"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Απριλίου 2013

Το φορτίο της αντίστασης πέφτει στους ώμους του λαού και των γνήσιων κινημάτων του

Πλήρως συντεταγμένη και πειθαρχημένη η Κυβέρνηση Αναστασιάδη 
στους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟϊκών και των Τροϊκανών
  • Μετά τους Αμερικανούς και τους Τούρκους που έβλεπαν με μισό μάτι τις τάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας για τήρηση των στρατηγικών ισορροπιών, όπως αυτές εκφράστηκαν με την κατακράτηση του συριακού φορτίου που τελικά εκκρίθηκε μυστηριωδώς στο Μαρί, αλλά και με τη στάση του Δημήτρη Χριστόφια στις συνομιλίες για το Κυπριακό,  τις ίδιες ανησυχίες για τη «στενοκεφαλιά των ελληνοκυπριών» απέκτησε σταδιακά και η ευρωπαϊκή ηγεμονία των βορειοδυτικών χωρών.
  • Ειδικά μετά την εμφάνιση των τραπεζιτικών προβλημάτων και την απροθυμία του πρώην Κύπριου Προέδρου να συναινέσει σε βίαιη «αναπροσαρμογή» της οικονομίας και του δημοσιονομικού μοντέλου του κράτους, ωρίμασε στους νεοφιλελεύθερους κύκλους στην Ευρώπη η άποψη πως «κάτι πρέπει να γίνει με την Κύπρο».
  • Το ΑΚΕΛ δεν θα έπρεπε με κανένα τρόπο να συμμετέχει στο νέο Κυβερνητικό σχήμα, και ομολογουμένως το ντόπιο πολιτικό σύστημα εξυπηρέτησε πλήρως την απαίτηση αυτή της διεθνούς και τοπικής άρχουσας κατάστασης.
  • Η ιδιαίτερα ενοχλητική παρουσία του στα κέντρα αποφάσεων «υπενθύμισε» στους Δυτικούς και την ντόπια αστική τάξη πως τα κομμουνιστικά «ζιζάνια» δεν έχουν ξεριζωθεί πλήρως, μετά την νίκη των καπιταλιστικών δυνάμεων και την αντεπανάσταση στη Σοβιετική Ένωση.
  • Μετά τις εκλογές του Φλεβάρη, η Κύπρος, με τις πολιτικές και τους προσανατολισμούς της Κυβέρνησης Αναστασιάδη, όχι μόνο δεν κατάφερε να αποτρέψει τη βίαιη διάλυση του τραπεζιτικού συστήματος της χώρας και την παράλληλη κατάρρευση σημαντικού μέρους της οικονομίας της, αλλά δέχεται τώρα από τους «φίλους» της και πιέσεις για «κούρεμα» της κυριαρχίας της πάνω στην θαλάσσια οικονομική της ζώνη.
  • Οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους βιάζονται να κλείσουν όλα τα μέτωπα στην Ανατολική Μεσόγειο και μέσα στο 2013 αν είναι δυνατόν, χωρίς να χρειάζεται να μπαίνουν σε διαδικασία διαλόγου και συνδιαλλαγής με τον Ρώσικο παράγοντα.
  • Γι αυτό και οι εξελίξεις μετά την 1η Μαρτίου όπου ανέλαβε τις τύχες της χώρας ο Νίκος Αναστασιάδης, είναι ραγδαίες και καταλυτικές.
  • Έχουν εκμηδενιστεί οι αντιστάσεις στο ανώτατο επίπεδο, και μόνο μια λαϊκή συμμαχία και κινητοποίηση μπορεί να σταθεί ανάχωμα στα προγράμματα της «νέας τάξης» που υλοποιούνται στη πλάτη των λαών της περιοχής.   
  • Η προστασία του δημόσιου συμφέροντος και της εργατικής τάξης πρέπει να διεκδικηθεί, δεν θα μας χαριστεί από κανένα, ειδικά από τους νέους αποικιοκράτες και τους υποτακτικούς τους στο εσωτερικό.

29 Απριλίου 2013

Μαζεύουν το χρυσό: Κατάρρευση του «διπολικού» νομισματικού συστήματος Δολαρίου-Ευρώ

Προμηνύματα μεγάλων ανακατατάξεων…
  • Η μεγαλύτερη προγραμματισμένη μεταφορά χρυσού στην ιστορία – Γιατί η Γερμανία μαζεύει το χρυσό της και αγοράζει με μανία μεγάλες ποσότητες.
  • Μέρος της συσσώρευσης χρυσού από τα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα η πώληση μέρους των 15 τόνων του αποθέματος της Κυπριακής Δημοκρατίας;
  • Τα ενεχυροδανειστήρια χρυσού και ο δικός τους ρόλος – Που καταλήγουν τα εκποιημένα κοσμήματα.
Στη ΓΝΩΜΗ 26/4/2013
  • Με τις διεθνείς οικονομίες να αποκτούν όλο και πιο σκληρές αντιλήψεις σαν αντίδραση στο μάλλον ανεξέλεγκτο τύπωμα χρήματος από τις Κεντρικές Τράπεζες των ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας και τώρα της Ιαπωνίας, ο χρυσός αναδεικνύεται όλο και περισσότερο ως το μακροχρόνιο απόθεμα ασφαλείας των Κεντρικών Τραπεζών.
  • Η αξία του χρυσού ως δύναμη σταθερότητας στα χέρια των Κεντρικών Τραπεζών, ήρθε ξανά στην επικαιρότητα αυτή την εβδομάδα με αφορμή την περίπτωση της Κύπρου.
  • Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη φέρεται να έχει συμφωνήσει να πουλήσει χρυσό αξίας 400 εκατ. ευρώ από τα αποθέματά της για να χρηματοδοτήσει μέρος της διάσωσης, σύμφωνα με έγγραφα της τρόικας που επικαλέστηκε το Reuters, και μάλιστα σε ισοτιμία που ευνοεί τους αγοραστές.
  • Αυτό από μόνο του ίσως να μην σήμαινε και πολλά, αν οι κινήσεις που ανακοινώνονται το τελευταίο διάστημα από άλλες Κεντρικές Τράπεζες και ιδιαίτερα τη Γερμανική, δεν είχαν να κάνουν επίσης με τη διαδικασία συσσώρευσης του πολύτιμου μετάλλου.
  • Σύμφωνα με τους Financial Times, η γερμανική Bundesbank ανακοίνωσε ότι θα μεταφέρει χρυσό με αξία στην αγορά 27 δισ. ευρώ από τα θησαυροφυλάκια στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη, στα υπόγεια της γερμανικής κεντρικής τράπεζας στην Φρανκφούρτη ως το 2020.
  • Με αυτή την επιχείρηση, τη μεγαλύτερη προγραμματισμένη μεταφορά χρυσού στην ιστορία, θα αποσυρθεί το σύνολο των αποθεμάτων 374 τόνων χρυσού που είναι αποθηκευμένοι στο Παρίσι και 300 από τους 1.500 τόνους οι οποίοι βρίσκονται στη Νέα Υόρκη και θα μεταφερθούν στα αρχηγεία της Bundesbank.
  • Μέλος του συμβουλίου της Τράπεζας δήλωνε αποκαλυπτικά στο ίδιο ρεπορτάζ των FT, πως «η κεντρική τράπεζα νοιώθει ότι δεν χρειάζεται να αποθηκεύει πλέον το χρυσό της όσο πιο δυτικά γίνεται όπως συνέβαινε κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου».
  • Όταν ολοκληρωθεί η μεταφορά, η Γερμανία θα έχει τα μισά αποθέματά χρυσού στα εδάφη της και τα μισά στο εξωτερικό, και αυτό από τους αναλυτές ερμηνεύεται ως μια πράξη που αντανακλά το πόσο ανεξάρτητη από τις δυτικές εξαρτήσεις που διαμορφώθηκαν μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, νιώθει πλέον η άρχουσα τάξη της χώρας.
ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΧΡΥΣΟ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
  • Ίσως τελικά να μην είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια, ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια τα ενεχυροδανειστήρια χρυσού δίπλα από τις πόρτες μας. Η εκποίηση κοσμημάτων είναι ένδειξη του μεγέθους της κρίσης και ιστορικά συνδέεται με τις προπολεμικές περιόδους.
  • Με την έξοδο της Κύπρου από τις αγορές ως αποτέλεσμα των τραπεζιτικών ρίσκων με τα ελληνικά ομόλογα που οι ίδιες οι Γερμανικές τράπεζες ξεφορτώνονταν, καθώς και τις συντηρητικές πολιτικές που ακολούθησαν τράπεζες και κράτος, εκποιήθηκε από τα νοικοκυριά σε Κύπρο, Ελλάδα κι αλλού, ένα σημαντικό απόθεμα χρυσού που παραμένει απροσδιόριστο.
  • Οι πληροφορίες μιλούν για αγορά των μεγάλων αυτών ποσοτήτων κυρίως από Γερμανικές εταιρίες, και η αίσθηση αυτή ενισχύεται από αναφορές οικονομολόγων-αναλυτών που υπογραμμίζουν τον «τρελό ρυθμό» με τον οποίο αγοράζουν χρυσό οι ηγεμόνες της Ευρώπης.
  • Με ποια λογική λοιπόν, η πιο σταθερή και εύρωστη οικονομία της Ένωσης, έχοντας αποθέματα σε χρυσό που την κατατάσσουν στη 2η θέση παγκόσμια με σχεδόν 4.000 τόνους, να προχωρεί σ’ αυτές τις κινήσεις;
  • Οι αναλύσεις συγκλίνουν πως πρόκειται για προετοιμασίες μπροστά σε μια καίρια μεταβολή στο διεθνές νομισματικό περιβάλλον ή ακόμα και πιο θερμές εξελίξεις.
  • Η «ίωση» του καπιταλισμού εξελίσσεται σε πνευμονία, και η ανάγκες για καταστολή και «θεραπείες σοκ» ενδέχεται να αυξηθούν δραματικά. 
ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
  • Ωμή αναφορά σε πόλεμο έκανε πρόσφατα ο αμερικανός «γκουρού» των επενδυτικών ταμείων Kyle Bass, ο οποίος προέβλεψε «θερμή» κατάληξη της έκρηξης του παγκόσμιου χρέους.
  • Ο Bass στηρίζει την πρόβλεψη του στο γεγονός ότι το χρέος της πιστωτικής αγοράς έχει ανέλθει στο 340% του παγκόσμιου ΑΕΠ, επισημαίνοντας πως «ορισμένες κοινωνίες δεν θα αντέξουν τις πιέσεις τη στιγμή που χρέος τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί, επιφέροντας βαριές απώλειες σε εκατομμύρια επενδυτών», καταλήγοντας πως «αυτό αλλάζει μόνο με πόλεμο».
  • Σχεδόν ταυτόχρονα, στην έκθεση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Χρυσού το Φεβρουάριο του 2013, γίνεται ο ισχυρισμός πως το υπάρχον νομισματικό σύστημα που στηρίζεται στους δυο μεγάλους αποθεματικούς πυλώνες του Δολαρίου και του Ευρώ, είναι ουσιαστικά «τελειωμένο».
  • Η ίδια έκθεση κάνει παράλληλα την πρόβλεψη πως το υπάρχων «διπολικό» νομισματικό σύστημα θα αντικατασταθεί πιθανότατα από ένα πολυνομισματικό σύστημα στηριγμένο στα αποθέματα χρυσού, μια εξέλιξη που εξηγεί εν πολλοίς τη συμπεριφορά της Γερμανίας που φαίνεται να μην εμπιστεύεται πλέον την Ευρωζώνη ως εργαλείο επέκτασης και ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της.
  • Όλα προμηνύουν πως μπαίνουμε ξανά στο τούνελ της ιστορίας, και επιβάλλεται να έχουμε τα φώτα πορείας αναμμένα. Είναι ζήτημα επιβίωσης.

28 Απριλίου 2013

Κόμμα τύπου Μπερλουσκόνι ο Λιλλήκας με ιδεολογία του τη... μη ιδεολογία!

Ανάχωμα στη λαϊκή συσπείρωση και τη σοσιαλιστική πάλη
  • Αρχηγικό λαϊκιστικό κόμμα της Δεξιάς – Κρατάει μαζί του τα εθνικιστικά στοιχεία που προέρχονται από τη ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ.
  • Του υπόσχονται «φρέσκο αίμα» από τον χώρο του ΑΚΕΛ οι Δ. Χριστοδουλίδης, Α. Αγαπίου και Κ. Τυρίμος – Ανησυχεί η ΕΔΕΚ.
  • Επικοινωνιακά στημένο κόμμα από το διαφημιστικό γραφείο Λιλλήκα-Βαρβάρας – Απλώνουν δίκτυα σε ραδιοφωνικό σταθμό και εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας.
Στη ΓΝΩΜΗ 19/4/2013
  • Ο ρόλος της «ομάδας Λιλλήκα», των τεσσάρων πρώην στελεχών της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΑΚΕΛ που αποχώρησαν ή αποβλήθηκαν από το κόμμα μετά το 2008,  είχε γίνει ξεκάθαρος από τη περίοδο της νοσηρής πολιτικής κατάστασης που επικράτησε μετά την έκρηξη στο Μαρί.
  • Τα σημάδια είχαν ασφαλώς γίνει εμφανή από νωρίτερα, με τις αντιδράσεις τους στην υπόθεση της κλοπής της σωρού του Τάσσου Παπαδόπουλου τον Δεκέμβρη του 2009, αλλά και με τοποθετήσεις σε σχέση με το Κυπριακό κατά τη διάρκεια των συνομιλιών Χριστόφια-Ταλάτ.
  • Η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί στον κόσμο της Αριστεράς, είναι πως οι τρεις πρώην συναγωνιστές και σύντροφοι, Δ. Χριστοδουλίδης, Α. Αγαπίου και Κ. Τυρίμος, αντιμετωπίζουν πλέον το κόμμα της εργατικής τάξης εκδικητικά, προσπαθώντας να ρυμουλκήσουν άτομα και πυρήνες του κινήματος στην εθνικίζουσα «λαϊκή δεξιά» που θέλει να εκπροσωπήσει ο σχηματισμός του Γιώργου Λιλλήκα.
  • Η προεκλογική περίοδος αλλά ειδικότερα η στάση του επιτελείου του Γιώργου Λιλλήκα και της ΕΔΕΚ στον δεύτερο γύρο των εκλογών, με προσφερόμενες επιλογές τον υποψήφιο που στηριζόταν από το ευρωπαϊκό κόμμα της Δεξιάς και τον Σταύρο Μαλά που υποστηρίχθηκε επίσημα από τη Σοσιαλιστική ομάδα και την Αριστερά στο Ευρωκοινοβούλιο, φανέρωσε σε κοινή θέα τους πραγματικούς ιδεολογικούς και ταξικούς προσανατολισμούς τους.
  • Και το σίγουρο είναι πως θα συνεχίσουν να παίζουν αυτό το ρόλο και στη συνέχεια, εμποδίζοντας τη δημιουργία πλατιών κεντροαριστερών-σοσιαλιστικών κινημάτων για πραγματική αλλαγή και δημοκρατία.

