"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

31 Μαρτίου 2013

Κασέτες και παπαγαλάκια

Αποφασίστε επιτέλους!
  • Λαϊκιστές της Δεξιάς, κατηγορούν την περασμένη κυβέρνηση και για το ότι καθυστέρησε δήθεν την αίτηση για ένταξη στον μηχανισμό αλλά την ίδια ώρα για το γεγονός ότι κάλεσε την Τρόικα!
  • Πολλές φορές μάλιστα, το ίδιο πρόσωπο, σε διαφορετικά κανάλια και εκπομπές, ισχυρίζεται και τα δύο!
  • Και ότι «άργησε», και ότι τους κάλεσε…
  • Κασέτα είναι θα μου πείτε, και οι κασέτες έχουν δυο πλευρές…
Κριτική κατόπιν εορτής
  • Το κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι επίσης μια επιλογή που χρεώνεται στην περασμένη Κυβέρνηση από τα παπαγαλάκια της πλουτοκρατίας.
  • Η κατηγορία αυτή όμως, «σερβίρεται» με απόκρυψη του γεγονότος πως η συμφωνία έγινε μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και ιδιωτικών οργανισμών που κατείχαν ομόλογα, με την πράξη απλά να επικυρώνεται από τους ηγέτες της Ευρωζώνης.
  • Τα Συμβούλια των τραπεζών, υπό την εποπτεία του τότε Διοικητή της Κεντρικής, συμφώνησαν με το πρόγραμμα «κουρέματος», δηλώνοντας μάλιστα δημόσια πως «αντέχουν».
  • Για το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι χαρακτηριστικό επίσης πως για μήνες μετά την απόφαση για απομοίωση του ελληνικού χρέους, οι τεχνοκράτες επέμεναν για τις αντοχές του τραπεζιτικού μας συστήματος.

30 Μαρτίου 2013

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: Το ελληνικό κεφάλαιο αφαίμαξε και έσπρωξε στην κρίση τον Κυπριακό λαό

  • Όπως και την περίοδο 55-59 αλλά κι αυτή από το 67 μέχρι και το 74, η Δεξιά, η άρχουσα τάξη και οι δυτικοί της πάτρωνες, προσπαθούν να καλύψουν τις καταστροφικές τους επιλογές εφευρίσκοντας αποδιοπομπαίους τράγους και εξιλαστήρια θύματα.
  • Η Αριστερά ευθύνεται για την κακοδαιμονία της Κύπρου. Είναι ανθελληνική, ανθενωτική, αντιευρωπαϊκή, διεφθαρμένη…
  • Αναμενόμενη λοιπόν η προσπάθεια από τα παπαγαλάκια της άρχουσας τάξης, των τραπεζιτών και της Δεξιάς να φορτώσουν τις ευθύνες για την κατρακύλα του «τίγρη της Μεσογείου» στην Αριστερά και την περασμένη διακυβέρνηση.
  • Ξαναζεσταίνουν τώρα τις λίστες με τα «χαρισμένα δάνεια» που αν τις διαβάσει κάποιος θα συναθροίσει ποσά που ξεπερνούν μετά βίας τα 10 εκατομμύρια, τα μισά από τα οποία σχετίζονται με επιχειρηματικές ή αθλητικές δραστηριότητες του λαϊκού κινήματος.
  • Αυτά τα 5 εκατομμύρια μας έφεραν εδώ; Και τελικά, το να διακανονίζονται δάνεια, να διαγράφονται τόκοι και να αποξενώνεται κτηματική περιουσία ως αντάλλαγμα, είναι παράδοξο;
  • Εδώ κουρεύτηκε το ελληνικό χρέος κάποιων δεκάδων δισεκατομμυρίων…
  • Είναι αστειότητες φυσικά όσα ξανακάνουν το γύρο του δημόσιου θεάματος, και η πραγματικότητα είναι πως τα στοιχεία αυτά δίνονται από πρόσωπα που βαρύνονται με τις διοικητικές αποφάσεις για αγορά ελληνικών ομολόγων και επεκτάσεις σε άλλες χώρες.
  • Οι στόχοι τους είναι εμφανείς, αλλά θα ήταν φυσικά χρήσιμο να διερευνηθούν μία-μία και με προσοχή όλες οι υποθέσεις διαγραμμένων οφειλών, είτε αφορούν πολιτικούς, είτε επιχειρηματίες. 
  • Γιατί όντως υπάρχουν κραυγαλέες περιπτώσεις που δεν αφορούν διακανονισμούς αλλά καραμπινάτες διαπλοκές…
Η αλήθειες που δεν ακούγονται
  • Η Λαϊκή Τράπεζα έχει αναφερθεί δεκάδες φορές στο ανακριτικό έργο και την κοινοβουλευτική έρευνα στην Ελλάδα για τα διασυνδεδεμένα σκάνδαλα Βατοπεδίου και Τσοχατζόπουλου, ως ένας από τους βασικούς αγωγούς εκατομμυρίων από Κύπρο σε Ελλάδα.
  • Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Μάριος Χατζηγιαννάκης, έχει ήδη καταθέσει στην επιτροπή θεσμών της Βουλής για το υπέρογκο μη εξυπηρετούμενο δάνειο των 175 εκ. προς στην Μονή Βατοπεδίου, ενώ έχει κάνει και αναφορές για άλλα 600 χαμένα εκατομμύρια σε έλληνα επιχειρηματία.

28 Μαρτίου 2013

Η πρόωρη αποκαθήλωση του «ηγέτη της κρίσης»: Ανυπεράσπιστη η Κύπρος με Πρόεδρο τον Αναστασιάδη

  • Μέσα σε 15 μέρες δικαίωσε απόλυτα τον χαρακτηρισμό του «yes man» - Έκανε τη χώρα κλοτσοσκούφι για να εξυπηρετήσει τις δεσμεύσεις και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του.
  • Ήταν εμφανή τα σημάδια – Πρόεδρος «υπηρέτης» των μεγάλων δυτικών συμφερόντων.
  • Σαν ωμοί εκβιαστές – ΔΗΣΥ, πλουτοκρατία και κανάλια στην υπηρεσία της Γερμανική τρομοκρατίας.
Στη ΓΝΩΜΗ 22/3/2013
  • Στην τελευταία διακαναλλική πριν από τον δεύτερο γύρο των Προεδρικών εκλογών του Φλεβάρη, ο Νίκος Αναστασιάδης ζήτησε από τους Κύπριους να μην υιοθετούν τη δήθεν προπαγάνδα της Αριστεράς, πως ο ίδιος είναι «μειωμένων αντιστάσεων» και ο «yes man» των Γερμανών και των Δυτικών γενικότερα.
  • «Θα σας εκπλήξω ευχάριστα», συνέχιζε, «θα υπερασπιστώ με πάθος τα συμφέροντα της Κύπρου»,  γιατί, όπως κατ επανάληψη δήλωνε, «θέλω τα εγγόνια μου να με θυμούνται ως ένα άνθρωπο που πρόσφερε στον τόπο».
  • Τελικά, μέσα σε 15 μέρες από την ανάληψη της Προεδρίας του κράτους από τον ηγέτη του Συναγερμού, μία-μία οι προεκλογικές εξαγγελίες και οι δεσμεύσεις απέναντι στους πολίτες σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους, και κυρίως η πιο βασική: ότι θα έβαζε την Κύπρο πάνω από τις γνωστές του δεσμεύσεις στα μεγάλα βορειοατλαντικά συμφέροντα και την κομματική-ταξική του ιδεολογία.
ΗΤΑΝ ΕΜΦΑΝΗ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ
  • Όταν ερχόταν η Αγγέλα Μέρκελ για να προσφωνήσει τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Λεμεσό μερικές εβδομάδες πριν από τις εκλογές, έκανε ξεκάθαρο πως βρέθηκε στην Κύπρο για «να γίνει σαφές πως στηρίζει τον εκπρόσωπο του ΕΛΚ» που θα εφαρμόσει τις πολιτικές που επιβάλλονται στους λαούς της Νότιας Ευρώπης από το «διευθυντήριο» του Βερολίνου.

27 Μαρτίου 2013

Πιόνι των δυτικών ο νέος Πρόεδρος στη γεωπολιτική σκακιέρα: Η Γερμανία θησαυρίζει - Η Κύπρος χάνει αληθινούς φίλους

Ο Αναστασιάδης βάζει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και τα συμφέροντα της χώρας μας
Μονοδιάστατη πολιτική που αφήνει την Κύπρο φοβερά εκτεθειμένη.
  • Γίνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα τις τελευταίες μέρες τα οικονομικά παιχνίδια που παίζονται εις βάρος της χώρας μας, παιχνίδια στα οποία ο Νίκος Αναστασιάδης παίζει ούτε λίγο – ούτε πολύ, τον ρόλο του πιονιού των Γερμανικών συμφερόντων.
  • Ο Β. Σόιμπλε, σε δηλώσεις του την Δευτέρα, 24ωρα μετά τη πρωτοφανή απόφαση να επιχειρηθεί κούρεμα καταθέσεων στη Κύπρο, έκανε σαφές πως «οι ξένοι καταθέτες που επέλεξαν να πάρουν τα κεφάλαια τους σε φορολογικούς παράδεισους με χαμηλή εποπτεία θα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα», δίνοντας μια αδιαμφισβήτητη ερμηνεία των προθέσεων των Γερμανών και των συμμάχων τους.
  • Δεν έκαναν λοιπόν κανένα λάθος οι Γερμανοί.
  • Σύμφωνα με την οικονομική κίνηση της εβδομάδας, μετά το Σάββατο, τα Γερμανικά Ομόλογα έγιναν ανάρπαστα από τις αγορές με ακόμα πιο συμφέρουσα απόδοση για τους εκδότες τους, ενώ χώρες όπως Ισπανία και Ιταλία δανείστηκαν την Δευτέρα και την Τρίτη με αρκετά ψηλότερα επιτόκια από ότι πριν από την περιβόητη απόφαση.
  • Η Γερμανία κερδίζει δισεκατομμύρια με την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, μετατρέποντας για άλλη μια φορά τους «εταίρους» της σε «σκουπίδια», προκειμένου να ενισχυθεί η θέση της ίδιας ως ηγέτιδας και επικυρίαρχης δύναμης στην Ευρώπη.
  • Ακόμα και η πτώση του Ευρώ ευνοεί την Γερμανία, ειδικότερα  στο θέμα των εξαγωγών, όπως δείχνουν οι τελευταίες αναλύσεις.
  • Είναι γενικά μια κερδοφόρα κατάσταση για τους Γερμανούς και μια αρνητική κατάσταση για την υπόλοιπη Ευρώπη με χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, ακόμα και η Γαλλία να μην γνωρίζουν επακριβώς τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν για να αντισταθούν αποτελεσματικά στις προθέσεις του «τέταρτου ράιχ».
ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ
  • Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδέχθηκε στην ουσία να επιτρέψει τη βίαιη σμίκρυνση του τραπεζιτικού τομέα της χώρας και να διασαλέψει τις σχέσεις με τη Ρωσία, όχι απλά για να μη δυσαρεστήσει τη «φίλη» του Μέρκελ και να μη ζημιώσει η Γερμανία, αλλά για να επιτρέψει ακόμα και την κερδοσκοπία των Γερμανών εις βάρος του Κυπριακού λαού και των δικών του συμφερόντων.
  • Η ζημιά είναι ήδη τεράστια. Μπροστά στις απειλές και τους εκβιασμούς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έπρεπε να αποδεχθεί ως μονόδρομο κάτι που δεν έχει ξαναδοκιμαστεί ποτέ σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου.
  • Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για ένα σχέδιο με πολιτική σκοπιμότητα, το οποίο ολόκληρος ο κόσμος χαρακτήρισε ως σχέδιο αυτοκτονίας.  
  • Μια απόφαση, που εκτός από παγκόσμια πρωτοτυπία που διαταράσσει τους οικονομικούς συσχετισμούς, ίσως τελικά διαλύσει τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας της χώρας μας, το τραπεζικό σύστημα, την οικοδομική βιομηχανία και τον τουρισμό, που ως γνωστό, βασίζονται και οι τρεις στις οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία.
  • Η συμβολή της Ρώσικης Ομοσπονδίας στην υπόθεση του Φυσικού Αερίου, που καλείτε τώρα ως προοπτική να «κλείσει τις τρύπες» από τις απώλειες στους τρεις τομείς που αναφέρθηκαν, και ιδίως στην τραπεζιτική ζημιά, είναι απαραίτητη.
  • Επιπλέον, χωρίς τη στήριξη των Ρώσων, η Τουρκία θα γίνει ακόμα πιο απαιτητική σε θέματα ελέγχου και εκμετάλλευσης της ΑΟΖ, ενώ μπορεί να αναθερμάνει και την επιθετικότητά της στο Κυπριακό.
Στη Γνώμη, 22/3/2013

25 Μαρτίου 2013

Ναι, πήραμε το μάθημα

24 Μάρτη 2013 έξω από τα γραφεία της ΕΕ, Λευκωσία: Με την Αριστερά, αντίσταση και σωστή πάλη.
  • Οι αστοί και οι κολαούζοι της πλουτοκρατίας, της άρχουσας τάξης που εκμεταλλεύεται τους Κύπριους σε συνεργασία με τη Δύση, και παλαιότερα με την «υψηλή πύλη» και το κυβερνείο, αναρωτιούνται αν «έχουμε πάρει το μάθημά μας»…
  • Ναι, πήραμε το μάθημα. Τα ευρωπαϊκά σας «οράματα», όπως και τα προηγούμενα ενωτικά σας κολλήματα αποδεικνύονται στην πράξη καταστροφικά.
  • Πήραμε το μάθημα. Με τη συνέχιση τούτης της μορφής οικονομικής και διακυβερνητικής πολιτικής, στο τέλος το μόνο που θα έχουν να χάσουν οι μισθωτοί είναι τις αλυσίδες τους.
  • Θα πρέπει να επιμένω: Ο βασικός εχθρός του εργατικού κινήματος στον αγώνα του για να χαλάσει τη δουλειά στην άρχουσα τάξη, σε Κύπρο και Ευρώπη, είναι η εθνικιστική παραμόρφωση των δικαίων του λαού, λαϊκισμός, ο οπορτουνισμός, ο εξτρεμισμός.
  • Χθες στη Κύπρο έγιναν τρεις εκδηλώσεις ενάντια στα μέτρα που επιβλήθηκαν από τη νέα αποικιοκρατία, η μια έξω από το προεδρικό από τους εθνικιστές που πρόσκεινται στον Λιλλήκα, η άλλη έξω από τη Βουλή από τους εργαζόμενους στις τράπεζες, και η τρίτη και μεγαλύτερη έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Λευκωσία, από την Αριστερά.

