"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

26 Αυγούστου 2014

Ο φίλος μου ο Ναθαναήλ, ο νέος άνθρωπος και ο Τσε


"Ο Κομμουνισμός είναι ένα φαινόμενο συνείδησης και όχι μόνο ένα φαινόμενο παραγωγής. Δε μπορείς να φτάσεις στον κομμουνισμό με την απλή μηχανική συσσώρευση ποσοτήτων προϊόντων που τίθενται στην διάθεση του λαού. Έτσι, σίγουρα θα φτάσουμε κάπου, σίγουρα σε κάποια ειδική μορφή του σοσιαλισμού. Αυτό όμως που καθορίζεται από τον Μαρξ ως κομμουνισμός και αυτό που φιλοδοξούμε γενικά να είναι ο κομμουνισμός, σε αυτό δεν μπορούμε να φτάσουμε αν ο άνθρωπος δεν είναι συνειδητός. Δηλαδή, αν δεν αποκτά μια νέα συνείδηση απέναντι στην κοινωνία"

[Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Δεκέμβρης 1963]
  • Ο φίλος μου ο Ναθαναήλ, δε νιώθει άνετα να αυτοπροσδιορίζεται ως κομμουνιστής. Είναι μεγάλη υπόθεση, λέει, να δηλώνει κάποιος κομμουνιστής, ειδικά στις μέρες μας. Δηλώνει «αριστερός» και «φιλοκομμουνιστής».
  • Αποφεύγει και να προσφωνεί όλους εμάς που τον ακολουθούμε και τον εκτιμούμε, ως συντρόφους. Δίνει μια τέτοια βαρύτητα και ειδική σημασία στις λέξεις «κομμουνιστής» και «σύντροφος», που λες και δεν έχει έρθει ξανά ή ώρα τους.
  • Είναι βαρύ το φορτίο μιας τέτοιας ομολογίας, για να λέμε την αλήθεια. Να δηλώνεις επαναστάτης και να θεωρείς πως έχεις συντρόφους, θα προϋπόθετε την ανάλογη δράση, ζωή και αποστολή.   
  • Ο Τσε μιλά ακριβώς για την ανάγκη τα κινήματα να δουν πίσω από το υλικό μέρος της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και να λάβουν σοβαρά υπόψη το μεγάλο προαπαιτούμενο: «τη νέα συνείδηση απέναντι στην κοινωνία».
  • Μια συνείδηση που θα επιτρέψει να γίνουν τα μεγάλα, σταθερά και ανυποχώρητα βήματα προς το «νέο κόσμο». Κι ο νέος αυτός κόσμος, μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο από το «νέο άνθρωπο».
“Για να οικοδομήσουμε τον κομμουνισμό, είναι αναγκαίο ταυτόχρονα με τις υλικές βάσεις,  να οικοδομείται  και ο νέος άνθρωπος … Με αυτό τον τρόπο, ο άνθρωπος θα φτάσει σε ολοκληρωμένη συνείδηση του εαυτού του ως κοινωνικού όντος, κάτι που είναι ισοδύναμο με την πλήρη πραγμάτωση του προορισμού του”
[Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Μάρτης 1965]
  • Ο κομμουνιστής, τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα, όσο ιδιαίτερα όταν καταφέρει να ανατρέψει την εξουσία των ντόπιων και ξένων εκμεταλλευτών, πρέπει να χαρακτηρίζεται από το ήθος του. Να είναι πάντα έντιμος κι αδέκαστος, λιτός και εγκρατής, να έχει βαθειά πολιτική σκέψη και να ζει μέσα στην κομματική και κινηματική οργάνωση.
  • Ο κομμουνιστής έχει καθαρό μυαλό, δεν παρασύρεται, δεν αστικοποιείται, δεν ανταλλάσει την προσωπική ή οικογενειακή του αναβάθμιση με τον εργατικό αγώνα. Είναι αυστηρός απέναντι στα παρακμιακά και τα εύκολα, αναπνέει μόνο μέσα σε μορφωτικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα, στις τέχνες, τα βιβλία, την ιστορία - χωρίς όμως να είναι στριφνός και απόμακρος, δυσπρόσιτος ή απρόβλεπτος.
  • Έχει πανανθρώπινα ιδανικά και οράματα, έχει την έγνοια της γης και του οικοσυστήματος. Αγωνίζεται για την πνευματική και τεχνολογική πρόοδο της ανθρωπότητας ως τη βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια άλλη ζωή, πιο ελεύθερη και πιο δημιουργική, που να διασώζει και να προστατεύει κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη.