27 Απριλίου 2013

Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού και οι Πόντιοι Πιλάτοι

Κάποιοι "δεν κατάλαβαν Χριστό"... 
  • Η κουτσουρεμένη ανεξαρτησία της Κύπρου έχει δεχτεί μετά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ειδικότερα με την υιοθέτηση του Ευρώ, ένα ακόμα καίριο πλήγμα.
  • Η απώλεια της νομισματικής ανεξαρτησίας, σε περιόδους χρηματοπιστωτικών και τραπεζιτικών δικτατοριών, έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τις πολιτικές του ΔΝΤ και της Τρόικας στην Ευρώπη, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει κάπου διαφορετικά.
  • Οι διεθνείς ανταγωνισμοί και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, άρα και των καπιταλιστικών κρίσεων, μεταφέρουν και διασπείρουν την καταστροφή κεφαλαίου στις πλάτες των μικρότερων κρατών, με διάφορες υποκριτικές προφάσεις κάθε φορά.
  • Η βίαιη οικονομική ή στρατιωτική αντιμετώπιση «προβλημάτων» έχει από πίσω της τεράστια γεωπολιτικά και καπιταλιστικά κέρδη, και αυτή η συνειδητοποίηση έχει πλέον παρεισφρήσει στην κοινή γνώμη παγκόσμια, παρά τα τεράστια επικοινωνιακά και πληροφοριακά εμπόδια.
  • Οι συνθήκες φτάνουν στο χειρότερό τους σημείο κάθε φορά, όταν η χώρες κυβερνούνται από την ακραία έκφανση της συντηρητικής παράταξης, αυτή που αμετακίνητα και αδιάκοπα έχει μόνο μία έγνοια και πολιτική κατεύθυνση: Να εξυπηρετήσει απόλυτα τα Δυτικά, και ιδιαίτερα τα Αμερικάνικα-ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα.
  • Με όποιο τρόπο κι αν επιβάλλονται οι δυτικοκινούμενες κυβερνήσεις, τα αποτελέσματα των επιλογών τους είναι καταστροφικά για το λαό, το δημόσιο συμφέρον, την ειρήνη και την ανεξαρτησία της χώρας.
  • Γι’ αυτό είχε μεγάλη σημασία η δημοκρατική και προοδευτική παρεμπόδιση του Νίκου Αναστασιάδη από του να αναλάβει τα ηνία της χώρας.
  • Μια σημασία που αντιλήφθηκαν πλήρως το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PES) και η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (GUE-NGL) στηρίζοντας με ανακοινώσεις τους τον Σταύρο Μαλά στον δεύτερο και τελικό γύρο των προεδρικών εκλογών του Φεβρουαρίου, αλλά όχι το τοπικό κίνημα σοσιαλδημοκρατών και ο δικός τους υποψήφιος.
  • Η ζημιά που έγινε για το λαό, τη χώρα και τα ίδια τα ευρωπαϊκά ιδεώδη της δήθεν αλληλεγγύης με την τελική επικράτηση του υποψηφίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος της Δεξιάς, είναι πλέον ανυπολόγιστη.
  • Και η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο όσες πολιτικές δυνάμεις τον στήριξαν, αλλά και όσες «ένιψαν τας χείρας τους» μπροστά στην ιστορική αναμέτρηση της συντηρητικής και της προοδευτικής παράταξης. 

Σοσιαλιστική - διεθνιστική πορεία η απάντηση και η αντίσταση

  • Η Αριστερά δεν έπαψε ποτέ να αποκαλύπτει τον ρόλο και τις μεθοδεύσεις του παγκόσμιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, έτσι όπως εκφράζονται στο διεθνές σκηνικό αλλά ειδικότερα σε ότι αφορά το Κυπριακό και την οικονομία του τόπου.
  • Προσπάθησε να προειδοποιήσει για τα αδιέξοδα στα οποία θα οδηγούσε η εκλογή Αναστασιάδη και κατάφερε να περάσει δυνατό μήνυμα παρά τις αντιξοότητες, βρισκόμαστε όμως πια στη νέα εποχή, με τους σημαντικούς αγώνες να βρίσκονται μπροστά μας.
  • Προέχει η υπεράσπιση του δημόσιου πλούτου και η προστασία της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών και των συνταξιούχων, η στήριξη και η περεταίρω ανάπτυξη του Συνεργατισμού.
  • Σ’ αυτές τις πρωτόγνωρες, ως προς τη φύση τους, συνθήκες νέας κατοχής, μπορούν να γίνουν πολλά μέσα σε πνεύμα κοινωνικής αλληλεγγύης και διεκδίκησης μιας ζωής χωρίς απόλυτες καπιταλιστικές εξαρτήσεις.
  • Οι τοπικές κοινωνίες έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν παράλληλες ανταλλακτικές και συνεργατικές οικονομίες, γυρίζοντας την πλάτη στις πολυεθνικές αγορές και το ιδιωτικό πιστωτικό σύστημα. Ο κάθε πολίτης ξεχωριστά, καλείται από τις νέες συνθήκες να αναζητήσει τις αιτίες της κρίσης στο καπιταλιστικό σύστημα, την επιθετικότητα του κεφαλαίου και την απειλή του πολέμου.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΕ ΕΚΡΗΞΗ – ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ
  • Οι εργαζόμενοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με την ανάγκη αυτο-οργάνωσης και ανοικοδόμησης πολιτικών και στρατηγικών στο εσωτερικό και το εξωτερικό που να ενισχύουν την ανεξαρτησία του τόπου και να ελαχιστοποιούν τη διαπλοκή και την κερδοσκοπία.

26 Απριλίου 2013

Ζητάτε από εμάς, κάτι που δεν ζητήσατε από κανένα προηγούμενα

Ε ναι, και τα ξεπουλήματα θέλουν την "πυγμή" τους...
  • Τα παπαγαλάκια του Συναγερμού, μπήκαν μετά τις 15 Μαρτίου στη διαδικασία να ανακαλύπτουν το κούρεμα στην κατ’ αρχή συμφωνία για μνημόνιο που έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση. Τους διαψεύδει όμως, με τον πιο επίσημο τρόπο, ο Πρόεδρος. 
  • Η αλήθεια είναι ότι δεν συζητήθηκε κούρεμα με την προηγούμενη κυβέρνηση, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης στην Βουλή, εξηγώντας πως υπέκυψε –δήθεν τώρα- στους εκβιασμούς των τροϊκανών…
  • «Αυτό είναι αδιανόητο! Ζητάτε από εμάς δεκαπέντε μέρες κυβέρνηση, κάτι που δεν ζητήσατε από κανένα προηγούμενα»…
  • Η Λαγκάρντ και η παρέα της του απάντησαν, όπως ο Πρόεδρος ομολογεί, πως είχαν εγείρει φυσικά παρόμοια ζητήματα, αλλά δεν υπήρχε τρόπος συνεννόησης και ως εκ τούτου σταμάτησαν τις διαβουλεύσεις και ανάμεναν να εκλεγεί η νέα του κυβέρνηση!
  • Δεν περνούσε ούτε ως υπόνοια συζήτησης το κούρεμα λοιπόν απέναντι στον Δημήτρη Χριστόφια, παρόλα αυτά, συμφωνήθηκε με τους αντιπροσώπους της τρόικας ένα κοινό πλαίσιο.
  • Για τα πιο «άγρια» και τα αιματηρά, περίμεναν τον Αναστασιάδη.
  • Γιατί εισβολή, χωρίς να ανοίξουν οι πόρτες από μέσα, δεν γίνεται…
Βγάλτε άκρη με το διπλό κούρεμα…
  • Ο Χρήστος Στυλιανίδης στις 11 Απριλίου επέρριπτε απόλυτα τις ευθύνες για το «διπλό κούρεμα» στην «ευθυνοφοβία και πλήρη αναποφασιστικότητα της προηγούμενης Κυβέρνησης»!
  • Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, μια μέρα μετά, θεωρεί πως «τα επιπρόσθετα 5.5 δις ευρώ είναι ήδη υπολογισμένα στο πρόγραμμα που έχει συμφωνηθεί και δεν προϋποθέτει εξεύρεση επιπρόσθετων πόρων».
  • Βγάλτε άκρη κυρίες και κύριοι. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα ρίχνει στους προηγούμενους, ενώ ο εν δυνάμει αρχηγός της συμπολίτευσης και σκιώδης «υπερυπουργός εθνικής οικονομίας» τα είχε λέει όλα «υπολογισμένα»!
  • Οι άνθρωποι δεν τολμούν να παραδεχτούν ότι το κούρεμα διπλασιάστηκε μέσα σε δύο βδομάδες γιατί ακριβώς τα διαφυγόντα δισεκατομμύρια και η ύφεση που υπολογίζεται να προκληθεί, απαιτούν τη «δήμευση» ακόμα περισσότερων κεφαλαίων από τους καταθέτες.
  • Από την κυβερνητική πλευρά έχουμε φυσικά χάσει κάθε ελπίδα να ακούσουμε μια αλήθεια, έστω κι από σπόντα.
  • Αλλά το ζήτημα που τίθεται είναι άλλο: Αν περνούσε το πρώτο κούρεμα που μαγείρεψε ο Αναστασιάδης και οι επιτελείς του και που αφορούσε τους πάντες και τα πάντα, από πού θα δέσμευαν τα επόμενα 5.5 δις που τελικά απαιτήθηκαν και που τα «ρουφάνε» τώρα από τους εναπομείναντες μεγαλοκαταθέτες της Τράπεζας Κύπρου;
  • Δεν νομίζουμε να υπάρχουν τόσο αφελείς στην κυπριακή κοινωνία που να πιστεύουν πως οι καταθέσεις κάτω των 100 χιλιάδων δεν θα συμμετείχαν σ’ αυτό το δεύτερο και σχεδόν ισόποσο κούρεμα...

25 Απριλίου 2013

Ιούλης 2010: Όταν η «κυβερνώσα βουλή» καταψήφιζε αύξηση εταιρικού και φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας

Τεράστιες οι ευθύνες ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ για τη συμπόρευση με τον
Συναγερμό και την πλουτοκρατία
  • Μετά από μακρά συζήτηση και αντεγκλήσεις σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων, η Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων καταψήφιζε στις 7 Ιουλίου 2010 το νομοσχέδιο για αύξηση του εταιρικού φόρου από 10% σε 11% με 26 ψήφους εναντίον και 21 ψήφους υπέρ, και έκανε το ίδιο τραγικό λάθος, αυτή τη φορά με 36 ψήφους εναντίον και 15 υπέρ, στο νομοσχέδιο για τη φορολογία της ακίνητης περιουσίας.
  • Οι 15 ψήφοι υπέρ και στα δύο νομοσχέδια προέρχονταν από το ΑΚΕΛ, ενώ το ΔΗΚΟ που βρισκόταν στην κυβέρνηση, όπως και η ΕΔΕΚ που αποχώρησε κάποιους μήνες πριν, συντάχθηκαν ή έκαναν πλάτες στη Δεξιά.
  • Τώρα, όλοι αυτοί της πρώην αντιπολίτευσης και της νυν κρυφής ή φανερής συμπολίτευσης, ισχυρίζονται πως δεν πάρθηκαν μέτρα, η αλήθεια είναι όμως πως είναι οι ίδιες αυτές πολιτικές δυνάμεις που δεν επέτρεψαν τη νομοθέτηση σωστών και ισορροπημένων πολιτικών που θα συγκρατούσαν τις κερδοσκοπικές τάσεις του κεφαλαίου.
  • Στην ιστορική εκείνη συνεδρία, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ υπεραμύνθηκε της άποψης ότι «η κρίση ήρθε από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο οικονομίας και πως δεν συμφωνεί ότι το κόστος πρέπει να το καταβάλουν καθ’ ολοκληρία οι εργαζόμενοι που δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη».
  • Ποιος πολιτικός χώρος τελικά δικαιώνεται για τις εκτιμήσεις και τις πολιτικές του;
  • Ο Συναγερμός και οι σύμμαχοί του που ζητούσαν περικοπές από τα ωφελήματα των εργαζομένων ενώ κόπτονταν όταν έμπαιναν προτάσεις για να φορολογηθεί το κεφάλαιο ή η Αριστερά;
  • Η όποια πρόταση γινόταν για φορολόγηση του πλούτου και έλεγχο των τραπεζιτών την περασμένη πενταετία, αντιμετωπίστηκε από τους πολιτευτές της Δεξιάς ως ανάθεμα.
  • Ο Νίκος Αναστασιάδης απαντούσε τότε από τα έδρανα της Βουλής πως «με την αύξηση του 1% το μήνυμα που στέλνεται είναι η αστάθεια του φορολογικού συστήματος και πλήττεται ο τομέας των υπηρεσιών».
  • Από την άλλη, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής και Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν ισχυριζόταν πως «η κρίση δεν προσφέρεται για ταξική πάλη» ενώ ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου πρόσθετε ότι «στο όνομα της ιδεολογίας μπορεί να προβάλλονται διάφορες πολιτικές και πως σύγχρονη πολιτική δεν είναι αυτή που είναι προσκολλημένη σε δογματισμούς και θα οδηγήσει σε νέους ανέργους».
  • Αν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ κρατούσαν το Καλοκαίρι του 2010 τη στάση που κράτησαν στην Ολομέλεια της 19ης του Μάρτη που απέτρεψε το καθολικό κούρεμα καταθέσεων, η κατάσταση τώρα θα ήταν σαφώς καλύτερη και για τα δημόσια οικονομικά αλλά και για το τραπεζιτικό σύστημα.
  • Ας επιδείξουν λοιπόν και κάποια δόση αυτοκριτικής όταν μιλούν για μέτρα που δεν πάρθηκαν, ειδικότερα τη περίοδο 2009-2010 που όπως δείχνουν και οι καταγραφές των γεγονότων, έγινε το μεγάλο έγκλημα.

