"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

30 Μαρτίου 2014

Ο φασισμός δεν έρχεται απ το μέλλον

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα
  • Το ιστολόγιο αυτό έχει ασχοληθεί από το 2010 και το 2011 επισταμένα με το ΕΛΑΜ, την θυγατρική του σχέση με τη Χρυσή Αυγή, τη στήριξή του από τον Αρχιεπίσκοπο  αλλά και την εξόφθαλμα παράνομη δράση του η οποία όμως δεν προβλημάτιζε μέχρι την περασμένη Πέμπτη τη Δεξιά και την κυβέρνησή της
  • Όταν η Αριστερά ακουμπούσε το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων, καταγγέλλοντας τις ιδέες και τις δράσεις του ΕΛΑΜ, κάποιοι μιλούσαν για προσπάθεια πόλωσης εκ μέρους του ΑΚΕΛ και για προσκόλληση του με το παρελθόν!
  • Το ΕΛΑΜ ήταν στην πρωτοπορία της κοινωνικής αναταραχής για την παραίτηση του Δημήτρη Χριστόφια με αφορμή το μυστήριο θανατικό στο Μαρί καθώς και στην πολεμική ενάντια στους μετανάστες.
  • Το χρησιμοποίησαν ως δύναμη κρούσης, το ντάντεψαν στα μνημόσυνα του Γρίβα και του Σαμψών, του επέτρεψαν να στρατολογεί μέσα στις κερκίδες των σωματείων τους, και τώρα «ανακαλύπτουν» πως η δράση του «μοιάζει με φασιστική»!
  • Άργησαν. Το αυγό έχει ήδη εκκολαφτεί κάτω από τον φιλόξενο κόρφο τους…
***
  • Τα γεγονότα στη Λεμεσό με τους τραμπουκισμούς στην συγκέντρωση που ήταν ομιλητής ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ενόχλησαν, επιτέλους θα έλεγε κάποιος, ΔΗΣΥ και συνεργάτες. Είναι όμως ειλικρινής αυτή η ενόχληση που αισθάνονται οι Συναγερμικοί και το συνδικάτο των εργοδοτών και των βιομηχάνων που βρίσκεται από πίσω τους;
  • Ο Γενικός Εισαγγελέας αποδίδει στα νέα φυντάνια του Γριβισμού, τους απόγονους των ταγματασφαλιτών και των χουντικών, «άγνοια του νόμου». Είναι εφευρετική η καθεστωτική τάξη, όταν μπουν τα δυο της πόδια σ’ ένα παπούτσι. Όταν πρέπει να παραδεχτεί πως τα παιδιά της, η φασίζουσα νεολαία, δεν έμαθαν να κρύβουν τις πραγματικές τους απόψεις, όπως κάνουν οι μεγαλύτεροι και «σοφότεροι» της παρατάξεως…
  • Η υποκρισία των Κυβερνώντων δεν έχει φυσικά μόνο εσωτερικές διαστάσεις: Για την Ουκρανία και την επανένωση της Κριμαίας με την Ρωσία που ήρθε ως αποτέλεσμα του πραξικοπήματος στο Κίεβο, ο Νίκος Αναστασιάδης και η κυβέρνησή του, συντάχθηκαν, όπως αναμενόταν άλλωστε, με τη φασιστική παλινόρθωση. Εκεί όπου και πάλι χρησιμοποιήθηκε η ακροδεξιά και οι νοσταλγοί των SS, για να γίνει το «θέλημα» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
  • Οι φασίστες στην Ουκρανία, την Κύπρο και την Ελλάδα, η συμμαχία Δεξιάς-Ακροδεξιάς στη Λατινική, οι χουντικοί στην Αίγυπτο, οι φονταμενταλιστές, οι λήσταρχοι και οι επαγγελματίες δολοφόνοι στην Λιβύη, τη Συρία και αλλού, χρησιμοποιούνται από τους δυτικούς ενάντια στην εθνική ανεξαρτησία των λαών και τη προοδευτική-δημοκρατική προοπτική.
  • Τους ενοχλούν μόνο όταν «ξεφεύγουν» από τους κοινούς στόχους κι όταν δεν τους εξυπηρετεί η δράση και ο χαρακτήρας τους σε μια συγκεκριμένη στροφή των εξελίξεων.
  • Τους καλύπτουν λοιπόν, είναι ολοφάνερο, γιατί είναι παιδιά της ίδια φύτρας και εξυπηρετούν τους ίδιους πολιτικοοικονομικούς σχεδιασμούς.
***
  • Ο φασισμός είναι μια ταξική υπόθεση. Δεν μπορεί να καταδικαστεί με ειλικρίνεια και να περιοριστεί πρακτικά από τους αστούς και τα «εθνικά» κόμματα, από τη στιγμή που στην ουσία αποτελεί την πρώτη γραμμή της άρχουσας τάξης και των συμμάχων της μέσα και έξω από τη χώρα, στον ευρύτερο ταξικό πόλεμο.
  • «Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον». Αυτό δεν είναι μόνο στίχος και σύνθημα, είναι η ιστορική και ταξική αλήθεια.
  • Είναι πάντα εκεί και μπαίνει μπροστά από την άρχουσα τάξη όταν νιώθει πως πρέπει να ενεργήσει βίαια για να ανατρέψει την «προδιαγραφόμενη διολίσθηση» προς τ’ αριστερά.
  • Βρίσκεται στον στρατό, στην κρατική μηχανή, στα σωματεία της Δεξιάς, στα σχολεία, στις ιδέες και τη νοσταλγία άλλων εποχών, όταν περνούσαν από στρατοδικεία του κομμουνιστές, τους εκτελούσαν, τους οδηγούσαν στην εξορία ή την αναγκαστική μετανάστευση, την πολιτική και οικονομική προσφυγιά.
  • Κι αν για κάποιους «ο Γρίβας ζει και τους καθοδηγεί», για μας, στην αντίπερα όχθη, ζει ο Μπελογιάννης του οποίου σήμερα θυμόμαστε τη θυσία για το «ψωμί, τη δημοκρατία και την ειρήνη», μας καθοδηγούν ο Μισιαούλης και ο Καβάζογλου, ο Ττοφαρής, ο Πέτρου, ο Μένοικος, οι πεσόντες από το φασιστικό πραξικόπημα του 74’ και οι νεκροί της εισβολής που ακολούθησε...

2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος30/3/14, 11:38 μ.μ.

    τι γραφεις παλι ρε παλιοπουστα μισελληνα σκατοκουμμουνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να δεις τι σου χω γι αύριο ρε Λεωνίδα

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...