23 Μαρτίου 2013

Η νέα εποχή και η δική της γενιά

Αυτοί θα πάρουν τη χώρα και το μέλλον στα χέρια τους, και σύντομα!
  • Με το «όχι» της Βουλής την περασμένη Τρίτη, έγινε προσπάθεια να διασωθούν τρία βασικά ζητούμενα: Το μη κούρεμα κάτω από τις 100 χιλιάδες Ευρώ, ο περιορισμός των εκροών καταθέσεων από τους μεγάλους καταθέτες και, κατά τα φαινόμενα – αν και δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο, ο Συνεργατισμός.
  • Για το περιβόητο «ταμείο αλληλεγγύης» δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν θα λειτουργήσει και πως, ή αν είναι προς το συμφέρον των ασφαλισμένων.
  • Θα μπορούσαν να διασφαλιστούν και άλλα, όπως για παράδειγμα η εξαίρεση των ταμείων των υπαλλήλων και άλλων καταθέσεων με ανθρωπιστική υφή και σημασία.
  • Η αστική τάξη και το δυτικό διευθυντήριο που την καθοδηγεί, επέλεξε την αντεπίθεση με την αναδιάρθρωση του τραπεζιτικού συστήματος, ως απάντηση στο κοινοβουλευτικό και κοινωνικό «όχι».
  • Η κατάρρευση των τραπεζών θα σήμαινε κατάρρευση της οικονομίας και θα έπληττε κυρίως τους μισθωτούς.
  • Υπάρχουν λύσεις εκτός Τρόικας, προϋποθέτουν όμως λαϊκή συσπείρωση, αποφασιστικότητα και μεγάλες θυσίες.
  • Μετά την απόφαση του Γιούρογκρουπ, η πολιτική βίαιης σμίκρυνσης του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου είχε εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό. Η Κύπρος δέχτηκε εισβολή κατά την οποία αναμετρήθηκαν οι οικονομικές ζώνες επιρροής.
  • Δεν είναι έτοιμη η Αριστερά να αναλάβει την ευθύνη να καθοδηγήσει τους εργαζόμενους σε ρήξη με τις καπιταλιστικές δομές μέσα από την κοινωνική εξαθλίωση που θα φέρει το κλείσιμο των τραπεζών και ίσως ακόμα και τούρκικες επιθετικές κινήσεις που θα βρουν την ευκαιρία να μπουν μπροστά. Πρέπει να το θέλουν κι οι ίδιοι.
  • Και ούτε υπάρχουν τα ερείσματα στο εξωτερικό, αλλά ούτε και στο εσωτερικό σε μεγάλο βαθμό.
  • Οι εξελίξεις είναι καταστροφικές, και έχουν την προέλευσή τους τοπικά από το φαινόμενο του χρηματιστηρίου, το μεγάλο ξέπλυμα που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν «καθώς πρέπει» τράπεζες και νομικές φίρμες, από την οικοδομική και δανειακή φούσκα της περασμένης δεκαετίας.
  • Είναι όμως ηλίου φαεινότερο, πως ακόμα και μ’ αυτά τα προβλήματα, τις παθογένειες και τις στρεβλώσεις, τα μετρημένα δισεκατομμύρια που χρειαζόταν η Κύπρος δεν ήταν αυτά που οδήγησαν τους Ευρωπαίους σ’ αυτές τις πολιτικές.
  • Ειδικά μετά το 2008 και την ένταξη στην Ευρωζώνη, χάνοντας τον έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας και το δικό μας νόμισμα, ήταν θέμα χρόνου το ξεφούσκωμα και οι επιθέσεις απ τον πυρήνα του Ευρώ.
  • Το ζήτημα ήταν να γίνει ομαλά και με τον πιο ασφαλή τρόπο για την κοινωνική συνοχή αλλά και το δημόσιο συμφέρον.
  • Αυτό προσπάθησε να κάνει η Αριστερά που εκφράζεται μέσα από το ΑΚΕΛ, τόσο από τη συμπολίτευση, όσο και τώρα στην αντιπολίτευση.
  • Χαρακτηριστικό των προθέσεων των «εταίρων» μας ήταν η άρνησή τους να συνεχίσουν τη στήριξη με ρευστότητα για τις τράπεζές μας, ακόμα και σε περίπτωση που η χώρα διασφάλιζε από άλλες πηγές την ανακεφαλαιοποίησή τους.
  • Όπως γράφει κι ο Νίκος Μπογιόπουλος σε πρόσφατο άρθρο του, στο Λουξεμβούργο ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος…
  • Τα απαιτούμενα κεφάλαια και το μέγεθος των τραπεζών μας, δεν ήταν το πραγματικό ζητούμενο. Θέλουν να επιβάλουν πρόγραμμα και πολιτικές.
  • Και να καταφέρνουν με γοργούς ρυθμούς μετά την κυβερνητική αλλαγή…
Τα όρια των αντιστάσεων
  • Οι αντιστάσεις του λαού στη διαχρονική τάση για πλήρη δυτικοποίηση της Κύπρου, είναι άμεσα συναρτώμενες με τα όρια ανάμειξης της Ρωσίας- και παλαιότερα της Σοβιετικής Ένωσης- σε ένα «ΝΑΤΟϊκό οικόπεδο».
  • Η νέα εποχή της αποικιοκρατίας, της οικονομικής εισβολής και υποδούλωσης, όπως και οι παλαιότερες, έχει και τους τοπικούς της εντολοδόχους, που «όλως τυχαίως», πάντα βρίσκονται στην ίδια πλευρά, την αστική τάξη...
  • Ο ευρωπαϊσμός και η δυτικολαγνεία είναι απόρροια της εθνικιστικής χειραγώγησης. Δεν πίστεψαν ποτέ κάποιοι στην Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε και την αγάπησαν, δεν την υπερασπίστηκαν και πάντα ήθελαν να την ξεφορτωθούν ως υπόσταση.
  • Στο στάδιο «Ελευθερία», στην ανακήρυξη του Αναστασιάδη, υπήρχαν μόνο ελληνικές σημαίες…
  • Αυτές τις μέρες έξω από τη Βουλή, μόνο Κυπριακές…
  • Γιατί για να θέλεις ένα καλύτερο κόσμο, πρέπει πρώτα να εκτιμήσεις και να επιδιώξεις να ενισχύσεις την ανεξαρτησία σου.
  • Και δεν είναι σύμπτωση που και στα συλλαλητήρια του ΟΧΙ το 2004, κάποιοι θυμήθηκαν την Κυπριακή σημαία μετά από δεκαετίες εθνικιστικών φαντασιώσεων…
Η αστική και η δυτική τρομοκρατία
  • Έχω γράψει εκατοντάδες γραμμές γι αυτό που προσωπικά θεωρώ ως Αριστερή προσέγγιση στις δοσμένες συνθήκες.
  • Σ’ αυτό όμως που επιμένω είναι στον συνυπολογισμό της ταξικής θέσης και κατάστασης του λαού και του τόπου σε κάθε δεδομένη στιγμή.

22 Μαρτίου 2013

Κύπρος ώρα μηδέν: Η Αριστερά ανάμεσα στους ευρωλάγνους και τους λαϊκιστές

Ο κατήφορος της χώρας δεν θα έχει σταματημό, αν συνεχίσει απρόσκοπτα η δυτικόστροφη
και γερμανικής έμπνευσης οικονομική πολιτική της νέας Κυβέρνησης.
 
  • Η αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου του Νίκου Αναστασιάδη, δεν αφορά μόνο τον ίδιο και την παράταξή του, αλλά και όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στην αντιακελική υστερία που προηγήθηκε.
  • Άποψη του ιστολογίου είναι πως η δαιμονοποίηση της προηγούμενης Κυβέρνησης και του Προέδρου της, ήταν μέρος του σχεδίου υποταγής της Κύπρου μέσω της καταστροφής των ερεισμάτων της τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό.
  • Ενός σχεδίου που δεν αφορά φυσικά μόνο τη χώρα μας και που στη Κύπρο δεν εφαρμόστηκε με τόσο βίαιο τρόπο, γιατί ακριβώς υπήρξε το ανάχωμα στο ψηλότερο επίπεδο πολιτικής αντιπροσώπευσης του λαού από το 2008.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας, περικλείνοντας από γνωστές θέσεις της Αριστεράς γιατί ακριβώς υπήρξε πρόεδρος όλων των Κυπρίων, συμπεριλαμβανόμενου του καπιταλισμού της, αποδέχτηκε ένα οδυνηρό μνημόνιο του οποίου τα μέτρα ήδη εφαρμόζονται.
  • Με εξαίρεση φυσικά το νομοσχέδιο για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας που σκανδαλωδώς έχει απορριφθεί τρεις φορές από τη πλειοψηφία της Βουλής και συνεχίζει να κρύβεται πίσω από άλλα προβλήματα που προηγούνται…

21 Μαρτίου 2013

Η νεοφιλελεύθερη εισβολή

Άσε ρε Γιώργαρε...άσε...
  • Στην έκδοση της 11ης Ιανουαρίου, η ΓΝΩΜΗ έγραφε πρωτοσέλιδα πως «ΔΗΣΥ-Αναστασιάδης ανοίγουν τις κερκόπορτες για νεοφιλελεύθερη εισβολή», δεχόμενοι μεταξύ άλλων και τις «επιπλήξεις» των συνταχτών του ημερήσιου τύπου και ειδικά του Μακάριου Δρουσιώτη, του νεοδιοριζόμενου στελέχους του Προεδρικού...
  • Σημειώναμε πως οι Τροικανοί «φίλοι» του νυν Προέδρου «θέλουν να επιβάλουν τον νεοφιλελευθερισμό, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λιτότητα χωρίς οίκτο» και πως «με πρόσχημα τη κρίση χρέους στήνουν στον τοίχο τις κοινωνίες της νότιας Ευρώπης προκειμένου να επιβάλουν τη νέα αποικιοκρατία».
  • Τώρα, ακόμα και ο Μιτίδης της «Αλήθειας» κάνει νύξεις για «ναζί»…
  • Σήμερα, μέρες μόνο μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα Κυβέρνηση, δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει υποψιασθεί πως πίσω από τη διαπραγματευτική τακτική των Ευρωπαίων εταίρων μας, κρύβεται η δίψα τους για τον δημόσιο πλούτο της χώρας μέσω της επιβολής μιας ολοκληρωτικής οικονομικής επικυριαρχίας.
  • Και η Δεξιά δεν ήρθε στην εξουσία για να τους εμποδίσει…  

Αντίσταση στο «δόγμα του σοκ»

Ανάχωμα από τους εργαζόμενους - Όχι σε ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις 
και επιπλέον μειώσεις εισοδημάτων και παροχών.
  • Είναι βιώσιμο το χρέος – Να μην δώσει ο λαός συγκατάθεση στη ληστρική επίθεση ενάντια στο Δημόσιο συμφέρον.
  • ΔΝΤ-Τρόικα, με τις πλάτες πλέον της κυβέρνησης της Δεξιάς, σπέρνουν τον φόβο για ολοκληρωτικό χάλασμα του κοινωνικού κράτους προς τρομοκράτηση και υποχώρηση του λαού.
  • Σε αντίσταση καλεί τους εργαζόμενους και τους σκεπτόμενους πολίτες η ΣΗΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ.   
Στη ΓΝΩΜΗ 15/3/2013 [προ της απόφασης για κούρεμα καταθέσεων]
  • Η έκθεση της PIMCO δείχνει ξεκάθαρα πως οι ανάγκες των τραπεζών, και στο ακραίο σενάριο, είναι πιο χαμηλές απ' ότι είχε υπολογιστεί στην καταρχήν συμφωνία με την Τρόικα, γεγονός που επιτρέπει ακόμα και χαλάρωμα των όρων του μνημονίου και όχι το ακριβώς αντίθετο όπως ισχυρίζεται με τη νέα του έκθεση το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ώρες μετά την επίσκεψη του επίδοξου ηγέτη της συμπολίτευσης, Αβέρωφ Νεοφύτου, στην έδρα του οργανισμού στη Νέα Υόρκη.
  • Όταν ο Σταύρος Μαλάς μιλούσε για ένα και μόνο μνημόνιο η τότε αντιπολίτευση χλεύαζε, αλλά όλα σήμερα δείχνουν πως οδηγούμαστε σε ένα δεύτερο και κατά πολύ πιο επώδυνο μνημόνιο από την νέα διακυβέρνηση, παρά τους καλύτερους οικονομικούς δείκτες που παρέλαβε.
  • Είναι ο ίδιος ο νέος Πρόεδρος που προεκλογικά μιλούσε για επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας για τα θέματα που αφορούν τις ευπαθείς ομάδες, δίνοντας εμμέσως υπόσχεση για ένα βελτιωμένο μνημόνιο.
  • Αλλά και ο νέος Υπουργός των Οικονομικών, ο Μιχάλης Σαρρής, μόλις την περασμένη εβδομάδα τόνισε πως τα δημοσιονομικά της Κύπρου παρουσιάζουν για το 2012 χαμηλότερα ελλείμματα από όσα υπολόγιζε η Τρόικα, και πως αυτό κανονικά θα έπρεπε να πείθει σε μεγάλο βαθμό τους εταίρους μας για την ικανότητα της χώρας να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις της.
  • Η κατ αρχήν συμφωνία για το «πρώτο μνημόνιο» το οποίο ναι μεν ήταν μια οπισθοχώρηση αλλά διατηρούσε τη κοινωνική συνοχή και διασφάλιζε το δημόσιο πλούτο, μπορεί να βάλει σε γραμμή ανάκαμψης την οικονομία, χωρίς να προκαλεί εργασιακό σοκ.
  • Είναι όμως αυτό που πραγματικά θέλουν οι εταίροι της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ;
  • Ας μας επιτραπεί να έχουμε τις επιφυλάξεις μας, σε μια στιγμή άλλωστε που ακόμα και τα επικοινωνιακά μέσα της Δεξιάς έχουν ανακαλύψει όλως αιφνιδίως πως οι προτάσεις που μπαίνουν στο τραπέζι οδηγούν στη καταστροφή της οικονομίας μας και του κοινωνικού ιστού της χώρας.
  • Δεν υπάρχει στη πραγματικότητα ανάγκη για δεύτερο μνημόνιο, και ούτε θα υπήρχε ανάγκη ακόμα και για το πρώτο, αν οι Ευρωπαίοι υλοποιούσαν τη δική τους απόφαση για δημιουργία μηχανισμού ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, χωρίς τη διαμεσολάβηση των εθνικών κυβερνήσεων.
  • Εταίροι και δανειστές έχουν στριμώξει την Κύπρο επικίνδυνα, και η άνοδος της Δεξιάς στην εξουσία, με δεδομένη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της συγκυβέρνησης στη Βουλή, τους δίνει πλέον την ευκαιρία για μια τελειωτική επίθεση.
  • Αν πραγματικά ήθελαν να βοηθήσουν τη χώρα μας, ιδιαίτερα όταν το 80% όσων καλείται το δημόσιο να δανειστεί αφορά ιδιωτικές ζημιές, θα μπορούσαν να προχωρήσουν με την κατ αρχή συμφωνία για το μνημόνιο του Δεκεμβρίου του 2012 και η οποία αποδεικνύεται αξιόπιστη ως προς την αποτελεσματικότητα.
  • Αντί αυτού, προτίμησαν να περιμένουν τη «δική τους κυβέρνηση» για να επιβάλουν όσα δεν μπόρεσαν με την προηγούμενη, προχωρώντας πλέον στη φάση του «δόγματος του σοκ» κατά την οποία θα ενσπείρουν καταστροφικά σενάρια τρόμου για να καταλήξουν τελικά με όσα πραγματικά τους ενδιαφέρουν.

20 Μαρτίου 2013

Τα mea culpa που δεν χρειάζεται να ακούσουμε

Όλα μπλε...
  • Η αλλαγή του κλίματος που μας υποσχόταν η νέα κυβέρνηση, τελικά βγήκε αληθινή!
  • Οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ σκληραίνουν τη στάση τους ενώ αντιστρέφεται και στο εσωτερικό η κατάσταση…
  • Τώρα, η κυβέρνηση δεν βρίσκεται μόνη της απέναντι από την επιθετικότητα των βορειοδυτικών εταίρων και συμμάχων, δεχόμενη μάλιστα και υπόσκαψη από την αντιπολίτευση!
  • Όντως άλλαξε το κλίμα λοιπόν, η Δεξιά «έφερε τον νου της» μπροστά στην αποθρασυνόμενη, λόγω της ανόδου του Αναστασιάδη στην εξουσία, πολιτικοοικονομικής ελίτ της Ευρώπης. Και χρειάστηκαν μόλις κάποια εικοσιτετράωρα…
  • Η περασμένη κυβέρνηση αντιστάθηκε. Είχε τουλάχιστον και αντικειμενικά, την τάση να διαφυλάξει κάποια δεδομένα, τρέχοντας με ψηλές ταχύτητες την υπόθεση του φυσικού αερίου και του δανεισμού από τρίτες χώρες, έτσι ώστε να υπάρχουν εχέγγυα αποπληρωμής. Για να δούμε τώρα.
  • Αυτό που στην ουσία χρειάζεται είναι η συνέχιση της πολιτικής και της τακτικής της σκληρής διαπραγμάτευσης της προηγούμενης κυβέρνησης στα θέματα της τρόικας και του μνημονίου.
  • Αυτό είναι φυσικά δύσκολο να ομολογηθεί από την συμπολίτευση ανοικτά, αλλά ας μην ακουστεί ποτέ αυτό το «mea culpa».
  • Σημασία έχει να διασωθούν οι προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου του λαού μας.
  • Κι αυτό δεν θα γίνει με ιδιωτικοποιήσεις ή με μια βίαιη σμίκρυνση του τομέα των υπηρεσιών.
  • Θα πεινάσει κόσμος. Και τότε δεν θα μιλάμε γενικά και αόριστα για συσσίτια και κοινοτικά παντοπωλεία, αλλά θα βγάζουμε και δελτίο συσσιτίων καθημερινά για διευκόλυνση του κοινού…
  • Η λύση βρίσκεται στη διεύρυνση των δημόσιων εσόδων και όχι την αύξηση των ιδιωτικών κερδών, και η Δεξιά δεν μπορεί να αντιληφθεί, χωμένη μέχρι το κεφάλι στις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες της ενάντια στην Αριστερά και το Σοσιαλισμό, τις πραγματικές διεξόδους.
  • Οι απαντήσεις βρίσκονται στην δημόσια επιχειρηματικότητα που αυξάνει τους πόρους για το κράτος, εφόσον το δημόσιο καλείται να πληρώσει τη ζημιά του ιδιωτικού ρίσκου. [Στη ΓΝΩΜΗ, 15/3/2013, προ κουρέματος…]
Η νεοφιλελεύθερη εισβολή
  • Στην έκδοση της 11ης Ιανουαρίου, η ΓΝΩΜΗ έγραφε πρωτοσέλιδα πως «ΔΗΣΥ-Αναστασιάδης ανοίγουν τις κερκόπορτες για νεοφιλελεύθερη εισβολή», δεχόμενοι μεταξύ άλλων, και τις «επιπλήξεις» των συνταχτών του «Πολίτη».
  • Σημειώναμε πως οι Τροικανοί «φίλοι» του νυν Προέδρου «θέλουν να επιβάλουν τον νεοφιλελευθερισμό, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λιτότητα χωρίς οίκτο» και πως «με πρόσχημα τη κρίση χρέους στήνουν στον τοίχο τις κοινωνίες της νότιας Ευρώπης προκειμένου να επιβάλουν τη νέα αποικιοκρατία».
  • Σήμερα, μέρες μόνο μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα Κυβέρνηση, δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει υποψιασθεί πως πίσω από τη διαπραγματευτική τακτική των Ευρωπαίων εταίρων μας, κρύβεται η δίψα τους για τον δημόσιο πλούτο της χώρας μέσω της επιβολής μιας ολοκληρωτικής οικονομικής επικυριαρχίας.
  • Και η Δεξιά δεν ήρθε στην εξουσία για να τους εμποδίσει… [Στη ΓΝΩΜΗ, 15/3/2013, επίσης προ κουρέματος…]