24 Απριλίου 2013

Στο ίδιο έργο θεατές: Η νέα προδοσία και η νέα εισβολή

"...παραδομένη στους καιρούς και σε πελάτες πονηρούς
σε συμπληγάδες μια ζωή παγιδευμένη..."
  • Κάθε μέρα που περνά θα γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο πως οι αρμόδιοι αξιωματούχοι στο εξωτερικό και το εσωτερικό, όχι μόνο δεν επόπτευαν και έλεγχαν τις επενδυτικές κινήσεις των τραπεζιτών σε Γερμανία, Κύπρο και Ελλάδα, αλλά έκαναν τα κλειστά μάτια στη μεταφορά μεγάλου μέρος των ζημιών των δυτικοευρωπαϊκών τραπεζών από την αμερικάνικη κρίση σε πιο αδύναμες οικονομίες.
  • Παρά τις δικές τους τεράστιες ευθύνες και διαπλοκές, οι φορείς της καπιταλιστικής κρίσης επιβάλλουν στην Κύπρο, όπως και στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, την κοινωνικοποίηση των ζημιών των ιδιωτών, και την ιδιωτικοποίηση των κερδών του δημοσίου.
  • Κουρσεύουν τους λαούς και το δημόσιο πλούτο τους, δημιουργούν τεχνητές συνθήκες οικονομικού στραγγαλισμού καλυπτόμενοι πίσω από «τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης», της νέας καταστροφικής εμμονής που συνεπήρε την αστική τάξη και τη δυτικόφιλη παράταξη μετά τα γριβικά κι ενωτικά παθήματα.
  • Κάποιοι συγκάλυπταν και συνεχίζουν συγκαλύπτουν τη νέα αυτή προδοσία διαμέσου της λογοκρισίας και των επικοινωνιακών παιχνιδιών. Θυμούνται όλοι πολύ καλά ποιοι υπεράσπιζαν με θέρμη τον προηγούμενο Διοικητή της Κεντρικής και τα Διοικητικά Συμβούλια των τραπεζών, εγκαλώντας την κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια και το ΑΚΕΛ για τη στάση τους απέναντί τους.
  • Οι Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Νικόλας Παπαδόπουλος πρωτοστάτησαν εκ μέρους των πολιτικών σ’ αυτή την ολοκληρωτική προπαγάνδα που θέλησε να ενοχοποιήσει το Δημόσιο για το επερχόμενο χρηματοπιστωτικό τσουνάμι. Τα ΜΜΕ και τα κόμματα επιμένουν να δημιουργούν μια ψεύτικη εικόνα για τα πραγματικά δεδομένα της κρίσης.
  • Η μεγάλη προδοσία έχει επισυμβεί, ναι, στη διάρκεια της διακυβέρνησης της Αριστεράς. Αλλά έγινε από συγκεκριμένες ανεξάρτητες και αυτόνομες δομές, το ιδιωτικό τραπεζιτικό σύστημα και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό διευθυντήριο.
ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΡΟΛΟΙ
  • Με την ίδια λογική που επιρρίπτονται ευθύνες για τον μη ικανοποιητικό έλεγχο των τραπεζιτών από την κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, το γεγονός πως η προηγούμενη μεγάλη προδοσία έγινε επί διακυβέρνησης Μακαρίου, θα έπρεπε να οδηγεί στην απόδοση ευθυνών στον ίδιο τον πρώτο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που δεν φρόντισε να προστατευτεί αποτελεσματικά από τα ξένα συμφέροντα και δεν έλεγξε δραστικά την Εθνική Φρουρά στην προκειμένη περίπτωση, καθώς και τις σχέσεις της με την ελληνική χούντα.
  • Τον ρόλο της στρατιωτικής επταετίας και του ΝΑΤΟ, της Εθνικής φρουράς, της ΕΟΚΑ Β’, των Μητροπολιτών που ζητούσαν την καθαίρεση του Μακαρίου και του τότε «ενωτικού» τύπου, αυτή τη φορά υποδύθηκαν το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, η Ελληνική και η Κυπριακή Κεντρική Τράπεζα, ανώτατοι τραπεζίτες, η ίδια η Αρχιεπισκοπή, η Δεξιά και η συγχορδία των ιδιωτικών ΜΜΕ.
  • Το σχέδιο κατοχής, της ελεύθερης Κύπρου αυτή τη φορά, ήταν προδιαγεγραμμένο από τους δυτικούς μας «φίλους», και ξανά, κάποιοι, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, άνοιξαν τις κερκόπορτες, δαιμονοποιόντας όσους προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τις κρατήσουν κλειστές.
  • Από την ένταξη της Κύπρου στη ζώνη του Ευρώ, αλλά και νωρίτερα, τρωκτικά του κεφαλαίου μέσα και έξω από τη χώρα, ροκανίζουν την οικονομική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Και οδήγησαν τη χώρα στην υποταγή, πολύ πριν από την ληστρική επιδρομή της 15ης του Μάρτη που επισημοποίησε τη νέα κατοχή. 

22 Απριλίου 2013

Στα βήματα των ενόχων της νέας εισβολής

Φάκελος κυπριακή κρίση: Δεν έμαθε τίποτα η «εθνική παράταξη» από την προδοσία του 74’
  • Η χρεοκοπία των ευρωπαϊκών και ενωτικών οραμάτων: Ποιοι μας οδήγησαν, ξανά, σε συνθήκες κατοχής.
  • Έρευνα και όχι κουκούλωμα – Να αποκαλυφθεί η διαπλοκή σε όλη της την έκταση
  • Με την ανοχή των ευρωπαϊκών και των τοπικών τραπεζιτικών αρχών υποθηκεύτηκε η Κύπρος.
  • Η Γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική οργάνωσαν την υπερέκθεση στα ελληνικά ομόλογα - Τα τριάντα αργύρια της προδοσίας και τα 300 εκατομμύρια της προμήθειας.
  • Δυτικό και ελληνικό κεφάλαιο  ξεφόρτωναν ζημιές δισεκατομμυρίων στη Κύπρο, και στο τέλος κούρσεψαν και τη χώρα για να την «εξυγιάνουν».
  • Όλη η πλεκτάνη – Μέρες του 74’ με την Εκκλησία, τη Δεξιά και τον τύπο να υποδύονται τους ίδιους ρόλους υποταγής και συναλλαγής με τα ξένα συμφέροντα.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 12/4/2013
  • Ένα σημαντικό στοιχείο που λογοκρίνεται συστηματικά από τα ΜΜΕ και την πολιτική συζήτηση στον τόπο, αναδεικνύοντας το μέγεθος της συγκάλυψης των ενόχων και του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, είναι το γεγονός πως Γερμανική τράπεζα, η Ντόιτσε Μπάνκ, «ξεφόρτωσε» στη πλάτη μας την πλειοψηφία των ελληνικών «τοξικών» ομολόγων που κατέληξαν στις Κυπριακές Τράπεζες, και ειδικότερα στην Τράπεζα Κύπρου.
  • Η Γερμανική αυτή τράπεζα που βρήκε πρόθυμους «εφιάλτες» στο κυπριακό σύστημα, βρίσκεται ουσιαστικά σε κατάσταση χρεοκοπίας και υπό εξαντλητικούς ελέγχους για πολλές παρατυπίες λόγω της δικής της έκθεσης στην φούσκα της αμερικάνικης αγοράς, με τους ερευνητές να ανακαλύπτουν καθημερινά καινούριες προεκτάσεις.
  • Θα περίμενε κάποιος πως τα «αποκαλυπτικά» κατά τ’ άλλα κυπριακά μέσα ενημέρωσης και οι «παντογνώστες» της Δεξιάς, θα είχαν σε πρώτο πλάνο τη διασύνδεση Γερμανικών, Ελληνικών και Κυπριακών τραπεζών, όπως αποκαλύπτονται σε δημοσιογραφικές έρευνες και οικονομικές αναλύσεις, όπως τη πρόσφατη δημοσίευση του περιοδικού HOTDOC του Κώστα Βαξεβάνη, και το πόρισμα φυσικά της Alvarez&Marsal για την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα.
  • Ο ξένος τύπος βουίζει, αλλά στην Κύπρο βιώνουμε μιας πρωτοφανούς έκτασης λογοκρισία. Στις 2 Απριλίου για παράδειγμα, το πρώτο θέμα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου αποκάλυπτε ότι «ο μεγαλύτερος τραπεζικός κολοσσός της Ευρώπης», η τράπεζα που μας «φόρτωσε» με τα ελληνικά ομόλογα, «ερευνάται εκ νέου για εσκεμμένη και μεθοδική παραποίηση των λογιστικών της βιβλίων επί χρόνια πριν και μετά την έναρξη της παρούσας χρηματοπιστωτικής κρίσης».
  • Με τη μέθοδο της χάλκευσης των πραγματικών κερδών και ζημιών της, η γερμανική τράπεζα κατηγορείται ότι έκρυψε κολοσσιαίες ζημιές ύψους 12 δισεκατομμυρίων, και αυτό το υπό διερεύνηση γεγονός φαίνεται να μην είναι άσχετο με τις κυπριακές εξελίξεις από τη διετία 2009-2010. 
  • Ανώτατα τραπεζιτικά στελέχη των κυπριακών τραπεζών περνούσαν αποφάσεις συναλλαγών με τους Γερμανούς αετονύχηδες, χωρίς καν να ενημερώνουν τα διοικητικά τους συμβούλια, όπως κατέγραφαν Αλήθεια και Χαραυγή από το περασμένο Καλοκαίρι.
  • Ούτε νύξη γι αυτό το αδιαμφισβήτητο τεκμήριο που συνδέεται και με τα αποτελέσματα του οίκου Alvarez&Marsal στο οποίο καταγράφεται το δέλεαρ της μεγάλης έκπτωσης και τις επιπλέον προμήθειες εκατοντάδων εκατομμυρίων στις υπογραφές των τοξικών συμβολαίων από την Ντόιτσε Μπανκ

21 Απριλίου 2013

Τα πραξικοπήματα καλά κρατούν στη Λατινική

Η ελπίδα έχει χρώμα...
  • Πάνω από 250.000 ψήφοι η διαφορά Μαδούρο-Καπρίλες στη Βενεζουέλα – Κι όμως Δεξιά και Αμερικάνοι ζητούν επανακαταμέτρηση!
  • Η μαζική αντίσταση του λαϊκού κινήματος δείχνει την ανθεκτικότητας της Μπολιβαριανής Επανάστασης και της παρακαταθήκης του Ούγκο Τσάβες.
Του Βαγγέλη ΓΟΝΑΤΑ, cubaniagriega.blogspot.com
  • H Δεξιά στην Βενεζουέλα, έχοντας τον φασισμό στο πολιτικό DNA της όπως όλη η δεξιά στην Λατινική Αμερική και αλλού, ενθαρρυμένη από το εκλογικό ποσοστό που συγκέντρωσε ο υποψήφιός της, εκλεκτός της Ουάσινγκτον Capriles, επιχείρησε μετεκλογικό πραξικόπημα με δολοφονίες μελών του κυβερνώντος κόμματος, σαμποτάζ και επιθέσεις σε κρατικά κτίρια και οργανισμούς, μεταξύ των οποίων και εγκαταστάσεις Υγείας.
  • Το μένος τους επιχείρησαν να ξεσπάσουν, και όχι τυχαία, στους Κουβανούς γιατρούς που εργάζονται στην Βενεζουέλα στα πλαίσια διακρατικής συμφωνίας που επέτρεψε στη χώρα να αποκτήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της «Εθνικό Σύστημα Υγείας» που εξασφάλισε πρόσβαση στις υπηρεσίες στα φτωχά λαϊκά στρώματα που μέχρι τότε ήταν αποκλεισμένα.
  • Όπως αποκάλυψε ο πρόεδρος Ν. Μαδούρο, σχεδίαζαν να απαγάγουν και να δολοφονήσουν Κουβανούς γιατρούς. Το πραξικόπημα, που αποκρούστηκε αρχικά, βρίσκεται σε εξέλιξη καθώς η Δεξιά αμφισβητεί το εκλογικό αποτέλεσμα απαιτώντας την επανακαταμέτρηση των ψηφοδελτίων.
  • Ήδη σε κυβερνητικό site των ΗΠΑ συγκεντρώνονται «ηλεκτρονικές υπογραφές» που ζητούν από τον Ομπάμα να μην αναγνωρίσει την νέα κυβέρνηση, έκκληση που έχει  ήδη πραγματοποιηθεί πριν καν γίνει.
ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΚΑΙ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
  • Το σύγχρονο κύμα των Αμερικάνικων επεμβάσεων στη Λατινική εκδηλώθηκε το 2009 με την αποπομπή του Μανουέλ Σελάγια, εκλεγμένου Προέδρου της Ονδούρας από τον στρατό με τον «παραδοσιακό τρόπο» το 2009, πέρασε από τις απόπειρες ανατροπής του Προέδρου του Εκουαδόρ αλλά και της Βολιβίας, και έφθασε στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της Παραγουάης μέσω της  αντισυνταγματικής καθαίρεσης από το κοινοβούλιο του προέδρου της χώρας το 2012.
  • Οι πάνω από 250 χιλ. ψήφοι διαφορά μεταξύ Μαδούρο και Καπρίλες στις πρόσφατες Προεδρικές Εκλογές στη Βενεζουέλα, είναι λεπτομέρειες φυσικά για τους Αμερικανούς και τους συνεργάτες τους στο εσωτερικό της χώρας, καθώς εφαρμόζεται ήδη νέα έκδοση πραξικοπήματος μέσω της αμφισβήτησης και μη αναγνώρισης  του εκλογικού αποτελέσματος .
  • Η κληρονομία του Τσάβες ωστόσο κάνει τα πράγματα για τους σύγχρονους αποικιοκράτες και τους εντολοδόχους τους, πιο σύνθετα. 
  • Η πρώτη προσπάθεια ανατροπής του Τσάβες έγινε αμέσως μετά την εκλογή του το 2002, με την πολύμηνη απεργία της ελίτ της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας.  Σήμερα στην κρατική αυτή στρατηγική βιομηχανία της Βενεζουέλας εργάζονται πάνω από 100 χιλ. άνθρωποι και αυτό από μόνο του δημιουργεί άλλες συνθήκες.
  • Το στρατιωτικό πραξικόπημα που αντιμετώπισε ο Ούγκο Τσάβες το 2002 με άμεση ανάμιξη της βορειοαμερικάνικης πρεσβείας, του Συνδέσμου Βιομηχάνων της χώρας αλλά και του σημερινού αντιπάλου του Μαδούρο, απέτυχε γιατί εκτός από την μαζική κινητοποίηση των λαϊκών δυνάμεων βρέθηκαν και δυνάμεις μέσα στον στρατό που τάχθηκαν με το λαϊκό κίνημα.
  • Επίλεκτες δυνάμεις «απήγαγαν» τον πρόεδρο με ελικόπτερα από το πολιορκημένο από τους πραξικοπηματίες προεδρικό μέγαρο και των οδήγησαν σε ασφαλές στρατόπεδο. Την ήττα του πραξικοπήματος ακολούθησε εκκαθάριση των ενόπλων δυνάμεων, τουλάχιστον στα ανώτερα κλιμάκια, καθώς στα κατώτερα υπήρχαν ιστορικά δημοκρατικές παραδόσεις.
  • Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν θα είχε την παραμικρή τύχη αν τα φτωχά λαϊκά στρώματα της Βενεζουέλας και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι, δεν ήταν οργανωμένοι και δεν έβγαιναν στον δρόμο να υπερασπίσουν  την νόμιμη κυβέρνηση.
  • Έτσι κι αλλιώς, η Βολιβαριανή Επανάσταση βρίσκεται μπροστά σε αναμενόμενο σταυροδρόμι στην μετά Τσάβες εποχή της. Η επιθετικότητα και ο ρεβανσισμός της φασιστικής δεξιάς με την ανοικτή υποστήριξη ΗΠΑ και Ευρώπης επιταχύνουν τις εξελίξεις και σε τελική ανάλυση οδηγούν σε όξυνση την ταξική πάλη στην Βενεζουέλα.
  • Ο λαός είναι και στους δρόμους και οργανωμένος, και αυτό είναι η βασική προϋπόθεση για να προχωρήσει και να βαθύνει η Μπολιβαριανή Επανάσταση, είναι το φυσικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν και να επιδράσουν τα  πιο ριζοσπαστικά της ρεύματα και στοιχεία.

