"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

26 Αυγούστου 2013

Κλείνει ο πρώτος κύκλος

...ή, όσο λιγότερη αντίδραση, τόσο περισσότερη ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη
  • Κάπου εδώ, με τη γραπτή κατάθεση-μαρτυρία του συντρόφου Δημήτρη Χριστόφια για τη περίοδο 2009-2013 και τη μπροσούρα μου «Η Αριστερά ξανά στο απόσπασμα» που κυκλοφορεί αυτό το μήνα από τις εκδόσεις της ΓΝΩΜΗΣ και αναφέρεται στην ταξική, πολιτική και κομματική πτυχή της περιόδου αυτής, έχει κλείσει ο πρώτος κύκλος του «νέου ελληνοκύπριου».
  • Το ιστολόγιο, πολιτικό ημερολόγιο θα το έλεγα, δημιουργήθηκε στις αρχές του 2010 για να περπατήσει σ’ αυτό που διαισθανόμουν ότι θα ακολουθήσει: το στρίμωγμα της Αριστεράς. Τώρα ασφαλώς βρισκόμαστε σε νέα φάση, παρότι συνεχίζεται αμείωτο το κυνήγι μαγισσών αφού οι λόγοι που το προκαλούν και να ζητούμενα της αστικής τάξης παραμένουν αναλλοίωτα, αν δεν είναι και ενδυναμωμένα αν λάβουμε υπόψη τη συμπεριφορά για παράδειγμα του Σωκράτη Χάσικου και άλλων.
  • Δεν τίθεται ζήτημα κοινωνικού διαλόγου και προβληματισμού, δυστυχώς.  Ένα μαύρο πέπλο λογοκρισίας, αποπροσανατολισμού, ιδεοληψίας και άστοχου ιδεολογικού αναστοχασμού, έχει καλύψει κάθε προσπάθεια ισότιμης τοποθέτησης των απόψεων και των θέσεων της μαζικής κυπριακής Αριστεράς στο τραπέζι. Αποκορύφωμα είναι ακριβώς η άρνηση του συστήματος της διαπλοκής κομμάτων, νομικών και ΜΜΕ να καταγράψουν και να σχολιάσουν τη δομημένη ανάλυση του ΑΚΕΛ που αποτυπώνεται στην  «απαγορευμένη μαρτυρία» Χριστόφια.
  • Σίγουρα, οι αντιρρήσεις που είδα σε άλλο ιστολόγιο και που έχουν να κάνουν με την τοποθέτηση Χριστόφια πως οι πολιτικοί και οι πολιτικές κρίνονται μέσα στις δημοκρατικές διαδικασίες, έχουν μια λογική βάση. Οι πολιτικοί ενδέχεται όντως να εγκληματούν, να εξυπηρετούν αντιλαϊκά συμφέροντα, να παρατυπούν κ.ο.κ.  Οι πολιτικές, σαν φιλοσοφίες και επιλογές είναι που θα πρέπει να αφήνονται στη κρίση του λαού και της ιστορίας και να μην διώκονται νομικά. Παραπέρα όμως, για να είμαστε σε θέση να αποδώσουμε στην κοινωνία ένα αυτοπροστατευτικό πολιτικό κριτήριο, θα πρέπει πρώτα να μελετήσουμε κατά πόσο αυτό ισχύει.
  • Και η άποψη η δική μου, είναι πως η κοινωνία στην πλειοψηφία της, δεν κατέχει πολιτικό αισθητήριο αυτοπροστασίας.
  • Οι λόγοι είναι πολλοί αλλά θα μπορούσαν ίσως να τοποθετηθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες φιλτραρίσματος και χειραγώγησης: την εργασιακή κατάσταση και τις εξαρτήσεις του ενός εκάστου με το οικονομικό και εργοδοτικό σύστημα από τη μια, και την παραπληροφόρηση των ΜΜΕ από την άλλη.
  • Για τους μελετητές της Αριστεράς και της σοσιαλιστικής προοπτικής, είναι διακριτό και ένα τρίτο πλέγμα αποπροσανατολισμού, αυτή τη φορά μέσα στις προοδευτικές μάζες, που, ας το θέσουμε ευγενικά, στην αδημονία τους να ξεκινήσουν πιο ριζοσπαστικές διαδικασίες, οδηγούν μέρος της εργατικής τάξης και των δημοκρατικών δυνάμεων γενικότερα απέναντι από το μαζικό κίνημα της Αριστεράς.      
  • Κανένα κόμμα της Αριστεράς δεν είναι αλάνθαστο, καμιά πολιτική δεν είναι «αδιάβροχη» και κανένας πολιτικός δεν είναι στο απυρόβλητο. Όλα και όλοι πρέπει να συγκρίνονται με επιστημονικό τρόπο, χωρίς φόβο και πάθος.
  • Το ιστολόγιο, εκτός από την προσπάθειά του να υπερασπιστεί τις αλήθειες του απέναντι σ’ αυτά που θεωρεί ως υστερία, μισαλλοδοξία και συνειδητό αποπροσανατολισμό, βρίσκεται και σε μια αναζήτηση της σοσιαλιστικής προοπτικής.
  • Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε ξανά για σοσιαλισμό, για διεθνισμό και ειρήνη. Να καθαρίσουμε το όνομα του Κομμουνισμού από τις όποιες ακαθαρσίες ο ίδιος δημιούργησε, και την πολλή λάσπη που έχει δεχτεί.
  • Και πάγια θέση του ιστολογίου, που δεν βρίσκω τρόπους και βοήθειες για να την ανατρέψω αν και πολύ θα το ήθελα, είναι πως δεν μπορούν να οικοδομηθούν σοσιαλιστικά και αντιιμπεριαλιστικά προγράμματα, αν δεν διαρρηχθούν πρώτα τα σχετικά συμπαγή πολιτικοκοινωνικά μέτωπα που στηρίζονται στα αστικά ιδεολογήματα του εθνικισμού και του αντικομμουνισμού, όπως φυσικά και του μικροαστικού σοσιαλφασισμού.
  • Για να γίνουν πραγματικότητα τα σοσιαλιστικά οράματα, έστω και σταδιακά, θα πρέπει πρώτα να υποχωρήσει τόσο ο εθνικισμός, όσο και ο αντικομμουνισμός, αλλά παράλληλα και να κτίζεται μια αποδοχή της ευρύτερης κοινωνίας, της εργατικής ως επι το πλείστον τάξης, στα μαζικά διεθνιστικά-αντιΝΑΤΟϊκα κινήματα.
  • Γιατί, αν τα λαϊκά προγράμματα επιβληθούν ακόμα και με ριζική ανατροπή του πολιτεύματος και όχι αστικοδημοκρατικά όπως επιτυγχάνουν οι σύντροφοι στη Λατινική, χρειάζεται μια κοινωνική-ταξική πλειοψηφία που να τα στηρίξει.
  • Δεν μπορούμε να βάζουμε την άμαξα μπροστά από το άλογο, πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε σε αναζήτηση του έρμου του ζωντανού…     

21 Αυγούστου 2013

Η υπόσχεση της Ντοούς Ντεριά, υπόσχεση όλων των Κύπριων αγωνιστών της Δημοκρατίας: Μόνο Αριστερά στην πάλη για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ειρήνη

Έμπρακτη πίστη στον άνθρωπο απέναντι στην υποκρισία και το σύγχρονο φαρισαϊσμό
  • Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε φυσικά, γιατί είναι μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται εντονότερα μέσα στις άθλιες συνθήκες που μας επιφυλάσσει η επικράτηση των πολιτικών της λιτότητας τόσο στην Κύπρο, όσο και πανευρωπαϊκά: Στην Αριστερά, το διεθνισμό και το Σοσιαλισμό βρίσκεται η ελπίδα των λαών για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ειρήνη.
  • Δεν μπορεί κανένα φτιασίδωμα του καπιταλισμού και του πολέμου να ικανοποιήσει την πανάρχαια δίψα του γένους μας για κοινωνική δικαιοσύνη. Και τα λαϊκά κινήματα έχουν αυτό ακριβώς το γνώρισμα, πιστεύουν στο ανθρώπινο γένος στην ολότητά του. Δεν χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες, δεν υπάρχουν για την Αριστερά ανώτεροι και κατώτεροι αλλά συνάνθρωποι που θα πρέπει να πορευτούν μαζί από το δύσκολο δρόμο, αυτόν της αλληλεγγύης απέναντι στην εκμετάλλευση και τον αφανισμό ανθρώπου από άνθρωπο.
  • Η αγάπη για τον άνθρωπο που προϋποθέτει ασφαλώς φροντίδα για το μέλλον του, δεν μπορεί να επιτευχθεί με σπασμωδικές αγαθοεργίες και άλλες απενοχοποιητικές ψυχοθεραπείες των εργοδοτών και των βιομηχάνων. Πρέπει να διαρρηχτεί το καθεστώς εκμετάλλευσης, αυτό που γεννά τις κρίσεις και τους πολέμους, το σύστημα που συντηρείται και ενισχύεται από την άρχουσα οικονομική και εκκλησιαστική κάστα, την πλουτοκρατία και τους νομικούς και πολιτικούς της παρατρεχάμενους.     
  • Ο θεός που επικαλείται η συντηρητική παράταξη όποτε το θεωρεί χρήσιμο και βολικό, ας έρθει. Να δει να χάλια των αρχιερέων του που τον εγκατέλειψαν για τον μαμμωνά, ας δει όλους όσοι στο όνομά του και με τον σταυρό στις σημαίες τους κρατούν το ανθρώπινο είδος σε ουσιαστικά άγρια κατάσταση, παρόλη την φιλοσοφική, επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός, ο νόμος του κέρδους και του ισχυρού κρατά καθηλωμένη την ανθρωπότητα, οδηγώντας τόσο την ίδια, όσο και το φυσικό περιβάλλον σε αναπόφευκτη καταστροφή. Ο δρόμος αντίστασης στο χαμό είναι κόκκινος, «είτε από ζωή, είτε από θάνατο», όπως είπε κι ο ποιητής. Η ελπίδα έχει χρώμα, όπως ακριβώς χρώμα έχει και ο φασισμός που στέκει απέναντι στα δημοκρατικά κινήματα.   
  • Μένουμε λοιπόν αμετακίνητοι, η ανθρώπινη ηθική βρίσκεται στην πάλη για ειρήνη και δικαιοσύνη, και δεν μπορεί να μας δικάσει κανείς για την πίστη μας στον άνθρωπο και τα καλά του έργα. Αλί σ’ αυτούς, που παρότι έχουν προειδοποιηθεί πλειστάκις, επιμένουν να θησαυρίζουν και να δολοπλοκούν παριστάνοντας τους αντιπροσώπους ή τους ακόλουθους του θεού στη γη, προσεύχονται επιδεικτικά, καταπίνουν την κάμηλο και διυλίζουν τον κώνωπα. Η Αριστερά προσεύχεται με έργα, και η εργατική και διεθνιστική πολιτική τοποθέτηση είναι η πρώτη και η κυριότερη πράξη αντίστασης στον πόλεμο και τη δυστυχία του ανθρώπου.  
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ
  • Τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, η επικυριαρχία των ιδεολογημάτων της Δεξιάς και η αποτυχία του σοβιετικού εγχειρήματος να αντισταθεί αποτελεσματικά στις πιέσεις και τις προκλήσεις, έφεραν την Αριστερά σε μειονεκτική θέση τις τελευταίες δεκαετίες. Παρόλα αυτά, σοσιαλιστικά-διεθνιστικά «λουλούδια» μπορούν να ανθίσουν παντού, όπου τα λαϊκά κινήματα και η συλλογική αντικαπιταλιστική και αντιπολεμική συνείδηση ορθώνουν ανάστημα. Αυτό συμβαίνει από το 1990 στην Λατινική, στη Βενεζουέλα, τον Ισημερινό, τη Βολιβία και αλλού, στηρίζοντας παράλληλα και το οικοδόμημα του κουβανικού σοσιαλισμού. Αυτό συμβαίνει για σχεδόν δύο τώρα μήνες στην ΕΡΤ αλλά και με τις αντιστάσεις που προβάλλει η Κυπριακή Αριστερά σε συνθήκες κατοχής, διχοτόμησης και προσφάτως της καπιταλιστικής κρίσης.
  • Τέτοιο σκίρτημα δημοκρατίας και δήλωση αποφασιστικότητας για αγώνα, ήταν και ο πρόσφατος όρκος που έδωσε, αντί του καθιερωμένου, η νέα εκπρόσωπος της Αριστεράς με το Τουρκικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα – Ενωμένες Δυνάμεις, Ντοούς Ντεριά. Η Ντοούς υποσχέθηκε προς στην κοινότητά της αλλά και στον υπόλοιπο πληθυσμό της χώρας και με απαίτηση της συνείδησής της που δεν της επέτρεπε να αναμασήσει τα εθνικιστικά και διχοτομικά ιδεολογήματα, πως θα εργαστεί «για τον οποιοδήποτε ζει στην Κύπρο με στόχο να μη θυματοποιηθεί εξαιτίας της γλώσσας, της θρησκείας, της φυλής, του τόπου γέννησης, της κοινωνικής τάξης, της ηλικίας, της φυσικής ικανότητας, του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού».
  • «Θα προσπαθήσω», συνέχισε,  «για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος δικαιοσύνης και ισότητας όπου η εργασία δε θα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, ότι θα επιδιώξω την αντικατάσταση της κουλτούρας της σύγκρουσης και της βίας με τη θεμελίωση των αξιών της ειρήνης και της συναίνεσης, ότι θα μείνω αφοσιωμένη στις αξίες του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ότι δε θα παραιτηθώ από το όραμα της εγκαθίδρυσης μια ομοσπονδιακής Κύπρου».
  • Ποιοί και πόσοι αλήθεια στην ε/κ και τ/κ κοινότητα και ιδιαίτερα ανάμεσα στις εθνικιστικές παρατάξεις, μπορούν να δώσουν αυτή την υπόσχεση για το νησί και τους κατοίκους του χωρίς εξαιρέσεις, διαβαθμίσεις, κατηγοριοποιήσεις και διακρίσεις; Οι πραγματικοί αγωνιστές της Δημοκρατίας δεν έχουν πάντως κανένα πρόβλημα να επαναλάβουν τον όρκο της Ντοούς Ντεριά, χωρίς να αλλάξουν μάλιστα ούτε ένα γιώτα. Για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ειρήνη, τον τερματισμό της εκμετάλλευσης, για μια Κύπρο ομόσπονδη αλλά ενωμένη κάτω από ένα κράτος δικαίου. 
  • Κι αυτό το δικοινοτικό μέτωπο ειρήνης και Σοσιαλισμού είναι που φοβούνται και θεωρούν απευκταίο τα κατεστημένα των δύο κοινοτήτων, προωθώντας τη διχοτόμηση από τη δεκαετία του 50’ και διώκοντας την Αριστερά σε συνεργασία με τις «μητέρες πατρίδες» και το ΝΑΤΟ.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 15/8/2013