18 Μαρτίου 2013

Οι μεγάλες αλήθειες για τον Ούγκο Τσάβεζ: Τα έργα και οι ημέρες μεγάλου Σοσιαλιστή ηγέτη του 21ου αιώνα

Ο Σοσιαλισμός του 21ου αιώνα ήρθε για να μείνει.
  • Εκδημοκρατισμός, αναδιανομή γης, υπερδιπλασιασμός των μισθών, καταπολέμηση της φτώχιας, πόλεμος στα ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Όλα τα στοιχεία καταρρίπτουν τον καπιταλιστικό μονόδρομο και αποδεικνύουν πως ένας νέος κόσμος είναι δυνατός μέσα από τη Σοσιαλιστική προοπτική. 
Στη ΓΝΩΜΗ 15/3/2013
  • Ο Πρόεδρος Ούγκο Τσάβεζ, ο οποίος πέθανε από καρκίνο στις 5 Μαρτίου σε ηλικία 58 μόλις χρόνων, σημάδεψε ανεξίτηλα όχι μόνο την πολιτική ιστορία της Βενεζουέλας αλλά και ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, με την δράση και τις ιδέες του να επηρεάζουν σήμερα καθοριστικά την Αριστερά σε παγκόσμιο επίπεδο.
  • Κατηγορήθηκε ως «δικτάτορας» από τα ΜΜΕ της δύσης, αλλά τα γεγονότα αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.
  • Από την άνοδό του Τσάβεζ στην εξουσία το 1999, διενεργήθηκαν 16 εκλογικές διαδικασίες από τις οποίες κυριάρχησε στις 15, διατηρώντας πάντα μια απόσταση πέραν των 10 ποσοστιαίων μονάδων από τη Δεξιά, και με την τελευταία του νίκη μόλις τον περασμένο Οκτώβρη.   
  • Ποτέ στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής δεν υπήρξε ανάλογη προσήλωση στη Δημοκρατία.
  • Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι τον Οργανισμό των Αμερικάνικων Κρατών και την Ένωση Λατινοαμερικάνικων Κρατών, υπήρξαν ομόφωνοι στην αναγνώριση της διαφάνειας σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες στη Βενεζουέλα τα τελευταία 15 χρόνια.
  • Ο Τζέιμς Κάρτερ, πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, ανακήρυξε μάλιστα μέσω του ιδρύματός του το εκλογικό σύστημα της χώρας ως το καλύτερο του κόσμου, μετά από μια σειρά επί τόπου παρατηρήσεων.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΥΓΕΙΑ – ΣΤΕΓΑΣΗ – ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ
  • Η πλήρης πρόσβαση στην εκπαίδευση που εφαρμόστηκε από το 1999, έφερε τεράστια για την εποχή μας αποτελέσματα.
  • Γύρω στο 1.5 εκατομμύρια πολίτες της Βενεζουέλας έμαθαν γραφή και ανάγνωση με το πρόγραμμα διά βίου μάθησης, με την ΟΥΝΕΣΚΟ να ανακοινώνει το 1996 ότι η χώρα κατάφερε να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό.
  • Από τα 6 εκατομμύρια παιδιά που φοιτούσαν στα δημοτικά σχολεία της χώρας το 1998, ο αριθμός τους έφτασε το 2011 στα 13 εκατομμύρια, με το ποσοστό παρακολούθησης να φτάνει στο 94%.
  • Ανάλογα, τα ποσοστά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αυξήθηκαν από το 53.6% της δεκαετίας του 90, στο 74% το 2011 και μετά από 12 χρόνια διακυβέρνησης από τον Ούγκο Τσάβεζ, ενώ δεκάδες νέα πανεπιστήμια τριπλασίασαν τον αριθμό των φοιτητών στην τριτοβάθμια.
  • Στην υγεία, το Εθνικό Σύστημα διασφάλισε δωρεάν πρόσβαση σε όλους ανεξαίρετα τους πολίτες, με 8000 περίπου νέα ιατρικά κέντρα να κατασκευάζονται και να λειτουργούν από το 2005 μέχρι το 2012.
  • Παράλληλα, οι γιατροί αυξήθηκαν από 20 για κάθε 100 χιλιάδες πολιτών, σε 80, κάνοντας άλμα τετραπλασιασμού,  πρωτόγνωρο για τα παγκόσμια δεδομένα.

Εθνική σωτηρία!

Τι δεν καταλάβαινες;
  • Σύμφωνα με το Ρόιτερς  ο κ. Σόιμπλε δήλωσε στο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα ARD, ότι «εμείς θα είχαμε τηρήσει την εγγύηση των καταθέσεων για λογαριασμούς έως 100.000 ευρώ… αλλά η κυπριακή κυβέρνηση,  η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ, αποφάσισαν αυτή τη λύση και τώρα πρέπει να το εξηγήσουμε αυτό στον κυπριακό λαό».
  • Τη σχετική είδηση πως ο Αναστασιάδης αρνήθηκε μεγαλύτερη συνεισφορά για τους μεγαλοκαταθέτες, «μοιράζοντας το πάπλωμα» σχεδόν ισόποσα σε όλους, την είδαμε και αλλού, αλλά το «κάρφωμα» από τον Σόιμπλε είναι νομίζω μια στέρεα επιβεβαίωση.
  • Ο Αναστασιάδης φοβήθηκε την κατακραυγή της τοπικής πλουτοκρατίας, έχει και δικά του άλλωστε εκατομμύρια.
  • Του πρότειναν 17% ή και περισσότερα για τους «μεγάλους» σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα, και αυτός το έκανε 7 με 10% για όλους…
  • Πούλησε τη μεσαία και την χαμηλή τάξη ωμά ο άνθρωπος, αυτός είναι άλλωστε ο πολιτικός του ρόλος.
  • Σε μια άλλη εξέλιξη, οι Ευρωπαίοι προτείνουν τώρα αλλαγή της κατανομής του κουρέματος! «Κάντε την δικαιότερη αν θέλετε»…
  • Κάποιοι μιλούσαν για ανικανότητες και «αχαπαροσύνες»…
  • Εμείς πάντα μιλάμε για ταξικό συμφέρον!
  • Από εκεί και πέρα, θα έχει τη σημασία της μια αποτυχία να περάσει το μνημόνιο αυτό από την κυπριακή βουλή, αλλά με αυτή τη Κυβέρνηση και με τα αντανακλαστικά που επιδεικνύει, η όποια επόμενη κίνηση θα είναι επίσης προβληματική εξ αρχής.
  • Ήδη, με την παράλογη απόφαση για κούρεμα, έχουν καταφέρει την απορύθμιση της οικονομίας μας.
  • Έγινε μια εισβολή, και προηγήθηκε ένα πραξικόπημα, συνεχόμενο και πολυδιάστατο.
  • Ο ορίτζιναλ Νίκαρος έλεγε τότε πως «απλά κάνουν ασκήσεις»… Και του πήρε 8 μέρες, όσες περίπου και του ιδεολογικού του συνεχιστή...
  • Όσοι δεν έχουν πεισθεί ακόμα για το γεγονός πως οι «εταίροι» μας αποφάσισαν να μας χειριστούν με αυτό τον τρόπο γιατί ήξεραν ότι έχουν μπροστά τους τον yes man και όχι τον «δογματικό κομμουνιστή ηγέτη», μάλλον εθελοτυφλούν.
  • Αυτό που ίσως να μην υπολόγισαν τόσοι ο Αναστασιάδης, όσο και οι «φίλοι του», είναι τις ισορροπίες στη Βουλή.
  • Οι δυνάμεις δεν ενώθηκαν όπως προσπάθησαν για μήνες, μάλλον το αντίθετο. Η αστική τάξη παραμένει διχασμένη και αυτό δίνει ξανά στο λαϊκό κίνημα την ευκαιρία να μπει μπροστά, εκμεταλλευόμενο αυτές τις αντιθέσεις.
  • Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα αδράξει την ευκαιρία για να εκπαραθυρώσει τον Κάρογιαν, συντασσόμενος στο στρατόπεδο της «λαϊκής δεξιάς», μαζί με τον Κουλία, τον Κουτσού και την ΕΔΕΚ.
  • Και ο Περδίκης έχει τους λόγους του να τα βάλει με την κυβέρνηση μετά τα ρεζιλίκλια με την Ιωάννα…
  • Ερωτηματικό παραμένει η στάση των Αντωνίου και Προκοπίου από Πάφο και Λάρνακα αντίστοιχα. Τους βλέπω να καταψηφίζουν αλλά δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη πως τελικά θα αντέξουν όλοι αυτοί στις πιέσεις και τα «δικαιότερα σενάρια» που θα χρυσώσουν το χάπι. Τα έχουμε δει κατά κόρον στην Ελλάδα.
  • Στο σενάριο που η συμπολίτευση θα χάσει με 27 υπέρ και τους υπόλοιπους 29 εναντίον, δεν γίνεται κούρεμα και μάλλον οι τράπεζες μένουν κλειστές μέχρι να ελεγχθεί κάπως η φοβική αντίδραση των καταθετών.
  • Μια αντίδραση που ίσως και να είναι μικρότερη από όση θα είναι αν γίνει το κούρεμα.
  • Θα μπορούσε να προταθεί στους μεγαλοκαταθέτες, ή και να επιβληθεί, ένα αναγκαστικό δάνειο με σοβαρές εξασφαλίσεις, βασισμένες στο φυσικό αέριο αφού πλησιάζουν και οι επιβεβαιωτικές έρευνες.
  • Δεν βλέπω κάτι άλλο που θα περιόριζε κάπως τη ζημιά που μας έχει προκαλέσει το γιούρογκρουπ και όσοι φαντάζονταν πως ...η Κύπρος δεν είναι μόνη!
  • «Εθνική σωτηρία» να σου πετύχει…

17 Μαρτίου 2013

Ειλημμένες αποφάσεις...


  • Οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ απείλησαν λέει τον Κύπριο Πρόεδρο ότι την Τρίτη θα σταματούσε η «εξυπηρέτηση» της Λαϊκής από την ΕΚΤ.
  • Και πότε το είπαν αυτό; Ξημερώματα Σαββάτου…
  • Ε, ρε φίλοι να σου πετύχουν…
  • Καθυστερήσαμε λέει η Δεξιά. Έπρεπε να κάνουμε αίτηση στην Τρόικα νωρίτερα και όταν την κάναμε θα έπρεπε να αποδεχτούμε τους όρους τους νωρίτερα.
  • Μα δεν είναι η πρώην αντιπολίτευση που κατηγορούσε την προηγούμενη Κυβέρνηση ότι «έφερε την Τρόικα»;
  • Κάποιοι επιχειρηματολογούν υπέρ της αποδοχής του κουρέματος γιατί φαίνεται «δίκαιο». ‘Άλλωστε, είναι η Αριστερά λένε που επέμενε σε φορολόγηση του πλούτου…
  • Ωραία, γιατί τότε αυτοί αναθεμάτιζαν τα μέτρα που πρότεινε η περασμένη Κυβέρνηση και που ήταν σαφώς πιο διαβαθμισμένα και κτυπούσαν την κερδοφορία και τη συσσώρευση του πλούτου;
  • Όλα τα κουφά θα τα ακούσουμε μαζεμένα…
  • Κάποιοι άλλοι, «σούπερ» διαφόρων αποχρώσεων και φαντασιώσεων, θέλουν τώρα εκλογές, δημοψηφίσματα και ενωτικά μέτωπα!!! Φανταστικό!
  • Αλλά όταν ο άνθρωπος της Μέρκελ, ο yes man των δυτικών, ετοιμαζόταν να ανέβει τον λόφο του Προεδρικού, τραβούσαν τον κόσμο στο λευκό και την αποχή…
  • Ο Αναστασιάδης δεν είναι ο μόνος που έχασε την αξιοπιστία του το τελευταίο διάστημα…
  • Υπήρχε ποτέ η περίπτωση οι εταίροι και οι δανειστές να προτείνουν αυτό το σχέδιο στον περασμένο Πρόεδρο ή τον Μαλά;
  • Πρότειναν αυτή την τακτική γιατί είχαν μπροστά τους τον δικό τους άνθρωπο, τον τοπικό τους εκπρόσωπο.
  • Τον ξεγέλασαν υπονοεί ο νέος Πρόεδρος, είχαν «ειλημμένες αποφάσεις».
  • Και γιατί θα πρέπει λοιπόν να εμπιστευόμαστε την κρίση του (και τις διασυνδέσεις του) για τα επόμενα σημαντικά ζητήματα και κυρίως αυτά που θα ακολουθήσουν ως απόρροια την υπόταξης της Κύπρου, η ΝΑΤΟϊκή δηλαδή διασύνδεση Φυσικού Αερίου με τη λύση του Κυπριακού;
  • Ο λαός ξεγελάστηκε στην πραγματικότητα, τον Φλεβάρη. 
  • Το ιστολόγιο με τα γραπτά του προσπάθησε να προειδοποιήσει για τις συνέπειες της εκλογής Αναστασιάδη, συγκρούστηκε με όσους ήθελαν να περάσουν το μήνυμα «τι Μαλάς, τι Αναστασιάδης».
  • Γιατί όσοι ισχυρίζονταν το τελευταίο, είναι κατά τη γνώμη μου πιο ανεύθυνοι ως προς την προστασία του τόπου και του λαού, από όσους είναι απλά τυφλωμένοι, αγόμενοι και φερόμενοι από τα ΜΜΕ και την άρχουσα τάξη.
  • Όπως και να έχει, η διαλεκτική ανάλυση των συνθηκών και οι εφικτές προοδευτικές διέξοδοι, είναι πάντα το ζητούμενο.
  • Στο σημείο που μας έφεραν οι «εταίροι μας», πρώτα με το ξεφόρτωμα ελληνικών ομολόγων με έκπτωση και προμήθεια, από Γερμανικές στις Κυπριακές τράπεζες, μετά με την επιβολή κουρέματος στο ελληνικό χρέος, και αργότερα με τη μη αποδοχή της συμφωνίας για το πρώτο μνημόνιο, το τραπεζιτικό μας σύστημα, ο ένας πνεύμονας της οικονομίας του τόπου, έχει κατά πάσα πιθανότητα καραρρεύσει.
  • Κανείς μας δεν πίστευε ότι ήταν έτοιμοι να υλοποιήσουν τις απειλές τους για κούρεμα. Πιθανολογούσαμε πως βάζουν ψηλά τον πήχη για να πάρουν όλα τα υπόλοιπα.   
  • Δυστυχώς, απέναντι τους βρέθηκε η παράταξη με τις μειωμένες αντιστάσεις, η δυτικόφιλη παράταξη.
  • Η Αριστερά δικαιώθηκε ως προς τον πραγματικό ρόλο και τις μεθοδεύσεις των φίλων του Αναστασιάδη. Βάλαμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα...
  • Το ξεπούλημα και η αποκάλυψη των ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια τις λαϊκές μάζες της Δεξιάς και τους υπερεθνικιστές, στην αγκάλη του νεοφασισμού, είτε του ακραίου και μιλιταριστικού, είτε του τύπου «ανεξάρτητοι έλληνες», που προσπαθούν να εισαγάγουν στη Κύπρο ΕΛΑΜ και Λιλλήκας.
  • Αυτός ήταν ο κύριος λόγος για τον οποίο έπρεπε να καταψηφιστεί ο Νίκος Αναστασιάδης από όσους θεωρούν πως βρίσκονται απέναντι στον εθνικισμό.
  • Γιατί ήταν μια μορφή αντιφασιστικής μάχης, τόσο ο πρώτος, όσο ειδικά ο δεύτερος γύρος των περασμένων εκλογών…
  • Οι εξελίξεις θα το επιβεβαιώσουν, αν δεν έχει γίνει ήδη κτήμα μας.

