"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

26 Οκτωβρίου 2014

Ολίγα για τους ζαβροδέξιους υποκριτές και τους δρόμους της Αριστεράς

Λατινική: Εκεί όπου τα κινήματα κερδίζουν συνειδήσεις και αγώνες.
  • Ορισμένοι μπλόγκερς, πολιτικολόγοι, οικονομολόγοι, ιδεολόγοι και δεν συμμαζεύεται, θα έπρεπε κανονικά να κρύβονται μετά τα όσα εκτυλίχτηκαν μπροστά στα μάτια μας όλο το 13’ και συνεχίζουν για όσο 2014 καταφέραμε να επιζήσουμε.
  • Αντί αυτού, συνεχίζουν να μας πουλούν διαλεκτική, πατριωτική, δημοκρατική  ή και επαναστατική μούρη!
  • Από πού ν’ αρχίζω και που να τελειώσω με τις διάφορες τάσεις και μιντιακές ή διαδικτυακές περσόνες…
  • Απ’ αυτούς εκ επανενωτικής (λέμε τώρα) δεξιάς, που από το 2009 πιπιλούσαν την καραμέλα της «ατολμίας» Χριστόφια-ΑΚΕΛ στο Κυπριακό – αλλά δεν βρίσκουν τώρα τις κατάλληλες λέξεις για να χαρακτηρίσουν το βάλτο που έχει βουλιάξει το θέμα μας ο Αναστασιάδης με τους δυτικούς του φίλους και συμμάχους;
  • Και αλήθεια, θα πρέπει κιόλας να μας εξηγήσουν αν η αντίδραση της Ρωσίας στις προκλήσεις των Τούρκων στην ΑΟΖ και η παράλληλη σιωπή των δυτικών, είναι ακόμα ένα δείγμα του διπλού παιχνιδιού της Μόσχας και της ρεάλπολιτικ των Αμερικανών! Σιχαμεροί...
  • Στις ηφαιστειολογίες, τα ενιαία αμυντικά δόγματα και τους εξοπλισμούς (τα κόλπα της περασμένης του διακυβέρνησης) καταφεύγει και πάλι ο Συναγερμός για να θολώσει τα νερά. Κι αυτοί, οι κοσμοπολίτες, οι «θέλω λύση χτες», κάνουν τις πάπιες, οι υποκριτές, μπροστά στη δικαίωση του πραξικοπήματος από τη μια και τη διπλωματική και στρατηγική ανυποληψία της Κύπρου σήμερα, από την άλλη.   
  • Ή λέτε να ασχοληθώ με τους άλλους, της πατριωτικής (ξαναλέμε τώρα) δεξιάς, που ακόμα αναμασούν τα περί «δώρων» στην Τουρκία την περασμένη πενταετία μα δεν νιώθουν αυτή τη στιγμή την ανάγκη να διαμαρτυρηθούν έντονα για το γεγονός ότι η Τουρκία έχει μπει με αξιώσεις στα τεμάχια 1 και 2 της ελεύθερης, ας σημειωθεί, Κύπρου.  Μιαν τσας αγανάκτηση;  Μια λαμπαδηφορία ρε παιδιά; Υποκριτές και θεομπαίχτες και του λόγου τους.
  • Αλλά είναι και οι υπόλοιποι, οι εξ αριστερών υποτίθεται. Αυτοί που δεν έβρισκαν λόγους να πάρουν θέση ανάμεσα σε Αναστασιάδη και Μαλά στις περασμένες προεδρικές εκλογές, και τρέχουν τώρα πρώτοι-πρώτοι και αλαφιασμένοι  να αποκαλύψουν τη ΝΑΤΟϊκή μονοδρόμηση που επιβάλλει η κυβέρνηση της Δεξιάς, το πλιάτσικο στο δημόσιο πλούτο, την ημετεροκρατία και το ξήλωμα της κοινωνικής πολιτικής!
  • Αυτοί, που θεωρούν προϋπόθεση για κινηματική ανάκαμψη τη διάλυση του ΑΚΕΛ και το παλεύουν συστηματικά και με κάθε ευκαιρία και αφορμή, βυθιζόμενοι αυτάρεσκα στις φουσκάλες της ιδεολογικής τους καθαρότητας. 
  • Οι επαναστάτες του γλυκού νερού, οι λαφαζάνηες τζιαι οι αμπελοφιλόσοφοι. Μα πάνω απ όλα, κι αυτοί, υποκριτές.
Σιγά μην κλάψω – σιγά μην φοβηθώ
  • Έχω που λέτε πολλά ράμματα για τις γούνες ολονών τους, κι αριστερά, και δεξιά, και ζαβροδέξια, για τη δειλία τους να προχωρήσουν σε αυτοκριτική κι επανατοποθέτηση, βάζοντας στην ουσία  τον εγωισμό τους πάνω από την επιστήμη, την αλήθεια αλλά και τις προοπτικές του αγώνα.
  • Παρόλα αυτά, δεν εκτιμώ πως αξίζει τον κόπο ή θα βγάλει πουθενά μια τέτοια αντιπαράθεση. Ούτε και πιστεύω πως θα προσελκύσω μια έντιμη, ώριμη και προ παντός τεκμηριωμένη ανάλυση χωρίς λοβιτούρες και υπερβολές, που να απαντά στη δική μου κριτική σκέψη. Η εμπειρίες μου στον χώρο, δεν μου το επιτρέπουν…  
  • Θα σιωπήσω λοιπόν, όχι φυσικά γιατί δεν έχω κάτι να πω (γίνεται χαμός στα πέριξ και εντός), αλλά γιατί αυτό που θα βγει από μέσα μου θα είναι άκρως συγκρουσιακό… και θα μείνει και αναπάντητο…
  • Θα ήθελα, όταν θα είμαι έτοιμος,  να επανέλθω με πιο ολοκληρωμένες σκέψεις και πολιτικές απόψεις:  Για τους δρόμους της Αριστεράς και του διεθνιστικού κινήματος της νέας εποχής, για το ΝΑΤΟϊκό κράτος και παρακράτος στην περιοχή μας και τον κόσμο, για τις πραγματικές επιλογές που έχει μπροστά του ο προοδευτικός άνθρωπος.
  • Η μοναδική ίσως περίπτωση κατάθεσης αριστερού σχεδίου στις παρούσες συνθήκες για τους λαούς της περιοχής μας αλλά και γενικότερα, ανήκει στον έλληνα οικονομολόγο και πολιτικό αναλυτή, Κώστα Λαπαβίτσα (Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα για την Ελλάδα).  Αξίζει νομίζω να δώσουμε σημασία στο έργο αυτού του συντρόφου γιατί ακριβώς μπαίνει στη διαδικασία να προσφέρει αυτό που μας λείπει: ένα σχέδιο δράσης προσαρμοσμένο στις αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες, μια κάποια προοπτική.
  • Στη φάση που μπαίνουμε, θεωρώ πως δεν αρκεί ο σχολιασμός των γεγονότων της επικαιρότητας και το τρέξιμο πίσω από τις εξελίξεις. Πρέπει να έχουμε σχέδιο και πολιτική πρόταση.
  • Η αντιπαράθεση με τη σαπίλα της δεξιάς από την μια, τον αριστερισμό και τον ψευτοπατριωτισμό από την άλλη, μπορεί να έχει κάποιες πιθανότητες επιτυχίας μόνο αν βασίζεται σε συγκεκριμένο πολιτικό σχεδιασμό και πρόγραμμα.
  • Γιατί, μη μου πει κανείς πως κατάλαβε με ποιό πρόγραμμα το ΑΚΕΛ θα ξανασυμμετέχει στη διακυβέρνηση αυτού του τόπου, πώς θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή και πώς θα πάρει ζωή η λαϊκή εξουσία που προτάσσει το ΚΚΕ στην Ελλάδα…
  • Για όσο επικρατεί αυτή η θολούρα, όσοι από εμάς επιμένουν να πολιτικολογούν και να κάνουν ταξική ανάλυση των εξελίξεων, είναι καταδικασμένοι να ράβουν και να ξηλώνουν το ίδιο πουλόβερ ξανά και ξανά…
  • Και δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Ας γίνουμε επιτέλους συγκεκριμένοι. 