19 Απριλίου 2013

Τραπεζίτες – Δικηγόροι – ΜΜΕ - Δεξιά : Ο κύκλος της διαπλοκής και της λογοκρισίας

Φάκελος κυπριακή κρίση: Δεν έμαθε τίποτα η «εθνική παράταξη» από την προδοσία του 74’
  • Οι δύο μεγάλες τράπεζες έκρυβαν μέχρι την τελευταία στιγμή την πραγματική εικόνα, με τον επόπτη τους αλλά και τη συμμαχία Αβέρωφ-Παπαδόπουλου στη Βουλή και τα τηλεοπτικά πάνελ, να συγκαλύπτουν στη πράξη τα αληθινά γεγονότα, επιδιώκοντας ουσιαστικά το φόρτωμα της ζημιάς στο δημόσιο συμφέρον με «λαϊκή απαίτηση» ή ακόμα και «λαϊκή εξέγερση» αν δεν γινόταν διαφορετικά.
  • Το γεγονός ότι Αθανάσιος Ορφανίδης και Μιχάλης Σαρρής, βρέθηκαν εκείνες τις μαύρες μέρες του Ιούλη του 2011 έξω από το Προεδρικό να απαιτούν παραίτηση του Προέδρου Χριστόφια, με τη συγχορδία κομμάτων, την Αρχιεπισκοπή και τα ΜΜΕ να στήνουν από πίσω σκηνικό πολιτικού λυντσαρίσματος, είναι χαρακτηριστικό.
  • Η στάση του μεγαλοδικηγόρου των τραπεζών Πόλυ Πολυβίου στη διερεύνηση του ατυχήματος στη ναυτική βάση, συμπληρώνει, όπως υποπτεύονται πολλοί, το παζλ της μεγάλης ανάγκης του οικονομικού και νομικού κατεστημένου να δημιουργήσει συνθήκες ανατροπής.
  • Τα «θολά» εμβάσματα εκατοντάδων χιλιάδων από τράπεζες προς τους λογαριασμούς του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας που έχουν δει το φως της δημοσιότητας προεκλογικά, και η επαγγελματική σχέση άλλων πολιτικών και βουλευτών, όπως για παράδειγμα του Νικόλα Παπαδόπουλου, με τις τράπεζες, είναι ίσως η κορυφή του παγόβουνου. 
  • Πίσω από τις εμφανείς αυτές περιπτώσεις, κρύβεται ένα πλέγμα διασυνδεδεμένων και διαπλεκόμενων καταστάσεων, μεταξύ κεφαλαίου, νομικών οίκων, μέσων ενημέρωσης και πολιτικών που έχει στην ουσία δημιουργήσει το τραπεζιτικό φαινόμενο στη χώρα και έχει κερδοσκοπήσει από αυτό.
  • Είναι κοινό μυστικό άλλωστε, πως τα διαφημιστικά κονδύλια από τις τράπεζες συνέβαλαν στη συντήρηση των ιδιωτικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, με τη σχέση αυτή να αλλοιώνει και τα διαστρεβλώνει τα τεκμήρια και τα δεδομένα.
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ –ΞΑΝΑ- ΝΑ ΤΑ ΦΟΡΤΩΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
  • Με συνέχιση της διακυβέρνησης Χριστόφια, και με την απόφαση για διορισμό ή όχι νέου Διοικητή της Κεντρικής να ακολουθεί, το κεφάλαιο και οι δικηγόροι του, αυτοί που έγιναν εκατομμυριούχοι από τις τραπεζιτικές εργασίες όλα τα προηγούμενα χρόνια, κινδύνευαν να αποκαλυφθούν.
  • Οι ευθύνες των τραπεζών ήταν πρακτικά «ταμπού» για τα ΜΜΕ, την ΟΕΒ την «κυβερνώσα» μέχρι και τον Μάη του 2012 όπου το Δημόσιο αποφάσισε να «σώσει», μέχρι νεοτέρας, τη Λαϊκή. Έως τότε, το θέμα για την τότε αντιπολίτευση, τα κανάλια και τις εφημερίδες, ήταν τα δημοσιονομικά.
  • Αλλά και όταν ακόμα συνειδητοποιήθηκαν οι πραγματικότητες από τις πλατιές μάζες, κόμματα και ΜΜΕ έκαναν, και κάνουν ακόμα, αγωνιώδη προσπάθεια να διασυνδέσουν την κακοδαιμονία των τραπεζών με το ΑΚΕΛ και τη διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια.
  • Σε κάθε περίπτωση, η Δεξιά, η ΟΕΒ και η πλουτοκρατία, έκαναν ότι περνάει από το χέρι τους για να φορτωθούν οι μισθωτοί και οι καταθέτες τις ζημιές της υπερέκθεσης στα ελληνικά ομόλογα, εκτός από αυτούς που καρπώθηκαν για χρόνια ολόκληρα τα κέρδη των δύο τραπεζών, φορτώνοντας την εγκληματική διαχείριση, την προδοσία στην ουσία της πατρίδας μας, στην Αριστερά.
  • Η ιστορία άλλωστε, είναι καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται.
Στη ΓΝΩΜΗ 12/4/2013

18 Απριλίου 2013

Προσεχώς και Έλληνες…

Η Νέα Μανωλάδα είναι απλώς η πρώτη ειδική οικονομική ζώνη 
που λειτούργησε με επιτυχία στην... Μεγάλη Ελλάδα.
  • Έχουν περάσει σχεδόν οκτώ μήνες από τη δική μας μικρή περιπέτεια στη Νέα Μανωλάδα. Μαζί με τον Πέτρο Κωνσταντίνου, από την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό, είχαμε επισκεφθεί τον Μαχμούντ Ελ Σαντάνι, τον Αιγύπτιο εργάτη που έσερναν τα αφεντικά του για ένα χιλιόμετρο με το αυτοκίνητο ενώ χτυπούσαν τα χέρια του με σφυρί. Χρωστούσαν και σε αυτόν αρκετές χιλιάδες ευρώ και όταν ζήτησε τα δεδουλευμένα του, τού έδωσαν να καταλάβει τι θα πει εργασιακός μεσαίωνας στην Ελλάδα.
  • Περνώντας έξω από τις εγκαταστάσεις που μας έδειξε ότι εργαζόταν άρχισαν να μας κυνηγούν οι «φουσκωτοί» της εταιρείας. Για λίγα δευτερόλεπτα προλάβαμε να μπούμε στο αυτοκίνητο και να φύγουμε κακήν κακώς στην εθνική με κατεύθυνση προς Πάτρα. Το θέμα βγήκε τελικά στην επιφάνεια χάρη και στην παρέμβαση της πρωτοβουλίας againstracism της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, που παρουσίασε ένα μικρό βίντεο με τη συνέντευξη του Μαχμούντ Ελ Σαντάνι.
  • Η περιπέτειά μου ήταν προφανώς ανάξια λόγου μπροστά στις επιθέσεις που δέχθηκαν άλλοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και κυρίως φωτορεπόρτερ, που επιχείρησαν όλα αυτά τα χρόνια να καταγράψουν τις συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς στην Νέα Μανωλάδα. Ήταν όμως αρκετή για να μπορώ να κατανοήσω από πρώτο χέρι την χυδαία έκπληξη με την οποία παρουσιάζει σήμερα το γεγονός η κυβέρνηση, τα μεγάλα ΜΜΕ αλλά και η αστυνομία.

17 Απριλίου 2013

Πιάστηκαν να λένε πολλά ψέματα: Αστάθμητος παράγοντας η κυβέρνηση Αναστασιάδη

Καμιά ασφάλεια, καμιά εμπιστοσύνη, ακόμα περισσότερη αβεβαιότητα.
  • Η χώρα ακολουθεί πορεία «τρελού φορτηγού» από την 1η Μαρτίου 2013, ημέρα που πέρασε το κατώφλι του Προεδρικού ως εκλελεγμένος πλέον Πρόεδρος, όπως υπενθύμιζαν κατά κόρον τα κανάλια για μέρες, προκειμένου να συνηθίσουμε την ιδέα ή και να αναλάβουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
  • Ο Νίκος Αναστασιάδης παγίδευσε τον λαό. Αν πραγματικά εννοούσε πως θα παραλάμβανε «καμένη γη» και άρα ήξερε πως τα εμπόδια θα ήταν τόσο ανυπέρβλητα που ίσως θα τον ανάγκαζαν να υπαναχωρήσει από τις δεσμεύσεις του, θα έπρεπε να υποσχεθεί λιγότερα και να μιλήσει με ειλικρίνεια στους πολίτες για τις  επιλογές που βρίσκονται μπροστά μας.
  • Αντίθετα, υποσχέθηκε ακόμα καλύτερο μνημόνιο το οποίο και «δεσμεύτηκε ρητά κατηγορηματικά» πως δεν θα περιείχε το καταστροφικό και «ανόητο» κούρεμα, με μια συμφωνία για την οποία θα πείθαμε τους «φίλους» μας Ευρωπαίους ότι είναι δίκαιη, βιώσιμη και αναπτυξιακή.
  • Δεν ενδιάφερε το επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη αν με ξεκάθαρες κουβέντες ο Β. Σιαρλής προειδοποιούσε επίσημα για τις αντοχές των κρατικών ταμείων.
  • Ήταν σίγουροι πως θα υπάρξει συμφωνία στη βάση του πρώτου μνημονίου και πως οι «διασυνδέσεις» του υποψηφίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος θα διασφάλιζαν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με δάνειο από την Τρόικα, με «έτοιμα» δάνεια «γέφυρες» από άλλες πηγές σε περίπτωση που οι «εταίροι» μας επέμεναν σε παράλογες απαιτήσεις.
  • Είτε λοιπόν Πρόεδρος κι επιτελείο ήξεραν το πραγματικό σχέδιο των δανειστών, κοροϊδεύοντας στην ουσία τους πολίτες τόσο πριν όσο και μετά τις εκλογές, ή πολύ απλά δεν έχουν την ικανότητα να αξιολογήσουν σωστά τα δεδομένα και να εφαρμόσουν τα εναλλακτικά σχέδια που υπόσχονταν.
  • Σε κάθε περίπτωση έχουν αποδειχθεί αναξιόπιστοι, και μπροστά στα σημαντικά που ακολουθούν, η παραμονή τους στην εξουσία είναι από μόνη της ένας αστάθμητος παράγοντας. 
Στη ΓΝΩΜΗ 12/4/2013

16 Απριλίου 2013

Το ισχυρό όπλο

Καμένη η γη, αλλά έναν ακόμα επικοινωνιακό διορισμό σηκώννει τον!
  • Ευτυχώς είχαμε ένα ισχυρό όπλο”, δήλωνε ο υποναύαρχος Έκτωρ Ραμίρεζ Πέρες, αρχηγός του πραξικοπήματος που κατάφερε να ανατρέψει για δύο ημέρες τον εκλεγμένο πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες. “Όπως είδατε, ο στρατός και οι εδικές δυνάμεις δε χρειάσθηκε να πυροβολήσουν ούτε μία φορά. Το μεγάλο μας όπλο ήταν τα μέσα ενημέρωσης”.
  • Έγιναν πλέον τρεις οι διορισμοί δημοσιογράφων στο Προεδρικό, και δεν είναι τυχαία ονόματα: Μακάριος Δρουσιώτης του Πολίτη, ο εμπροσθοφύλακας ίσως της καμπάνιας ενάντια στον Χριστόφια τα τελευταία πέντε χρόνια, ο Πάμπος Χαραλάμπους πρώην αρχισυντάκτης της «Αλήθειας», και τρίτος στην παρέα ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος με τη γνωστή τηλεοπτική δράση υπέρ της εκλογής Αναστασιάδη από το αρχιεπισκοπικό κανάλι.
  • Τόσοι διορισμοί δημοσιογράφων στο Προεδρικό, σε τι άραγε αποσκοπούν και πόσα θα στοιχίζουν στους κύπριους φορολογούμενους σε περίοδο κρίσης που υποτίθεται θα πρέπει το δημόσιο να σφίξει τα ζωνάρια;
  • Κάποιοι διασύνδεουν τους πρόσφατους, ομολογουμένως προκλητικούς και ατεκμηρίωτους διορισμούς, με την οικονομικά ασφυκτική κατάσταση που αρχίζει να δημιουργείται στα ΜΜΕ.
  • «Φορτώνουν στο κρατικό μισθολόγιο αυτούς που έτσι κι αλλιώς θα είχαν πρόβλημα να συνεχίσουν να εργοδοτούν τα αστικά μέσα με τους παχουλούς μισθούς που τους έχουν συνηθίσει», ομολογούν πρόσωπα που ξέρουν καλά τα τεκταινόμενα στο δημοσιογραφικό χώρο.
  • Παρόλα αυτά, πέρα από το βόλεμα και την εξαργύρωση, είναι φανερό πως αυτό που ενδιέφερε και ενδιαφέρει τον Νίκο Αναστασιάδη και τον ΔΗΣΥ είναι η επικοινωνιακή στρατηγική που θα επιτρέψει στην πολιτική της Τρόικας να περνά στο λαό χωρίς μεγάλες αντιδράσεις και κυρίως ρίχνοντας το φταίξιμο στην Αριστερά!
  • Ακόμα πιο σημαντικό όμως, είναι το σκηνικό που στήνεται με τη διασύνδεση οικονομικής κρίσης, φυσικού αερίου και Κυπριακού.
  • Εκεί, το Προεδρικό θα χρειαστεί κάθε επικοινωνιακή βοήθεια, γιατί ακόμα κι αν περνούν σχετικά εύκολα οι απειλές για στάση πληρωμών και άλλα συναφή που τρομοκρατούν το λαό και τον αναγκάζουν να υποχωρεί στα θέματα οικονομίας, στο Κυπριακό θα γίνει ένα διαφορετικό παιχνίδι…
  • Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Αμερικάνικη Πρεσβεία και οι στενές της επαφές στον ΔΗΣΥ, που έχοντας στις εμπειρίες τους το «πάθημα» του 2004, φροντίζουν να στρατολογήσουν άτομα που θα μπορούν να «πουλήσουν» στους ιθαγενείς τη λιτότητα, τις αποκρατικοποιήσεις και τη νατοϊκή λύση που προετοιμάζεται σε Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και Άγκυρα.
  • Και δεν μπορεί να θεωρείται τυχαίο που το στέλεχος του ΔΗΣΥ με τη μεγαλύτερη αποδοχή κατά γενική ομολογία, ο Χρήστος Στυλιανίδης βρέθηκε στο επικοινωνιακό επιτελείο της Κυβέρνησης, αντί σε οποιοδήποτε άλλο «μάχιμο» πόστο.
  • Στην παραπληροφόρηση, τον αποπροσανατολισμό και την τρομοκρατία της μάζας βασίζεται ο Νίκος Αναστασιάδης για να επιβάλει τις πολιτικές που του υπαγορεύουν τα δυτικά συμφέροντα, κι αν αυτό το έχει συνειδητοποιήσει μόνο το λαϊκό κίνημα την προηγούμενη περίοδο, στη νέα εποχή που έχουμε εισέλθει, θα το αντιληφθούν ακόμα περισσότεροι…

