"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

27 Οκτωβρίου 2014

Καιρός να γίνουμε πρακτικοί και να απαντιούνται τα ερωτήματα

Ίνταλως σε φορτωθήκαμε εσένα; Α ναι, επειδή έπρεπε να τιμωρηθεί το ΑΚΕΛ, εξήασα...
  • «Εγελάστηκα» που λέτε εχτές να γράψω κάτι που είχα στο νου μου, για τους υποκριτές όλων των αποχρώσεων, έτσι για να φύει που πάνω μου, τζιαι μας εκατέβηκεν η Disdaimona, θιγμένη προφανώς, με τρία απανωτά σχόλια-χωρίς ανάσα που λέμε, να πάρει το λόγο. 
  • Πάλε τα ίδια τζιαι τα ίδια. Έχουμε έπαρση λέει, γιατί τολμούμε να πούμε τα σύκα-σύκα και να υποδείξουμε πως κάποιοι δεν είναι ούτε αλάνθαστοι αλλά ούτε και «υπεράνω υποψίας»... 
  • Στα διαδικαστικά, το μόνιμό μου παράπονο και καταγγελία, είναι πως η Dis σχολιάζει πράγματα που δεν γράφω, μου αποδίδει δηλαδή (δια της επαγωγής) σκέψεις, προτάσεις και πολιτικές απόψεις τις οποίες σε καμιά περίπτωση δεν υποστηρίζω. Το κάνει και σε άλλους φυσικά, αλλά αυτό είναι δική τους υπόθεση, ας κάμουν καλά.
  • Έχει η φίλη παράλληλα, την τάση να με θεωρεί, δεν ξέρω γιατί, κάτι σαν εκπρόσωπο ας πούμε του ΑΚΕΛ (πονηρή τακτική), ενώ παράλληλα έχει και τη μόνιμη συνήθεια να διαστρεβλώνει (συνειδητά πιστεύω αφού ξέρει τα σωστά δεδομένα) τις θέσεις του κόμματος. Έχασε, νομίζω,  τέλεια το μέτρο και τη συναίσθηση των μεγεθών, εδώ και καιρό.
  • Ούτε θέλω ούτε και μπορώ να κάμνω συζητήσεις του αέρα ή να αναλώνομαι σε εξάρσεις τζιαι υπερβολές ή να συζητώ με τις «ευαγγελικές περικοπές» που αρέσκονται κάποιοι να βάζουν μπροστά για να κρύψουν τη γύμνια τους. 
  • Ζητώ να απαλλαγώ το λοιπόν από τους διάφορους κατσιαρίστρες του διαδικτύου που η μόνη τους δουλειά είναι να σηκώννουν σκόνη τζιαι να πουλούν μούρη. Δεν τους κάμνω χάζι τζιαι δεν θέλω να μου τρων ενέργεια με τες εξαλλοσύνες τους. Να κοπιάσει κόσμος που θέλει να φκάλει άκρη με τα δεδομένα που έχει μπροστά του και όχι με φανταστικές προϋποθέσεις, διαστρεβλώσεις στοιχείων τζιαι ενίοτε, κατινιές. Καιρός λοιπόν να γίνουμε πρακτικοί, αρκετά με τη θολούρα και τη μιζέρια αυτών που δεν χωράνε πουθενά.
Οι πλάτες στη Δεξιά διαμέσου της…επανάστασης!  
  • Ο ντόρος έγινε φυσικά για να αποφευχθεί η απάντηση στο ερώτημα: Στέκει ιδεολογικά και διαλεκτικά η αποχή σε εκλογές, απέναντι από ένα φορέα του εκφασισμού της κοινωνίας (Αναστασιάδης) και ένα δημοκρατικό στοιχείο που δεν είναι της διαπλοκής (Μαλάς), και που, αν μη τι άλλο, θα προσπαθήσει να κρατήσει κάποιες ισορροπίες στα διάφορα ζητήματα; 
  • Είναι ή όχι εκτεθειμένοι όσοι υιοθέτησαν αυτή τη στάση; Είναι χρήσιμη η λογική του ή όλα ή τίποτα; Και για να μην το περιορίσουμε στην Κύπρο το ζήτημα, ας πάμε στην Ελλάδα και τις αυτοδιοικητικές εκλογές στο Δήμο του Βόλου. Δεν θα πω περισσότερα, ας ψάξει όποιος θέλει να δει τι έγινε εκεί και ποιος τελικά είναι ο δήμαρχος της πόλης και με αποχή ποιων στο Β' γύρο.