28 σχόλια:

  1. Αμπελοφιλοσοφια ειναι να επιμενεις μεχρι σημερα και μαλιστα με τουπε οτι θα συγκρατηθεις για να μην παρεκτραπεις κιολας απο τον θυμο του δικαιου που σε διακατεχει, οτι μπορεις να συγκερασεις στην περιπτωση της Κυπρου τουλαχιστον, αφου θελεις να ειμαστε συγκεκριμενοι - τα συμφεροντα ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσιας!

    Αυτη ειναι ολη και ολη η αμπελοφιλοσοφια σημερα του ΑΚΕΛ για την οποια μας ειπε και προχτες ο Χριστοφιας απο την τηλεοραση. Και δημιουργειται η απορια: αφου γινεται να τα συγκερασεις αυτα τα τρια γιατι την εποχη που θελαμε εμεις το δανειο δεν το πηραμε επειδη ειχε αντιρρησεις η ΕΕ με αποτελεσμα να εμπλακουμε με το μνημονιο και τα συνεπακολουθα;

    Εσυ θεωρεις ρεαλιστική και εφικτη την πολιτική που προβαλλει το κόμμα; Ή θα επιμενεις και μαλιστα με τουπε, πως οσοι απο ενα σημειο και μετα λεγαμε πως μεσα στην ΕΕ αναγκαστικα το ΑΚΕΛ διαλεξε πολο και αυτος ο πολος ειναι ο δυτικος απλα "θελαμε να διαλυσουμε το ΑΚΕΛ"; Το ΑΚΕΛ δεν εχει στην ουσια πολιτική προταση σημερα, εχει αποδεχτει απο μονο του οτι θα δεθει στον δυτικο αξονα, εξου και η εμμονη με την παραμονη στο Ευρω και την ΕΕ, εξου και η πληρης Τσιπροποιηση του κομματος!

    Ή αν γινουμε κυβερνηση θα ξαναμπλεκτει η Ρωσια ενομισες;...το πουλλιν επετασεν το 2012! Τερμα! Τουλαχιστον σοβαρευτου εφοσον το ενδιαφερον σου για το μελλον του τοπου και της αριστερας εν ειλικρινες!!! Οι αμπελοφιλοσοφιες πως το ΑΚΕΛ ηταν το σωστο ως τωρα δεν παραπατουν διοτι το ιδιο το ΑΚΕΛ αποτυχε στες προσπαθειες του και ειδεν εμπρακτα τα εμποδια!

    Η εποχη απαιτει να καμνει επιλογες η αριστερα, οχι να παριστανει τον Θεο ιδιαιτερα στην Μεση Ανατολη. Η Κυπρος το 2012 επρεπε να προωθησει ενα λαικό μετωπο για εξοδο απο την ΕΕ και το Ευρω!! Όι ακομα να περιπαιζετε τον κοσμο με τες "αλλαγες πλευσης" μεσα στην ΕΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, με την περίπτωσή σου ισχύουν και άλλα στα οποία δεν αναφέρθηκα. Όπως την εμμονή σου να μεταφράζεις (να παραποιείς δηλαδή) αυτά που διαβάζεις έτσι ώστε να πεις τα δικά σου.

      Σε ποια περίπτωση έχεις διαπιστώσει πως είτε το ιστολόγιο τούτο πιστεύει στην προοπτική μιας αλλαγής πλεύσης μες την ΕΕ, ή ακόμα και το ΑΚΕΛ; Δεν αναγνωρίζει το ΑΚΕΛ τα χαρακτηριστικά της ΕΕ; Ό,τι σου κατεβεί γράφεις νομίζω.