15 Απριλίου 2013

Τηλεοπτικά και πολιτικά πραξικοπήματα

  • Βενεζουέλα 2002 – Κύπρος 2011: Η ίδια γνωστή ιστορία δαιμονοποίησης των λαϊκών κινημάτων.
  • Οι διακριτοί εντολοδόχοι των δυτικών και οι όψιμοι «αντιστασιακοί» συνεργάτες τους.
  • Στις 11 Απριλίου του 2002 στη Βενεζουέλα, οι υποστηρικτές του προέδρου Τσάβες και η αμερικανοκινούμενη αντιπολίτευση οργανώνουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις.
  • Περίπου 20 άτομα που ανήκουν και στα δύο στρατόπεδα σκοτώνονται και εκατοντάδες τραυματίζονται έχοντας πέσει θύματα της αστυνομίας και ακροβολιστών ως μέρος ενός μυστικού σχεδίου της Ουάσιγκτον για την ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας που έχει αποκαλυφθεί και τεκμηριωθεί κι από αμερικανούς ακόμα αναλυτές.
  • Στο Καράκας επικρατεί χάος, οι πολίτες ανοίγουν τις τηλεοράσεις τους για να μάθουν τι έχει συμβεί αλλά τα τέσσερα ιδιωτικά κανάλια που ανήκουν στην αντιπολίτευση αποδίδουν την αιματοχυσία στους Τσαβίστας, μοντάροντας έντεχνα τα τηλεοπτικά πλάνα της ημέρας.
  • Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας δε διαθέτει δική του φωνή, γιατί στην διάρκεια των ταραχών οι αντίπαλοι του έχουν καταλάβει την κρατική τηλεόραση που σταματάει να εκπέμπει. Η κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον του Τσάβες και ο στρατός επεμβαίνει συλλαμβάνοντας τον πρόεδρο.
  • Την επόμενη ημέρα, οι ίδιες κατασκευασμένες εικόνες χρησιμοποιούνται από τον Λευκό Οίκο που δίνει στη χούντα διεθνή αναγνώριση. Ο Τσάβες θα επιστρέψει στην εξουσία μόνο αφού οι υποστηρικτές του καταφέρουν να στήσουν ένα εναλλακτικό δίκτυο ενημέρωσης και να θέσουν ξανά σε λειτουργία το κρατικό κανάλι.
Ίδιες μέθοδοι στην Κύπρο και παντού
  • Σύμφωνα με διαρρέοντα αρχεία της CIA και της διακυβέρνησης Μπους, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ήξεραν μήνες πριν τα κατασκευασμένα επεισόδια για την προσπάθεια ανατροπής του Τσάβεζ, χωρίς όμως να τον ειδοποιήσουν ώστε να λάβει τα μέτρα του.
  • Οι New York Times μάλιστα, αναφέρουν πως όταν ο Πρόεδρος Μπους έμαθε τα «καλά νέα», φρόντισε να επιρρίψει την ευθύνη για την πτώση του στον ίδιο τον Ούγκο Τσάβεζ! 
  • Δεν θα κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας λοιπόν, και δεν θα αφήσουμε αόριστες αιχμές και υπονοούμενα: Το ίδιο σκηνικό θεωρούμε πως έχει στηθεί αμέσως μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί που αφήνει ακόμα τεράστια ερωτηματικά για τις συνθήκες που την προκάλεσαν.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας, όπως αποδεικνύεται από τις εξελίξεις τόσο στην οικονομία, όσο και στα ενεργειακά και το Κυπριακό, ήταν το «κακό αγκάθι» για τους δυτικούς.
  • Οι δημοσιεύσεις της «Φωνής της Αμερικής», του επικοινωνιακού οργάνου του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ τον Ιούλη και τον Αύγουστο του 2011 για δήθεν «εξέγερση των Κυπρίων» ενάντια στον «συνεργάτη των Ιρανών και των Σύριων», προσπάθησαν να κτίσουν τότε πάνω στην εικόνα που δημιούργησαν οι αντιπολιτευτικές δυνάμεις στο νησί μαζί με τα ΜΜΕ.
  • Οι πρόσφατες δηλώσεις Αναστασιάδη για «διόρθωση» των σχέσεων με τις ΗΠΑ και η εξαγγελία του για αίτηση ένταξης στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ, λεπτά μόνο μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων του δεύτερου γύρου των εκλογών, δείχνουν τη δυσφορία των δυτικών κύκλων και ιδιαίτερα των Αμερικανών με τη στάση της περασμένης Κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα.
  • Τώρα, έχει ανοίξει ο δρόμος διάπλατα, και για οικονομική υποδούλωση μέσω του κουρέματος, και για διευθέτηση του Κυπριακού στα ΝΑΤΟϊκά πλαίσια, μέσα από ένα διαρκές τηλεοπτικό και θεσμικό πραξικόπημα που είχε ως στόχο να απαγορεύσει τη συνέχιση της συμμετοχής του ΑΚΕΛ στη διακυβέρνηση.
  • Ο στόχος τους, έστω και καθυστερημένα, έχει δυστυχώς επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό.
  • Και είναι σημαντικό να θυμόμαστε ποιοι συμμετείχαν, μαζί με τους Συναγερμικούς εντολοδόχους της νέας τάξης στην επίθεση ενάντια στην Αριστερά όλη αυτή την περίοδο, φρόντισαν να αφήσουν χωρίς πολιτικές συμμαχίες το ΑΚΕΛ, ενώ επιπλέον αρνήθηκαν να πάρουν θέση ανάμεσα σε Αναστασιάδη και Μαλά στις επαναληπτικές εκλογές του Φλεβάρη.
  • Ο διαχρονικός ρόλος του ΔΗΣΥ είναι γνωστός και διακριτός. Κάποιοι όμως, δήθεν αντινεοφιλελεύθεροι και κριτικοί απέναντι στους δυτικούς, έκαναν πλάτες σ’ αυτό που βιώνουμε σήμερα, λαμβάνοντας μέρος στη πλεκτάνη που στήθηκε σε βάρος του Κυπριακού λαού.
  • Οι όψιμες πατριωτικές και αντιστασιακές κορώνες τους, τώρα που ο νεοαποικιακός εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών, δεν πείθουν.
  • Είχαν την ευκαιρία και την ιστορική ευθύνη να στήσουν ανάχωμα στις δυτικές μεθοδεύσεις, αλλά επέλεξαν τη μικροπολιτική ελπίζοντας σε καταβαράθρωση του λαϊκού κινήματος, παίρνοντας στο λαιμό τους τη χώρα και το λαό. 

14 Απριλίου 2013

Οι Άγιοι του μέλλοντος

Στη μνήμη των Καβάζογλου και Μισιαούλη 
  • «Οι Άγιοι του Μέλλοντος θα είναι της ποιότητας του Ερνέστο του Μεγαλομάρτυρα. Οι δολοφόνοι του στη Βολιβία, ούτε καν υποψιάστηκαν μοιράζοντας στον κόσμο τη φωτογραφία του νεκρού Τσε, που τον εικονίζει στην κλασσική στάση της κλασσικής Αποκαθήλωσης της χριστιανικής εικονογραφίας, τι θα μπορούσε να σημαίνει για τους Πιστούς της Επανάστασης του Μέλλοντος μια τέτοια τυπικά χριστιανική εικόνα».
  • Αυτά έγραφε ο Βασίλης Ραφαηλίδης στο βιβλίο του «Επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα», και δεν είναι καθόλου υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος ότι στ’ αλήθεια, το να αγωνίζεται συνειδητά και πεθαίνει κανείς μαχόμενος απέναντι στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, όπως ο Τσε, ο Μπελογιάννης, οι Καβάζογλου και Μισιαούλης και τόσοι-τόσοι άλλοι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, είναι ένα ανθρώπινο θαύμα που οδηγεί τους «πιστούς της επανάστασης».
  • Η μοναδική πραγματική «εκκλησία» της δικαιοσύνης και της ειρήνης είναι τα σοσιαλιστικά και διεθνιστικά κινήματα των λαών.
  • «Οι θυσίες των κομμουνιστών, μόνο μ’ αυτές των πρώτων Χριστιανών μπορούν να συγκριθούν», δήλωνε στην απολογία του ο Νίκος Μπελογιάννης μπροστά στο αμερικανούμενο στρατοδικείο που θα αποφάσιζε την εκτέλεσή του στις 30 Μαρτίου 1952, «…και οι Χριστιανοί είχαν την ελπίδα πως θα κερδίσουν τη βασιλεία των ουρανών, ενώ οι Κομμουνιστές θυσιάζονται για ένα καλύτερο αύριο που δεν θα χαρούν οι ίδιοι».

13 Απριλίου 2013

Εγώ δεν τον ψήφισα!

Ναι, ναι, ξέρω... Φταίει ο Χριστόφιας!
  • Δεν ήξερε τίποτα, το έμαθε αργά το βράδυ. Αλλά ο Γενικός εισαγγελέας, ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, ο Υπουργός των Οικονομικών του, ο συμπέθερος και ο γαμπρός του, εκατομμυριούχοι πελάτες του δικηγορικού του γραφείου και άλλες 6.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα ήξεραν!
  • Δεν είναι ο «yes man», είναι αυτός που θα έβγαζε τη χώρα από την ευρωζώνη αν του ζητούσαν κούρεμα. Αυτός που είχε πλάνο και σχέδιο, που θα βελτίωνε το μνημόνιο και θα έφερνε την άνοιξη μετά από τη βαρυχειμωνιά και την αβεβαιότητα του Χριστόφια!
  • Αυτός, κυπριακέ λαέ, που είχε φίλους και διασυνδέσεις στην Ευρώπη, που είχε έτοιμα δάνεια όχι από μια πλευρά, αλλά από δύο.
  • Είναι ο ηγέτης που είχε ανάγκη η κρίση, που «ενώνει δυνάμεις», που δεν θα διορίσει «κομματόσκυλα», αυτός που θα διαβουλεύεται ακόμα και με την αντιπολίτευση στα μεγάλα ζητήματα και θα κυβερνούσε συλλογικά!
  • Αυτός που θα έβαζε τέρμα στις παλιές νοοτροπίες και θα φρόντιζε να κάνει περήφανα τα εγγόνια του.
  • Δεν είναι «αχάπαρος», ξέρει τα πάντα και σε όλη τους την έκταση, μελετά και είναι άριστα προετοιμασμένος.
  • Θαυμάστε τον! Καμαρώστε τη ψήφο και την αποχή σας.
Δεν ήταν έκπληξη
  • Μπροστά στην απαίτηση της Τρόικας για αυτοχρηματοδότηση του τραπεζιτικού συστήματος μέσω της πρωτοφανούς απόφασης για κούρεμα καταθέσεων άνω των 100.000 Ευρώ σε όλα τα τραπεζιτικά ιδρύματα, ο Νίκος Αναστασιάδης αντιπρότεινε να επιμεριστούν το κόστος, σχεδόν ισομερώς, οι πάντες!
  • Αυτά πρότειναν Συναγερμός και συνεργάτες, στα πλαίσια της «κυβερνώσας», όλο το 2010 και 2011, αποφεύγοντας σαν ο διάολος το λιβάνι μέτρα ενάντια στην πλουτοκρατία, και φορτώνοντας δυσανάλογα βάρη στους εργαζόμενους.
  • Δεν ήταν έκπληξη λοιπόν το πούλημα της 15ης Μαρτίου, ούτε και λάθος φυσικά, αλλά η πάγια πολιτική του ΔΗΣΥ και όσων εξυπηρετεί.
Τα αίσχη της Δεξιάς
  • Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως αυτή η χυδαία πράξη των οργανωμένων «φιλάθλων» του ΑΠΟΕΛ στο πρόσφατο ντέρμπυ με την Ομόνοια, κατατάσσεται στους μαζικότερους ναζιστικούς χαιρετισμούς που έγιναν σε ευρωπαϊκά γήπεδα και όχι μόνο.
  • Η κατάντια της εθνικιστικής νεολαίας δεν έχει πάτο, αλλά δεν θα πρέπει να διαφεύγει σε κανένα πως έχουμε φτάσει μέχρι εδώ.
  • Η συντήρηση της γριβολαγνείας και της ενωσολογίας μέσα στη παραδοσιακή Δεξιά και ειδικά μέσα στον ΔΗΣΥ, η άρνηση για καταδίκη της ΕΟΚΑ Β’ και της αποδοχής του κοινοβουλευτικού πορίσματος για τον φάκελο της Κύπρου από τον Συναγερμό και το ΕΥΡΩΚΟ, οι τιμές και η κοινωνική καταξίωση στους πρωταίτιους του πραξικοπήματος, η αισχρή αντιπολιτευτική μανία της περασμένης περιόδου και ο ασίγαστος αντιΑΚΕΛισμός είναι οι αιτίες αυτών των φαινομένων.
  • Έσπειραν ανέμους και θα θερίσουμε όλοι μαζί τις θύελλες.
  • Όπως πάντα…

