"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

25 Δεκεμβρίου 2013

Θάνατοι Τσάβες – Μαντέλα: Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αντιδράσεις από το καπιταλιστικό κατεστημένο

Οι εργάτες του Σοσιαλισμού δεν τιμούνται ούτε εν ζωή, ούτε μετά θάνατον από την παγκόσμια άρχουσα τάξη
  • Στην αρχή και στο τέλος του 2013, συγκεκριμένα στις 5 Μαρτίου και τις 5 Δεκεμβρίου αντίστοιχα, μας άφησαν δύο μεγάλες προσωπικότητες του παγκόσμιου απελευθερωτικού-δημοκρατικού κινήματος: Ο λατινοαμερικανός Ούγκο Τσάβες και ο αφρικανός Νέλσον Μαντέλα.
  • Σε αντίθεση με τον θάνατο και την ταφή του σημαντικότερου ηγέτη της σύγχρονης Αριστεράς, Προέδρου της Βενεζουέλας από το 1999 μέχρι το 2013 - Ούγκο Τσάβες, οι εκδηλώσεις αποχαιρετισμού του πολιτικού ηγέτη του αντιρατσιστικού αγώνα στη Νότια Αφρική, έλαβαν ένα καθολικό χαρακτήρα αναγνώρισης.
  • Στην περίπτωση του Τσάβες, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι λοιποί κολαούζοι του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, δεν μπήκαν στον κόπο να υποκριθούν το «συγκλονισμό» τους. Για τον Μαντέλα όμως, περίσσεψαν οι διθύραμβοι, ακόμα κι από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ που στήριζαν μέχρι τελικής πτώσης το Απαρτχάιντ.
  • Υπάρχει φυσικά εξήγηση: ο Ούγκο Τσάβες με τη στήριξη του λαού σε σειρά από εκλογικές αναμετρήσεις και  δημοψηφίσματα, επέβαλε νέο Σύνταγμα, συνέστησε περιφερειακά δημοκρατικά συμβούλια και κρατικοποίησε μια πλειάδα επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Με τα έσοδα από τις κρατικές αυτές επιχειρήσεις αυξήθηκαν οι κυβερνητικές δαπάνες στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, ενώ μειώθηκε δραστικά το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε κάτω από το όριο της φτώχιας.
  • Ενδεικτικά, στον προϋπολογισμό για το 2014, αφιερώνονται 55 δισεκατομμύρια δολάρια για κοινωνική πολιτική. Το 60% δηλαδή του προϋπολογισμού της χώρας, προορίζεται για πολιτικές που έχουν άμεση σχέση με κοινωνικά ζητήματα.
  • Αυτό που ενοχλεί τα μάλα την ιμπεριαλιστική συνομοταξία, είναι πως Τσάβες και λαός απομάκρυναν επιτυχώς τη χώρα τους από τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και συνεργάστηκαν στενά με τις κυβερνήσεις της Κίνας, της Κούβας και της Ρωσίας, αναμοχλεύοντας με επιτυχία τους δημοκρατικούς-λαϊκούς αγώνες σε όλη τη περιοχή. Αυτά είναι δράσεις και αποτελέσματα που όχι μόνο δεν προκαλούν τον θαυμασμό και την αναγνώριση των ισχυρών, αλλά επιταχύνουν τις αντιδραστικές διαδικασίες που συνήθως εκπονούνται για την καθυπόταξη των λαών και την επικυριαρχία του παγκόσμιου συστήματος.
Αν είχε πραγματικά κερδίσει ο Μαντέλα… τον αγώνα που κέρδισαν Ούγκο και Φιντέλ
  • Για την απελευθερωμένη Νότια Αφρική, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι άλλαξε κάτι σημαντικό στη νομή της εξουσίας και τον διαμοιρασμό του εθνικού πλούτου. Η περσινή δολοφονία μεταλλωρύχων από τα σώματα ασφαλείας της χώρας, απέδειξε την στασιμότητα, αν όχι την οπισθοδρόμηση σε εργασιακά ζητήματα. Όπως γράφει και ο Σλαβόι Σιζέκ , «η παγκόσμια δόξα του Μαντέλα είναι ένα σημάδι ότι πραγματικά δεν διατάραξε την παγκόσμια τάξη εξουσίας».
  • Αυτό δεν ισχύει για τον σύντροφο Τσάβες και την μπολιβαριανή επαναστατική κοινωνική και πολιτική ζύμωση που κληροδότησε στο παγκόσμιο Αριστερό κίνημα και που μεταδίδεται πλέον σαν ιός πλέον σε ολόκληρη τη Λατινική, χτυπώντας «κόκκινο συναγερμό» στα ντόπια κατεστημένα και τις ΗΠΑ.
  • Τον Ούγκο δεν τον κατεβόδωσε κανένας «πλανητάρχης», όπως δεν θα κάνει την τιμή ούτε και στον Φιντέλ όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Οι εργάτες του Σοσιαλισμού, δεν τιμούνται από την ιμπεριαλιστική παγκόσμια εξουσία. Λοιδορούνται,  παρεμποδίζονται, ανατρέπονται και πολλές φορές δολοφονούνται.
  • Σίγουρα, η δεκαετής δράση και η πολύχρονη φυλάκιση του Νέλσον Μαντέλα από το ρατσιστικό καθεστώς, τον κατέστησε ένα σύμβολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  • Σε καμιά όμως περίπτωση η νέα Νότια Αφρική, δεν μπορεί να πλησιάσει έστω και κατά ελάχιστο τα επιτεύγματα της «νέας» Βενεζουέλας σε ότι αφορά τα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα και τις σχέσεις μιας ανεξάρτητης χώρας με τον ιμπεριαλισμό και την οικονομική αποικιοκρατία.  

