"Ούτε το μικρό μας δακτυλάκι για την ένωση"
ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

10 Δεκεμβρίου 2014

Τίποτα δεν πάει χαμένο...

Το δίκιο του αγώνα
  • Συνεχίζω τις «αναρτήσεις ιστολογίου» με ένα καυτό για την περίοδο που διανύουμε θέμα, τη διαφθορά. «Αναρτήσεις ιστολογίου» ονομάζω αυτές που απευθύνονται στους φίλους αναγνώστες του μπλοκ και γράφονται εν είδει προσωπικού ημερολογίου.
  • Το βασικό ερώτημα που με απασχολεί, προέρχεται από κάτι στο οποίο επιμένει ο φίλος μου ο Ναθαναήλ. Υποστηρίζει ο φίλος, πως όλα όσα παρακολουθούμε να αποκαλύπτονται για τις υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής στην Πάφο και αλλού, είναι εγγενή χαρακτηριστικά του καπιταλισμού. Πως έτσι πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε, υπογραμμίζοντας τη φύση, τις αιτίες και τα αποτελέσματά τους.
  • Όπως και στην επιχειρηματολογία για τα αίτια της ανατροπής του Αγιέντε στη Χιλή το 73’ και την οποία προσπάθησα να κριτικάρω στην προηγούμενη ανάρτηση, έχω κι εδώ τις ενστάσεις μου.
  • Σίγουρα, η φύση του συστήματος αλλά ιδιαίτερα οι αξίες του, η χρησιμοποίηση κάθε μέσου για πλουτισμό και ανάδειξη, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό αυτά τα φαινόμενα. Δύσκολα, όσοι βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά, αποφεύγουν την «κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας» και λένε όχι στον εύκολο ή τον αθέμιτο πλουτισμό.
  • Η αποϊδεολογικοποίηση και ο καιροσκοπισμός παρόλα αυτά (κάποιοι θα τα πουν και ανηθικότητα), δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους που δρουν και εξελίσσονται σε πολιτικοκοινωνικά περιβάλλοντα τύπου «φαρ ουέστ». Παρόμοια φαινόμενα έχουν επισυμβεί και συνεχίζουν να αποτελούν τη γάγγραινα της σοσιαλιστικής εξουσίας και οικονομίας, όπου κι αν αυτές βρίσκουν πλέον εφαρμογή.
  • Μπορεί το «ένας πάνω από όλους» ή το «uber alles», να βρίσκονται στην καρδιά των δεξιόστροφων ιδεολογικών τάσεων (που τείνουν νομοτελειακά στον φασισμό), αλλά δεν παύουν να αποτελούν παράλληλα και τις αιτίες υποχώρησης του σοσιαλισμού.
  • Η άρχουσα σοβιετική τάξη μετατράπηκε σε ολιγαρχία. Πούλησε το λαό, υποβάλλοντάς τον σε εξευτελισμό, σε εκμετάλλευση και σε ανοικτές φασιστικές χούντες όπως αυτών του Γέλτσιν στη Ρωσία για μια δεκαετία, και τώρα του «δεξιού μετώπου» στην Ουκρανία.
  • Ο εθνικισμός κρυφόκαιε μέσα στη Μέκκα του διεθνισμού για δεκαετίες, παρά την πολυπολιτισμική και διεθνιστική κουλτούρα που οικοδομήθηκε στην ΕΣΣΔ. Το χρήμα και η πολιτική εξουσία ξεκίνησαν να συσσωρεύονται επικίνδυνα σε μια νέα τάξη γραφειοκρατών που έχασε νωρίς -αν είχε ποτέ- τον ταξικό προσανατολισμό της.
  • Κι όμως, όπως παρατηρείται ξεκάθαρα στις αντοχές του πατριωτικού και αντιφασιστικού κινήματος στην ανατολική Ουκρανία αλλά και την επαναφορά των σοβιετικών αναφορών και συμβόλων στη Ρωσία, δεν πήγαν όλα χαμένα.
  • Ο σοσιαλιστικός τρόπος σκέψης, η κόκκινη σημαία και το σφυροδρέπανο, συνεχίζουν τα προσελκύουν αυτούς που δεν είχαν την πίστη τους στο εμείς, την αλληλεγγύη και το δίκιο του αγώνα.
  • Παραμένουν το αποκούμπι κι η παρηγοριά, σε χρόνους δύσκολους... 
Ο δικός μας εθνικός ύμνος - Εγέρθητι! 

3 σχόλια:

  1. Μακάρι αυτόν που εν επήεν χαμένον να εν το φύτρον που άφηκεν το δεντρόν που εξέρανεν για να βλαστήσει άλλον τζιουνούρκον στες τζιουνούρκες συνθήκες, τες δικές μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα έτσι πρέπει να γίνει Ασέρα. Σε τι άλλο να ελπίσουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...