11 Απριλίου 2013

Τα σαΐνια

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις...
  • Όταν έβγαζε μαλλιά η γλώσσα του Δημήτρη Χριστόφια να επαναλαμβάνει σχεδόν καθημερινά για τους «κλεφταράδες της υφηλίου» και το τεράστιο πρόβλημα που μας κληροδότησαν οι τράπεζες, αυτοί τον καλούσαν να μετρά τα λόγια του για τους ξένους δανειστές μας και τους ντόπιους τραπεζίτες… και να κοιτάξει τα δημοσιονομικά!
  • Τώρα, ανακαλύπτουν έκπληκτοι πως οι «φίλοι» τους οι δυτικοί έχουν αλλότρια σχέδια και πως έχουν στα χέρια τους μια τραπεζιτική ωρολογιακή βόμβα!
  • Μάλιστα, τα σαΐνια που τα ήξεραν όλα, είχαν σχέδιο, επεξεργασμένα νομοθετήματα, επαφές και έτοιμα δάνεια… κατηγορούν την περασμένη κυβέρνηση ότι τους απέκρυψε το πρόβλημα!
  • Ένας μήνας στην κυβέρνηση ήταν αρκετός για να «έρτουν πόσσω τους».
  • Αλί της Κύπρου με τέτοιους λαοπλάνους που έμπλεξε…
Κάλιο αργά παρά ποτέ…
  • Μας προκάλεσαν ζημιά 21 δισεκατομμυρίων για να μας δανείσουν 10, φωνάζει τώρα ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ισχυριζόμενος ότι η Τρόικα και οι «εταίροι» μας ξεγέλασαν…
  • Κάλιο αργά παρά ποτέ παραχαϊδεμένο μου αγόρι, επιτέλους έπιασες το νόημα…
  • Αλλά θα έπρεπε πρώτα να θιχτούν τα καλά και συμφέροντα για να καταλάβουν κάποιοι την επικινδυνότητα του «μονόδρομου» που μέχρι πρότινος διαφήμιζαν πιασμένοι χέρι-χέρι με τους τραπεζίτες και τη Δεξιά.
ΕΟΚΑ Β’ ξανακτύπα!
  • «Ελλάς Κύπρος Ένωσις», «Τιμή και δόξα στον Γρίβα Διγενή» και «ΕΟΚΑ Β’ ξανακτύπα» ήταν μερικά από τα συνθήματα που φώναζαν οι ανεγκέφαλοι της Χρυσής Αυγής στους δρόμους της Λάρισας σε πορεία για να τιμήσουν την 1η Απριλίου…
  • Το σύνθημα για την ΕΟΚΑ Β’ που «θα πρέπει να ξανακτυπήσει» δεν είναι φυσικά δικό τους αλλά «κλεμμένο» από τις κερκίδες του ΑΠΟΕΛ, της Ανόρθωσης και του Απόλλωνα.
  • Αυτά τα μυαλά κουβαλούν ορισμένοι και δεν φταίνε αυτοί που έτσι κι αλλιώς το έχουν ακατοίκητο το ρετιρέ…
  • Η επίσημη Δεξιά της Κύπρου είναι που συντηρεί την γριβολαγνεία, την υπόγεια λατρεία στην ΕΟΚΑ Β’, τις αντιμακαριακές δοξασίες και τον «ηρωϊσμό» των Σαμψών και Γιωρκάτζιη.
  • Και ήρθε ξανά, δυστυχώς, η ώρα να δρέψουμε τους πικρούς καρπούς του εθνικιστικού εξτρεμισμού που κρυφόκαιγε για δεκαετίες στον Συναγερμό. 
Δεν του τηλεφώνησαν!
  • Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης έθεσε εαυτόν στη διάθεση τόσο του Αντώνη Σαμαρά στην Ελλάδα, όσο και του Νίκου Αναστασιάδη στη Κύπρο για τις προεκλογικές τους ανάγκες…
  • Για το CyprusAid όμως, τη μεγάλη συναυλία στην οποία βρέθηκαν Κύπριοι και Έλληνες καλλιτέχνες για να δώσουν μήνυμα ελπίδας και αλληλεγγύης στον Κυπριακό λαό που ξεκινά την αβέβαιη πορεία του μέσα στο μνημόνιο, «δεν είχε χρόνο για άλλο πόνο».
  • «Δεν του τηλεφώνησαν» ισχυρίστηκε μέσω μάνατζερ, λες και για τέτοια ζητήματα έπρεπε να γίνουν ιδιαίτερες προσκλήσεις…
  • Ας είναι, έστω κι έτσι αποκαλύπτονται οι προθέσεις και οι διαθέσεις του καθενός.
Στη ΓΝΩΜΗ 5/4/2013

9 Απριλίου 2013

Μνημόνιο κατοχής

Διαγράφηκε πρόνοια για απεγκλωβισμό από το μνημόνιο.
Δέσμιοι των πολιτικών τους για 22 χρόνια, ακόμα κι αν τους ξοφλήσουμε!

  • «Νονός» πλέον το ΔΝΤ στο Φυσικό Αέριο – Υποσκάπτουν τους σχεδιασμούς για τερματικό για να σπρώξουν τα κυπριακά αποθέματα στον τούρκικο αγωγό.  
  • Ξεγυμνώνουν την Κύπρο - Πρόγραμμα ξεπουλήματος όλων των ημικρατικών για το απαράδεκτο ποσό των 1.4 δισεκατομμυρίων μέχρι τη λήξη της θητείας αυτής της Κυβέρνησης.
  • Χάρισαν 30 και πλέον δισεκατομμύρια στους έλληνες τραπεζίτες για να διευκολύνουν τους γερμανικούς σχεδιασμούς για «θωράκιση» του Ευρώ.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 5/4/2013
  • Με την επίθεση του ΔΝΤ και της Γερμανικής ηγεμονίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ανυπεράσπιστη πλέον, μετά την εκλογή Νίκου Αναστασιάδη, Κύπρο, ξεκινά αναμφίβολα μια νέα εποχή τόσο για τη χώρα μας, όσο και για τα υπόλοιπα κράτη που χρειάζονται στήριξη από διεθνείς οργανισμούς.
  • Η απειλή του «κουρέματος» καταθέσεων, μετά τις ανοικτές κερκόπορτες που βρήκε το απεχθές αυτό έγκλημα στην Κύπρο, υπερίπταται πλέον πάνω από τα κεφάλια των λαών που επιζητούν χρηματοπιστωτική ενίσχυση ως αποτέλεσμα των τοπικών προβλημάτων και των διεθνών συνθηκών μετά την εκδήλωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

8 Απριλίου 2013

Τουλάχιστον ας σιωπούν, η ιστορία θα είναι αμείλιχτη

Να δεις τι σου χω για μετά...
  • Η πλουτοκρατία και οι πολιτικοί της υπηρέτες δημιούργησαν την τραπεζιτική φούσκα – Ας
    αναλογιστούν επιτέλους τις ευθύνες τους.
  • Κυπριακή Δεξιά: Συμμέτοχη στη μεγαλύτερη ληστεία του αιώνα που δημιουργεί προηγούμενο για παρόμοιες επιθέσεις και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης.
  • Ενεργοποίησαν την «ατομική βόμβα» την οποία συγκάλυπταν, μη παραδεχόμενοι την ισχύ της όταν ήταν στην αντιπολίτευση.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 5/4/2013
  • Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης, σε μια αναθέρμανση της παραπληροφόρησης και του αποπροσανατολισμού που επιχειρεί η Δεξιά για να συγκαλύψει τις πραγματικές αιτίες του κατήφορου της χώρας αλλά και την επιθετική διάθεση με την οποία μας αντιμετωπίζουν Ε.Ε. και ΔΝΤ, δήλωνε στις αρχές της εβδομάδας πως «η κυβέρνηση παρέλαβε μια ατομική βόμβα και κατάφερε να την απενεργοποιήσει», αναφερόμενος στην επείγουσα κατάσταση του κυπριακού τραπεζιτικού συστήματος.
  • «Ατομική βόμβα» τώρα λοιπόν οι τραπεζιτικές ζημιές για τους νέους κυβερνώντες, όταν από το 2011 τουλάχιστον, ΔΗΣΥ και συνοδοιπόροι, έκαναν πως δεν έβλεπαν και δεν άκουγαν τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν την Κύπρο εκτός αγορών δανεισμού και τελικά στην Τρόικα. 
  • Ο Συναγερμός, ο Νίκος Αναστασιάδης και οι συνεργάτες τους μέσα και έξω από τη Βουλή, συγκάλυπταν εργολαβικά και για χρόνια τις ευθύνες του τραπεζικού κατεστημένου και της οικονομικής ολιγαρχίας, καθότι μέρος της, και είναι ίσως οι τελευταίοι που θα πρέπει να κάνουν λόγο για «ατομική βόμβα».
  • Όχι μόνο δεν αναγνώριζαν το πρόβλημα των τραπεζών, αλλά το υποβάθμιζαν και το υποτιμούσαν ως το βασικό εμπόδιο για την εξυγίανση της οικονομίας, προσπαθώντας μάλιστα να πείσουν τον λαό, και τα κατάφεραν μέχρι ενός σημείου, ότι το μείζον πρόβλημα στο οικοδόμημα της οικονομίας ήταν οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου, οι ημικρατικοί, ή μη δημιουργία καζίνο και τα κοινωνικά επιδόματα.
Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ
  • Στην πραγματικότητα, η τραπεζιτική φούσκα που έσκασε στα χέρια του Κυπριακού λαού είναι εκεί από την απαρχή της διαδικασίας επέκτασης του κυπριακού τραπεζιτικού συστήματος μετά την κλοπή του χρηματιστηρίου, και στην ουσία μπήκε σε διαδικασία αντίστροφης μέτρησης με το πέρασμα της Λαϊκής στα χέρια του Βγενόπουλου και της Μαρφίν το 2006.
  • Τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία, με τη νομική φίρμα του Νίκου Αναστασιάδη να πρωτοστατεί σε πλείστες περιπτώσεις, έγιναν το όχημα με το οποίο φούσκωναν τα ενεργητικά των τραπεζών με αμφιβόλου προέλευσης ρώσικα κεφάλαια. Ο Συναγερμός ήταν που προώθησε στην κοινωνία την χρηματιστηριακή πλάνη και άνοιξε τον χορό του εξοπλιστικού μαύρου χρήματος, σε συνεργασία με τον «μέντορα της μίζας», Άκη Τσοχατζόπουλο.
  • Οι «επενδύσεις» στο Ελληνικό χρέος και η κερδοσκοπική αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ειδικά στη Λαϊκή, άνοιξαν την τρύπα στην οποία έπεσε μέσα η Κύπρος, και όλα αυτά έγιναν με τις πλάτες της Δεξιάς και της τάξης που εξυπηρετεί, που μέχρι κάποιες εβδομάδες πριν, και όντας στην αντιπολίτευση, έκαναν ότι περνάει από το χέρι τους για να μην αποκαλυφθούν στηρίζοντας τον προηγούμενο διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας και εκφράζοντας συμπαράσταση στα Συμβούλια των τραπεζών.
  • Ας αναλογιστούν λοιπόν τις ευθύνες τους, πλουτοκρατία και Δεξιά, δεν μπορεί να περάσει έτσι ο κανιβαλισμός στο σώμα της ιστορικής αλήθειας και των απτών πραγματικοτήτων. 
ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΑΝ- ΔΕΝ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΑΝ
  • Ουσιαστικά, δεν είναι υπερβολή να λεχθεί πως η «ατομική βόμβα» των τραπεζών όχι μόνο δεν απενεργοποιήθηκε από την παρούσα Κυβέρνηση και τους «φίλους» της στο Γιούρογκρουπ, αλλά πυροδοτήθηκε, με αποτέλεσμα να χαθούν ανυπολόγιστα μέχρι αυτή την ώρα ποσά από το τραπεζικό σύστημα και την κυπριακή οικονομία.

7 Απριλίου 2013

Ανεξαρτησία και σοσιαλισμός, ένας είναι ο εχθρός...

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!
  • Κάποιος πολύ καλός παλιός φίλος από την Μυτιλήνη που ζει χρόνια στη Κύπρο αλλά δεν χάνει εκλογική διαδικασία στο νησί του (ένα ειν το κόμμα), μου ανέφερε στο τηλέφωνο σε μια κουβέντα μας πως συμφωνεί με την τοποθέτησή μου για τη θέση και τη στάση του ΚΚΕ.
  • Είχα γράψει σε ανάρτηση πως όπως προσωπικά αναλύω τα πράγματα, το ΚΚΕ με τη πολιτική του έχει στην ουσία περιχαρακωθεί, αφήνοντας ανενόχλητο τον ταξικό και ιμπεριαλιστικό εχθρό.
  • O σύντροφος όμως είχε και μια παρατήρηση: Πως ούτε και το ΑΚΕΛ κατάφερε να αντικόψει την πορεία προς την υποδούλωση στις σκληρότερες μορφές της παγκοσμιοποίησης, όντας στην εξουσία.
  • Εγώ λέω, δοκίμασε τουλάχιστον, από το ανώτατο επίπεδο λαϊκής αντιπροσώπευσης, να το πράξει, και η σχετική αποτυχία ή η σχετική επιτυχία, μπορούν να μετρηθούν με διάφορους δείκτες.
  • Ένας απ αυτούς για παράδειγμα, είναι το γεγονός ότι δεν έχει αιτηθεί ακόμα η Κύπρος στο «Συνεταιρισμό για την ειρήνη» του ΝΑΤΟ, ή για το ότι δεν έχει συρθεί η Κύπρος σε ένα δεύτερο Μπούρκενστοκ.
  • Ή και πάλι το γεγονός ότι στη Κύπρο ανέβηκαν οι κατώτατοι και συντάξεις εν μέσω κρίσης, κάτι που θεωρείται και ως αιτία καταστροφών από την αστική τάξη, ή το ότι συμφωνήθηκε μνημόνιο με την τρόικα το οποίο δεν είχε κούρεμα, ιδιωτικοποιήσεις και άλλα που έρχονται τώρα.
  • Η αναβάθμιση σχέσεων με Βενεζουέλα και Κούβα, κάτι που εξώθησε την αμερικάνικη πρεσβεία να αναθέσει ειδικές αποστολές στη στενές τις επαφές στη Κυπριακή πολιτική σκηνή, σύμφωνα με τα Wikileaks, και άλλα πολλά, όπως οι ξεκάθαρες τοποθετήσεις του Δημήτρη Χριστόφια για τους «κλέφτες της υφηλίου» κ.ο.κ., δημιουργούν μια βάση πεπραγμένων που δύσκολα μπορεί να εκμηδενιστεί.
  • Σίγουρα όμως, δεν φτιάχτηκε η ασπίδα προστασίας που θα θέλαμε, και είναι γεγονός πως αυτή η αστική δημοκρατία, χωρίς ριζικές μεταρρυθμίσεις, δεν μπορεί να βγάλει τους λαούς από τα αδιέξοδα. Ούτε φυσικά μέσα στην ΕΕ και το Ευρώ της μπορεί να γίνει δουλειά…
  • Το πρώτο ζητούμενο είναι η ανεξαρτησία, οικονομική και πολιτική. Κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να διεκδικηθεί με μια συμμαχία δημοκρατικών δυνάμεων, όχι κατ ανάγκη μόνο από τους κομμουνιστές.
  • Τι ήταν το ΕΑΜ; Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ήταν, και ο ΕΛΑΣ Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, και ο ΔΣΕ Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος. Πού είναι έστω και η κομμουνιστική νύξη μέσα σ αυτές τις λέξεις; Και όλοι ξέρουμε πολύ καλά πως οι κομμουνιστές διαλέγουν πάντα τις σωστές…
  • Το όπλο μας είναι η μαζικότητα και η κοινή συνισταμένη των στόχων της εργατικής τάξης και των προοδευτικών, ανεξαρτησιακών δυνάμεων.
  • Κοινός στόχος θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής μικτής οικονομίας, σε πρώτο στάδιο, και η κοινωνικοποίηση των βασικών αγαθών και υπηρεσιών.
  • Με την εμπιστοσύνη του λαού στους κομμουνιστές, ο σοσιαλισμός θα προχωρά, και αν υπάρχουν οι συνθήκες και παγκόσμια, θα δημιουργηθούν πολιτικά και οικονομικά στηρίγματα για να στεριώνει.
  • Δεν μιλώ για «λαϊκό μέτωπο» στο οποίο χωράει σίγουρα και η εθνικιστική τάση, αλλά ενιαίο μέτωπο με καθαρά ταξικά χαρακτηριστικά και σοσιαλιστικό-διεθνιστικό προσανατολισμό.