19 Αυγούστου 2013

Για να φοβηθεί το εργατικό κίνημα και να του επιβάλουν τη φτωχοποίηση και την υποτέλεια στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο: Φωνάζουν οι κλέφτες!

ΑΚΕΛ: Το εμπόδιο που πρέπει να παραμεριστεί
  • Διαπλεκόμενοι Αναστασιάδης-Αβέρωφ-Ν. Παπαδόπουλος-Αρχιεπίσκοπος βυσσοδομούν κατά του ΑΚΕΛ για να κρύψουν την ανομία και τη νέα προδοσία της άρχουσας τάξης.
  • Η θεοποίηση του κέρδους και του καπιταλισμού οι πραγματικές αιτίες της κρίσης- Ας κοιταχτούν στον καθρέφτη όσοι επικρίνουν την Αριστερά.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 15/8/2013
  • Η απληστία των τραπεζιτών, η εξήγηση που έδωσε ο Μιχάλης Σαρρής για τη καταστροφή του τραπεζιτικού συστήματος της χώρας, όπως και η ελλιπής εποπτεία εκ μέρους του Διοικητή της Κεντρικής, Αθανάσιου Ορφανίδη, που διαπιστώθηκε πλέον από όλους όσοι μέχρι τον Μάη του 2012 έβλεπαν τον ουρανό να πέφτει στα κεφάλια μας με την αντικατάστασή του, δεν αποτελούν την ολοκληρωμένη εικόνα για τις πραγματικές αιτίες της εμπλοκής της Κύπρου στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.  
  • Το επενδυτικό κεφάλαιο και οι «αρχιερείς» του καπιταλισμού, τα Golden Boys, που στην περίπτωση της Κύπρου ενίοτε παρουσιάζονται και με χρυσοποίκιλτα άμφια, δεν καταλαβαίνουν από κανόνες και όρια προκειμένου να κορέσουν τη δίψα τους για αυξανόμενα κέρδη, ακόμα κι αν αυτό προϋποθέτει να πατήσουν στην κυριολεξία επί πτωμάτων, να εξαπατήσουν τους πολίτες αλλά στην τελική και το ίδιο το κράτος.
ΞΕΚΑΘΑΡΗ Η ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ
  • Ο Αθανάσιος Ορφανίδης και το ανώτατο στέλεχος της Τράπεζας Κύπρου, Αντρέας Ηλιάδης, ήταν σε άμεση επαφή και συνεννόηση όπως καταγράφεται στις ακροάσεις της Διερευνητικής Επιτροπής. Σε σημείο μάλιστα που να γίνονται δεκτές από τον πρώην Διοικητή προφορικές διαβεβαιώσεις του κ. Ηλιάδη, αντί γραπτές όπως ίσχυε για όλες τις υπόλοιπες τράπεζες, σε ότι αφορά την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα. Όταν δηλαδή η Κεντρική Τράπεζα θέλησε να εξακριβώσει προς το τέλος του 2009 αν οι Κυπριακές τράπεζες είχαν εκτεθεί στο ελληνικό χρέος, οι ηγεσίες των υπόλοιπων τραπεζών απάντησαν με γραπτή και υπογεγραμμένη δέσμευση, αλλά η Τράπεζα που αποδείχτηκε να εκτέθηκε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τις άλλες παρασύροντας ουσιαστικά και την Κυπριακή οικονομία στα τάρταρα, έδινε προφορικές διαβεβαιώσεις που αποκαλύπτονται πλέον ως μια τεράστια απάτη έναντι του δημοσίου συμφέροντος.
  • Η απάτη αυτή έγινε με τις πλάτες της διοίκησης της Κεντρικής Τράπεζας, και η ανοχή της στις προφορικές διαβεβαιώσεις είναι η επιβεβαίωση. Μεγάλο όμως ποσοστό ευθύνης βαραίνει και όσους εκθείαζαν το τραπεζιτικό σύστημα και τον Αθανάσιο Ορφανίδη. Είναι καταγεγραμμένο στην αρθρογραφία της περιόδου 2010-2012 το ποιοί και πώς υπερασπίστηκαν με πάθος τα «δίκαια» και τις «ικανότητες» των τραπεζιτών. Η σχέση του Νίκου Αναστασιάδη με την Τράπεζα Κύπρου είναι επίσης καταγραμμένη. Η επαγγελματική σχέση του Νικόλα Παπαδόπουλου με την Λαϊκή Τράπεζα, η διασύνδεση της Αρχιεπισκοπής με το τρίτο μεγαλύτερο τραπεζιτικό ίδρυμα και γενικά η διαπλοκή του νομικού και πολιτικού κόσμου με τις εργασίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι μάλλον αυταπόδεικτα γεγονότα.
  • Η φύση του συστήματος της ελεύθερης αγοράς, η θεοποίηση του κέρδους έναντι των ανθρώπινων αξιών, είναι η γενεσιουργός αιτία των καπιταλιστικών κρίσεων. Τα αστικά αλλά και τα εκκλησιαστικά οικονομικά συμφέροντα που εκφράζονται από τη Δεξιά, βρίσκονται πίσω από την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας και τη καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου του λαού. Γι αυτό και βυσσοδομούν ενάντια στην Αριστερά, θέλουν να κρύψουν τις πομπές τους: Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. 
ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΟΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
  • Τα τρία χρόνια με την Αριστερά στο απόσπασμα, οι δηλώσεις και τα υποβολιμαία δημοσιεύματα αυτό ακριβώς τον στόχο εξυπηρετούν. Οι εκτελεστές Νίκος Αναστασιάδης, Αβέρωφ Νεοφύτου, Νικόλας Παπαδόπουλος, Χρυσόστομος Β’ και τα ΜΜΕ τους, μαζί με τους αποστάτες της Δημοκρατίας που κατέδωσαν το Λαϊκό Κίνημα, η «φρουρά» Λιλλήκα, η ηγεσία της ΕΔΕΚ και η καιροσκοπική Κεντροδεξιά, επιδιώκουν να φορτώσουν στο ΑΚΕΛ και τη διακυβέρνηση Χριστόφια τις ανομίες και τις προδοσίες της άρχουσας τάξης, του οικονομικού και στρατιωτικού κατεστημένου για να συνεχίσει με ακόμα μεγαλύτερη ορμή η καταλήστευση κράτους και λαού.
  • Η επιμονή της Διερευνητικής Επιτροπής για τα αίτια της Κρίσης, όπως και των κατευθυνόμενων καναλιών και εφημερίδων για ένα διάστημα που εκτείνεται από το 2009 και φτάνει στις μέρες μας, να «δικάσουν» τον Δημήτρη Χριστόφια και την Αριστερά για παθογένειες της δικής του τάξης, ορθώνει το επιχείρημα ότι «όλοι είναι το ίδιο καταστροφικοί» και πάνω του κτίζει την αποστροφή μερίδας της κοινωνίας από το εργατικό κίνημα και ότι αυτό πρεσβεύει: Τον συνδικαλισμό, την διεκδίκηση, τα εργασιακά δίκαια, τη δημόσια επιχειρηματικότητα, το κράτος πρόνοιας.
  • Η Αριστερά, και συγκεκριμένα το ΑΚΕΛ, είναι το εμπόδιο που πρέπει να πέσει προκειμένου να εφαρμοστούν όσα έχουν ήδη γίνει αντιληπτά από τις πλατιές μάζες. Η δαιμονοποίηση του Λαϊκού Κινήματος είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι η προδοσία και η καταστροφή του τόπου. Τα μεγάλα εγκλήματα ενάντια στον κυπριακό λαό, έγιναν με την Αριστερά στο απόσπασμα, και οι σημερινές συνθήκες το επιβεβαιώνουν απόλυτα.

17 Αυγούστου 2013

Αναστασιάδης και Συναγερμός: «Επανεκκινούν» το ημιτελές έργο της εικοσαετούς φασιστικής δράσης του Γριβικού και Γιωρκατζικού κατεστημένου

