"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Νοεμβρίου 2013

Να πάρουν οι υπάλληλοι τη διαχείριση των οργανισμών στα χέρια τους: «Δημιουργικές» καταλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα

Ο αγωνιστικός δρόμος που ανοίγεται μπροστά στο εργατικό κίνημα της νέας εποχής
  • Αν κάτι έχει να μας δώσει ο αγώνας των εργαζόμενων της ΕΡΤ, είναι η αποτελεσματικότητα της κατάληψης ως μέσο προβολής των αιτημάτων και των δικαίων που αφορούν τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας  και τους ανθρώπους τους.
  • Οι απεργίες και οι καταλήξεις χωρίς προοπτική και χωρίς να περνούν ταξικά μηνύματα αλληλεγγύης αλλά και υπεροχής των εργαζόμενων σε σχέση με τους αστούς σε ότι αφορά τη διαχείριση των δημόσιων οργανισμών, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
  • Βρισκόμαστε μπροστά στο ξεπούλημα της περιουσίας του λαού. Χρειαζόμαστε καταλήψεις και αυτοδιαχείριση των δημόσιων μέσων παραγωγής πλούτου και υπηρεσιών. Κάποιοι φυσικά θα σπεύσουν να χαρακτηρίσουν τέτοιες μορφές πάλης ως «παράνομες» που θα επισείσουν «δικαιολογημένα» την αντίδραση των αρχών. Η πραγματική όμως παρανομία δεν εκτελείται από τους εργαζόμενους στην εποχή της οικονομικής κρίσης.
  • Όταν η αδικία και ο παραλογισμός γίνεται «νόμος και τάξη», όταν εξευτελίζονται τα εργασιακά δικαιώματα και η εργατική τάξη εν γένει, οι πολιτικές αντιδράσεις στα πλαίσια της «νομιμότητας» και του κοινοβουλίου δεν είναι αρκετές. Η δική μου εντύπωση είναι πως ούτε οι απεργίες ή οι στάσεις εργασίας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, ίσως και να διευρύνουν τη στημένη αντιπαλότητα και αντιπαράθεση μεταξύ επαγγελματικών κλάδων. Ανάμεσα στην κοινωνία ευρύτερα και την διεκδίκηση σε ένα τομέα.
  • Αναλογίζομαι πόσο διαφορετικά θα ήταν τα δεδομένα, αν κάθε φορά που οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αποφάσιζαν να ρίξουν το δικό τους μαύρο στη δημόσια ραδιοτηλεόραση για να στείλουν μηνύματα, επικρατούσαν άλλες τακτικές αντίστασης. Αυτές που τελικά κυριάρχησαν μετά τον Ιούνη και το πραξικοπηματικό κλείσιμο του σήματος των δημόσιων καναλιών, επιφορτίζοντας τους εργαζόμενους με την παραγωγή και εκπομπή ελεύθερων προγραμμάτων. Η ΕΡΤ ποτέ δεν είχε την ακροαματικότητα που είχε μετά το κλείσιμό της, ούτε φυσικά την ποιότητα προγραμμάτων και ενημέρωσης που κατέθεσε στην κοινωνία στους μήνες που ακολούθησαν.
  • Οι εργαζόμενοι, μπορούν συντονισμένα και μεθοδικά να καταλάβουν τα μέσα παραγωγής, προκαλώντας το κράτος της αναλγησίας και του ξεπουλήματος να δείξει το αληθινό του πρόσωπο.
  • Η CYTA ως παράδειγμα, έχει πολλά κανάλια επικοινωνίας με τους τηλεθεατές. Μπορούν να περάσουν πολλά μηνύματα, να αποκαλυφθεί η πλεκτάνη σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος σε όλο της το εύρος και σε κάθε γωνιά της Κύπρου αν περάσουν αυτά τα κανάλια στα χέρια των οργανωμένων υπαλλήλων του οργανισμού.
  • Ας δοθούν σε λαϊκές χρεώσεις ή ακόμα και δωρεάν, ελεύθερα τηλεοπτικά κανάλια στο λαό, στους εργαζόμενους όλων των κλάδων, στους φοιτητές, στους συνταξιούχους, τις οικογένειες που αδυνατούν, στους μικροκαταστηματάρχες. Να πουν τις πραγματικές ιστορίες, την δικιά τους «επανεκκίνηση».
  • Οι νέου τύπου απεργίες να γίνουν βήμα για την κοινωνία και όχι ο εύκολος στόχος του κατεστημένου.
  • Να τους αναγκάσουμε να επιστρατεύσουν τις εφεδρείες τους, το αστυνομικό κράτος, ίσως και το παρακράτος, τους ακροδεξιούς χουλιγκάνους και τους απεργοσπάστες. Να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο.
  • Καταλήψεις αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και κοινωνικών μηνυμάτων για να σειστεί το καθεστώς της Τρόικας. Ο αγωνιστικός δρόμος που ανοίγεται μπροστά στο εργατικό κίνημα της νέας εποχής. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...