6 Απριλίου 2013

Στην Κύπρο δοκιμάζεται μια πιο σκληρή πολιτική

Μηδενίσαμε το έλλειμμα, αυτοί όμως ήθελαν να μας ξηλώσουν...
Οι α­πο­φά­σεις του Γιού­ρο­γκρουπ για την Κύ­προ δεν προοιωνίζονται μό­νο δει­νά για τον κυ­πρια­κό λαό και νέες α­να­τα­ρά­ξεις στην ευ­ρω­ζώ­νη. Όπως ε­ξη­γεί ο βου­λευ­τής του Α­ΚΕΛ Π.Πα­πα­γεωρ­γίου στην «Επο­χή», ε­πη­ρεά­ζει τις θέ­σεις και τις σχέ­σεις των πο­λι­τι­κώνδυ­νά­μεων στο ε­σω­τε­ρι­κό της Κύ­πρου.
  • Η εκ­δι­κη­τι­κή α­πό­φα­ση του Γιού­ρο­γκρουπ τι ε­πι­πτώ­σεις θα έ­χει για τον κυ­πρια­κό λαό; Πριν τα συμ­βά­ντα του Γιού­ρο­γκρουπ της 15ης Μαρ­τίου τα πράγ­μα­τα ή­ταν δύ­σκο­λα, αλ­λά τώ­ρα έ­χουν γί­νει δρα­μα­τι­κά. Ήταν δύ­σκο­λα με την έν­νοια ό­τι α­να­γκα­στή­κα­με να μπού­με σε έ­να πρό­γραμ­μα, λό­γω της α­δυ­να­μίας α­να­κε­φα­λαιο­ποίη­σης των τρα­πε­ζών και μά­λι­στα εί­χα­με προ­χω­ρή­σει σε μια προ­συμ­φω­νία και ε­φαρ­μό­σα­με δη­μο­σιο­νο­μι­κά μέ­τρα, τα ο­ποία α­πέ­δω­σαν μη­δε­νί­ζο­ντας ου­σια­στι­κά το έλ­λειμ­μα στο δη­μό­σιο το­μέα για τον Γε­νά­ρη και τον Φλε­βά­ρη. Τα πράγ­μα­τα τώ­ρα γί­νο­νται πο­λύ δύ­σκο­λα, για­τί μπή­κε στο τρα­πέ­ζι η α­παί­τη­ση για κού­ρε­μα των κα­τα­θέ­σεων. Ήταν φα­νε­ρό ό­τι α­πό τη στιγ­μή αυ­τή εί­χε κλο­νι­στεί η ε­μπι­στο­σύ­νη προς το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα. Ήταν μια πο­λύ συ­νει­δη­τή κί­νη­ση ό­σων κυ­ριαρ­χούν αυ­τή τη στιγ­μή στην Ευ­ρώ­πη, με στό­χο τη βίαιη συρ­ρί­κνω­ση του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος αλ­λά και την υ­πο­νό­μευ­ση της κυ­πρια­κής οι­κο­νο­μίας ώ­στε να πά­ψει να εί­ναι διε­θνές ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό κέ­ντρο. Σή­με­ρα πρέ­πει να χτί­σου­με πά­νω σε αυ­τά τα ε­ρεί­πια, τα ο­ποία σε με­γά­λο βαθ­μό έ­χουν προ­κλη­θεί α­πό τις κυ­ρίαρ­χες δυ­νά­μεις στην ευ­ρω­ζώ­νη.
  • Ο στό­χος τους ή­ταν μό­νο το κυ­πρια­κό τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα ή εί­χαν πολ­λα­πλές στο­χεύ­σεις; Ήταν κυ­νι­κά ξε­κά­θα­ροι ως προς τους στό­χους τους: η με­γα­λύ­τε­ρη συρ­ρί­κνω­ση του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος και η κα­τα­στρο­φή του οι­κο­νο­μι­κού μο­ντέ­λου της Κύ­πρου, το ο­ποίο θεω­ρούν ως α­πο­στα­θε­ρο­ποιη­τι­κό για την ευ­ρω­ζώ­νη, για­τί βα­σί­ζε­ται πά­ρα πο­λύ στην πα­ρου­σία ξέ­νων ε­ται­ριών στην Κύ­προ και στις υ­πη­ρε­σίες. Αυ­τό εί­ναι κά­τι που τους ε­νο­χλεί, για­τί έ­χουν έ­ναν κα­τα­με­ρι­σμό ερ­γα­σίας στο μυα­λό τους, στον ο­ποίο οι νό­τιες χώ­ρες προ­σφέ­ρουν α­πλώς βο­η­θη­τι­κές υ­πη­ρε­σίες, του­ρι­σμό, και τα πιο «σο­βα­ρά» πράγ­μα­τα πά­νε στο Βορ­ρά, ό­πως ο χρη­μα­τοοι­κο­νο­μι­κός το­μέ­ας. Δεν εί­ναι τυ­χαία και η δή­λω­ση κά­ποιου Σουη­δού υ­πουρ­γού ό­τι «η Κύ­προς εί­χε πα­ρα­λίες και τρά­πε­ζες, α­πό τώ­ρα και στο ε­ξής θα έ­χει μό­νο πα­ρα­λίες».
  • Υπο­πτεύε­στε ό­τι μπο­ρεί να υ­πάρ­χουν και άλ­λες στο­χεύ­σεις, ό­πως οι γεω­πο­λι­τι­κές; Εάν αυ­τό το ε­ρώ­τη­μα ε­τί­θε­το πριν έ­να μή­να, θα το θεω­ρού­σα υ­περ­βο­λι­κό. Δυ­στυ­χώς ό­μως με την τρόι­κα α­κό­μα και τα πιο α­κραία σε­νά­ρια α­πο­δει­κνύο­νται πο­λύ α­νε­παρ­κή για να ε­ξη­γή­σουν την α­κρό­τη­τα των προ­θέ­σεών τους και των ε­νερ­γειών τους. Με αυ­τή την έν­νοια δεν μπο­ρώ να α­πο­κλεί­σω τί­πο­τα. Αυ­τή η κα­τά­στα­ση μας α­πο­δυ­να­μώ­νει ό­σο α­φο­ρά τα ε­θνι­κά θέ­μα­τα και ταυ­τό­χρο­να αρ­χί­ζει να δη­μιουρ­γεί κιν­δύ­νους για την ο­μα­λή εκ­με­τάλ­λευ­ση των υ­δρο­γο­ναν­θρά­κων.
Και άλ­λες στο­χεύ­σεις

  • Μή­πως ή­θε­λαν να βά­λουν χέ­ρι στην εκ­με­τάλ­λευ­σή τους, αλ­λά και τη με­τα­φο­ρά του α­ε­ρίου προς την Ευ­ρώ­πη; Απο­βλέ­πουν στο να μας φέ­ρουν σε μια κα­τά­στα­ση που θα εί­μα­στε τό­σο υ­περ­χρεω­μέ­νοι, ώ­στε θα ε­πι­τρέ­ψου­με στους δα­νει­στές μας να α­να­λά­βουν οι ί­διοι τους υ­δρο­γο­νάν­θρα­κες. Δεν μπο­ρεί κά­ποιος να α­πο­κλεί­σει ο­τι­δή­πο­τε αυ­τή τη στιγ­μή. Πρέ­πει να σας πω ό­μως ό­τι τον Νοέμ­βρη εί­χαν θέ­σει α­πευ­θείας τέ­τοιο ζή­τη­μα, δη­λα­δή να ε­λέγ­ξουν οι ί­διοι τα έ­σο­δα αλ­λά και τις δια­δι­κα­σίες άν­τλη­σης του φυ­σι­κού α­ε­ρίου. Η προ­η­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση το α­πέρ­ρι­ψε κα­τά τρό­πο α­πό­λυ­το.

4 Απριλίου 2013

Νέα Σαλαμίνα: Ιστορία 65 χρόνων δεμένη με τους αγώνες του λαϊκού κινήματος

1948-2013: Hasta la Victoria siempre!
  • Στις 7 Μαρτίου η Νέα Σαλαμίνα πρόσθεσε στην ιστορία της ακόμα ένα έτος, το 65ο από την ίδρυσή της και το 39ο στην προσφυγιά.
  • Η ίδρυση της Σαλαμίνας, με πρωταγωνιστές τους πρωταθλητές του ΓΣΕ Νική Γεωργίου και Αντώνη Τότση, ήταν η πρώτη από μια σειρά «αποσκιρτήσεων» προοδευτικών αθλητών από συλλόγους και σωματεία των πόλεων.
  • Ακολούθησαν η Αλκή τον Απρίλη του 48’, ο Ορφέας Λευκωσίας τον Μάη και η Ομόνοια Λευκωσίας τον Ιούνη του 1948, που μαζί με τους Αστέρα Μόρφου, μετέπειτα ΑΕΜ, και τον ΑΜΟΛ Λεμεσού, αργότερα Ανταίο, δημιούργησαν το ξεχωριστό πρωτάθλημα της ΚΕΠΟ το οποίο τελικά ενοποιήθηκε με αυτό της ΚΟΠ το 1954.
  • Οι λόγοι για την αποχώρηση των αθλητών με αριστερά φρονήματα από τους γυμναστικούς συλλόγους και τα κραταιά σωματεία του νησιού, τον ΑΠΟΕΛ, την Ανόρθωση, τον Ολυμπιακό Λευκωσίας, τον Πεζοπορικό και την ΕΠΑ, που οδήγησαν στη δημιουργία των Σωματείων του λαϊκού κινήματος, μπορούν να γίνουν αναγνωρίσιμοι και κατανοητοί ακόμα και στις μέρες μας.
  • Σήμερα, 65 χρόνια μετά την ίδρυση των Σωματείων μας, συνεχίζουμε να βιώνουμε ως φίλαθλοι, παράγοντες αλλά και ως αθλητές, άνιση και άδικη μεταχείριση.
  • Πόσο μάλλον τότε, τη κρίσιμη περίοδο 1947-1949, όπου μαινόταν στην Ελλάδα μια έντονη, ένοπλη αντιπαλότητα μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, ενώ στην Κύπρο είχε ξεκινήσει ένα ιδεολογικό πογκρόμ με στόχο την περιθωριοποίηση του λαϊκού κινήματος.
  • Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, πως το 1948, ο ΓΣΖ Λάρνακας απαγόρευσε την είσοδο σε αθλητές της Αλκής, ενώ την επέτρεπε σε Τουρκοκύπριους και Μαρωνίτες…
Οι «κόκκινοι» της Αμμοχώστου
  • Η Σαλαμίνα δεν έχει να επιδείξει μια τροπαιοθήκη ανάλογη με αυτή της ποδοσφαιρικής Ομόνοιας για παράδειγμα, αλλά σίγουρα αποτελεί ένα από τα έξι πιο δημοφιλή Σωματεία του τόπου, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά.
  • Η χρονιά σταθμός για τους ερυθρόλευκους ήταν ίσως το 1966, όπου η ομάδα κυνήγησε μέχρι τέλους πρωτάθλημα και κύπελλο, υποκύπτοντας τελικά σε μια σειρά από εμπόδια.
  • Αν η ομάδα ανακηρυσσόταν πρωταθλήτρια ή και κυπελλούχος αυτή τη χρονιά, πολλοί ισχυρίζονται ότι η ιστορία της θα μπορούσε να γραφτεί διαφορετικά.
  • Ανάλογη πορεία είχε η Σαλαμίνα τριάντα χρόνια αργότερα, μένοντας και πάλι τρίτη και έχοντας να αντιμετωπίσει τη γνωστή διαχρονική κατάσταση της άνισης μεταχείρισης από το ποδοσφαιρικό κατεστημένο.
  • Από εκεί και πέρα, το Σωματείο έχει να επιδείξει ένα Κύπελλο το 1990 απέναντι στην Ομόνοια και μια ασπίδα την ίδια χρονιά απέναντι στον ΑΠΟΕΛ, ενώ δέκα χρόνια αργότερα βρέθηκε ξανά στον τελικό, απέναντι στον Απόλλωνα, για να αδικηθεί κατάφωρα και να χάσει με 1-0.
Βασίλισσα στη Πετόσφαιρα
  • Με την φετινή κατάκτηση του Πρωταθλήματος Βόλεϊ Ανδρών, την πρώτη μετά το 2003, η Νέα Σαλαμίνα συμπληρώνει 9 τίτλους πρωταθλήτριας ενώ έχει να επιδείξει 8 Κύπελλα, με το τελευταίο την περασμένη σεζόν, καθώς και 7 Ασπίδες.
  • Χρυσή πενταετία, που της απέδωσε και το προσωνύμιο «Βασίλισσα», ήταν η περίοδος  1997-2003, με τους ερυθρόλευκους να πανηγυρίζουν 6 Πρωταθλήματα, τα τελευταία 4 από τα οποία συνοδεύτηκαν και με τη κατάκτηση του Κυπέλλου.
  • Σημαντικό στοιχείο που πρέπει να καταγραφεί, είναι το γεγονός πως η πετοσφαιρική Νέα Σαλαμίνα δημιουργήθηκε στην προσφυγιά και συγκεκριμένα στην Λεμεσό, όπου και πάλι πρωτοστάτησε η πλέον ιστορική μορφή του Σωματείου, ο Νικής Γεωργίου.
Στο REAL SPORTS που κυκλοφορεί.