1 Μάρτη 1952 - Η πρώτη διεύρυνση του ΝΑΤΟ 
  • Η υποτέλεια στη Δύση ο διαχρονικός πολιτικός στόχος της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς.
  • Εμπόδια ο Μακάριος, η Αριστερά και οι δημοκρατικές-αντιστασιακές Δυνάμεις.
  • Με την άλωση του Κέντρου και την πολεμική κατά του ΑΚΕΛ, ανοίγει ο δρόμος για επιβολή ΝΑΤΟϊκών λύσεων.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ 9/8/2013
  • Οι φτωχότερες χώρες της Ευρώπης καθώς και το σύνολο των κρατών της Λατινικής, με την Κύπρο να έχει βιώσει ανάλογες χουντοφασιστικές εμπειρίες έως και το 1974, κυβερνήθηκαν για μισό και πλέον αιώνα από την Άκρα Δεξιά ενάντια στη θέληση των λαών τους, επιβάλλοντας την κατάργηση του συνδικαλισμού και την ιδεολογικής-πολιτικής έκφρασης με κύριο στόχο την διασφάλιση των προνομίων και των οικονομικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης, που με τη σειρά της υποσχόταν υποτέλεια στους Δυτικούς.
  • Μετά την ανεξαρτησία της το 1960, η Κύπρος ακολούθησε ένα διαφορετικό δρόμο από αυτόν που θα επιθυμούσαν οι ΝΑΤΟϊκοί κύκλοι, εντασσόμενη στο στρατόπεδο των Αδέσμευτων και κρατώντας μια σχετική ισορροπία μέσα στις συνθήκες του ψυχρού πολέμου και της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-ΕΣΣΔ. Αυτό το γεγονός που πιστώνεται, θετικά ή αρνητικά από τους φίλους και τους πολέμιους αυτής της πολιτικής, στον Πρόεδρο Μακάριο και το ΑΚΕΛ, απέτρεψε από το να ακολουθήσει η Κύπρος το «παράδειγμα» των αμερικανοκινούμενων καθεστώτων του 60’ και του 70’. Καλώς θα σκεφτούν πολλοί βασισμένοι στη διεθνή εμπειρία. Κακώς, σύμφωνα με την ιδεολογικοπολιτική ανάλυση της Δεξιάς.
Η ΦΙΛΟΝΑΤΟΪΚΗ ΣΧΟΛΗ
  • Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Αλήθεια» στις 7 Φεβρουαρίου του 2013, ένα μήνα πριν διοριστεί ως νέος διοικητής της ΚΥΠ από την μόλις έξι ημερών Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη, καθώς και με σειρά κειμένων του την τελευταία δεκαετία, ο αντιστράτηγος Αντρέας Πενταράς ισχυρίζεται ότι «τα γεγονότα που μεσολάβησαν στην πορεία του χρόνου αναφορικά με το Κυπριακό πρόβλημα, μαρτυρούν κατά τον πλέον εμφανή τρόπο πόσο λανθασμένη ήταν η πολιτική αυτή», αναφερόμενος στην ένταξη της Κύπρου στο Κίνημα των Αδεσμεύτων χωρών  αντί της ένταξης στο ΝΑΤΟ. Υπονοεί δηλαδή αυτό που έμμεσα ή άμεσα υποστηρίζει τόσο η Γριβική, όσο και η Κληριδική Δεξιά που από το 1976 έχουν ενοποιηθεί κάτω από τον ΔΗΣΥ, ότι με λίγα λόγια, η κακοδαιμονία της Κύπρου οφείλεται στην πολιτική των ίσων αποστάσεων.
  • Ο κ. Πενταράς, χαρακτήριζε μάλιστα στο συγκεκριμένο άρθρο τις προτάσεις του νυν Προέδρου για ένταξη στο «Συνεταιρισμό» και γιατί όχι και στο ίδιο το ΝΑΤΟ ως «ρηξικέλευθες», γιατί «ο Ν. Αναστασιάδης τολμά να συγκρουστεί με νοοτροπίες δεκαετιών, που εν ονόματι των στενών κομματικών και ιδεολογικών συμφερόντων, κράτησαν την πατρίδα μας αποκομμένη από τα κλαμπ των ισχυρών της γης. Εκεί, όπου η Κύπρος θα μπορούσε, ταυτίζοντας τα συμφέροντά της με αυτά των μεγάλων, να επιδιώξει την εκπλήρωση των στόχων ενός μικρού και αδύναμου κράτους για ασφάλεια, πρόοδο και ευημερία».
  • Πίσω από τις κωδικοποιημένες διατυπώσεις, η Δεξιά στέλνει το μήνυμα πως η μη ένταξη στο ΝΑΤΟ μετά την ανεξαρτησία, η μη αποδοχή του σχεδίου Άτσεσον το 1964 και η αντίσταση στα ΝΑΤΟϊκά σχέδια διπλής ένωσης που προωθούνταν από τη χούντα των συνταγματαρχών και τη τούρκικη στρατοκρατία - αμφότερες όργανα της βορειοατλαντικής συμμαχίας, διαιώνισε και περιέπλεξε το Κυπριακό Πρόβλημα. Ισχυρίζονται ουσιαστικά, πως η μη υιοθέτηση των δυτικών προγραμμάτων για την Κύπρο, επισώρευσε περισσότερα δεινά για τα οποία υπεύθυνος ήταν ο Μακάριος, με «πέτρα του σκανδάλου» το ΑΚΕΛ. Κι αυτό το γεγονός αποτυπώνει απόλυτα τα σημεία των καιρών, την επανάκαμψη των ακροδεξιών ιδεολογημάτων μπροστά σε δοτές, πολλές φορές και βίαιες όπως αποδεικνύεται από τα Eurogroup του Μάρτη, λύσεις.
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ «ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ» ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟ 74’
  • Η διαφορά των πραγματικοτήτων που διαμορφώθηκαν μετά το 74’, σε σχέση με αυτά που οραματίστηκε η Δεξιά πριν συμμετάσχει στο προδοτικό πραξικόπημα ή το επικροτήσει φανερά η ενδόμυχα, είναι ότι μετά την αποκατάσταση της νομιμότητας με την επάνοδο του Μακαρίου, στο νότο δεν είχαμε ένα προτεκτοράτο του ελληνικού στρατιωτικού και οικονομικού κατεστημένου, και κατ επέκταση του ΝΑΤΟ, αλλά μια ανεξάρτητη κι αδέσμευτη Δημοκρατία, έστω και ημικατεχόμενη.
  • Κι αυτό ακριβώς θέλουν να αναιρέσουν οι πολιτικοί απόγονοι του Γριβισμού και του Γιωρκατζισμού σήμερα. Φιλοδοξούν να ολοκληρώσουν το έργο που έμεινε ημιτελές από την εικοσάχρονη ένοπλη και παρασκηνιακή δράση του εθνικιστικού κατεστημένου πριν την εισβολή, οδηγώντας «επιτέλους» τη χώρα στην ιμπεριαλιστική μέγγενη μετά από τέσσερις δεκαετίες «δημοκρατικού κωλύματος». Ήδη, στην οικονομία και τους θεσμούς, έχουν καταφέρει να προκαλέσουν σοβαρές δολιοφθορές στο βιοτικό επίπεδο και την ευρωστία των δημοσιονομικών της χώρας, οδηγώντας την στην σε ξένη επικυριαρχία.
  • Το επόμενο στάδιο αφορά το «πακέτο» Κυπριακού και φυσικού αερίου.  Η άλωση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων του Κέντρου που έχουν στην ουσία εγκαταλείψει την Μακαριακή-Αδέσμευτη παράδοση, και η ακατάπαυστη πολεμική κατά του ΑΚΕΛ, ανοίγουν τον δρόμο για επιβολή ΝΑΤΟϊκών λύσεων στα κρίσιμα ζητήματα επιβίωσης του Κυπριακού λαού.

15 Αυγούστου 2013

Τα ανομολόγητα οράματα της Δεξιάς: Ανοικτές πληγές στο σώμα της Κύπρου και του λαού της

Χίλια χρόνια αν περάσουν, δεν θα περάσει η παραχάραξη της ιστορίας.
  • Το σχέδιο της διχοτόμησης της Κύπρου, την ανταλλαγής πληθυσμών και της ένωσης των δύο περιοχών με την Ελλάδα και την Τουρκία αντίστοιχα, ήταν το ζητούμενο του Γεώργιου Γρίβα σύμφωνα με το βιβλίο του «θεωρητικού» της ΕΟΚΑ Β’, Σπύρου Παπαγεωργίου, «Μακάριος - πορεία διά πυρός και σιδήρου». Όπως αποκαλύπτει ο στενός συνεργάτης του ολετήρα της Κύπρου, «όταν έστελνε για δημοσίευση στις φιλικές του εφημερίδες τα δύο σχέδια του Άτσεσον για το κυπριακό, ο Γρίβας έγραφε στους συνεργάτες τους: Να δώσουμε προβολή. Σε αυτά θα στηρίξουμε την πολιτική μας». 
  • Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν πίσω από το δάκτυλό μας. Όταν την περίοδο 1960-1974 η ηγεσία της Δεξιάς στην Κύπρο και ο ελληνικός στρατός συνθηματολογούσαν για «Ένωση με την Ελλάδα», εννοούσαν την διπλή ένωση μέσω διχοτόμησης. Επεδίωκαν αυτό που τεκμηρίωσε με την έρευνα του ο Μακάριος Δρουσιώτης, πως το Γιωρκατζικό και Γριβικό κατεστημένο της ΕΟΚΑ επεδίωκε το «κράτος ελληνικό ας είναι και μισό», εξυπηρετώντας τη διχοτομική πολιτική των δυτικών και φυσικά της Τουρκίας. Εκτός κι αν αποκηρύττει τα έργα του ο ειδικός σύμβουλος πλέον του Νίκου Αναστασιάδη στο Προεδρικό.
  • Στα βιβλία για παράδειγμα «Το Βαθύ Κράτος. Τουρκία - Ελλάδα – Κύπρος» του 2005 και το γνωστότερο «ΕΟΚΑ Β και CIA» του 2002, ο δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής που διακρίθηκε τα τελευταία χρόνια στη νέα περίοδο πολιτικού διωγμού της Αριστεράς αμειβόμενος εντέλει για τις υπηρεσίες του, περιγράφει ένα παρασκήνιο οργανωμένο από τις ΗΠΑ και «πρωταγωνιστές το ελεγχόμενο από τη CIA ελληνικό και τουρκικό παρακράτος», με «απότοκο της πολιτικής αυτής την  ίδρυση της ΕΟΚΑ Β, που δημιούργησε τις συνθήκες για το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, ενώ η Τουρκία προετοιμαζόταν με επιμέλεια να εισβάλει στο νησί».     
  • Τόσο ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, συνιδρυτής με τον Γλαύκο Κληρίδη του «Ενιαίου Κόμματος» το 1969, προδρόμου του Δημοκρατικού Συναγερμού, όσο και ο Γεώργιος Γρίβας, βαρύνονται με αδιάσειστα στοιχεία για συνεργασία με τη χούντα των Αθηνών, απόπειρες εξόντωσης του Προέδρου Μακαρίου, παράλληλα με τη δράση της αντίστοιχης Τουρκοκυπριακής Δεξιάς, του Ντενκτάς και της ΤΜΤ που κατευθύνονταν απόλυτα από την Άγκυρα, με στόχο την συνταγματική ανατροπή ώστε να «εναρμονιστεί» η χώρα με τις ΝΑΤΟϊκές επιθυμίες: τη διχοτόμηση και τη δημιουργία τούρκικου προτεκτοράτου στον Βορρά. Η προτίμηση άλλωστε των αμερικανών στο πρόσωπο του Γλαύκου Κληρίδη για να αναλάβει την πραξικοπηματική προεδρία της 15ης Ιουλίου, δεν ήταν τυχαία.
  • Με ποιό ακριβώς τρόπο λοιπόν, θα ήταν προτιμότερο, όπως ισχυρίζεται διαχρονικά η Δεξιά, να είχε ακολουθηθεί ο δρόμος της εμπλοκής στο στρατόπεδο του ΝΑΤΟ, ως ένας κάποιου είδους εξευμενισμός των ισχυρών έτσι ώστε να αποφευχθεί η διχοτόμηση, από τη στιγμή που η ιστορική έρευνα τεκμηριώνει πως ο κοινοτικός και γεωγραφικός διαχωρισμός ήταν το αποφασισμένο σενάριο για την Κύπρο; Είναι παράλογο, θεωρούμε, να πιστεύεται πως οι Κύπριοι θα απολάμβαναν δημοκρατικές συνθήκες σε περίπτωση επικράτησης της Ακροδεξιάς, όταν τα πρότυπα των καθεστώτων που ενέπνεαν τους εκφραστές της φιλοΝΑΤΟϊκής σχολής, ειδικότερα αυτό της Ελλάδας, ήταν στρατοκρατούμενα και απολυταρχικά. Άλλωστε, η πολυήμερη δράση της ΕΟΚΑ Β’ από θέση ισχύς μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος, είναι ενδεικτική για τον χαρακτήρα της «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας» ελέω CIA, των Νικόλαου Σαμψών και της Χούντας των Αθηνών.  
  • Αυτό που βρίσκεται κρυμμένο πίσω από τις λέξεις είναι ότι ναι, η Κυπριακή Δεξιά οραματίστηκε ένα εθνικό κράτος, έστω και «ελάττω», με αντικομμουνιστικό και κατά συνέπεια αντεργατικό ύφος. Κάποιοι «υπερπατριώτες» μάλιστα τις ημέρες του πραξικοπήματος και της εισβολής, το ομολογούσαν μπροστά στις κάμερες του Μιχάλη Κακογιάννη, προτιμώντας «Τούρκους παρά κομμουνιστές».
Θριαμβολογούν και επωφελούνται εν μέσω ερειπίων
  • Το σύνθημα «την Ελλάδα θέλωμεν κι ας τρώγομεν πέτρες», ο υποβολιμαίος φανατισμός της νεολαίας κατά η προ-πραξικοπηματική περίοδο υπέρ της Ένωσης, δεν επιβλήθηκαν τυχαία από την ξενοκίνητη Άκρα Δεξιά. Έκρυβαν στον πυρήνα τους τη μη αποδοχή της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και τον αγώνα για Ένωση με κάθε τρόπο και με κάθε τίμημα, έστω κι αν αυτό θα σήμαινε μεγάλες θυσίες. Και η μεγάλη θυσία αποδείχτηκε να είναι το 40% του εδάφους, 200 και πλέον χιλιάδες πρόσφυγες, και σχεδόν έξι χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι στο πραξικόπημα και την εισβολή.
  • Όλεθρος ακολούθησε την βίαιη εφαρμογή των ΝΑΤΟϊκών προγραμμάτων το 67’ στην Ελλάδα και το 1974 στην Κύπρο, αλλά κάποιοι θεωρούν πως έπρεπε να υιοθετηθούν νωρίτερα, κι αυτή η διελκυστίνδα Αριστεράς-Δεξιάς μας φέρνει και στις μέρες μας: Νωρίτερα και πάλι, ήθελαν οι πολιτικοί απόγονοι των Γρίβα, Γιωρκάτζη και Κληρίδη να μπει η χώρα στα Μνημόνια και την επιτήρηση της Τρόικας.
  • Ψέγουν και εγκαλούν το ΑΚΕΛ για την αργοπορημένη δήθεν αίτηση στον μηχανισμό και για την αναζήτηση άλλων λύσεων στην οικονομία, καθώς και για την άλλη μεγάλη του «ιδεολογική αγκύλωση», τη διαφωνία του με τη διασύνδεση της χώρας με το ΝΑΤΟ, μέσω του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη». Ο Νίκος Αναστασιάδης φρόντισε μάλιστα, από τις πρώτες δηλώσεις και εξαγγελίες του ως εξελεγμένος Πρόεδρος, να ξεκαθαρίσει πως «η Κύπρος αλλάζει πορεία», κατευθυνόμενη πλέον «χωρίς αμφιταλαντεύσεις και ενδοιασμούς», προς τα ΝΑΤΟϊκά και βορειοευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων.
  • Με το δίδυμο έγκλημα του 74’ έχει αποδειχθεί στην πράξη ο καταστροφικός ρόλος των ΝΑΤΟϊκών όσο κι αν δεν τολμά να το αποδεχτεί η Δεξιά θεώρηση. Με τα Eurogroup του Μάρτη έχουν διαλυθεί και οι τελευταίοι μύθοι περί αλληλεγγύης μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ιδέες και τα προτάγματα της Δεξιάς είναι ανοικτές πληγές στο σώμα της Κύπρου και του λαού της. Παρόλα αυτά, πείθουν με σχετική ευκολία μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παρουσιάζονται σαν μονόδρομοι ή στην ανάγκη, σαν πιστόλι στον κρόταφο.
  • Το σύνθημα έχει μετατραπεί σε «Ευρώ και ΝΑΤΟ θέλωμεν κι ας τρώγομεν πέτρες». Μόνο που τις πέτρες τις τρώει ο απλός κόσμος, όταν αυτοί θριαμβολογούν και επωφελούνται εν μέσω ερειπίων. Όπως τότε, όταν ηγετικά στελέχη της ΕΟΚΑ Β’ βρέθηκαν λίγο μετά την εισβολή και τη προσφυγιά με ξενοδοχεία, εστιατόρια, αγροτική γη, βουλευτικές έδρες, προεδρίες σωματείων και άλλες κοινωνικές καταξιώσεις με διαβατήριο τον «κλάδο ελαίας». Κάποιοι «δεν χάνονται», όσο προδοτικός κι αν είναι ο ρόλος τους. Αλί σε μας, και στον κάθε ανυποψίαστο υποστηρικτή τους. 
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 9/8/2013

