"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

3 Απριλίου 2014

Ας δούμε επιτέλους τα ιστορικά δεδομένα κατάματα: «Αγώνας» για το πέρασμα της Κύπρου από την Αγγλική στην Αμερικάνικη επικυριαρχία

Ποιοί δημιούργησαν την ΕΟΚΑ και έστειλαν στην Κύπρο τον Γρίβα 
  • Ο αγώνας της ΕΟΚΑ 55-59 δεν ήταν αντιαποικιακός, ούτε και απελευθερωτικός. Ήταν κατά βάση αντικομμουνιστικός και αντιτουρκοκυπριακός, και εξυπηρετούσε τους σχεδιασμούς για μεταφορά της Κύπρου από την Αγγλική αποικιοκρατία στην Αμερικάνικη επικυριαρχία.
  • Η Ελληνική Κυβέρνηση του Στρατηγού Παπάγου που συνέδραμε με οπλισμό (σύμφωνα με κάποιες πηγές, τα όπλα που χρησιμοποίησε η ΕΟΚΑ ήταν της ταγματασφαλίτικης "Χ" του Γρίβα) και έδωσε εμμέσως τις «ευλογίες» της στο εγχείρημα, υπήρξε αδιαμφισβήτητα υποχείριο της Αμερικάνικης πρεσβείας.
  • Ο ίδιος ο Αλέξανδρος Παπάγος ήταν ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων που είχαν  στόχο την οριστική επικράτηση του «εθνικού στρατού» έναντι του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος, σε πλήρη συνεργασία με τους Άγγλους και τους Αμερικανούς. Τα ίδια ισχύουν φυσικά και για τον Γεώργιο Γρίβα, κάτι που θα πρέπει να προκαλέσει κάποτε και κάποια ιστορικά ερωτήματα και την αμφισβήτηση της «εθνικής αφήγησης». 
  • Ο Στρατάρχης Παπάγος παρέμεινε επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων μετά τον εμφύλιο, προφανώς με την έγκριση αν όχι με απόφαση των Αμερικανών, συμβάλλοντας στην ίδρυση στις 11 Απριλίου 1950 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αναλαμβάνοντας την οργάνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας του οποίου υπήρξε και ο πρώτος αρχηγός.
  • Αυτός ο στρατιωτικός, ο πρώτος ηγέτης της μεταπολεμικής ελληνικής Δεξιάς και Πρωθυπουργός από το 1952 με το κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε ένα χρόνο νωρίτερα, τον «Ελληνικό Συναγερμό», έδωσε το πράσινο φως στην τότε Εθναρχία, για την ανάπτυξη στρατιωτικής δράσης εκ μέρους του Γεώργιου Γρίβα.
  • Είναι ο Πρωθυπουργός, που ευθυγράμμισε απόλυτα την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με την πολιτική των Η.Π.Α. παραχωρώντας τους το δικαίωμα της δημιουργίας στρατιωτικών βάσεων στο ελληνικό έδαφος, και όπως αργότερα και η Χούντα του 67’, εξυπηρετούσε με όλες του τις ενέργειες τους σχεδιασμούς της CIA και των ΝΑΤΟϊκών.
  • Η κάθοδος του Γρίβα στην Κύπρο και η δράση των οργανώσεων που δημιούργησε, δεν είχαν απλά την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων και κατ’ επέκταση των ΗΠΑ. Υπάρχει μια βαθύτερη σχέση, και μόνο αν επιτηδευμένα εθελοτυφλούμε μπορούμε να αγνοήσουμε τα ιστορικά δεδομένα και την εμπλοκή των Αμερικανών, διαμέσου της Γριβικής-Γιωρκατζικής παράταξης.
  • Της παράταξης ανέλαβε να αφοπλίσει και να πολιτικοποιήσει ο Γλαύκος Κληρίδης, και υπηρετεί πιστά σήμερα ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Κυπριακός «Δημοκρατικός Συναγερμός»


7 σχόλια:

  1. Ο παπάς μου έshιει την εντύπωσην ότι κάποια στιγμήν υπήρξεν που πλευράς ΕΣΣΔ θετική δήλωση/ αναφορά για τον αγώναν της ΕΟΚΑ, του τύπου "είναι αντιαποικιακός τζιαι επικροτούμεν τον". Ως τωρά εν ήβρα κάπου σχετικήν αναφοράν. Λέει σου κάτι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι δεν έχω υπόψην μου, υπάρχει μόνο μια παρεξηγημένη αναφορά του Τσε για τα γεγονότα του 63-64 που την χρησιμοποιούν κατά πως τους συμφέρει Σαμψών-Μάχη.