16 Μαρτίου 2013

Άξιος!

Ούτε και τους έκανα πλάτες... 
  • Μόλις πριν από 10 μέρες, ο Χριστόφορος Πισσαρίδης τόνιζε σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» πως το κούρεμα καταθέσεων δεν θα είναι καταστροφικό μόνο για την Κύπρο, αλλά θα παρασύρει και την Ευρωζώνη, διερωτώμενος «πού θα σταματήσει το κούρεμα καταθέσεων, αν γίνει αυτό το πραγματικότητα  στην Κύπρο».
  • «Κάθε φορά που μια τράπεζα αντιμετωπίζει πρόβλημα κεφαλαίων γιατί τότε να μην καταφεύγει στις καταθέσεις», συνέχισε...
  • «Είναι γι αυτό το απορρίψαμε όλοι με πολλή σιγουριά και δεν το βλέπω να γίνεται. Και η Τρόικα δεν θα επιμένει. Επιμείναμε τόσο πολύ, που μπορώ να πω με βεβαιότητα πλέον ότι, η Τρόικα εξετάζει ήδη άλλες εναλλακτικές λύσεις».
  • Δε βαριέ…
  • Η πλάκα είναι που οι κυβερνώντες υποστηρίζουν πως υποχώρησαν στα 6.75 και το 9.9%, γιατί οι ευρωπαίοι τους απειλούσαν με 40% κούρεμα.
  • Καλά, μα αν αυτό το κούρεμα θα φέρει 5 δις, το τετραπλάσιο τζιαι βάλε πόσα θα έφερνε; Μάλλον θα άφηνε στη πάντα και για τις περιβόητες αναπτύξεις…
  • Τζιαι αν θα μπορούσαμε και μόνοι μας να κουρέψουμε τους καταθέτες πρώτο νούμερο, γιατί έπρεπε να πάμε σε ευρωπαίους κομμωτές;
  • Ανακαλύψαν την τασιηνόπιττα οι φίλοι του Αναστασιάδη. Έτσι ξέρω τζιαι γω να διορθώννω τα προβλήματα ρευστότητας.  
  • Η Ελλάδα πιο πριν, και τώρα η Κύπρος, γίνονται τα πειραματόζωα της δύσης. Τζιαι κάποιοι εβλέπαν καταστρόφιες, καμένη γη, κοινωνικά παντοπωλεία τζιαι συσσίτια.
  • Είπαμεν, πολλή ελληνική σημαία θωρούμε τζιαι κάτι θα στραβώσει τζιαι γλήορα…
  • Είπαμεν, η αποδόμηση του Αναστασιάδη θα γίνει γρήγορα τζιαι χωρίς καν να κουνήσουμε το δακτυλάκι μας.
  • Πως η νίκη του θα γίνει εφαλτήριο για την άνοδο της φασίζουσας κατάστασης τζιαι της Δεξιάς τύπου Καμμένου. Βλέπω τωρά το ΕΛΑΜ να φκάλλει τίτλο «με τους κλέφτες ή με τους εθνικιστές» τζιαι τον Λιλλήκα να οργανώνει νέους αγανακτίστας…
  • Τζιαι βούρα Γούφι να συνάξεις τα ανορθωσιατούθκια σου.
  • Τέλοσπάντων…
  • Εμείς προειδοποιήσαμε πως υπήρχε και υπάρχει τεράστια διαφορά στις αντιστάσεις και τη στρατηγική απέναντι στους «κλέφτες της υφηλίου».
  • Ναι, εμείς της μαζικής Αριστεράς, ξέραμε πως αργά ή γρήγορα η Δεξιά θα έδειχνε στην πράξη τις μειωμένες αντιστάσεις της απέναντι στους δυτικούς. Ξέραμε ότι θα αναιρέσει όλες τις υποσχέσεις της, ότι στην ουσία ξεγελά τον κόσμο.
  • Το όχημα γι αυτά που βιώνουμε σήμερα, ήταν το τρένο της αποδόμησης και της δαιμονοποίησης της Αριστεράς.
  • Διαλεκτικά σκεπτόμενοι, ξέρουμε πως δεν υπάρχει Χριστόφιας και Αναστασιάδης, Νικόλας ή Λιλλήκας. Υπάρχει η αέναη ταξική πάλη, τα συμφέροντα των τάξεων, και πάνω σ’ αυτά κτίζονται οι περιρρέουσες.
  • Τζιαι μιας τζιαι μιλούμε για περιρρέουσες τζιαι Δρουσιώτιες, κάτι έπιασε το μάτι που για «σπίτωμα» του στο Προεδρικό με καθεστώς «ειδικού συμβούλου».
  • Τι να πω, άξιος ο μισθός του! 

15 Μαρτίου 2013

Εξοφλούν γραμμάτια στους Αμερικάνους με «Συνεταιρισμό» και «έξυπνα δόγματα»


  • Η Κυβέρνηση της Αριστεράς παρέδωσε μια αρμονική σχέση με το διεθνές περιβάλλον και ένα αδιαμφισβήτητο αίσθημα ασφάλειας σε σχέση με το Φυσικό Αέριο – Η Κύπρος δεν θα αντέξει  «έξυπνους» πειραματισμούς.
  • Από εκεί που το άφησαν το 2003 οι νέοι κυβερνώντες: Αναγγέλλουν νέα εξοπλιστικά δόγματα σε καιρούς «καμένης γης»
  • Με πρόφαση την υπεράσπιση της ΑΟΖ ετοιμάζουν –και πάλι- νέο στρατιωτικό πολυδάπανο φιάσκο.
  • Τίποτα δεν άλλαξε για τον Συναγερμό, συνεχίζουν με τη νοοτροπία της δεκαετίας του 90’ - Δεν πήραν το μάθημα από τους S300, την υπόθεση Τσοχατζόπουλου και τα «τραβήγματα» του Ντίνου Μιχαηλίδη.
Στη ΓΝΩΜΗ 8/3/2013
  • Δεν πρόφτασαν να καλοκάτσουν στις κυβερνητικές καρέκλες και ξεκίνησαν να αναμοχλεύουν εξοπλιστικά δόγματα και προγράμματα.
  • Το ιστορικό φιάσκο με τους S300 και η πρόσφατη καταδίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου, άμεσου συνεργάτη αλλά και μέντορα της Κυβέρνησης Κληρίδη και του τότε Υπουργού Άμυνας Σωκράτη Χάσικου στα θέματα εξοπλισμών, καθώς και η διάσταση με την εμπλοκή του Ντίνου Μιχαηλίδη στην όλη υπόθεση, δεν φαίνεται να έχει ωφελήσει εμπειρικά την ηγεσία του Συναγερμού και τους συνεργάτες τους από το ΔΗΚΟ.
  • Η πρόφαση είναι τώρα έτοιμη στο πιάτο: Η ανάγκη για εξασφάλιση της υπεράσπισης της ΑΟΖ από τις επιβουλές της Τουρκίας, ωσάν και η συνέχιση των εργασιών έρευνας και εξόρυξης στην Κυπριακή θαλάσσια ζώνη, εξαρτάται από το στρατιωτικό και όχι το πολιτικό ισοζύγιο.
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ
  • Ο νέος ΥΠΑΜ Φώτης Φωτίου, με τις δηλώσεις του την περασμένη Τρίτη, επιβεβαίωσε τις χειρότερες προβλέψεις για τη συμπεριφορά της Δεξιάς στα θέματα άμυνας σε περίπτωση που θα κατάφερνε να αναρριχηθεί ξανά στην εξουσία, με το άνοιγμα της συζήτησης περί νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων, με τη διαφορά πως αυτή τη φορά θα είναι «έξυπνα».
  • Εκεί που χαρακτήριζαν προεκλογικά τη χώρα και την οικονομία της ως «καμένη γη», και εν μέσω σκληρών διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους για την τύχη του τόπου, είναι πραγματικά άξιο απορίας πως οι κυβερνώντες βρήκαν το «σθένος» να ασχοληθούν με την περίπτωση νέων δαπανών, όταν είναι κοινά παραδεκτό πως στα θέματα που αφορούν την ασφάλεια του Φυσικού Αερίου ασφάλεια προσδίδουν τα πολιτικά και όχι τα στρατιωτικά δόγματα. 
  • Η Κυβέρνηση της Αριστεράς τους άφησε προίκα μια αδιαμφισβήτητη αίσθηση ασφάλειας για τη Κύπρο και μηδενικά προβλήματα, δεδομένης πάντα της πολυετούς αντιπαλότητας με την Τουρκία.
  • Η στρατηγική του Δημήτρη Χριστόφια στα θέματα συμμαχιών, συνεργασιών και ασφάλειας σε σχέση με τους γύρω λαούς, ιδίως σε μια περίοδο που η χώρα έκανε προσπάθειες να χρησιμοποιήσει την Αποκλειστική της Ζώνη για έρευνες, στη μέση μάλιστα μιας ριζικής ανακατάταξης στα πολιτεύματα της περιοχής και με έντονο το στοιχείο της στρατιωτικής διέγερσης, αποδείχτηκε ως η πιο αποτελεσματική και επί του πρακτέου.
ΠΟΥΛΟΥΝ ΕΚΔΟΥΛΕΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ
  • Ο Συναγερμός και οι συνοδοιπόροι του, φαίνεται να μην έχουν την ίδια αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας στις διεθνείς σχέσεις.
  • Νιώθουν, όπως καταγράφεται σε δηλώσεις των Αναστασιάδη και Κασουλίδη, τόσο προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά, πως η σχέση της Κύπρο με τη Δύση έχει «διασαλευτεί», και πως «πρέπει να διορθωθεί».
  • Πιστεύουν, όπως όλα δείχνουν, πως όντως η χώρα και οι εξορύξεις της απειλούνται, και πως χρειάζεται προσκόλληση με τον στρατιωτικό βραχίονα της Δύσης καθώς και νέα εξοπλιστικά προγράμματα για να «αναχαιτιστεί» η τούρκικη απειλή, ξεχνώντας βολικά πως η Τουρκία είναι ο μεγάλος παίκτης του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

14 Μαρτίου 2013

Γιούρογρουπ – Τρόικα – Γερμανοί: Σπρώχνουν την Κύπρο στο γκρεμό


  • «Πρώτη υποχώρηση της Λευκωσίας» - Πανηγυρίζουν τα Γερμανικά φύλλα για την επιβολή ιδιωτικής εταιρίας για το «ξέπλυμα».
  • Με τη φιλολογία για «κούρεμα» καταθέσεων συνεχίζουν να φεύγουν δισεκατομμύρια από τις κυπριακές τράπεζες.
  • Εχθρική η στάση των «εταίρων» της Κύπρου –Αυτοί είναι οι «φίλοι» του Νίκου Αναστασιάδη και της Κύπρου που δέχτηκαν με ανακούφιση και ικανοποίηση την εκλογή του.
  • Στοχεύουν στην αφαίμαξη του δημόσιου πλούτου και τις αποκρατικοποιήσεις με τις πλάτες της ντόπιας πλουτοκρατίας και της συμπολίτευσης.
Στη ΓΝΩΜΗ, 8/3/2013
  • Με την επιβολή της ιδιωτικής εταιρίας που θα διενεργήσει την υπόθεση «ξεπλύματος», έξω ουσιαστικά από τις καθορισμένες πρακτικές της Ένωσης και με την απειλή του «κουρέματος» να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια των καταθετών, το οικονομικό «κονκλάβιο» της ΕΕ, χωρίς να κρατά ούτε τα προσχήματα πλέον, υποσκάπτει φανερά τη σταθερότητα της χώρας μας, τη στιγμή που κανονικά θα έπρεπε να κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για μια ήπια προσαρμογή, απαντώντας στους φόβους ακόμα και για κατάρρευση του ευρωσυστήματος.
  • Από τις 25 Ιανουαρίου η εφημερίδα μας μιλά για τη «μεγάλη απάτη με το δήθεν ξέπλυμα» και εκφράζει τη θέση πως οι Γερμανοί μαζί με τον κύκλο τους «καλούν εμμέσως τη Ρωσία να πληρώσει κόστος για τη στάθμευση κεφαλαίων στο νησί ή να αποχωρήσει αφήνοντας τη Κύπρο χωρίς ελπίδα και στο έλεος των δανειστών της».
  • Η εκροή δύο δισεκατομμυρίων, σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα, τον πρώτο μήνα του έτους, αλλά και η συνέχιση του φαινομένου μέσα τον Φλεβάρη και τον Μάρτη, με τις πληροφορίες να μιλούν για άλλα δύο δισεκατομμύρια που έφυγαν από το νησί τις τελευταίες μέρες, στοιχείο που κατέθεσε ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Τάκης Χατζηγεωργίου καταγγέλλοντας τις δηλώσεις αξιωματούχων της ένωσης, δείχνει πως τόσο η ξεκάθαρη υπονόμευση της χώρας από τους Ευρωπαίους, όσο και η ίδια η εκλογή ενός Προέδρου που συμπλέει και ασπάζεται τις πολιτικές τους, έχουν φοβίσει τους καταθέτες και τους διώχνουν από την Κύπρο.
  • Ο Γερμανικός τύπος πανηγυρίζει για την «πρώτη υποχώρηση της Λευκωσίας», τη στιγμή που η προκαλείται επιδείνωση της κυπριακής οικονομίας από τις πολιτικές και τις δηλώσεις των ηγετών και των αξιωματούχων της Ένωσης, κι αυτό είναι άκρως ανησυχητικό.
  • Και η παράλληλη ικανοποίηση της Κυπριακής Κυβέρνησης από τις πρόσφατες εξελίξεις στο Γιούρογρουπ, εντείνει ακόμα περισσότερο αυτές τις ανησυχίες.
ΤΗ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ
  • Η συνέχεια δεν είναι δύσκολο να προβλεφθεί, δεδομένων των όσων προηγήθηκαν και τις τάσεις που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό μέτωπο.
  • Οι Ευρωπαίοι, με την ανοχή ή και τις πλάτες της νέας Κυβέρνησης, θα προσπαθήσουν να περάσουν τη θηλιά σφικτά στο λαιμό του δημοσίου, απαιτώντας εδώ και τώρα μαζικές ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων οργανισμών, απολύσεις και σμίκρυνση του κρατικού τομέα, ενώ όλα δείχνουν πως θα επιδιώξουν παράλληλα να ελέγξουν τα έσοδα από το Φυσικό Αέριο, με πρόσχημα τη μη βιωσιμότητα του χρέους.