13 Αυγούστου 2013

Η Αριστερά ξανά στο απόσπασμα: Οι αιτίες είναι ταξικές και γεωπολιτικές

  • Αντιπαράθεση μεταξύ του δημόσιου συμφέροντος και του ντόπιου και ξένου οικονομικού κατεστημένου πίσω από την στοχοποίηση Δημήτρη Χριστόφια και ΑΚΕΛ. 
  • Ανεξέλεγκτος παράγοντας και «ασύμμετρη απειλή» για τα αστικά και δυτικά συμφέροντα η Αριστερά.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 9/8/2013
  • Οι πρώτες δύο δεκαετίες του 21ου αιώνα χαρακτηρίζονται από την επέκταση του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού και την αναθέρμανση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Σε συνδυασμό με μια ευρείας κλίμακας επικοινωνιακή χειραγώγηση της κοινής γνώμης και την επανάκαμψη της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, οι δυνάμεις του κεφαλαίου έχουν κηρύξει το τέλος της εργασιακής ειρήνης και τη διάλυση του όποιου κράτους πρόνοιας έχει καταφέρει να επιβιώσει. 
  • Η νέα τάξη, η διεθνής τάξη πραγμάτων που δημιουργήθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αναπτύσσει παράλληλα μια απροκάλυπτη επιθετική πολιτική εις βάρος των λαών που επιμένουν σε ισοζυγισμένες διεθνείς σχέσεις και διατηρούν ερείσματα εκτός της βορειοατλαντικής συμμαχίας. Η διάθεση για ένα οριστικό ξεμπέρδεμα με τα «σοβιετικά κατάλοιπα», με κράτη και τοπικές πολιτικές δυνάμεις που δεν καταθέτουν τα διαπιστευτήριά τους στη νέα τάξη, είναι ορατή σε κάθε χώρα που υπερασπίζεται την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της.
  • Ο ακήρυκτος πόλεμος έχει φτάσει πλέον στη πόρτα μας. Δεν βρίσκεται μακριά, στο Σουδάν, στο Αφγανιστάν, το Ιράκ.  Είναι κοντά μας, στην Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία και την Ελλάδα. Αγκαλιάζει με οικονομικά μέσα σταδιακά ολόκληρη την Ευρώπη, θέλει να επανεντάξει τα «απολωλότα» κράτη της Λατινικής, επιτίθεται κατακτητικά στον τρίτο κόσμο.
  • Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση. Το άλυτο, ΝΑΤΟϊκής προέλευσης, κυπριακό πρόβλημα, η πρόσφατη ανακάλυψη ενεργειακών κοιτασμάτων στη θαλάσσια αποκλειστική οικονομική ζώνη της χώρας, σε συνδυασμό με την ανορθόδοξη ανάπτυξη του κυπριακού χρηματοπιστωτικού συστήματος που τελικά λειτούργησε ως ο φορέας της νέας εισβολής, έχει τοποθετήσει την ήδη ημικατεχόμενη Κύπρο από το 1974, στο στόχαστρο της σύγχρονης αποικιοκρατίας.
Τα οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα
  • Τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου, έπεσαν θύματα μιας καλοστημένης οικονομικής πλεκτάνης με όχημα το κοινό νόμισμα και τα εθνικά χρέη. Το γεγονός ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μόλις το 2009 μοίραζε με κρατικές εξασφαλίσεις στις ευρωπαϊκές τράπεζες δεκάδες δισεκατομμύρια προς ενίσχυση της ρευστότητας στις αγορές, ενώ το 2013 εξανάγκασε το κυπριακό κράτος στην κατάρρευση για ένα έλλειμμα που μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό σε σχέση με τα μεγέθη της παγκόσμιας οικονομίας και που παράλληλα αφορά ζημιές ιδιωτικών επιχειρήσεων, είναι ενδεικτικό της υστεροβουλίας και της μεθόδευσης εκ μέρους των δανειστών.   
  • Η αδιαμφισβήτητη όμως απόδειξη του ισχυρισμού πως οι ευρωπαϊκοί πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί δεν έχουν ως στόχο τους την έμπρακτη αλληλεγγύη και την ισότιμη μεταχείριση των κρατών μελών αλλά την επιβολή προγραμμάτων πολιτικής επικυριαρχίας και αφαίμαξης του δημόσιου πλούτου, είναι μη έγκριση από τα δύο Eurogroup του Δεκεμβρίου 2012 της κατ’ αρχήν συμφωνίας που επιτεύχθηκε από τον Δημήτρη Χριστόφια και την Τρόικα. Η συμφωνία αυτή, παρά τις αρνητικές της πρόνοιες, διέσωζε το τραπεζιτικό σύστημα με τους πόρους των δανειστών, διατηρούσε την αυτονομία στη διαχείριση των ενεργειακών ζητημάτων, δεν προνοούσε κανένα κούρεμα καταθέσεων και μετέθετε σε ακραία σενάρια την πιθανότητα ιδιωτικοποιήσεων.
  • Το κράτος, η κυπριακή οικονομία και κατ’ επέκταση και η εργατική τάξη σε ένα σημαντικό βαθμό, διατηρούσαν την ανεξαρτησία και τις προοπτικές τους, ειδικότερα με δεδομένο τον προγραμματισμό για εξόρυξη και εμπορία φυσικού αερίου. Παρόλα αυτά, η ηγεσία της Ένωσης δεν θεώρησε πως είχε μπροστά της μια επιθυμητή συμφωνία γιατί ακριβώς δεν αποκτούσε πλήρη έλεγχο της κατάστασης στο νησί. Η Ανγκέλα Μέρκελ και άλλοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι έστελναν το μήνυμα πως «η Κύπρος δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση» αναφερόμενοι στην έλλειψη σαφής πρόνοιας για ιδιωτικοποιήσεις, ξεκινώντας παράλληλα μια δυσφήμηση παγκόσμιας εμβέλειας με στόχο την κυπριακή οικονομία για να στρωθεί το χαλί στη βίαιη σμίκρυνσή της, που τελικά επιτεύχθηκε με την πρωτοφανή συμφωνία Eurogroup-Αναστασιάδη για κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων. 
Εμπόδιο που πρέπει να παραμεριστεί το ΑΚΕΛ
  • Η μεθόδευση εκ μέρους των δανειστών και των πολιτικών τους οργάνων στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ταυτόχρονη προσπάθεια εξυπηρέτησης αυτών των σχεδιασμών από την κυπριακή Δεξιά και τους συνεργάτες της, δεν αποτελούν συνομωσιολογία ούτε και κυνήγι μαγισσών. Οι κύκλοι αυτοί προώθησαν και υποστήριξαν την άνοδο του ΔΗΣΥ στην εξουσία, ανακουφιζόμενοι τελικά με την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και το πέρασμα του ΑΚΕΛ στην αντιπολίτευση.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας, το ΑΚΕΛ, η Αριστερά και οι συνεργαζόμενες δυνάμεις, αποδομήθηκαν έως και εξευτελίστηκαν στις συνειδήσεις των πολιτών με συστηματικό και προγραμματισμένο τρόπο γιατί η ηγεσία του κόμματος είχε υπερβεί τα εσκαμμένα που οριοθετεί τόσο το βαθύ κυπριακό κράτος, όσο και τα διεθνή κέντρα εξουσίας. Αμφισβήτησε την κυρίαρχη εθνοκεντρική ιδεολογία και την πλουτοκρατία στο εσωτερικό, και την ίδια ώρα καταφέρθηκε ενάντια στην ηγεμονία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των πολιτικών λιτότητα στους διεθνείς οργανισμούς.
  • Το Κυπριακό αρχικά, η έκρηξη στο Μαρί και οι εξελίξεις στην οικονομία αργότερα, ήταν απλά οι αφορμές για τη νέα επίθεση ενάντια στην Αριστερά. Οι αιτίες είναι ξεκάθαρα ταξικές, μια αντιπαράθεση μεταξύ του δημόσιου συμφέροντος και του ντόπιου και ξένου οικονομικού κατεστημένου, και σ’ αυτή την αντιπαλότητα ρόλο εμπροσθοφυλακής στη χειραγώγηση και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης έπαιξαν και συνεχίζουν τα παίζουν τα ιδιωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης καθώς και μεγάλο μέρος της δημοσιογραφικής ελίτ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
  • Οι προτάσεις του κόμματος για απαγκίστρωση από τα μνημόνια και η επιστροφή σε κυπριακό νόμισμα, η υπεράσπιση των ημικρατικών οργανισμών και των εργασιακών δικαιωμάτων, ο ρόλος του στην αποκάλυψη των τραπεζιτικών σκανδάλων και της αστικής διαπλοκής, συνεχίζουν να ενοχλούν. Το ΑΚΕΛ πρέπει να παραμεριστεί, γιατί όπως συχνά υπονοούν με δηλώσεις τους οι Αβέρωφ Νεοφύτου, Γιαννάκης Κασουλίδης και άλλοι στην ιεραρχία της συντηρητικής παράταξης, «δεν πιστεύει στο σύστημα».
  • Ήταν και είναι ένας ανεξέλεγκτος παράγοντας για τα αστικά και δυτικά συμφέροντα, μια «ασύμμετρη απειλή» από την οποία θέλουν να απαλλαγούν με κάθε κόστος εν μέσω δραματικών ανακατατάξεων. 

12 Αυγούστου 2013

Μετά τις δεκαετείς στρατιωτικές χούντες στον ευρωπαϊκό νότο και τον φασισμό του μεσοπολέμου: Η δικτατορία εγκαταστάθηκε ξανά στην Ευρώπη