      Διαγραφή
  2. 'Οσο για την έναρξη σου, εννά προτείνω κάτι που επρότεινεν ο Άνεφ τζιαι δεν κάμνει σχεδόν κανένας: παράθεσην γεγονότων λαμβάνοντας υπόψην την συγκεκριμένην συγκυρίαν τόσον εντός όσον τζιαι εκτός της Κύπρου. Ισχυρίζεσαι ότι ο αγώνας ήταν αγώνας κάποιας μειοψηφίας; Το όλον θέμαν της επιδίωξης της ένωσης άρχισεν το '55-59 οξά πολλά νωρίττερα; Όντως οι αμερικανοί τότε εμάχουνταν να ποκουππίσουν τους εγγλέζους τζιαι να αναλάβουν τα ινία στην Μέσην Ανατολήν. Οι δε εγγλέζοι μόλις είχαν φύει κλωτσηδόν που το Σουέζ, τζιαι η Κύπρος ξαφνικά ήταν το μόνον τουε αποκούμπιν. Ο Cobain της Guardian κάπου στο βιβλίον του "Cruel Brittannia" αναφέρει ότι το σχετικόν τμήμαν πληροφοριών τους ήταν τόσον άσχετον με την κυπριακήν κατάστασην που ενόμιζεν ότι ο Γρίβας εν κομμουνιστής.
    Γενικά εβαρέθηκα να θκιαβάζω τζιαι να ακούω ερμηνείς τζιαι αφηγήσεις διανθισμένες με τα ιδεολογικά στερεότυπα του καθενός. Εν τζιαιρός να γραφτεί η ιστορία νηφάλια τζιαι αντικειμενικά. Τζιαμέ συμφωνούμεν (στο στόχον)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περίμενε και την επόμενή μου ανάρτηση.
      Η ιστορία έχει γραφτεί νηφάλια τζιαι αντικειμενικά, που νυν υπάλληλο του προεδρικού μεταξύ άλλων.
      Γεγονότα μόνο αναφέρω.

      Διαγραφή
    2. Επίσης φίλε Γούφι, πριν προχωρήσω στην επόμενη ανάρτηση που εν σχετική, μπορείς να εξηγήσεις τι εννοείς με την ερώτηση " Ισχυρίζεσαι ότι ο αγώνας ήταν αγώνας κάποιας μειοψηφίας;"

      Ο ένοπλος αγώνας, ναι, ήταν απόφαση που δεν επάρθηκε που την πλειοψηφία, ή έστω μιαν ηγεσία που εκπροσωπούσε τες λαϊκές μάζες. Επήρε δηλαδή η πλειοψηφία την απόφαση να κάμει αντικομμουνιστικό και αντιτουρκοκπριακό αγώνα, παράλληλα με τον τάχα αντιαποικιακό;
      Νομίζω παίζεις παιχνίδια Γούφι μου. Αν ήταν ή όχι αίτημα της πλειοψηφίας η ένωση την εποχή εκείνη, δεν σημαίνει τζιαι ότι θα επικροτούσαν ένα χίτικο, δήθεν αντιαποικιακό αγώνα, με βασιλόφρονες τζιαι λοιπούς;
      Η μορφή του αγώνα ήταν επιβαλλόμενη από έξω, με την αστική (τσιφλικάδικη και εκκλησιαστική) τάξη να ονειρεύεται φούρνους ποξαμάθκια για την κατάληξή του, όπως περίπου εκάμναν πριν το 74 αλλά τζιαι πριν το 2013.

      Διαγραφή
  3. Νάμπου να σου πω Στέλιο, γράφεις κάποια πράματα καθαρά επιλεκτικά, ερμηνεύκεις τα μέσα που συγκεκριμένο φακόν, αλλά παίζω εγώ παιχνίθκια. Ο "υπάλληλος του προεδρικού", ο οποίος τυγχάννει επίκλησης πάλε όσον βολεύκει η θέση του, αναφέρει ρητά ότι τον Γρίβαν έφκαλεν τον που την πολιτικήν - τζιαι άλλην - ανυποληψίαν, ο Μακάριος, ο οποίος ήταν γνωστός sympathizer της "Χ". Πούντον τον Μακάριον μέσα στην ανάπτυξην της σκέψης που κάμνεις, για να αποκτά μιαν στοιχειώδην ισορροπίαν, ιστορικά τζιαι άλλωσπως.
    Η εκ των υστέρων γνώση τζιαι κτιρική σκέψη δεν αφήννει αμφιβολίαν ότι ο ένοπλος αγώνας ήταν μια λανθασμένη επιλογή, τόσον λόγω του ότι απέτυχεν στον έναν τζιαι μοναδικόν του στόχον, όσον τζιαι γιατί εδιαίρεσεν καθέτως τζιαι οριζοντίως την κοινωνίαν της κύπρου (έλληνες/ τούρκοι, αριστεροί/ δεξιοί). Τούτα όμως τα στοιχεία εν ήρταν ουρανοκατέβατα, υποβόσκαν για δεκαετίες, τζιαι εν υπήρξεν ένας ουράνιος δάκτυλος να τα στήσει ούλλα, ούτε αμερικάνικος, ούτε σουαχιλέζικος.
    Που την στιγμήν που άρχισεν ο αγώνας όμως, τζιαι παρά τους λανθασμένους τζιαι συχνά εγκληματικούς χειρισμούς τόσον της στρατιωτικής όσον τζιαι της πολιτικής ηγεσίας (π.χ. η ευκαιρία που εχάθηκεν το '56 κατ' εμέναν οφείλεται 100% στον "εθνάρχην"), ο απλός ο κόσμος, στην πλειοψηφίαν του, εδέχτηκεν τον, αγκάλιασεν τον, υποστήριξεν τον. Ακόμα τζιαι η αριστερά, παρά την ολέθριαν στάσην του Γρίβα να την αποκλείσει, ως απλός κόσμος ήταν παρών, εβοήθησεν παντοιοτρόπως. Κατ' εμέναν, τζια με όσα καταλαβαίνω, ήταν αγώνα ςπλειοψηφίας. Τωρά, αν όπως το 2004, ήταν μια πλανεμένη πελιοψηφία (όπως ας πούμεν το 2004), εν αιτιολογεί την εισαγωγή σου, που λλίον πολλά αποδίδει την ως πλήρως σχεδιαμσένην τζιαι ελεγχόμενην που μιαν συμφεροντολογικήν μειοψηφίαν. Αν εν παιχνίδιν που κάμνω, μάλλον εν το καταλάβω ούτε εγώ ο ίδιος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιχάλη μου, ο Μακάριος ήταν ένας "αποστάτης" της παράταξης μετά την ανεξαρτησία, εξού και η πολεμική εναντίον του από το 64 τουλάχιστον, μέχρι και το 74' που τους μετεξελισσόμενους χίτες. Ήταν "προδότης" για την Γριβική παράταξη έννεν; Τζιαι στόχος.