3 Απριλίου 2013

Από τον Μακρυγιάννη στον Μπελογιάννη κι από τη Βαυαρία στη Γερμανία του σήμερα: Τα δάνεια της υποδούλωσης

  • Είναι πολλοί οι ιστορικοί και οι οικονομολόγοι που συμφωνούν στη διαπίστωση πως η κακοδαιμονία της Ελλάδας ξεκίνησε ουσιαστικά το 1824 με τα πρώτα ληστρικά δάνεια, τα λεγόμενα «δάνεια της ανεξαρτησίας» που δίνονταν με αποκοπή τόκων μέχρι και 45% από τους δυτικούς.
  • Χρέωναν δηλαδή 100, και έδιναν το 55% του ποσού χρηματοδότησης, κάτι που αντιστοιχεί απόλυτα με τη σημερινή συμπεριφορά της Τρόικας.
  • Η πορεία της Ελλάδας συνδέεται άρρηκτα με αυτή την αδίστακτη τοκογλυφική εκμετάλλευση του τόπου από το ξένο χρηματιστικό κεφάλαιο και η οποία όχι μόνο συνεχίζεται αμείωτα, αλλά έχει επιδεινωθεί τραγικά με τη σημερινή βαθύτατη κρίση χρέους που βιώνει η χώρα και που ουσιαστικά μεταφέρθηκε και στην Κύπρο.
  • «Τα δάνεια», έγραψε ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, «εμείς δώσαμεν υπόσκεση ότι τα δανειστήκαμεν και η Μπαυαρία τα ρούφηξε».
  • Η Βαυαρία, η δυτική τότε Γερμανία, ορίσθηκε από τους πόλους της εποχής, τον Αγγλικό, τον Γαλλικό και τον Ρωσικό, ως μια ενδιάμεση λύση εξουσίας στην Ελλάδα έτσι ώστε να κρατιούνται οι γεωπολιτικές ισορροπίες.
  • Ο πρώτος εγκάθετος «Βασιλιάς», ο Βαυαρός Όττο-Όθωνας, μαζί με τον Γερμανικό στρατό που τον συνόδευε και μια πλειάδα κυβερνητικών αξιωματούχων, κρατούσαν για τους εαυτούς τους, νόμιμα ή παράνομα, μέχρι και τα 2/5 του προϋπολογισμού του νεοσύστατου κράτους, ενός προϋπολογισμού που βασιζόταν στα δάνεια που πλήρωνε για πάνω από ένα αιώνα ο ελληνικός λαός.
  • Χαρακτηριστικό είναι και αυτό που καταγράφει ο ιστορικός Π. Χαλκιόπουλος ότι «οι Βαυαροί πρώτοι μας έδωκαν το παράδειγμα της καταχρήσεως, του σφετερισμού και της σπατάλης των δημοσίων,  διαχειριζόμενοι δημόσια χρήματα έκλεπταν και δια να μη καταδιωχθώσιν, εξεδιώκοντο κρυφά εις την αλλοδαπήν».
Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
  • Παρόμοια φαινόμενα εμφανίστηκαν στην Ελλάδα και τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, με τη Γερμανική SIEMENS να διαφθείρει κατά συρροή άτομα και θεσμούς προκειμένου να εξασφαλίσει προνομιακή μεταχείριση στις προμήθειες τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού.
  • Κατά διαβολική σύμπτωση, στη περίπτωση της SIEMENS, ο άνθρωπος που επόπτευσε της τεραστίων διαστάσεων διαφθοράς, ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, χαίρει κάλυψης από το δικαστήριο του Μονάχου, πρωτεύουσας της Βαυαρίας, το οποίο αρνείται την έκδοσή του στις Ελληνικές αρχές. 
  • Και για να συνεχίσουμε με τις συμπτώσεις, ο πατέρας του κ. Χριστοφοράκου, γιατρός Νικόλαος Χριστοφοράκος, σύμφωνα με τον ιστορικό Δημοσθένη Κούκουνα, ήταν σύνδεσμος με τα Ες-Ες την περίοδο της Κατοχής, καταδίδοντας συναδέλφους του που υποβοηθούσαν την αντίσταση.
  • Καθόλου τυχαία, και στη βάση του ιστορικού υλισμού, η πλέον ηρωική μορφή της Αριστεράς στη μετεμφυλιακή ιστορία, ο Νίκος Μπελογιάννης, καταπιάνεται συγγραφικά με «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» για να καταδείξει την άμεση συνάρτηση μεταξύ ληστρικών δανείων και πολιτικής υποδούλωσης.
  •  «Η πολιτική ζωή της χώρας μας μέσα στα 120 χρόνια της ελεύθερης ύπαρξής της επηρεάστηκε σημαντικά από τις θελήσεις κι τα συμφέροντα των ξένων κεφαλαιούχων και των χωρών τους», γράφει ο Μπελογιάννης, «και τα συμφέροντα αυτά ήταν πάντοτε αντίθετα με τα συμφέροντα της Ελλάδας και του λαού της».
ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
  • Η ιστορία του κυπριακού χρέους ξεκινά κι αυτή με τη σειρά της από τη Γερμανία, με το «ξεφόρτωμα» ομολόγων ελληνικού χρέους από τη Γερμανική Ντόιτσε Μπανκ σε Κυπριακές τράπεζες, με δέλεαρ εκπτώσεις που έφταναν το 17% και επιπλέον προμήθειες για τους «έξυπνους» Κύπριους τραπεζίτες και μετόχους.
  • Η αγορά ελληνικών ομολόγων την ώρα που κορυφωνόταν η κρίση στην Ελλάδα, με μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ως «μπόνους» από Γερμανούς προς Κύπριους, δεν φαίνεται να είναι άσχετο με τη σημερινή κατάληξη.
  • Κάποιοι ανοίγουν διαχρονικά και ιστορικά τις κερκόπορτες για τη ξένη εισβολή, κι αυτοί δεν προέρχονται από την εργατική τάξη και τον απλό λαό.
  • Υπάρχουν «μεσάζοντες» στη κρίση, και η Γερμανία συνεχίσει να «ρουφάει», όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο Μακρυγιάννης.
  • Από την «κυπριακή κρίση» που η ίδια η Γερμανία και ο κύκλος της προκάλεσαν με τα τελεσίγραφα και τις απειλές τους, το γερμανικό κεφάλαιο κέρδισε, σύμφωνα με αναφορές στον ηλεκτρονικό τύπο, μέχρι και 15 δισεκατομμύρια.
  • Το αθηναϊκό «Έθνος», έχει δημοσιεύσει άρθρο τον Αύγουστο του 2012, που ανεβάζει το κέρδος της Γερμανίας από την κρίση χρέους της Ελλάδας στα 68 δις, κι αυτά μόνο για τα τελευταία 3.5 χρόνια.
  • Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος, πως η μια μετά την άλλη, τα μέλη της Ευρωζώνης υποτάσσονται οικονομικά στο Γερμανικό κεφάλαιο.
  • Ζούμε πλέον και στην Κύπρο τα αποτελέσματα της καπιταλιστικής και ολοκλήρωσης στην Ευρώπη, με όχημα τα χρέη που οι ίδιοι οι νέοι αποικιοκράτες φόρτωσαν στις πλάτες των λαών με τη διαφθορά, τους εξοπλισμούς και τις επεκτατικές οικονομικές πολιτικές.
Στη ΓΝΩΜΗ, 29/3/2013

2 Απριλίου 2013

Το κυπριακό κεφάλαιο και η πολιτική του παράταξη είναι ο φορέας της κυπριακής κρίσης


  • Να ανοίξει ο «φάκελος της κρίσης» από τη Βουλή - Κοινοβουλευτικό πόρισμα για το πισωγύρισμα της Κύπρου σε μέρες εισβολής και κατοχής.
  • Συγκάλυψαν και συνεχίζουν να συγκαλύπτουν τους κερδοσκόπους – Αποπροσανατολίζουν και ψάχνουν εξιλαστήρια θύματα.
  • Να λογοδοτήσουν αντί να υπερηφανεύονται για την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το Ευρώ.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 29/3/2013
  • Η Κύπρος έχει να αντιμετωπίσει ένα τεράστιο πρόβλημα για τα μεγέθη της οικονομίας της, και υπάρχουν πίσω από την καταστροφική εξέλιξη συγκεκριμένα αίτια και συμπεριφορές.
  • Η προηγούμενη τεράστια κερδοσκοπία εις βάρος του κυπριακού λαού έγινε τη περίοδο του χρηματιστηρίου, ενός πλιάτσικου που υποστηρίχτηκε επικοινωνιακά και πολιτικά από τη φιλελεύθερη παράταξη, και που είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά δισεκατομμυρίων από τις λαϊκές τάξεις στους «επενδυτές» και τις μεγάλες τράπεζες.
  • Το έγγλημα αυτό έμεινε ατιμώρητο, και ουσιαστικά επέτρεψε και τη νέα κερδοσκοπία των τραπεζιτών εις βάρος του λαού.
  • Παράλληλα, την περίοδο της προηγούμενης διακυβέρνησης της Δεξιάς, είχαν αυξηθεί κατακόρυφα οι αμυντικές δαπάνες με υπουργό τον Σωκράτη Χάσικο και «επόπτη» τον Άκη Τζοχατζόπουλο, ενώ υπήρξαν υπεράριθμες προσλήψεις στη κρατική μηχανή και ένα επιπλέον τεράστιο κόστος από αποτυχημένες προσπάθειες στη δημόσια επιχειρηματικότητα, με το πατατράκ της HellasJet επί Υπουργίας Αβέρωφ Νεοφύτου.
  • Η Δεξιά έβαλε τη Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπερηφανευόμενη μάλιστα γι αυτή της τη «συνεισφορά» σε κάθε ευκαιρία.
  • Με Υπουργό Οικονομικών τον Μιχάλη Σαρρή μπήκε η Κύπρος στην Ευρωζώνη, όταν ο αστικός τύπος και τα «ευρωπαϊκά κόμματα» επέκριναν αυστηρά το ΑΚΕΛ για τις επιφυλάξεις του.
  • Ζητούν και τον λόγο Συναγερμός και συνοδοιπόροι, αντί να λογοδοτούν για επιλογές και πρακτικές που έχουν αφήσει ανοχύρωτη την οικονομία απέναντι στον αδηφάγο καπιταλισμό της βόρειας Ευρώπης, στο όνομα των δήθεν αρχών και αξιών της «Ένωσης».
ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο «ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»
  • Ο Μάρτης του 2013 είναι κυρίως το αποτέλεσμα της απώλειας του εθνικού μας νομίσματος.
  • Ακόμα όμως και μέσα στην Ευρωζώνη, αν υπήρχε η στοιχειώδης υπευθυνότητα εκ μέρους του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου, η έκθεση της κυπριακής οικονομίας στην παγκόσμια κρίση θα μπορούσε να μετριαστεί σημαντικά.
  • Στην εργατική τάξη φορτώνονται δυσανάλογα βάρη, άδικα. Προμηνύονται δύσκολες μέρες και θα πρέπει όντως ο λαός να μάθει τις πραγματικές αιτίες.
  • Να ανοίξει λοιπόν ο «φάκελος της κυπριακής κρίσης», από τη Βουλή, εφόσον όλες οι πολιτικές δυνάμεις τείνουν να συμφωνήσουν πως πρόκειται για μια καταστροφή ανάλογη με αυτή του 74’.
  • Αν η Κύπρος βρίσκεται σε έκτακτη ανάγκη, σίγουρα θα πρέπει επείγοντος να κατανεμηθούν ευθύνες, και το σώμα που καλείται να διεκπεραιώσει αυτή την εργασία είναι η λαϊκή αντιπροσωπία, τίποτα λιγότερο.

1 Απριλίου 2013

Οι αλήθειες της πρωταπριλιάς


  • Είναι τρία τα θέματα, σήμερα πρώτη τ’ Απρίλη του 2013, που με απασχολούν.
  • Το πρώτο είναι η μαύρη -κατ εμένα- επέτειος της έναρξης του ένοπλου λεγόμενου απελευθερωτικού αγώνα 55-59.
  • Δεν υπήρξε τέτοιο πράγμα φυσικά από την ηγεσία του «αγώνα» αλλά μόνο από τους παραπλανημένους νέους που τελικά θυσιάστηκαν για να εξυπηρετηθούν τα ΝΑΤΟϊκά σχέδια στο νησί, η διχοτόμηση, η στρατικοποίηση και η επικυριαρχία της αστικής τάξης στις δύο κοινότητες.
  • Δεν ήταν αντιαποικιακός ο αγώνας, πολύ απλά γιατί δεν ήταν αντιδυτικός και αντιΝΑΤΟϊκός, έγινε με τη συνεργασία της χειραγωγημένης από τα Αμερικάνικα συμφέροντα Ελλάδας, και στράφηκε κυρίως στη κατεύθυνση της κατάπνιξης της Αριστεράς και της ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων.
  • Η ΕΟΚΑ και η τουρκοκυπριακή ΤΜΤ είχαν στην ουσία τα ίδια αφεντικά και τα ίδια ζητούμενα και ο μύθος του ένοπλου «αγώνα» συντηρείται για να εξυπηρετήσει την άρχουσα τάξη.
  • Οι νεκροί της ΕΟΚΑ δεν παύουν φυσικά να είναι ήρωες γιατί ο πήχης που πρέπει να μετριέται η θυσία τους είναι αυτά που οι ίδιοι πίστεψαν και όχι οι πραγματικές επιδιώξεις όσων τους παραπλάνησαν και έκαναν στη συνέχεια καριέρες πάνω στα δικά τους μνήματα.
  • Ο λεγόμενος αγώνας έγινε για να εξασφαλιστεί η πορεία της Κύπρου μέσα στα ΝΑΤΟϊκά πλαίσια και εν μέσω του ψυχρού πολέμου.
  • Η προδοσολογία απέναντι στην Αριστερά μαζί με τον υπερεθνικισμό και τον αντικομμουνισμό και στις δύο κοινότητες, είχε σαν στόχο το καμουφλάρισμα της πραγματικής προδοσίας.
  • Ήταν το πρώτο επεισόδιο, για να ακολουθήσουν μια σειρά από άλλα παρόμοιας φύσης και έμπνευσης περιστατικά που κατέληξαν στο πραξικόπημα και την εισβολή.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...