  • Χωρίς στρατούς και συνταγματάρχες - Αυτή τη φορά διαμέσου των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας και των ΜΜΕ.
  • Νόαμ Τσόμσκι, Μάρτιν Σουλτς και μια πλειάδα διακεκριμένων πανεπιστημιακών μαρτυρούν το πέρασμα στην επικυριαρχία των αγορών πάνω στην πολιτική και το δημόσιο συμφέρον.
  • Δόθηκε η διαταγή από την Τρόικα για ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων ημικρατικών – Στο απόγειο ο παραλογισμός και η υποταγή στις αποτυχημένες συνταγές του «υπαρκτού καπιταλισμού».
  • Αντίσταση στην Κύπρο μόνο από την Αριστερά – Χωρίς μισόλογα: Έξω από τα καταστροφικά μνημόνια και την ληστρική Ευρωζώνη – Όχι στο ΝΑΤΟ- Τον δρόμο δείχνουν οι δημοκρατικές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 9/8/2013
  • Οι δημοκρατικές λειτουργίες έχουν περιθωριοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα πιο επίσημα χείλη των θεσμών της Ένωσης, σε απαντητική επιστολή του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τον Πρόεδρο της Βουλής Γιαννάκη Ομήρου, ο οποίος του είχε απευθύνει ερωτήματα σχετικά με την οικονομική κρίση στην Κύπρο. Ο Μάρτιν Σουλτς ήταν κάτι περισσότερο από ξεκάθαρος για την πορεία που παίρνουν τα πράγματα, κρίνοντας πως  «η απουσία της δέουσας δημοκρατικής νομιμοποίησης κινδυνεύει να οδηγήσει στην “αποκοινοβουλευτοποίηση” της οικονομικής πολιτικής της Ένωσης, με τους πολίτες να μην έχουν πλέον φωνή, σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση διοικούμενη από τεχνοκράτες».
  • Πόσο τυχαίο τελικά, μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες που στέναζαν για δεκαετίες κάτω από στρατιωτικές χούντες στο παρελθόν, βρίσκονται και πάλι κάτω από μια νέα τυραννία, αυτή τη φορά τραπεζιτική και δημοσιονομική; Η Ισπανία του Φράγκο από το 1939 μέχρι το 1975, η Πορτογαλία από το 1926 μέχρι το 1974, και η Ελλάδα από το 1936 με το καθεστώς Μεταξά, μέχρι επίσης το 1974 παρά τα σύντομα, ατροφικά και ελεγχόμενα κοινοβουλευτικά διαλείμματα, πέρασαν τη δοκιμασία της απροκάλυπτης δικτατορίας. Τώρα, βρίσκονται κάτω από τη σιδηρά πειθαρχεία των πολιτικών «αυστηρότητας», με ζωντανές μεν τις πολιτικές ελευθερίες σε ένα βαθμό, αλλά με ναρκωμένη και βιασμένη τη λαϊκή βούληση.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
  • Το «εθνικό συμφέρον», που δεν είναι άλλο από τα συμφέροντα της τοπικής πλουτοκρατίας και των ολιγοπωλίων στο εξωτερικό, δεν επιβάλλεται πλέον από αυτόκλητους «σωτήρες» που αντλούν την ισχύ τους από τους στρατιωτικούς και το ΝΑΤΟ που βρίσκεται πίσω τους από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι σύγχρονες δικτατορίες υπερισχύουν διαμέσου της επικοινωνιακής πλύσης εγκεφάλου από τη μια και του κοινού νομίσματος από την άλλη. Εκφραστές τους δεν είναι συνταγματάρχες ή άλλοι εκλεκτοί του στρατού, αλλά πρώην και νυν τραπεζιτικά στελέχη και πολιτικά κόμματα που δηλώνουν την προσήλωσή τους στον νεοφιλελευθερισμό και την δημοσιονομική αυστηρότητα.
  • Η επιστροφή στα αυταρχικά μοντέλα διακυβέρνησης επισημαίνονται και από τον σύγχρονο φιλόσοφο Νόαμ Τσόμσκι ως «σταδιακή απώλεια της δημοκρατίας» στο πρόσφατο φόρουμ που διοργάνωσε η Deutsche Welle στη Βόννη. «Μόλις του 1/10 του 1%, στην κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας, καταφέρνει να παίρνει αυτό που θέλει. Αυτό σημαίνει πως καθορίζουν την πολιτική. Έτσι η δημοκρατία μετατρέπεται σε πλουτοκρατία» με συνέπεια να παρατηρείται μία συνεχής «παρακμή των δικαιωμάτων των πολιτών», αναλύει ο καθηγητής στο ΜΙΤ. «Οι εκλογές δεν παίζουν πια σχεδόν κανένα ρόλο, ακριβώς όπως και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που διοικούνται από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» συνεχίζει ο Τσόμσκι, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως «η ίδια η Ευρώπη επέλεξε να γίνει έτσι και δεν ήταν υποχρεωμένη να το κάνει».
  • O Ετιέν Μπαλιμπάρ επίσης, ένας από τους γνωστότερους φιλοσόφους του καιρού μας, δημοσίευσε στη γαλλική εφημερίδα Libération επιστολή με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά και τη γενική στρατηγική της Ε.Ε. που οδηγεί την Ελλάδα και την Ευρώπη εν γένει στην καθυπόταξή της στα κελεύσματα της οικονομικής ελίτ. Η επιστολή υπεγράφη από 47 κορυφαίους Ευρωπαίους και όχι μόνο διανοουμένους και αναφέρεται σε «εξωτερική και εσωτερική νεοφιλελεύθερη δικτατορία στην Ελλάδα» και για «βάναυσο λουκέτο στη δημόσια τηλεόραση, το οποίο επεβλήθη με πραξικοπηματικό σχεδόν τρόπο» που αποτελεί «ένα νέο παράδειγμα με το οποίο η Ε.Ε. ρέπει προς τον απολυταρχισμό, περιφρονώντας τα συμφέροντα των λαών της».
Η ΤΡΟΪΚΑΝΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
  • Μετά τον εξαναγκασμό του Συνεργατισμού σε κρατικοποίηση προκειμένου να αναχρηματοδοτηθεί μέσω του δημοσίου με 1.5 δις, μισό δισεκατομμύριο λιγότερα από όσα το ίδιο το κράτος οφείλει στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα από πωλήσεις χρεογράφων, το νέο μνημόνιο που βρίσκεται στα χέρια της Κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας απαιτεί ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών της Αρχής Τηλεπικοινωνιών, της Αρχής Ηλεκτρισμού και της Αρχής Λιμένων, τριών οργανισμών με σημαντική κερδοφορία και ακόμα μεγαλύτερη περιουσία.
  • Το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων θα βασίζεται σε μελέτη απογραφής όλων των περιουσιακών στοιχείων των ημικρατικών οργανισμών και αξιολόγησης των δραστηριοτήτων τους εντός του τελευταίου τριμήνου του τρέχοντος έτους και να υποβληθεί στην Τρόικα, έτσι ώστε να αποφασιστεί ποιοι θα εκποιηθούν και σε ποιες τιμές, με το σενάριο να πωλούνται με τίμημα πολύ κάτω της πραγματικής τους αξίας, να είναι το πιθανότερο. Συντελείται με λίγα λόγια ένας απύθμενος παραλογισμός, που καλεί τα κράτη να παραδώσουν στα ιδιωτικά ολιγοπώλια κερδοφόρους δημόσιους οργανισμούς, και αυτό παρουσιάζεται ως εξυγίανση και εκσυγχρονισμός από τα ΜΜΕ και τα κόμματα της Δεξιάς.
  • Πρόκειται για μια ληστρική δικτατορία, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Και οι λαοί θα πρέπει να βρουν τη δύναμη να οργανωθούν αποτελεσματικά και να αντισταθούν πολιτικά και κοινωνικά.
  • Η λύση βρίσκεται στο δυνάμωμα των φωνών που αντιτίθενται στις πολιτικές της Ευρωζώνης, που τολμούν να προτείνουν επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και απεξάρτηση από τους πυλώνες της νέας χρηματοπιστωτικής και ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, η συμπόρευση με τη διεθνιστική Αριστερά και τις δυνάμεις που υποστηρίζουν τις ανεξάρτητες φιλολαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται με επιτυχία σε μια σειρά από κράτη της Λατινικής Αμερικής, ενισχύοντας τους δημοκρατικούς και εργασιακούς θεσμούς, κι όχι καταλύοντάς τους.  

11 Αυγούστου 2013

Κυβερνητικό χέρι και στο Συνεργατισμό με μεθόδευση της Τρόικας

  • Ακόμα μια εφαρμογή του «δόγματος του σοκ» - Απείλησαν με κόστος δανεισμού 10% για να «υποχωρήσουν» στην κρατικοποίηση.
  • Πήραν το 99% των μετοχών με 1.5 δισεκατομμύρια, ενώ το κράτος ήδη οφείλει στα ιδρύματα 2 δις. - Τον είχαν στο μάτι για σχεδόν ένα αιώνα γιατί «χαλούσε την πιάτσα» της τοκογλυφίας.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 2/8/2013
  • Όταν γίνονταν οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα επί προηγούμενης διακυβέρνησης, η τότε αντιπολίτευση επιχειρηματολογούσε για τα θετικά της ένταξης στον μηχανισμό, αναφερόμενη στο κόστος του δανεισμού που θα έμενε σε αρκετά χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τα επιτόκια της αγοράς, διευκολύνοντας έτσι  τις αποπληρωμές εκ μέρους των τραπεζών και του κράτους.
  • Τελικά, με την άνοδο του Νίκου Αναστασιάδη και της παράταξής του στην εξουσία του τόπου, οι δανειστές ενθαρρυμένοι ζήτησαν το κλείσιμο της μιας τράπεζας, φόρτωσαν τις τεράστιες πιστώσεις της Λαϊκής στην Κύπρου, επέβαλαν επιπλέον κούρεμά των καταθέσεων στην Τ.Κ. που πλησιάζει το 50%, έδωσαν για ψίχουλα τα κυπριακά υποκαταστήματα στο ελληνικό κεφάλαιο, και τώρα, βάζουν χέρι και στον Συνεργατισμό αρνούμενοι να τον δανειοδοτήσουν με τις εγγυήσεις των κυπριακών ομολόγων που έχει στα χέρια του.
  • Στις πρόσφατες διαβουλεύσεις, Τρόικα και κυβερνώντες διέσπειραν τεχνηέντως την πληροφορία για δανεισμό με επιτόκιο 10% για αναδιάρθρωση του Συνεργατισμού, και μετά παρουσίασαν τη λύση της κρατικοποίησης ως την ιδανικότερη. Η μέθοδος είναι γνωστή και θα πρέπει πλέον να τη συνηθίσουμε, είναι το «δόγμα του σοκ» κατά το οποίο προτείνεται αρχικά μια εξωφρενική διαδικασία για να μετριαστεί αργότερα με μια επίσης απαράδεκτη λύση που όμως φαντάζει καλύτερη από την πρώτη.
  • Στα χέρια αυτής της κυβέρνησης, ο Συνεργατισμός δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής, παρά τις πρόνοιες που έχουν καταγραφεί στη συμφωνία και που απαγορεύουν ουσιαστικά την πώληση των μετοχών μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Το γεγονός ότι το κράτος οφείλει στον Συνεργατισμό δύο δισεκατομμύρια ενώ τώρα αναλαμβάνει το 99% των μετοχών με μόλις 1.5 δις, είναι ενδεικτικό της απροκάλυπτης κλοπής που λαμβάνει χώρα στο τραπεζιτικό σύστημα. Με δεδομένη την απόλυτη δέσμευση των κυβερνώντων στις επιταγές και τις διαθέσεις της Τρόικας, κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει πως η πορεία του Συνεργατισμού είναι εξασφαλισμένη, ιδίως όταν βρίσκονται πλέον κάτω από τον έλεγχο του συγκεκριμένου Υπουργού Οικονομικών και υπό τις πολιτικές και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
  • Από τη στιγμή που τα Συνεργατικά ιδρύματα περνούν στον έλεγχο της Κυβέρνησης Αναστασιάδη, μετατρέπονται αυτόματα και αμετάκλητα σε τράπεζες ιδιωτικής φύσης με όλα τα επακόλουθα για τον κόσμο που συνεργάζεται μαζί τους. Σίγουρα, τα τελευταία χρόνια είχε απολεσθεί ο παλαιότερος χαρακτήρας των ιδρυμάτων στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν στα πλαίσια των νέων συνθηκών, παρόλα αυτά διατηρούσαν σε μεγάλο βαθμό το ανθρώπινό τους πρόσωπο και μια διαφορετική αντίληψη σε ότι αφορά το κέρδος, τις επενδύσεις και την εταιρική τους ευθύνη.
  • Στην ουσία, το κατεστημένο κατάφερε, έστω και προσωρινά σύμφωνα με την τελική διευθέτηση αν και εφόσον υλοποιηθεί, αυτό που επιθυμεί για ένα σχεδόν αιώνα τώρα: να οικειοποιηθεί τη διοίκηση και τα κέρδη του Συνεργατισμού χωρίς μάλιστα να ξοδέψει ούτε ένα σεντ, διαχειριζόμενο πλέον το σύνολο των τραπεζιτικών διεργασιών στην Κύπρο μη έχοντας να αντιμετωπίσει την συνεργατική αυτό-οργάνωση της κοινωνίας που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει την τοκογλυφία της άρχουσας τάξης. Της τάξης που τώρα τον ελέγχει απόλυτα μέσω της Δεξιάς διακυβέρνησης και της Τρόικας. 