12 Μαρτίου 2013

Europe Loves Anastasiades

  • Και ξαφνικά όλοι οι ευρωπαίοι ερωτεύτηκαν την Κύπρο και τη νέα της κυβέρνηση!
  • Ξεφορτώθηκαν το κακό αγκάθι απ το πλευρό τους, αυτόν που τους αποκαλούσε αναλληλέγγυους και κλέφτες της υφηλίου…
  • Βγήκε ο «δικός τους», πανηγύρισαν μια – δυο μέρες και ξεκίνησαν τα μεγάλα κτυπήματα!
  • Τρομοκρατία για κούρεμα καταθέσεων, έλεγχος από ιδιωτική εταιρία για το ξέπλυμα, άμεση ιδιωτικοποίηση της ΣΥΤΑ!
  • Μεγάλος έρωτας μιλάμε…
Ενισχύσεις!
  • Δεν μας έφταναν οι «εθνικάρες» που είχαμε στα έδρανα της Βουλής, μας προέκυψε και ενίσχυση μετά την «απορρόφηση» ορισμένων Συναγερμικών στο κυβερνητικό σχήμα.
  • Αντρέας Θεμιστοκλέους από τη Λεμεσό, Τέλης Μισός από τη Λάρνακα και Πρόδρομος Προδρόμου από τη Λευκωσία, θα «εμπλουτίζουν» από δω και μπρος τη κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΣΥ…
  • Οι συνειρμοί δικοί σας γι αυτή την «αναβάθμιση».
  • Εμείς το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι πως ο κ. Μισός και ο ανεξάρτητος Ζαχαρίας Κουλίας, μοιράζονται το ίδιο δικηγορικό γραφείο στη Λάρνακα… αλλά ως γνωστόν, και τα ίδια μυαλά!
  • Το βαρέλι δεν φαίνεται να έχει πάτο…
Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις…
  • Που είσαι τώρα κ. Κάρογιαν να δώσεις διαβεβαιώσεις προς πάσα κατεύθυνση ότι θα τηρηθεί το πρόγραμμα που συνομολόγησες με τον νέο Πρόεδρο, και πως οι ιδιωτικοποιήσεις δεν βρίσκονται στο πλάνο;
  • Που είσαι τώρα κ. νέε Πρόεδρε να μας πεις τώρα πως δεν θα αλλάξει ούτε ένα γιώτα από τα συμφωνηθέντα;
  • Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, η ΣΥΤΑ μπαίνει σε καθεστώς εκποίησης φωνάζει ο Στάθης Κιττής…
  • Σε μια βδομάδα είδε ο κόσμος το αληθινό πρόσωπο.
  • Υπουργικό από το παρελθόν, παράδοση στις ορέξεις των Γερμανών, αγώνας δρόμου για ιδιωτικοποιήσεις.
  • Ευτυχώς που ο λαός δεν τους έδωσε ποσοστά άνω του 60% για να μπορούν, σύμφωνα με τον Χρήστο Στυλιανίδη, να μας κλείσουν και το στόμα…

11 Μαρτίου 2013

Να μην περάσουν οι ευρωπαϊκές απειλές και το ξεπούλημα

Περάστε...
  • Η άνοδος της Δεξιάς ελαχιστοποιεί τις αντιστάσεις του δημοσίου συμφέροντος, αυξάνοντας τους κινδύνους για μια, πραγματική αυτή τη φορά, «καμένη γη».  
  • Δημόσιοι υπάλληλοι –Συνδικαλιστές – Αντιπολίτευση σε κοινωνική συμμαχία για ανατραπούν τα παιχνίδια στη πλάτη του λαού.
Στη ΓΝΩΜΗ 8/3/2013
  • Η εντύπωση ότι Γιούρογκρουπ, Τρόικα και Γερμανοί, παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος της χώρας μας με σκοπό να την «ξεγυμνώσουν» από τα υποστηριχτικά κεφάλαια που σταθμεύουν στις κυπριακές τράπεζες οδηγώντας έτσι την οικονομία του τόπου στην «παράδοση», γίνεται καθημερινά όλο και πιο έντονη σε κύκλους αναλυτών, σε σημείο μάλιστα που να αναγκάζει τον νέο Υπουργό Οικονομικών Μιχάλη Σαρρή να διακρίνει πολιτικούς λόγους πίσω από τη συμπεριφορά αυτών που υποτίθεται πως θα «έπειθε».
  • Η προσήλωση της Κυβέρνησης Αναστασιάδη στις πολιτικές της λιτότητας και του «λιγότερου κράτους», άνοιξε τώρα ακόμα περισσότερο την όρεξη του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, που θεωρεί πλέον πως μετά την άνοδο της τοπικής Δεξιάς στην εξουσία μπορεί να εφαρμόσει με σχετική άνεση την πολιτική του, χωρίς το «εμπόδιο του κομμουνιστή Προέδρου» που έλεγε τα σύκα-σύκα προκαλώντας εκνευρισμό σε εσωτερικό και εξωτερικό.
  • Οι συνθήκες μετά τις εκλογές του Φλεβάρη, είναι διαφορετικές και σαφώς δυσκολότερες σε σύγκριση με τους περασμένους μήνες.
  • Η επίθεση των Ευρωπαίων «εταίρων» έχει πλέον γίνει αντιληπτή, έστω και δύσκολα, ακόμα κι από οικονομολόγους και πολιτευτές της Δεξιάς που πίστευαν έως και τις αρχές αυτού του μήνα πως θα διαφοροποιηθεί η στάση των Ευρωπαίων και θα «αλλάξει το κλίμα» μετά τις εκλογές.
  • Η Ευρώπη δεν είναι αλληλέγγυα, παίζει με το μέλλον της χώρας και την καταδικάζει με μοχλό πίεσης την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τις άμεσες ανάγκες της δημόσιας μηχανής.
  • Και είναι δύσκολο να συγκαλύψει για πολύ αυτές τις πραγματικότητες η νέα Κυβέρνηση.
ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ Η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ
  • Το προεκλογικό σύνθημα πως δήθεν «η Κύπρος δεν είναι μόνη», κατέρρευσε ώρες μετά την άνοδο του Νίκου Αναστασιάδη στην εξουσία.
  • Θα ήταν σημαντικό αν συνεχίζονταν οι αντιστάσεις από το πιο ψηλό θεσμικό επίπεδο και η προσπάθεια να αντικρουστούν τα ακραία σενάρια χρέους για να διασωθούν οι ημικρατικοί αλλά και οι μελλοντικές δημόσιες επενδύσεις, ειδικά στο ενεργειακό κομμάτι που ενδιαφέρει τόσο τον λαό, όσο φυσικά και τα μεγάλα τοπικά και πολυεθνικά συμφέροντα.
  • Το ποτάμι όμως δεν γυρίζει πίσω. Είμαστε μπροστά σε νέα δεδομένα, με κυρίαρχη διαφοροποίηση την Κυβερνητική σύμπλευση με τις απαιτήσεις των δανειστών, δήθεν αλληλέγγυων, φίλων  και εταίρων μας, αντί της διεκδικητικής στάσης της διακυβέρνησης της Αριστεράς.
  • Το εσωτερικό επικοινωνιακό και πολιτικό παιχνίδι έπεισε τη πλειοψηφία των εργαζόμενων που συμμετείχαν στις εκλογές, στην ουσία να αυτοτιμωρηθούν, εμπιστευόμενοι τις τύχες τους στον τοπικό εκφραστή των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που συμπιέζουν τη μεσαία και τις χαμηλότερες τάξεις.
  • Με τη στήριξη ακόμα και συνδικαλιστικών οργανώσεων, καθώς και τη λευκή ψήφο ή την αποχή όσων λανθασμένα θεώρησαν πως δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές φιλοσοφίας και πολιτικής μεταξύ των δύο παρατάξεων που ζήτησαν τη στήριξη του λαού στον δεύτερο γύρο των εκλογών, η Δεξιά με τη νεοφιλελεύθερη και υπερσυντηρητική της φιλοσοφία, κατάφερε να ανέβει στο τιμόνι στη πιο κρίσιμη περίοδο μετά την προδοσία του 74’.
  • Το ανάχωμα στο Προεδρικό στο οποίο σταματούσαν οι μεθοδεύσεις, ή έστω μετριάζονταν αφήνοντας ανοικτές τις επιλογές για τη χώρα, έχει μετατραπεί σε «τροχονόμο» των τροϊκανών μέσω του εκλογικού σώματος.
ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
  • Οι οιωνοί δεν είναι και οι καλύτεροι, παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι και οι κοινωνικές δυνάμεις που αμφισβητούν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οφείλουν να κοιτάξουν μπροστά και να διεκδικήσουν λόγο και ρόλο.
  • Έστω και από την αντιπολίτευση, παίρνοντας με το μέρος των διεκδικήσεων όσους θέλουν να αντισταθούν στις ιδιωτικοποιήσεις και τις επερχόμενες απολύσεις, μπορούν να δημιουργηθούν κοινωνικές συμμαχίες που να αμφισβητούν τις γραμμές που επιβάλλονται από το εξωτερικό και βρίσκουν ήδη εφαρμογή από την Κυβέρνηση της Δεξιάς.
  • Τις επόμενες μέρες θα πρέπει να ενταθεί και η αντίστροφη διαδικασία πίεσης, η οποία να στοχεύει στην υπεράσπιση της αλήθειας για την οικονομική κατάσταση της χώρας, τις αιτίες και τις βιώσιμες λύσεις του προβλήματος.
  • Το υπολογιζόμενο δάνειο είναι βιώσιμο στο βασικό του σενάριο, ακόμα και με μια απόκλιση που μπορεί να φτάσει και πέραν του 50% της πραγματικής πρόβλεψης.
  • Δεν χρειάζονται ιδιωτικοποιήσεις, ειδικά οργανισμών που αποδίδουν συνεχόμενα κέρδη στο Δημόσιο ενώ εργοδοτούν παράλληλα μια σημαντική μερίδα της μεσαίας και χαμηλής τάξης μισθωτών.
  • Οφείλονται απαντήσεις στους χώρους εργασίας, στη Βουλή και στον κοινωνικό διάλογο.
  • Ο λαός έχει αντιληφθεί σε ένα μεγάλο ποσοστό στις περασμένες εκλογές την επικινδυνότητα μιας διακυβέρνησης εκ μέρους του Συναγερμού και της πλουτοκρατίας.
  • Στο αμέσως επόμενο διάστημα, η συνειδητοποίηση των επιπτώσεων της διακυβερνητικής αλλαγής θα ενισχυθεί.
  • Και εκεί ακριβώς πρέπει να βρίσκεται η υπεράσπιση του Δημόσιου συμφέροντος και των εργαζόμενων, για να καθοδηγήσει σωστά όσους θα αγανακτούν για τη πραγματική, αυτή τη φορά, αντιλαϊκή συμπεριφορά της Κυβέρνησης και τις πλάτες στο ντόπιο κεφάλαιο και την τρόικα.
  • Ο νέος Πρόεδρος εκλέχθηκε με ποσοστά ανοχής, δεν προσέλκυσε την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
  • Και αυτή η ανοχή θα μετατραπεί σε ισχυρή αμφισβήτηση και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση σε κάθε επίπεδο.

9 Μαρτίου 2013

Από την Ευρώπη στη Λατινική, κι από τη δυτικόφιλη Δεξιά στη μαζική Αριστερά

Ανεξαρτησία και Σοσιαλισμός. Η πατρίδα που γίνεται κόσμος ολόκληρος.
  • Η κατάσταση της νέας κυβέρνησης και του φιλοκυβερνητικού επικοινωνιακού μηχανισμού, που διαχέεται από το ημικρατικό κανάλι και φθάνει σε όλα τα ιδιωτικά μέσα, με εξαίρεση φυσικά τα τρία τα ΜΜΕ του λαϊκού κινήματος, τείνει να καταντήσει από αισχρή που ήταν πριν τις εκλογές, σε κωμικοτραγική.
  • Τώρα, η Κύπρος «είναι μια μικρή οικονομία που μπορεί να ανακάμψει», στην οποία πολλοί τομείς λειτουργούν σωστά σύμφωνα με τον νομπελίστα «μέντορα» της Συναγερμικής διακυβέρνησης, έχει πετύχει χαμηλότερο έλλειμμα από ότι υπολόγιζε η Τρόικα και δημιουργεί πλεονάσματα σύμφωνα με τον Μιχάλη Σαρρή, και το «καλύτερο»… δέχεται πολιτική επίθεση με αλλότρια κίνητρα από τους «εταίρους» της!
  • Τι έγινε ρε παιδιά; Σοβαρά;
  • Βρίσκεται η «ανθηρή» και όχι καμένη Κύπρος στο στόχαστρο μεγάλων συμφερόντων που χρησιμοποιούν τη χρηματοπιστωτική της κρίση για να την αφαιμάξουν και να την υποτάξουν πολιτικά και οικονομικά; Παίζει τέτοιο σενάριο;
  • Πάντως, αυτό ισχυρίστηκε ούτε λίγο – ούτε πολύ ο νέος Πρόεδρος στους αρχισυντάκτες των ΜΜΕ την Πέμπτη το βράδυ, σε έκτακτο μπρίφινγκ στο οποίο ζήτησε στήριξη της κυβέρνησης στη μάχη απέναντι στις παράλογες απαιτήσεις της τρόικας…
  • Σε συνάντησή του μάλιστα με συνδικαλιστές προηγουμένως, εξέφρασε και την ετοιμότητά του να βγάλει την χώρα από την ευρωζώνη αν συνεχίσει αυτή η τακτική από τους μέχρι τις προάλλες φίλους του, που δεν θα άφηναν την Κύπρο... μόνη!
  • Τι ξεφτίλα θεέ μου...
Στο Στρασβούργο…
  • Στο μυαλό μου έρχεται αυτές τις μέρες ένας γνωστός μου δημοσιογράφος με ποντιακό επίθετο, οικονομικός αναλυτής εβδομαδιαίου παραρτήματος αθηναϊκής εφημερίδας, με τον οποίο καλύψαμε μαζί την ανάληψη από την Κύπρο της εκ περιτροπής προεδρίας της ΕΕ τον περασμένο Ιούλιο στο Στρασβούργο.
  • «Αυτοί θέλουν να μας βοηθήσουν ρε!», μου επεσήμαινε λαχανιασμένος καθώς τρέχαμε στους διαδρόμους του ευρωκοινοβουλίου για να βρούμε την αίθουσα στην οποία θα έδιναν συνέντευξη Χριστόφιας και Σουλτς, αντικρούοντας τον ευρωσκεπτικισμό μου…
  • «Αυτοί θέλουν να μας κατασπαράξουν» του απαντούσα, στρίβοντας αριστερά και τραβώντας τον απ το μανίκι μετά από μια ματιά στον ηλεκτρονικό πίνακα με τις δραστηριότητες.
  • Μπαίνοντας αργοπορημένοι και από την πίσω πόρτα στην αίθουσα τύπου, ακούγαμε τον Κύπριο Πρόεδρο να απαντά σε Ελβετό δημοσιογράφο για το ξέπλυμα και το φορολογικό παράδεισο, ενώ λίγα λεπτά αργότερα έσκασε ένα γενικό μειδίαμα στο αμφιθέατρο όταν ο Μάρτιν Σουλτς ρωτούσε τον συγκεκριμένο ανταποκριτή αν ξέρει πόσα ακριβώς ρώσικα δισεκατομμύρια σταθμεύουν στη χώρα του…
  • Τι λες; Ρώτησα τον φίλο μαζεύοντας το κομπιούτερ. Κάνουν ή δεν κάνουν επίθεση στα κυπριακά συμφέροντα;
  • «Θέλουν να είναι σίγουροι» μου απαντά, παίρνοντας τις τελευταίες του σημειώσεις. «Πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες»…
  • Στην πραγματικότητα, όπως έχει καταλάβει νομίζω όλος ο κόσμος με μια στοιχειώδη πολιτική αντίληψη, δεν υπάρχουν «κανόνες».
  • Κανόνας είναι το κέρδος και η επιβολή των μεγάλων συμφερόντων στους αδύναμους, ο νόμος του ισχυρού.
  • Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι μια μεγάλη και επικίνδυνη μπαρούφα, και είναι καιρός κάποιοι να ετοιμάζουν τις ιστορικές τους απολογίες γιατί μας έμπλεξαν με τους απατεώνες της δυτικής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης.
  • Δεν τους έφτανε που πήραν στο λαιμό τους τη χώρα, τόσο με την πρεμούρα τους να μας εντάξουν στην ΕΕ λόγω υποτίθεται Κυπριακού, όσο και με την απερισκεψία της απώλειας του κρατικού μας νομίσματος, θέλουν τώρα να μας βάλουν και βαθύτερα, στον προθάλαμο πλέον του ΝΑΤΟ.
  • Εκεί θα βρούμε αλληλεγγύη; Είμαστε με τα καλά μας;
Ανώμαλη προσγείωση
  • Όπως καταρρέει σαν χάρτινος πύργος η μέχρι πριν από δύο εβδομάδες αντιπολιτευτική υστερία, κάποια άλλη φίλη, αυτή τη φορά συντρόφισσα, αναρωτιέται στο Facebook αν ο Αναστασιάδης θα στείλει τώρα επιστολή στον εαυτό του, απειλώντας τον με ποινικές κυρώσεις αν δεν υπογράψει εδώ και τώρα το μνημόνιο που προσφέρει η τρόικα…
  • Η αλλαγή του κλίματος που μας υποσχόταν η νέα κυβέρνηση, τελικά βρήκε στόχο! Οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ σκληραίνουν τη στάση τους ενώ αντιστρέφεται και στο εσωτερικό η κατάσταση…
  • Τώρα, η κυβέρνηση δεν βρίσκεται μόνη της απέναντι από την επιθετικότητα των βορειοδυτικών εταίρων και συμμάχων, δεχόμενη μάλιστα και υπόσκαψη από την αντιπολίτευση!
  • Όντως άλλαξε το κλίμα λοιπόν, η Δεξιά «έφερε τον νου της» μπροστά στην αποθρασυνόμενη, λόγω της ανόδου του Αναστασιάδη στην εξουσία, πολιτικοοικονομικής ελίτ της Ευρώπης.
  • Και χρειάστηκαν μόλις κάποια εικοσιτετράωρα…
  • Η περασμένη κυβέρνηση αντιστάθηκε. Είχε τουλάχιστον και αντικειμενικά, την τάση να διαφυλάξει κάποια δεδομένα, τρέχοντας με ψηλές ταχύτητες την υπόθεση του φυσικού αερίου και του δανεισμού από τρίτες χώρες, έτσι ώστε να υπάρχουν εχέγγυα αποπληρωμής.
  • Για να δούμε τώρα…
  • Αυτό που στην ουσία χρειάζεται είναι η συνέχιση της πολιτικής και της τακτικής της σκληρής διαπραγμάτευσης της προηγούμενης κυβέρνησης στα θέματα της τρόικας και του μνημονίου.
  • Αυτό είναι φυσικά δύσκολο να ομολογηθεί από την συμπολίτευση ανοικτά, αλλά ας μην ακουστεί ποτέ αυτό το mea culpa
  • Σημασία έχει να διασωθούν οι προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου του λαού μας.
  • Κι αυτό δεν θα γίνει με ιδιωτικοποιήσεις ή μια βίαιη σμίκρυνση του τομέα των υπηρεσιών.
  • Θα πεινάσει κόσμος. Και τότε δεν θα μιλάμε γενικά και αόριστα για συσσίτια και κοινοτικά παντοπωλεία, αλλά θα βγάζουμε και δελτίο συσσιτίων καθημερινά για διευκόλυνση του κοινού…
  • Η λύση βρίσκεται στη διεύρυνση των δημόσιων εσόδων και όχι την αύξηση των ιδιωτικών κερδών, και η Δεξιά δεν μπορεί να αντιληφθεί, χωμένη μέχρι το κεφάλι στις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες της ενάντια στην Αριστερά και το Σοσιαλισμό, τις πραγματικές διεξόδους.
  • Οι απαντήσεις βρίσκονται στην δημόσια επιχειρηματικότητα που αυξάνει τους πόρους για το κράτος, εφόσον το δημόσιο καλείται να πληρώσει τη ζημιά της ιδιωτικής επενδυτικής πρωτοβουλίας.
  • Πως θα καλύψουμε τις τρύπες των ιδιωτών, ιδιωτικοποιώντας;
  • Και γιατί αυτό δεν μπορεί να ισχύσει στη Λαϊκή, την Κύπρου ή τις Κυπριακές Αερογραμμές, αλλά ισχύει για τη CYTA, την ΑΗΚ και τα Λιμάνια;
  • Ποιο είναι το νούμερο; Τι μας έχουν δώσει και τι θα μας δώσουν από τη κερδοφορία τους οι ημικρατικοί, και τι μας παίρνουν;
  • Τι θα πάρουμε και τι θα χάσουμε όταν τους μετοχοποιήσουμε;
  • Για να δούμε λοιπόν για πόσο θα λογοκρίνεται κι αυτή η συζήτηση…
Για τον Τσάβες
  • Ο θάνατος του συντρόφου Τσάβεζ, υπογράμμισε για άλλη μια φορά την ανάγκη των φτωχών λαών και των συνειδητοποιημένων ταξικά μισθωτών παγκόσμια, για διεκδίκηση εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.  