      Εγώ δηλώνω στο κείμενο πως δεν κατάλαβα "με ποιό πρόγραμμα το ΑΚΕΛ θα ξανασυμμετέχει στη διακυβέρνηση αυτού του τόπου" και επιπλέον κάνω τις διαπιστώσεις, σωστές ή λάθος αυτό μπορεί ο καθένας να το κρίνει, πως:

      1) Μόνο από τον Λαπαβίτσα βλέπω να γίνεται προσπάθεια για συνολικό σχέδιο
      2) Μόνο στην Λατινική (με ποια φόρμουλα κλπ είναι κι αυτό θέμα συζήτησης) κερδίζονται συνειδήσεις και αγώνες.

      Άλλαν' των άλλων, για ακόμα μια φορά δηλαδή οι τοποθετήσεις σου. Και σε έχω παρακαλέσει πολλές φορές, να σχολιάζεις αυτά που γράφω και όχι αυτά ένας θεός ξέρει που τα βρίσκεις.



      Διαγραφή
  2. Και με το κυπριακό νεε τί θα καμουμε;
    Δεν βλεπεις δηλαδη πως η ΕΕ για να προστατευσει μια χωρα πρεπει "ο προεδρος της" να φορει την Σβαστικα; Όπως στην Ουκρανία; Μαζι μας δεν βλεπουμε δηλαδη τί σταση κρατουν και οτι η χωρα μας πλεον μονο αδιεξοδα σε ολα τα θεματα εχει;

    Ποια ειναι λοιπον τα επιχειρηματα του κομματος σημερα για την ορθοτητα της πολιτικής του; Τί; Να καμνουμε κινηματα για τις εκποιησεις; Και η κριση να βαθαινει, το κυπριακο να βουλιαζει και οι Ιμπεριαλιστες να καμνουν περιπατο στες βασεις τους;

    Τζαι άτε το 2012 εν τα εβλεπαμεν. Σημερα εν τα βλεπουμε τα αδιεξοδα; Και λεμεν τους αλλους αμπελοφιλοσοφους; Μα η πραγματικοτητα βουρα και το ενα λαθος φερνει το επομενο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα αυτό λέει το κείμενο, πως δεν υπάρχει μια στρατηγική που να πείθει τζιαι να ενώννει τζι ότι χωρίς τούτη, οι διάφορες τάσεις/ταξικά υποσύνολα δεν μπορούν να συνεννοηθούν.

      Καλά, θέλει πολλά για να καταλάβεις ότι τούτο έν ένα ιστολόγιο τζιαι τούτος που ποπίσω του εν ένας τυχαίος τύπος που λαλεί τα δικά του; Μιλούμεν έσιεις σοβαρό κόλλημα που σου εκαρφώθηκε πως είμαι ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ...
      Ξεκόλλα.

      Διαγραφή
  3. και ενα τρίτο σχολιο.

    Όχι μονο ο τοπος μας αλλα και το ακελ το ιδιο εχει σοβαροτατα προβληματα να αντιμετωπισει, να συζητησει, να λυσει και σοβαρες αντιφασεις αλλα καποιοι φαινεται πως εξακολουθουν να επιμενουν με την επαρση! Επιτελους, εννε φανερο πως η επαρση εν ευκαιριακη σταση τζαι πως με το να παριστανουμε τους Θεους δεν μιλουμε με την Ιστορια αλλα μονο με καποια φαντασματα του νου μας;;; Προς τί η επαρση τουτου του ποστ, οταν το ιδιο το ακελ ειναι μεσα σε τοσες σοβαρες αντιφασεις και διλημματα αυτη τη στιγμή! Εκτος απο τα ζητηματα των ποσοστων του δηλαδη, επι της ουσιας της καταστασης με τα πολιτικά γεγονοτα.

    Εφαεν μας τουτη η επαρση. Δεν περπατα. Θωρεις πως που το 32% επηεν στο 16%. Εν πουλα πκιον τουτον το υφος μεσα στον κοσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μάγος είσαι;

    "Παρόλα αυτά, δεν εκτιμώ πως αξίζει τον κόπο ή θα βγάλει πουθενά μια τέτοια αντιπαράθεση. Ούτε και πιστεύω πως θα προσελκύσω μια έντιμη, ώριμη και προ παντός τεκμηριωμένη ανάλυση χωρίς λοβιτούρες και υπερβολές, που να απαντά στη δική μου κριτική σκέψη. Η εμπειρίες μου στον χώρο, δεν μου το επιτρέπουν… "

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποιοι, προκειμένου να αποφύγουν να κάνουν την αυτοκριτική τους (ναι, η αποχή μπροστά σε Αναστασιάδη-Μαλά σηκώνει μια γερή αυτοκριτική για όποιον τάχα βλέπει μπροστά τζιαι γυρόν του), σηκώννουν σκόνη τζιαι πιάννει τους ο οίστρος. Εν η γνωστή τακτική, "επίθεση, η καλύτερη άμυνα".

      Τζι αυτόν εννοώ όταν λέω πως βάλλουν τον εγωισμό τους πάνω που τη διαλεκτική τζιαι τελικά την κοινή λογική.

      Στο γραπτό μου καταλήγω πως πρέπει να μιλήσουμε συγκεκριμένα, δεν θέλω να μπλέκω με συναισθηματικές εκρήξεις του καθ ενού τζιαι τες τρικυμίες του εγκεφάλου του.

      Το ΑΚΕΛ θα μπορούσε να κάμει το α' και το β' διαφορετικά κλπ κλπ. Να μιλήσουμε συγκεκριμένα τζιαι να δούμε τι. Δεκτόν. Αλλά, μπροστά σε Αναστασιάδη να κάμνω αποχή γιατί θέλω ένα πιο αριστερό ΑΚΕΛ δήθεν ή μιαν άλλη αριστερά, εν μπορεί να σταθεί που καμιά οπτική.
      Δηλαδή να κάμνω πλάτες στον εκφασισμό (γιατί αυτό επισυμβαίνει επί συναγερμού και γενικά της γριβικής παράταξης) για να δώσω μηνύματα στο ΑΚΕΛ;

      Τζιαι ποιών θα πάρει τα μηνύματα το ΑΚΕΛ, τούτων που στηρίζουν τις παραταξιακές προσπάθειες, ή τούτων που θέλουν να βρίσκονται υπεράνω τζιαι τσουβαλιάζουν το με τους άλλους;

      Το ΑΚΕΛ, τα μέλη και οι υποστηρικτές του (όπως εγώ που δεν είμαι μέλος), δεν πρέπει να έχουν καμιά έπαρση. Σ αυτό συμφωνώ με τη Dis. Και δεν πρέπει γιατί όντως, φάνηκαν κατώτεροι των προσδοκιών της αριστεράς σε αρκετά επίπεδα, ο καθ ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί. Το κίνημα έχει αστικοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και έχει χάσει τον προσανατολισμό του.