10 Αυγούστου 2013

Από πού να φυλαγόμαστε;

  • Τελικά, στους Γερμανούς ή στους «γερμανοτσολιάδες» ανήκει η πατρότητα της μεγαλοφυούς ιδέας;
  • Από την αλλοδαπή ή την ημεδαπή προερχόταν το κούρεμα με τη ψηλή που πήγαν να περάσουν νύχτα και κατέληξαν να κάνουν κι οι ίδιοι αποχή;
  • Οι μεν τα ρίχνουν στους δε και αντίστροφα. Δεν γίνεται, κάπου πρέπει να σταματήσει αυτό το πινγκ-πονγκ…
  • Για μας το ίδιο κάνει, για να εξηγούμαστε. Γιατί ως γνωστό, είτε ξένο είναι το κεφάλαιο, είτε ντόπιο, το ένα και το αυτό.
  • Έτσι, για να ξέρουμε από πού να φυλαγόμαστε πρώτα, απ’ τους μέσα ή απ τους έξω;
 ΝΑΤΟϊκό το πρόγραμμα…
  • «Ελλάδα και Κύπρος προσπαθούν να συγκροτήσουν μηχανισμό αυτόματου συντονισμού μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, που θα αφορά σειρά θεμάτων, τόσο για τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, μέχρι και τη συμμετοχή της Κύπρου στο ΝΑΤΟϊκό πρόγραμμα Συνεταιρισμός για την Ειρήνη» δηλώνει στο ελληνικό κοινοβούλιο ο ΥΠΕΞ και αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, Ευάγγελος Βενιζέλος.
  • Πάλι καλά που παραδέχονται πως είναι ΝΑΤΟϊκό το πρόγραμμα οι θιασώτες του ευρωδυτικού μονόδρομου.
  • Γιατί κάποιοι ομοϊδεάτες τους στην Κύπρο παραμονές των προηγούμενων ευρωεκλογών του 2009 και των βουλευτικών του 2011, ιδιαίτερα στη συζήτηση του ψηφίσματος της Βουλής για ένταξη στον «Συνεταιρισμό», παραμύθιαζαν ασύστολα τον κόσμο πως πρόκειται για «ευρωπαϊκό πυλώνα ασφάλειας» και ούτε λίγο-ούτε πολύ για «δέσμευση» της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Ένα από τα πολλά ψέματα που σέρβιρε στην κοινωνία η ηγεσία της ΕΔΕΚ το περασμένο διάστημα, αποδεικνύοντας την ιδεολογική της συμπόρευση με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά.
Οι πρώτοι διδάξαντες
  • Η ελληνική κυβέρνηση από αυτό το μήνα μειώνει τον ΦΠΑ στην εστίαση, κάτι που η δική μας «κυβερνώσα» επέβαλε ήδη από το 2011, μειώνοντας σε σημαντικό βαθμό τα έσοδα του κράτους σε μια περίοδο που ο τουρισμός παρουσίαζε αυξημένα κέρδη!
  • Έμειναν πίσω οι ομογενείς. Οι ομογάλακτοι κι ομόχρωμοί τους εδώ στην Κύπρο, προηγούνται σαφώς, και χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να βρίσκονται στην κυβέρνηση.
Βρήκαν την ευκαιρία
  • «Η πρεσβεία στην Κούβα δεν έχει κανένα νόημα, είναι μάλλον μια ανωμαλία», αποφάνθηκε ο Αλέκος Κωνσταντινίδης της χασικοκουλερμικής «Αλήθειας» τις προάλλες. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση έβαλαν μπροστά το ξήλωμα των σχέσεων της Κύπρου με τις ανεξάρτητες χώρες οι Συναγερμικοί, όπως ακριβώς ξηλώνουν το κοινωνικό κράτος και τα εργασιακά δικαιώματα με την ίδια αφορμή.
  • Τα λεφτά τους αυτοί τα φυγάδευσαν προ του κουρέματος άλλωστε για να τα φέρουν πίσω φοροαπαλλαγμένα, τα ενοίκια τους δεν ρίχνουν, ούτε και τις τιμές τους κατεβάζουν…
  • Η κρίση γι αυτούς είναι ευκαιρία, μια μεγάλη ευκαιρία για να επιβάλουν όσα ονειρεύονταν για δεκαετίες.
Στη ΓΝΩΜΗ, 2/8/2013

9 Αυγούστου 2013

Ο Κυπριακός λαός έβαλε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα: Τα δικά του συμφέροντα και της πλουτοκρατίας υπερασπίζεται ο Αναστασιάδης

Professional... Δεν τίθεται θέμα... 
  • Με ιδιωτικά κίνητρα η οικονομική πολιτική Αναστασιάδη - Ήθελε να διασπείρει το κούρεμα σε όλους τους καταθέτες για να ελαχιστοποιήσει των άμεσων συνεργατών του.
  • Το γραφείο του Προέδρου βασικός μέτοχος της Τράπεζας Κύπρου – Τεκμηριώνεται η σχέση του με την τράπεζα και οι αμοιβές του. 
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 2/8/2013
  • Διίστανται οι ερμηνείες Κυβέρνησης και Γερμανών για την «πατρότητα» της ιδέας για κούρεμα και των ασφαλισμένων καταθέσεων, αυτών δηλαδή που δεν υπερβαίνουν τις 100.000 ευρώ και που προτάθηκε στο Eurogroup της 15ης Μαρτίου.  «Οι Γερμανοί ήθελαν δραματικό κούρεμα και οι διαπραγματεύσεις ήταν σκληρές. Τη Δευτέρα και αφού συνειδητοποίησαν τι έκαναν, μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν να προστατεύσουμε αν θέλουμε τις καταθέσεις κάτω των 100 χιλιάδων», κατέθεσε ο Μιχάλης Σαρρής στην επιτροπή για την διερεύνηση των ευθυνών για την οικονομική κρίση.
  • Η γερμανική πρεσβεία απαντά πως ότι ο ισχυρισμός ότι η Γερμανία άσκησε πίεση για τη συμμετοχή των καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ είναι ένα μεγάλο ψέμα και πως «επρόκειτο για μια σαφή επιθυμία του Προέδρου της Δημοκρατίας ώστε να περιοριστεί η επιβράδυνση των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ». Τα ίδια δηλώνει κι ο Β. Σόιμπλε από τον Μάρτη.
  • Η πιθανότητα να ψεύδονται τόσο ασύστολα οι Γερμανοί για θέματα τα οποία καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια από τις υπηρεσίες τους και για τα οποία μπορούν να παρασχεθούν ντοκουμέντα αν χρειαστεί, μάλλον πρέπει να θεωρείται απίθανο. Οι ψεύτες, κατά τα φαινόμενα, βρίσκονται εδώ. Τα κυπριακά κεφαλαιουχικά συμφέροντα ήθελαν να διασώσουν το μεγαλύτερο μέρος των δικών τους καταθέσεων που βρίσκονταν στις δύο μεγαλύτερες τράπεζες, φορτώνοντας τις αμαρτίες τους στα υπόλοιπα ιδρύματα και στο σύνολο των καταθετών, μικρών, μεσαίων και μεγάλων.
  • Ας μην κρύβονται λοιπόν πίσω από τα δάκτυλά τους οι κύριοι Αναστασιάδης και Σαρρής. Όταν μάλιστα προκύπτει η είδηση πως το δικηγορικό γραφείο του Νίκου Αναστασιάδη φιγουράρει ανάμεσα στους μεγαλύτερους μετόχους της Τράπεζας Κύπρου μετά την αναδιάρθρωση και με δεδομένη την ιστορία με την φυγάδευση εκατομμυρίων από συγγενικά του πρόσωπα, είναι κάπως δύσκολο να πιστέψει κανείς τις αιτιάσεις και τους ισχυρισμούς από Κυπριακής πλευράς κατά πόσο ήξεραν για το κούρεμα ή το χειρότερο, αν οι ίδιοι πρότειναν ή όχι το κούρεμα και των εγγυημένων καταθέσεων.
  • Το καθολικό και σχεδόν οριζόντιο κούρεμα επέτασσαν τα συμφέροντα του οικονομικού κατεστημένου, υπήρχε δηλαδή το κίνητρο. Και το κίνητρο είναι βασική παράμετρος για την απόδοση δικαιοσύνης.
Συνεργάτης της Τράπεζας Κύπρου το γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και ΣΙΑ
  • Οι αποκαλύψεις του Κώστα Βεξεβάνη και του περιοδικού HOT DOC που έγιναν στην κορύφωση της προεκλογικής περιόδου, αναφορικά με την διασύνδεση και τις αμοιβές του Νίκου Αναστασιάδη από την Τράπεζα Κύπρου, ανάγκασαν τον Γενικό Εισαγγελέα να διατάξει έρευνα, με την υπόθεση να αναλαμβάνει ειδικός ανακριτής της Μονάδας Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης (ΜΟΚΑΣ). Κανείς δεν ξέρει μέχρι που βρίσκεται η έρευνα αυτή τη στιγμή και ούτε έχει δοθεί καμιά συνέχεια από την εισαγγελία.
  • Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του περιοδικού, ο τότε πρόεδρος του ΔΗΣΥ και υποψήφιος Πρόεδρος, εμφανίζεται ως αποδέκτης χορηγιών το έτος 2008 από την Τρ. Κύπρου, οι οποίες ξεπερνούν τα 100.000 ευρώ και αφορούσαν γεύματα, έξοδα παραστάσεων και άλλες παρεμφερείς εκδηλώσεις που σημειωτέων, έχουν επιβεβαιωθεί από την διοίκηση της Τράπεζας. 
  • Τίθεται ακριβώς το ερώτημα, αν συναλλαγές τέτοιου είδους δημιουργούν ή όχι μια κατάσταση εξάρτησης ενός πολιτικού προσώπου με τα ιδιωτικά συμφέροντα και την αμεροληψία των πολιτικών του αποφάσεων.
  • Θα ήταν ποτέ δυνατό, με δεδομένη και τεκμηριωμένη πλέον την επαγγελματική και οικονομική του σχέση με την Τράπεζα Κύπρου, να πάρει αποφάσεις που θα έρχονταν σε σύγκρουση με τους μεγαλομέτοχους και μεγαλοκαταθέτες της συγκεκριμένης τράπεζας και για τους οποίους, σαν νομική φίρμα, προωθούσε επ’ αμοιβή τα συμφέροντα; Πόσο μάλλον ειδικά τώρα, που το γραφείο του, μετά το κούρεμα και την αναδιάρθρωση, βρίσκεται ανάμεσα στους κυριότερους ιδιοκτήτες της.  

7 Αυγούστου 2013

Μόνο κατήφορος με την Τρόικα και τη Δεξιά

  • Ξεκίνησε το ξήλωμα του κράτους πρόνοιας – Ένας στους πέντε Κύπριους άνεργος σε μόλις πέντε μήνες διακυβέρνησης της Δεξιάς.
  • Καταργήθηκε η δωρεάν περίθαλψη – Δυσβάσταχτες χρεώσεις για τους συνταξιούχους.
  • Επιβάλλεται η συνειδητοποίηση του ατελείωτου κατήφορου με τις πολιτικές της λιτότητας και η πηγή προέλευσης των δεινών – Έξω από τα δεσμά της εσωτερικής και εξωτερικής Τρόικας.
Στη ΓΝΩΜΗ, 2/8/2013
  • Έντονη ήταν η αντίδραση των συνταξιούχων και των ληπτών δημοσίου βοηθήματος κατά την παρουσία τους την Πέμπτη 1η Αυγούστου στα Κρατικά Νοσηλευτήρια, ημέρα που μπήκαν σε εφαρμογή τα νέα μέτρα που αποφάσισε η Κυβέρνηση και με τα οποία καταργείται η πλήρης δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συγκεκριμένα οι δικαιούχοι για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είναι πλέον υποχρεωμένοι να πληρώσουν τρία ευρώ για να επισκεφτούν γενικό παθολόγο και έξι ευρώ για να δουν κάποιο εξειδικευμένο γιατρό. Επιπλέον, πληρώνουν πλέον πενήντα σεντ για το κάθε συνταγογραφούμενο φάρμακο.
  • Το νέο μέτρο λιτότητας και περισυλλογής σε βάρος των συνταξιούχων προστίθεται στα προηγούμενα  και δημιουργούν μεγάλο πλήγμα στο βιοτικό τους επίπεδο, αφού έχει ήδη μειωθεί με προηγούμενη απόφαση το όριο της φτώχειας με αποτέλεσμα μερικές χιλιάδες συνταξιούχοι να μην δικαιούνται την ειδική χορηγία από το Υπουργείο Οικονομικών ενώ για άλλους 60 με 70.000 συνταξιούχους έχει μειωθεί σημαντικά το επίδομα.
  • Πρέπει να σημειωθεί ότι από τις 17 Ιουνίου οι συνταξιούχοι καλούνται να πληρώνουν και για την διακίνηση τους με τα λεωφορεία, ενώ με βάση άλλη απόφαση της Κυβέρνησης Αναστασιάδη, θα πληρώνουν φορολογία κατοικίας ακόμη και οι χαμηλοσυνταξιούχοι.
Μόνη λύση η απεμπλοκή από τα μνημόνια και την Ευρωζώνη
  • Με την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στην Προεδρία του κράτους, μπήκαμε πια σε μια νέα περίοδο εκμετάλλευσης του λαού και ληστρικών επιθέσεων στον δημόσιο πλούτο, γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τις αποικιοκρατίες και όχι τις ανεξάρτητες και κυρίαρχες Δημοκρατίες.
  • Έχουμε μπροστά μας μόνο κατήφορο για τα εργασιακά και κοινωνικά κεκτημένα. Το κλείσιμο αριθμού στεγών ηλικιωμένων και βρεφοκομικών σταθμών, η φιλελευθεροποίηση των ωραρίων των καταστημάτων και η αναστολή της κυριακάτικης αργίας, σε συνδυασμό με την εκτόξευση της ανεργίας στο 18%, πέραν 75 χιλιάδες άτομα, είναι ενδεικτικά της κατάστασης που διαμορφώνεται, πέντε μήνες μόνο μετά την αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου.
  • Η λύση βρίσκεται στην απαλλαγή από της εσωτερική και εξωτερική τρόικα, τα μνημόνια και τις μεθοδεύσεις τους, και την επιστροφή σε Κυπριακό νόμισμα. Και αυτή η πορεία απαιτεί πρώτα και πάνω απ όλα τη συνειδητοποίηση εκ μέρους της κοινωνίας, τόσο των δεινών που θα ακολουθήσουν, όσο και την πηγή τους.