  • Αν θέλει κάποιος να γίνει συγκεκριμένος ως προς τα ερωτήματα αυτά, ας γίνει. Δεν θα αποσυρθεί το ζήτημα γιατί σε κάποιους και κάποιες δεν βολεύει να τίθεται. Στο κάτω-κάτω, πόσο διαλεκτικός είναι ο καθ' ένας, το αποδεικνύει στην πράξη, μπροστά σε επιλογές και σταυροδρόμια. Και είναι κρίσιμο το ερώτημα γιατί ακριβώς δείχνει και το βαθος που μπορεί να φτάσει μια συνεργασία με αυτούς που προτιμούν «το τίποτα από το κάτι». 
  • Ο Αναστασιάδης έγινε πρόεδρος και ο Συναγερμός καβάλησε στο σβέρκο μας με όλα τα παρελκόμενα των επιλογών τους, διαμέσου και της αποχής, και όχι μόνο της ψήφου. Και την αποχή την καλλιέργησαν συγκεκριμένοι κύκλοι. Ο καθ' ένας με τον τρόπο και το ακροατήριό του.
  • Όσοι έπεσαν στην καλοστημένη αυτή παγίδα, και ειδικά όσοι προπαγάνδιζαν μέχρι την τελευταία στιγμή για να την ταΐσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους, τουλάχιστον, ας έχουν την ευθιξία και την εντιμότητα να παραδεχτούν την αστοχία τους πριν αναλάβουν να μας διδάξουν μαρξιστική και λενινιστική συνέπεια.
  • «Δεν έχουν υπόθεση», λέω γω, όσοι κρύβονται πίσω από τα λάθη, τις αδυναμίες ή και το όποιο ξεστράτισμα του ΑΚΕΛ (που το συζητώ χωρίς κανένα ταμπού), για να το εξισώσουν με την κυπριακή δεξιά, δικαιολογώντας την αποχή τους.
  • «Δεν έχουν υπόθεση», όσοι δεν βλέπουν τις μεγάλες ποιοτικές διαφορές τζιαι δεν αναγνωρίζουν τον θετικό ρόλο του ΑΚΕΛ σε μια σειρά από κοινωνικά τζιαι πολιτικά ζητήματα, σε σύγκριση πάντα με τους άλλους πολιτικούς χώρους τζιαι κινήματα του τόπου ή τζιαι άλλων χωρών.
  • Κι όπως έγραψα χτες, είναι τζιαι μεγάλοι υποκριτές. Σαν να μεν εξέραν ποιος είναι ο Αναστασιάδης τζιαι ποιες ήταν και είναι οι δεσμεύσεις, τα όρια τζιαι οι προθέσεις του…
  • Οπότε, η κριτική για τη στάση τους θα παραμείνει, όσο κι αν τους ενοχλεί. Όχι γιατί θα έκαναν, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι και όσους επηρεάζουν, τη μεγάλη διαφορά, αλλά γιατί επέδειξαν (και επιδεικνύουν) σοβαρές αδυναμίες στην ερμηνεία των πολιτικών και κοινωνικών φαινομένων -  παίρνοντας, ως εκ τούτου, λανθασμένες κι ανώφελες θέσεις.
  • Τουλάχιστον, με τέτοιο βάρος στην καμπούρα τους, ας μεν μας το παίζουν τζιαι καθοδηγητές ή τιμητές των πάντων. Έλεος πιον, εν τζιαι περάσαν εκατόν χρόνια. Εχτές τους είδαμε τζιαι τους επράξαμε.
  • Για τους «δρόμους της Αριστεράς», τα αριστερά προγράμματα στα δοσμένα πολιτικοοικονομικά περιβάλλοντα, θα τα πούμε εκτενέστερα στην επόμενη ανάρτηση. Αυτά τα θέματα είναι που με ενδιαφέρουν. Και το δημοκρατικό μέτωπο (το οποίο διασπά η αποχή και ο τυχοδιωκτισμός), είναι ο θεμέλιος λίθος για όλες μας τις ελπίδες και τα οράματα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...