      Παρόλα αυτά, άμμαν βλέπεις ας πούμε τη συναγερμική νεολαία να συνεργάζεται με το ελάμ για να αποκλείσει την ΕΔΟΝ στην πάφο (έχει συμβεί και σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο της λευκωσίας αυτό το φαινόμενο), καταλαβαίνεις πως υπάρχει μια πλατφόρμα που δεν είναι για πέταμα. Αντίθετα.



      Διαγραφή
  5. Φίλε Νέε,

    Πολύ καυτό [σαν καυτή πατάτα] και τεράστιο το θέμα που αγγίζεις [έστω κι ακροθιγώς] και θεωρώ αναμενόμενες τις όποιες αντιδράσεις κι αντιπαραθέσεις...
    ΕΓΩ για την ώρα θα επαναλάβω αυτό που δεκάδες φορές έχω πει τόσο σε διαδικτυακές τοποθετήσεις ΜΟΥ, όσο και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ΜΑΣ... Το ΑΚΕΛ ΔΕΝ είναι κομμουνιστικό κόμμα [κι όπως είπε και ο Δημ. Χριστόφιας στη συνέντευξη του στον Παύλο Μυλωνά στο “Mega” δεν μπορεί να μετεξελιχτεί σε εργατικό κόμμα] κι ως ΜΗ κομμουνιστικό κόμμα πρέπει να το κρίνουμε... Το ΑΚΕΛ εκφράζει ή και αντανακλά πολιτικά [με αριστερούς προσανατολισμούς] την κοινωνική συνείδηση των μελών, οπαδών και ψηφοφόρων του, η οποία είναι κυρίως μικροαστική...
    Απ’ εκεί και πέρα, όσοι πιστεύουν ότι στην Κύπρο υπάρχει η κοινωνική βάση και οι συνθήκες για τη δημιουργία/ίδρυση ενός κομμουνιστικού κόμματος, ας προσχωρήσουν στα δέοντα... Κάποιοι εξ Ημών προσπαθούμε να βελτιώσουμε ή/και ν’ αλλάξουμε [προς τ’ αριστερότερα] καταστάσεις και πολιτικές μέσα στο ΑΚΕΛ μια και τούτο αποτελεί σήμερα [είτε αυτό αρέσει σε κάποιους εξ αριστερότερα ορμώμενους, είτε όχι] τη μοναδική οργανωμένη συνιστώσα της κυπριακής Αριστεράς... Κι έχω την άποψη [γενικά μιλώντας κι όχι απαντώντας στον οποιοδήποτε] ότι οι όποιες ισοπεδωτικές και μηδενιστικές τοποθετήσεις, ή/και συγκρίσεις με άλλους τόπους και χώρους όπου τα δεδομένα είναι προφανώς διαφορετικά, είναι και άστοχες και άκαιρες και δεν βοηθούν στον καθορισμό και στην «κατάθεση» ξεκάθαρων Αριστερών πολιτικών για την Κύπρο...
    [Βασική ΜΟΥ θέση ΜΟΥ είναι ότι βρισκόμαστε προ αδιεξόδων, από τα οποία δεν μπορούμε να βγούμε, αν δεν υπάρξει ριζοσπαστικοποίηση της ελληνοκυπριακής κοινωνίας προς τα Αριστερά με παράλληλη αλλαγή του εκλογικού χάρτη της κυπριακής Δεξιάς˙ πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες για σπάσιμο της εκλογικής παντοδυναμίας του ΔΗΣΥ. Κι αυτό σίγουρα ΔΕΝ θα γίνει με την αύξηση του εκλογικού μέτρου. Ας μην παίξει το παιχνίδι του Αβέρωφ και του “Συναγερμού” το ΑΚΕΛ]...

    Το θέμα της «κατάθεσης [ενός] αριστερού σχεδίου στις παρούσες συνθήκες» θα είναι μπροστά ΜΑΣ για διαλογισμό και συζητήσεις για πολλούς μήνες ακόμα, εν όψει μάλιστα και του επικείμενου Συνεδρίου του ΑΚΕΛ τον ερχόμενο Ιούνη... Οψόμεθα, λοιπόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άνευ, είμαι υπέρ των αντιδράσεων και των αντιπαραθέσεων, αλλά ήθελα να απέφευγα αυτό που τελικά δεν τα κατάφερα: τον σχολιασμό σε κείμενο που δεν υπάρχει, τις ατεκμηρίωτες τοποθετήσεις (πχ ότι το ΑΚΕΛ πιστεύει στην ΕΕ ή ανέχεται τη νατοποίηση κλπ) και τις άλλες υπερβολές.
      Δεν μπορούμε να κάνουμε συζήτηση με τούτα τα δεδομένα.

      Η ριζοσπαστικοποίηση είναι θέμα πολιτισμού και παιδείας, τζι ο πολιτισμός και η παιδεία είναι συνάρτηση του δυναμισμού τζιαι της ισχύς της αριστεράς. Πόσο ριζοσπαστικά θα μπορεί να κινηθεί μια εθνικιστική κατάσταση για παράδειγμα; Ή πως θα σπάσεις τη σχέση εθνικιστικών λαϊκών μαζών-νεοφασισμού-ακροδεξιού παρακράτους-εκπαίδευσης-δημόσιας υπηρεσίας-στρατού;

      Για να επέλθει ριζοσπαστισμός πρέπει να αμφισβητηθεί καίρια η εθνική αφήγηση της ιστορίας, ο αντικομμουνισμός και οι ευρωνατοϊκοί μονόδρομοι. Τούτο δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη και ειδικά απέναντι σε καλά οργανωμένες και διαχρονικές καθεστωτικές δομές.