5 Αυγούστου 2013

Δημοκρατικές απορίες για τη συμμαχία Λιλλήκα

  • Μετά τη «μεταγραφή» του Νίκου Κουτσού από το ΕΥΡΩΚΟ στη «Συμμαχία Πολιτών», έχει δημιουργηθεί σε πολλούς η λογική και θεμιτή απορία για το ποιά είναι η θέση του κόμματος του κ. Λιλλήκα στο θέμα του κοινοβουλευτικού πορίσματος του φακέλου της Κύπρου.
  • Ως γνωστό, ο βουλευτής του κόμματος Νίκος Κουτσού, ως αντιπρόεδρος και βουλευτής του ΕΥΡΩΚΟ, συντάχθηκε με τον Συναγερμό στη μη υιοθέτηση των συμπερασμάτων της επιτροπής που προήδρευσε ο Μαρίνος Σιζόπουλος. Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Κουτσού, με δικαστική απόφαση στην Αθήνα που εξέτασε μήνυση του ιδίου κατά δημοσιεύματος του Μ. Δρουσιώτη στην Ελευθεροτυπία, αποδείχθηκε με τεκμήρια να συμμετέχει στην επιβολή της πραξικοπηματικής εξουσίας στην επαρχία Αμμοχώστου τον Ιούλιο του 1974.
  • Τώρα, με τη νέα του ιδιότητα και φορώντας το καπέλο της «Συμμαχίας Πολιτών», μπορεί να αναμένει κάποιος πως θα κάνει στροφή 180 μοιρών;
Του έλληνα ο τράχηλος
  • Η έρευνα του Ευρωβαρομέτρου  που πραγματοποιήθηκε το Μάιο στα κράτη μέλη για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καταγράφει μια σημαντική πρωτιά για τους Κύπριους που σε ποσοστό 47% αμφισβητούν την ευρωζώνη και το κοινό της νόμισμα, και μπράβο τους!
  • Στον αντίποδα, στην Ελλάδα της πιο σκληρής λιτότητας, οι πολίτες εξακολουθούν να υποστηρίζουν μαζικά το ευρώ!
  • Φαίνεται πως «του έλληνα ο τράχηλος», αντέχει περισσότερους ζυγούς απ’ όσους υπολογίζαμε…
Κοράκια…
  • Ο Αντρέας Ηλιάδης, διευθύνοντας σύμβουλος της Τράπεζας Κύπρου την περίοδο αγοράζονταν τα ελληνικά ομόλογα, δήλωσε στη διερευνητική του Ιωνά πως δεν ήταν αρμόδιος για την κατάσταση, ο Αθανάσιος Ορφανίδης δηλώνει αμέτοχος στις κινήσεις των τραπεζών, ο Σαρρής και ο Βγενόπουλος άσχετοι με την υπόθεση, για το Μαρί Μπισμπίκας και Τσαλικίδης επίσης δεν αναλαμβάνουν καμιά ευθύνη για την τραγωδία…
  • Και καλά, καταλαβαίνουμε την αγωνία του βαθέως κράτους να μείνει στο απυρόβλητο η ιερή αγελάδα που ακούει στο όνομα ΓΕΕΦ, για τους επιχειρηματίες-τραπεζίτες που πήγαν για μαλλί και βγήκε η Κύπρος κουρεμένη;
  • Αλλά σάμπως και δεν ανήκουν κι αυτοί στο διεφθαρμένο βαθύ κράτος της Δεξιάς…
  • Κόρακας κοράκου βγάζει μάτι;
Βρε που τα έχουμε ξανακούσει…
  • Σας θυμίζει κάτι το απόσπασμα από άρθρο του 1941 σε ελληνική φιλογερμανική εφημερίδα;
  • “Δεν είναι καιρός δια μεμψιμοιρίας ούτε αι στιγμαί επιτρέπουν παρανοήσεις… Διατί, λοιπόν, να διακυβεύωμεν το παν, αυτήν ταύτην την ύπαρξιν μας εις ανοήτους εκδηλώσεις κατ΄εκείνων οι οποίοι είναι σε θέσιν σήμερον να μας δώσουν χείρα βοηθείας;”
  • Που τα έχουμε ξανακούσει, ε;
  • Η προσπάθεια για αντίσταση και χάραξη κοινωνικής πολιτικής μεταφέρεται και σήμερα από τη Δεξιά και τις ελεγχόμενες αρχισυνταξίες της ως «παρανόηση» και ως «ανόητες εκδηλώσεις». Η συνεργασία με τον γερμανικό στρατό κατοχής και τις κυβερνήσεις ανδρείκελα βαφτιζόταν και τότε ως «εθνικό συμφέρον» και «εθνική σωτηρία»…
  • Ας μη μας ρίξει λοιπόν ο οποιοσδήποτε ευθύνες για τις ομοιότητες, τους παραλληλισμούς και τους συνειρμούς.
  • Ας άλλαζαν τουλάχιστον λεξιλόγιο και ρητορική...
Νέε κόσμε αργείς ακόμα;
  • Όταν τόσος κόσμος ασχολείται με το βασιλικό παιδί κι όχι να εκατομμύρια άλλα που γεννιούνται, ζουν και τις περισσότερες φορές πεθαίνουν μέσα σε άθλιες κι απάνθρωπες συνθήκες, τότε ασφαλώς η ανθρωπότητα έχει κάπου χάσει τη συνείδησή της.
  • 2013 και κάποιοι επιμένουν να θεοποιούν βασιλείς! Για χιλιετίες στάσιμοι στις εποχές των Φαραώ και του Καλιγούλα.
Στη ΓΝΩΜΗ 26/7/2013

4 Αυγούστου 2013

Δεν «έπιασε» η ευρωτρομοκρατία

  • Στις 18 Οκτωβρίου, το ΡΙΚ είχε παρουσιάζει μια προεκλογική δημοσκόπηση που περιέλαβε και τις εκτιμήσεις των ερωτηθέντων για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Τα αποτελέσματα εκείνα έπρεπε να θεωρηθούν κόλαφος για τις πολιτικές δυνάμεις που υπερασπίζονται με απαράμιλλο σθένος την ευρωπαϊκή προοπτική, αφού έδειξε σχεδόν ένα στους δύο να αμφισβητεί την ίδια της Ευρωπαϊκή ένωση και σχεδόν τέσσερις στους δέκα να προβληματίζονται με το κοινό νόμισμα.
  • Τα αποτελέσματα της εξαμηνιαίας έρευνας του ευρωβαρόμετρου που πραγματοποιήθηκε το Μάιο, όχι μόνο επιβεβαιώνει αυτές τις τάσεις ανάμεσα στη κυπριακή κοινωνία, αλλά τις ενισχύει, αφού τώρα το ισοζύγιο θετικών και αρνητικών τοποθετήσεων για το Ευρώ, από 60-37 όπως το κατέγραφε η έρευνα του ΡΙΚ, μετατράπηκε σε 47-47 με βάση την έρευνα της ίδιας της ευρωπαϊκής επιτροπής.  
  • Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Χρίστος Χριστοφίδης εκ μέρους του ΑΚΕΛ «το γεγονός ότι η κυπριακή κοινωνία παρουσιάζεται διχασμένη για τη στήριξη στο ευρώ, αποδεικνύει πως παρά την προσπάθεια να απαξιωθεί η πρόταση του ΑΚΕΛ για έξοδο από το μνημόνιο ακόμα και εάν αυτό θα σημαίνει έξοδο από το ευρώ, δεν έφερε τα ποθούμενα για κάποιους αποτελέσματα αφού ο Κύπριος πολίτης προβληματίζεται σοβαρά γύρω από αυτό το θέμα.»
  • Το ευρωβαρόμετρο παρουσίασε νούμερα που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας πως κάθε άλλο παρά «εθνική σωτηρία» και «άνοιξη» δεν αποτέλεσε τελικά η εκλογή Νίκου Αναστασιάδη, με το 67% των Κυπρίων προβλέπουν νέα επιδείνωση της κατάστασης της οικονομίας και το 59% πιστεύουν πως η χώρα ακολουθεί λάθος δρόμο.
  • Τραγικό για τον Νίκο Αναστασιάδη και τη συμπολίτευση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση που καταγράφεται από την έρευνα να φτάνει με βία το 25%, περιοριζόμενη δηλαδή στον σκληρό πυρήνα του Δημοκρατικού Συναγερμού.  
Συσκότιση
  • Προεκλογικά, τα κανάλια και οι εφημερίδες της μαζικής εξαπάτησης έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για τις 35.000 ανέργων, εκ των οποίων οι Κύπριοι δεν ξεπερνούσαν τις 20.000. Ο αριθμός τώρα ανέρχεται στις 80.000 και ανεβαίνει, με τους 9 στους 10 μάλιστα να είναι Κύπριοι, αλλά ως δια μαγείας όλα είναι πλέον ανθηρά!
  • Χάθηκαν από τις τηλεοράσεις τα κοινωνικά παντοπωλεία και οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι τρίτεκνοι και οι πολύτεκνοι, οι κάτοχοι αξιογράφων…
  • Τώρα, με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω από την ευρωζώνη, με τις καταθέσεις των ανυποψίαστων να έχουν κάνει φτερά, την απειλή της χρεοκοπίας να είναι πλέον ορατή, τα μαγαζιά να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και τις φυλακές να υποδέχονται κόσμο για αστικά χρέη, δεν τρέχει μία για τα δελτία ειδήσεων.
  • Και πώς να τρέχει άλλωστε, αφού αυτοί που τα παρουσίαζαν μέχρι τις εκλογές, τώρα βρίσκονται μέσα στο προεδρικό για να τα συσκοτίζουν!
Θα θέλατε να αναιρέσετε κάτι κ. Νεοφύτου;
  • Σε συνέντευξή του στο stockwatch την άνοιξη του 2011, ο Αβέρωφ Νεοφύτου έλεγε στην Ελευθερία Παϊζάνου πως «ο Πρόεδρος Χριστόφιας χαράζει οικονομική πολιτική με τους συνδικαλιστές και αρνείται να πιεί ένα καφέ με το διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Ξέρετε κατέχει παραπάνω από οικονομία ο Πάμπης Κυρίτσης από ότι ο Αθάνασιος Ορφανίδης…» και συμπλήρωνε πως «έχουμε τους καλύτερους τραπεζίτες στην Κύπρο. Δεν φώναξε μια ημέρα τον Ανδρέα Ηλιάδη ή το Μάκη Κεραυνό ή τον Παναγιώτη Κουννή να πιουν ένα καφέ να ανταλλάξουν απόψεις»!
  • Θα θέλαμε εδώ στη ΓΝΩΜΗ να ξέρουμε αν ο κ. Νεοφύτου επιμένει στις απόψεις που είχε το 2011 και στις αξιολογήσεις των κυρίων Ορφανίδη και Ηλιάδη ως «φάκτορες» της οικονομίας που θα έπρεπε να συμβουλεύεται ο πρώην Πρόεδρος, αντί τις συντεχνίες και τον «αδαή» Πάμπη Κυρίτση
Μυστήρια πράματα…
  • Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναμένεται να έχει κέρδη 70 έως 80 δισεκατομμύρια ευρώ από τις αγορές κρατικών ομολόγων των χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης κατά την περίοδο μεταξύ 2009 και 2012, σύμφωνα με άρθρο στην εφημερίδα Financial Times γερμανού οικονομολόγου.
  • Τώρα, γιατί μας έβαλαν εμάς να κουρευτούμε πρώτο νούμερο για ούτε 6 δις από τη στιγμή που αυτοί θησαυρίζουν στις πλάτες των λαών του ευρωπαϊκού νότου, παραμένει ένα μεγάλο «μυστήριο» που μόνο οι έγκυροι αναλυτές του ύψους ενός Αβερωφούλλη κι ενός Νικολάκη μπορούν να ξεδιαλύνουν… 
Στη ΓΝΩΜΗ, 26/7/2013

