμματος, επιχειρείται τώρα επικοινωνιακά κάτι άλλο: Να κτυπηθεί και το άλλο «άκρο», η Αριστερά, και γενικά η αντίσταση στη νέα αποικιοκρατία. Το κατεστημένο σε συνεργασία με τα ΜΜΕ, αν όχι απευθείας με το εγκληματικό παρακράτος, θέλει να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα πως κινδυνεύει από τον εμφύλιο Ακροδεξιάς -Αριστεράς, προτείνοντάς της τη «θαλπωρή» και την «ασφάλεια» της Τροϊκανής επικυριαρχίας.
  • Αν συνδυαστεί αυτή η νέα περιρρέουσα της καταδίκης των «δύο άκρων», με τη διαφαινόμενη  πρόθεση των Ευρωπαϊκών Θεσμών να ποινικοποιήσουν την αντίθεση στην αστική δημοκρατία και ουσιαστικά τον καπιταλισμό, τότε εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως η Αριστερά πανευρωπαϊκά έχει να ανέβει βουνό την αμέσως επόμενη περίοδο. Θα ζητηθεί από τις προοδευτικές, εργατικές και φιλοκομμουνιστικές δυνάμεις να «ομολογήσουν» την πίστη τους στο σύστημα, με την απειλή της κατάταξής τους στα διωκόμενα «άκρα». Αυτό είναι το νέο σκηνικό που στήνεται, και θα πρέπει η Αριστερά να είναι έτοιμη να το αντιμετωπίσει.
  • Ήδη στην Κύπρο, με αφορμή τον εσωκομματικό διάλογο που έχει ξεκινήσει ενόψει του Συνεδρίου του ΑΚΕΛ, ο αστικός τύπος προβαίνει σε «συμβουλές και υποδείξεις» σχετικά με τον χαρακτήρα και τα ζητούμενα της «νέας αριστεράς», στην κατεύθυνση ακριβώς της παραδοχής ήττας  εκ μέρους της. Της ήττας με άλλα λόγια του Μαρξισμού και του Λενινισμού. Πολλοί, ακόμα και φερόμενοι ως σοσιαλδημοκράτες, θεωρούν πως το ΑΚΕΛ και οι κομμουνιστικές του παραδόσεις είναι «ανωμαλία» στο υπάρχον σύστημα. Μια «στρέβλωση» που πρέπει να «διορθωθεί», αλλιώς να εκλείψει.
  • Χρειάζονται προσεκτικά αλλά και αποφασιστικά βήματα. Η Μαρξιστική-Λενινιστική θεώρηση είναι επίκαιρη, ιδίως στις μέρες μας. Επαληθεύεται, προειδοποιεί, δείχνει την πραγματική φύση του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Αποκαλύπτει τις παγίδες και αφαιρεί τα προσωπεία. Δεν πρέπει να εγκαταλειφτεί για τη δήθεν «νομιμότητα» και «ομαλότητα» και με καμιά απειλή. Δεν είναι θέμα παραδόσεων ή εθιμοτυπίας, είναι η ίδια η ουσία.
  • Αμφισβητούμε τον καπιταλισμό, μαχόμαστε ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον εθνικισμό, στοχεύουμε στο Σοσιαλισμό. Οικοδομούμε ταξική και διεθνιστική συνείδηση, ξεμπροστιάζουμε τον ιμπεριαλισμό.
  • Ο χαρακτήρας και τα ζητούμενα του Λαϊκού Κινήματος ενοχλούν, γιατί ακριβώς  εγκυμονούν κινδύνους για το σύστημα και τα ολιγοπώλια. Επιλέγουμε την επαναβεβαίωση και την αναθέρμανσή τους κόντρα στο ρεύμα και τα στημένα παιχνίδια, παρά τις πιέσεις και τις απειλές. Δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς άλλος δρόμος για μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία. 

2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος22/11/13, 12:25 μ.μ.

    Φίλε Νέε,
    Πολύ ωραία και εύστοχα τα όσα αναφέρεις αλλά όταν πρωτοκλασάτα στελέχη του Κόμματος πέφτουν στην παγίδα εντελώς ανυποψίαστα (ή τουλάχιστον δεν ενίστανται και τηρούν σιγήν ιχθύος) και αποδέχονται παρόμοιες θέσεις που εκφράζουν σε τηλεοπτικά πάνελ στελέχη του ΔΗΣΥ τα οποία αναμασούν την καραμέλα της ''νομιμότητας"(σημείωση: στη συγκεκριμένη εκπομπή ο εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ επανέλαβε έως και 3 φορές σε διάστημα ενός λεπτού(!!!)"την πίστη στη νομιμότητα") γνωρίζοντας πολύ καλά οι όποιοι υποψιασμένοι έχουν απομείνει στην Κύπρο τι εξυφαίνεται γύρω από τη συγκεκριμένη αοριστολογία τότε μόνο ανησυχία και φόβος μπορεί να προκληθεί σε όσους έχουν απομείνει να πιστεύουν στην ρεαλιστικότερη "ουτοπία"...
    Ούτε λίγο ούτε πολύ, πάντως, ο συν. εκπρόσωπος του Κόμματος ανήγαγε την ανάπτυξη του νεοναζιστικού μορφώματος "στο ότι επειδή ο κόσμος φτώχυνε έγινε φασίστας". Το αντιπαραβάλλω για να κάνω την αναγωγή σε σχέση με την άκρως αντίθετη τοποθέτηση εκ μέρους της κ, Κανέλλη στο ελληνικό κοινοβούλιο...Έχω την εντύπωση ότι όταν κάποιος αποφασίζει να πάρει "διαζύγιο" από την μαρξιστική-λενινιστική θεωρία τότε αναπόφευκτα θα παλινδρομεί, θα αντιφάσκει και θα ερμηνεύει εντελώς απολίτικα τα ιστορικά και κοινωνικά φαινόμενα..
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
    Χ.Χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν διαφωνώ με την προσέγγισή σου σύντροφε. Προς την Αριστερά ενόψει συνεδρίου απευθύνεται το κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...