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος27/10/14, 1:00 π.μ.

    Φίλε Νέε,

    Συγκεκριμένα λοιπόν:

    Μέσα ή έξω από το ΝΑΤΟ? Μπορούμε να παραμείνουμε έξω από το ΝΑΤΟ με αυτές τις συμμαχίες που έχουμε σήμερα? Μπορούμε να μείνουμε εντός ΕΕ εαν αποκυρήξουμε αυτές τις συμμαχίες? Μπορούμε για ανεξαρτησία μέσα στην ΕΕ? Μπορούμε να διευθύνουμε την οικονομία της χώρας μέσα στην ΕΕ? Εθνική ενότητα ή ταξική συσπείρωση? Εκλογομαχία και ποσοστολογία ή ταξικός συνδυκαλισμός?

    Και θέματα αναλύσεων και τακτικής

    Πια η υλική βάση αυτής της κοινωνίας? Η τελευταία ανάλυση έγινε πριν χρόνια. Πόσοι οι μισθωτοί? Αληθεύει ότι είναι πέραν των 80%? Αν ναι τότε αφού αντικειμενικά είναι εργατική τάξη γιατί έχουν μικροαστικές αντιλήψεις? Γιατί οι μετανάστες που είναι πέραν των 25% του τόπου δεν έχουν σοβαρή εργατική εκρποσώπηση? Πόσες γενικές απεργίες είχαμε τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον? Πολλά τα ερωτήματα... Συγκεκριμένα περιμένουμε να τα δούμε να απαντώνται και μεις.

    Επικοινωνιακά τρίκ κάνουν οι αστοί που τους περνά κιόλας, εμείς δεν έχουμε ούτε την δύναμη, ούτε την πολυτέλεια. Εκτός και αν πρέπει το Ακελ να κρίνεται όπως λέει ο Ανεφ, σαν ένα απλά αριστερό κόμμα και όχι εργατικό ή κομμουνιστικό. Οπόταν θα πρέπει να αφήσει τουλάχιστον την ταπέλλα ήσυχη να την τραβήσουν όσοι θέλουν και μπορούν. Να το πει ξεκάθαρα, συγκεκριμένα όπως λες. Αυτή είναι η ουσία του ζητήματος. Ότι η εργατική τάξη του τόπου φαίνεται να φιμώνεται μεταξύ αστών και μικροαστικών συμφερόντων.

    Ας φέρει και το πρόγραμμα Λαπαβίτσα κάποιος στο τραπέζι, να συζητηθεί. Αλλά τα ερωτήματα αυτά θα προκύψουν και θα πρέπει να απαντηθούν συγκεκριμένα έτσι και αλλιώς. Δεν έχει τρύπα να χωστούμε μέχρι να περάσει η μπόρα πλέον.

    Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν βρίσκω κάτι να διαφωνίσω φίλε σε όσα παραθέτεις. Αυτές ακριβώς είναι οι ανησυχίες μου...

      Διαγραφή
    2. Πάντως μια συνεργασία του Λαπαβίτσα με το ΑΚΕΛ είχε ξεκινήσει πέρσι σε κάποια φάση. Δεν ξέρω που βρίσκεται τώρα η κατάσταση.

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος27/10/14, 3:17 π.μ.

    "... Το ΑΚΕΛ ΔΕΝ είναι κομμουνιστικό κόμμα" το αν είναι ή όχι δεν αποφασίζεται αλλά αποδεικνύεται από τις θέσεις και τις πολιτικές αποφάσεις του κόμματος. Το αν εν τέλει δεν είναι κομμουνιστικό κόμμα το ΑΚΕΛ ευτυχώς δεν καταλύεται σε μια διαπιστωτική συλλογιςτική εκφορά και όλα μετά μια χαρά και δυο τρομάρες, αφού έτσι θα δικαιολογούνται πολλά και διάφορα. Το αν δεν είναι κομμουνιστικό κόμμα σημαίνει ότι στη Κύπρο δεν υπάρχει κανένας πολιτικός φορέας που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων... "το προλεταριάτο δε μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς πολιτικό αγώνα, δε μπορεί να τα βγάλει πέρα και χωρίς την ιδεολογική καθοδήγηση από το ένα ή το άλλο πολιτικό κόμμα. Κι ακόμα παραπάνω, πρέπει να ψάξει μόνο του να βρεί ένα τέτοιο κόμμα" και επίσης "Εδώ όμως το προλεταριάτο πρέπει να έχει τα μάτια του τέσσερα και να δρά συνετά. ΙΙρέπει να ξεκαθαρίσει προσεχτικά μέσα του το ιδεολογικό απόθεμα των πολιτικών κομμάτων και να δεχτεί ελεύθερα την ιδεολογική καθοδήγηση του κόμματος, που θα υπερασπίσει, παλικαρίσια και με συνέπεια τα ταξικά του συμφέροντα" και "ταυτόχρονα το προλεταριάτο πρέπει να επιδιώξει με όλα τα μέσα να κάνει πιο δυνατό και πιο γερό το κόμμα..." Η διαπίστωση λοιπόν αν το ΑΚΕΛ δεν είναι κομμουστικό κόμμα είναι το λιγότερο οδυνηρό μπροστά στην πραγματικότητα μιας εργατικής τάξης που αφήνεται στα χέρια των αστών είτε αριστερών είτε δεξιών, Διερωτούμαι αν αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει μα μην υπάρχει ένα ΚΚ σε μια χώρα.

    Fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Στην ελλάδα αγαπητέ, κι αν η εργατική τάξη αφέθηκε "στα χέρια των αστών είτε αριστερών είτε δεξιών". Κι εγώ διερωτούμε αν αντιλαμβάνεστε κάποιοι πως η ύπαρξη ενός ΚΚ δεν σημαίνει τίποτε αν οι πολιτικές του δεν διασπούν και αποδυναμώνουν τις αστικές δομές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος27/10/14, 11:50 π.μ.