      Εν τζιαι ήταν το αντίπαλο δέος εκείνη την περίοδο για να τον κρίνω ξεχωριστά δηλαδή ή ως αντιπαραβολή. Το δίπολο ήταν ΕΟΚΑ-ΑΚΕΛ. Εθναρχία και Αριστερά.

      Αμβισβητώ φυσικά ότι ήταν αγώνας πλειοψηφίας τζιαι ότι ο "απλός κόσμος" τον αγκάλιασε. Απλός κόσμος είχε εκτελεστεί με διαταγή του Γρίβα, μόνο και μόνο γιατί ήταν απλά αριστεροί, χιλιάδες άλλοι επήραν τον δρόμο της μετανάστευσης.
      Η αριστερή νεολαία στην επαρχία αμμοχώστου συγκεκριμένα, εμετανάστευσε μαζικά την περίοδο 57-59 τζιαι δεν ήταν μόνο για οικονομικούς λόγους. Εφοάτουν για τη ζωή της. Λαλεί τα καλύτερα ο Μιχάλης Μιχαήλ στα βιβλία και τις έρευνές του. Όπως φυσικά τζιαι ο Μιχάλης ο Πουμπουρής.
      Η βάση της κυπριακής παροικίας στο Λονδίνο εσχηματίστηκεν ακριβώς εκείνη την περίοδο. Τι "αγκάλιασμαν" ήταν τούτον, έν μπορώ να καταλάβω.

      Επιμένεις πως τούτα ούλλα δεν ήρταν ουρανοκατέβατα τζιαι δεν υπήρξε "ουράνιος δάκτυλος".
      Τούτος εν ένας ισχυρισμός που γίνεται τζιαι από μερίδα της εξωακελικής αριστεράς, πιο κομψά φυσικά, στο μοτίβο του "οι αμερικανοί και γενικά οι δυτικοί ακολουθούσαν απλά τις εξελίξεις στην Κύπρο, προτείνοντας λύσεις".
      Κι εφόσον υπάρχει ανάγκη να ξανατεκμηριωθεί ο πρωταγωνιστικός και όχι απλά υποστηρικτικός ρόλος της CIA και του ΝΑΤΟ στις εξελίξεις σε Κύπρο, Ελλάδα και Τουρκία (και ο πρακτορικός ρόλος όσων εξυπηρέτησαν αυτούς τους σχεδιασμούς), θα πρέπει να συνεχίσουμε να το κάμνουμε.

      Ναι, ήταν μια πλήρως σχεδιασμένη τζιαι ελεγχόμενη συμφεροντολογική (ταξική) μειοψηφία που οργάνωσε την εικοσαετή ένοπλη δράση στην Κύπρο που κατέλειξε στην εισβολή και την κατοχή φίλε Μιχάλη.
      Όπως έκαμες τις πρώτες παραδοχές για την ποιότητα τζιαι τα αποτελέσματα του αγώνα, με μιαν έντιμη μελέτη θα φτασεις πιστεύω τζιαι σε τούντο συμπέρασμα.

      Ο διχασμός της εργατικής τάξης σε εθνικόφρονη τζιαι κομμουνιστική-διεθνιστική, αλλά ειδικά η βία της πρώτης πάνω στη δεύτερη, ναι, έγινε τζιαι γίνεται στη βάση των σχεδιασμών μιας ξενόδουλης ταξικής μειοψηφίας. Τζιαι όι μόνο στην Κύπρο φυσικά.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...