8 Μαρτίου 2013

Κρυφή συμπολίτευση από ΕΔΕΚ

Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης – ΕΔΕΚ-Λιλλήκας κατηγορούν άλλους
για την εκλογή Αναστασιάδη ενώ έχουν απόλυτη ευθύνη.
  • Ο ρόλος του «συντονιστικού» Αρχιεπισκόπου-Λυσσαρίδη-ΔΙΑΣ- Ήθελαν να κεφαλαιοποιήσουν την κατασκευασμένη λαϊκή αγανάκτηση και να διασπάσουν το ΑΚΕΛ.
  • Στρατηγικός στόχος της ΕΔΕΚ η σύγκρουση με την Αριστερά και η λαφυραγώγηση του κόσμου της.
  • Τορπίλισαν τη προοπτική κοινού υποψήφιου της Κεντροαριστεράς – Αυτοί έσπρωξαν το «επίσημο ΔΗΚΟ» στον Συναγερμό και δημιούργησαν προοπτικές νίκης για τον υποψήφιο της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
  • Στηρίζουν την νέα Κυβέρνηση στο μείζον ζήτημα της ένταξης στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ – Στην αντιπολίτευση για να ρίχνουν στάχτη μάτια του κόσμου. 
Στη ΓΝΩΜΗ 1/3/2013
  • Αυτές οι εκλογές θα μπορούσαν εύκολα να είναι ενός γύρου με χαμένο τον Νίκο Αναστασιάδη, και αυτή η προοπτική ήταν ανοικτή με μια υποψηφιότητα από τον χώρο του Κέντρου η οποία θα υποστηριζόταν από το ΑΚΕΛ, το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ.
  • Η συγκεκριμένη όμως προσπάθεια τορπιλίστηκε από την ΕΔΕΚ και οι συνεργαζόμενες με αυτή δυνάμεις στους χώρους του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ.
  • Αυτά είναι γνωστά, κι όσο κι αν προσπάθησαν να θολώσουν τα νερά οι εκπρόσωποι της ΕΔΕΚ στα διάφορα πάνελ, υπάρχουν τεκμήρια για την υπονομευτική στάση που κράτησαν μαζί με τους μετέπειτα συνεργάτες τους στην καμπάνια Λιλλήκα, ενάντια στην προοπτική μιας ευρύτερης κεντροαριστερής συμμαχίας.
  • Ακόμα και την υστάτη, θα μπορούσαν αν ήθελαν κι αν πραγματικά πίστευαν στα ενωτικά δημοκρατικά μέτωπα απέναντι στη Δεξιά, να συνταχθούν με την υποψηφιότητα Σταύρου Μαλά, φράσσοντας τον δρόμο τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Συναγερμό.
ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ
  • Το «συντονιστικό κέντρο» το οποίο αποκάλυψε πλειστάκις η Γνώμη και που αποτελείται από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, τον Βάσο Λυσσαρίδη και τον διευθύνοντα σύμβουλο του συγκροτήματος ΔΙΑΣ (Σίγμα, Ράδιο Πρώτο, Σημερινή κ.α.) Κωστή Χατζηκωστή, φρόντισε από το 2011 και συμμετέχοντας στην αντιΑΚΕΛική υστερία με αφορμή το Μαρί, να δημιουργήσει την αίσθηση σε ΕΔΕΚ και Γιώργο Λιλλήκα ότι ανοίγει ο δρόμος για την εξουσία μέσα από τη διάσπαση και τη λαφυραγώγηση του ΑΚΕΛ.
  • Προηγήθηκε μάλιστα, τον Μάη του ίδιου έτους, το «μαγείρεμα» εκ μέρους του «Συντονιστικού» της εκλογής του Γιαννάκη Ομήρου στην προεδρία της Βουλής, με την αποστασία του Ζαχαρία Κουλία και τις ψήφους των ΔΗΣΥ και ΕΥΡΩΚΟ. Μια κίνηση που τελικά «πληρώθηκε» στον Αναστασιάδη από την ΕΔΕΚ με την «λευκή επιλογή» στον δεύτερο γύρο των πρόσφατων εκλογών.
  • Στο κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών, την εθνικιστική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως και στα τέσσερα στελέχη του ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις που αποκολλήθηκαν από το κίνημα με προεξάρχοντα τον Γιώργο Λιλλήκα, δεν συνέφερε πολιτικά η επιλογή της τριπλής συμμαχίας «ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ» για πολλούς λόγους.
  • Η συνεργασία με το ΑΚΕΛ δεν θα επέτρεπε σε όσους θεώρησαν ως μεγάλες ιστορικές ευκαιρίες το Μαρί, την οικονομική κρίση, καθώς και τα αδιέξοδα στο Κυπριακό, για να επιφέρουν τη πολυπόθητη για της αστική τάξη διάσπαση και αποδυνάμωση του κόμματος της Αριστεράς.
  • Ο στρατηγικός στόχος της ΕΔΕΚ, γεγονός που εξυπηρέτησε απόλυτα τους σχεδιασμούς του Νίκου Αναστασιάδη, ήταν η κάθετη σύγκρουση με το ΑΚΕΛ, και όχι η συνεργασία μαζί του.
  • Το κόμμα των Λυσσαρίδη-Ομήρου επέλεξε σ’ αυτές τις κρίσιμες συνθήκες να καπηλευτεί το λαϊκό συναίσθημα και να επιχειρήσει διεμβόληση της Αριστεράς, προσδοκώντας σε μικροπολιτικά οφέλη, αντί όντως να φράξει τον δρόμο στον Νίκο Αναστασιάδη όπως διακήρυσσε υποκλέβοντας ουσιαστικά τις ψήφους του λαού.
  • Όπως συνηθίσαμε τα τελευταία ειδικότερα χρόνια στη Κύπρο, φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
  • Αυτοί που εργάστηκαν για να αποτραπεί ένα ενιαίο μέτωπο Κέντρου και Αριστεράς ενάντια στις επιβουλές της Δεξιάς και των ξένων κέντρων που την στηρίζουν, κατηγορούν το ΑΚΕΛ και τον κόσμο του για δήθεν άνοιγμα του δρόμου στον Αναστασιάδη.
  • Και δεν είναι η πρώτη φορά που η ΕΔΕΚ και το εθνικιστικό κέντρο, σε συνεργασία με αποστάτες από τον χώρο της Αριστεράς, γίνονται τα δεκανίκια του Συναγερμού.

7 Μαρτίου 2013

Δεμένος χειροπόδαρα στις εξαρτήσεις και τη συναλλαγή

Υπουργικό και νοοτροπίες από το παρελθόν – Εκπλήσσει δυσάρεστα από τις
πρώτες κινήσεις του ως Πρόεδρος, ο Αναστασιάδης.
  • Κυβέρνηση «κομματικής σωτηρίας» όπως προέβλεψε εύστοχα ο Σταύρος Μαλάς - Ελάχιστα τα τεχνοκρατικά στοιχεία και καθόλου γυναίκες.
  • Σύνθεση που όζει πολιτικής και εκλογικής διαπλοκής – Για τις καρέκλες και μόνο η στάση της ΔΗΚΟϊκής ηγεσίας.
  • Προκλητικοί οι διορισμοί του ξενοδόχου Χάρη Γεωργιάδη στο εργασίας και του εκδότη και καναλάρχη Σωκράτη Χάσικου στο Εσωτερικών – Δείχνουν τα δόντια τους από νωρίς  Συναγερμός και άρχουσα τάξη.
  • Χωρίς να χάσει λεπτό ανακοίνωσε υποταγή στο στρατιωτικό σκέλος της Δύσης – Στον κάλαθο των αχρήστων της προεκλογικής οι διακηρύξεις περί διαβούλευσης στα μεγάλα ζητήματα.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 1/3/2013
  • Τελικά, η βεβιασμένη ανακοίνωση της πρόθεσης της νέας κυβέρνησης να αιτηθεί ένταξης στο ΝΑΤΟϊκό πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη», ήταν μόνο το πρώτο επεισόδιο των αρνητικών εκπλήξεων που επιφυλάσσει στην κοινωνία ο Νίκος Αναστασιάδης, ώρες μόνο μετά την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα.
  • Η αδυναμία του νέου Προέδρου να αποσυνδεθεί από τις δεσμεύσεις τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εσωτερικό, γίνονται από τις πρώτες κιόλας μέρες ξεκάθαρες και διαγράφουν με αδρές γραμμές αυτά που θα ακολουθήσουν στα θέματα της εσωτερικής διακυβέρνησης και των στρατηγικών κινήσεων στο διεθνές σκηνικό.
  • Η ανακοίνωση για πρόθεση αίτησης στον «ΣγτΕ», λεπτά μόνο μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων, δεν είναι παρά ένα μήνυμα υποταγής και εθελοδουλίας εκ μέρους του Νίκου Αναστασιάδη και της παράταξης που ηγείται στις δυτικές δυνάμεις και ειδικά τους Αγγλοαμερικανούς.
  • Παρά τις εκκλήσεις του να μην του αποδίδεται ο χαρακτηρισμός του «yes man» των μεγάλων συμφερόντων, ο ίδιος προσέτρεξε, χωρίς μάλιστα να τίθεται θέμα πίεσης ή απαίτησης από καμιά χώρα ή διεθνή οργανισμό, να επιδώσει τα διαπιστευτήριά του στους ΝΑΤΟϊκούς, καλυπτόμενος μάλιστα πίσω από όλα τα κόμματα πλην του ΑΚΕΛ.
  • Οι διακηρύξεις περί διαβούλευσης ακόμα και με την αντιπολίτευση πριν από τις μεγάλες αποφάσεις, πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων σε μία νύχτα, αλλά δεν είναι οι μόνες που αποδείχτηκαν μίας χρήσης.
  • Στα προεκλογικά «θα» έχουν περάσει και οι δημόσιες δεσμεύσεις του Νίκου Αναστασιάδη για επιλογές προσώπων που θα ξεφεύγουν από τα στενά κομματικά πλαίσια και θα λαμβάνουν υπόψη την τεχνογνωσία και την εμπειρία των κυβερνητικών στελεχών.
  • Οι «ευχάριστες εκπλήξεις» που υποσχέθηκε στους πολίτες, αντικαταστάθηκαν από νωρίς με τη συνειδητοποίηση μέσα στη κοινή γνώμη των πραγματικών πολιτικών και νοοτροπιών της Δεξιάς.
ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ  
  • Η σύνθεση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου είναι ενδεικτική της προσκόλλησης στα παλαιοκομματικά στεγανά και τις νοοτροπίες του παρελθόντος.
  • Κάθε άλλο παρά αίσθηση της αξιοκρατίας, της υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος και επιστημονικότητας προσδίδουν οι διορισμοί των νέων προσώπων που θα στελεχώσουν τα Υπουργεία.
  • Αντίθετα, ονόματα όπως αυτό του Σωκράτη Χάσικου για το Υπουργείο Εσωτερικών, ο οποίος θεωρείται ένας από τους κυρίαρχους του επικοινωνιακού παιχνιδιού στο νησί ενώ είχε διατελέσει Υπουργός Άμυνας την περίοδο που όπως ισχυρίζεται η Ελληνική Δικαιοσύνη ο τότε ομόλογός του Άκης Τσοχατζόπουλος έκανε «χοντρά παιχνίδια» με μίζες και προμήθειες, δημιουργούν την εντύπωση πως ο Συναγερμός έχει την πρόθεση να ελέγξει απόλυτα τη δημόσια διοίκηση, επιστρέφοντας στις αποτυχημένες τακτικές της προηγούμενής του διακυβέρνησης.
  • Οι ανησυχίες μάλιστα πολλαπλασιάζονται αν αναλογιστεί κανείς πως το Υπουργείο που αναλαμβάνει ο μεγαλοπαράγοντας των ΜΜΕ και των τηλεπικοινωνιών είναι το άμεσα υπεύθυνο για τον τομέα της επικοινωνίας, ή από το γεγονός πως στον Υπουργείο Εργασίας έχει τοποθετηθεί ο ξενοδόχος Χάρης Γεωργιάδης, με ιστορικό καταπάτησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν έχουν αμφισβητηθεί.
  • Οι συγκεκριμένοι δύο διορισμοί, που εκτός από άστοχοι είναι και προκλητικοί εκ μέρους της άρχουσας τάξης και της πλουτοκρατίας που βρίσκεται πίσω από τη νέα Συναγερμική διακυβέρνηση, δεν ήταν οι μόνες επιλογές που όζουν διαπλοκής και κομματοκρατίας.
  • Οι ανακοινώσεις των ονομάτων του Φώτη Φωτίου στο Άμυνας, Κυριάκου Κενεβέζου στο Παιδείας, καθώς και της Ιωάννας Παναγιώτου στη θέση του Επιτρόπου Περιβάλλοντος, πείθουν και τον πλέον δύσπιστο πως η προεκλογική συμμαχία που στήθηκε, δεν είχε σαν στόχο την εθνική σωτηρία αλλά την κομματική, όπως ακριβώς προέβλεψε ο Σταύρος Μαλάς στην εκστρατεία του.
ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
  • Από εκεί και πέρα, οι τοποθετήσεις των Ιωνά Νικολάου, Τάσου Μητσόπουλου, Χρήστου Στυλιανίδη και Ιωάννη Κασουλίδη σε Υπουργικές θέσεις, χρησιμοποιούνται σαφώς για να εξυπηρετήσουν το εσωκομματικό παιχνίδι που εκτυλίσσεται στον ΔΗΣΥ και το άνοιγμα του δρόμου που επιφυλάσσεται στον Αβέρωφ Νεοφύτου, μιας και οι τρεις από τους τέσσερις νέους Υπουργούς φέρονται να «καλοέβλεπαν» την προεδρία του κόμματος.  
  • Η έλλειψη γυναικών στο σχήμα, καθώς και του στοιχείου της τεχνογνωσίας με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις, συμπληρώνει την αρνητική αίσθηση που δημιουργείται για τις επιλογές του νέου Προέδρου. 
  • Στα πλην μπορεί να θεωρηθεί και η επιλογή του Μιχάλη Σαρρή στο Υπουργείο Οικονομικών αφού ο νέος Υπουργός είχε επιδείξει πενιχρά αποτελέσματα ως Διευθύνων Σύμβουλος της Λαϊκής Τράπεζας, γεγονός που τελικά οδήγησε στην ανακεφαλαιοποίησή της από το Κράτος και την αίτηση για ένταξη στον μηχανισμό. 