      Το ΚΚ στην Κύπρο είναι ανύπαρκτο και οι πολιτικές του δεν διασπούν τις αστικές δομές, εδω δυςτυχώς συμφωνούμε, αν θέλεις να πεις αυτό. Την Ελλάδα γιατί την αναφέρεις όμως?

      Λέω ότι το να λέμε ότι το ΑΚΕΛ δεν είναι ΚΚ δεν είναι απλή κουβέντα και ουσιαστικά δεν είναι κουβέντα. Για να φτάσει κάποιος, και δεν είναι μόνο κάποιος βεβαίως, το να λέει αυτό σημαίνει πολλά, δειχνει πολλά και απαιτούνται άλλα τόσα.

      Fristuti

      Διαγραφή
    2. Τα ίδια και τα ίδια φίλε. Μιλάς μόνο για να μιλάς μου φαίνεται.

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος28/10/14, 2:12 π.μ.

      ενώ αντιθέτως βλέπουμε έργα ε;

      Fristuti

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμος28/10/14, 2:14 π.μ.

      και κάτι άλλο που μου 'πε ένας φίλος... μιλάμε για να μιλάμε γιατί δεν μπορούμε αλλιώς, δεν μπορούμε να σωπάσουμε.


      Fristuti

      Διαγραφή
  9. Δύο διευκρινιστικά σχόλια κι από ΜΕΝΑ παρ’ όλο που ο Blogοδεσπότης Νέος προχώρησε σε νέα ανάρτηση...

    ******
    Fristuti,

    Απλά θα (ΣΟΎ) επαναλάβω κάτι που έχω πει στο πρώτο ΜΟΥ σχόλιο και το οποίο δεν φαίνεται να μην διάβασες ή/και να μην κατάλαβες τι θέλω να πω... Προφανώς το προσπέρασες μια κι ως φαίνεται διαβάζεις και επιλεκτικά κι αποσπασματικά...
    Έλεγα. λοιπόν: «...όσοι πιστεύουν ότι στην Κύπρο υπάρχει η κοινωνική βάση και οι συνθήκες για τη δημιουργία/ίδρυση ενός κομμουνιστικού κόμματος, ας προσχωρήσουν στα δέοντα...» [Σε ευθετότερο χρόνο πιο πολλά και πιο αναλυτικά]...

    ******
    Ανώνυμε Π.,

    ΕΣΥ, ας πούμεν, έχεις απαντήσεις, σχόλια, παρατηρήσεις και θέσεις πάνω στα ζητήματα και ερωτήματα που θέτεις; Λόγου χάριν, άντε και ανέρχονται στο 80% οι μισθωτοί, τι πάει να πει αυτό; Τί είδους μισθωτοί είν’ αυτοί; Ποια η σχέση τους με τα μέσα παραγωγής; [Μεγάλο κεφάλαιο που απαιτεί έρευνα και μελέτη κι που ίσως να δώσει κι απαντήσεις γιατί στην Κύπρο δεν έχουμε κομμουνιστικό κόμμα]...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος28/10/14, 1:00 μ.μ.

    Το έχω διαβάσει ναι, και έχεις πολλές φορές αναφέρει κάτι τέτοιο. Αν γίνει ας γίνει. Το ερώτημα τώρα, το πραγματολογικό ερώτημα είναι αν γίνεται αντιληπτή από τους "αριστερούς" η σημαντικότητα ενός ανύπαρκτου οργανωμένου ΚΚ. Και επίσης η ανυπαρξία ενός ΚΚ πρέπει να καταδεικτεί ως ένα αποδεικτικό γεγονός συμπερασματικού χαρακτήρα με το οποίο μπορεί ακόμα να κριθεί το μέλλον της Κύπρου. Και κάτι τελευταίο όταν λες αυτό: «...όσοι πιστεύουν ότι στην Κύπρο υπάρχει η κοινωνική βάση και οι συνθήκες για τη δημιουργία/ίδρυση ενός κομμουνιστικού κόμματος, ας προσχωρήσουν στα δέοντα...» δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα, σκέφτου μόνο ότι ακόμα και αυτό που λές, ο τρόπος που το λες, στο περιεχόμενο που το λες και σε αυτούς που το λες είναι σαν μια ευχετική σχεδόν ονειρική προσταγή. Γιατί δεν υπάρχει ΚΚ στην Κύπρο, αυτό πρέπει να γίνει διερώτηση; γίνεται απαίτηση τώρα; χρειάζεται; δεν χρειάζεται; σε ενδιαφέρουν τα ερωτήματα;

    Fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Fristuti,

    Γιατί δεν καταθέτεις στοιχειοθετημένα τις δικές ΣΟΥ απόψεις με τις οποίες να τεκμηριώνεις την ανάγκη ύπαρξης ενός κομμουνιστικού κόμματος στην Κύπρο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμος28/10/14, 7:00 μ.μ.

    Άσε τις τεκμηριώσεις, ιστορική ανάγκη και αλήθεια είναι. Το ερώτημα γιατί είναι αναγκαίο νομίζεις καταλύεται αν θα το τεκμηριώσω εγώ ή ο κάθε ένας; Επειδή δεν υπάρχει... απλά τα πράγματα. Θέλεις δικατατορία του προλεταριάτου? Μάλλον κάποιος άλλος δεν διαβάζει τι γράφω, από Στάλιν αυτό ε, δεν είναι δικό μου, το παράθεσα και πιο πάνω αλλά μάλλον η επιλεκτική σου αποσπασματικότητα ενεργοποιείται εκεί που δεν πρέπει: "το προλεταριάτο δε μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς πολιτικό αγώνα, δε μπορεί να τα βγάλει πέρα και χωρίς την ιδεολογική καθοδήγηση από το ένα ή το άλλο πολιτικό κόμμα. Κι ακόμα παραπάνω, πρέπει να ψάξει μόνο του να βρεί ένα τέτοιο κόμμα" και επίσης "Εδώ όμως το προλεταριάτο πρέπει να έχει τα μάτια του τέσσερα και να δρά συνετά. ΙΙρέπει να ξεκαθαρίσει προσεχτικά μέσα του το ιδεολογικό απόθεμα των πολιτικών κομμάτων και να δεχτεί ελεύθερα την ιδεολογική καθοδήγηση του κόμματος, που θα υπερασπίσει, παλικαρίσια και με συνέπεια τα ταξικά του συμφέροντα" και "ταυτόχρονα το προλεταριάτο πρέπει να επιδιώξει με όλα τα μέσα να κάνει πιο δυνατό και πιο γερό το κόμμα..."

    Fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος28/10/14, 7:08 μ.μ.

    Εσύ μάλλον υποστηρίζεις ότι δεν υπάρχει λόγος ενός ΚΚ ε; Μάλλον δεν χρειάζεται ε; δεν είναι αναγκαίο ε; αλλά δεν μας ενδιαφέρει, που να τρέχουμε τώρα, τα πράγματα είναι απλά και για σένα από οτι βλέπω αφού «...όσοι πιστεύουν ότι στην Κύπρο υπάρχει η κοινωνική βάση και οι συνθήκες για τη δημιουργία/ίδρυση ενός κομμουνιστικού κόμματος, ας προσχωρήσουν στα δέοντα...» μπα, θα τρελλαθούμε κιόλας!!! όσοι πιστευόυν ας το κάνουν όσοι όχι, όχι... απλά, τεκμηριωμένα και τηλεοπτικά. Αν γουστάρεις δηλαδή καλώς αν όχι πάλι καλώς. Εγώ προσωπικά έτσι καταλαβαίνω από την πρόταση/διαπίστωση/δήλωση θέσης σου. Δεν ξέρω πώς να την ερμηνεύσω διαφορετικά

    Fristuti

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Fristuti,

    Αλλά λόγια [θεωρητικολογίες και τσιτάτα] ν’ αγαπιόμαστε! ΚΑΜΙΑ σύνδεση με την πραγματικότητα των λόγων ΣΟΥ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ρε παιθκιά, φίλοι, σύντροφοι κτλ, αλλά κανεί πελλάρες. Στην Κύπρο έχουμε καπιταλισμό. Όυτε ''κομπραδόρικο΄'' καπιταλισμό, ούτε μισοφεουδαρχία, ούτε τίποτε άλλο νεολογισμό μπορεί να σκεφτεί κάποιος για να συγκαλύψει το γεγονός ότι έχουμε μια χαρά ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, με ανεπτυγμένο καταμερισμό εργασίας, ανεπτυγμένο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο,ανεπτυγμενη πραγματική υπαγωγή της εργασίας στο κεφάλαιο, υψηλή σύνδεση με το διεθνές κεφάλαιο (ευρώ κτλ). κτλ. Οπου υπάρχει καπιταλισμός υπάρχει αστική τάξη και εργατική τάξη, είτε τούτη δουλέφκει παραπάνω σε ''υπηρεσίες'' είτε με τις τσάπες. Όπου υπάρχει καπιταλισμός δηλαδή αστική και εργατική τάξη, υπάρχει σαφέστατα η ανάγκη και ο χώρος για την ύπαρξη ενός ΚΚ. Εν γίνεται στην υπανάπτυκτη Κύπρο του 1930, με έναν μισοκαπιταλισμό και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να είναι αγρότες, να υπήρχεν ο χώρος και οι αντικειμενικές συνθήκες για ένα ΚΚ που συνεχώς δυνάμωνε και να μην υπάρχει σήμερα, την εποχή που ο καπιταλισμός είναι ακόμα πιο ''καθαρός'' που τα φεουδαρχικά του παραγωγικά κατάλοιπα. Είναι ΑΒ του μαρξισμού τούτο το πράμα. Το πως ακριβώς είναι η σύνθεση και η διάρθρωση τούτης της εργατικής τάξης είναι βεβαίως σημαντικό αλλά καθορίζει το πως θα διαρθρωθεί και θα λειτουργεί έναν ΚΚ, όχι το αν θα υπάρχει. Το γιατί δεν υπάρχει είναι βεβαίως ένα κρίσιμο ερώτημα που έχει να κάνει με το ότι ''υπήρχε και δεν υπήρχε ΚΚ'' μέσω της ενσωμάτωσης τούτου του ρόλου στο ΑΚΕΛ. Για παράδειγμα στη Γαλλία: δεν υπάρχει ΚΚ; υπάρχει, αλλά είναι εντελώς ρεφορμιστικό σε σημείο που μπορεί να είναι σε πολλά σημεία πιο δεξιά που το ΑΚΕΛ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ρε παιθκιήν [ενικός τού «παιθκιά»] Pr,

    Επί της ουσίας ΔΕΝ διαφωνώ μαζί ΣΟΥ... Μπορείς όμως, να επεξηγήσεις και σ’ ΕΜΕΝΑ, έναν πρώην βολεμένο και νυν ταλαιπωρημένο και καταϊshεμμένον «μικροαστό» [κατά τον Διονύση Τσακνή - link: http://ergatikosagwnas.gr/new/ea/index.php/arthra/enstasis/251-ego-o-mikroastos], πώς θα αποβάλω τις μικροαστικές ΜΟΥ συνήθειες, νοοτροπίες και συμπεριφορές και να αποκτήσω προλεταριακή συνείδηση, αφού ΔΕΝ είμαι προλετάριος; [Για χάριν της συζήτησης, ας ονομάσω τον Εαυτό ΜΟΥ, εργαζόμενο του πνεύματος]...
    Και δεν είναι φυσιολογικό οι αριστεροί/σοσιαλιστικοί, αντιιμπεριαλιστικοί, αντι-εθνικιστικοί και πάνω απ’ όλα αντικαπιταλιστικοί ΜΟΥ προσανατολισμοί να αναζητούν πολιτική έκφραση μέσα από ένα Αριστερό μεν κόμμα, αλλά όχι κατ’ ανάγκη και Κομμουνιστικό, όπως ας πούμεν το ΑΚΕΛ μια και μιλούμε για την Κύπρο και η κυπριακή πολιτική ιστορία και παράδοση καθιέρωσε το κόμμα αυτό ως την κύρια και πρωταγωνιστική συνιστώσα της κυπριακής Αριστεράς; Δεν έχω τίποτα με τους πραγματικούς κι ατόφιους κομμουνιστές. Αντίθετα υποκλίνομαι μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής τους και τη διάθεση τους για ανιδιοτελή πρόσφορα προς τους συνανθρώπους τους, καθώς και για την ετοιμότητα τους για συμμετοχή σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες... Παράλληλα όμως, έχω και την άποψη πως είναι και κάτι στιγμές που μέσα από μια μηχανιστική μεταφορά εμπειριών από αλλού και τη σύγκριση τους με τα κυπριακά δεδομένα, βγάζουμε λάθος συμπεράσματα και καταλήγουμε σε εκτός τόπου και χρόνου προτάσεις...