2 Αυγούστου 2013

Κοινωνία ώρα μηδέν

  • Ανησυχητική αύξηση στις αυτοκτονίες – Ο Δρ. Κυριάκος Βερεσιές αποκαλύπτει στη ΓΝΩΜΗ.
  • Σε έξαρση οι τα ψυχολογικά προβλήματα και τα οικογενειακά δράματα λόγω κρίσης - Σε απόγνωση άνεργοι δανειολήπτες, στη φυλακή για αστικά χρέη.
  • Κρατική αναλγησία - Τσουβαλιάζονται πίσω από τα σίδερα για ευτελή ποσά όταν θωπεύονται εκατομμυριούχοι για τις οφειλές τους στο δημόσιο.
  • Κινδυνεύουν οι πρώτες κατοικίες – Θα βρεθούν οικογένειες στον δρόμο.
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 26/7/2013
  • Σε αποκλειστικές του δηλώσεις στη ΓΝΩΜΗ, ο Δρ. Κυριάκος Βερεσιές, νευρολόγος ψυχίατρος και αναπληρωτής καθηγητής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, παρέθεσε μια σειρά από επιστημονικά ευρήματα σχετικά με την έξαρση των ψυχολογικών και οικογενειακών προβλημάτων με κύρια αιτία την οικονομική κρίση και την αδυναμία των εργαζόμενων να αντεπεξέλθουν στον έντονο ανταγωνισμό που προκαλεί.
  • Όπως ανέφερε ο Δρ. Βερεσιές στην εφημερίδα μας, σε άτομα που είχαν προδιάθεση άγχους και κατάθλιψης, παρουσιάζονται το τελευταίο διάστημα υποτροπές και επιδείνωσή της κατάστασής τους σε ποσοστό γύρω στο 20%, μια τεράστια αύξηση για τα δεδομένα της ψυχιατρικής που παραπέμπει στην επίδραση των νέων συνθηκών. Επιπλέον, αύξηση κατά 10% παρουσιάζουν στις τελευταίες μετρήσεις τα οικογενειακά προβλήματα που διασυνδέονται με την οικονομική κρίση, στοιχείο που επίσης υποδηλώνει την απελπισία που έχει αρχίσει να καταλαμβάνει τα λαϊκά νοικοκυριά.
  • Η πλέον ανησυχητική αναφορά του Κ. Βερεσιέ, αφορά την αυξητική τάση που παρουσιάζεται στις περιπτώσεις αυτοκτονιών που εμφανίζονται πολλαπλάσιες σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, με χαρακτηριστική την αύξηση στην επαρχία Λάρνακα που έφτασε το τρομακτικό ποσοστό του 800%. Σημειώνεται πως οι αρχές αποφεύγουν επιμελώς να δημοσιοποιούν στοιχεία για αφύσικους θανάτους ακολουθώντας οδηγίες των συμβουλευτικών υπηρεσιών.
ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΑΣΤΙΚΑ ΧΡΕΗ
  • Πονοκέφαλος έχει καταντήσει για τη Διεύθυνση των Κεντρικών Φυλακών η ροή πολιτών που κλείνονται πίσω από τα κάγκελα για χρέη, διατροφές και πρόστιμα, λόγω της οικονομικής κρίσης και ανεργίας που μαστίζει τον τόπο, ειδικότερα μετά την καταστροφικό μνημόνιο Αναστασιάδη-Eurogroup που έδωσε την χαριστική βολή στους εργαζόμενους. Η πολιτική της φυλάκισης για αστικά χρέη ήταν ουσιαστικά σε αναστολή την προηγούμενη πενταετία με εντολές της εκτελεστικής εξουσίας, κάτι που φαίνεται να αποτελεί πλέον παρελθόν, με τις υποθέσεις που οδηγούνται πίσω από τα κάγκελα να αυξάνονται καθημερινά.
  • Η κρατική αναλγησία σε βάρος της εργατικής τάξης είναι κάτι περισσότερο από εμφανής. Σε δηλώσεις του στα μέσα, ο Διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών Γιώργος Τρυφωνίδης έκανε λόγο για «πρόβλημα το οποίο καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ώστε να γίνουν διευθετήσεις για να δοθούν κάποια ποσά έναντι των χρεών και να μπορέσει και ο Γενικός Εισαγγελέας να αναστείλει την ποινή». Σημειώνεται πως οι φυλακές είναι υπερπλήρεις και σε πολλές περιπτώσεις είναι αδύνατο να διαχωριστούν οι φυλακισμένοι για αστικά χρέη από τους υπόλοιπους, όπως προβλέπεται στη νομοθεσία.
  • Την ίδια ώρα, εκατομμυριούχοι που συνεχίζουν να ζουν στη χλιδή, δεν ενοχλούνται από τις αρχές για υποθέσεις φοροδιαφυγής που αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ενώ εξαντλείται η «παλληκαριά» του κράτους σε περιπτώσεις ανέργων και άλλων δυσπραγούντων των οποίων οι οικογένειες  μαζεύουν τα αναγκαία ποσά για να τους αποφυλακίσουν.
ΑΠΛΩΝΟΥΝ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ
  • Παρά τη κατάθεση από το ΑΚΕΛ στη Βουλή εδώ και μήνες της πρότασης νόμου για διασφάλιση της πρώτης κατοικίας και την αποτροπή θυματοποίησης των συμπολιτών μας που λόγω της κρίσης και της ανεργίας αδυνατούν να αποπληρώνουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις, Κυβέρνηση και συμπολίτευση συνεχίζουν να κωφεύουν και να μεταθέτουν τη συζήτηση του θέματος στις «ελληνικές καλένδες».
  • Οι λόγοι της κωλυσιεργίας των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Αναστασιάδη είναι προφανείς και έχουν να κάνουν με την προσπάθεια διάσωσης της Τράπεζας Κύπρου, αφού οι τεχνοκράτες της τράπεζας αλλά και της ίδιας της Τρόικας με κανένα τρόπο δεν θα ήθελαν να συζητηθούν περιπτώσεις εξαιρέσεων στις διαδικασίες εκποιήσεων.
  • Τραπεζιτικά στελέχη ερωτούμενα από τη ΓΝΩΜΗ για την έλλειψη διάθεσης εκ μέρους των τραπεζών αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης να ενεργήσουν προς διασφάλιση της πρώτης κατοικίας, αναφέρουν πως αυτό θα ήταν ένα απευκταίο σενάριο για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, γιατί θα οδηγούσε ενδεχομένως σε μια αυξητική τάση στις στάσεις πληρωμών δανείων εκ μέρους των νοικοκυριών.
  • Αυτό το επιχείρημα ακούγεται μεν λογικό για τα τραπεζιτικά συμφέροντα, αλλά από την άλλη, για χιλιάδες περιπτώσεις άνεργων συμπατριωτών μας, το να βρεθούν στον δρόμο αυτοί και οι εξαρτώμενοί τους είναι άδικο και απάνθρωπο, και θα πρέπει να τύχει συγκεκριμένης αντιμετώπισης πέραν από ευχολόγια. 

1 Αυγούστου 2013

Σωτήρης Κωνσταντίνου: Ο καταδρομέας που αντιστάθηκε στο πραξικόπημα και εκτελέστηκε εν ψυχρώ

Δεν υπάκουσαν όλοι στις «άνωθεν εντολές» - Σε πήλινα πόδια το θεώρημα Χάσικου περί «διατεταγμένης υπηρεσίας»
  • Έχει ένα κενό το θεώρημα του Σωκράτη Χάσικου περί «διατεταγμένης υπηρεσίας» και «άνωθεν εντολών» στους άνδρες των ΛΟΚ που επιτέθηκαν στο Προεδρικό την 15 Ιουλίου 1974. Μια μεγάλη μαύρη τρύπα στο σώμα της Δημοκρατίας που ακούει στο όνομα Σωτήρης Κωνσταντίνου, του ήρωα της αντίστασης που εκτελέστηκε πισώπλατα στη μονάδα του επειδή, σύμφωνα με τις μαρτυρίες σχετικής έρευνας, αρνήθηκε συμμετοχή στο πραξικόπημα.
  • Ο Κωνσταντίνου υπηρετούσε το 1974 τη θητεία του στις Δυνάμεις Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς και ήταν ένας από τους 22 Λοκατζήδες που σκοτώθηκαν στο πραξικόπημα. Το πόρισμα όμως της έρευνας που διατάχθηκε από τον Υπουργό Άμυνας Χριστόδουλο Πασιαρδή το 2007 και ανατέθηκε στον Ξενοφώντα Καλλή, συντονιστή τότε του προγράμματος εκταφών αγνοουμένων, κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο θάνατος του δεν έγινε στις μάχες του Προεδρικού.
  • Η οικογένειά του είχε από το 1974 πληροφορίες ότι ο Σωτήρης εκτελέστηκε εν ψυχρώ από Έλληνα αξιωματικό της Εθνικής Φρουράς, και μετά από επίμονες προσπάθειες κατάφερε επί διακυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου να ανοίξει τον φάκελο των συνθηκών του θανάτου του.
  • Η πολύμηνη έρευνα, εκτός από τη λήψη πολλών καταθέσεων, περιλάμβανε την εκταφή και την επιστημονική εξέταση των λειψάνων του. Σύμφωνα με το πόρισμα Ξ. Καλλή, ο Σωτήρης Κωνσταντίνου δεν έλαβε μέρος στις επιθέσεις που έγιναν από τους πραξικοπηματίες. Ο θάνατός του προηγήθηκε της εκδήλωσης του πραξικοπήματος, το πρωί της 15ης Ιουλίου. Συγκεκριμένα, στην έκθεση αναφέρεται πως αρχικά τραυματίστηκε στην αριστερή πίσω ωμοπλάτη από ειδικό μαχαίρι ή ξιφολόγχη που χρησιμοποιούσαν τότε ανώτεροι αξιωματικοί των ΛΟΚ και ακολούθως πυροβολήθηκε, σχεδόν εξ επαφής, με περίστροφο.
  • Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται από το γεγονός πως σύμφωνα με τα νοσοκομειακά αρχεία, η σορός του μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας πριν από τη μεταφορά των νεκρών που έπεσαν στις μάχες του πραξικοπήματος. Παρόλα αυτά, η σορός δεν παραδόθηκε ποτέ στους οικείους του και τάφηκε με τους 21 άλλους πεσόντες της επίθεσης στο Προεδρικό. 
Αμετανόητη η γριβική παράταξη
  • Ο Σωκράτης Χάσικος και οι υπόλοιποι φορείς της θεωρίας περί «διατεταγμένης υπηρεσίας», θα πρέπει να προσπεράσουν την περίπτωση Σωτήρη Κωνσταντίνου προκειμένου να αποδείξουν πως οι νεαροί άνδρες των ΛΟΚ δεν είχαν άλλη επιλογή από την εκτέλεση του πραξικοπήματος. Υπήρχε επιλογή, η στάση που κράτησε ο μοναδικός ήρωας από τους 22. Μια στάση που αν έβρισκε περισσότερους μιμητές ανάμεσα στην επίλεκτη μοίρα, ίσως ακόμα και να αποφασιζόταν ματαίωση της προδοσίας.
  • Η αλήθεια όμως, είναι πως οι επιλογές κληρωτών τόσο για τις μοίρες των ΛΟΚ, όσο και για τους έφεδρους αξιωματικούς επί ελληνικής στρατιωτικής Χούντας, γίνονταν με ιδεολογικά κριτήρια. Μόνο ως εξαίρεση του κανόνα θα μπορούσε να υπηρετήσει άνδρας προοδευτικών φρονημάτων σ’ αυτά τα πόστα.
  • Γινόταν αντικομμουνιστικό και εθνικιστικό κοσκίνισμα και φακέλωμα στην Εθνική Φρουρά επί Χούντας, και οι 21 νεαροί λοκατζήδες που ανέλαβαν τελικά να επιτεθούν στο Προεδρικό για να σκοτώσουν τον Μακάριο, δεν επιλέχθηκαν τυχαία από τους έλληνες αξιωματικούς που εκτέλεσαν το έγκλημα.
  • Το μοναδικό ελαφρυντικό που θα μπορούσε να αποδοθεί στους 21 πεσόντες απέναντι στη Δημοκρατία και τους επιζώντες της μοίρας καταδρομών, είναι σίγουρα το νεαρό της ηλικίας τους και η έλλειψη πολιτικής ωριμότητας που θα τους απέτρεπε από το να συμμετέχουν στην αυτοκαταστροφική αυτή επιχείρηση, η οποία τελικά αποδείχθηκε να είναι η αφορμή που επιζητούσε η Τουρκία για να διχοτομήσει το νησί.
  • Σίγουρα όμως, είναι οξύμωρο να χρησιμοποιείται το πιο πάνω επιχείρημα από εκπροσώπους της Δεξιάς, από τη στιγμή που επίσημα ο ΔΗΣΥ και οι σύνδεσμοι αγωνιστών ΕΟΚΑ συμμετέχουν αδιάλειπτα σε εκδηλώσεις και ενέργειες που αποκαθιστούν, δικαιώνουν ή και ηρωοποιούν την ΕΟΚΑ Β’ και την πραξικοπηματική κυβέρνηση.
  • Τέσσερις δεκαετίες μετά, ο Συναγερμός αδυνατεί να υιοθετήσει το κοινοβουλευτικό πόρισμα του φακέλου της Κύπρου για να μη θίξει τον πυρήνα του, τη Γριβική παράταξη, χωρίς να αναγνωρίζει το γεγονός πως το πραξικόπημα ήταν μέρος του ΝΑΤΟϊκού σχεδίου για διχοτόμηση της Κύπρου.
  • Πως θα μπορούσαμε να αναμένουμε άραγε από τα αμούστακα παιδιά των ΛΟΚ να έκαναν αυτές τις παραδοχές τότε, από τη στιγμή που το μεγαλύτερο κόμμα του τόπου που αντιπροσωπεύει ένα σεβαστό κομμάτι της κοινωνίας, δεν μπορεί να τις κάνει ούτε και σήμερα; 
Του Στέλιου ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ στη ΓΝΩΜΗ, 27/7/2013
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...