4 σχόλια:

  1. Ε, είπαμε να κάνεις προπαγάνδα, και μάλιστα αποκλειστικά για τους ήδη πιστούς, αλλά πρόσεξε λίγο τα γεγονότα σου:
    1. Η ίδια η σύγκριση είναι παράλογη. Ο Μαντέλα πίστεψε στον κομμουνισμό, υιοθέτησε κομμουνιστική ρητορική όταν έκανε επαναστατικό αγώνα – ως μαύρος εθνικιστής- αλλά στην πορεία εξελίχθηκε, και όταν έφτασε στην προεδρία κυβέρνησε ως ένας καλός (κάτω από τις περιστάσεις) διαχειριστής του οικονομικού και πολιτικού συστήματος που βρήκε. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο τα κατάφερε η χώρα του – με όλα τα προβλήματα που έχει – σε αντίθεση με πολλούς που προέβλεπαν τότε την κατάρρευση και τη διάσπαση της. Ε, ο Τσάβες… άφησε πίσω του μια χώρα με 50% πληθωρισμό, ανελέητο δημόσιο χρέος και μια οικονομία η οποία θα εκραγεί αργά ή γρήγορα. Η διαφορά των δύο μπορεί να περιγραφεί με μόνο μια λέξη: σοβαρότητα.
    2. Διερωτώμαι, είναι τραγικό ή γελοίο να αναφέρεσαι πως ο Τσάβες επέλεξε συνεργασία με τους εξτρεμιστές καπιταλιστές στη Ρωσία, με τους μαθητευομένους καπιταλιστές στην Κίνα, ή τους ευέλπιδες καπιταλιστές στην Κούβα του Ραούλ Κάστρο που προσπαθεί έστω και στο τέλος να διορθώσει τα λάθη του αδελφού του – με την σιωπηλή του έγκριση; Είναι αυτό θετικό;
    3. Για αυτό: ….«Σε καμιά όμως περίπτωση η νέα Νότια Αφρική, δεν μπορεί να πλησιάσει έστω και κατά ελάχιστο τα επιτεύγματα της «νέας» Βενεζουέλας σε ότι αφορά τα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα και τις σχέσεις μιας ανεξάρτητης χώρας με τον ιμπεριαλισμό και την οικονομική αποικιοκρατία.» ….έχεις το θαυμασμό μου! Και πάρε και μια πρόβλεψη: Ο Μαδούρο θα φύγει νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιό σου, Στροβ, επιβεβαιώνει το κείμενο.

      Τον Μαδούρο θα τον φάνε νύχτα θέλεις να πεις, ερήμην του λαού και μέσω των ΜΜΕ και των άλλων πραξικοπηματικών μεθόδων που συνηθίζονται από τους ιμπεριαλιστές και τους τοπικούς τους συμμάχους.

      Ο πληθωρισμός πριν αναλάβει ο Τσάβες έφτασε το 96%.

      Διαγραφή
  2. Strovoliotis

    «Η πρόγνωσή [πρόβλεψη] σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις» [που θα ‘λεγε κι ο Αναγνωστάκης]... «Ο Μαδούρο θα φύγει νύχτα!», ή θα τον καταργήσουν νύχτα [ή μπορεί και μέρα] οι αμερικανοί και οι ντόπιοι υποταχτικοί τους;
    Η απέχθεια ΣΟΥ [για να μην πω «το μίσος ΣΟΥ»] για τον Τσιάβες είναι καθαρά ταξικό. [Και πάλι, βλέπεις, λειτουργώ μαρξιστικά]... Κι αυτό γιατί Τσιάβες [ελλείψει «σοβαρότητας»] εθνικοποίησε το πετρέλαιο και την ηλεκτρική ενέργεια, ενώ απομάκρυνε τις πολυεθνικές εταιρείες που εκμεταλλεύονταν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, ώστε τα κρατικά ταμεία να έχουν έσοδα. Αξιοποιώντας τα χρήματα αυτά, αντιμετώπισε την φτώχεια και τον αποκλεισμό. Η προ του Τσιάβες κυβέρνηση, είχε χτίσει τείχη γύρω από το κέντρο, ώστε να “προστατεύσει” τους αστούς και τον τουρισμό (κλασική έγνοια) από τους “βάρβαρους”, εξαθλιωμένους ανθρώπους των παραγκουπόλεων. Ο Τσιάβες όμως, τα γκρέμισε και κατασκεύασε τελεφερίκ για δωρεάν μεταφορά.

    Οι κυβερνήσεις του Τσιάβες, κατασκεύασαν σπίτια, σχολεία και νοσοκομεία, για φτωχούς, άστεγους και αναξιοπαθούντες. Αύξησε την φορολογία στους πλούσιους και αύξησε τον κατώτατο μισθό, αν και ήταν χαμηλός ακόμα κι έτσι. Βέβαια, όταν ένας πολίτης μπορεί να ζήσει μ’ αυτόν τον μισθό κι έχει πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά, αν μη τι άλλο, βελτιώνονται οι κοινωνικές συνθήκες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος26/12/13, 11:15 μ.μ.

    Ο Μαδούρο θα πέσει σίγουρα. Αλλά η Γιούσα θα μείνει; Και μαζί της θα πάρει πολλούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...