    Πέραν όμως των πιο πάνω, δεν είναι και αναμενόμενο η βάση του ΑΚΕΛ, η οποία έχει μικροαστική συνείδηση [κάτι που αντικειμενικά δημιουργείται μέσα από τη συμμετοχή των μελών, φίλων και οπαδών του Κόμματος στην παραγωγή και τις σχέσεις που κατέχουν εκεί] να αντανακλά και στην ιδεολογία και στις πολιτικές του ΑΚΕΛ;

    Τέλος, να σημειώσω [μια και έκαμες αναφορά στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα] ότι το ΑΚΕΛ ΔΕΝ έπαψε ΠΟΤΕ να αυτοαποκαλείται Κομμουνιστικό Κόμμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ''Πέραν όμως των πιο πάνω, δεν είναι και αναμενόμενο η βάση του ΑΚΕΛ, η οποία έχει μικροαστική συνείδηση [κάτι που αντικειμενικά δημιουργείται μέσα από τη συμμετοχή των μελών, φίλων και οπαδών του Κόμματος στην παραγωγή και τις σχέσεις που κατέχουν εκεί] να αντανακλά και στην ιδεολογία και στις πολιτικές του ΑΚΕΛ; ''

    Βεβαίως, μάλλον ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που το ακελ απώλεσε σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτηρά ενός Μ-Λ κόμματος είναι η ραγδαία μικροαστικοποίηση σημαντικού κομματιού της εργατικής τάξης κατά τις προηγούμενες δεκαετίες (ηγεσία-βάση έχουν διαλεκτική σχέση και είανι άτοπα αυτ΄που λεν διάφοροι ότι ''ή ηγεσία το τάδε, η ηγεσία το δείνα''. Αλλά δεν γίνεται κοινωνία μόνο με αστους και μικροαστούς. Αυστηρά μιλώντας δεν υπάρχει ''μικροαστική τάξη'', είναι στρώμα που θα μπορούσαμε καλύτερα να το χαρακτηρίσουμε σαν ''εργατική αριστοκρατία'' και μικρομεσαία ιδιοκτησία αν έχει κάποια επιχείρηση, γιατί από την στιγμή που πουλάς την εργασιακή σου δύναμη στο κεφάλαιο υπάγεσαι σε αυτό και υπόκεισε σε εκμετάλλευση από αυτό, υπάγεσαι στην αντίθεση κεφαλαίου-εργασία, ακόμα κι αν παίρνεις 3000 ευρώ τον μήνα (να λάβουμε υπόψη ότι η μεγάλη βάση της μικροαστικοποιήσης ήταν σε σαθρά θεμέλια, δεδομένου ότι τα σπίτια τα χρωστούσε, ανήκαν σε τελική ανάλυση στις τράπεζες και η ιδιοκτησία ήταν μια αυταπάτη. Αλλά ακόμα και έτσι, αυτή την περίοδο όμως βιώνουμε ξανά την προλεταροιοποίηση μεγάλου κομματιού του πληθυσμού (μέρος της διαδικασίας αυτής είναι και τα νομοσχέδια για εκποιήσεις αλλά περισσότερο η αφαίρεση γενικά της ελπίδας των νέων ανθρώπων να έχουν δικό τους σπίτι). Το αν ρεφορμίστηκε το Ακελ και η βάση του, και προφανώς υπάρχει εξήγηση στις υλικές συνθήκες όπως λες, δεν σημαίνει ότι έπαψε κάποια στιγμή η ανάγκη για ΚΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Pr,

    Να επαναλάβω ότι σε γενικές γραμμές ΔΕΝ διαφωνώ με τα όσα λες... Η μόνη ΜΟΥ ένσταση [αναφορικά με το τελευταίο πιο πάνω σχόλιο ΣΟΥ] είναι με την τοποθέτηση ΣΟΥ ότι «... αυτή την περίοδο [...] βιώνουμε ξανά την προλεταροιοποίηση μεγάλου κομματιού του πληθυσμού...» Άποψη ΜΟΥ είναι ότι για να υπάρχει προλεταριοποίηση πρέπει να υπάρχει και εργασία και σχέσεις κι αντιπαλότητες στην παραγωγή... Κοινωνικά ξεσπάσματα μπορεί να υπάρχουν αλλά συντεχνιακού εσωστρεφούς χαρακτήρα... Μόνο στην ξενοδοχειακή βιομηχανία μπορεί να υπάρξουν ουσιαστικές εργατικές ταξικές κινητοποιήσεις, αλλά κι εκεί τα πράματα παραμένουν τζιοιμισμένα για διάφορους λόγους [απουσία ενότητας των εργαζόμενων, αδυναμίες του συνδικαλιστικού κινήματος, προσωπικά συμβόλαια, ωράριο split, προσωρινότητα/εποχικότητα στην εργασία, νοοτροπίες του τύπου «ευτυχώς που έχουμε δουλειά ακόμα», απειλές για απόλυση, υπερτονισμός της σημασίας του τουρισμού για την οικονομία του τόπου]...

    Α, και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν έχω ΕΓΩ πει ότι «έπαψε [...] η ανάγκη για ΚΚ»... Απλώς θεωρώ ότι δεν θα είναι μια βιώσιμη πολιτική κατάσταση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...