5 Μαρτίου 2013

Οι επιθέσεις στην Αριστερά και το νέο πολιτικό σκηνικό

Για την ειρήνη και το σοσιαλισμό...
  • Το μποϋκοτάζ του κυβερνητικού έργου και η προσπάθεια της άρχουσας τάξης να αποδομήσει και να απομονώσει το ΑΚΕΛ.
  • Τα «λευκά πραξικοπήματα» και η στοχοποίηση του Δημήτρη Χριστόφια.
  • Ο Σταύρος Μαλάς, η εκλογική επιτυχία και τα διαγραφόμενα ενωτικά δημοκρατικά πλειοψηφικά μέτωπα.  
  • Πιο έμπειροι και σοφότεροι - Το μαζικό οργανωμένο κίνημα και η προοδευτική συμμαχία μπροστά σε νέους αγώνες κοινωνικής αντίστασης, προσβλέποντας στη μεγάλη αλλαγή. 
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 1/3/2013
  • Ενόχλησαν, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε, οι δηλώσεις του Δημήτρη Χριστόφια για κατασκευασμένη επίθεση στο Προεδρικό τον Ιούλη του 2011 με αφορμή την έκρηξη στο Μαρί.
  • Όπως ακριβώς ενόχλησε η αποκατάσταση των δολοφονηθέντων της Αριστεράς από τους μασκοφόρους του Γρίβα την περίοδο της ΕΟΚΑ 55-59 ή ενοχλούν ακόμα και οι αναφορές στην ΕΟΚΑ Β’ και την προδοσία του 74’…
  • Δηλώσεις και πολιτικές κινήσεις που αναδεικνύουν τον διχαστικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Δεξιάς, είναι «καταδικασμένες» να αποτελούν το έναυσμα για ανιστόρητες και πικρόχολες προσεγγίσεις, γιατί ακριβώς, και οι τρεις αυτές περίοδοι, αν και σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφοροποιημένες μεθόδους κάθε φορά, έφεραν το Λαϊκό Κίνημα, τα στελέχη και τους οπαδούς του, στο στόχαστρο της άρχουσας τάξης.
  • Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το ΑΚΕΛ και ο κόσμος του γίνονται στόχος, ούτε είναι φυσικά η πρώτη φορά που οργανώνεται ένα επικοινωνιακό, παραεκκλησιαστικό και πολιτικό πογκρόμ ενάντια στην Αριστερά και τις δημοκρατικές δυνάμεις που συμπορεύονται μαζί της.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας ενόχλησε τα πολιτικά και οικονομικά κατεστημένα. Η επίθεση εστιάστηκε στο πρόσωπο του Προέδρου ακριβώς λόγω του θεσμικού του ρόλου και της στάσης του σε σχέση με την οικονομική κρίση, τις ευθύνες των τραπεζών και την αντίσταση στις δυτικές μεθοδεύσεις, τόσο στο Κυπριακό, όσο και στην οικονομία, τη λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις.
  • Η πρόταξη εκ μέρους της Κυβέρνησης της ανάγκης για συνεισφορά από όλες τις τάξεις, τα νομοσχέδια για τη φορολόγηση του πλούτου, αλλά και οι προτάσεις του Δ. Χριστόφια στο Κυπριακό που έφερναν για πρώτη φορά στις δύο κοινότητες συνταγματικό πλαίσιο στο οποίο θα μπορούσαν να συνεργαστούν πολιτικά, συσσώρευσε τις αντιδράσεις της άρχουσας τάξης που μεταφράστηκαν στην πολιτική και επικοινωνιακή πίεση που βιώσαμε. 
  • Ο  πρώην Πρόεδρος λειτούργησε σαν σύμβολο και πολιτική στάση που έπρεπε να αποκαθηλωθεί, γιατί με δεδομένη τη λαϊκή αποδοχή στο πρόσωπό του έτσι όπως εκφράστηκε και στις εκλογές του 2008 που τον ανέδειξαν στο πρώτο αξίωμα της χώρας, υπήρχαν οι προϋποθέσεις για περεταίρω αύξηση της αποδοχής του ιδίου και του ΑΚΕΛ στην κοινωνία, ιδιαίτερα μετά τις σαφείς ταξικές τοποθετήσεις και τη «συμμαχία» της Κυβέρνησης με τα συνδικάτα.
  • Επιχειρήθηκε η δαιμονοποίηση της διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια, του ιδίου και γενικά του ΑΚΕΛ, της Αριστεράς και του συνδικαλισμού, και ναι, τις δύσκολες εκείνες νύκτες μετά την 11η Ιουλίου του 2011, κάποιοι μεθοδικά και οργανωμένα επιδίωξαν να προκαλέσουν την «έξωση» του Προέδρου.
  • Ο νεοδιόριστος Υπουργός Δικαιοσύνης Ιωνάς Νικολάου για παράδειγμα, μαζί με άλλα Συναγερμικά στελέχη πολλούς παρατρεχάμενους της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας, θεάθηκαν εκείνες τις ώρες να συντονίζουν τη δράση των δήθεν αγανακτισμένων, θέλοντας να προκαλέσουν είτε τη χρήση βίας εκ μέρους της αστυνομίας, είτε τη παραίτηση του Δημήτρη Χριστόφια.
  • Η δική μας εκτίμηση είναι ότι προσπάθησαν να μεταφυτέψουν με τη βία τα παραδείγματα της Αραβικής Άνοιξης και στη Λευκωσία, έτσι ώστε να δοθεί εικόνα εξέγερσης και λαϊκής απαίτησης για αλλαγή, κάτι που θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για δραστικές αντισυνταγματικές επιλογές στη βάση της «εθνικής ανάγκης και σωτηρίας».
  • Ναι, υπήρξε οργανωμένη προσπάθεια επίθεσης στο Προεδρικό το Καλοκαίρι του 2011, και πίσω από αυτό το συντονισμό δυνάμεων βρίσκονταν συγκεκριμένες καταστάσεις.
  • Αυτό δεν μπορούν να το αρνούνται για πολύ όσοι τώρα αντιδρούν στις αποκαλύψεις των πραγματικών γεγονότων.
ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
  • Όταν οι συντηρητικές δυνάμεις κτύπησαν στον βράχο του Λαϊκού Κινήματος, που με τη μαζική του παρουσία στο Προεδρικό στις 19 Ιούλη 2011 για τη καταδίκη της διπλής προδοσίας του 74’ αλλά και σε άλλες δύο συνταρακτικές εκδηλώσεις το Φθινόπωρο προς υπεράσπιση των θεσμών,  η όλη μεθόδευση για «λευκό πραξικόπημα» μετατέθηκε πλέον στις Προεδρικές Εκλογές του 2013 και τις δημοκρατικές τους διαδικασίες.
  • Από το ψήφισμα της Βουλής για παραίτηση του Προέδρου τον Οκτώβρη του 11’, μέχρι και τις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, μεσολαβούσαν μόνο 16 μήνες, γεγονός το οποίο ανάγκασε πλέον τους σημερινούς κυβερνώντες και τους συνοδοιπόρους τους να στραφούν σε κοινοβουλευτικά μποϋκοτάζ και ένα έντονο επικοινωνιακό και πολιτικό πόλεμο που στόχο είχε να «απαγορεύσει» την πιθανότητα συμμέτοχης του ΑΚΕΛ στην επόμενη διακυβέρνηση.
  • Η άρχουσα αστική τάξη, η πλουτοκρατία και τα εκκλησιαστικά συμφέροντα, με τη συνδρομή των επικοινωνιακών ομίλων, του τύπου και των τηλεοπτικών σταθμών, προσπάθησαν στην ουσία να απομονώσουν το ΑΚΕΛ, να του αφαιρέσουν στηρίγματα και εφεδρείες για να το κατατάξουν τρίτο εκλογικά, μετά τη Δεξιά και το Κέντρο έτσι όπως εκφράστηκαν στα στρατόπεδα Αναστασιάδη και Λιλλήκα αντίστοιχα.
  • Όταν δεν κατάφεραν τον στόχο της πολιτικής ήττας της Αριστεράς στον πρώτο γύρο, κάτι που θα είχε επισυμβεί είτε με νίκη του Νίκου Αναστασιάδη από τις 17 του Φλεβάρη, είτε με πρόκριση Λιλλήκα στη δεύτερη Κυριακή, επιχειρήθηκε η κοινωνική ήττα και απομόνωση του ΑΚΕΛ που θα εκφραζόταν με «εθναρχικά ποσοστά» για τον υποψήφιο της Δεξιάς στον δεύτερο γύρο των εκλογών.
  • Ούτε κι αυτό έχει επισυμβεί, παρά τις δημοσκοπικές αλχημείες και τον ποντιοπιλατισμό της λευκής ψήφου και της αποχής. 
  • Τόσο το γεγονός ότι η Κυβέρνηση με τη στήριξη των συνειδητοποιημένων πολιτών κατάφερε να τερματίσει τη θητεία της αξιοπρεπώς, εν μέσω τραπεζιτικής κατάρρευσης, της τρόικας και μιας γενικευμένης επίθεσης από τα ΜΜΕ και την αντιπολίτευση, όσο και το γεγονός ότι το κίνημα δείχνει να αντέχει εκλογικά και να διατηρεί το κοινωνικό του βάθος, αποτελούν ενδείξεις πως υπάρχει στη χώρα μια κρίσιμη μάζα δυνάμεων που δεν υποκύπτει στην πολιτική και επικοινωνιακή τρομοκρατία.
  • Όσοι επένδυσαν στον καταποντισμό του ΑΚΕΛ, μπορούν να εξαγάγουν με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι έχουν αποτύχει.
  • Όλα τα δεδομένα συνηγορούν πως το μέλλον ανήκει στην Αριστερά και τη δημοκρατική συμμαχία,  όπως αυτή εκφράστηκε όλο αυτό το διάστημα και με αποκορύφωμα τις επαναληπτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής.  
ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΟ ΡΕΥΜΑ
  • Σίγουρα η όλη κατάσταση έφερε πλήγματα στον κόσμο της Αριστεράς. Η πρωτόγνωρη εμπειρία της ανάληψης της εκτελεστικής εξουσίας από ηγετικό στέλεχος του ΑΚΕΛ συνοδεύτηκε από υποχωρήσεις σε εργασιακά ζητήματα, απόρροια της παγκόσμιας και τοπικής χρηματοπιστωτικής κρίσης.
  • Η Αριστερά συνειδητοποιεί πλέον και επί του πρακτέου τα όρια της αστικής δημοκρατίας και των θεσμών, ιδίως όταν επικρατούν συνθήκες οικονομικού και πολιτικού μποϋκοτάζ μέσα από το ίδιο το κοινοβούλιο, με τα αστικά κανάλια και τις εφημερίδες ως αιχμή του δόρατος στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
  • Πρέπει να δημιουργηθούν επικοινωνιακές διέξοδοι που να ισοζυγίζουν την υπεροπλία και την παντοκρατορία της αστικής τάξης στα ΜΜΕ.
  • Κυρίως όμως χρειάζονται πιο στέρεες και ακόμα μεγαλύτερες κοινωνικές συσπειρώσεις, μία διάχυση προς το μέρος του δημοκρατικού-αντιεθνικιστικού κέντρου και τις εναλλακτικές δυνάμεις που αγωνίζονται για την επανένωση και επιζητούν προοδευτικές, φιλολαϊκές πολιτικές.
  • Ο Σταύρος Μαλάς, κατάφερε να εκφράσει αυτή την κοινωνική συμμαχία και να βοηθήσει έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια δημοκρατική συσπείρωση που προσομοιάζει με τα ποσοστά που έλαβε ο Γιώργος Βασιλείου το 1993, και που αντικατοπτρίζουν ίσως μια προοπτική για το κίνημα.
  • Η προοδευτική κοινωνική συμμαχία του 40 και πλέον τοις εκατό, είναι εφικτή. Απέναντι σε μια εκ προοιμίου αντιλαϊκή κυβέρνηση που θα προωθήσει πολιτικές ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και τους εργαζόμενους, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για σύσφιξη των αγωνιστικών και δημοκρατικών σχέσεων μέσα στην κοινωνία.
  • Και σ’ αυτό το στρατηγικό στόχο και σχεδιασμό, έχει σημαντικό ρόλο να παίξει ο Σταύρος Μαλάς και οι εξωκομματικές ομάδες στήριξης της υποψηφιότητας του.
  • Το νέο πολιτικό σκηνικό απαιτεί ενωτικά δημοκρατικά μέτωπα και ευρύτερους συνασπισμούς δυνάμεων που να είναι εν δυνάμει πλειοψηφικές μέσα στην κοινωνία, δεδομένου ότι οι ηγεσίες των παραδοσιακών κομμάτων του Κέντρου έχουν ξεκάθαρα επιλέξει να βρίσκονται αντιμέτωποι με το Λαϊκό Κίνημα, κάνοντας πλάτες στη Δεξιά και τις αντιλαϊκές της πολιτικές.
  • Υπάρχουν προϋποθέσεις και οι βάσεις μέσα στην κοινωνία που θα επιτρέψουν μια νέα προσπάθεια, αυτή τη φορά για τη μεγάλη αλλαγή και διαμέσου των κοινωνικών αγώνων που βρίσκονται ενόψει.
  • Οι εμπειρίες της πενταετίας και η αποκάλυψη του ρόλου κάθε ενός ξεχωριστά από όσους έβαλαν πάνω από τη Δημοκρατία και τους θεσμούς τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα, κάνουν το κίνημα ακόμα σοφότερο για τη συνέχεια.
  • Μα κυρίως πιο θαρραλέο, και με μια ανανεωμένη ριζοσπαστική διάθεση. 