  • Ο κομμουνιστής λατρεύει τη ζωή, τη φύση, την ανθρώπινη πρόοδο και ευτυχία. Δίνει τον καλύτερό του εαυτό στο κοινωνικό σύνολο που ανήκει. Πρωτοπορεί, οργανώνει, υπομένει και θυσιάζεται για την καλυτέρευση των συνθηκών για τον απλό άνθρωπο.
  • Είναι έντιμος και διαλεκτικός στις συζητήσεις και τις τοποθετήσεις του, χρησιμοποιεί μόνο πραγματικά στοιχεία και ντοκουμέντα, δε συκοφαντεί, δεν κατασκευάζει κατηγορητήρια. Ξέρει καλά τη Μαρξιστική και Λενινιστική προπαίδεια, όχι φυσικά σαν τυφλοσούρτη και παπαγαλία, αλλά σαν εργαλείο σκέψης και ανάλυσης.
  • Ξέρει πως ο πιο πολύτιμος σύμμαχος για μια ριζοσπαστική εναλλακτική πορεία της ανθρωπότητας, είναι ο πολιτισμός και η επιστήμη: Η μορφωτική και τεχνολογική ανόρθωση που με τη σειρά της θα ενθαρρύνει και θα στηρίξει τη συλλογική δράση και τον τελικό θρίαμβο του δημόσιου συμφέροντος απέναντι στο ιδιωτικό.
  • Εργάζεται για την ειρήνη, για τον αφοπλισμό, την ευημερία, την υγεία και την ανάπτυξη και της πιο απομακρυσμένης κοινότητας ανθρώπων. Έχει ως κανόνα την ισοτιμία και την ισοπολιτεία, απεχθάνεται την κοινωνική αδικία, τις διακρίσεις, το ρατσισμό, την ανθρώπινη δυστυχία και τα οικονομικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω τους.
Ο Τσε πίστευε στον άνθρωπο. Αν δεν πιστεύουμε στον άνθρωπο, αν θεωρούμε ότι ο άνθρωπος είναι ένα αδιόρθωτο ζωάκι, που μπορεί να πάει μπροστά μόνο αν το ταΐζεις χορτάρι ή το δελεάζεις με ένα καρότο ή το δέρνεις με μια μαγκούρα – όποιος το πιστεύει αυτό, όποιος είναι πεισμένος γι αυτό, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει επαναστάτης δεν πρόκειται ποτέ να γίνει κομμουνιστής”
[Φιντέλ Κάστρο]
  • Ο επαναστάτης αφιερώνει τη ζωή του στην αντίσταση κατά της σκλαβιάς του ανθρώπινου πνεύματος. Μιας ανελευθερίας και χειραγώγησης της σκέψης που εκπορεύεται διαχρονικά από τις εκάστοτε άρχουσες τάξεις, τους φεουδάρχες, την εκκλησία, τους ιμπεριαλιστές και τους υπηρέτες τους, και έχει σαν στόχο και αποτέλεσμα τη συντήρηση του συστήματος εκμετάλλευσης.
  • Είναι ο άγιος και ο προφήτης της εποχής του, ανήκει στην εποχή του, μιλά και σκέφτεται για την εποχή του, υπερασπιζόμενος ένα πανάρχαιο ζητούμενο για την πολιτισμένη ανθρωπότητα: την ελευθερία του πνεύματος που με τη σειρά της θα επιτρέψει την απελευθέρωση από όσα καταδικάζουν ιστορικά τη μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων αυτού του πλανήτη σε μια απάνθρωπη ζήση.
  • Πιστεύει στον άνθρωπο, στις δυνατότητες του, στην ικανότητά του να υπερβεί το εγώ του και να γίνει ένα με ότι πιο καθαρό και πολύτιμο έχουν κυοφορήσει οι αιώνες: το σοσιαλιστικό-διεθνιστικό κίνημα.
  • Αρχίζω λοιπόν να κατανοώ σιγά-σιγά, πως φίλος ο Ναθαναήλ, διαισθανόμενος τη βαρύτητα και την ευθύνη μιας δήλωσης που θα τον κατέτασσε στους κομμουνιστές, από σεμνότητα, ταπεινοφροσύνη και μετριοπάθεια, δεν την αποτολμά. Έχει την επίγνωση πως «αν θέλεις να λέγεσαι κομμουνιστής» ισοδυναμεί με το «αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος».
  • Και θα έλεγα, κλείνοντας, πως στις μέρες μας θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο να είχαμε περισσότερους «Ναθαναήλ» και λιγότερους αυτόκλητους και αυτο-αναγορευμένους επαναστάτες και κομμουνιστές.  
  • Ας γίνουμε πρώτα καλύτεροι άνθρωποι, άξιοι επιβίωσης και πνευματικής ανύψωσης. Άνθρωποι του πνεύματος, γνήσια κοινωνικά κι αλληλέγγυα όντα.
  • Δε θα μπορούσαμε έτσι κι αλλιώς, να χτίσουμε το νέο κόσμο με τα παλιά υλικά…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...