3 Μαρτίου 2013

Αριστερή πολιτική: Θεωρία και πράξη

  • Κάποιοι μπροστά στο ενδεχόμενο να κυβερνήσει αυτή τη χώρα ο εκλεκτός των Σόιμπλε-Μέρκελ και ΕΛΚ, έριχναν λευκό…Τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις δηλώσεις Σαρρή και την πορεία προς το ΝΑΤΟ. Τέλος πάντων, ο καθ ένας με τις αντιφάσεις του…
  • Σκεφτόμουνα σήμερα για τη σχέση κομμουνισμού, καπιταλισμού και δημοκρατίας, διαβάζοντας ένα άρθρο του Αντρέα Παυλικκά στη Γνώμη το οποίο κάνει παρουσίαση και κριτική του βιβλίου του Terry Eagleton, «Γιατί ο Μαρξ είχε δίκιο», το οποίο θα επιδιώξω να αναρτήσω τις επόμενες μέρες, καθώς και μια άλλη δική μου ανάρτηση (σε τέσσερα μέρη) του 2011, για την πολυδιάσπαση της ελληνικής Αριστεράς. 
  • Σήμερα, 100 χρόνια σχεδόν μετά την επανάσταση του 17, συνεχίζουμε κάποιοι να προσβλέπουμε στη σοσιαλιστική οικοδόμηση γιατί η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου συνεχίζει να ζει αναξιοπρεπώς.
  • Τα 2/3 των ανθρώπων, ίσως και περισσότερο απ αυτό, ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης. Χωρίς τα αναγκαία, σε δεκάδες πολεμικές εστίες, με κανονικό δουλεμπόριο. Καρπούνται λίγοι, και είναι αποδεδειγμένο πως είναι άμεση η σχέση μεταξύ συσσωρευμένου πλούτου και εξάπλωσης της φτώχιας.
  • Ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν μειώνει το πρόβλημα, αλλά το αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο. Ειδικά μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών χωρών, το κεφάλαιο έχει αποθρασυνθεί σε βαθμό που πλέον η κατάσταση ακόμα και στις ανεπτυγμένες χώρες γίνεται ανυπόφορη για τις μάζες.
Μεταρρυθμίσεις ή όχι;
  • Μια προοδευτική μεταρρύθμιση μέσα στο σύστημα, μια πιο χρηστή διοίκηση και ένας έλεγχος των επενδύσεων και των χρηματοπιστωτικών κινήσεων και μια προσπάθεια δικαιότερης αναδιανομής του πλούτου, θα μπορούσαν να έβαζαν κάποια αναχώματα τοπικά ή περιφερειακά, αλλά σίγουρα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον θερμό ιμπεριαλισμό ή να ανακόψουν τη ξέφρενη πορεία των ανταγωνισμών.
  • Χρειαζόμαστε, σαν ανθρώπινο γένος, ένα διεθνιστικό, αντικαπιταλιστικό και αντι-ιμπεριαλιστικό διαφωτισμό. Χρειαζόμαστε κινήματα που να ενσπείρουν την αμφισβήτηση μέσα στη κοινωνία για το δοσμένο σύστημα, που να εξηγούν τις διαδικασίες παραγωγής και διαμοιρασμού του πλούτου.
  • Από εκεί και πέρα, τα κινήματα αυτά, δεδομένης της επίθεσης που δέχτηκαν, δέχονται και θα δεχτούν από την άρχουσα τάξη και τους πυλώνες του συστήματος της ήπιας ή άγριας εκμετάλλευσης των εργαζόμενων και των εθνών γενικά, επιβάλλεται να παραμένουν ενωτικά και μαζικά. Η διάσπαση, ο σεχταρισμός και η αυτό-απομόνωση των λαϊκών, διεθνιστικών, σοσιαλιστικών κινημάτων, εξυπηρετεί μόνο την άρχουσα τάξη και τους πολιτικοοικονομικούς κολαούζους της.
  • Για να είναι όμως μαζικό το κίνημα και να μπορεί να απευθύνεται σε ευρύτερες μάζες, ακόμα και πλειοψηφικές, θα πρέπει να βάζει σωστά μετρημένους στόχους σε κάθε ιστορική περίοδο και της συνθήκες της.
  • Ο λαός, οι πολίτες που δέχονται τη φιλτραρισμένη ενημέρωση-προπαγάνδα της αστικής τάξης, δεν είναι έτοιμος ν’ ακούσει τους τελικούς στόχους μιας κομμουνιστικής κεντρικής επιτροπής, αλλά μπορεί εύκολα να συνδεθεί με φιλολαϊκές προτάσεις και πολιτικές που ανακόπτουν την οπισθοδρόμηση.
Είμαστε μπροστά στα «Χειμερινά Ανάκτορα»;
  • Ακόμα και σε χώρες όπου οι κομμουνιστικές κεντρικές επιτροπές έχουν την εξουσία, οι εξωτερικές και εσωτερικές πιέσεις τις οδηγούν τα τελευταία 20 χρόνια σε υποχωρήσεις και αστικούς ρεφορμισμούς.
  • Το παγκόσμιο εργατικό, κομμουνιστικό και φιλοκομμουνιστικό κίνημα, βρίσκεται σε άτακτη πολλές φορές υποχώρηση για δεκαετίες. Στη δυτική Ευρώπη κρατιέται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, στην Αφρική και στην Ασία έχει περιθωριοποιηθεί, ενώ τα μόνα αντιστασιακά παραδείγματα δίνονται πλέον από τις χώρες της Λατινικής.
  • Βενεζουέλα, Βολιβία, Εκουαδόρ δίνουν ένα νέο παλμό, με μαζικά πλειοψηφικά ρεύματα προόδου και εθνικής ανεξαρτησίας… χωρίς την επιμονή στα μάξιμουμ και τους τελικούς στόχους μιας ολοκληρωμένης σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
  • Οι λαοί πρέπει πρώτα να πιστέψουν στις δυνάμεις τους, στην έννοια της δημοκρατίας, να δουν γυμνό και χωρίς φτιασιδώματα το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα και τις ζώνες εκμετάλλευσης. Κι αυτό νομίζω πως γίνεται στις χώρες της Λατινικής που τολμούν να δοκιμάζουν την τύχη τους απέναντι στους δυνατούς, μέσα και έξω.
  • Ναι, θεωρώ λανθασμένη τη στρατηγική του ΚΚΕ και την αδυναμία του να συνεργαστεί με δυνάμεις στα δεξιότερα με κάποια συγκεκριμένα –μίνιμουμ σε πρώτο στάδιο- ζητούμενα. Η τακτική αυτή επέτρεψε να διαμορφωθεί ένα πολιτικό σκηνικό που το παραμερίζει από τις εξελίξεις.
  • Ένα κυρίαρχο ζητούμενο είναι η πάταξη του νεοφασισμού όπως εκφράζεται στην κοινωνία. Αν πραγματικά πιστεύουμε όσα λέμε, βλέποντας μέσα στα μάτια του εθνικιστικού κινήματος την ακραία έκφανση της αστικής τάξης, μια δημοκρατική εξουσία της Αριστεράς θα είχε κάνει ασφαλώς περισσότερα σε σχέση με αυτά που είναι διατεθειμένη να κάνει η Δεξιά.
  • Να ένας βασικός στόχος λοιπόν: ο περιορισμός της αποθράσυνσης των αστών. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον νεοφασισμό αλλά και την γενικότερη εξάσκηση πολιτικής σε θέματα διοίκησης, νομής της εξουσίας, οικονομίας, επενδύσεων, ανάπτυξης, συνεταιρισμών κ.ο.κ.
  • Είμαστε κομμουνιστές γιατί ξέρουμε πως δεν θα σταματήσει ο πόλεμος και δεν θα χορτάσει κι ο τελευταίος άνθρωπος, αν δεν κοινωνικοποιηθούν οι παραγωγικές δυνάμεις κι αν δεν αφαιρεθεί η εξουσία από την εκμεταλλευτική τάξη.
  • Από εκεί και πέρα, η προσπάθεια θα πρέπει πάντα να αποσκοπεί σε κοινωνικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις που να αποδεικνύουν στη πράξη την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των δυνάμεων της συντήρησης και της προόδου, έστω κι αν η υπεροπλία των αστικών ΜΜΕ δεν επιτρέπει να εξαχθούν τα σωστά συμπεράσματα από τον λαό, ή κι αν ακόμα δαιμονοποιεί και λασπολογεί με τον πιο απαράδεχτο τρόπο.
  • Ο Κορέα τις προάλλες όταν αναδείχθηκε ξανά Πρόεδρος του Εκουαδόρ με ένα 60%, δήλωσε πως «τα διεφθαρμένα ΜΜΕ είναι ο δεύτερος μεγάλος ηττημένος»… και θα ευχόμασταν φυσικά κάτι τέτοιο να μπορούσε να λεχθεί και στην Κύπρο...
Η γραμμή του ΚΚΕ
  • Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και στην άποψή μου πως κακώς το ΚΚΕ δεν αποδέχθηκε μια εκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις πρώτες εκλογές του Μάη του 2012, θα έλεγα πως χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία ανατροπής και ριζοσπαστικοποίησης για την Ευρώπη. Η συνομολόγηση κάποιου προγράμματος θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια σειρά από παραμέτρους που πρώτος τους στόχος θα ήταν η δημιουργία ενός μαζικού κινήματος με γνήσια δημοκρατικά χαρακτηριστικά.
  • Το ΚΚΕ επέλεξε να απέχει ουσιαστικά, βλέποντας και τα ποσοστά του στις επαναληπτικές του Ιουνίου να μοιράζονται στη  μέση. Ο κόσμος της Αριστεράς θέλει συμμετοχή. Ξέρει ότι δεν μπορούν να γίνουν θαύματα, αλλά θέλει την προστασία του κινήματος από τη πιο ψηλή θεσμική θέση, θέλει να ξέρει ότι δύνονται οι μάχες και ότι δεν κυβερνάται από δωσίλογους.
  • Αν η διακυβέρνηση της Αριστεράς, σε οποιαδήποτε χώρα, ενοχλεί τους αστούς και τις διασυνδέσεις τους στο εξωτερικό, πάει να πει πως το κίνημα βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, παρά τις αδυναμίες του και τα επιμέρους λάθη.
  • Το κόμμα στην Ελλάδα θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου πάντα, να επιχειρούσε ένα εξαντλητικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, για να διερευνηθούν οι όποιες πιθανότητες παραγωγής μιας διαφοροποιημένης πολιτικής πρακτικής. Αυτό από μόνο του θα κρατούσε αριστερότερα τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ θα προσέλκυε δημοκρατικές-σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις από τα μεσαία και χαμηλά στρώματα.
  • Υπάρχουν μια σειρά από σημεία που θα μπορούσαν να ενώσουν ένα πλειοψηφικό ρεύμα και να οποία θα έπαιρναν όντως την κοινωνία μπροστά: Η θεσμοθέτηση των εργασιακών σχέσεων προς όφελος των μισθωτών, η αναζήτηση άλλων πηγών δανεισμού, ο εκδημοκρατισμός στη παιδεία και τα σώματα ασφαλείας, η αμφισβήτηση της σχέσης Ελλάδας-ΝΑΤΟ και Ελλάδας-ΕΕ και πολλά άλλα που θα μπορούσαν αν αποτελέσουν μια βάση, μια διακήρυξη, που θα ένωνε τα υγιή και συνειδητοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας.
  • Τώρα φυσικά είναι αργά, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αν γινόταν πριν τις πρώτες εκλογές μια τέτοια κίνηση, το ΚΚΕ ίσως να διατηρούσε ακόμα τον πρώτο λόγο στην Ελληνική Αριστερά. Το αντίθετο, έφτασαν να αποποιούνται και τον χαρακτηρισμό «Αριστεροί», δηλώνοντας ...απλά κομμουνιστές!
Κομμουνιστής;
  • Κομμουνιστής νομίζω πως μπορεί να αποδειχτεί ο καθ ένας, όταν βρίσκεται μπροστά σε μια επαναστατική η γενικά ανατρεπτική διαδικασία, όπου ο λαός μπορεί να σπάσει τα δεσμά του εκμεταλλευόμενος τον αποσυντονισμό της άρχουσας τάξης. Για όσο όμως η άρχουσα τάξη, τόσο τοπικά όσο και παγκόσμια βρίσκεται στην επίθεση και τα κινήματα σε άμυνα, πώς να το κάνουμε, η πρόταξη της εργατικής εξουσίας μπορεί να καταγραφεί μόνο ως μια ολική άρνηση των πραγματικοτήτων.
  • Πως θα επιτευχθεί μια πορεία προς την εργατική εξουσία, με καθοδηγητή το κομμουνιστικό κόμμα, χωρίς πρώτα να ανατραπεί διαλεκτικά, πολιτικά, κοινωνικά και επικοινωνιακά, η δαιμονοποίηση των Μαρξιστικών-Λενινιστικών κινημάτων;
  • Πως θα καταφέρουμε να δηλώσουμε αυτό το ζητούμενο, την εργατική εξουσία, αν δεν προηγηθεί μια μορφωτική επανάσταση που θα παράγει με τη σειρά της λαϊκούς αγωνιστές;
  • Πως θα μας εμπιστευθεί η κοινωνία και οι εργαζόμενοι όταν τους αφήνουμε επί σειρά διακυβερνήσεων εντελώς απροστάτευτους, στα νύχια της αστικής εξουσίας και των λαϊκιστών της σοσιαλδημοκρατίας;
  • Άκουσα τελευταία πως το βιβλίο του Μπογιόπουλλου «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε», έφτασε τα 60.000 αντίτυπα. Η δράση του ΚΚΕ στην λαϊκή-επαναστατική επιμόρφωση για την Μαρξιστική «διαφυγή» από τα συστήματα του κεφαλαίου και των ανταγωνισμών, είναι πολύτιμη.
  • Το κομμουνιστικό κόμμα όμως, παρότι είναι η πρωτοπορία, δεν είναι η πλειοψηφούσα δύναμη μέσα στο ευρύτερο λαϊκό-δημοκρατικό κίνημα, τις μάζες των δημοκρατών που σε καίρια σημεία και κρίσιμες καμπές επιλέγουν το προοδευτικό στρατόπεδο. Και αυτό το ήξερε όταν μέσα από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, ή ακόμα και τον αντιχουντικό αγώνα, πρότασσε τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία ως να πρωταρχικά ζητούμενα.
  • Η αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών της μέσω της ανόδου μιας Αριστερής διακυβέρνησης, είναι σίγουρα πιο αποτελεσματική από τη φωνή μιας πνιγμένης αντιπολίτευσης που τείνει στον εξωκοινοβουλευτισμό.
  • Το κύριο μέλημα, καταλήγοντας, των κομμουνιστικών κομμάτων, είναι η μαζικότητα της απήχησης του κινήματος, που επιτυγχάνεται μόνο μέσα από ενωτικά κεντροαριστερά μέτωπα.
  • Παρόλα αυτά, όπως έγραψε κι ο Μπρεχτ στους συντρόφους που διαφωνούν με το κόμμα τους… «…ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι καλύτερος από το μακρύ, αυτό κανείς μας δεν τ' αρνιέται. Όμως, όταν κανείς τον ξέρει και δεν μπορεί να μας τον δείξει, τη σοφία του τι να την κάνουμε; Σοφός να 'σαι μαζί μας! Μην απομακρύνεσαι από μας!»
  • «Δεν απομακρύνομαι» λοιπόν, σέβομαι και αναγνωρίζω το δικαίωμα των συντρόφων στην Ελλάδα να χαράσσουν τη γραμμή τους. Και ίσως ακόμα, η στενή οπτική μου γωνία, να μην μου επιτρέπει να δω την όποια αποτελεσματικότητα αυτών των επιλογών.
  • Αυτό που εγώ παρατηρώ είναι τη δυνατότητα του κάθε κινήματος ξεχωριστά τα αποτελεί τη κινητήρια δύναμη πίσω από ένα μεγάλο δημοκρατικό πόλο. Δικαιούμαι νομίζω να εκτιμώ πως ένα 5% ή και λιγότερο, με ένα 40% αποχή, άρα μια πραγματική δύναμη που δεν ξεπερνά το 3% μέσα στη κοινωνία, είναι κάπως δύσκολο να επηρεάσει τις συνθήκες. Και μακάρι να αποδειχτώ πέρα για πέρα λανθασμένος...   
Το πείραμα του ΑΚΕΛ
  • Συμφωνώντας γενικά με τις πολιτικές πρακτικές του ΑΚΕΛ, και διαφωνώντας με αυτές του ΚΚΕ, δεν κομίζω βέβαια «γλαύκας εις Αθήνας». Είναι γνωστή η διάσταση στις στρατηγικές των δύο κομμάτων, όπως είναι γνωστή και η ιστορική τους προέλευση, οι δεσμοί και σχέσεις τους.
  • Σε κάθε χώρα, ο σπόρος των μπολσεβίκων βρήκε άλλες συνθήκες, άλλα εμπόδια, άλλους ανθρώπους και ιστορικές συγκυρίες. Το παγκόσμιο φιλοσοβιετικό κίνημα παραμένει το ίδιο. Τα παραδοσιακά κομμουνιστικά κόμματα είναι το πολιτικό σπίτι του κάθε Αριστερού. Είτε νιώθει ότι πρέπει να προταχθεί η ολική ανατροπή, ή όχι. Είτε βρίσκεται οργανικά στο κόμμα, είτε στις παρυφές του.
  • Η πολυδιάσπαση των κομμάτων που υποστήριζαν τη Σοβιετική Ένωση και που λειτουργούσαν ως σύνδεσμος του λαϊκού κινήματος και της χώρας ολόκληρης με το σοσιαλιστικό οικοδόμημα, δεν εξυπηρετεί κανέναν άλλο εκτός από τους εκμεταλλευτές. Η μειοψηφία σε κάθε συγκυρία πρέπει να συντάσσεται με τη πλειοψηφούσα τάση στο κίνημα και στο κόμμα.
  • Γιατί αν έχουμε ένα όπλο απέναντι τη Δεξιά και την Ακροδεξιά, είναι ακριβώς η ενότητα και η μαζικότητα της Δημοκρατικής παράταξης.
  • Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ευρώπη, δεν βρίσκονται στα πρόθυρα μιας εργατικής επανάστασης. Το αντίθετο, βρίσκονται μέσα στην απόλυτη επικυριαρχία της νέας τάξης.
  • Μία Αριστερή κυβέρνηση στα πλαίσια της ΕΕ, ίσως να μην κατάφερε να πει πολλά, αν και είπε αρκετά… Δύο θα μπορούσαν πουν  ακόμα περισσότερα. Ίσως αυτό να είχε δώσει έναυσμα, θάρρος και αυτοπεποίθηση και σε άλλες προοδευτικές δυνάμεις σε άλλες χώρες. Υπάρχει η σοσιαλιστική-διεθνιστική μαγιά.
  • Η Ελλάδα και η Κύπρος είχαν την ευκαιρία το 2012, να ενώσουν σε διακυβερνητικό επίπεδο τις φωνές τους και τις πολιτικές τους, έτσι ώστε να αμφισβητηθεί καίρια η τακτική που ακολουθείται με τα μνημόνια. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό θα ήταν δραστικό, αλλά σίγουρα θα ήταν ένα μεγάλο ταρακούνημα για τους ευρωπαίους και τους δυτικούς γενικά, αυτή η εξέλιξη.
  • Κλείνοντας, θα πω πως ναι, αναγνωρίζω πως η άσκηση εξουσίας από ένα Αριστερό κίνημα στα αστικά-φιλελεύθερα πλαίσια, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους.
  • Όμως, με μια προσεκτική και διαλεκτική ανάλυση των Κυπριακών δεδομένων τουλάχιστον, πόσο μάλλον των λατινοαμερικάνικων, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μια κάποια αντίσταση, για άλλους ικανοποιητική, για άλλους όχι, απέναντι στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.
  • Δεν θα αναφερθώ όμως σ’ αυτά. Όσοι έχουν πραγματική διάθεση να ερμηνεύσουν τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν από το ΑΚΕΛ, συγκρινόμενες πάντα με άλλες χώρες και όχι με το τελικό ζητούμενο των κομμουνιστών, θα δουν κάποιες ποιοτικές διαφορές που ίσως και να έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν κάποια αναχώματα.
  • Αυτό θα το δείξει η ψύχραιμη ανάλυση και η ιστορία όπως συνηθίζουμε να λέμε. Αν και υπάρχουν αρκετές υπόνοιες ότι κι αυτή γράφεται από τους νικητές…  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...